장음표시 사용
391쪽
talis esse debeat episeopus ut ante episcopatum unam tantiim uxorem habuerit, non plures. Unde et sanctus Hieronymus in apologetico ad Pammaelitum rapiseopi. D sbyteri diaconi, aut virgines eligantur aut vidui, vel certe post sacerdotium in
aeternum pudici. item, beatus Zacharias vir apost 1icus, seribens ad sanctum Bonifacium Moguntiaeensem archiepiscopumina deerevit cum inquit, tua fraternitas in concilio Oguntino consederit cum Carolomanno excellentissimo viro, si quos repererit episcopos, presbyteros, aut diaconos, contra eariones vel statuta Patrum excessisse, id est in adulterio, vel si plures uxores habuerunt, aut etiam aliis c pitulis, quibus eanones obviasse reperit, tua sanctitas niilla ratione apostolica auctoritate permittat eos sacerdotio langi, quia tales a suo proprio ore salsi nominantur sacerdotes, et deteriores saecularibus esse noscuntur qui se neque a fornicationibus neque a nefariis matrimoniis abstinent. Nam quod inde sentiunt, dicente Domino macerdote mei semel nubant et Apostolus inius uroris dirum ethoe ante sacerdotium susceptum uti tellum est
nam a die suscepti sacerdotii etiam ab ipso proprio conjugio prohibendi sunt. Unde et Hieronyinus ad Vigilantium scribens testatur acclesia Orientis et Egypti et apostolica sedes, aut legi neselericos accipiunt aut continentes, aut, si x res habuerint, mariti esse desistunt; quomodo enim iuxta eumdem Apostolum, ut praedictum est, se continerent si cum conjugibus incontinentiam exercere deberent duae qilia contraria sunt. nullatenus simul esse possunt. Sed et hoe diligenter
inspiniendum quod Apostolus jusserit eligi ad sace dotium, nam qui jam per ilicontinentiam filios g neraret sed qui dudum filios adultos et bene nutri-
Nota autem Apostolum inobedientes et vanil quos nullatenus inter Sacros ordines computasse, imo peritos sacerdotes constitui praecepisse ad hosuitque arguendos qui universas domos subvertunt, docentes quae non portet turpis lucri gratia et quos etiam dure inerepari unet ne Iudaicis sabulis iniendant, et mandatis hominum aversantium se a veritate, ut illi qui juxta mandatum Pauli Samosateni sive bionis, Judaicam ineontinentiam Christianis sacerdotibus licere dogmalirant. Quid ergo mirum si etiam noster apostoluus hujusmodi inobedientes a saero os io dimovit, quos et Apostolus dure me repari, non sacris ordinibi is annumerari decrevit.
Videsne ergo quam inevitabiliter sitit observanda nostri Gregorii Statuta, ita a saeratissimo sonte Scripturarum videmus derivata Selendum autem Apostolum constituisse ui ordinandi sive ordinati sine crimine essent, non sine precato. Nam in mundo rvilius, iuxta Augustinum, exceptis parvulis baptitatis, sine peccato conversatur, attestante ipso dilectissimo Domini Ioanne : Si diaerimus, inquit. quia peceatum non habemus, ipsi nos reducimus, et oritas in nobis non est i Ioan viiij item later
Domini Jacobus In multis enim olfendimus mura Iae. 3. Multi autem sine crimine reperiuntur. Unde beatus Augustinus in tractatu quadragesimo primo super doannis evangelium testatur. Sed plano
multi justi dicii sunt sine querela, quod intelligitur sine crimine. Nulla enim querela iusta est de his in
rebus humanis, qui non habent crimen Crimen vero est peccatum grave aecusatione et damnatione
dignissimum inui ergo tam grave admiserit, juxta
Apostolum peccatum, sacrum ordinem obtinem non debeat.
XVI in autem haec apostolica institutio de sacris ordinibns nobis evidentior fiat, beati Ilieronymi expositionem super eamdem considerare nou pigeat, qui eam in libro contra Iovinianum iis dilucidat. Sed et ipsa episcopalis electio mecum facit non enim dieitur: ligatur episcopus qui unam dueit uxorem, et filios faciat, sed qui unam habuerit uxorem et filios in omni subditos disciplina Certe comsteris non posse esse episeopum qui in episeopatu filios faciat. Alioquin si deprehensus fuerit, noa
quasi vir tenebitur sed quasi adulter damnabitur aut permitte sacerdotibus exercere opera nuptiarum, ut idem sint virginesinii mariti, aut si sacerdotibus uxores non licet tangere, in eo sancti
sunt quia imitantur pudicitiam virginalem. Sed et hoc insetendum I laicus et quicunque fidelis orare non potest nisi vacet careat ab ossicio conjugali.
