장음표시 사용
541쪽
ipsi quatenus Ecclesve Pastores propria authoritate assistente tamen Spriritura inititueruiit , ad nos viva voce transmiserunt, V. g. observatio diei Donainicae loco Sabbathi, Paschae,
jejunii quadragesinialis cc. Traditio Ecelsi stica est illa, quae poli decessum Apostolorum ab Eccletiae Proetatis Apostolorum Successoribus accedente fidelium usu fuit introducta, tandem per modum consuetudinis tacito sibi luccedentium fidelium usu recepta ad nos usque transmissa v. g. Vigiliae se lorum celebrationes, quae lustralis usus , abstinentia a car. nibus, ovis, lacticiniis certis anni diebus, pia, laudabilis serviandae crucis consuetudo , c. Notandum s. Traditionem Ecclesiasticam humanam atruam esse Ecclesiae Universilis, sive universam respicientem Ecclesiam mi diei Dominica observatio loco Sabbathi aquae benedictae aspersio c. Aliam particularem , quae Ecclesiae particulari est commissa , ut jejunium Sabbathi olim Romae observatum: aliam inpetuom, quae dogma aliquod proponit aliam temporisDn qualis fuit observatio legalium usque ad Evangelii pro mulgationem aliam necesserium, quae in forma praecepti est tradita , ut admixtio aqui cum vino in Missa Sacrifici, aliam
liberam, quae in forma tantum Consilii est tradita, ut aquae Iustualis aspersio. Notandum . Ex sola Traditione Divina , utpote sol a Deo revelata , elici posse conclusionem Theologicam. tio est quia Conclusio Theologica ducitur ex propositionibus supernaturalibus , a Deo revelatis atqui solae propositiones Traditionis Diviniae sunt a Deo revelatae reliquae enim ut Ap
stolicae , Ecclesiasticae Authores habent Apostolos , -
Notandum . Ex Traditionibus Apostolicis QEces fasticis contra Haereticos Theologum posse trahere frinum
sciem msumentum' ad Ecclesia confitetuG- ,- fidei
542쪽
Doginata comprobanda . etsi scripta in sacris literis non reperiantur. Ratio eli quia i ipse S. Paulus I. Corinth. c. II. v. 16. Ecclesiae consuetudinem contentiosis Corinthiis ore
suit ergo nos pariter Ecclesiae morem ab Apostolis rec pium , tot saeculorum usu, ac gentium consensione probatum recte haereticis opponimus , maxime dum hi a nobis Scripturam in alicujus rei confirmationem efflagitanti mo Paula, ipse ad convincendos contentiosos Corinthios non tam Script ra& ratione, sed potius traditione utendum esse duxit, o meos ad morem Ecclesiae his verbis revocaverit dicens: Si qius videtur contentissus se, nos talem cc seticisma non habemus, nec I colesta Dei quasi diceret siritiis adeo est durus tertinax,
iit argumentis positis non adducatur, sed adhuc contendat faenii Iutua aperto capite orare oportere , hunc ego Sauluso non aliter refello, quam quod Ecclesia Dei consuetuditaem non habeat. Ecquo patet quantam vim ipse Apostolus in traditione agnoverit, dum eo , quos nec Scriptura , nec ratio movissct Ecclesiarum more consuetudine movendos existimarit. Quod si tanta vis consiletudinis Ecclesia in rebus ad solum ritum spectantibus, Cui erat laminam non debere aperto capite orare inuant m uor erit in rebus fidem spectantibus Ergo convincens Theologus ex his traditionibus contra haer. ticos argumentum desumit. Notandum . Lutheranos Traditiones credere imbecilliores esse, quam ductis inde argumentis dogmata fidei confirmentur. Nam quod Ecclesiae Traditiones a Christo
Apostolis descenderint, eristinum nullo modo posse probari: cum omnia Verba Christi quae Christi esse constant ab rivangelistis fuerint scripta. Sed quidquid Christus, quid Apostoli Iberunt locuti, si solum noscere potuerunt, qui Christum& Apostolos audierunt, quorum cum nullus extet, nos nunc ne unum quidem dram posse traditione probari: adeoque
543쪽
