장음표시 사용
273쪽
Gregorius I papa Iohanni, episcopo Ravennati, scribit de pace cum Ariulfo duce Spoletino ineunda, de urbibus Romana et Neapolitaua ab Armiso et Arichi muce Beneventano in periculum adductis, de causa epis scoporum Histriae, de Romani patricii iniquitate, de quaestionibus ecclesiastici regiminis, cet. Elemosynam incensae Severi urbi denegat, Faneusi per Claudium abbatem transmittere iubet. Addit de Nalati episcopo Gulonitano tu melius mutato et de Malcho episcopo, a quo rationes spatrimonii Dalmatini postulat. I O 192, tui.
GREGORIUS IOHANNI EPISCOPO RAVENNAE Quod multis scriptis vestrae beatitudinis minime respondi, non hoc torpori meo Sed languori deputate. Quia is peccatis meis facientibus eo tempore, quo Artulfus ad Romanam urbem veniens alios occidit, alios detruncavit, tanta mestitia affectus sum, ut in coli molestiam caderem. Valde autem mirabar, quid esset quod illa mihi notissima sollicitudo vestrae sanctitatis huic Orbi meisque necessitatibusao minime prodesset. Sed scriptis vestris discurrentibus agnovi vos quidem Sollicite agere, Sed tamen apud quem agere non habere. Peccatis ergo hoc meis deputo, quia iste, qui nunc intereSt, et pugnare contra inimicos nostros dissimulat et nos facere pacem vetat, quamvis iam modo, etiam Si velit, sata. De Iohanne V. P. II, not. 26, p. I93. IS. Ariulsus, dux Spoletinus qui Farualdo successerat. Cis. PAULI DIAC. mst. Lang. IV, I 6 in M. G. R Scr. Laue.), p. a I. I7. coli molestium idest intestini crassi morbum. 24. etiamsi velit, scit. Ariuisus
274쪽
cere Omnino non posSumus, quia Ariuisus exercitum Auc
tarit et Nordulfi habens eorum sibi dari precaria desiderat, ut nobiscum loqui aliquid de pace dignetur.
De causa vero episcoporum Histriae omnia quae mihi Vestra fraternitas scripsit ita esse iam ante deprehendi in shis iussionibus, quae ad me a piissimis principibus venerunt, quatenus me interim ab eorum compulsione SuSpenderem. Ego quidem pro his quae scripsistis Zelo atque ardori vestro valde congaudeo, debitoremque me vobis multipliciter factum profiteor. Scitote tamen, quia de eadem iore serenissimis dominis cum summo gelo et libertate rescribere non cessabo. Movere autem vos non debet prae
fati excellentissimi viri Romani patricii animositas, quia
I OS quantum eum loco et ordine praeimus, tantum si qua sunt eius leVia tolerare mature et graviter debemuS. is Si quando tamen est aliquis locus optinendi, agat apud eum fraternitas Vestra, ut pacem cum Ariulso, si ad aliquid parum possumus, faciamus, quia miles de Romana urbet ultus eSt, Sicut ipse novit. Theodosiaci vero, qui hic remanSerunt, rogam non accipientes Vix ad murorum quidem aocu Stodiam Se accomodant, et destituta ab omnibus ciVitaS, Si pacem non habet, quomodo subsistet λPraeterea de puella, de qua scripsistis nobis, quae de capti 'itate redempta est, ut requiri qualiter orta sit debuisset,
2. Auctarit et Nordulsus Langobardorum duces, quorum nomina alibi non inveniuntur, si pro Nordulso excipias ep. V, 36. Precaria si questa Seu roga, trio butum quod exigitur quasi de- precando n DU CANGE. 4. De Histriae episcopis v. P. I, not. 7, p. 76-Ι2. Epistolam, quae hic deSignatur, in Registro non habemus. I 3. Hic est Romanus Ravennas exarcha, de quo V. P. I, not. 24,
19. Theodosiaci militesὶ legioni illi pertinebant quae a Theodosio Mauricii filio appellabatur.
u stipendium quod militibus irro-u ratur O; DU CANGE.
