장음표시 사용
221쪽
susceptus. Inde digressias ad marmoreos matris Ecclesiae gradus tu rudescendit, ac cum principum procerumque subsequciatium pompa templum ingressus, Christi Iesu veri uim iam numen humilli md comprecatus est, illi victoriae laudoia, illi triumphi gloriam. illi vitti tum omnium honores,ac gratias tribuens. Exinde Iannorum Ritium, de se bene meritum virum, equestii dignitate exornauit, currumque conscendit, cum magna ac prope incredibili puellarum, quae in Theatro Capuano Regem operiebatur , laetitia ac plausu. Nusquam alibi aut rerum magnificentia, aut nympharum sorino state , aut rorum generositate, aut animorum gratulatione, aut denique per narum rerumque omnium maior apparatus habcbatur. Hac it que Rex praetervectus in arcem tandem Capuanam splendidistimo huic theatro vicinam δε iam ad uesperascente die perductus est.
i Ratio magnanimo rege atque ipso Alphonso digna. digitus Dei
hic est. Neque enim haec verba, hos sensiis, hanc denique me tem, nisi sanctus Spiritus mirustrauit. Exiit hac oratio, exiit&a nos, usque in Germaniam delata est. Non potest dictum in dimim es.se, Belu rex rria in se magni beneficia. Dei commemorat, qui non belua, sed homo rationis capax ab eost creatus. Nec qualis unque homo , sed Christianus . homo. Nec qualiscunque Christianus, sed Christianus Rex. Reddere illud modestia vetuit, quod nonqua' liscunque Rex a Deo creatus est, sed Regum quos habet Europa est potentissimus & sapientissimus, quod nostro seculo inauditum est, Rex atque philosophus. Verum quoniam honestum& laudabile est hoc promitisse si perficiatur ita te turpe & vituperabile fuerit, si ne- igat ur. Ad talitam vero rem exequendam necessaria est Hetruriae pax, quae cum peri ut bata sit,totam Italiam suspensam tenet. Huius pacandae potestas atque arbitrium penes Alphonsum elle nemo dubitat. Suade igitur A ntoni, suadete omnes, quibus apertaesuraet Re gis aures, ut relicto Picinino pacem Tus iae restituat. Sic enim G sumptis in Turcos armis Christianum nomen, ut est ab vulgatum,& tueri & amplificarς
222쪽
ALPHO N S. COMPARATA. in I N TRIVMPHUM AD
Vin redierit Alphonsus stibactis Turcis, liberata Graecia, & spo
lia illacruenta, nephandique Mahumeti eaput retulerit, O 'u lem ei currum apparabit Italia, quales gratias aget Ecclesia quae festa omnis Christiana societas agitabit: Conuenient i ornam Septentri nis& Occidentis reges, redeuntemque magnum imperatorem Chimstianae Reipublicae saluuibunt. Cardinales cunctique praesules ecci iratum,&magistratus urbis, longo extra moenia interuallo sacra forentes ob aiam ibunt. N iuei ilabunt ad frena Quotites ,isternetur purpura dc ostro quaecunque ab co terra calcanda fuerit. Matronae nobiales,virginesq; rosas dc lilia E tectis in eum spargent, et variarum serta florum iacto capiti annectent. Ipse curru sublimis aureos in plebem nummos iaciet,quocunque in foro, quocunque intriuio subistiterit, nouas ludorum tacies offendet. acclamabitque or nis populus, VNctori vitam & gloriam. Atque ita triumphans non in Capitolium fausique Iouis aedem sed in Apostolorum principis beati Petri Basilicam deducetur. Ibi ille maximum facerdotem Catillum tertium, verum Christi ricarium & regni aeterni claues xpnentem inueniens, largam ab eo benedictionem accipiens, amplexus atque deostulatus grandae
uum patrem, secum in penitiorem palatii partem, secedet, ubi de de recenti victoria,& de rebus Hispanicis lone' inter sese sermones habebunt Tunc tua Antoni Musa quasi ab inferis res arset,& tu quidem poemata compones: Bartolomaeus Factius historias scribet, mortaloque regem immortalitati donabitis. Nos quoque, si quid strepere inter cygnoscoruisti et, aliquid seorsim inueniemus quod de tanto rege posteris referamus. Haec habuimus Antoni quae per otiam Ne politanum addicteria tua adiiceremus. Tu vale de boni consule. Ex Neapoli X. Calend. Maias. Anno ab incarnatione saluatoris
