장음표시 사용
191쪽
virtutis Philosiophos veniamus, qui amorem negant stupri esse,'in eo lisigant cum Epicuro, non multum, ut opinio mea fert , mentiente. ais es enim amor iste amicitiae 7 Cur neque deinformem adolescenIem quisquam amat, neque D mosum senem p - Denique serio optabam. ut, quo melior nostra causa foret , ethnici illi non haberent, quae haud sane leviora flagitia spudet, piget, taedet dicere Sodomitica Christianis vicinam opprobrent, quamplur, mis omnis memoriae exemplis, quamplurimis ipsorum Ecclesiae nostrae scriptorum que lis , imo vel una Curiae Romanae Taxa , si vera Scriptores Q narrant, satis superque
testata. Dum haec agitantur, amicus alius litterarum eXpers ad me visit, finemque sermoni nostro Imponit. 'Na. Vid. Wolff. Lect. Memorab. T. II, p. 83 I. MChrist. Gotti. Κoch de Obscenis Pontis. Decimis Cap. II, I xo sq. P
192쪽
Litterator quispiam exterus Magni cujus,
dam Herois filius Has mae quondam a Nstudiis erat, homo non ita quidem indoctus, sed perabsurdo. ingenio & tum maxime docili, cum ab Anaxagyra disceret, nivem esse atra' a' a Leucippo. Mundos nasci, b) ab Epicuro,
neque oculos factos esse ad videndum , neque a res ad audiendum, neque linguam ad loquendum, meque sedes ad ambulandum . quoniam prius Donata sunt, quam esset , loqui, audire, videre, ambulare, se) ab aliis alia id genus deliramenista. Hujus consuetudine cum ego & compi res alii Studiosi hilaritatis causa saepius uteremur , factum quodam die memini. cum ex compacto de Habitatoribus Lunae quaerere tur, ut ille tot seculorum ignaviam , iner tiamque Nneris nostri in Itinere ad Lunam investigando, quod a sollerti ingenio & rei nauticae perito facile inventum iri nullus dubitabat , serio & graviter accusaret. Tene mus Cuncti risum, conticemus . Vultus eam constantiam pra eramus,' ut Lunatisus noster sublimem scilicet opinionem suam non modo P Aas III. M ' tacitE
193쪽
tacite approbari, sed admirationi etiam nobis
esse confideret. Erat tunc inter nos homo
lepidus & cavilIator, qui locum joci dicundi
opportunum sibi esse videns, ut aures animos que nostros permulceret, ad Litferatorem
serio ore conversus: se Non est, inquit, quodo cum sollertia humana de ignoto hactenus se ad Lunam itinere eXpostuleS: Nae erras, ,, nae injuriaris: Iam ab omni fere memoria ,, eruditis circa hanc viam sudor fuit, sed nostro demum seculo eam Gloriam fortuis di, na reservavit, ut exoptatissima novi hujus se orbis notitia habeatur. Accipe rem per , profecto mirandam, quam ab ipso recenti, Lunae Speculatore, Alexandro Seleno, quum ,, nuper Lutetiae essem, accepi. Scilicet hic omnium multo clarissimus peregrinator ,, proximo anno migrantibus ciconiis iter ad se Lunam susceperat, quod hoc ipso anno se iisdem revertentibus non sine summa omiso, nium admiratione & voluptate feliciter con- ,, secit. Idem Observationes sugs , grandis, Volumine comprehensas, pro singulari sua is humanitate mihi hospiti monstravit, brevi, ,, ut spem fecit, in manus hominum pervenis turas, quarum plerasque ego , data pol state, partim litteris, partim memoriae fi-- deliter mandavi.
