장음표시 사용
241쪽
nandos d fugiendos existimavi,qui voldptatem vel summum invi bonum esse, v es selicitatem hominiconferte posse, defendis, i Quod vero in agris vita beata reperiri non possit, ratis mihi dixisse videor, nisi quid aliud requiris. L A MOL A : Ego vero requiro & a te aliud volo, nisi graucris, sed non vicontradicam iis, quae dixisti . nec prius
hanc disputationem deseram, quam intelligatur, quibus artibus haec selicitas acquiri possit. Gu ARrNVs: Perbenigne dc more tuo facis . quod nunquam contra veritatem pertinaciter contendis. Vbi tam agnoscis susceptam 1 te quaestionem ratione defendi non posse.
das manus, atque arma aduersatio remittis, nec nimis acriter imputagnare veritatemsustines. LANO : Ego neutiquam viri boni oiancium puto, contra veritatem multa disserere. Quid enim indigutae elle potest, qui dimpudensus, quam, contra id, quod honestum M verum scias, etiamsi abundes argumentis , verbosius contendere quandoquidem ab ingenii & doctri me ostentatione quadam pro se eis ci videatur. In quo quidem senere multos reperies. Plurcs etialis videre licet, qui etsi errare te iciunt, tamen, pertinacia quadam in ducti. opiniones suas obstinate defindunt, quos etiam longe magi teprehendendos putarim, quam eos, qui scientes, docti tamen & dici contra veritatem pugnant , vi aduersariorum argumenta per ciant: nisi forte id agunt, quo melius, quid veri in unaquaq; re sit noscatur. Itaque Guarine in sententiam tuam, praesertim quam is a existimem, venio non repugnanter. Id fit, ne tu me ingenio vantiae nimium confidere arbitreris, aut in tuenda sententia petis nacem putes: quod pia olim contra te praeceptorem meum ini uim puto. Sed his omissis a eliqua pergamus, nisi sorte in cra utim diem disputationis reliquum disserti mauis . Gu Ani est libenter recreare animum assiduo legendi labore defessui a i , quoniam non minorem, quam tu, ex huiusnodi disputatio Nuptatem capio, propterea perfici, quod cceptum est hodie, qua in crastinum extrahi peropto. L A Μ ο x ε : Perplacet de id prosecto
multo iucundius. I sic igitur Guarine, num iacerdotum vitam negasis beatam esse quaquidem, ut fur .communis opinio, nulla be Lot ei se potest. In hoc enim genere vitae ea omnia inesse censentur,
quae ad Diicitatem pertineant. Haec est ea, per quam pocis ad scin
mam omnium dignitatem, ad summas opes atque diuitias eiichi. Potes enim ficti Pontisex Maximus, quae quidem dignitas autoritat honore, potestate, omnibus humanis dignitatibus antecellit. Est e in terris par Christo Deo nostro, cuius ipse vicatius e li, q
242쪽
aius atque sublimius optari potest 3 i lator est prosecto atorie implior, quam Regum potuitas. Regibus enim in corpora tantus modo, huic vςroctram in animas licet aduertere. H oent isti latui accrdotes 5 p eati affatim omnia, quae suppeditent ad victum Jc ad cultum corporis, iuc ad nectilitatem modo, sed etiam ad firmitias exquisitillimas vitae desitias, minii ros splendidos, equos egregi- , mulas insignes scenis aurcis, vasa aegentea, preciosam supellectu, pu pureas vestus,qitibus non modo seips.s exornant. sed etiam quos insternunt. Quid plura' Habent omnia, quae votis & preci bus a superis peti post int..i Haec cum ita sint,cur hos beatos esse abnu cristis Gu A Ri Nus: Mita, ut dicis Lamola,sentires,quod ego non puto, magno te errore teneri dicerem, & non dissiculter ibriaste conuinc rem. Sed iacile patior te iocari mecum. Nam, ut ad rem veniam, quor, quibusve curis, sacerdotes assici opinatis, non lotum augendae dignitatis causa, i ed etiam amillae liberius vivendi licentiae: cum nec .vxoris potiundae potestas sit, nec ex se genitis manifesto gaudere,. nec sibi legitimos haeredes p rare, qui partis uuantur bonis: Cumque illa, quartam a cura de ibidio congesserunt alienis relinquenda esse recordamur. Omitto, quanta pecuniae cupiditate teneantur, quamque in ca conquirenda diligentes sint. Ex qua una re satis iuei- cari potest, illos praesenti rerum statu non esse contentos, quoni- alia super alia desiderent. Quapropter recte concludi meo iudicio potest, nec in hoc quoque genere vitae fclicitatem posse coi silere, quum felicitas ab ambitione, anxietato atque auaritia se iuncta sit.
