장음표시 사용
251쪽
usque ab haereticis infans in baptismate tertio mergebatur, fiendum apud vos esse non cenSeo, ne dum merSioneS numerant, divinitatem dividant, dumque quod faciebant faciunt, morem vestrum Se vicisse glorientur. Dulcissimae autem mihi fraternitati vestrae codices direxi, quorum notitiam Subter inserui. Ea autem quae in beati Iob expositione dicta fuerant, et vobis scribitis dirigenda, quia haec verbis sensibusque tepentibus per homelias dixeram, utcumque Studui in librorum ductum permutare, quae nunc adhuc a librariis conscribuntur. Et nisi portitoris praesentium me festinatio coangustasset, cuncta vobis transmittere sine aliqua inminutione voluissem; maxime quia et hoc ipsum opus ad vestram reverentiam ScripSi, ut ei quem prae ceteris diligo, in meo videar labore desudasse. Praeterea si vobis indulgeri tempora ab ecclesiastica Occupatione cognoscitis, quid sit iam Scitis, quamvis etiam abSentem corpore, praeSentem mihi te Semper intueor, quia vultus tui imaginem intra cordis Vi Scera impreSSam porto.
Gregorius I papa Ioha mem, episcopum Ravennatem, nisi in sacris procurandis pallio uti vetat. Iohannis VIIJ papae privilegio, quod transmiserit, praesumptionem eius non consi mari docet. Primis diaconis eius mappularum usum concedit. De quaestione in clericos quosdam habenda addit.
GREGORIUS IOHANNI EPISCOPO RAVENNATI Non multum temporis intervallum est, quod quaedam nobis de tua fraternitate fuerant nuntiata, de quibuS vobis,
7. Agitur hic de celeberrimo illo Moralium volumine de quo v. P. I, not. 4, p. IS) cuius primam et secundam partem iam Pontifex Leandro miserat ut ex ep. V, 3 3 P. I, p I4 colligitur. 26. Iohannes Ravennae episcopus fuit ab anno 379 ad an. S9s.
252쪽
veniente illuc Castorio notario sanctae cui Deo auctore praesidemus Ecclesiae, subtiliter nos indicasse meminimus. Pervenerat namque ad noS, quaedam in ecclesia vestra contra consuetudines atque humilitatis tramitem geri, quae sola ut bene nostis est ossicii sacerdotalis erectio. Quae si sapientia svcStra manSuete vel cum episcopali Suscepisset Studio, non de illis accendi debuerat, sed oportuerat te haec eadem cum gratiarum actione corrigere. Contra morem quippe ecclesiasticum est, Si non patientissime toleratur, quod a nobis
absit, etiam iniusta correctio. Io Mota autem nimis veStra fraternitas atque cum tumore
cordis quasi satisfaciens scripsit nobis, pallio te non nisi post dimissos de secretario filios eccleSiae et miSSarum tempore atque in laetantis uti sollemnibus. Verbis aliquid te usurpasse contra generali S EccleSiae conSuetudinem apertissima Is 'eritate profeSSUS eS. Quomodo enim fieri potest, ut illud cineris atque cilicii tempore per plateas inter populorum strepitus agas licite, quod te agere in conVentu pauperum, nobilium, et in secretario ecclesiae velut inlicitum excusasti λ
Illud tamen frater harissime tibi non putamus ignotum, quod aOprope de nullo metropolita in quibuslibet mundi partibus sit
auditum, eXtra misSarum tempus usum sibi pallii vendicasse. Et quod bene hanc consuetudinem generalis Ecclesiae noveritiS, vestri S nobis manifestissime significastis epistolis, quibus praeceptum beatae memoriae deceSSoris nostri Iohannis papae asI. Notarii erant qui Romano episcopo opem ferebant in Ecclesiae administratione. CastoriuS res Pontificis gerebat cum ex archa Byzantino qui Ravennae residebat. I 2. Pallium, episcopale insigne ab Imperatoribus concessum; ab episcopis Romano, OStiensi et Ravennate iure in sacris adhibitum et ab Imperatore vel a Romano Ponti face pro opportunitate aliis epi- Scopis concessum. Illo nonnisi in sacris celebrandis uti poterat: at Iohannes Ravennae epiScopuSetiam extra sacra ferebat, quod Gregorius arcte prohibet, ut consuetudini contrarium. Cis. DU-CHESNE, Origines, p. 384-2S. Hic papa Iohannes III fuit, qui ab an. 36o ad J73 Romanam
253쪽
nobis in subditis transmisistis adnexum, continentem omneSconsuetudines ex privilegio decessorum noStrorum conceSSaSVobis ecclesiaeque vestrae debere servari. Confitemini igitur aliam esse generalis Ecclesiae conSuetudinem, pOStquam eas quae vos geritis, vobis ex privilegio vendicatis. Nulla ergo nobis in hac re ut arbitramur poterit remanere dubietas. Aut enim mos omnium metropolitarum etiam a tua est staternitate Servandus, aut si tuae ecclesiae aliquid specialiter diciS emo conceSSum, praeceptum a prioribus Romanae urbis io pontificibus, quod haec Ravennati ecclesiae Sunt conceSSa, a vobis oportet ostendi. Quod si hoc non ostenditur, restat postquam talia agere neque consuetudine generali neque privilegio Vendicas, ut usurpasse te comprobes quod secisti.