pi oratio. Modestius sociasse erit Rex maxime ac piissime,audito Ioanne Soletio apostolico legato patre optimo de doctissimo, dinina re diutius protracta, fugiente iam dicinos tacere quam loqui. Sed cogimur accepit beneficii magnitudine, ne omnino Dentes huius diei
223쪽
solennitatem praetereamus. In qua pacem sapienti ac diuino consilio tuo persectaria vulgari iustisti. Quare non urbi nostrae solum, verum. Hetruriae ac toti Italiae, imo vero uniuersae reipublicae Christianae lalutem hodie partam videmus. Etenim quamuis hoc bello, quod inodo extinctiana est, solus ager Senensis vastari videretur,eius tamen veneni labes longe lateque totam Italiam iniiciebat. Neque Laudens pace, neque altera cbram te habita in hac vi be, Chi istiano populo
latis consultum erat. Cum sedato uno tumul umox alcer oriretur, atque in morem serpentis Hudrae noua indies belli capita succrescerent. At concordia quae nunc dictante te composta est, omnem contentionis nostrae radicem prorsus extirpat. Nullam italiae prouinciolam aut inquietam aut in securam relinquit. Nulli iussitum aufert, nullum laedit, nullum excludit. Haec igitur vera pax est, & quae prioribus illis de pace tractatibus solidii signum, siue ut aiunt sigillum apponit. Haec cocordia Christianis quide vera quies, Turcis auto,ut mihi persuadeo,
extremum exitiu erit. Nam quantia discordia nostra extulit illos, tantuconsensus noster deprimet atq; deiiciet. Quippe ut audient Hungari. Rasciani, Valachi, Albani, Graeciq; omneis pacatam atq; concordem Italiam esse, inuictis animis Turcorum arma sustinebunt: exm Fi id ricus imperator Augustus inuictissimus, qui etiam te ad hanc concordiam adhortatus est , cum suis Teutonibus Martias que gente, Galli quoque feroces,&alii trans Alpes fideles populi, iamiam tem pus adeste fatebuntur, quo se bello contra Turcos accingant. Nam
quamuis anno superiore sancta sedes Apostolicalcgatos mitteret,de cimas exigeret, indulgentias elargiretur, naues construeret, Tua quo'que Maiestas cruce signata multa& magna in hostes fidei minaretur: nemo tamen credidit expeditioni locum fore, cum vicina Romanae
curiae atque in ipsis pendurbis foribus belli tempestas grassaretur. At nuneextirpatis funditus dissensionibus Italiae eradicibus, quid aliud expectemus, quam te classe maxima ac potentissima, ut dicere soles, quingentis velis instructa, Orientem petere, ignominiam Deo de saluatori nostro illatam indicare. Rem videor fortas e dissicili atque impossibili similem polliceri. Verum qui te hisce comparant, quiquatuas vires, & quae tibi duo magnanimi Reges, alter Castellae, alter Portugalliae ministrare promittunt auxilia,metiuntur, nihil me supra modum sperare fatentur. Age igitur Rex inclyte, tibi, Calisloquosi immo pontifici haec laus seruata est, qua religionem Christianam
undique conculcatam, ac ferna Edeletam in pristi inaria gloria inrcstitu'atis. Na vetus illeUriens,qui nobis olim verae fidei lume insedit, nunc ab Occidente lucem ac salutem expectat. LVS
224쪽
Legimus Christianos Imperatores & Pontifices maximos, ab Hispanianicillos la re Catholicae fidei magnificE ac salubriter consul utile Theodosos, Damasi,s, at oue alios. A tas nostra sub Ca sloiertio diuinitus dato pontifice, sub Alphonio rege sapientissimo at que incomparabili.utroq; Hispano, Orientalia regna rursus ad Christum verum,d singularem Deum reditura eslc conlidit. Cui rei pulcherrimum hodie tua sublimitas initium dedit, lux cunctas Italiae lites viri eo pacis arbitramento sedauit. Cuius facti gratia non est oratio nostra, quae beati stimi patris tui Calisti susceptam consolationem ac lintitiam explicare postit, aut in medium proferre, quibus te honoribus sua pietas,& oinnis Ecclesia cumulare decreuit. Senentes vero a te fa- luberrima pace donati, ac magnifico conseruati, nullo unquam tempore huius diei memoriam obliterabunt. Grat issima est enim nostra
Respublica, quae quamuis aliquando pro sua tenuitate, iis qui sibi benefaciunt vicem reddere nequit, animum tamen sempet obnoxium
