Logicae breuis explicatio cum grauioribus quaestionibus à logicis disputari solitis. Authhore ... P. Didaco Ortiz Hispanensi Ordinis Praedicatorum ..

발행: 1650년

분량: 467페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

441쪽

sub eadem abstractione,3 forma

litate. Confirmatur hoc . Nam principia, que traduntur in Pliysicis, seruiunt pro libris de Caelo,

ωGeneratione, nec tamen isti uishri important aliquam scietatiam subasternatam ad scientiam physicorum,.vide se constat ergo si utuntur princin is Pitysicae inc muni, pertinent ad eandem scietitiam; patet coa. Quia eadem cle. tia, quae agit de aliquo generem communi,agit de speciebus essentialibus eius, lapparet in Meta Physica ; ergo si omnes tractatus Phylosophiae tuntur principii Sentis in communiri pertinent ad unam,in eandem scientiam.

8q7 Ad I. obiectum respon-ce D. Thomam loqui de Phy- Io sopitia sicut de scientia , quae est una generi ce, sicut , eius obie- istum unum genus scibile vocavit in verbis a nobis iam allegatis Etenim quando ratio communis, rationes speciales illius attinguntur sub eadem abstractione

M immaterialitate, tunc non est fiameiens ratio ad varia das diuercas scientias Mideo est metaphysica una in specie . quia de omni-hus agit sub eadem abstractione, ει licet sub obiecto materiali illius sint aliqua, quae habet maiorerminaterialitatem, quam alia, tamen quia non agit de illis nisi sublina, aequali immaterialitate,

ideo est una specifice . Et idem contingit in Theologia , alijs

scientiis. At quando ratio comis munis attingitur sub propria im- materialitate , rationes particulares attinguntur etiam sub uniuscuiusque propria immate. rialitate, tune est sussiciens ratio ad distinguendas varias species

scientiae . ab hoc modo contingit

in phylomphic Nam in libris

Physicorum agitur de ente mobili in communi sub abstractione amateria singulari, in libris de Generatione agitur de ente mos bili corruptibili, prout concernit materiam requisitam ad omnes species motus, In libris de Cae .lo agitur deente naobili incorruptibili, prout concernit tantum materiam sensibilem suffcietem ad motum localem, consequenter in his omnibus est diuersa imis

materialitas,

8 8. Ad a. obiectionem respo.

deo quod diuersa abstractio non

sumitur ex diuersitat principio rum, sed econtra Nam illa dicatur diuersa principia, quae gaudeediuersa abstractione, ut etiam fatetur idem Magist. Ioan a Santo Thoma,cuius est haec obiectio incunda quocirca in diuersis paristibus Thylosophiae sunt diuersae diuinitiones,&diuersa pnincipia,

quorum diuersitas prouenit ex diis uersitate abstractionis. Et quavis omnes di finitiones sint per habitudine ad motii, tam est magis,&minus in tali habitudine qdinu nitur in ipsis dissinitionibus , cIdeo sunt diuersae. Ad cofirmatione respocleo id ina quaeque Pars

phylosophiae habet suas speciales dimnitiones. sui specialia principia, nec obstat qd aliqua do utatur una principiis alterius, maxJm illius quae attingit ratione comune sui obiecti, hoc enim no costituit subalteratione, ut costabit ex dicedis in Colaretia sequeti. Et

sand dictu est ianuado eade scien

tia quae agit de ratione comuni

agat de suis particularibus, quEdomo; hqc sumciat ad Fbabilitate huius sententiae talia enim satis probabilis est.

442쪽

est,qui non habet

reum vel alterum prInelpium ab alia scientia, vel quia accipito m. nia sua principia . Tertius est ratione obiecti , eo quod obiectum vnuius scientiae addat aliquids pra obiectu alterius,& sic ab isto dependeat wliocelia dupliciterrorest accidere,vel quia ad talis quam differentiam essentiassi sua μ

matam,& subalternantem WalIIaaddam hic, ut deueniamus ad id euitatem Subalteri tio enim cosistit in dependentia unius scieri ab altera, & ideo una dicitiit 4 alternata,istest, sub Altera pin sta,quasi ab illa demdens, alia dicitur subalternans, idest sub st 'inbens alteram, quasi ab ipsa Milantem Quapropter ubicum qu reperitur litiua depedentia -vnIus scientiae ab alia, potest ass1---ri aliquis modus subalterna--tionisula no propriae, ut statim .dicenius Triplex igitur subalte