sacerdoti, cui semper pro populo offerenda sacrificia, semper est orandum is semper orandum est. ergo semper carendum matrimonio. Nam et in v
teri lege, qui pro populo hostias offerebant, nonis Iuni in domibus suis non erant, sed etiam purifieabantur ad tempust ab uxoribus separati et vinum et siceram non hibebant Lerit. xj, quae solent libidinem
provocare. liguntur mariti in sacerdotium mon notago, quia non sunt tanti virgines quanti sunt neressarii sacerdotes. Nunquid quia in exercitu sortissim iis quisque eligendus est, idcirco non assumentur et infirmiores, cum omnes sortes esse non possunt si exercitus viribus tantum constaret et non etiam nil mero militi in , adjicerentur imbecilliores mune et secundarum et tertiarum viri iam gradus assumitur. ut turba et numero exercitus eoinpleatur. Et quomodo inquies, frequenter in ordinatione sacerdotali sacerdos virgo negligitur, et maritus assumitur Quia orto et caetera opera virgini inii non habet congruentia, aut Virgo putatur, et non est, aut est
virginitatis virginitas infamis, aut certe ipsa virginitas parit ei superbiam, et dum sibi applaudii desola torporis astitate, virtutes caeleras negligit: non fovet pauperes, aut pecuniis cupidior est. Evenit interdum ut tristior vultus, adducium supercilium incessus pomparum serculis similis ossea dat populum, et qui nihil habet quod reprehendat in vita habitum solum oderit et incessum. Multi eliguntur non amore sui, sed alterius odio. In plerisque sustragium meretur sola simplicitas, et ali
rius prudentiae et calliditati quasi sitia oppon,
392쪽
tur. Nonnunquam erat vulgi plebisque judicium et Ain sacerdotibus comprobandis unusquisque suis moribus avet, ut non tam bonum quam sui similem quaerat praepositum. venit aliquoties ut maris quae pars major est in populo, maritis quasi sibi applaudant et in eo se esse arbitrentur non vi gines, si mariti virgini praeponantur.. Dicam aliquid quod forsan cum offension multorum dicturus sum, sed boni non mihi irascentur, quia eos peccati conscientia nou remordet. Interdum hoc et poni illeum vitio aceidit quia non meliores, sed argilii res in clerum eligunt, et simplices quosque atque innocentes inhabiles putant. Et assinibus et cognatis quasi terrenae militiae olliei largiuntur; sive divitum Obediunt iussioni quodque his prius, illisi
clerica ius donant gradum, quorum obsequiis in i deliniit Alioqui si juxta sententiam Apostoli, non erunt episcopi, nisi mariti, ipse Apostolus episcopus esse non debet, ut qui docet qui dixitD Volo
autem omne eas siex ego sum I CG via). ita annes indignus hoc gradu aestimabitur, et omnes virgines et continentes, quibus quas puleheiTimis gemmis Melesia monile decoratur Episcopus. presbyter, diaconus, non sunt meritorum nomina, sed ossiciorum, nee dieitur: Si quia episcopulum desiderat bonum honorem gradum desiderat sed bonum opus desiderat Iaim. 3, quod in majori
ordine constitutus possit, si velit, occasionem exemeendarum habere virtutum oportet ergo episcopum irreprehemibilem esse, ut nulli vivo mancipatus sit: uniira uroria pirum, qui unam uxorem habuerit, non habeat sobrium sive ut melius in Graeco dicitur, vigiιantem, o di uias, pudieum hoc enim ignisseat σ-- σωρρωουαὶ Ornatum et castitate et moribus hospitalam, ut imitemur Abraham, et euinyeregrinis, imo in peregrinis suscipiat Christum: doetorem, nihil enim prodest ei conscientia virtutum perfrui, nisi et creditum sibi populum possit instruere et valeat exhortari in doctrina et eos qui
contradicunt redarguere mon vinolenιum quia qui semper in sanetis sanctorum est, et offert hostias,
et vinum et siceram non bibit; qui si bibat episeopus ut an hiberit ignoretur quia in vino luxuria esti non pereus forem, id est qui conscientias singulorum non percutiat: neque enim pugilem de I scribit sermo apostolicus, sed pontificem instituit: quid facere non debeat docet, nunc e regione quid faciat. Sed quid modesιum, non litigiosum non eu-pidum, domum suam regentem, filio habentem subditos eum omni eastiιute I Tim. min. Vide quania
pudicitia exigatur in episeopo, ut si filii eius impu- diei fuerint, ipse episeopus esse non possit et eodemolliei offendat Dominum quo offendit ei licii ponti- sex; corripuerat quidem silios sed quia non abjecerat
delinquentes, retrorsum cecidit et mortuus est. lucerna
Dei antequam exstingueretur. Husieres similiter ρο- dicaa et reliqua Ibid. . In omni gradu et fiexu innot pullirilia primatum Cernis ergo quod episeopus. presbytei diaconus non ideo sint beati quia epi-
seopi presbyteri, aut diaconi sunt sod si virtutes habuerint nominum suorum et ossiciorum. Alioquin si diaconus episeopo suo sanctior uerit, num non