ac rettibuendi cupidum retinet. Videntur adhuc in templo nostro maiori equestres eorum statuae, qui ante aliquot secula ciuitati nos frae bene consuluerunt. Mansredi qui ex hoc regno laboranti populo nostro opem tulit aeterna memoria pud nos est. Bonifacius nonus huius urbis alumnus,qui urbi nostrae non defuit magna in necessitate, quasi numen aliquod apud nos habetur. Galeatii ac Philippi Matiarum Langobardorum ducum,qui maiores nostros in maximis saepe discriminibus adiuuerunt, nomina in ciuitate nostra immortalia perseu
tant. Ob memoriam sinctissimi Calisti nostri, qui ut nobis periculum demeret, periculum ipse subire, non recusauit, aedem construere in gistratus nostri decreuerunt in qua sibi quotannis sacrificetur. Et tibi ergo Alphons aeui nostri gloria, &nato tuo inclyto, Calabriae duci Perdinando,& liberis eius.& omni tuae posteritati Senenses uniuers, dum stabunt urbis moenia, hanc hodiernam pacem, id est salutem&libertatem suam gratissimis animis imputabunt, tuumque erit apud eos indelebile nomen. Mercedem verb tam pii,tam uecessarii, tam fructuoli operis, reddat tibi diuina miseratio.
225쪽
Felicitate ad Alphon m Aragonum ac Siciliae Scii egem inchium Liber incipit.
VM AN vitae conditionem saepius reputanti mihi, Rex sapientissim illud maximὰ mirandum videri solet,quod,cum Deus ipse princeps Sc conditor telum omnium nihil interris praestantius homine creaverit, laboribus & calamitatibus ol hominem iptum tot lnoxium fecerit, ut nemo adhuc ex tot seculis repertus sit, cui res in omni vita adeo secundae cessi rint, ut iste beatum perpetuo existimarit. Id autem diuida sapientia prouisum este fatis crediderim, quo mortales pcrspectis tot praesentis vitae 1 setiis nullam in ter-xis vctam lolidamq; felicitatem constate sciant, ac pr oinde ca: lum illis suspiciendu et se.ubi vera dc semper manens beatitudo iit: quod,quantum in me fuerit, exquirendum putaui Itaque cum superioribus mensibus otiosius et Iem,& aliquid scribere decreuissem. quod excellentiae tuae placere pollet, multaq; ab antiquis & contemporaneis nostris grauiter & ornate scripta occulterent quibus nihi omnino addi poli evidebatur,de vitae Felicitate scri-ris est, ii auis summo& acutis limo inSenio, qui ista percpere ec trare absque diuino auxilio se posse confidat An potest esse quicquam occultius in tota Theologia , quam summi Boui de beataebere institui, quoniam ea res mihi digna visa est Maiestate tua, ut nihil de illa adhuc scriptum vidi, quod quidem mihi usque adeo sati staciat,ut aliud non desiderem. Nec vero me ab hoc proposito,ut arbitror,honestii sino absterruit materiae disticultas licet illam stirem Theologiae magis esse quam eorum studiorum quibus ab adolescentia mea incubui. Nec certe ta- tum operis aggressus sum, quod sim fietus ingenio vel doctrina, quae semio in me Oam sit exigua, sed potius diuina ope confisus, unde omnia mortali iuri ingenia lumen accipere & iapientiam liquet. Nam
226쪽
quastio, cuius est nitet philosephos tanta distensio λ Ego tamen totam opinionem meam ex hominum sapietitissimorum sententiis &c uinitus inspicatorum traditione confirmaui, quod legens ipse cognosces. Hoc autem opulculum, quamuis,quod ad laborem meum attianet, hau satis dignum videatur,quod in tam magni & excclientissimi Regis manus perueniri, Maiestati tuae dicare statui quod quide merito tuo videor mihi facere debere Nam, ut omittam, tuam in me beneficentiam singularem, in quem Regem de beata vita libellus conuenire magis potest quam in te, qui communi opinione Regum mnium aetatis nostrae beati uimus habeareZ Nec ab re quidem. Habes enim Rex sapientissime, quod de Cyro minore Persarum Rege, & a