LAMO A : Facile adducor, Guarine, tibi assentiar, in istis in risde cupiditatibus beatam vitam esse non polle. Et sane, cum cogito, quae de illiusmodi vita dixisti, te nihil mentitum intelligo. Sea quando in iis vitae generibus, de quibus hactenus disseruimus, beatitudinem esse nefasti , credo me reperiise aliud vitae institutum, quod tu ipse probes , quove selicitatem contineri non neges quod mihi eo facilius persuasi fote . quoniam tu id ipsum vitae genus ex omnibus delegisti, quod non puto persecutus esses, nisis Vr id beatum putasses fore. GuARt Nus : Et quodnam illud dices fore, Lamota 8 Studium ne bonarum artium atque doctri hae 8 L A M o 1 A : Id ipsum. Gu Ani Nus: Qua ratione is luci LAE M o 1 A : Quoniam bonarum artium literarumque scientiamus in in se habet, quae hominem no deditum beatum reddete pol
243쪽
videantur Nam ut omissis Grammaticae studiis a Rhetorici; incipiam. quq ais tua est & in qua aetatis nostrae consensu omnium principatum obtines, est quidem ipsa sive Rhetorica, si ue oratoria facultas omnisnuitate atque utilitate cumulata.
Quid enim illa praestabilius,ut ait Eloquentiae pater Cicero, vel
admiratione audientium, vel spe indigentium, vel eorum,qui de fisunt,gratiat quae voluptas, cum eleganti de copiosa oratione confer ii potest 3 Quam delectat illa reconditorum verborum vis cognitis quam delectat rerum,ad cauum,de qua agitur,accommodata inuentio 3 quam delectat inuentorum artificiola dispositio & collocatio' quam delectat compositio,elegantia & dignitas orationis, quam et cutionem appellamus'quam delectat inuentatum rerum thesaurus, quae est fidelis sma custos memoria uam denique delectat modera ta pronunciatio' quid item fluctuosius aptiusve ad hominum grai zm,ad opes & ad amplitudinem camparandam3 Hoc enim beneficio, qui vel famae vel capitis periculo liberantur, eos non modo sibi adscis-
'cit orator atque conciliat: veram etiam adiutores esticit,& amplificatores dignitatis suae atque in quacunque causa fautores. Erat haec facultas oli in coniuncta cum Iuris ciuilis scientia. citi quidem sempit in omni bene morata ciuitate ut in Cicero,principatus est datus nec immerito. Per hanc enim Respublicae augentur atque conseruantur: dc
idcirco huius scientiae fructum ab oratoriae utilitate non diuidam, de quae de dictione dicta sunt,eadem de de legibus dicta erunt. Quid V ro dulcius, quidve humano Mneri conducibilius, quam clarorum hominum,id quod est oratoris proprium,res gestas unde ad bene viscendum,ad subeunda pro patria pericula, hunestissimum exemplam mi potest,titetis mandare, atque omnibus posteris, omnique aeuo consequenti notas reddereὶ Omitto iam oratoriam. Quid,ipsi phil siphorum studia, quam plena fructu de delectatione sunt 3 Haec enim philosophia dux vitae est,ut inquit Cicero,virtutum indagatrix,expui. . trixque vitiorum: Haec inquam illa est quae docet,quid in vita facie dum,quid fugiendum sit Haec quae sint prudentiae, fortitudinis ustistiae ac moderationis ossicia explicat: Haec e duobus honestis utrum
honestius de probabilius sit exponit: haec quid utilius in vit) ,& quibus artibus hanc utilitatem adipisci possumus,& similiter duobus propositis utilibus utrum sequendum sit,explan at: haec, si qua contentio via lis & honesti esse videatur, utram rem aggredi dcbeamus, decernit: haec est inquam illa ars, quae urbes peperit, quae dissipatos de vagos imtu ferarum homines ad vita si crinem c uocauit . hac homines
244쪽
i et primo domiciliis, deinde connubiis & assinitatibus coniunxita haec eadem leges inuenit hcc Rerumpublicatum Enctissima instituta condidit: haec magistra morum, &ctiniscunque bonae disciplinae e litici huc denique animi morbis medetur,languores sanat,dolores e pellit. solicitudines' , , molestias tollit, &,quod omnium primum iudico, docet fortunan euincere. Alterius verb partis philosophiae, quae est de rerum natur quanta est,bone Deus,in disputando suavis
