장음표시 사용
231쪽
eorum gratia atque familiaritas cara est. Habent aulicos magnos &.
pcaestantes viros, qui sicquentes apud illos lunt, qui illis minast tant. qui illorum exequuntur unperia. Vol optates vero omnis generis illis percipere facile est, quibus nemo est qui non toto studio gratificari conetur. Habentpraeterea, quod ego maximi omnium facio, prope parem cum Deo in homines potet item. in illos eni in ius necis a rue vitae, ut de nocentes seruare,& innocentes occidere, ii velint, pos tit. Nam, ut est sapientissimus Cicero noster, nulla siquidem re ad Deos immortales propius accedimus, quam salutem hominibus dat do, quod praeterreges ac dominos nemo dare potest: ii quidem magistratus legibus obstrictus est, quas ei praetcrire non licet. Voluntas autem principum pro lege habetur. G, ARit v s. cdote, Lamola, non tam ista dicere, quod ita sentias, quam ut vidcas,quibus rationibus illa consulem. Dicam tamen quod sentio. Mihi quidem omnia quae dixisti modo, videntur ad refellendum facilia. imprina sq; , quod dicis,nihil regibus deficere, quod ad necellitatem dignitatemque vita pertineat. Hoc certe haud magnum est, S in principe nequaquam admirandum. Multi etenim priuaticium illud ait cuti sunt, quibus non modo necessaria, sed etiam deliciosa & voluptuaria abunde sunt. Namque ad explendam huiuscemodi rerum concupiscentiam etiam
priuatae opes sussciunt. Hoc assequi poterat, si voluisset M. Cratius, hoc Lucullus, hoc multi alii Romani locupletissimi vitre Potest hoc, ut etiam de praesentibus loquar, is quem paulo ante nominaui, Cossimus Medicus, potest Vitalianus Bouomcus, possunt & alii multi di-
uitiis celebres viri. Itaque, quod ad hanc partem attinet, nihil mihi
videris dixisse, quod a priuatis seiunctum sit. Quod dicis, nihil auditi ab illis, quod eis molestum sit, omnes ad eorum voluntatem l qui ac tacere, vide, quantum ego opinione tua discrepem. Id enim, quod tu illis commode esse ducis, ego incommodo esse arbitror. Adulatorum enim blanditiis inducti sepe in maxima mala prolabuntur, quibus affecti cognoscunt, non felicitatem, sed calamitatem in
assentatione elle repolitam. Delectarent verae etiam laudes, si illas a sincero h ominum de te iudicio manare intelligerent. Sed cum ob vitae turpitudinem, ob ignauiam, ob crudelitatem eiusmodi laudibus sese indignos sciant, nulla est delectatio, quae illorum animos capere pos sit. luvarent etiam sermones&silentia subditorum, si illa a quadam libera voluntate proficisci crederent:Sed,cum ea,a quodam de se me tu,procedere non ignorent,propterea haec nullam voluptatem affer re possunt: de idcirco vitam beatam praestare nequeunt.
232쪽
Quod illos requiescere, otiari, ac somnos ducere pro eorum arbitrio a stetis, di hoc quoquebreuibus verbis falsum et se conuincam. Ego quidem Lamola, non solum puto haec eis aequalia cum priuatis non effie, sed potius a priuatis eos longius superari. Quo enim grauioribus negotiis curisque homines intenti sunt, eo difficilius haec corporis commoda consequuntur. Sed cum regibus grauiores curaequν priuatis incumbant, propterea. illos histe rebi magis carere, quam sciuatos, verisimileest. Hinc de AEnea Virgilius
curupuingentiri aeger Spem vultu in At, premit altum corde dolorem. & alibi: se unograditur comitas u Achate.
