Quaestiones principaliores polemicodogmaticotheologicae de Sacra Scriptura et traditionibus, duabus partibus comprehensae. ... Ad usum, et commodum theologiae polemicodogmaticae auditorum collectae, et in ordine m. Redactae ab adm. rev. ac eximio p.

571쪽

non ex Canonico, facile contemni ur. Non ergo S. Hier. r

scit Traditionem, ex qua probat jejunium pili ad Marces. Imo illius necessitatem probat. In Dialog coni Lucifer admi tens hanc sententiam: Etiamst Scripturae auctoritas mis sessis, totius orbis in hanc partem conse se instar praecepti oblineret; amasia multa, mae per rariturum iacie classio Θ -- auctor tem ocriptae legis si ιιν LM XXIX. Expi texti sub dist. Meviantur iri omnili quoad ea , quorum fides cognitio explicita cuique sunt necinruria ad salutem, conc quoad ea, quorum cognitio explicita non est sic nec naria ad inlutem, neg. Nam ut Augusta LConti Crescon. c. 33. dicit Scrinum veritatem a vis teneri, quando facimus, quod very Eccissi placet, etiamsi ibi de ea

rescriptum lega nus.

Ad XXX. S. P. Augustinum regulam quidem gere, sed& adderes; ne redeamus Iopere plus riam p0rla Jayere &c quo significat, scripturam sic eis regulam, ut contra illam sapere non liceat unde regulam eis adaequatam non dieit. Ad XXXI. Eodem modo hoc loco explicatur S. P. Au- sustinus, quo ad XVI. supra explicuimus D. Cyrillum. Ad XXXII. Verba S. Hieronymi in Edit. Paris anno I 6O9. Om. 9 pag. Ioa ita sonare Sed N alia, qua absque authoritate

M is OsisIcriptio aram quasi traditione Apsolica imge rereriunt, atque confingunt, percuri gladius Dei. Ubi apud D. Hieri non vudetur verbum impiis sed alia omnia autem & alia non sunt Symiama. Item non legitur busius verbi Dei, sed gladius Dei: loquitur quidem Hier de gladio Verbi Dei, sed hoc verbum nonai et in textu Pariter D. Hieron apponit in textu particulam sponte, a qua pendet tota res substantia, & idcirco haeretici hunc totum allegando omittunt. Hieronymus ergo dicit, gladium in percutere adhuc alia, quae haeretici sine aminoritates testimoniis Scriptura tum sponte, pervin tu

572쪽

voluntate reperiunt, & fingunt, quasi Apostolicae essent traditiones. Sed quid hoc contra Ecclesiam Romanam, quae nota invenit ringit traditiones Apostolicas , sed eas majoribus per legitimam successionem acceptas custodit Dolendum sane, ab haereticis ita inique tractari yeneranda antiquorum Patriam scripta.

Pro intelligendis aliis Patrum locis, qui hic objici popsent, pro regula tenendum est quod dum hi saepe ad S. scri turam provocant,4 ejus testimonii standum esse asserunt, quod hi inquam de casu quodam particulari, in quo scriptura Elam est, .evidenter haereticorum erroribus repugnat, intelligem di sint. Aut quod illas tantum traditiones , quas Arte pro Gadducere voluerunt haeretici, tanquam Dei verbo contrarias rejiciant. Similiter quod, dum scripturas S. quandoque lassicere dicunt, vel de lassicientia ad confirmanda quaedam dogmata, de quibus disputant, vel de lassicientia ad praecepta, aut vitiorum generalia remedia is virtutum incitamenta loquantur nos vero de lassicientia absoluta Aut quod tantum traditiones apocryphas reprobent: Aut quod non habita generali traditione ab Ecclesia recepta, solam tunc scripturam sequendam esse

doceant.

Ad XXXIII. Neg. M. quia mutilum est,in dicitur it. lud, cui aliquid deest ad justam & debitam integritatem, seripturae autem nihil tale deest ero mo Traditiones non sunt de praecipuis explicite credendis mysteriis fidei , ac mcessariis absolute necessitate medii ad salutem, sed tum necinstate praecepti.