Lysindro Lacedaemonio dictum serunt. Fortunam scilicet cum virtute coniunctam. Quis enim te vel prudentia, vel magnanimitate, vel xquitate, vel moderatione. vel facilitate. vel liberalitate plastantior' qui, factis illustriosequi praeterea ingerendis rebus felicior 'Cum enim cogito,quantopere tibi fortuna fauetit in amplificam do paterno regno. tu profecto unus mihi videris,non solum cui fati at,sed etiam obtemperet ipsa fortuna. Sed de laudibus tuis plura pol hac, si mihi vita contigerit. Ego enim pro meo in te amore& Obseruat ria singulari,quam malo rebus,quam verbis praestate,tuis virtutibus crebus gestis celebrandis magnificandisq; , nunquam prosecto satiari pollem, ut omnibus posteris notus & clarus etiam per me fias. Vt autem Lias libelli ordinem, Antonium Panormitaria, Poctam atque equitem praeclarum Guatinum Veronensem, Oratorem prinstantissimum, ac Ioannem Lamolam disertissimum virum colloquentes facio, ut coram quas praesentes inuicem loqui putes. Habet enim nescio quo modo plus suauitatis&gratiae, dicam etiam dignitatis, ratio per Dialogum de Tipta: quod pro tua sapientia non ignoras. Quod reliquum est , Rex Magnanime, te oro, ut hunc libellum, quicquid est, tuo nomini destinatum , ea fronte atque his oculis, quibus soles, quae tibi grata sunt, suscipias,&per otium legas. Quem,ti Maiestatis tuae grauis limo iudicio probari sensero. gaudebo: in
que amplissimum laboris mei fructum, maximumq; a te munus cou- secutum existimabo. Cum Antonius Pant imita clarus&singularis Poeta Iureq; co ultus,serraria sese aliquadoc situlisset,&forte apud Guarinu Veronese eloquentissim uviru es lemus ambo, cuius hominis visendi gratia,in ea urbe profectus era,interuenissetq; Lamola,post nauinos coplexus, M
227쪽
multa verba, de mutua valetudine,vltro citroq;ab illis habita n vastos sermones incidimus. Cumque de humanae vitae condition sermo internos ortus foret,quod mirum videretur nobis. cur, cum omnes in d potis limum ingeniuria studiumque intendant, ut felicitatem consequantur, nemo adhuc illam adeptus suerit: tum ANTONI us, visne inquit Gu Ani Nr, quando ociosi sumus de res digna est disputatione ut . a professione nostra parumper recedentes,de quasi ludentes. philosophorum campum ingrediamur, atque ut hac de re aliquid disteramus' Neque enim vetendum est,ne, si philosophorum arma induam us, aut Aristoteles, aut Plato,illa nobis, tanquam sita,e manibus auferant. Et iam si illis non omnino aptissime uti sciremus: tuque Rhetorum .dce-go poetarum armis magis uti consueuerimus. GuAR: Nus: Volo eche quidem, inquit,isc id vehementer cupio,nec res prope ulla est, de qua ego disputare vel audire malim. Est enim ut dixti res disputatione digna, ac prope quotidianabominum quaestione partita, mihiq; erit gratum & item Lamolae nostro, ut arbitor si,quid de hac re sentias,nobis explicaueris. Tum atridens, ANTO Ni us haud aequuna,inquit postulas,rinc, qui, cum aetate & rerum v su me superes, velis a me de hac mria,quae magis tua quam meacst. priores partes in disputatione sus iri. Quamobrem tuum ossicium feceris, si latate prior es, ita prior tententiam dixeris. Tum GuARi Nus, non dissilebo inquit, Antoni id. quod si velim; inficiari non possum, me quidem aetate praecedere, sed quod in caeteris partibus te antecedam, in eo tibi plane non assentior. praesertim cum tu Iuris consultus& Eques sis: cumque plures Rhetores his temporibus inueniant tit satis clati, poeta autem illustris orae ter te nullus, qui quidem Sigii inundo imperatore propter optimum
de te iudicium consens romnium excitatum,laurea corona more maiorum donatus sis, quae res usq; adhuc nostrum contigit nemini. AN - το Nivs , facis, inquit, Guatine, vi sotcs: quos enim valde diligis eos supra modum laudas dc extollis. Itaque nanus miror, si tantum mihi modo tribuisti, quantum utinam mihi mortio tribui posse cognoscerem. Sed gratuin feceris, si laudibi raeis parcens de re ipsa disputare coeperis. GVARINvs, faciam, quod iubes, quoniam ita me cogi , ne ineinexorabilem aut dissicilem dicas ut hoc disputationis genas de fuge
rem evelle aspiceris. Atque illud breui dicam, quod sentio: Nem:- num in hac vita beatum esse posse, sucis activam, siue contemplati uam vitam sequatur.