275쪽
stigari potest. Illud autem quod dicitis, ut is qui ordinatus
est iterum ordinetur, valde ridiculum est et ab ingenii vestri consideratione extraneum, nisi sorte quod exemplum ad
ue medium deducitur, de quo et ille iudicandus est, qui tale
aliquid secisse perhibetur. Absit enim a fraternitate vestra sic sapere. Sicut enim baptiχatus semel, baptigari iterum non debet, ita qui consecratus est semel in eodem ordine iterum non valet consecrari. Sed si quis cum levi sorsitanio culpa ad Sacerdotium venit, pro culpa poenitentia indici debet
De Neapolitana vero urbe excellentissimo exarcho ii stanter inminete. Quia Aregis, ut cognovimus, cum Ariulso se secit et reipublicae contra fidem venit, et valde insidiaturiue eidem civitati, in qua si celeriter dux non mittitur omnino iam inter perditas habeatur. De hoc vero quod dicitis incensae civitati Severi scismatici elemosynam esse mittendam, idcirco ita vestra fraternitas sentit, quia quae contra nos praemia in palatioeto mittat, ignorat. Quae etsi non transmitteret nobis considerandum fuit, quia misericordia prius fidelibus ac post est Ecclesiae hostibus facienda. Iuxta quippe est civitaS Fanum, in qua multi captivati sunt, ad quam ego iam transacto anno transmittere volui, sed inter hostes medios non praeSumpSi. a; Videtur ergo mihi, ut Claudium abbatem cum aliquanta
6. Valida hic et secundum leges canonicas ordinatio a Gregorio intelligitur. Non desunt enim nec exempla nec Conciliorum canoneSex quibus colligatur ordinationem esse iterandam, si contra disciplinam canonicam data suerit. i 3. Aregis dux Beneventanus qui Zotioni successit, ab Agilulso rege nominatus. Cis. PAULI DIAC. Hist. Laux. IV, 18 in M. G. H. Scr. Laue ), p. Iaa. I 7. Procul dubio de Severo illo Aquileiensi metropolitano agitur, de quo V. P. I, not. 16, p. 76.aa. Agitur hic sortasse de Fano Fortunae, urbe in Umbria episcopali. as. De Claudio abbate V. P. I,
276쪽
pecunia ibi transmittere debeatis, ut liberos, quos illic pro
pretio suo in servitio teneri invenerit, vel si qui adhuc captivi sunt, redimat. De summa vero eiusdem pecuniae transmittenda vobis certum sit, quia quicquid vos decernitis, mihi placet. Sin autem cum excellentissimo viro Romano spatricio agitis, ut pacem facere cum Ariulso debeamus, ego
ad vos personam aliam transmittere paratuS Sum, cum qua mercedis causae melius fiant. De fratre autem et coepiscopo nostro Natale valde contristabar, quod de illo quaedam Superba cognoveram. Sed quia moreS SuOS ipse correxit, io meam tristitiam simul meipsum Vincendo consolatuS eSt. Pro qua re fratrem et coepi Scopum nostrum Malchum ammone, ut prius ad nOS Veniat, rationeS SuaS ponat, et tunc demum alibi, ubi necesse eSt, proficiscatur, et Si eius actus bonos cognoscimus, ei fortaSse hoc ipSum patrimonium ij quod tenuit restituam US.
Gregorius I papa apud XIaurictimi imperatorem queritur se urbaus simplicitatis vocabulo ab eo saluum appellatum esse, velut Armisi astutiad Heptum; quem venire ad rempublicum paratum fuisse; sed sibi, quam an Xordulbo et Leoni, minorem fidem haberi. Vires Lauri bardorum cotidie
ei res ere Scribit et imperatorem admouet, ne ex terrena potestate citius iudi uetur sacerdotibus, quippe qui dei aut aureli vocentur. Miserias suascuumerat pacem sibi Sumptum esspositis fecisset: de Romana civitate Sium: ut Perusia teucretur, Roma vi
q. De Natali episcopo Salonitano
V. P. I, not. IT, 2 O, pp. I 49 I, O. I 2. Malchus episcopus cuiusdam Dalmatinae sedis quae a nobis ignoratur, ante Antoninum patrimonii S. Petri Dalmatini rector, qui tamen Gregorio suae admi- , qtium cum Langobardis in Tuscia milites ablatos esse Narnias et Peru- 2 relictam esse; postea Agilulfum adPe-nistrationis rationem reddere nolebat: at Romae tandem iudicatus,
in domo Bonifacii notarii improvisa morte obiit. Cis. ep. II. 4,
14. Id est in Siciliam, ut ex ep. III, 22 colligitur.
277쪽
nisse atque ante oculos suos Romanos funibus ligatos ad Franciam ductos esse venales; tum quaesitum esse, cur frumenta defuerint et non solum se, sed etiam Gregorium praefectum praetorio et Castum magistrum militum gravi dominorum indignatione percussos esse. J' , iun.