nationis modus communiter assi gnatur propter triplicem modum dependemiae. Primiis est ratione .finis, dao,sfinis vilius seseliae, ordinatur ad alium securidus ra tione principiorum,quae requiruetur in aliqua. cientia, ioc du-

miciter vel qui sciemuserit

pia obiectum alterius , vel quia addat aliquam di Serentiam acet. dentalem. Et sane his diuersis modis dependentur. Vsissi iter nationis possunt scient vorara

aliquomodo subaltertritae: 8so. Nihilominu Iuxta omismunem sententiam , illa dieitur

propiaescientia si sternata,quet accipit sua principia immediate

ab altera scientia,ita ut illius principi sint conclusiones demostra. tae in superiori scientia, qua ac cimae manifestata, de hoc motis Musica sub alternatur Aritiimeticae,& Perspectiua Geometriae. Et in hoc modo dependentiae fundatur propria,& essentialis ratio subastemationis, de inuenitur hie nodus dependentiae in tertio,iu ta quem obiectum unius scientiae addit disse renti an accidentalem supra obiectum alterius, nam lucscientia ilia,eui obiectum adese talem disserEtia aceipit olim

cipia ab altera scientia . Et ideo Mag. Ioa a Sancto Thoma I. P.M. a.disp. 2 art F. S. oppositam o. loculiquod et tialis rationsebalternationis emistit in eoquod

principia unius scientia non ponsunt esse immediate, ter seno .ia, sed manifestantur per lumen

superioris scientiae , restrem Thomam in t .ad Annibalda dist.

I. q. I.ar. I. addit, alias coditi ne appositas pro subaltem licio

443쪽

rales aseram rationem subalterinationis , quae sine iiiis Nosti

Potest. - Mi. Quibus suppositis est presens difficultas,aii scientia stibalternata,quae inuenitur in illo, qui non habet subalternantem,&χ6sequenter non cognoscit eunten.

ter sua principia, ite me, Sirmpria scientia, v.g. Musiς accipielua principia ab Arithmetica , desine ista inueniri potest. de fa- inuenitur, rogamus an illa sieverri, propriEscientia Pro PM te negativa referuntur a Couegio

discalciato diis s. q.3 soncinas Itb.6. Metaph. q. s. Suar dispa. -s. Vaasium, Valetia, Raphaei de Auersa, Salii Moderati Paraatiirmativam defendunt comuniter hominae,quos reseri, sequitur praedictum Collegium, Mag. loa a Sancto Thom q. 16.ar 3. 8sa. DRo resolutione verita tis sit conclu scientia subalternata est verit scienti in eo, qui non habet alteritam tem, licet non habeat statum perfectum scientiae. Haec conelusio,

ruo ad utramque partem defenitur coiter a Thomistis Ἀμ-

locis dedire Natina priori leto

prima parte eonelusionis. Nam discursus factus ab illo, qui habet scientiam subalternatam sine subalternante habet quidquid requiritur , ut sit scientificus essentia literci ergo scientia illa vere est

scientia. Pr .ans. Nam circa ratio. nemeilentialem scientiae est du

plex opinio,altera docens suffice recutitudinem nincipiorumex

quibus certo inferatur conclusio, etiam si non sit euidentia principiorum , altera asserens requiri euidentiam licet non actualem virtualem tamen, tetitam ex vaipsius scientiae , de quo videatur

17. 18 9. Tunc iuxta primam

opinioneni sic .asis.Νam iube in distursus vere scientificus , qui

proceditis orincipi s certo cognitis ad litterendam conclusio. nem per euidentem coam, nam

inritudo illa principi innuit

certitudinε inconclusionena,quae est assesus certus deductus ex principiis certis. Sed qu habet scien tiam suoalternatam line subalternante coguoscit certo psincipia & ex illis per euidentem coam infert suas conclusiones ergo talis discursus est vere scientificus Maior supponitur. Et minor pr.

oc quidem e Gam , de bonitatem illius cognosci euidenter suppons tur. auteni principia certe cognoscatu probatur I .ex D Tho.