Ad XXXIV. Distanti Et tales sunt recognitae tantum te simonio humano non fundato in assissentia spiritus Mone. t. talis sunt recognitae testimonio Ecclesia fundato in assistem 6 fi liis s. q. ant. conseq. Ucut Ecclesia est regula -- malassis ni saliis, honicam harusta ituram sic

573쪽

etiam discernit inter vere Divinam si Apostolicam inter tra

ditionem apocrypham. Nec tamen propterea Omne apocry

phas traditiones implicite rejicit, sed quae bonae sunt, illis utitur ad ultructionem idelium, licet eas de fide est non it ternainet sic enim jure Canonico utitur, in quo non omnia dotae sunt. Ad XXXV. Dist ult. min. quod de aure in aurem ininsit, facile alteratur, deperditur, si nullae sint cause ad illius coim servationem adjuvantes , conc. min. si sint tales causae, nin mirula servandis traditionibus multae sunt causae 1 est specialis Dei providentia, qui Ecclesiam regit, conservat, ne portae inferiira ah, adversus ain. a. est cura SSPatrum, qui in suis scriptis traditiones Christi Apostolorum mandarunt. a. est perpetuus ac successione continuus Melius: usus, in quo ritus Sacramentorum, dies festi jejuniorum tempora, celebratio Missae,

servantur. 4. Est ipsa haeresis cum enim singulis aeculis novi criantur haeretici, tui diversa Eeclesiae dogmata impugnant, ita semper a Deo suscitantur Viri doctii, qui ut haereticis resistant, doctrinam Ecclesiae, traditionesque antiquas diligenter investigant, propugnant, conagna diligentia polieris commeo

dant.

Ad XXXVI. Neg. conseq. Equidem fieri potest, ut aliqui hac in parte fallantur verum huic inconimodo opponitur infallibilis universae Ecclessire authoritas, quae collatione facta ad scripta veterum, ad successiones Ecclesiarum Apostolic tum errorem detegit, destraditiones falsas re icit, sicut revenis jectus est ille millenariorum istatis Christi error, quem tamen non ex traditione, sed ex Staptura male intellecta multituebat tur, nempe e Apoc. c. o. V. q. Et ex illoJoan. c. 8.. A XXXVII Cone anti nen conseq Quia Christus IH daeos ad seripturas remisit, ut eos ex Seripturae testimonys dqsia rarivitate tanquam istissimis argumentis mirio rures eas

574쪽

quo ministro argui potest, quod praeter Scripturam etiam tri dtiones pro regilla sidui ad inittetuliae nos luit.

Ad XXX UlII. Eadem et responsio , ac prioris quia clarissima pro iis dominis firmandis tellimonia cxpressa iura Scriptura reperit. Ad XXXIX. Eadem pariter est responsio, Ad L. Neg. ant quia alias de certitudine Scripturae non constaret: si enim extaret scriptus codex testificans libros sacros specialiter enumeratos esse canonicos , deberet etiam extare codex alius testificans, hunc esse anonicum , quo casu certe in infinitum procederetur. Et licet in Humanis certior sit fides scripto quam ore data sed non in praesenti, cum ita congruum nierit , ut non omnia scripta essent, sed quaedam ab initiuctione Mesesiae peterentur . ita ut ab omnibus suspici tur Ecclesiae authoestas , nec quilibet quodlibet credere, aut

docere praesumat. Ad XLI. Dist. ant est narratio humana a Christo proscista, conc ant a puro homine prosecta, eg ant. conseq. Vel alute , est narratio humana Ecclesiae authoritat 1irmata, quae iasimilibus allistente Spiritu S ab omni errore praeservatur, conciant est narratio humana nulla altiori assistentia firmata Myanti conseq. solutio patet ex terminis.