oportere , omnes fidei & Religionis controversias sacrarum imterarum testimoniis componere,, nihil finire, nil quod sacris literis est ex prellium hinc eruditionis vere Theologicie ense, nillil ultra niti illi od S literis proditum est , definire: Cc ter onmia esste pro olentata in illudis icienda tempus , cum sublato speculo videbitariis Deum facie ad faciem ista est genuina niens, doctrina Lutheranortlin. Notandum . Hineticos noliri temporis traditiones sacras ejicientes , nec ile primo , nec solo hesus erroris Authores sed hujus farinae haeretici jam aliis retro saeculis fuere, qui ad solas Scripturas provocantes, Traditiones aspe nabant tir: tuo S. Bernardus Om. 66 in Cantica conam emo-xat Sed o Arianis hau haeresim tribuit S. P. August. in conflictu contra aximinum: .ut Author est Epiphanius liceres 3 qui apse hunc errorem Arianis haeres. s. assignat. dicit Ariani certe, qui in Synodum Seleucianam conmveneriint , non obscure sunt testati, se in fidei quaestionibus praeter divitias Scripturas nihil omnino recepturos. S. Basi lius Eunomium in eodem errore versitum dicit c. s. de Spiritu S. Q i. contra Eunomiam. Semi Arianis eundem e rorem tribuit S. Epiphanius haexes. 73. aeque Pelagiani dicunt,
credamus quod legimus, & quod non legimus, nefas adstiuere credamus. Ita S. P. Aug. c. 39. de nat. grat. Nestoria ni B. V. Mariam Theothocon, hoc est, Deipara dicere no-Iunt , quod haec vox nusquam in Scriptura eritet, ut acta
Concilii Ephesmi, Cyrillus, & alii de Nestorianis scribentes reserunt. Eutyches in Concilio Calcedonensi Act. I. dicebat: In qua Scrip ura jucrari duae natura Cui respondit IIumiis Pres- .hyter, &-itie scriptiιra dicit Ilomou a Quid ad haec Lutherani damant priores ut haereticos nonne&se ipsos ut haereticos damnare debent , quia hi iisdem ac priores innituntur prin-
544쪽
extra quam vulnim Ogma ba eri Ioles deside credendum. His pra, notatis sit contra hos haereticos
In satu Legis naturae extiterunt Tradition Divinax PRobatur Nulla potest esse vera Religio sine certa fidei
1noruia regula rit Ficii itatu legis naturae sui vera erga Deum Religio ergo inritatu legis naturae sui certa fidei morum regula. Subs. Atqui illa regula non erat Scripturassi nubia si quidem tunc extabat ergo ea regula erat Traditio maj est certa min. constat ex eo, quia tempore legis naturae toto illo antervallo, quo ab Adam usque ad Moysem bis mille&sero quingenti anni fluXerunt, exercebatur fides, & ritus ac cultu
Deo per Adam, Abel, Seth, Enoch, Noe, Abraham, Isaac, Jacob, Melchisedech, aliisque justis exhibebatur Adamus pro- .inde filios suos docvit mysteria sibi revelata siti Adami, quae a patre didicerant, suis posteris ad Moysem usque non inter rupta serie communicarunt. Hinc Deus Gen. c. I 8 commendat Abrahamum, q/ιο priecet turiis sit suis suis ob domuisis posse,iι tu Iladiclut vii in Dumini. 'socia iijsi tum 'iustiti. . Ex qui bus patet, quod potiori Adam ritum colendi Deum acceperint
non per Scripturam, sed per traditionem. Confirmatur Illa quae tunc ad fidem in lege naturae pedi
tinebant, ipsi Adamo, caeterisque Patriarchis revelata, & ab his orati traditione ad posteros Propagata suisse, innegabile est: unde enim alias sequentia fidei tuae dogmata hausissenta quaesunt de existentia De Remuneratoris de Imaortalitate animae, de parua inerua impiis iunigenda, jussis aeterm beatitudine d Rrx nata:
545쪽
stinata de peccato originali & ejus remedio de ventum Mensa Redemptore generis humani de ritibus sacrificiorum Deo osserendorum de actibus fidei, silet, & charitatis c. Prose.cto haec haberi noli potuerunt, nisi, Deo Patriarchis revelata,& ab his per succellores ad polleros transfusa fuissent. Ergo.