qui loco citato ad Annibaldii in corpore articuli sitate incendu quod ad rationem scientiae duo

requiruntur, num ex parte con

clusionii, scilicet quod ex aliquihus principij necessario de sis

cantur, aliud ex parte principi rum, scilicet quod sint certa f. Ecce quomodo ex parte principio-

444쪽

explicans diuersitatem certitudinis prosequitur. Quarundam .n. scientiarum principia sunt simpliciter per se nota,&c. Quarum.

dam vero scientiarum principia sunt certa, quasi in alia scientia superiori certificata, sicut princi .

pia Perspectius in Geometria Vnde perspectivus certus est de suis principiis per viam credulitatis credens supponens ea a Geometria Pergo iuxta mentem D. Thomae per viam credulitatis datur certitudo ruacipiorum in

eo, tui non habet subalrern anteinnam credulitas non liabet locnmin eo qui illam habet, siqui deni de

illis habet euidentiam, quae certitudo principiorum perviam credulitatis 'fussiciens est ad ratione scientia iuxta ex pretiam doctri

833. r. 2 idem alas supposita eadem opinione. Nam ille qui lia. Det solam scientiam subalternatam certo cognoscit illa principia,quibus utitur,demonstrari ab altera scientia subalternante, in illa contineri, ut conclusiones demonstratas,8 prout sic illas a c. cipit, quae certitudo ex multis capitibus colligitur ab habete scien . tiam sub alternatem, tum quia illi constatqd omnes Doctores illius scietiqcoueniunt in praedictis principiis, tanquam certa inuentu. tur in eorum libris, tum quia videt praedictos Doctores, ut scienistificos admitti, eorum libros, ut continentes doctrinam certa, di demonstratam ab illis scienti;s. ab omnibus haberi quae omnia reddunt talia principia illi certa, licet non constet sibi de demonis ratione facta in superiori scientia, de quo videatur Colle g. Hi

Lart. s. ad ultimum circa I. un

ctum ergo habet ille certitudine principiorum Etenim aliquanis

do accipimus aliqua per fidem

aliorum, de quibus omnino certi sumus, verbi gratia, Romam eias vel elis Indos,ac proinde etiam si per viam credulitatis accipian. tur talia principia, potiunt tam ea certo cognosci. 8s4. Confirmatur,4 explicatur haec ritio . Nam ille allensus est vere scientificus, qui deductus est ex principijs certo cognitis etiam si non adiit euidentia , per hoc enim quod sit certus innitens principiis certo cognitis existis deductus, distinguitur ab omni alia specie, ut constabit discurrenti, ut notat Mag. Ioa: a sancto Thoma proxime citatus artis

fundamentum . Phylosophus solam certitudinem postulauit in dissinitione scientiae, nempe scire est cognoscere causam, ob quam res est, illius causam esse,& fieri non potest aliter se re habere Plotuna autem hoc reperitur

in a isensu facto ab illo, qui habet

solam scientiam sub alternatam ut constat ex dictis ergo ille est vere scientificus is habitus per illuni productus erit vere scientia 8ys, Deinde probatur illudans supponendo aliam opinione. Nam ad rationem scientiae nota desideratur euidelia actualis principiorum, ita, ut qui habet talem scientiam euidenter cognoscae

talia principia , sed sufficit,quod talia principia ex se sint evidentia in superiori scientia , quod

inferior petat ex se coniungi , Inueniri cum illa, ut ab illa accipiat euidentiam principiorum s

445쪽

sed hoc inuenitur in scientia balternata ; ergo est vere, proprie scientia Maior videtur certa. Naex eo quod petat euidentiam principiorum , ex quibus debet procedere distinguitur lassicienter ab omni alio liabitu, qui non est scientia . Et minor probatur. Nam principia sub alternata sunt euidenter nota, vitalia attinguntur a subalternante is ex propria ratione formali subalternata exigitur procedere ex illis, ut contentis in subalternante & propterea dicitur subalternata, quasi inferior, dependensabaItera, Ut sua prmcipia illi commuis cicet,l illi naanifestet ergo tois

tum ivlud reperitur in subalternaista is sic sita principia euidentia sunt sub alternant , de cum ista petit coniungi tunc habebit euidentiam suorum principiorunci facta a ipsa subalternata, sed a subalternante, rideo diciis

tur euidentia supposita respectu

subalternatae.