Et quid dicturi sumus futuro iudici, frater dilectissime, si
is illud quod grave iugum atque vinculum cerViciS nomine, non dico pro ecclesiastica, Sed pro quadam saeculari nobis dignitate defendimus, gravare nos iudicantes Si tanto pondere vel parvi temporis spatium careamus λ Decorari pallio volumus forsan moribus indecori, dum nihil in episcopaliao cervice splendidius quam fulget humilitas. Oportet igitur fraternitatem tuam, si honores suos sibi quibuslibet argumentis stabili proposuit mente defendere, aut
generalitatis usum ex non Scripto Sequi, aut ex scripto privilegiis se tueri. Vel si postremo nihil horum est, aliis meas tropolitis huius te praebere nolumuS praeSumtioniS exemplum. Sed ne sorte putes, quia nos haec vobis scribentes quae pro fraterna sunt caritate negleximus, Scitote in nostro scrinio de privilegiis ecclesiae tuae subtiliter perquisitum.
pus huic Papae requisitioni satisfacere conatur in ep. III, 66, in qua de pallio haec scribit: si quoniam si iam de secretario descendentibus u filiis ecclesiae et ingredientibus
udiaconibus ut mox procedatur. si tunc primus diaconus episcopo u Ravennatis ecclesiae pallium con-u suevit induere; quod et in leta-u niis sollemnibus uti pariter con-α suevit B; Reg. I, p. a a
254쪽
Et quidem quaedam inventa sunt, quae omnino possint fraternitatis tuae intentionibus obviare, nihil autem in quo de huiusmodi capitulis pars vestrae possit ecclesiae roborari. Nam et de ipsa consuetudine tuae quam opponis eccleSiae, quae vobis olim ut a partibus Vestris probaretur ScripSimuS, , iam satis nos sollicitudinem gessisse cognoscite inquirentes filios nostros Petrum diaconem, atque Gaudiosum primicerium, necnon et Michahelium defensorem sedis nostrae, vel alios, qui pro diversis responsis Ravennam a nostris decessoribus sunt transmiSSi, et haec te in praesentia sua egisse Iodistrictissime negaverunt. Apparet igitur Secrete non potuisse geri, nisi quod usurpabatur inlicite. Unde quod latenter Subintroductum est nulla debet stabilitate persistere. Quae ergo Superflue a te vel a tuis decessoribus sunt praeSumta, cum caritatis intuitu atque cum fraterna stude is benignitate corrigere. Nullatenus non dico per te sed per aliorum Vel decessorum tuorum normam ab humilitatis temptes regula deviare. Ut enim ea quae superius dixi breviter colligam ammoneo, quatenuS niSi deceSSorum me rum munificentia tibi haec per privilegium adtributa docue- aoris, uti in plateis pallio ulterius non praeSumaS, ne non habere et ad missas incipias, quod audacter et in plateis usurpas. De Secretario autem quod fraternitas tua res disse cum pallio et filios ecclesiae suscepisse et secit et excusavit, nunc interim nihil querimur, quia Synodorum assententiam SequenteS, minoreS culpaS quae negantur ulcisci recuSamu S. Hoc tamen quia semel et iterum sit factum
cognovimus, sed fieri ulterius prohibemus. Fraternitas autem tua sit Omnino Sollicita, ne hoc quod praesumptioni inchoanti adhuc ceditur, in proficiente deterius Vindicetur. 3οConquesti praeterea estis, quod quidam de sacerdotali ordine Ravennatis civitatis peccatis inminentibus gravibus