Achum enim in eo loco cura est, quae nunquam secedit a Regibus. Saepius euenit enim, ut, ministris quiescentibus, ipsi quiescere non possint: quod ex eoostenditur: Alpius neas pernoctem plurima
Aliis enim somno & quieti indulgentibus, solus AEneas Pro comitum salute vigilabat. Si bellum domi habent, soliciti sunt de regno
α statustio ne eo orbatiin miserias incidant. Si lacem, timent M ctiales suos, ne quid aduersius se moliantur, noui, - - ne veneno vel ferro petiti opprimantur.Timent etiam domesticos, quodest grauius. oenim angore quo metu existimas Dionysiumptiorem assici sesitum, qui cum tonsori non crederet, ignito carbone, ut Cicero meminit, v-tebat capillumὶ Qua selicitudine Alexandrum Phereum,quo timore vitam egisse arbitratis, qui uxoris thalamum, nisi praemistis inquisit ribus,ingredi non audedat. Dices fortasse, his merito timendum fuisse, cum improbisuerint, bonis veto & iustis regibus, nihil tale in tuendum eue. Cum igitur Tarquinius Priscus,Servius Tullius, Reges plane boni atque aequi intersectisnt. Non igitur immerito a Iuue-ui dictum est: eturum Cereris ne eiae Ur vulnere pauci
Descendunt reges a mortet ranni.
Quid illa perpetua anxietas augendi imperii,quam grauis est comes putas ne illumanimo posse consistere, qui semper secum cogitet, quomodo possit acceptum a patre regnum augereὶ Plura alia & varia incommoda,quaelegibus & tyranniso eniunt, memorare possem,nisi ea scirem diligentissime numerata esse a Xenophonte, in eo libello. qui de vita tyrannica inscriptus,ab Aretino nostro viro eloquentissimo latinus est factus,quem te vidisse ac legisse puto.
Habes quod ad hanc partem attinet, ut mihi quidem videtur a
233쪽
tis. L A M o L A : Ego vero caris. Cum enim cogito, quibus in laboribus, angoribus & periculis principum vita versetur, non possum noconfiteri. illorum vitam non beatam esse.
Sed quid de magno& potente ciue dixeris λ Negabis illum tum esse, cuius sit flamma in Republiea dignitas, quem tota ciuitas
miretur, quem obstruet, cui cedat, cui obsequi studeat, qui vel in f roregnet,vel incuria' Gu A RIN vs: Ego vero nego. Namque, ut omittam per quos siudores atq; discrimina amplitudo istaconapatetur,qua.
illos solicitudine affici arbitraris, ne parta dignitate vel inimicorum inuidia, vel fortunae malignitate,vel sinistro quopiam fato priuentur, ac ne summo dignitatis gradu in infimum excussi ruant. Nec vero princia pes solum & Reges,quibus boni & potentes ciues,ut plurimum suspecti sunt, sed nec ciuitas quoq; libera m ηgnum ciue aequis oculis potest aspicere. quamuis illia, propter egregia in patria beneficia fortuna qua amplissima dignum putet. Haec aute non minus exemplis, quam rati nibus comprobari possunt. Quis enim praestatior Romae tuit terra. p state sua. quam Furius Camillus 'Et tamen aliquando, ut scis, optima tu invidia de conspiratione exul est factus. Quis Africano maiore,quis
minore potentiorὶ Hotu tamen superior apud Linterinu exulauit,s-zer suoru manu. ut quida putauerunt,enectiis mane inuentus est mortuus. Quis Matio maiorZHic tamen a Sylla fiagatus Mynturnar iam paludes & alia multa grauia atq; horreda pertulit. Quis rursum Sylla n rentior3Is tamen a Matio inuicem lacessitus multa detrimenta & es des accepit.Quis Gracchis fortunatior, qui tame patrii consilio & m nu interfecti sunt. Quis Pompeio illustrior ' Is postea a Caesare exagia ratus, &urbe,& omni Italia expulsus, ab ingratissimo ac nefarioRege, non solum opibus sed etia visa, per summum scelus priuatus est. Quis Iulio C aesare sublimiorὶ Hic tam eici Curia,autore Bruto,crudelissime peremtus est. Quae omnia cum Satyro nostro nota essent, propterea inquit: cui rassos quid Pompeios euertit, Crisium domitosdeduxit gra Quirius'
umm nempe Acin nulla non a te petitus Magnas numinibin vota exaudia macignis.