8 6. Secunda pars conclusionis,nempe, d non habeat perfectionem, statum scietie, costat. Nam quam siti ei separata a sub alternante non habet euidentia actualem principiorum,qua acciri tritiando cum illa coniungitur,& talis actualis euidentia constituit statum perfectum scientiae . Tunc enim intellectus ex vi subal. ternantis habet euidentia actuale Principiorum,&ex vi subalternatae euidentiam actualem concluissionum, sic sub alternata ex coisiunctione cum subalternante aciacipit statum perfectum scientiae, ad modum,quo dicitur a Theolo. Eis id virtutes sine Charitate haribet essetia virtutis, nastatu accipiunt ex charitate, q respicit sinu.

Proponuntur argumenta ,

81 guitur. I. adprobanari dum: non dari scientiam subalternatam , quae fit vere scientia. Nam obiectum formale subalternatae, ut astruitur a nobis, estens per accidens ; sed de hoc non datur scientia,ut docet Arist. lib. 6. Metaph.c. a. ibidem D. Thom. lect. a. ergo scientia subalis ternata non est verὰ scientia. Prois batur maior. Nam una ex condiistionibus obiecti subalternata est quod.addat disserentiam accidenis talem supra obiectum subalteris nantis,& sic linea visualis est obi ctum Perspectivae quia visualitas, quae est accidens lineae,additur itali,quae est obiectum Geometriae , idem est denumero sonoro,seclex subiecto,& accidenti fit unum per accidens r ergo obiectum suis halternatae est ens per accidens Nec valet si dicas eiseens per accidens in eistentis , non autem iaesse scibilis. Non inquam valet Nam mens Aristotelis,& D. Th mete est' trodidest incapax terminandi scientiam in quo consistit ratio sessiilis qd in se emens per accidens , quod pertinet ad effoentis sergo talis distinctio non est

ad rem. Non valet.2. Nam ratio

stibilis addit supra rationem en tis,supra quam fundatur , quod

habeat essentiana, lassiones deis monstrabi Ies de illo,at ens per ac cidens in elisentis, non potest habere essentiam,& passiones specia

446쪽

implicat quod lit per accidens inesse entis. dc unum per se inesse scibilis. 818. Ad hoc argumentum re

Iictis aliis solutionibus, quas i m. Pugnant Collegium discalciatum disp.ro. logicae q. r. a num. IT.&Mag. Ioa. a Sancto Thomaq. 26. art. a. respondeo iuxta doctrinam horum quod i obiectum subalis

ternatae,verbi gratia, numerus so

norus , qui est obiectum Mu. K. cae , accipiatur prout dicit in

recto utrumqtie scilicet numeru, de sonoritatem, hoc modo est ensrer accidens, S prout sic non est scibile, nec consideratur a Musica,quia ex illo sit c accepto non di. manant propriae passiones , nec

habet veram eisenti an . Caeter imsi accipiatur, prout dicit in recto

sonoritatem , prout repertam innumeris, ita ut numeriis se habeat de connotato, tunc est en Perse, isti fiaciens ad terminanda scieta. tiam, eo quod ad sonorum reper.

tum in numeris sequuntur speciales passiones, ut militer ad i. Date inuentum in linea , ac pro . inde obiectum Perspectiva est li. nea visualis . prout in recto dicit visuale,& in obliquo, e de con . notato, lineam. Videatur Collegium discalcibidem a num. ι9. usque ad ar. 819. Arguitur . contra princiis palem resolutionem. Nam ille dicitur assensus vere scientificus qui est certus,& euidens,deductus ex principiis certo , me uidenter notis. Sed alsensus ille elicitus ab habente solam scientiam sub alternatam, non est talis ergo non est vere scientificus maior constat ex ipsa diffinitione scientiae a nobis supra traditanum. 223. ωtra in

tia', cognoscuntur per resolutionem in prinia principia, qui per se pret sto sunt intellectui, sie

omnis scientia in visione rei perficitur . Tum in Hist. 3r.q. .m t. a.qla 4ait c Si esset aliqua scientia. quae non posset reduci ad principia naturaliter cognita, non esset eiusdem speciei cum aliis scie-eiis,neq; uni uoce scientia dicere. tur . At principia nota naturali. liter, sunt certo, euidenter nota, conter ad assensum scientificum requiritur cognitio certa. Neuidens illorum. Minor autem probatur . Nam qui non habee scientiam subalternante,accipit

principia istius per fidem alior . creditque Magistris talia principia tradentibus, milla in se non videricum illorum visio. certa cognitio pertineat ad scientiam superiorem, quam in illo non esse supponimus ergo assensus elicitus ab illo qui non habet seientii subalternantea non est vere scietificus a