Ad XLII. Neg. committi circulum vitiosum, quia nouprobatur idem per idem eodem modo, siquidem aliquam seriaeturam Divinam dari probatur ex eo, quod Deus nobis suam voluntatem revelare debeat quod vero laec sit Scriptura ima probatur exo aditioni au

575쪽

Quaesta riaedam necessaria pro eoinplemento tam ad S

Scripturam quam Traditiones pertritatis. QVaeritur I. Quid sit sensus Scripturae 3 4. Est ejus genubna significatio, sive est res, quam Spiritus S tanquam Author Scripturae S. voluit significare per scriptiiram. Quaeritur a. Quot lex sit sensus S. Scripturae Md plex ulteralis, 'siciis Sensus litterari in ille, quem ver l, sive proprie, sive metaphorice accepta immediate significant. Ex qua definitione patet, sensum litteralem in dupliucem, proprium nempe demetarboriston propritu est ille, quem verba pi prie accepta immediate significam, ut in hac propo-stione ad GH. c. 4. v. a. si abam missio habuit, uirum de

anpilla, imum de libera Sensus literatis metaphoricus est ille, quem verba figurate accepta immediate significant, ut cum Chrimis dicitur Leo, Dius. Vitis quia unum dicit verbis, &aliud sub illis intelligitur, nempe sub illis vocibus Leo Agmis, Vitis, Christi sortitudo, mansuetudo, idecunditas intelligum tur. Hic observandum I. In sensu literati verba debere significare ex Spiritus S loquentis intentione, quia ecea pendet ut verba vel proprie sumantur, vel metaphorice ut si quis dicat: Leo rugiens circvit ambiguum est, simpliciterne it verba nant, an vero tropice intelligenda sint, deleone animali, an de

mones Obsera andum a Si metaphora, aut alio tropo sensus alis quis exprimatur, non facit, quo minus sensus ille sit litterasis. Exemplum hujus habetur intuli. c. I 6. V. ix ubi Christius ait:

Omete a fermento mi illioremn: quod idem ea remota metaphora ac cavere a doctrina marisieorum sensus enim questualis nisi tur sensu litterati Neque ullus locus est scripturae, in quo a eum is verba aliquid immediate signis in quandoqui-

576쪽

dem nec mediate quidem aliquid significare possent, iusi medi alite re illa, quam immediate signiscant. Sensus M shLiιs, seu spiritualis est ille, qui non proximo per voces sed mediate remote , mediantibus scilicet rebus per voces sensu litterati significatis a Spiritura indicatur: sic quod in Genesi c. I 6. v. 22.4 c. I. v. a. dicitur de duobus msis Abrahae, Apostolus ad Galati . . in sensu ristico e ponit de duobus testamentis. Quaeritura. Quotuplex sit sensus Dicus 3 Triplex, Asse os, Tropologicus Magogicus sicut enim tres sunt vi tutes Theologicae fides, spes charitas ita tres sunt sensus mPsici allegoricus respondet fidei, anagogicus spei, & tropologicus charitati Senius elego cus est rei ad Christum Ecclesiam militantem pertinentis significatio per aliam rem scripturae verbis immediate significatam, unde est de rebus credendis. Semsus Athigogicus est rei ad Faeclesiam triumphantem pertinentifraganificatio per aliam rem scripturae verbis immediate lignificatam: unde est de rebus sperandis Senius Tro)J0logicus seu moralis est rei ad morum instructionem significatio per aliam rem scripturae verbis immediate significatam , unde est de rebus agendis. Quadruplex iste sensus in una voce Ierusalem occurrit nam litteraliter significat Urbem Palaestinae capitalem A gorice Ecelesiam Aia re Patriam caelestem Tropin- Miletaeram h

minis.

Quae itur . An sit de fides Scripturam sub una littera continere plures sensus Assirmative. Nam illud est de mde , quo e res in Scriptura remitur isto quod Scrip. tui, ita uita illes, plures h us e tineat , expresse reperituris ipsi scriptura: nain historiam litterilani de 3- , qui in diebus & noctibus tribus extiti in vim ceti, de se ipson Allegoriamo in Ch Mus h. c. . . et 'teni quod od. c. a. litterditer de Agno Paschali scribitur: in nostrein