In lege Osaica praeter Scripturam extiterunt divinae Traditiones ad fidem de mores spectantes.
ΡRobatur . Israelitae non solum jubebantur scripturam legere, sed etiam Patres interrogare: nam Deut. c. I. dicitur Intra roga patrem tuum, numiliabit tibi, maiores tu's dicent tibi. Item Eccli. c. 8. in te proe ereat nureatio ori , iis
num itemini a pistribus suis. Item Psal. 7. quanta mandavit 1 a tribus nostris Deus notafacere eis suis sim, ut cogu0cat geli Tatio altera, slsi, quin sensu r, exurgent narra ut ea suis suis, ut ponant tum, misi . Ergo.
Probatur a. Ipse Moyses Deut. c. 32. V. 7 jamjam moriens populum Iudaicum ad Traditionem in cantico suo provocavit Memento diei mn liquorum . cogita gaverationes sugulas, i
terroga patrem tuum , is au nutibi tibi &c. Ergo. Probatur . Usque ad tenipora Esdrae scripturae in formam librorum redacta non fuerunt, & in variis chartis disperiae longo tempore inveniri non potuerunt, ut X 4. Reg. c. 22. eruitur, ubi tanquam aliquid novum refertur, quodunum volumen degis Doni in in templo repererint. Ergo Probatur 4Judaei plura ut fidei dogmata credere debuerunt, qua in Scripturis non express. eranta. v. g. Lib. omnes in suoScripturarum Canone contentos esse Divinos pro tonendo origina
si peccato dari remedium aliquod etiam pro taminis pro quibus
546쪽
499 non erat circumcisio imo & pro omnibus sive masculis sive
Reunnis ante octivum diem decedentibus ergo ea tantum e T aditione scire potuerunt, cum vetus testamentum nullam d his iaciat mentionem.
Probatur s. Per bis mille annos a Moyse usque ad Chii sium fuit quidem Scriptura Sacra, sed Mumhenes Israeliticinii populum cum tamen ex aliis gentibus multi haberent veram iidem 4 ad veram Ecclesiam spectarent, quae sola tradition adjutae sunt, ut Job 4nuci ejus, uti D. P. August. lib. a. de peccat Orig. c. 24. Item lib. 1. de Praedest. Sala. nec non lib.
18 de civit Uei c. 47. constanter asserit. Ergo. Dices cum AA. Ex his nihil probari. Tum quia viva semper vox Dei lonabat in veteri Ecclesia. Tum quia Religio etiam sine Papatu , aptismo , cena Dominica c. fuit in veteri Ecclesia colatervata an idcirco ita in nova Ecclesia non sunt Recellaria sed Contra Primum, quod temere dicitur, est unde prohatur, Dei ocem continuo auribus fidelium per bis mille annos insonuisses certe gentes non ita assiduo senserum vivam Ap stolorum vocem ergo. Secundum conceditur, nempe Papatum, baptismum, eo Dominicam c. non esse absolute necessaria, sed tantum ex suinposita Christi voluntate, qui utique sine his aliter suam Eces nam instituere potuisset sed quid hoc ad rem nostram 8
In lege nova quamvis omnia, quae in S. Scriptura seu Bibliis continentur, infallibili fide sint credenda: non tamen omnia credenda continentur in S. Scriptura seu Bibliis sed alia multa per antiquas Traditiones cognita, credita 'bservata, credi observari debent. .