ras, quanta in tradendo utilitas 'Ex ea namque principia rerum causa rue cogitoscimus Exea,quid sit anima,vitum creata a Deo an aeternat: vitum mundus perpetuo fuerit, an a Deo factus: virum eleme ta corrumpantur,an maneant: utrum humana corpora de elementis
participem: quot de quae elementa sinu virum stella maior sit quam terra, virum ibi maior sit stella: viturn a centio mundi ad omnes ei eum rentias lineae ductae sint aequales Ex hac etiam ventorum, imbrium,grandinum,fulgurum, turbinumque cause dignoscuntur, de ex quibus illa generentur. Ex hac Lunet, locutii Venetis,Solis a tis, Iouis de Saturni cursus, nunc rectos, nunc obliquos licet ediscere: quot diebus Luna,quot mensibus planetae bes suos cursusque hciant ut virgilii verbis utar:
Hac canit errantem L-- Sosiaeque latores Arctura , P aQuque Hiatas emivosque Triones.suu totum Oceano properent se tineere Soler Hiberni vel quae taria mora Elibus obstet. Eiusdem Philosophiae beneficio Deum agnos imus,&, mundum aboque autore & rectore, necesse,nec consistere posse, comprehcndianaus, caeterosque supernos spiritus,& caetera, quae coeli ambitu cor tinentur,ignosci inus. Eiusdem artibus morborum & aegritudinum causis percipimus. Eiusdem artibus ac remediis aegroti curantur,& in pristinam valetudinem reducuntur. Quarum rerum omnium cogni
rione & intelligentia,quid excogitari potest beatiuis quove magis latur & vescietur animus' Hosce Philosophos si Maro noster felices
e t cme μή omnes O inexorabile farum Subieci edi repitumque Acherontis auari. Et nos, arine,cur non beatos ducemus' Nec Musicam tacitus prae teribo, qua quid potest esse ad creandos ab opere ac reficiendos animos accommodatius Z quid auribus lenius ' quid suaviust ut omie
245쪽
ac firmitate, in citharae Jc caeterorum instrumentorum canoris lbus, quarum tantam artem ac rationem Timotheus ille Musicus tinuise dicitur.ut Alexa ndrum,cum vellet e conuiuio ad arma compxl
leret,iu rurlum,mutato sono, ab armis ad epulas reci cat .
In ipsa vero pocli, ut de studio Antonii nostri loquat,ex quo risiminam laudem dc gloriain consecutus quam dulcedinem, quo ad animi pabulum inelle putast Audiui se ex eo. tanta, illum interdum aliquid componentem, oblectatione detineri, xt omnium negotii rum oblitus beatissimus ibi esse videretur, nec aliquid haberet, cualhac ibauitate comparandum. Qua igitur Vugilium, luuinalem, Oui dium,Trbullum,Horatium,& rcliquos clariis mos ac pr stant iis nati Poetas, voluptate allectos putas curia voluntati inuentio, inuentioni carmen seccedebat' Mea quidem sententia nulla beatior vita tale i
est. Cum itaque in iis omnibus,quae commentoraui,doctrinarge ribus antam sit animorum oblectatio, ut fructum taceam, qui eo uberrimus percipitur,quidnam afferre potes, uarine, cur non cridam, hoc vitae genus beatum elle, dc hominem holum studiota in iii aliquo vertantem posse beate vivere' GVA Nus: Audivi te, magni cum voluptate, Lamolariti, omnia liberalia studia percurrentem, mnesque aries ingenuas, earumq; proprietates & laudes dii terentem. Vt aut ad reveni facile tibi conceuerim multa in his studiis suauitate ac delectatione esse; Maxime enim hominis ingenio naturaeque coae nitant cuius est proprius apere. idcirco etia,cu otiosi sumus. aliquid i gere 3 discere expetimus, notitiamq; rerum reconditarii ad vitae s '
citate pertinere putamus. Hoc est illud,quod inquit Cicero in ossi
Ex quatuor aure locis in quos honestinatura vimq; divisimus, mus ille,qui in voti cognitione coiisti maxime natura cotingit hiarna. Iraq; cu sumus neccilatiis negotiis curisq; vacui, tum maxime a mus aliquid videre,audite, discere cogitationem l , rerum, aut occul 'tarum,aut admirabilium, ad beate vivenduin necessariam ducimus.