577쪽

tis ex eo impletum est in Christo, ut habetur Dan. c. 19. V. 36. Quaeritur s. An sub iisdem S. Scripturae verbis, aliquando multiplex sit sensus litteralis φ. Allirnaative. Ipsae S. Scripturae ic innuunt. sic v. g. quod dictum fuit de Israel Oseae c. I i. V. I. Ex Eos vicimi sitim, mi id de Christo interpret tu Matthariis c. a. v. 15. Item illud Psalmistae Dominus dixit ad

Illius meus es tu, ego odorem te, Apost ad Hebrae. α .exponit de generatione Christi aeterna Angelarum dixit, jhus meus es tu&c. Quod idem Apost M. c. ra explicat de Re surrectione Christi, Reyy itum es . Si is Piso P scriptiones , filius meus est tu, ego hodie gravi se. Item illud Isaiae c. 33.

Getierationem ejis, ιis enari bit ala tribus intelligitur de aeterna simul de temporali Christi generatione, utraque enitu est ineffabilis. Quaeritur 6. An in quolibet S. Scriptura teYtu tam . quam N T. reperiatur sensus litteratis Assirmative. Ratio est: quia verba non nude quoad litteras duntaxat posita sunt, sed semper sensum aliquem Spiritu S intentum vel immediate vel mediate reddunt ii mediate, erit sensus spiritualis necessario litteralem praesupponens utri S. Th. I. p. q. I. Io docet. Si Uero immediate vcrba sensum reddunt, sicut revera reddunt, hoc ipso sensus litteratis habebitur. . . Quaeritur 7 An in quolibet S. Scripturae textu tam . quam N. . praeter sensum litteralem contineatur aliquis sensus Mysticus 3 1. In V. . in plurimis sed non in omnibus reperiri S contine ij docet enim S. P. Aug. q. a. super Genesim: Iu --

burim locis fuissenseu litterasis quaerendus. Quis enim spissus shicus quae idus in his textibus: IM H πή - Ι - tuto corde tuo. Non occides, non fuit trini facies Ergo concludis D. Epiph. lib. a. Haere 6 i. Non omnia balanismi Di ita oriu

ollegoria, sed prout si buleu, accipienda s.f. ipsum de

. . .

578쪽

i Quaeritur x Quid sit sensus accomodatiuius D. Est ille, quo

verba S. Scripturae ad significandum aliquid Theologo, Concionatore, aut Interprete accomodantur , Fod Spiritus S per ea nec mediate nec immediate significare voluit, ut v. g. si quis hella & persecutiones, quibus olim Israelitae agitati fuerunt, trahat ad persecutiones, quas a Tyrannis demetereticis passa est Ecclesia Catholica ex quo patet, sensum hunc non esse sensum S. Scripturae, sed sensum illius, qui verbis S. Scripturae utitur

ad significandum aliquid, quod iis significare non volui. britus S.

. Quaeritur 9. Quid sit sensus furabolicus', stille, quo aliquid dicitur , aliud per quandam comparationem intelligitur sicut dum brachium Dei pro ipsius potestate dortitudine

sumitur. In parabolis ergo duae sunt partes: I. Quae conti erem, quae in similitudinem affertur a Quae applicatio in continet, utraque suum habet sensum litteralem. Quaeritur Io Ex quo sensu S. Scripturae Theologus certa& sona possit deducere argumenta sensu litterati seni per Theologus firma& certa potest deducere argumenta. R. tio est quia ex illo Stai turae sensu semper stinum eruitura gumentum, qui est sensus a Spiritura intentus sed talis est

sensus litteralisci ergo. Res a. Etiam ex sensu ystico, si aut ab Ecclesia proponatur, aut scripta QTraditionis authoritate nitatur , aut ex ipsa textus sacri serie colligatur secus non Ratio est mi quia tunc certum est, illum sensum mysticum a Spiritura fuisse intentum Ratio adi est quia tunc pro suo quisque iugenio ac pietate sensum cudit mysticum. Res 3 Ex sensu accomodatitio nunquam Ratio est quia h1c sensus nec a Spiritu S intentus est, nec Spiritum S ut