547쪽
Ηaec eonclusio est omnium Catholicoriam contra haereticos, sit aperte definita a Concilio Tridentino Seir. . in Decreto de nonis Scripturi
PRobatur i. ex s. script Ioannes Evangelista c. et T. V. as. de Christo ait: Sivit mist Est aliis misita qui fecit 'e' iis, quae I scribantur rer figula, nec phim arbitror in sim careret se quifribo μit, libros. Quae per hyperbolen dicta volunt, P. August. Cyrillus, & alii Patres ad designandam multitudinein,' magnitudinem rerum a Christo gestarum: sicuti Ioa n. c. a. V. I9. E ce mis Idus totiιs 1 os tun biit. Et quamvis Joannes facta solum Christi commemoret hiice tamen factis utique dicta in rant admixta quemadmodum nullum prope factum Christi ab hoc aut aliis Evangeliitis commemoratur sine aliquibus ejus dietis Atqui ea dicta , doctrina Chri iti nulli hi scripta sunt: ergo pertinent ad Traditiones, ac Verbum Dei non scriptum. Ergo non omnia credenda continentur in S. Scriptura. Hic locus pro Traditionibus adeo clarus est, ut ex haereticis Ioannes
Brentius in Proleg de Tradit scribat Certim esse, inulta fecisissorisum θ' dixisse , ptiesripta non sint. Dicunt i. Non minus antiquos haereticos inde suos colorare posse errores. Dicunt AA a. Nos non posse probare, quod ea, qute Christus dixit, non fuerint postea ab Apostolisi i a. Sed Contri xi est Ea quae nos Catholici ex Traditione assi
inamus con ant veterum Patrum, de Conciliorum doctinis, ne scripturis repugnant ea autem, quae antiqui haeretici Traditione astirniarent, nec consonarent veterum Patrum& Concilioruni doctriuii, nec scripturis , sed potius his repugnatὶt:
Contra 2 est T. Non nobis, sed Adversariis probatio incumbit cum pro nobis stet praesumptio, d possessio vera do-
548쪽
ctrinae antiquae contra illorum novas accusationes nam qui Ti. tium honiicidam dicit, allirimat, accusat etiam homicidium
probare tenetur. Quis um dicit injustum domus posses rem, actor est, &ad probationem ola ligatur, ut apud omnes clariam est ergo cum nos Catholici a mille de septingentis annis tene mus utrumque Dei Verbum , tam scriptum quam traditum: Sectarii hodie erroris nos accusent circa Verbum Dei, negent non Scriptum seu traditum aliquod Verbum Dei ext re, sunt accusetores laetores ergo illis incumbit probatio. Unde jure meritocontra eosdem ut Multimis illis verbis Jephtate Jud. c. I r. v. 14.ω27 quid mihi ξ tibi est, quia venisti contra me
ut vastures terram meam nou eg 1 ecco in te, Ied tu colicra ire male agis, indlaeus iis besta nou is μι. . Contra est 2. Si ea, quae Christus dixit, postea ab Apostolis titiΙent scripta, necessario in Scriptis Apostolorum inv nileiatu es atqui in illorum scriptis non inveniuntur vel AA.