ex eo quod in inferiori gradu est, apud Christum deterior erit 3 Absit ut Stephanus diaconus, qui primus martyrio est coronatus, minor futurus sit in regno coelorum multis episcopis, et Timotheo et Tito, quos ut subjicere non audeo, ita nec ante
Hucusque sancius ieronymus, qui quantae auctoritalis uerit, etiam apud episeopos apostolicae sedis decreta beati Gelasii papae satis insinuant. quae inter authenti eas et canonicas sanctiones opuscula ipsius recipienda esse decernunt sicut et sanet Cypriani, Ambrosii, Augustini opuscula, sive traetatus reliquorum sanctorum Patrum, qui nee in fide ne in praedicatione a sancta Romana rici si deviarunt, sed in ejus communicatione usque ad finem vitae perdurarunt. In tantum namque beatus Gelasius in praedictis deerelis auctoritatem saneti ieronymi nobis commendat ut et aliorum opuscula iuxta ejus judietum, rapienda vel respuenda esse ibidem decernat. Quicunque ergo debitam obedientiam apostolies sed impendere voluerit, nullatenus hujusmodi sanctorum Patrum singulari hiis sententiis repugnabit. Hucusque susticiat dixisse quid Apostolus exigat a sacerdotibus. quod quicunque fideliter perspexerit, nequaquam statuta nostri apostoli ei obliteranda judicabit, quae nec aliquis contemnere poterit, nisi et ipsorum apostidorum sententiis repugnare velit, quibus ipsa Feritas in Evangelio fidelissime promitii : Ainendie robis : Erit remissius terrae Sodomae in die ju- diei quam illis qui sermones vestros non receperunt Matth. xi . XVil uuarium autem nostri apostolici decretum praeeipi ut populus clerieorum ossicia non recipiat, quos sacris eanonibus, imo evangelicis et apostolicis institutionibus, adversari percipiat videlicet
quos juxta consuram sanetorum Patrum damnatos in propriam eorum perniciem allari ministrare videat. Nempe Antiochenum concilium a sacratissimo Chalcedonensi concilio, ut mediximus, indubitanter roboratum, mei damnatorum clericorum a
populis recipi districtissime prohibet, intantum
sei licet ut etiam ab ecclesia abiiciendos esso censeat qui illis clericis saltem mmmunicaverint, quos in io ictum sibi ministerimi usurpare cognoverint. Sie enim quartum eiusdem concilii capillaestatur :Si quis episcopus a synotio damnatus vel presbyter aut diaconus ab episcopo, ausi fuerint aliquid de sacro ministerio contingere sive episeopus juxta precedentem consuetudinem, sive presbyter aut diaconus, niillo modo liceat ei et in alia synodo restitutionis spem aut locum habere satissaeuouis sed et mmmunieantes ei Omnes abjici de Gelasia et maxime posteaquam sorte, qui posteaquam didicerint adversiis memoratos prolatam fuisse sententiam, eis communieare tentaverini Juxta huius rapitis en
393쪽
rra S. GREGORII VI OPP. PARS III CONCILIA ROMANA. Tu
rem sanciliatres, qui in Chalcedone saeratissimos cillis calamitas, ubi tales interressores ad locum in
canones promulgaverunt, Omnes communicatores
damnati Timothei Alexandrini presulisitos esse censuerunt; qui Leoni imperatori pro eodem Timotheo onsulenti hoc modo rescripserunt: Eos etiam qui eum scirent Timotheum suisse damnatum, communicare ille sine periculo crediderunt, extraneos esse a Dei Melasia judicamus, secundum consequentiam regularem nulla eis venia nec spo restitutionis ullo in o
manente, sicut 8a reguli de talibus aperte decernit, cujus initium est Si quis episcopus a synodo, etc. Quapropter et uosic apostolicus merito popul sollicia hujusmodi clericorum prohibuit, eorum, inquam, quos non talia ipse damnavit quam a sanctis giminis adducuntur, qui Dei mag s in se iraeuitilia in promovent quam Per semetipsos populis placare
Jure ergo nostri temporis Gregoriiis populiam hiijusmodi praesumptorunt Omei recipere prohibitit,qitos sanctissimus arei uix iis et regnum culpa sua praegravare, et Dei iraeundiam in se magis prox caro asseruii seriptum est enim sui averterit aurem vam ne audiat legem, erseerabilis eri ejus oratios Pror xxviii in stilo crimine onmes obligatitur, quicunque canollicis sanctionibus obstinato animo rosi agantur; unde et eorum ossicia merito populis interdicuntur quorum orationes omnipotens Deiis
non dico non reeipit, sed exsecratur. Sed jam ad mentiri sortissimus athleta delegit, ipseque nec loquendum eis esse testatur quibus et epi . scopus pro sceleribus eorum sentitur adversus ethoe ex ipsius principis apostolorum auctoritate eo licinat, ita dicens, cap. 6 B. Petrus in ordinaliotiesancti praedecessoris nostri Clementis instruens
clerum et populum ait Si inimicus fuerit Clemens alicui pro actibus suis, nolite vos exspectare, ut Patribus jamdudum damnatos esse uon ira iura ipsum Vas electionis veniamus, qui et presenti Praeterea sanetissimus papa Alexander cu Petro statuto nostri apostolici consonare non dubitatur tquinius, qui potius in eamin ignis oneremari ratis, inquis, qui fra. e nomina. ur, ea sor nicator.