228쪽
4 Est enim in situs natura mortalibus inexplebilis quidam appeti-
tus,ut quo maiora quis adeptus siti eo plura deiideret. pluribusque carere se lentiat. Idque hoc uno argui de probari potest. quod neminem Videmus quodcunque genus vitae sit ingrcitus, quem non paulo potidesectae vit poeniteat,quiquein eo genere vitae deligendo ic se cicasse non exilii: net, ut alienum ii stitutum non magis probet quamsaana. Ego enim hyncessse vitae beatitudinem duco habere earum rorum omnium copiam & et antiam,quae ad victum cultumque cor potis necessariae atque honestae sint: praesentique rerum statu conter tumelle, nee seiu ire seu late indigete, nihil amplius require te, nihil expetere, nulli qii aestui ieruire, omni denique animi anxietate, omni corporis carere molestia. Cui autem haec non sint, hunc beatum ellunullo modo polle. Et quoniam nemo in hac hominum communi late degens ista assequi possit. propterea neminem beatum csse existimandum elle. Qui vero distracti humanarum telum curis totos sese in cognitionisI lentic studiis collocariint hi ne beati quidem. ruo niam dum hoc corporis munere. & graui necessitate iungimur,tranquillitatem mentis, unde felicitas pititur, consequi non poliant. Est enim innumerabilibus laboribus & periculis referta haec vita quibus etsi non omnino si angi, tamen non commoueri sipientis animus non potest,nisi penitus sculis caruerit. Habetis hic paucis. quid de vitae felicitate sentiam: de qua de multa alia dici poti non negauerim. ANTON Vs, Acti ut vii .e partes non ausim defendere. Scio enim id esse dissicile. Sed haec erit Lunolae nostri prouincia: quem intellexi . te di
cente irim annuere sententiae tuae,& meditati secum, quae tibi respondeat. Cum vero ad contemplatinam vitam ventum est, eius desensionem subire non recuso,quoniam me tueri posse non dissido. LA-MOL , , Haud aequum facis, Antoni,qui tantum oneris mihi imponis, etsi non omnino praeceptoris mei sententiae acquiesco. Sed tamen, ut morem geram voluntati tuae, hunc loborem suscipiam non inviatus, idque aliquanto libentius, ut te postea contemplativam defer
ANTON i us : Bene facis Lamola, qui tam facilem te nobis praebes: sed hoc iis 'timis agito, post agam, quod voles. LAMOLA: Recte tu quidem &sapient et, Guarine, ut soles,omnia quae ex t quae runtur. Sed tamen dissicile est ait iliti tibi, nullam vivendi rationem esse, quae vitam beatam possit ellicere. Multos enim quotidie vide iniri,quibus nihil deessse ad beate vivendum existimatur.Elle praeterea, multa riuae hominem beatum praestare possint reor.Tu vero nullum
229쪽
penitus excepisti, sed de omnibus unum atque idem,tanquam de pasticiqis ac facrilegis, iudicium tulisti. GuΛON vs, Quanam ea sunt, Laniola, quibus lianc felicitatem comparari putes posses Nam libri
ex te audire, cuin modi sint. LA MOLA : Ego inquam primum cludiderim dat tias praelia te hoc polle, quae vel ob eam rem maXime petantur ac quaeruntur, ut ea una rerum nob. sic copia quae, vel ni cessitati, vel ornamento sint. Hinc enim magnificas aeos, amplis mas villas. cultissima rura, uberes agros, preciosam supellectilem, vellcsNrcgias, vasa argentea aureaque caelata, margaritas, gemmas, ini niti tum tus. Hinc equos insignes. seruos, minii tos: Hinc denique omnia ad splendorem vitae pertinentia comparamus. Hinc amicos
adiuuare, propinquis benefacere , liberos locupletare possumus. Quae qui liabet, hunc non beatum putare. intuitum puto. GuARi-Nvs : Longe in hoc, Lamola, a te dissentio. Diuitiae enim non satietatem hominibus asserunt. sed maiorem potius auiditatem & iitini. Qusius enim quisque reperietur, qui etiam si abundet omnibus bonis, non alia atque alia maiora & meliora expectet' Eius rei nobis gravistinus testis est Iuvenalis nostet elegantissimus,lta inquiens:
Diterea eno.cum turge acculus ore Crescit amor nummi quantum ipsa pecunia crescit. Si minus hanc optat qui non habri.