GREGORIUS MAURICIO AUGUSTO In serenissimis iussionibus suis dominorum pietas, dum me de quibusdam redarguere studuit, parcendo mihi minime pepercit. Nam in eis urbano simplicitatis vocabulo me fa tuum appellat. In Scriptura etenim sacra cum in bona intellegentia simplicitas ponitur, vigilanter saepe prudentiae aut rectitudini sociatur. Unde etiam de beato Iob scriptum est: si Erat vir simplex et rectusn; et beatus PauluS apostolus ammonet dicens: si Estote simplices in malo et pru- dentes in bonos; et per semetipsam Veritas in Evangelio ammonet dicens: si Estote prudentes Sicut SerpenteS et Sina- plices Sicut columbae η, esse valde inutile iudicans, Si aut
simplicitati prudentia aut prudentiae simplicitas desit. Ut
ergo Servos suos ad cuncta eruditos emceret, esse eoS et simplices sicut columbas et prudentes ut SerpenteS Voluit, quatenu S in eiS et SerpentiS astutia columbae simplicitatem acueret et columbae simplicitas serpentis aStutiam temperaret.
Ego igitur, qui in serenissimis dominorum iussionibus ab Ariulfi astutia deceptus, non adiuncta prudentia SimpleX denuntior, constat proculdubio quia fatuus appellor; quod
ita esse ego quoque ipse confiteor. Nam si hoc vestra pietas taceat, causae clamant. Ego enim Si tuus non fuissem, ad ista toleranda, quaequae inter Langobardorum gla-7. Mauricius Augustus ab an. 8a ad an. 6oa Romanum rexit Imperium.14. IOB, I, J. 16. Rom. XVI, I9.18. MATTH. X, I 6.as. De Ari ullo v. P. II, not. IS.
278쪽
dios hoc in loco patior, minime venissem. In ea autem re quam de Ariuiso perhibui, quia toto corde venire ad rempublicam paratus suit, dum mihi non creditur, etiam mentitus esse reprehendor. Sed etsi sacerdos non Sum, Scio gravem esse hanc iniuriam sacerdoti, ut veritati Serviens is allax credatur; et dudum novi, quoniam Norduulso plus est creditum quam mihi, Leoni amplius quam mihi, et nunc
eis qui esse ad medium videntur plus quam meiS asserti nibus credulitas impenditur. Et quidem si terrae meae captivitas per cotidiana min i Omenta non excreSceret, de despectione mea atque inrisione laetus tacerem. Sed hoc me vehementer amigit quia unde ego crimen falsitatis tolero inde Italia cotidie ducitur sub Langobardorum iugo captiva dumque meis suggestionibus in nullo creditur, vires hoStium immaniter excreScunt. I Hoc tamen piissimo domino Suggero, ut de me mala omnia quaelibet existimet, de utilitate vero reipublicae et causa ereptionis Italiae non quibuslibet facile pias aures praebeat, sed plus rebus quam verbis credat. Sacerdotibus autem non ex terrena poteState dominus noster citius indignetur; aD sed excellenti consideratione propter eum cuiuS Servi Sunt eis ita dominetur, ut etiam debitam reverentiam impendat.
Nam in divinis eloquiis sacerdotes aliquando dii, aliquando angeli Vocantur. Nam et per Moysen de eo qui ad tur mentum deducendus est dicitur: u Applica illum ad deos η, a
videlicet ad sacerdotes; et rursum Scriptum est: si Dii S non si detrahes η, scilicet sacerdotibus; et Propheta ait: u Labiau sacerdotis custodient scientiam et legem requirent ex ore si eius, quia angelus Domini exercituum est s. Quid ergo
3. Teuire od remptillicam id est foedus cum republica inire. 6. De Nordulsis V. P. II, not. 2,
T. Leo quidam, ex consul in Sicilia, in ep. I, 3, TO memo
IS. Ex. XXII, 8. 27. Ex. XXII, 28. 29. MALACH. II, 7.