7. Primicerius erat primus no- 8. De defensore v. P. I, not. 8.tariorum Romanae Ecclesiae. p. 6 I.
255쪽
sint criminibus involuti. Quorum causam vel illic te di- Scutere VolumuS, Vel hic eos, Si tamen probationum dissicultas pro locorum longinquitate non impedit, ad haec ipsa discutienda transmittere. Quod si vel ad tuum iudicium 3 vel ad nos, maiorum fulti patrocinio quod non credimus, venire despexerint, et in obiectis sibi capitulis contumaciter
respondere nequiVerint, VolumuS, ut eiS post Secundam et tertiam ammonitionem tuam ministerium sacri interdicas ossicii, atque nobis de contumacia eorum Scriptorum tuorum Io tenore renunties. Ut deliberemus, quemadmodum actus eorum debeas subtiliter perscrutari, atque secundum dim-nitiones canonicas emendare. Cognoscat igitur fraternitas tua de causa hac nos plenissime absolutos ex eo, quod vobis causas ipsas commisimus Subtiliter perquirendas, atque omnia IS peccata eorum si inulta evenerint et omne pondus discussi nis huius in tuae animae redundare periculo. Sciens, nullam dilectionem vestram excusationem apud futurum iudicem habituram. Si non excessus cleri tui cum summa canonici rigoris Severitate correxeris, et hos, quibus haec fuerint ad-ao probata, SacroS ulteriuS OrdineS temerare permiSeri S.
Illud autem, quae pro utendis a clero vestro mappuliSScripsistis, a nostris est clericis sortiter obviatum, dicentibus nulli hoc unquam aliae cuilibet concessum fuisse ecclesiae, nec Ravennates clericos vel illic vel in Romana civitate taleas aliquid cum sua conscientia praeSumpSiSSe, nec Si temptatum esset ex furtiva usurpatione sibi praeiudicium generari. Sed etiam in qualibet ecclesia hoc praesumptum fuerit, aSSerunt emendandum, quod non concessione Romani ponti ficis sed sola subreptione praesumitur. Sed nos Servantes 3o honorem fraternitatis tuae, licet contra voluntatem antedicti cleri nostri, tamen primis diaconibus Vestris, quos nobis
a I. Manula vel mappulum, lin- equi ponebant in processionibusteamen albi coloris quod solum- solemnibus. Cist. DUCHESNE, Ori- modo Romani clerici super sellam fines, p. 396.
256쪽
i98 EPISTOLAE S. GREGORII quidam testificati sunt etiam ante eis usus fuiSse, in obSequio dumtaxat tuo mappulis uti permittimus, alio autem tempore vel alias personas hoc agere vehementissime prohibemUS. LXX.
Gregorius I papa Constantinae Augustae reliquias sancti Pauli, quas in nova ecclesia sancti Pauli Constantinopolitana collocandas postulaverat, uerat. Catenarum eius partem promittit.
MIRACULA APOSTOLORUM ATQUE RELIQUIAE SANCTORUM GREGORIUS CONSTANTINAE AUGUSTAE Serenitas vestrae pietatis religionis studio et sanctitatis amore conSpicua propter eam, quae in Honorem Sancti Pauli apostoli in palatio aedificatur, ecclesiam caput eiuSdem Issancti Pauli, aut aliud quid de corpore ipSius, suis ad se ius-SionibuS a me praecepit debere transmitti. Et dum illa mihi desiderarem imperari, de quibus facillimam oboedientiam exhibens vestram erga me ampliuS potuiSSem gratiam proVocare, maior me maeStitia tenuit, quod illa praecipitis, ao quae facere nec poSSum nec audeo. Nana corpora SanctOrum Petri et Pauli apostolorum tantis in ecclesiis Suis coruscant miraculis atque terroribu S, ut neque ad orandum sine magno illic timore possit accedi. Denique dum beatae recordationis decessor meus, quia argentum quod Supra Sa- ascratissimum corpus sancti Petri apostoli erat, longe tamen ab eodem corpore fere quindecim pedibus mutare voluit,