Cum igitur tot mala amplitudini impendeant,& alia infinita, quae, ne siri logior,memorare supersedi,dicis in amplitudine felicitat e esseὶLA MOLA: Non audeo ista refellere, ita me inemplis coegisti, ut tecti se tia licet multi fortalle nominari possent quibus ista dignitas sine peti, culo extitit. Sed placet audire, quid de his sentias,qui principii aulas soquatur qui vulgo iudicantau omniu mortaliu beati irini. G a Nur:
234쪽
Raecte facere te existimo, Larnota, qui his, quae dixi. non contradicas. Illa enim Sc aliis multis argumeμtis pollem, vera esse, defendere. Sed quonia de aulicia scire vis,de hac quoq e paucis explicabo, quid scit Mam. Ego quide de ea,vide vita amara &permolesta sentio. Est enim primum omnium inuidiae telis proposita, necest ferme quisqua adeo felix, qui hanc saeuissimam peste vitare queat. Quo enim qu's melior. innocentior,iustior,eo magis improboru hominum calumniis de detractioni,patet. Na,si quis est, qui vel prudentia vel virtute aliqua apud principe valeat, in litu, tanqua in comunem hoste caeteri. ut euectant, machinas omni arte intendunt. Est enim aulatu conscctatrix inuidia. Non cibus non pol us. non somnus, non deniq; requies vlla secure capi potest:& quae ori suauissima aliquado forent,propter contianua solicitudine&laborem fiunt amarissima. Quid quod ad alienum appetitia epulari, edere cu nolis, non posse cum velis, ad alienus omnii dotauite,ad alienu nutu loqui tacere, stare, sedere,an bulare, equo vel pedibus iter facere, necesse est. Huic hominum generi,quid molestiae. quid in seriae praeferte dixerim'Quid qua graues de census sunt, quana variae calamitates,quam varii, quam caeteri casus. Vnus est nobis satis exempli hac in re, Adeus Seianus. quo maior, aut potentior nemo Mpud Tiberium C sarem diu fuit;Hic cum in tantas opes evectus esset. ri vel solus post Caesarem regnate videretur,ad postremum, siue inuidia siue alia quacunque causa in tantam principis iram incidit, ut non
sylum dignit te, sed etiam vita priuatus sit. de quo idem Satyrus:
deinde facie toto orbe secunda Fiunt urceoli, pelues, artagosatella. Scianu. ducitur unco
Specto ι. Ac subinde Ergo, quid optandumseret, enorausifatem
Seianum. Ham qu nimios optabat honores, is Et nimiaου poscebat opes numero sparabat Excelsae turru tabulata: unis altior esset
Casius 2 impulsae praeceps immane ruina. Quibus ex rebus perspicuum est, nec hos quidem,qui aulis se ingetur,
beatos esse. LA MOLA: Libens te audio bis de rebus, G uarine, disputan- Iem. Fit enim,ut quς ego ipse tacita cogitatione voluens,mihi satis persuadere non poteram, te audito non modo reprehendere non audeam , sed certe, ut vera esse non ambigam. G v ARiN v s: Facile patior, Lamola, re mecum iocari, ut soles, qui quamuis fortasse mutita babeas, quae possis opponere, te tamen argumenta mea res
i re non audere inquis, quod te magis sacere credo, ut de alii. rebus Et item
235쪽
disseramus,quam quod non habeas,contra ista quid dicas. LAM MNon est ita, Guarine,. ut confidam contra sententiam tuam posse pugnare, sed quod arbitraris me cupere aliis de rebus, ad hanc materiam pertinentibus, a te disputarr, medius fidius diuinasti. Nam ut neque in primo, neque in secundo actu deserenda est fabula. sic cum de vita beata disputare coeperimus, non est ea a nobis relinquenda,. donec ubi nam sit & cuiusmodi sit ,repetimus. Gu AR I N v s: Qua quam res ista difficilis cognitu, ego, tamen disputandonon defatig bor praecipuE, cunituis sis, qui, ubi quid minus belle dixero, reprehensurus non sis. Itaque perge, quaeso,&pro more tuo exquire,quid velis. LA MOLA . Cum