Probatur Conclusio 2. Quod libri in S. Scriptura contenti sint Divinici quod libri in Canoli non repoliti sui jurii&apocryphi quod Pater in Divinis sit ingenitusci quod filius in Divinis sit consubstantialis Patri quod H. V. Μaria semper peirmanserit virgo in post partum quod parvuli sint baptizam di etiam absque actuali propria fide quod baptigatus uaeretis cus non sit rebaptizandus, adeoque baptismum ab haereticis collatum esse validum: Quod symbolum Apostolorum ne ab iis acceptandum retinendum sit quod dentur quatuor Evam gelia quod Christus descenderit ad inseros, M. haec omia Calvinistae Mineram credunt atqui nullum ex his credere possunt propter authoritatem scripturae Sacrae: nullius enim nequidem apex est in Scriptu is nimi horum continetur in e Dei nec aperte , imo nec obscure, ergo ex sola raditione illa credunt ergo non omnia, quae ad Mem des mores sp*- Rr a et u t,
549쪽
ctant , continentur in Scripturis sed per Traditionem credi
Hoc argumentum multum torquet Sectarios unde V fas adhibent responsiones, effugia ut elabantur: Aliqui dicunt 1. Se mirari, quod nos Catholici hos non Scriptos fidei articulos eis objiciamus, cum uiter Evangelicos, Roman Catholicos non sint controversi mi inane hoc essugium, nam Contra est In praesenti non controvertitur, an enumeriμέ in argumento articuli sint veri sed solum controvertitur: an sint aliqui articuli crudendi, qui neque per se in S. Scriptura continentura neque ex ea per bonam consequentiam d. dueantura Sectarii negant Catholici affirmant, enumeratos articulos credendos, ab ipsis Sectariis Creditos proserunt, qui in S. Scriptura nota cominentur ergo potius nobis miramdum est, quod Sectarii in materia luce meridiana Clarior C tholicis adversentur. Dicunt a. Alii omnia enumerata esse Scriptari idque probant ex Bellarm. Lib. . de Verbo Dei c. II. ubi hic Author ab omnibus Calliolicis magni habitus ait: omnia scripta esse, quae sunt omnibus neces,ria. Ait inane iterum gium. Nam Contra est. I. Cardinalis Bellarianus loquitur solum de omnibus Scitu ad salutem simpliciter, expresse necessariis: atqui pleraque enumerata in argumento non sunt omnibus scitu necessaria ad salutem simpliciter ω presse ergo. Proinde nonnisi perverse effatum illud Bellamini muraliter accipitur , ad quaelibet credenda applicatur Contra est sti Si omitia enumerata Scripta sunt, designent . illum locum , ubi scripta inveniantur atqui nullum certe assignare poterunt ergo inaniter id dicunt, & sinistre Bella
550쪽
Contra est Dato etiam non concelso, quod A. alisqueni locu ri Scriptura designarent, in quo enumerata Scripta invenitetitur unde constat, quod hic ipse locus te lignatus it genuin uni Dei Verbum lcriptuma unde de ex quo loco id con-1iat certe nullum AA assignare poterunt: cum quolibet alsignato eaden redeat quaelsio cum nulla Scriptura doceat, quinani sint libri Canonici, qui vero apocryptii ergo AA fatexi compellentur, non de quovis Scripturae loco, quod Verbum Dei sit , ex Scripturis constare. Semper ergo AA sic respondendo petunt principium. supponunt id , quod quaeritur: supponitur enim quod alius ille locus, qui ad probandum aD sertur , sit genuinum Dei verbum quod ipsum autem quaerutur ergo non supponendum foret, sed probandum, priusquam
Dici Q. Calvinus I i institim laberi ex evidentia rei, quae probationibus non eget his verbis: Abn bycuriorem verit
iis sio lasam ultro Scriptura pius fisi, tutinagris Iu res ulta ac nigrae Saporis fors de muni a. Sed
Contra bi hoc verum esset jam nullus esset sanus memte, qui libros sacrosa prophanis facillime non discerneret sicut
nudus est lanus oculis qui non facillime discernit res albasa nigris: nullus est sanus palato, qui non illico discernit res suaves ab aniarii atqui plurimi viri mente sani fuerunt,is sunt, qui ita libros sacros a prophanis non discreverunt, aut discernunt uti fuerunt Irenaeus, leniens Alexandrinus , Origenes, Tertublianus, viri in Sacris literis versatillimi ,- tamen librum He metis, qui Pastor inscribitur, ut sacrum venerati sunt mente sani erant Patres tum Latini tum Graeci, qui ante constitutum
ab Ecclesia sacrorum librorum Canonem de quibusdam libris, an sacri essent, dubitarunt: mente sani sunt tot hodie in Ecclesia viri ingenio & doctina praestantissimi, & tamen inter illos,
ino est, qui possit libros sacros a non sacris ex sensu veritatis,