an avarus an idolis erriens , au maledicus. aut ebriosus, aut rapo eum hujusmodi nee ibum
svinita I Cor. min. videlicet qui nolunt iuxta e-clesiasticas sanctiones emendari, licet certis et publicis criminibus sint obligati item ad Thessaloni
censes Renuntiamus autem vobis stat res in nomine Domini nostri Iesu Christi, ut subtrahatis os ab omni fratre ambulante inordinate et non secundum
ipsa vobis dicat: Cum illo nolite amici e so e traditionem quam aeceperunt a nobis II Theas. 3. observare prudenter debetis et volunt ii ejus bHu ta paulo posi: Si quia non obedi recto nosιro, per
Ommouitione obseeuii dare, et Veriuro abis epistolam hune notate, et non eommiseeamini eum
eo ipsum sentitis adversum sed ne imui bis qui itin ut eousundatur Ibid.). Cum qiimus igitur Ap bus ipse non loquitur, ut unusquisque qui in culpas stolus sideles nee corporalem cibum sumere peresi, dum cupit omnium Vestrum amicitia surro, mutit, et a quorum consortio fideles discederes linei citius reconciliari ei qui omnibus P ubi ex praecipit, de eisdem apostolicae institutionis per hoc redeat ad salutem . cum obedire coeperitnionitis praesidentis. Si vero quis amicus fuerit his quibus ipse non loquitur, unus est et ipse ex illis
qui exterminare Dei Ecclesiam voluiit; et eum corpore vobiscum esse videatur, metite et animo contra
vos est; et est niuit nequior hostis hic quam illi qui loris sunt, et evidenter inimici sunt hic enim per amicitiarum speciem quae luimica sunt gerit, et clesiam dispergit ac vastat ubi ergo ipse princeps apostolorum tam stricie prohibe ne quis eis saltem loquatur qui apostolicis institutis non obse-teinpioribus populo praecipit noster apostolieus , ut
eis saltem ad Dominicam mensam non communicaret, et eorum societati Be salte in eo inmpore subtraheret, cum illi contra fas et jus sacra mysteria in perniciem suam usurparent iuxta Apostolum enim : quicunque Dominicum panem e calicem sumi indigne, orporiae sanguinis Domini reus erit,
et judietum sibi manduca e bibit incor xij quod
onines laetunt, qui fornicationem et avaritiam non solum exercere sed etiam obstinato animo defend
rei sumunt de quibus Apostolus dieit ovo eundare deprehendantur, ibi etiam Vidunxi .im miliain oui uti agunt, regnum Dei non posaidebunι veta ne populus missas alit reliqua inicia hujusmodi ab eis recipiat Mos enim populi Dei, juxta Augustinum, pro lege tenendus comprobat nobis eum anonibus est sorte, M populus cujuscunque sacerdotis missas audiat, ejus etiam singulis salutationibus in missa respondeat uuapropter populus hujusmodi praevaricatorum missas nullatenus recipiat, si ipsius principis apostolorum sententiam
XVIll Sanctissimus papa Gregorius scribens ad reges Francorum de hujusmodi sacerdotibus canouum contemptoribus, cap. 15, testatur quod regnum ex ulpa talium sacerdotum naegravetur; et post pauca, jungit: Major inquit, s Cal. v a qui etiam pro eisdem criminibus juxta canonicas sanctiones damnati interdicium sibi ossicili in temeraria usurpatione frequentant. Nempe ipsi quos proprie vocantus ii enitetites, licet pro hujusmodi criminibus canonicae disciplina colla su
naittant, non inmen divinis sacramentis iam lem 'o
approximant. Unde juxta sententiam beati liiii censi papae, nec infirmos poenitentes et reliquos aegrotantes sacro chrismate tingi licra quibus, in quit, poenitentibus reliqua ellegantur sacramen in . ne sibiipsis damnationem pinus quam remissionem aequirant, si eadem iam indigni, nondum sane per
ad plenum purgati, pcreipiant. Si erLO
394쪽
tissaei latos divinis sacramentis iudicantur indigni. perniciem depravat ite ila pronuntiant uuicunqlio quanto magis illi qui non poenitere sed culpas suas j a indudum publicatas pertinaciter defendere conantur, qui et obstinato animo resistentes etiam Spiritum sanctum blasphemare probantur Sic enim beatus Damasus papa in epistola ad sanctum Alire-lium Cai thaginensem archiepiscopum leslatur. Vi latores, inquit, canonum voluntarii graviter a sau elis Patribus judicantur, et a Spiritu sancto, cujus instinctu ac dono ditali sunt, da innantur, quoniam blasphemare Spiritii in sancium non incoligite videntur qui Pliam e tra sancto canones non ne-eessitate compulsi sed lilienter, ii praefixum est. aliqri id aut proterve agit ut, aut siqui praesumunt, aut sacere volentibus sponte consentiunt salis recusaverit missam conrugati presbyteri, anathema sit, videlicet ut eos anathematizatos esse demonstrent qui apostolicis instillatis obedientes inconti nentium sacerdotum missas recipere detrectant. Sed frustra: nam praelicium caput illos tantum anathematirat qui respuunt presbyteri oblationem, non qii modo habet, sed qui quondam liabuit uxorem. Eo enim tempore, ut prologus Gangrensis concilii testatur erant haeretiei sectatores cuiusdam Eustathii, qui legitimas nuptias quasi mo: tale erimpncondemnabant, asserentes nullum in conjugali gradu positum spem habere upud Dontinum undo et oblationes presbyterorum etiam ante ordinationem legitimo conjiigaiorum respuisse traduntur, quipIeenimis sumptio manifeste unum genus est bla B legitimum conjugium pro mortali crimino deputan- sphemantium Spiritu in sanctum intinniam, ut jam
praelibatii in est contra eum agit, eiijus nisu et gratiarii lem sancti canones sunt editi. Itaque illi sa-c rdotes inii tam gravissimis criminibus sunt obligati, im qii pro eisdem secundum canonica instituta jam sunt damnati, nullatenus nisi in perniciem suam sacrificare possunt. Unde et illi non parum
deliquerunt fμrte delinquerentJ quicunque ipsis in
propriam necem sastrificare usurpantibus per solitas responsiones in missa scienter cooperari praesumerent. Non enim pio parvo crimine haberetur, siqiiis alicui seipsum crudeliter occidenti scienter eo- operaretur. Sapientissime ergo vir apostolicus potes quales etiam si quis hoe tempore perpetrasse detegitur altari ministrare juxta canones non permittitur Merito ergo anathematigantur iidem haere-ile dogmatietantes ontra illud Apostoli: Si aere-pe is Xorem, non peccasti I cor viij et illud Oporιet episcopum unius uxoris esse rirum I Tim. Iul. Saepe positum autem nostri apostolici institutum
nulli prohibet audire missam illius presbyteri qui .