multos videa viros summo Ioco natos in militiam proficisci,idcirco,Guarine crediderim rem militarem hominem beatum praestate posse. Nec te latet, duo esse praecipua, quibus ad summam dignitatem ac rerum statum perueniri possit, Literarum scilicetac rei militatis scientiam. Atque illud contenderim, quod planὸ manifestum est, plures infimae sortis homines militiae quam dominae claruisse. Habent enim multa commoda milites. Primum omnium, non solum priuatis, sed etiam dominis ac regibus pro voluntate utuntur. Quod volunt, poscunt, εc quod poscunt, impetrant, in urbium expugnationibus, si quid est pulchri, id iure belli in rem suam conuer tunt, militando videntvarias regiones, varios agros, varios hominum& populorum mores: quo quidemnihil potest esse iucundius. illis praeterea licet de rebus militiae partis Testamentum conde re inuitis patribus & quos velint sibi haeredes instituere: quod aliis filiissimilias communi lege non licet: quibus rebus quid beatius e nstatuerimus' GvAR Iesus: Magno te animo esse ostendit oratio tua, Lamola mi, qui arma adeo extollis. Sed, quamuis ita dicas, te tamen aliter
sentire existimo. Verum ut & hanc partem breuiter absoluamus,haud longius immorabor. Non sum, qui in ficias eam, Lamola in re milit ri plurimum commodi & ornamenti inesse: Sed. si incommoda cum commodis omparaueris, tum agnosces, quam procul a beatitudine eiusmodi vita remota sit.. Nam quid vita illa durium, quid grauius,quid denique intoler bilius Quis nummerare queat pericula, aerumnas i & quotidianos belli cassis 3 Nonne vides militanti continue in castris imminere capi
uitatem,direptionem, vincula fugam, mortem Z non cibum, non potum, non somnum, non requiem, exigente natura, a se capi posset
non noctu,non interdiu ullam sibi tranquillitatis certam horam dari.
236쪽
de hostium insidiis usque suspense atque licito: Annonae & reliquarum frugum inopia per sve adeo laborare, ut non modo non ad voluptatem, sed ne ad necellitatem quidem illi res suppetant 'in tent riis &plerunque sub dio vitain agentem, nunc frigore confici, nunc solis ardore torreri' vulneribus affectum, chirurgum & remedia, ad curandum vulnus, interdum habere non posse ' Quid alia comm morem misertima, quae in huiuscemodi vita contingunt,quae Omnia, si mihi sint linguae centum, sint oraque centum, explicare nullo modo possem. Quae non periculi sum lithoc vitae genus, testimonion
bis sunt, ne semper de Scipionibus Se Marcellis loquamur, Braccius Forcias Carmagnoia Tartalia, ut reliq'os taceam, qui memoria n stra fide petierunt. Sed vereor Lamola,plura de hac re dicere,praese te Antonio, qui huiuscemodi vitam sit expertus sub diuo Attonso mnium aetatis nostrae Rege celeberrimo, 1 quo ornatus & excultus
diligitur inprimis. Posset illud in me non iniuria dicere, quod Hannibalem illum magnum virum & singularem de Phormione philos pho dixisse ferunt, qui cum de re militati, ut scis, praesente Hannniba te disputare ausus edet, interrogatus quid sibi de Phormionis orati ne videretur ,. neminem ait sibi unquam magis delirum visum esse quam Phormionem: LA MOLA : Nihil est profecto tibi minusverendum, Guarine, quam ne huic delirus vel ineptus esse videare,cum sit nemo his temporibus, quem ego minus ineptum putem. Sed si in exteris partibus, de quibus hacten disputatum est, non contradixi tibi, meque facilem praebui in hae dissicile est tibi tam leuitersintiri. Ego enim vitae beatitudinem vel hac potissimum arte & exercitatione militati adipisci homines posse crediderim. Per hanc enim maxime gloria patitur, qua quidem nihil est mortalibus optabilius.