Tum alter: dot Iol o coeleste beneficium. si oculis hoc Itinerarium usurpare quandoque . hi contingati Te vero, amabo, qui divinum hunci librum attento procul dubio, uti
194쪽
oportebat, animo perlegisti. Te pro amicitia
nostra, Te pro ea, qua Vales, memori , Te per Lunam perque omnia sidera obtestor, eorum, quae Auctor tuus ignotus ignota nar rat, nescios nos esse ne patiare. Ad haec Cavillator : se Ut desiderio tuo,, medear, accipe Nimirum is primum Selenus in Libro I. rationes Itine
is ris sui quam diligentissime exponit, inciri vehiculo, svolatili) Quibus ducibus Cia, coniis) usus suerit : Ut in vastum illudis promontorium, quod maculae speciem oc is lis nostratibus praebet, primo omnium deinis latus suerit, ab incolis polim , qui ad n ,, VOS advenas videndos gregatim ex sedibus se suis effundebantur, perbenigne perque ho-o uorifice exceptus. Quibus auditis, Litterator ovans eXclamat: ε fortunatos seculi nostri mortalest o beatum. o omnium, qui vixerunt , qui Vivunt, qui victuri sunt, praeclarissime de orbe nostro
Crudito meritum Selenum, cujus oculata testimonia nunc neque de certis Ciconiarum hibere maculis, nec de umbris montium in Luna amisplius nos dubitare sinunti Valeant in post rum . qui Ciconias sive in AEgypto aliisvet calidis regionibus hiemare, sive in stagnis talacubus delitescere temere hactenus sibi aliisque persuadere voluerunti ego profecto mihi gratulor, quod verisimile mihi 1 emper tacite Wisum est, id jam verum esse , CNploratum. Compertum. Valeant porro , qui 'tha
195쪽
ram, qui Anaxagoram , qui Plutarchum taliorym posteros Altrologos, quia Lunam terrae nostrae similem ecte atque habitari credid re, derisui habuerunt lego profecto cum tam iis philosophis, ubi res in conjectura polita est, semper crrare malui, quam cum Vulgo vera sentire. Valeat Gassendus, qui fidem Rubenio non habet, ad Petrestium scribenti, versari apud se pictorem, Honum nomine, qui re ἔulerit , conspectum sbi fuisse penes . Drebellium tubam opticam, cujus benescio liceret in disco lunae discernere campos, smas, aediscis munimenta locorum nostratibus non ab ilia. ω ,, Deinde pergit alicr) Selenus in Libro vi II Animalia Lunae decies quinquies majora is quam nosra, atque Orbem ejus, quem suis ,, se pedibus meIatum praedicat, duodeviginti,, partibus vastorem quam terram nostram de is scribit. V Animalia majora Z Orbem Lunae visiorem ρ inquit Litterator. Quam recte itaque divinavit sagacissimus ille Xenophanes apud Lactantium I b quam recte Pythagorei upud Plutarchum I sc) alii sapientiores. . V Ieant in polierum, qui Lunam Neria nostra inorem, imo quadragies minorem esse ratioci nantur cum Gerh. D. Vosm d) aliisve. quihus ut accredam, nulla hactenus ratio mihi, ima. Vid. GaIsend. in vita. Petrest. Lib. V. ad annc I 63S. b. III, 23, Ιχ. e. Lib. 1I, de Placitis Philos p. 3ω d. Lib. II, de Theol. Gentil. cap. 18.
196쪽
AMOENITATES PHILOLOGICAE. 18 a
imperare potuit, multo minus in posterum
Tandem nam per singulas quaestiones &narrationes ire longum foret) hic abs illo percontatur, Quibus naturae beneficiis, Qua imperii serma, Quibus legibus, Quibus disciplinis , qua religione , &c. homines isti in Luna utantur 3 Ad quae callidus noster dissisimulator: se Amoenitate, inquit, omnia iniis bi plena sunt: fruges sponte proveniunt: is metitur quidem, sed absque labore: vi Hisis tur absque fame, absque siti, absque mom,, bo: Non aulae, non tuguria, non ordia ,, nes populares illic cernuntur : incolae nul-- lo Magistratu , nullis legibus reguntur, se quippe qui virtutem & justitiam comti stantia & fide colunt, ut Luna ipsa priuss, a meta sua aberratura sit, quam hi ari via innocentiae vel transverrum digis., tum discedant: Libris Sc bibliothecis, ne, se oneri sint, ne cursum Lunae impediant icis pondere suo aggravent, natura eos provi-- dentissime liberavit : Disciplinis ingenia ,, eorum non exercentur, sed solis animi cono templationibus occupantur: Sapicntiae eoais rum hoc specimen est, quod discrimen in- ,, ter dextram dc sinistram prorsus ignorant: ,, uno verbo, in beatissimo integritatis statuis illi vivunt, nunquam nisi post centata is mum aetatis annum mortales, absquo is sensu tamen mortis aut m.rtalitatis. NTum credulus alter opinator : Jam do.
197쪽
mum, inquit, deceptum me Origene 'vi. deo , qui me ad credendum induxerat, homines in Luna & reliquis planetarum orbibus eadem, qua nos , Conditione nasci, vivere, mori, eoque factuin , ut Christus pro his mortem successue obierit: Iam sapientissimum Thomam Campanellam rectius docuisse' video, Deum cum Terrae incolis foedus pepigisti ejusque folum memoriam voluisse exstare; de ce-
feris nos seecuros esse posse e fortassis θ' illis sinpbnetis) homines sanctos innocentesque θ' in tu istorrupt3 remansisse, ur satisfactions
christi non indigeant. Iam eo progressa erat oratio , ut teneri, quin in cachinnum effunderemur, vix pos mus: quapropter hominem intempestivum mature, ne in offensionem ipsius incurramus, relinquimus, atque cum nova sapientiae ac cessione valere tacite jubemus.