iuxta apostolicam permissionem ante sacrum ordinem nam tantum uxorem habuit, quando et sino
crimine uxorem dueere potuit sed illius presbyteri qui, contra Apostolum in crimine fornicationis detegitur jacere, quem ipse Apostolus et reliquipulum hujusmodii sumptorum usurpationibus in cisauei Patres successorque eorum noster apost Iicus a sacratissimo Officio segregavere. Igitur quieunque hujusmodi presbyterorum missas respuit. nullatenus tamen superior Eustathianorum anathemati subiacebit, cum optime Apostolo consentiaiqiiis sacerdotibus continentiam indicit ei fideles praevaricatoribus sermonum ejus admisceri non permittit. Nolandum autem quod noster Gregorius, juxta sanetorum Patrum statuta, prius incontinentes presbyteros sticio privavit postmodum popillo, ne eorum mei reciperet interdixit: unde non tam incontinentium quam pro incontinentia damna lorum missas audire prohibuit noet populus se juxta Antiochenum concilium sub excommunicatione poneret, si eorum officia reteresse prohibuit, quas non solum ductoribus eorum. sed et receptoribus, perniciosas esse non ignoravit.
Sie enim ipse Dominiis a Core ejusque sequacibus sacrificandi officium usurpantibus reliquos filios Israel discedere praecepit ne peccatis eorum involv rentur sicque crudelissima morte eum eisdem damnati mererentii r. Nam ipsi haeresiarchae videlicet Core. Dathan et Abiron, cum universa eorum sub tantia vivi ad iii sernum ex improviso descenderunt: Seqtiaees vero eorum per ignem a Domino penitus comburi ineruerunt Aiun. xvi in Horum itaquo subitaneam ei crudelissimam ultionem illi diligenter attendant qui contra apostolica pri epis interdi-clum sibi sacerdotale ossietu in obstinata ustirpant nec otiose mortem sede considerent, D tipere presumeret. Ipse autem Spiritus sanciusqiit, eum David areain Domini de Phili sitim in novo plaustro reduceret, a Domino percussus interiit eo quod arcam, licet jam casuram, manu sustentare
primum pserit. Si enim ille merito periit qui inmere quidem seu benigne aream Domini tantum tetigit, quanto magis ille qui contrarias et ius ipsum corpus Domini eoni rectare sibique incorpora re praestimi indignus XIX. Quidam lamen satis imperite nostro apo-binlico objiciunt quarium Gangrensis concilii capitulum: Quicunque discerni a presbytero qui uxorem
habuit quod non oporteat eo ministrante de oblatione percipere anathema sit Iloe etiam capitulum. pixta Petri apostoli ait stationem in suam ipsorum
per Samii elem prophetam docet populum ut canonicis institutionibus nostri opostolici potius obediat quam hujusmodi praesumptorum sacrificia in peiiciuum suum recipiat. Dicit enim : Melior ea otM-dientia quam rictimae et auscultare mastis quam offerre adipem arietum quoniam quaai peccatum ari tandi ea repugnare, et quasi seelua idololatriae notis
aeqvieaeere I Reg. xvj. Igitur popidus apostolieis institutis obedipns inobedientium sacerdotum ossicia
et sacramenta recusat ne ipse crimen idololatriae per inobedientiam incurrat. Item Dominus alibi protestatur : Misericordiam volo, et non sacrifieium Haith. in . quibus scilicet placens Deo, ut por obe. dientiam potius animae suae misereatur Ereti xxx ,
395쪽
eui potissinium est miserendum, quom cuin inobedientia aut per se aut alium Domino osserat sacrificium Libet autem considerare quam clementer noster apostolicus etiam ipsos contemptores canonum in superioribus statutis tractavit, quos tantum a tali ossicio removit, quod tamen nullatenus nisi in Perniciem suam celebrare possent, Si canonicis sanctionibus repugnantes ipsum Spiritum sanctum blasphemare non desisterent ipsorum sane diuturnam obstinationem jamdudum acrius p etendam nondum debila severitate punivit. Sed illos, ut saltem adhuc redirent ad cor paterno assectu exspectavit, ut vel in linc suam damnationem cognoscere vellent, olim populam a recipiendis eorum ossiciis justissime prohibiti ini negare non OSSent. XX. - Fortassis autem aliquis dicit Cur noster
Gregorius lana contraria nostrae consuetudini statuia observari praeceperit, cur non potius nostram Onsuetudinem quasi misericordi dissimulatione tolerarii Sed ille audiat quid B. Leo papa, qui facialissimo Chalcedonensi concilio praefuit, decernat; qui Anatolii praesulis Constantinopolitani praesuli1- ruonem cohibens ira pronuntiat quod in reatum Romani pontisiel deputetur, si insuluit canonumi:οii prohibente, et in o quasi connivente alicubi vi aletur. Item sanctissimus nostri apostolici hom nymus seribens Victori episcopo hane erribilem et generalem sententiam protulit: Quisquis ad hoe facinus, videlicet Simoniacae aut neophytorum a reseos, emendandum ossicii sui consideratione veli menter non arserit, cum ipso se habere non dubitet