Videtur enim res,vt ait Satyrus, humanis bonis maior atque amplior, , dc diuina magis quam humana. . Haec enim hominem etiam remotis
simis gentibus ae populis, quos nunquam viderit, notumdc celebrem reddit: haec hominem ornat. extolliti illustrat: haec homini gratiam bonorum conciliat, si iustitia, fide, liberalitate, & caeteris bonis artiabus xc virtutibus comparatetur: haec dignitatem, amplitudinem aia ferti huius gratia anagistratus ac summos honoris gradus consequiamur, &, quod ego omnium optatissimum iudico, immortales essicimur. Nec enim mortuos dicam Scipionem dc Hannibalem, Fabium dc Pyrrhum, Caesarem de Alexandrum, quamdiu nominabuntur, sed vivere potius & ea quidem vita,quae maxime optanda est: quippe quae
237쪽
milli amplius periculo, nulli inuidiae subiecta,nulli deniq;labori man-eipata sit. Inuenti vero sunt multi. qui hanc ipsam gloriam tanti fecerint, ut illam quocunq; discrimine,atq; etiam voluntaria morte parare non dubitarint. In quo quidem genere Decius, auum, patrema potem principes dixerim. Nec minus Leonidam Spartanum, de quo
Die hoster Sparte nos te hic vidisse Duentes, Dumsanetispatria legibus obsequimur. aQuanquam enim hos mouit patriae caritas, tamen existimandum est. spem gloriae & nominis sempiterni non minus quam patriae carit rem eos ad subeundam mortem tam audacter impuliste.
Demum quid potest esse homini in vita iucundiust Conset cum haε omnes reliquas voluptates, quae vel animo possint vel corpori contingere; omnes tibi prae gloria profecto inanes ac friuolae vid
Quaecum ita sint, quid est, quod hanc gloriam abnuas felicit tem afferre posse 'GvAR iN us: Elt profecto dissicile dissuadere hoc vulgo, cuius quidem sert opinio, nihil esse in rebus humanis hoc uno praeliantius. Sed cum apud te loquar,id est, apud virum philosophiae
studiolum unde omitas ratio bene vivendi manat, putofore, ut sine magno negocio, ab ista opinione te amoueam .LAMOLA: Facile credo tibi Guarine,ne forte pro tua summa eruditione atq; ingenio insent tiam tuam me traduceres. Sed ne te longius interpellem, sinam te prosequi orationem tuam,ut videam quid aiseras con tra ea quς dixi. G -- Rr N v s; Non minus me profecto delectat facilitas tua Lamola,qua b c nostra disputatio,etsi ea est mihi iucundissima,nec est materia fere vlla de qua libentius disseram. sed ne te plusculum morer,perga ut coepi. Non inficiabor equidem .gloriam ut dixisti,illustrare& celebrate homines,eorumq; amplificaredignitatem, multosq; etiam infimi generis per hanc ornatos atq; auctos fuisse. Sed nu m ista amplificatio dia itatis at , celebritatis nominis homine praesentibus contentum v efficere ut meliorem,ut sublimiorem statum non desidetet 3 si hoc potest,confitebor: si minus,quid est, quod hanc beatitudinem continere dixerim, cum beatus esse aut appellari, ut ia ante definitu est. n mo possit,nisi qui nulla re omnino carere se sentiat. Sed nu existimabis vel Scipione,cum apud Linternum, vel Hannibale, cum apud Pruscia Bithyniae Regem exulabat,vel Fabium, csi a Minutio Magistro equitum vexabatur,vel Pyrrhum, cum praelio virius in Graecia in fugit, vel am anisquam in hoste graues casus inciderint,fuisse contentos'N
238쪽