SUperbus quidam & perasper vitiorum Nis
neris humani Censor, qui nimiae piet tis opinionem habebat, cum defunctae cujus piam matronae, quae Paulo vinosior vixerat, mentio forte me praesente incideret . inci mentiorem de hujus salute Sententiam fereiabat, acerbissimo ore , secus quam Antistitem
198쪽
oportebat , famam ipsius lacerabat, palam professus, se, quin orci thesauro haec anuma tradita esset, minime dubitare. Quo ego fulmine attonitus.
. Non aliter supat , quam qui Iovis ignibas
mirabar insolentiam confidentissimi homumcionis, tantum sibi arrogantis, ut in sena sui fiducia elatus, imbecillitatis propriae imn mor, quasi emendatissimus & nullius cul a sibi conscius, personam judicis in causi divuna occupare haud vereretur : Monetam p .cide, boni viri non esse, defunctis morbos animorum eXprobrare , nullius nasi invere' cundissimi esse, de salute aeterna proXimi, quadpenes supremum vitae & necis arbitrum. est, disputare: ad hoc, ut coram tot testibus profanis , qui aderant, tam male defunctae di re quiesceret, blande intercedebam. Qua voce cum ille exasperatus, mutato colore m him & convitia minari mihi videretur , jam repente ex conspectu ejus tanquam LX inccndio taugi, meque domum recepi. Brevi post , quum otium mihi quodam die esset, ut animum hominis Antistitis a sancta seritate ad Christianam mansuetudinem traduce
rem , Epistolam ad ipsum scripsi, cujus
199쪽
Vir plurimum reverende, Non dubito, in memoria tibi esse tem- is pu4, quo te postremum vidi, quo desun-D ctam matronam A. . B. . . quia vino paulo se intemperantius dedita suerat, e civitate bea- ,. torum pro auctoritate tua praecipitem exisse turbasti, quo prope erat, ut, nisumature, is altercationis evitandae causa , quam odisseis ta vitare soleo. in fugam honestam me de-ssissem, hostilem in me impetum fecisses. Ρone supercilium, Amice: pone piam k-
, rocrem , pone arma, animumque ad Pa- ω cem & indulgentiam compone st Non pro- ,, secto consilium est, bella pro vitiis hum ., nis suscipere: DEUS meliorem mentemo mihi l) non is sum, ut cum ebritate in gra- tiam te reducere adnitar: quin potius ego, se si quis unquam Pythagoras, temulentIam ,, fugio, exsecror, detestor, & detestandam ,, suadeo. Inducias tantum a te peto, V. C. is ut in hac vita neminem hominem prius, ,, quam id negotium tibi aliisque Sanctis rinis datum fuerit, exhaeredem aeternae beatituiso dinis praepropere pronunties. Memento, se te medicum animarum esse , qui intercutiis bus ipse vitiis mades : Memento , re ho is minem de homine judicare: Memento, in ,, hoc plerosque nostrum Christianorum ip is sis Muhamedanis imo gentilibus deteriores,, esse, quod, tanquam demandato nobis j o dicis ossicio, promiscue non modo Ponti
200쪽
is ficius Lutheranum sive Resermatum &- vicissim , sed & unumquUmque mort se lem, quo sanctiores nos ipsi nobis .videis mur, caendemnare haud dubitamus. Li-- heraliores profecto sunt Muhamedani, qui si quemlibet sve Pudaeum, sue Chrisianum, is dammodo sancte vivat, in sua lege salvariis posse docent: Mittorcs sunt ex Gentilibus se Stoici, qui , ut auctor est Plutarchus in quarto de Placitis Philosophorum Cap. 7,
is animam impuram non affigi, non crucia-- ri, sed poenae loco una cum corpore exisse stingui crediderunt, quasi in ludo Rabbiis Davidis Umcbi edocti, qui Psalmi I. vem is sum quintum ita statino Ambrosi Ia ieris ore interpretatur: Propterea improbi, qui ,, ambulant in via mala, quamdiu degunt m,, hoc θeculo, non resurgent in judicio ; vuli di- ,, cere, in die judicii: hoc est , in die mortisse non erit eis resurrectio. aeuod etiam de peccatoria ,, bus dicendum est, N idem item de deriboribus si es judicium, quibus non erit resurrectio in caela, , justorum; quia justis in morte eris resurrectio, at, , improbis non erit resurrectio sed peribis illorum
is anima ul cum corpore eorum in die morais..
o Qua quidem in sententia Patrum quoque ve- ,, terum nonnullos suisse non ignoras. Deinde is quaeso te, qui sacras litteras profiteris, quoisis modonam auditoribus tuis exponis illud Sal-