Quod aute dicis, magnautilitate ex eis de studiis pcrcipi, id sonasse c5tingit quibus da paucis,ue si vis etia, Antonio & mihi, quib. est, Des
munere,unde vitacu dignitate ducatur. Sed nonidcomnibus docti
nae studiosis de et ditis homini b. fortasse su ppetit. Vides enim multos viros ingenio ac doctrina pi stanti rei familiaris inopia laborare,iac re humi. negligi a locupletibus, a principibus contemni; . quorum fe nullus est hac nostra tempestate qui literatoru ingeniis faueat, praetAlsonstan, Rege omnit, ornamentis naturae atq;fortunae prςditu, oeta nostrum excepit, exceptu erexit erectu ditauit, arant ol
246쪽
BAn es em Regis generum,non inus eloquentem & dicendi sit uitate, tuam fortunis re opibus illustiem. Nec est tamen id solum hi iussiculi nostri vitici. Nainq; uuenalis nostri temporibus paruo in . Precio bonaeartes dedisciplinae erat, unde estillud a se dictude Poetis:
aeolum Gabiis, Romaconducer umor i Tentarent,necfoedum aera, nec turpeputarem
aecone eri cumiseret Agam per vallibus Viens migraret in atria Cuis. Erillud deoratoribus: Spernum vi erior id dicis iamdiues in rio in Tantum admirari, tantum laudare disertos tu ueri Iunonis avem.
iam um, O veteres A forum epimen 'busire ut vinum Tiberi deuia, quinquela nar Si u tererissi, Acontigit aurei, unus, ' Ludae cadun artes infoedere agmaticorum.
Et illitia de historiographis: a tamen indefigenter quis octin aperta . dubit bistorico,quantum daret a tale si Milli id de Rhetoribus: -
co cause genus, at is et Asummae dsuastio, qua veniant iuuersa part sagittae,
re volunt omnes, mercede oluere nemo.
de Grammaticis: cui remi Encelad docilique iam sadpert uantum Grammaticus meruit labor' Et reliqua quae ille prudentissmus executus est. Potes igitur,Lamola, n tantis angustiis positum hominem,quam doctum de eluditum praei'an emq; beatum mPmare Ego vero non censeo. Sed, ut inquit Catoni Laelius,sibi fortasse propter opes Ec copias de dignitatem tuam, olerabiliorem videri senectutem,id a tum multis non posse contingerer sie qui hisce rebus, quae ad vitam necessatiae fiunt, caruerit, hanc beatu ei e non posse, quoniam is con-
247쪽
numero, qui nunquam re ulla omnino careat,qui adipta non possit Quid quod haec doctrinae & bonarum attium studia plerisque claris vitis exitiosuerunt ut illos ad postremum talibus rebus operam it dulsille fortasse poenituerit. Nescis Antonium, Ciceronem, Demosthenem, omnium aetatum,omnium seculorum,omnisque memoriae oratores praestantissimos, &item Socratem & Anaxagoram. Caliasthenem, Zenonem, siminos ac celeberrimos Philosophos, a tyrannis crudelissime interemtosesse. Nam de Cicerone ac Demosthene hoc dicit Satyrus:
Eloquio sed uterque perit orator: Mittam a rus est exundam letho id tingenii fons, Ingenio manus est, ta ceruix sinu et 3 - . Sanguine causidici maduerunt rostram Q.
Illud de Cicerone: hoc de Demosthene:
Saeum it m itus eripuit,quem mirabamur e stina
Trerentem c pleni moderantem frena theatri: empater ardentis mas uligine lippu/Acarbone 2 forcipibus,, usque paratire i cude. σ&tra Viacam ad Rhetora misit. . Ex hisce potes intelligere Lamola,nec in diuitiis, nec inpotentia,nee in amplitudine dignitatis nec in resno,nec in gloria, nec in rc milita ri, nec in agrorum cultura, nec in tacerdotio, nec in studiis literarum, hanc esse, quam quaerimus,felicitatem, de qua iam dudum a nobis disputatum est, veram esse illam Satyri nostii probatissimam grauisisimamque sententiam ita dicentis, Omnibus in terris quas m a se ibis usque Auroram ct Uavem auri digno rem sunt
Viera bona, atque illis multum diuersa remota Erroris nebula. quid enim ratione timemu Aut cupimuι' quid tam dextro pedeconcupis, o teo μου non paeniteat, votique peracti. ocit ratoga nocitu petuntur insutia, torrem tacenda copia multis Eos merifera e acundia, viri silis 6- βι mi mirariisque lacerare. in
Hoc idem Horatius sentiens aliis verbis exprestit,hunc in modum im
248쪽
O fortunatι mercatores, grauis avus
Ees ait musto iamfra tio membra dolorci Contra M. rcator, nauim iactantibus Austris, Viblia e ἱρotiori quidemm' concurritur Horae omento cita mors venit, aut victoria laeta.