Nec vero solum appetitu augendae rei familiatis angitur diu ςs, sed etiam , quae adeptus est, amittendi metu. Atque ita, unde vitae tranquillitatem ac iucunditatem expetebat, inde anxietates de solicitudo exoritur. Quid quod bis probi homines saepe carent. & improbi exuberant. Sed illud diuitiarum malum est maximum, quod saepe tyrannos & facinorosos homines ad bonorum caedem incitauit. Legimus enim apud Suetonium & alios historiographos, innumerabiles prope sui ili mos & innocentissimos viros, a Caligula & Neron e,ut i- quos taceam,diuitiarum magnitudine interfectos fuiste, quibus non essent illata, nisi pauperes extitissent. Hinc idem Satyrus Temporibus igitur Aris iussuque roraras
Longinum e magnoi Sone praedimus hortos Clausit,.egregias Lateranorum ob d t aeris
Tota cohors: Rarus venit in carnacula miles.
Nec vero tyranni solum, sed etiam inuidi metuuntur. Nec inuidi in do & alieni. sed etiam domestici. Vetetur enim locuples, ne aut a se uis, aut a ministris expiletur, neu tanto sudore partas diuitias uno m mento omittat ut amittat:& quod grauius est,ne sibi afferantur m a-
230쪽
nus: si quo praeterea peragrandum est, qu ni illum argenti secum ferat semper itineris solicitudo est comes. Timet enim, ne in lationem incidat, a quo laeduin re, sed etiam vita spoliet ur: cum quidem tenuis ille paruoque contentus, nec latrones, nec insidia perhorrescat,& vel Pet medios intrepidus eat. Sic Satyrus Pauca licet portes argenti vascula puri Nocte iter iures gladium contumque timebis,
Et mota ad Lunam trepidabis a naenis umbram,Cantabit et acuus coram latrone viator.
Nec vero hunc diuitem appellabo, qui quaestui, qui mercaturae det operam , etiam si Cosmi fortunas possideat. Quoad enim quis alia atque alia quaeret, diuitem non putabo: qui si diues non erit, cet te pauper. & ob id communi hominum sententia non beatus. Praeterea apud amicum vel apud tyrannum coenans locuples, illorum epulas nonnunquam iuspectas habet, &, quod miserius est, porrecta ab uxore & propinquis pocula interdum hortet. Hinc ille ipsa
Satyrus Sianu a aconita bibuntur fictilibus. Tunc illa time,cum pocula sume:
cyemmata,E lato Se inum ardebit in auro.
Atque ita quem in diuitiis vitae porrum sperabant, non modo noli inuenerunt, sed summam potius procellam & turbulentistimam tempestatem. Quae cum ita illit, dices in diuitiis beatam vitam consistere Z L A M is L - : Depulilli me de sententia mea Guarine. Tot enim rationes attulisti modo, ut non solum non putem diuitiis felicitatem contineri, sed magis mirer, esse aliquem, qui pro illis congerendis test lai, tribus α capitis periculis exponat. Sed quamuis tibi conccile, im,diuitias non polle vitam beatam reddere. non tamen tibi concedo, principes & sese; non beatos est . Quid enim illis deficit, quod n on beat' pat in i sint 'Inprimis enim quae vel ad vi hiam,vel ad ornamenta vitae attinent, illisa issent, nec ad laticiatem modo.verum etiam ad delicias aifatim. Nihil audiunt a suis, quod illorum aures onfendat, omnes ad corum volutatein loquuntur inanes ad eorum νο-luntatem tacent. Somnum ac requiem pro eorum voluntale ac arbia trio capiunt omnes,venientibus illis allurgunt,assistiarit, cedunt, pareat. prosperis illorum rebus collaetamur, aduersis vero contristanturre condolent: illorurn isses consilio ac re subleuare nituntur. si quid est pulchii in toto reatio, d e desertur: munera amplissima quotidie accipiunt, non a studius modι , verum etiam ab extraneis, quibus