hil profecto minus. Nam de maiora semper animo agitabant, Sc ins cundis rebus atq; successibus, fortunae impetus formidabant; quibus duobus affectas animus,nec noct v, nec per diem, possit conquiescere. Praeterea nominis illa di insito, quam tu magna ata; optabilem rem iudicas.quam breuis est, quamq; angusta, ex hoc orbe terrarum, qui ad coeli ambitum instar puncti obtineri a Mathematicis dicitur, quotam parte opinaris ei Ie, inquam eorum nominis fama perueneritZ Sed fac peruenisse in omnes terras,atq; in omnes gentes quid ad tet num quid ob eam causam dolores. licitudines molestias, damna,morbos,pr pullarunt Z li nominis propagatio tollere haecinata potuit illos beatos fuisse iudico. Sed eorum varii casius in vita docent, haec mala per fama, quantacunq; ut, auferri vel vitati non polle. Haec in vita. Quid post mortem ' quam immortalitatem ex hacipsa gloria oriri dixit i Z Quid nunc ad Alexandrum pertinere putas celebratum omnibus terris dogentibus nomenλquid ad Caesaem, quid ad Marcellum' qui magnia itudine norninis & gloriae orbem terrarum, ab ortu solis,ad occatum, compleuerunt'quid iucunditatis capere aut sentire illos putas' quod nomen eorum omnibus in ore sit,quod ab eis,tanquam magnanimi
de praestantissimis regibus atq; imperatoribus capiatur exemplumZNasi apud inferosi int, quod talibus viris accidit se dolendum est, quid sensus rerum talium iis mictum putas, ubi alia atq; alia habent, quaς curentiSed quam graues casus apportet ista gloria & Hannibalis ipsi
interitus argumento est,de quo Satyrus: Enem amina,que res Rom mas misiuit olim, Nonglassii,nonsa dabunt,non tela,seMιδε λ. Cannarum Uiudex, Erraus DGuznu vis .
Sed qualis rediit 3 nempe di naue cruentis LM tibi. 2 tarda, per L nsa cadareera,prora: Has totiens optata exegit gloria Zarnas. Testes quoque sunt, Darius, Cyrus M thridates, Iugurtha: qui omnes, ne quid gloriae amitterent. vitam amisere. Quod ii nec perpetua, uec costans est gloria. nec dentio eadem es emper,nec curis, nec
laboribus, nec aegii tudinibus vacat, liquere puto,in illa, felicitatem, quam quaerimus, inesse non posse. Quod vero ad hanc partem attinet, satis multa mihi dixisse videor, si quid contra dicis. LAMo-LA: Malo, Gitarine, a sententia mea recedere, quod tu futurum et Iepraedixisti, quam aduerseti tibi, tametsi mihi argumenta in contraxi partem non desint:ne hoc loco longiores simus, quam propos et
239쪽
disputationis ratio postulet. Sunt enim alia nondum a me commemorata, quibus fortasse censebis beatam vitam essici posse . quae, nisi molestum est,persequar. GuARi Nus: Tu non velim persequare ' Te enim. paucis et quasi audiam libens. Placet enim mihi, de hac re,mirum in modum,
disputare, donec,quaenam ea sit, & quibus artibus comparetur, dia cerimus. LA MOLA : Pergam igitur, postquam haud te grauati via deo. Fuerimulti & item sunt, qui putem,eam vitam felicitate praeceblere, quae in agro ducitur, praesertim, si ex possessionibus suis eos fructus homo percipiat, ex quibus possit honeste & liberaliter vivere. Habet enim agricultura multa, quae delectam ac prosunt. Neque Gnim solus fructus, qui ex terra colligitur, delectat: sed etiam vis terrae vehementius. Quid enim dulcius. quam videre ipsis prope oculis, crescentes sensim in agro fruges.& semper noui quidpiam gignentem terram quid voluptuosius, quam aspicere arentes prius hybemo ribsore arbores sub vernum tempus revirescere, ac paulatim cum stoi dibus baccas emittere: vites ornari pampinis, floribus prata vestiria quid sylvis ac nemoribus ad declinandum solis ardorem amoenius,
tum ad venationes atq; aucupia delectabilius t quid deniq; mirabilius consitionibus,insitionibusque:quae quidem a magno ingeniosolertiaque inuenta sunt: Quidautem detfructu loquar, qui quidem ex ipsi
terra, non absq; magno foenore percipitur, ut non modo necessatio
sed etiam liberales usus suppeditet i qui huiusinodivitam agunt, hos
fortunatos Poctarum princeps appellat hoc pacto inquiens: O fortuna/oi nimium ,si si bona norint, e gricolas: quom ipsa, procul dis ordibus inmis. - Fundi humofacilem vi tum iustissima tellus. Si non ingentemforibuι domm alta superbis. sanesalutantum totis vomit aedibus undam.