Imrsionem a quo prius hoe piaculare lagitium et crimen sumpsit exordium. Igitur ei ille nihilominus Ebionis haeresiarchae particeps detegitur, quicunque pro debito ossieti illius haeresim, id est ducticam incuntinentiam, modernis sacerdotibus prohibere non studuerit. Ipsa quoque sacratissima concilia, ex quibus statula nostri apostolici prolluxerant, adeo amplexati sunt sancti Patres, ut, sicut ipsorum scripta testantiir potius seipsos diversis tormentis amigi. imo se potius erudeliter occidi permitterent quana violatoribus earumdem sanctionum consentire vellent. ob lianc causam magnus Athanasius patriarcha Alexandrinus post diversas calamitates in exsilium deportati tr. Ob hoc etiam Felix papa Romanus ab tepiscopatu depositus martyrio legitur coronatus, et niuiti eius presbyteri, diacones et reliqui ex clero, etiam intra Ecclesiam, ob eamdem causam, heu crudelissime occisi leguntur, videlicet quia fretaloribus Arii in violationem Nicam eoncilii assentiri nolebant thee autem et hujusmodi innumerabilia ex oeclesiasticis histor is assatim colligere poteris. Dicat ergo quivis quomodo noster apostolicus sine suo periculo aut potius exitio negligere posset quintam inevitabilium sanctionum, non die violatoribus, sed impugnatoribus, ex debito ossicii sui obviaret, quibus ipsos sanctos Patres etiam usque ad sanguinem restitisse non ignoraret. Quamvis enim uiodo quidam non tam aperte cum Ario et reliquis
PARS Ill. - CONCILIA RUMANA. 780
hau esiarchis fidem sanctorum Patrum nil, ignotii. lamen eorum moralibus statuus cum ipsa quid in fide per eosdem sanctos Patres eodem tempore in nsubscriptione roboratis obstinate resistunt, quae oleum eadem fide ex sacratissimo sonis Seripitii aruiu
Sed in hac eorum nefandissima rebellione etiam ipsam fidem sanet Patres probantur adnullare, cum in authenticis sanctionibus auctoritatem illorum pro nihilo ducunt qui et fidem sua auctoritate consit in verunt. Nullatenus sane alicui sides sanctorum Patrii in p. oderi qui eorum canonicis atque moraIibus praereptis non obedire, sed pertinaciter resistere studuerit; nam, ut Iacobus frater Domini testatur Fides sine operibus morιva esse Iae u); qualem et daemones habere latetur. Non ergo minus est sistendum pertinacibus authenticarum institutiori uinimpugnatoribu sinitam sacrae fidei violatoribus eum et daemonibus assimilentur quicunque instituti nem sanciorum Patrum in fide tantum et non etiam in conversatione pro vitibus assectantur, qui et culpam, quia humanum sui committere, diabolico instinctii non timent pertinaciter defendere Amplius ipsum Vas electionis in sua persona omnibus ecci siasticis pastoribus dicit : Si exangelirarero, non est mihi gloria, necessitas enim mihi ineumbit vomeriimes mihi, si non erangelizarero I Cor. ixj. Quomodo ergo noster apostolicus istud rae subterfugere posset, si gregem sibi commissum juxta ipsius As stoli praecepta instituere negligeret Sancitis etiam Spiritus per Ezechielem prophetam cuilibet pastori ierribilem proponit conditionem : Si inquit non
dixeris peeeatori, Morte morieris, et ostenderis ιreeedat ab iniquiιatibus auis, ipse quidem in pereatis sui morietur, sanguinem autem ejus de manu tua requiram. Si alitem diaeris, et ille eontempseri et non obedierit, ille in sceleribus suis morietur tantilem animam tuam liberabis Erech. xxxii 0. Hae quidem translatione S. Augustinus in sermone opsalmo xLix utitur, statimque suis auditoribus suis. juligi : Dico vobis, libero animam meam in magno enim sum non periculo sed exitio constitillus, si tacuero Satis ergo patet quani immerito quida iii nostro apostolico pro superioribus statutis indignentur qui iam inevitabili necessitate coactus eadem instituisse detegitur videlicet ne propr a mortis erimen incurreret, si nos ex debito ossicii sui instituere negligeret. XXI. - Praeterea si ob hoc nostro apostolico in dignari satagunt, cur non potius illis bl sanetis Patrihus in Nicaea congregalis, ut sorιe, aut lun v. Ista Patribus in Chalcedone congregalis et coadunatis indignantur qui, ut praedictum est, pontra SimOniam et incontinentes altaris ininistros m):uo
acriores sententia protulerunt qtiam Dor, ter aPO,lOlieus Indignentur sane sanctisSimo papae Clementi. qui martyrio sua cerein conlirmavit, item ipse princeps sibi successorem destinavit. Legitur etiimi deerelis ejus, eap. 46, quod incontinentes lenitus
396쪽
ali aliaris ossicio removerit, quod eliam cohabitati nem extranearum seminarum clericis prohibuerii, quod violatores huiusmodi institutionis T rsus anathematiraverit. Indignentur etiam calissinio papae Silvestro, qui in apostolica sede constitu-uis incontinentiam totius mundi presbyteris, ut praedictum est prohibuit, et omnes huic decreto repugnante in perpetuum damnando esse decrevit. lndignentur etiam beato martyri Damaso papae, cujus aucturitate secunda universalis sFnodus Constantinopolitana legitur roborata. Ite in Sanctissi- in pap. Leoni Chalcedonensium canonum auctori, quorum uterque eadem et apostolica auctoritate in decretis suis, ille quidem eap. 4, hic autem, Cay. 5. ita generaliter decrevere : Omnia decretalia
cunctorum pontificum pira decessorum nostrorum