12. De Constantina v. P. I, not. IJ, p. 2I.
qui ut in Lib. Ponti . Scriptum legimus - si investivit corpus beatii Petri apostoli tabulis argenteisu deauratis B; L. P. ed. Duchesne)I, p. O9
257쪽
signum ei non parvi terroris apparuit. Sed et ego aliquid similiter ad sacratissimum corpus sancti Pauli apostoli meliorare volui, et quia necesse erat, ut iuxta Sepulchrum eiusmodi effodiri altius debuisset, praepositus loci ipsius; ossa aliqua non quidern eidem Sepulchro coniuncta repperit. Quae quoniam levare praesumpsit atque in alio loco transponere, apparentibus quibusdam tristibus signis subita morte
defunctuS eSt. Praeter haec autem sanctae memoriae decessor meuSio itidem ad corpus sancti Laurentii martiris quaedam melio- rare desiderans, dum nescitur ubi corpus esset Venerabile collocatum, effoditur exquirendo et subito sepulchrum ipsius ignoranter apertum est, et hi qui praeSentes erant atque laborabant monachi et mansionarii quia corpuS eiusdem maris tiris viderunt, quod quidem minime tangere praeSumpSerunt, omnes intra decem dies defuncti sunt, ita ut nullus vitae supereSSe potui SSet, qui Sanctum inustum corpus illius viderat.
Cognoscat autem tranquillissima domina, quia Romanis 2Ο conSuetudo non eSt, quando Sanctorum reliquias dant, ut quicquam tangere praeSumant de corpore. Sed tantummodo in buxide brandeum mittitur, atque ad SacratiSSima corpora Sanctorum ponitur. Quod levatum in
9. Idem Pelagius usecit Supra si corpus beati Laurentii martyrisu basilicam a fundamento consistructam et tabulis argenteisu exornavit sepulchrum eius n; L. Ribid.
Id. Mansionarius a custos et con- resemator aedis sacrae, aedituuS,
matricularius η; DU CANGE. ai. Etiam Hormisda Romanus upiscopus SI - 23) hunc Romanae Ecclesiae usum confirmat. Cis. THIEL, I, 873.22. Buxis a Puxis, arcula, Gallisu Boite, nam a Pixis voces Buxis et u Buxida videntur formatae n: DUCANGE. Unde et pro capsella intelligitur in qua reliquiae Sanct
Brandeum K Velum, palla Sericare vel lintea, qua Divorum relisi quiae vel corpora involvi a Chri-ustianis solebant B; DU CANGE; quod postea in particulis discerptum, ut reliquia donari poterat.
258쪽
ecclesia quae est dedicanda debita cum veneratione reconditur, et tantae per hoc ibidem virtutes fiunt, ac si illic specialiter eorum corpora deserantur. Unde contigit, ut beatae recordationis Leonis papae tempore, sicut a maioribuS tra
ditur, dum quidam Greci de talibus reliquiis dubitarent, spraedictus pontifex hoc ipsum brandeum allatis forficibus
incidit, et ex ipsa incisione sanguis effluxit. In Romanis namque vel totius Occidentis partibus omnino intolerabile
est atque Sacrilegum, Si Sanctorum corpora tangere qui S- quam fortasse voluerit. Quod Si praesumpserit, certum Ioest, quia haec temeritas inpunita nullo modo remanebit. Pro qua re de Grecorum consuetudine, qui OSSa levare
Sanctorum Se aSSerunt, vehementer miramur, et vix credimus. Nam quidam Greci monachi hic ante biennium venientes, nocturno silentio iuxta ecclesiam sancti Pauli cor- is pora mortuorum in campo iacentia effodiebant, atque eorum OSSa recondebant, Servantes sibi dum recederent. Qui cumtenti et cur hoc facerent diligenter fuissent discuSSi, confessi sunt, quod illa OSSa ad Grecias eSSent tamquam Sanctorum reliquiaS portaturi. EX quorum exemplo, Sicut prae- ao dictum est, maior nobis dubietas nata eSt, utrum Verum Sit quod levari veraciter OSSa Sanctorum dicuntUr. De corporibus Vero beatorum apostolorum quid ego dicturuS Sum, dum conStet, quia eo tempore quo passi Sunt ex Oriente fideles venerunt, qui eorum corpora Sicut ci- asvium Suorum repeterent Θ Quae ducta uSque ad secundum
Urbis milliarium, in loco, qui dicitur Catacumbas, conlo-
blacensis in suo Chronico in Mi-GNE, P. L. CLX, col. 8 I) narrat ad an. 44 I. hoc de Leone papa epis adium : quod IO. DIAC. Vita Greg. II, 42, de ipso Gregorio