Nec varios inhiant puti bra testudinepostes, Idusasque auro vestes, Eph eiqueera: Alba me Asri ucatur lana colore: Nec casia liquidi corrumpitur in lim: ε secura quies ornescias tire vita, Diues opum variarum: ct talis Otiafundo, Spelunca,visu'ela ν,2 frigida Tempe, fugituque boum, modoquesub arboresomni
naι sunt: illissastus ct lusi ferarum,
240쪽
Hanc olim τυιres vitam cessere Sabinis Hanc Remus frater: si freto Her rueteremi:
Scilicet V rerum facta spulcherrima Roma
Septem quam sibi muro circumdedet arces.
Habes ex histe Maronis versibus,quae utilitas,quaeve delectatio ex cultura capiatur. In huiuscemodi vita senectutem suam consumsisse fertur M. Curius, post triumphum de Samnitibus, de Sabinis, de Pyrrho partum. In hac etiam Quinctius Cincinnatus, & illius seculi
senatores pene omnes extremam aetatem peregisse perlubentur. Avilla, inquit Cicero in Catone suo, acceriebantur in Senatum C urius de caeteri lenes: ex quo, illos qui accersebant, viatores nominati sunt. Equidem Guari ,si ad hoc vita genus probitas,aequitas,fides & co tinentia accesti tant, hanc vel solam beatam vitam audebo dicere. CVAR NVs: Atqui , Laniola,ex omnibus vitae generibus quae adhuc commemorasti. nullam vitam esse arbitror, quae ad felicitatem hanc, ain quaerimus,propius accedit. In ea enim inest summa animi des :atio de a laboribus requies, non mediocre vitae condimentum: in hac, quod ad victum cultumque corporis attinet, omnium rerum c pia,&,ut ait Cato,in hoc nec nihil, nec omnino sunt omnia. Nequa enim est eiusmodi, neque certe eam vim habet rusticana vita, 'uen admodum de opibus de gloria asseueraui, ut molestiis,ut laboribus. damnis,ut periculis, ut aemulatione. ut iniuria iberare hominem possit ita, ut doleat nunquam, angatur nunquam, perturbetur. In tantis bonis dc voluptatibus eorum,de quibus iv odo mentio'
nem fecisti quot infortunia, quot calamitates, suot solicitudinest teruenisse putas'quibus vexari atque affecti,nullam in rebus humanis felicitatem esse cranouerunt. Nam, ut alia taceam incommoda, qu putas molet ita agricolam assici, cum spem anni dc expectatas ad ma turitatem fruges,vel grandine,vel nebula, vel siccitate amiserit Z ves saetis alieni causa ab opere in urbem distractus fuerit' Itaque hanc vitam, tutiorem esse ledicere patiar, beatam vero nullo modo. LAMox A: Non audeo multum refragari opinioni tu ,praecipue bacin parte, ubi de voluptate fit mentio e tu me ex Epicuri Schola unum putes, cuius ego opinionem de sectam semper improbaui,atque taspexi. N que enim d gnam unquam duxi, i praestanti animo de liberali ingenio voluptatem quae quo maior est ac diuturnior, omnes animi vires op primit. GYAMNvs : Recte tu quidem dc vel . Semper enim asper