86o. Ad hoc argumentum coinstat ex dictis probando nostram

conclusionem, sin de ratione ensentiali scientiae est sola certi lucis, diximus iam quomodo talia principia certo cognoscantur, qu Ruis perfidem humanam accipiantur, tamen cognoscitur certo illa

principia contineri in scientia m. Periori, & hic certitudo est min- ciens in principiis,ut ex ipsis pos- fit deduci assensus, qui fit scientificus.Eo vel maximἡ, quia no requiritur aequalis certitudo in omnibus sciεtiis, sed maIor, aut Per-RAmor iuxta maiore in perfectionem scientis,4 cui sub alteriinta sit inferior, sufficit illi cem tu do

447쪽

do illa nosis assignata mei ades de ratione essentiali scientiae etiam inuenitur tunc; nam, ut dicebamus, subalternata exv I suae propriae specificae rationis , quani accipit ex suo obiecto perie coniungi eum subalternante . ama accipiat euidentiam, de claritatem suorum nrincipiorum; hoesumcli ad saluandam veram

suppono v ex eoin ardoctrina quod reiplex combinatio fieri potest , irinininter actum scien-

eis, de actum opinionis secunda inter habitus ipsos , tertia inter habitum unius, lactum alterius. Et de omnibus aliqua dieEdasae. Suppono a certum esse compati scientiam,&Opinionem in omnicobinatione ali sit circa diuersanaveritate. l. diuersi intellectus: ete-

uim uere lentia de vita vere

rationem scientiae, quamusnon te,d opinionem de alia, simi-

, - οῦ refectionem altervnu habere scieti de unave

tu ius quousque conisigatur cum sub alternante, Mactualem euide. tiam suorum principioinna a

in eodem νη

modo mo ocelebrem dissiculta. tem circa comp'fibilitatem scie-etae,is opinionis respectu eiusde intellectus, ex cuius resolutione

ritate, de qua alius habet opini ne, ita de facto contingere nullus negabit. Orca primm cobinatio mest prima sententia afferens comis pati utrumque actum scientiae, fleopinionis ita aliqui Nominales, quos sequuntur aliqui moderni

latenus posse compati, et haec est eoisThominarii.Tertia distinguit inter actu opinionis, qui habet se- ea adiuota actuale formidinem,et hunc dici non compati cum a scientiae, et mim opinionis qui simissi amisiεωrmidine,vel his

rationε non habet, et hunc docet compati cum actu scientiae, Pro qua sententia referuntur Conimbricensisti, r.Pomop. I 6.1 aria. Circa secundam eombinationε est prima sententia afferens habitus isos inter se eopati, pro qua referuntur Durandus, Salas, lentia, Rubio mirado, et aiuModerni, qui omnes consequem ter docent posse compati iuxta tertiam combinationem, habita uniuscum actu alternis. Secunda

448쪽

eompati . ita defendunt plures Tlio mistae,quos refert,& sequitur Collegium discalc& Mag. Ioa .a

Sancto Thoma. De tertia autem

combinatione est aliqua diuersitas adlaue inter Thom istas,de qua dicemus postea.

posibilitate actusviri in

DRo resolutione verita. tis sit r.eoclusim Actus

scientiae non non compatitur cuam opinionis de eadem veritate,

in odem intellecta Haec coctu sio expresse traditura D. Tiron a Plurib in locis relatis hic a Coi, Immo discat.& a Magistro Ioa a Sancto Thoma. Docuit enim eam lib. I. Post. leci . .cibi ait manifestum est quod non contingitide simul sciri, de opinari quia simul homo haberet existimationeris, Posset aliter se habere, & quod n5 posset aliter se habere . Idem do.