22. Nam si Vera Sanctorum OSSaa Graecis levarentur et donarentur, falsa non requirerentur.
27. Celeber ille locus in Appia
via situs, ubi nunc est basilica cum coemeterio S. Sebastiani: in quo saeviente Valeriani persecutione, an. 2 8 corpora beatorum Apostolorum Petri et Pauli abscon-
259쪽
cata sunt. Sed dum ea exinde levare omnis eorum multitudo conveniens niteretur, ita eos Vis tonitrui atque fulguris nimio metu terruit ac dispersit, ut talia denuo nullatenus temptare praesumerent. Tunc autem exeuntes Romani eo-3 rum corpora, qui hoc ex Domini pietate meruerunt, levaverunt, et in locis quibus nunc sunt condita poSuerunt. Quis ergo, SereniSsima domina, tam temerarius possit existere, ut haec ScienS eorum corpora non dico tangere,
sed vel aliquatenus praesumat inspicere Θ Dum igitur taliato mihi a vobis praecepta sunt, de quibus parere nullatenus
potuissem, quantum inVenio, non Vestrum eSt. Sed quidam homines contra me pietatem VeStram eXcitare Voluerunt, ut mihi quod absit voluntatis vestrae gratiam subtraherent, et propterea quaeSiverunt capitulum, de quo vobis is quasi inoboediens invenirer. Sed in omnipotente Domino confido, quia nullo modo benignissimae voluntati subripitur,
et Sanctorum apoStolorum Virtutem, quos toto corde et
mente diligitis, non ex corporali praesentia, sed ex protectione semper habebitis. ao Sudarium vero, quod similiter transmitti iussistis, cum corpore eius est. Quod ita tangi non potest, Sicut nec ad corpus illius accedi. Sed quia serenissimae dominae tam religiosum desiderium esse vacuum non debet, de catenis, quas ipse sanctus Paulus apostolus in collo et in manibus S gestavit, ex quibus multa miracula in populo demostrantur, partem vobis aliquam transmittere sestinabo, si tamen hanc
Ia. His verbis Gregorius - Siloli. Diacono fidem praebeamuS Iohannem ieiunatorem ConStantinopolitanum episcopum de quo V. P. I. not. 9, p. 3) designat, qui haud Papae benevolus, Imperatoribus persuasit ut a Gregorio rem postularent quam sciebat illum non '
dita sunt et in Platonia id est in crypta marmoribus ornata quae nunc post absidem hodiernae basilicae conspicitur) collocata sunt. Cis. DE ROSsI, Roma sotterranea, I, aues; ΜARUCCHI, Guide des Catacombra romaines, p. I76; DU-CHESNE, Liber Pontiscalis, Introd.
260쪽
tollere limando praevaluero. Quia dum frequenter ex catenis eisdem multi veniunt et benedictionem petunt, ut parum quid ex limatura accipiant assistit sacerdos cum lima, et aliquibus petentibus ita concite aliquid de catenis ipsis excutitur, ut mora nulla sit. Quibusdam vero petentibus sdiu per catenas ipsas lima ducitur, et tamen ut aliquid exinde
Gregorius I papa Iohannem, episcopum SFracusanum, docet se in reserendis veteribus Ecclesiae moribus consuetudines Constantinopolitanae eccle- 1 osiue non esse seculum; da alleluia, de subdiaconis spoliatis procedentibus, de Drieleison, de oratioue Dominica scribit; in Catia1rensi et in Dracu
sana ecclesia murmurantes instruere non desistat. J9S, Oct. Ed. Η: lib. IX, ep. a6 lI, p. sq). M. M: lib. IX, ep. ra. Jasse, Reg. Isso Ii To .
GREGORIUS IOHANNI EPISCOPO SYRACUSANO
Veniens quidam de Sicilia dixit mihi, quod aliqui amici
eius vel Graeci vel Latini, nescio, quasi Sub Zelo Sanctae Romanae Ecclesiae, de meis dispositionibus murmurarent dicentes: Quomodo ecclesiam Constantinopolitanam diSpo- aonit comprimere, qui eius consuetudineS per omnia sequitur ΘCui cum dicerem: Quas consuetudines Sequimur λ reSpondit: Quia alleluia dici ad missas extra pentecoSten tempora feci Stis; quia subdiaconos Spoliatos procedere, quia hyri eluison dici, quia orationem Dominicam mox pOSt cano- asI6. Iohannes Maximiano episcopo successit in sede Syracusanaan. J94. Circa totam epistolam hanc cist. GRISAR, Analecta Roma ua, I 899, diSs. IV; et GRISAR, Note archeoloriche una lettera ID
turgi a di S. Gregotio Macuo in Cisilla Cattolica, I9OS, I 6 dec., et I9O6, 3 mari. 2I. si disponit comprimere δε quia Gregorius Iohanni Constantinopolitano prohibuerat quominus titulo universalis uteretur. Cis. de huius tituli quaestione: P. I, pp. II 'I3 .