eousiiuna, quae de ecclesiasticis ordinibus e canonum protinalgala sunt disciplinis, ita omnibus episcopis ac cunctis generaliter sacerdotibus custodire debere mandamus ut si quis in illa commiserit, veniam sibi deinceps noverit denegari. Indignentur etiam sanctissimi nostri apostolici equivoco qui sub generali anathemate damnavit Omnes a sacratissimis quatuor conciliis dissentientes. Sed cum nullus satiar mentis hujusmodi sanctis Patribuslsorte Patrum, II an l. sententiis indignetur, patet evidentissime quam irrationabiliter quidam nostri apostolici institutis iudignentur, in quorum promulgatione nullatenus a sanctis Patribus disci epavi excepto hoc tantum sitio non tam severe, ut illi, contemptoribus ea non tim obviavit. Illos enim clericos ab ossicio tantum privavit, quibus sancti Patres non mollo siletum, sed et veniam, et ecclesiasticam communionem denegavere. Mi denique novi noster apostolicus nobis observandum iniunxit, quod etiam si fecisset, non tamen sine periculo ejus contemni praeceptum posset. Nam apostolita sedes ex divina consessione sorte concessione HARD . hune Semper obtinuit ei obtinebit primatum, ut totius mundi Ecclesias non solum antiquis itistitutis, sed etiam
novis disponat, prout diversorum necessitas temporum postulat. Cogunt enim, ait Sanellis Augustinus ad Bonifacium, inultas iiivetii re inedicinas, ut ultorum experimenta morborum. Huc ulique diversa Ruinanorum pontulcia in decreta testatitur, in quibus ipsi diversis temporum necessitatibus coiisuluisse le
XXII. Incassiim aut, in pii ldici contemptores p stolici institutionis niluetas sua damnationis a nostro apostolico qua tunt, quos, ut praedictum est, sancti Patres alisqui limibus induciis damnaverinit. In dubiis enim rebus, licet veris, nondum tamen publicatis, necessario conceduntur induciae. ut juxta sanctiones apostolicorum viroruin elicis, et Julii et reliquorum ipse accusatus possit se contra accusatores pleniter praeparare ad abluenda eri- iniri unde et beatus Eleutherius a B Petro duod cimus in deci, iis suis, cap. l. lestatur Indueiae
non modica ad ui qui rei dum danda sunt, ne aliquid pr propere agi a quacunque parte videatur quia per subreptionem in ulla proveniunt. Iure ergo illi absque induciis damnantur qui culpam suam jam dudum a sanetis Patribus distini in damnatam non
negare, sed publice contra apostolica statuta conantur defensare. Nempe B. Gregorius, ab omni catholico pastore merit imitandus, contemptores sedis apostolica oliam ante peractam culpam solebat excommunicares sic enim Maximum per ambilioneu Salonitano episcopatui inihronizatum, et omnes ejus Ordinatores excommunicavit, quos eadem excommunieatio, nondum peracta culpa pro qua exc2minunicati sunt, obligavit; nam priusqualia Maximus ordinaretur, sub excommunicatione prohibuit sanctus Gregorius ne hoc praesumeretur quod p u ceptum conteninent cepiscopi eum ordinarent eumdem Maximum, ante Piactam Ordinationem erant excommunicati, juxta alteStationem S. Gregorii scrubii enim in epistola ad eumdem Maximum pra
sumptorem , ita detestatis ejus conseerationem uuam rem inquit, nos consecrationem dic me nullo modo possum iis, quia ab excommunicalis celebraia est. Non eni in post ordinationem excommunicandosi sed in ipsa ordinatione dixit excommunicalos. Sic idem apostolicus per subdiaconem suum Natalem Salonitanum episcopum absque induciis, s p cepto eius non obedisset, pallio et communione censuit privandum esse. Sic, inquam ipse et reliqui ejusdem sedis episcopi quoslibet et absque induciis damnaverunt, qui aliquam rem sub excommuniea tione vel ossiet suspensione prohibitam temerario usurpaverunt. IIas ergo et hujusmodi rationes moderni primumptores caule considerent, nee deinceps injuste se absque induciis damnatos esse existiment. Forsitan autem aliquis adeo delirat, ut su dilos euiuslibet episeopi per ipsum tantum non per Romanum pontificem damnari posse dicat. XXlli. Sed illi ipsa Veritas in Evangelio contradicit quae D. Petro principaliter inter reliquos apostulos hoc privilegium concessit ouodcunque ligareris superterram, erit ligatum et in coriis Matth. xvi): qui enim generaliter omnes apostolica potestati subjecit, nullo modo alicujus episcopi subditum excepit. Unde idem Apostolus et a senioribus suit, te inpuris id est presbyteris, Sive episcopis, ei ab eorum subditis obedientiam generaliter exegii. cum tam subditis quam priclatis, tam semini sinitam viris specialia vivendi praecepta in Epistolis suis ira
di .lerit quod incassum ipse saceret, si non generaliter miles ejus institutioni obedire deberent. Beatus quoque Anactetus, ab ipso principe apostolo- linia presbyter ordinatus, in decretis Suis, cap. 5. testatur : Sacrosancta Romana ct apostolica Ecclesia non ab apostolis, sed ab ipso Domino nostro primatum obtinuit sicut ipse . Petro dixit : Tu i s Petrus ete. Ibid. . Ergo hae apostolica sodeqeardo et caput omni uin Ecclesiarum a Domino non ab alio est onstituta et si eut eardiu οεrliIm regitur, sic hujus sanciae sedis auctoritate omnes,Ceele
397쪽
si monilii disponente .uuntur lium B. Gelasius Adoctor apostolieus, cap. illa Cuncta per mundum vovit Ecclesia quod sacrosancta Romana eclesia de onm Ecclesia fas habeat judicare, nec cuiquam
de eius liceat judicare judicio siquidem ad illam de qualibet mundi parte appellandum est, ab illa autem