cuit'. rq de veritateart 4. 2. u. I arta 1 ad 4. cuius verba videan. tur indiciis authoribus naster. que eadem testimonia reser , Communiter referuntur a ii

in istis, Hane conclusionem diue sim E probant Thom fle,&nos aliquando aliam probabamus ex

ratione eommuni contrarietatis,

quae in eo possibilitatem dicit reta pectu eiusdem subiecti relictis tamen variis rationibus,deducenda est ratio a priori ex doctrina . Thomae, uie fomlatur . Nam uando duae sorsu et secum asstrue

effectus formales incomposibiles respectu eiusdem subiecti, non saeo patiuntur in illo; sed actos scie-tiae, lactus opinionis sunt forismae intellectus,& asserunt effectus formales inco sibiles respectu eiusdem;ergo non seco patiuntur in eodem intellectu . Maior supponitur. Et minor, in qua est dita ficultas , probatur . Nam actus scientificus reddit intellectu ceristum,oc firmum, Melare videtem,&conuictum circa suum obiectu.&existimantem non olla aliter

se habere, ut docuit o. Tliomas;&actus opinionis reddit intellectum incertum, cum formidine alterius partis,& obscure attiligentem veritatem, existimanatem rem po ise aliter se habere in

quo consistit formido opinionis

sed eise eertum, incertum , firmum, cum formidine, attinge rem clare, & obscure, existimare

posse aliter rem se habere, monposse a Iiter se habere,fiunt effectus omnino incom possibiles respecta eiusdem intellectus ergo tales effectus avrunt actus scientis, Mactus opinionis. 863. Huius rationis diuersae solent adduci solutiones exesum

runt impugnatione magis firma

manebit nostra ratio. Prima soluistio est nul Rim ella in conueniens

praedictos effectus formales simul reperiri ni eodem intellectui, a praedicti actus innitati tu diuersis medias,nam ex uno medio prou nire potest certitudo, Meuissemtia,& ex alto potest oriri incertitudo,& obscuritas, eum sciet tiae actus,&actus opinionis innItan tu diuersis mediis . hinc est praedictos essectus formaIes non

esse incomposibiles, siquidem ex diuersis capitibus proueniunt. In

contra

449쪽

intern laicunt euritatem,ita ut ex vi Illius inmi Iectus non maneat conuictus ted potius formidans de tali veritate; sed influere certitudinem , euide-tmii,3: comuncere intellemini.&insiuere incertitudinem , forismidinem, bobscuritatem, non conuincere intellectum inter se dicunt oppositione respectu eius.

oppositioncm, sunt incomtjbilestiue proueniant ex uno capite, siue ex diuersis r at praedicti esse-etu formales a nobis imperati interii: dioint oppositionem ας nim certum,& incertum,clarum, obscuri line dubio inter se dicunt oppolitionemri ergo etiam si proueniant m diuersis inedi s --ψε--mmi compatiuntur in eodem su vitalia opponuntur cons Bucto Maior probatur pluribus inuentexnqn Pollant simul inriue- exempἰis. Nam quia lux,& tenebrae anter se dicinit oppositione, aliati si ex diuςrsis coiis proce---it,non tamen compatiuntur in eodem subiecto. Item scientia,N error procedunt per diuersa

media, .nibilominus respectu eiusdem, ita on compatim itur in eod in intertei tu circa eadem veritatem, quod etiam proinuant innumera alia exempla; ergo si effectus forin ira sun inter se oppositi, noncomp*ti in ore effectus ita oppositos in eodem intellectu Itaqu-chris medii .

nem p demonstrativo, opin tiuo si sint respectu eiusdem veri istaris , ex uniuscuiusque modo mouendi, winfluendi oritur odi

positio,& incom possibilio, nisi me, deoscii iis . Illa enim simul mouere non possunt ad etidem veritatem δε ideo non mia

sunt ri simul praedicti duo actus stimiis,&opinionis . Milia navi mouere non ponunt

dem subiecto mari eo diuer unumquodque cauta suum em 4ri mediis procedant

864. Confirmatur, Mexplicatur haec obiectio. Nam media illa

di mei: ii sine respectu eiusdema imitram in ordine ad eandem

veritatem obiectiva, inter se habent oppositionem in ordine admouendum intellectum, ut prae beat assensum eidemveritatio ergo diuersitas meaiorum non tollit oppositionem, Mincompatiis bilitatem actuum . sed potius ex