π a serio Iam laudat Iuris Legumque peritu Sub galli cantum consultor ubi ostia pulpit: Iiis diis vadibu , qui rume extraetus in urbem Hr Sotis fetares viventes clamat in urbe. & reliqua.
Quas ob res, quaenam vita beata sit, atque ubi sit, & quomodo parari possit, repetcndum est altius. L MOLA: Visne igitur, Guarine, qrioniam disputando mihi defatigatus aliquantulum videtis, & iam dies dcclinat ad vespera,ac pr terea disticillima pars totius huius cedisputationis relicta est, id quod superest, in crastinum diem transferri'GvARi Nus: Mihi quidem nihil molestum erit,quod tibi placere intelligam, siuedisputare. siue differre velis. Nam,quod ais me tibi defatigatum videri, non est ita. Neque enim me disputationis eiusmod. satietas percipere unquam posset, etiamsi totum triduum ieiuno mihi disserendum foret, praesertim cum te& Antonium tam faciles mihi habeam, ut non omnia mihi neces Iario exprimenda putem, ad ea pro banda, quae persuadere intendam. nod restet potissima& disiicilima pars susceptae disputationis, in eo abs te profecto nodisset κio. Suadere vere, nobis,ut dicis, instans vespera videtur, ut animos ab hac disputatione relaxemus, & aliquantulum otiemur. Quaproptcr censeo, quod reliquum est in crastinum differamus. Sic de Antonius veniet ad dicendum paratior. ANTONI us: Et ego itidem censeo. Eamus hinc
igitur,a: hortalos aliquos petamus, ubi laxamenti quippiam animo pariter de corpori demus. Tum silentium subsecutum est atque inde discessum. Postridie cum sub meridianum tempus Guarinus & Lamola ad Antonium, salutandi gratia profecti essent: Visne Guatine, inquit ANTON ius: ad hesternam disputationem reuertamur de quaenam sit ista felicitas, accuratiusindagemus' Gu Ani Nus: Volo id quidem, Antoni,nec est aliquid ,quod agam minus inuitus. Quid enim mihi tali disputatione potest esse iucudius Sed censes hanc partem abs te tractandam atq; e plendam este,ut suerat constitutum. LAMOLA: Recte dicis, Guarine, de id aequum est. Scit enim Antonius, ita conuenisse mecum hesterno
249쪽
die,cum me ad disputandum impulit: nec piuo eum adeo dissicilem fore, quin id ipsum ab eo impetremus non grauate, si consuetudinen
se ina tenuerit. Solet enim in omnibus rebus & tractabile& exorabi-lam se praestare, nec omnino cuiquam mortalium inullo genere ossicii cedere. uamobrena, ut iam ad te loquar, Antoni omni prorius excusatione summota, partes tuas si scipies, nec te vehementius rogati
piciere, nec studia nostra, qui te audire cupimus, de beata vita quid lentias, quippiam demoreris. ANTON ivs: Et si res ipsa permagna est adeo quod nec lo quae maior, tamen ut vestrae voluntati obsequar, dicam quia de illa sentiam, sed ea lege, ut cum ostendero, si tamen ilpotero, in rebus humanis felicitaten tale non posse: tu, o Guarine, ubi ea sit, & qualis, explices- Gu Ani Nus: Tu quod tuum est munis Antoni. in primum exequere: ego isthuc posterius videro. Neque enim is sum, qui, aut tuae, aut Lamolae voluntati, praesertim hinnellinimae, defuturus sum. ANTON ivs : R ecie dicis. Incipiam igi-rur de re dicere. Omnis beatae vitae ratio, ut mihi quidem videtur, ex
summi boni opinione ducitur. Videndum igitur in primis ceseo, quid