579쪽

Μoderni Sectarii quosvis sensus mysticos tanquam nugas& insanias derident is solum sensum litteralem ad iiittunt dicunt enim I fundamentum fidei oportet esse certum, quales non sunt sensus mystici, hi enim tant varii, incerti ast ad hoc patet responsio ex superius posita '. diι. Dichlnt 2 Ιplimet Doctores Pontificii fatentur ex myttico sensu non peti firmum

argumentum. - ad hoc patet responsio ex mox dimi muti Dicunt 3 Varietas, sic pluralitas sensuum parit aequivocati. inqui, qu*Vim Numenti minuit. A dicendum, verba quivoca vim argumentationis minime impedire , si modo deleo minate constet, quo sensu illa usurpentur. Error huic consentit Apologia Consessionis Augustanae

τι desi erificio Missae, ubi incitur Auguria nou nariunt firmas

probationes Interim tam Calvinistaealyque sectary quam inprani pa vides memore hujus suae doctrinae, quandode Pontifice agendum est, perpetuistisque plerumque ineptiissimis Allegorys ix Danieles Apocalypsi petitis, convincere se posse temere

existimant, Romanum Pontificem esse Antichristum. Hactenus de varietate sensuum Scriptura egimus quibus solum breviter addenduit , nullum senium S. Scripturae, quem Novatores contra doctrinam ac fidem Romano . Catholicae Ecclesiae afferunt , esse legitimum Ratio est quia nec S. Scripturae habent versionem legitimam , ex qua sensus ille eruatur: nec testimonia Patrum ex primis quinque Saeculis, quibus idem sensus comprobetur quae duo fundamenta ad probandum

aliquo dogma fidei ipsi unice admittunt.

Jam. Quaeritur II. An detur regula, per quam legitime traditiones abillegitimis dignoscantur Alfirmative, & haec regula est in judicio, & Authoritate Ecclesiae Romano-Cath licae sua. Ratio est quia Meses Catholica in fallibiliter comaet ait de una traditione legitima, ut ipsi Adversarii confitentur in colloquio Ratis a supra citato, nempe hosce tibii Messe s.

580쪽

scripturam de qua etiam Martinus emnitius in exam. Trid. Sessi. . Sic ait Hone. Traditionem , qua nobis in mini dantur

S. Serit m a labri, redere iter acci uvis. Cur ergo eidem constare in fallibiliter neqiteat de aliis quibusvis traditionibus, cunieadem via iuratio discernendi ad Onanes aeque suppetat Et si Ecclesia est in fallibilis in una Traditione ad po1teros propaganda, cur non in omnibus Certe Apollo lusci ad mi. c. 3. v. Is non limitate, ted ab lute illam vocat colunt iii θ' si - rhi in nium veritatis. Ipse etiam Lutherus in omnibus illam in- fallibilem agnoscit Tom. 7 fol. 562. Germ. sic scribens: Eccle- sine debet , nec potes menti ri, nec errores docere ne in minimis quidem, cum D2uistis Ecelesta, is Deus mentiri non possit,sic etiam Ecclesia nequis. Sed vel maxime S. P. Aligust. ib. de utilici credendi c. 14 diserte docet, eandem Ecclesiae authoritatem

sufficere generatim ad discernendas Traditiones legitimas ast iblegitimis. Quaeritur a Quot sint regulae, quibus Traditiones Di vinae Secerni possint a Traditionibus pure Apostolicis H ares assignari, quae tamen ad quatuor recte revocantur: non quibdem quod una Triditri ex una hartim regularum, ilia ex aliis dignoscatur constant enim sere omnes ex illis omnibus sed quod singulae illarum regularum susticiant ad quamlibet Apo-

stolicam Traditionem deprehendendam.

Pri ita igitur est Si quod fidei Dogma Patres ab initio secundum suorum temporum luccelsionem concordistimetenuerunt, ejuSque contrarium ut haereticum refutarunt, nec tamen in scripturis Divinis reperitur , illud est traditionis Divinae, quia omitia dogmata fidei habenius ex Divina revelatione. Hujusm

'di sunt Virgiliitas perpetua Deiparae etiam post partum quidquid pertinet ad Viteriam, formam Sacramento; um sutem in genere .