illis desumitur . Probatur ars cedens. Nam mediumMinoistra:

tiuum, ut tale consideratum est in se om no certu influens in intellectu Atitudinem , inuidentiam, ita ut ratione illius con-

ctum oppositum,&iucompatibi,

lem cum alio in eodem subiecto. vedictum est, magis constabie ex dicendis, in quibus explicabi. cur quis in dos oppositionis sit

istea

Secunda solutio nostrae rationis colligitur ex patre Hu ladoquid et dist. io de Anim section. s. quod scientia no eoes, patitur eum opinione,quae secum aflare formidinem actualem, e e probae instraratio, e apa titur tamen eum opinione , me non affert secum talem actualem inmidinem ,hanc enim esse separabilem ab opinione supponiti in

contraest . Nam uera sormido ui in iis , quae consistit in actumuis inres a quo intellectus

450쪽

iudicat suam opinion nosse esse falsanr,aut aliquomodo tormidat de sua veritate. possit separari ab opinione,& de facto separetur,csimule Ries eiicianius actus opin tiuos a similem actum refle

xum non habeamus tramen est al

tera formido, quae intrinseca est ipsi opinioni, ab illa insepara bilis , ratione cuius opponitur scientiat, & cu ista est incompose sibilis in eode intellectu;ergo prae dicta solutio in sumetes est. Prob. antecedens ex doctrina Mag. Soto adduximus supra nu. 4et. traditur ab iiso lib. I. Post. q. O.f

in fine. Vbi post qua proposuit dubium , in quo cosistat rmido antrinseca opinioni,docet sic formido non pol melita explicari quam si dicas inr est priuati Oceristitudinis. Vnde hoc est alsentiri uni parti cum formidine alterius, Uinintellectum non ita GEM.terminatum ad hac partem, quin fluctuet quoddam odo circa alia. Quibus verbis elegatissime explicuit quidditatem formidinis tuae intrin es minimii. Ex cuius istinaui probatur ans. Nam

intellectus ex vi actus opinatatim innitentis medio opinatiuo revi litur incertus de veritate, non omnino determinatus,a: usenim opinatiuus caret certitudine i huiusmodi carentiam, seu priua. tionem communica intellectu ilo similiter medium opinat uum, is tale, caret certitudine,, inliscearentia certitudinis eoisistis sormido intrinseca opinionis quae ab aliis dicitur formido radiis alis,eo'd ex ista originatur alia

inualis, quo onsistit in uio actu

res exo,sed talis carentia,seu pruuMio certitudinis intrinseca est

aliis opponitur eratitudini scien tim ergo datur formido intrinseca intoni, de ab ista in separabilis , ratione cuius opinio omponatur scientiae, cuni istam

in compatibilisti non enim compatiuntur in eodem subiecto de eadem veritate omnimoda certitudo , o carentia, seu priuatio certitudinis, in quo sita est ratio, formidinis intrinsecae opinioni. 866. Seeunda conclusio Habitus ipsi scientis Wopinionis non comitatiuntur eodem teirectu circa eandem veritatem.

Haec conclusio recipitur communiter a Thomistis. Et probaturis.' authoritate D. TtRγm .nam, no

ma conclusione loquitur notas itim de actibus sed etiam de habitibus, di in lib.r. Post. lin η

explicans doctrinam mi uelis ale. mirarat scientiam ad lios habitus cognoscitiuos , ut

sunt sem per verorum I, 8 ibidem docuit incompatibilitatem scie--etae,is opinionis ergo intelligendus est non solum de actibus, in

praei E dehabitibus, pr. I. rori, Nam actus ipsi scientiae in opis nionis inter se ita opponuntur

i, respectu uidem subiecti ia

ordine ad eandemveritatem, neompatiatur propter esse ctu op positos, ineompatibiles , quos inseparabiliter asserunt respeetii

eiusdem o lectici ergo idem sumdum est de habitu , seruata

proportione Antecedens suppo nitur ex dictis,eon. r. Et Ga prob.

Na illamet oppositio, quae actu liter,i iamcercitio reperitur in actibus , pr liaberi debet in i sis habitibus . Isti . n. ad ilios persturdinatiar, di ab illis specificantur Dipstire by orale

SEARCH

MENU NAVIGATION