279쪽
mirum si illos vestra pietas dignetur honorare, quibus in suo eloquio honorem tribuens eos aut angelos aut deos ipse etiam appellat Deus P Ecclesiastica quoque testatur historia, quia cum piae memoriae Constantino principi, scripto oblatae accusationes contra episcopos suissent, libellos quidem accusationis accepit et eosdem qui accusati fuerant episcopos convocans in eorum conspectu libellos quos acceperat incendit dicens: si Vos dii estis, a vero Deo a constituti. Ite et inter vos causas veStras disponite, quia io u dignum non est, ut nos iudicemos deoS n. la qua Sententia, pie domine, sibi magis ex humilitate quam illis aliquid praestitit ex reverentia impensa. Ante eum quique pagani in republica principes fuerunt, qui verum Deum nescientes deos ligneos et lapideos colebant et tamen eorumi; sacerdotibus honorem maximum tribuebant. Quid igitur mirum, si christianus imperator veri Dei sacerdotes dignetur honorare, dum pagani, ut praedixi, principes honorem impendere sacerdotibus noverunt, qui diis ligneis et lapide s Serviebant Θao Haec ergo pietati dominorum non pro me, Sed pro Sacerdotibus suggero. Ego enim peccator homo Sum et, quia omnipotenti Deo incessanter cotidie delinquo, aliquod mihi apud tremendum examen illius esse remedium Suspicor, si incessantibus cotidie plagis serior; et credo quia eundemas omnipotentem Dominum anto vobis amplius placatis, quanto me ei male servientem districte assiigitis. Multas enim iam
plagas acceperam et supervenientibus dominorum iussionibus inveni consolationes quas non sperabam. Si enim pOSSum, has celeriter plagaS enumero.
N Primum quod mihi pax sumpta est, quam cum Langobardis in Tuscia positis sine ullo reipublicae dispendio se
ro. Circa hanc narratiunculam cis. RUF. H. E. X, 2; SOCR. H. E.
280쪽
ceram Deinde corrupta pace de Romana civitate milites ablati sunt; et quidem alii ab hostibus occisi, alii vero Narniis et Perusiae positi; et ut Perusia teneretur, Roma r
licta est. Post hoc plaga gravior fuit adventus Agilulfi,
ita ut oculis meis cernerem Romanos more canum in collis sfunibus ligatos, qui ad Franciam ducebantur venales. Et quia nos qui intra civitatem fuimus Deo protegente manuSeiuS eVaSimuS, quaesitum eSt, unde culpabiles esse videremur, cur frumenta desuerint, quae in hac urbe diu multa servari nullatenus pOSSunt, Sicut in alia suggestione plenius io indicavi. Et quidem de memetipso in nullo turbatus Sum, quia - teste conScientia fateor - adversa quaelibet pati paratUS Sum, dum modo haec omnia cum Salute dumtaxat meae animae evadam. Sed de gloriosis viris Gregorio praefecto praetorio et Casto magistro militum non medio- ij criter sum amictus, qui et omnia quae potuerunt fieri nullo modo sacere neglexerunt et labores vigiliarum et custodiae civitatis in obsessione eadem vehementi SSimos pertulerunt et post haec omnia gravi dominorum indignatione percussi sunt. De quibus patenter intellego, quia eoS non Sua acta, aOSed mea perSona gravat, cum quo, quia pariter in tribulatione laboraverant, post laborent pariter tribulantur.
Quod autem dominorum pietas illud mihi pavendum
ct terribile omnipotentis Dei iudicium intentat, rogo per eundem Onnipotentem Dominum, ne hoc ulterius saciat. at Nam adhuc nescimus, quis ibi qualis sit; et Paulus egregius praedicator dicit: si Nolite iudicare ante tempus, donecu veniat Dominus, qui et inluminabit abscondita tenebrarum si et manifestabit consilia cordium s. Hoc tamen breviter dico, quoniam peccator et indignus plus de venientis Iesu 3ο misericordia, quam de Vestrae pietatis iuStitia praesumo.
4. Cfr. Cp. II. T, 32, 33, 4 S. IO. Haec Suessestio, seu epistola 9. De re Urbis frumentaria cfr. deest in Registro. P. l, i Ot. Ι4, p. 44. 29. I Cor. IV, 3.