desii immo bono philosophi veteres, quid i heologi nostri senserint. Omnis si uidena sapientulit inuentio&cogitati ad hoc unum confertur, hoc unum spectat, ut felicitatem consequamur. Nam si quidem mclius, quod te non adeptum quis existimauerit, is certo hac D licitate caruci it. AT: eius enim illius boni potiundi cupiditate, quo se carere senserit, quieto animo esse non poterit, sed semper angetur, & appetitione eius , quod praestantius opinabitur, dies noctes- qae torquebitur. Ita fiet, ut semper aliquid ad cumulatam felicita rem decue sentiat. Caeterum de bonorum finibus aliter philosophi vetetes, aliter nostri lentium. Quinimo & inter ipsos antiquos, ut scis, quid sit supremum bonorum omnium, summa discrepatio a que dissensio est : quorum lente utias dico eas , quae magis vel defensae vel impugnatae fuerint, quo breuius potero exponam, ac D mul ostendam , si id quoque potuero, quam falsa fuerit eorum inpinio. Sunt qui sitimum bonum in voluptate ponant, ut Aristirpus dc Epicurus: Sunt qui in doloris priuatione, ut Diodorus : sunt qui in indolentia, ut Hieronymus : sum qui honestati voluptatem aueiungant, ut Calipo dc Dinomachus Jam qui in scientia , ut Hetillus sunt qui in sola virtute dehonestate, ut Zeno & Sro cie fiunt qui in bonis animi dc corporum de fortunae. ut Aristoteles de Peripatetici. Nam de Academicis nillil dicam, qui definibus bonorum dc malorum videntur cum Peripateticis consentire, sed in eo uno disteriri
250쪽
quod, quemadmodum Peripatetici allirmant ita esse , aut non e ic, sic illi , vitata affirmandi arrogantia, dicunt sibi ita videri aut non viderie quarum omnium sententiarum, quam iusta quaeque iit, breviter videamus.
Qxii voluptatem summum bonum existimant, eorum sententiam confutare haud laboriosum puto, praecipue cum a Cicerone, Seneca, Lactantio , .ut alios taceam , grauis limis verbis atque i-wntiis perfracta sit. Ac prunum omitium, cuius nodi res sit volt ptas , ex ipsius verbi definitione iudicari potest. Nam, ii est, ut Ciceroni videtur homini definiendi peritissimo, Liuia vehemenι in a-amns, ct commotio fauis iucunditato in corpore , siue iucundus mo-tim in sin iti: vel est, ut Stoicis placet, seu latro a nimi siue ratione opinantis se ina m bono frui, quidnam dici potes a I. o bono abeni
us 3 Eset enim hoc tantum bonum nobis primum commune cum bellitas. illae enim rationis de orationis expertes ad voluptatem omnia referunt: seque id unum optate&sequi amrmarent, si natu cebeneficio loqui pollent. Quid quod etiam multa a bestiis fieri cornimus, ut in enutriendis & tuendis ex senatis, quae quidem non ad finem voluptatis, sed potius cuiusdam a natura in suos insitae caritatis proficisti videantur Quid igitur foret absirdius, quam nobis statuete illud supremum bonorum omnium, cuius non expertos sint pecudes: vel in quo etiam ab illis quodammodo superemur' Nam cum dederit nobis Deus excellentem ptimo figuram corporis & statutam arrectam cliniaque intuentem, mutis vero animalibus pronam & humi ipsectantem . non est profecto in hominum numero habendus , qui eand m, quam bruta, tibi proponat de statuat summi boni rationem. Cum liae ipse Deus nobis ingenium, rationem ac memoriam dederit . quarum rerum expertes iunt pecudes , quibus dii cernere possimus, quantum ignominiae ac turpitudinis in voluptate sit, extremae sane inspientiae existimandum foret, rem tam vilem tamque despectam , non modo summum bonum , sed etiam bonum dicere. Quin etiam ipsa natura, quae de genere humano optimὰ merita iudicatur, cum homini rectam, proceram staturam & cc tum inspicientem, ut dixi, & corpori sensiis tribuerit, ut omittam, quae animi sunt, quibus carent caetera animalia, de nobis profecto male merita videretur, si homini non aliam , quam pecudi, summi boni appetitionem impressii sit. Huc accedit , quod nullarcs perniciosior, nulla pestis acerbior, ut Architas ille Tarentinua