nemini appellare licitum est. Sed ne illa praeterimus, quod apostolica sedes. sine ulla synodo praecedente, exsolvendi quos synodus iniqua damnaverat, et damnandi, nulla existento synodo, quos oportuit, habuerit saeullatem. ii nimirum pro suo principatu, quem B. Petrus apostolus Domini voce et tenuit, et semper retinebit. Ilis autem sanctissimi Patres Callistus, Fabianus, Sixtus, Silvester, Iulius, et reliqui innumerabiles adstipulantur, qui adeo ainplexati sunt verilalein, ut potius mori quam mentiri desiderarent. Huius ergo privilegii auctoritate B. Simplicius papa Ll Gr gorium Mutinensem episcopum Ravennatis archiepiscopi sustraganeum a ditione ejusdem archiepiscopi penitus absolvit, et hoc ideo, quia idem archiepiscopii, eum invitum Mutinensi cathedrae in-ihrotiiravit. Itein, S. Gregorius Honoratum Saloni-
Ianae Ecelesiae archidiaconum, qui jam ex archidiaconatu ait presbyterium devenit, invito etiam episeopo ad pristinum gradum reduxit, deposito quidem eo quem idem Salonitanus episcopus in locum eius ordinavit. Quapropter apertissime desipiunt, seque reos apostolicae auctoritati essiciunt, quieunque ejus potestati temere preiudicant, cum cujuslibet episcopi subditos non per Romanum pontificem, sed per proprium tantummodo antistitem, ligari vel solvi posse confingant. Preterea B. Leo papa, quiquartam universalem synodum Chalcedone congregavit, item Vigilius papa, sub quo quinta univere lis synodus Constantinopoli convenit, item beatus Pater Gregorius hi, inquam singuli eadem auctoritate praecipui, pene eadem v e in deeretis suis verissime instantur hoe modo Sancta Romana Ecclesia vices suas ita aliis impertivit Melesiis ui in partem vocatae sint sollicitudinis, non in plenitudinem potestatis Unde liquido demonstratur quod quilibet episeopus ne super gregeIn sibi commissum lantam potestatem habeat quantum Pro, quantam praesul apostolicusci qui licet curam suam in singulos episeopos dixi serit, nullo modo tamen seipsum sua universali et principali potestate privavit; sicut nee rex suam regalem potentiam diminuit,lice regnum suum in diversos duces, comites si ejudices diviseri l. Cum igitur dominus apostolicus in omni Ecclesia tam principalem potestatem habeat. ut etiam invito episcopo cujuslibet Ecclesiae quidquam in ea juxta canonicas sanctiones possit disponere, quis denegare poterit quin ubique genitum
tam subditos eriscoporum quam ipsos episcopos a stolicae institutionis contemptores damnare po
XXIV. His autem rationibus et O declaratur quod eujusvis episcopi parochianus potius dominoul. CONCILIA ROMANA. Mam,tolico quam proprio episeopo obedire debet. eum auctoritas proprii nullatenus eum ab apostolica damnatione valeat liberare, si apostolicis praeceptis inobediens exstiterit. Et econtra dominus apostobeus, si ei obedierit eumdem ab omni violentia proprii episcopi sacillime poterit defendere, videlicet et ipsum paroeli ianum ejus ditione penitus emancipando et episcopum ab injuria per correptionem et damnationem apostolica auctoritate refrenando Allendat sane uiusvis episcopi subditus, ne vel proprio episcopo contra apostolica praecepta obediat in aliquo, cum S. Gregorius archidiaconum Salonitatium, in locum Honorati jam depositi subrogatum,
depoSuerit, eo quod idem proprio episcopo se in locum illius ordinari post apostoli eam prohibitio nem obedierit. Illuc etiam patet quam apertissime illi desipiant qui dicunt quod subditi cujuslibet episeopi apostolica sed nullatenus obedire debeant, si proprio antistit obediant eum a S. Gregorio et ille merito degradaretur qui et per obedientiam episcopi sui apostolicae sedi adversus suisse detegitur. Nempe nullus debitam obedientiam proprio episcopo exhilaere poterit, nisi qui apostolica sed principalit obedire studuerit omnis enim qui vult esse episcopus, hoc maxime subditis suis inculcat, ut sanetorum Patrum institutis alisque omni contradictione Ohediant quae, uti dictum est, apostolica sedi pri ei paliter ab omnibus obediendum esse denuntiant. Quicunque ergo suo legitimo pastori debitam obe dientiam exhibuerit etiam prinei paliter domino apostolico obedire studebit. Nam juxta ipsius Veritatis edictum : Discipulus non est honorandus super magistrum Matιh. x . Si autem Dominus apostolicus proprio et legitimo pastori jure reponitur. quanto magis illi qui nec nititur esse quod dieitur. llas ergo et hujusmodi rationes quieunque, saltem ex rudibus, fideliter inspicere dignabitur, nullatenus praedieta nostri apostolici statuta proseribere conabitur presertim cum videat evidentissime eadem
ex sanctorum Patrum sententiis, imo ex divinis Scripturis, emanasse. Praeter a vero quam plures alias rationes superioribus anneetere et innumerabilia sanetorum Patrum exempla 'satis statutis assignare, hac consideratione praetermisi, ne gravis essem idiotis, quibus hic specialiter salissacere proposui quibus pauca ex multis in indubitalae veritatis sussicere possunt, si indagandae potius veritati quam inmactuosae contentioni operam dare
IIvgonia Diensis episeovi, quemadmodum supra di-eιum est, hae habe nugo Iariniaeensis abba in Chronico Virdunensu p. 196, om. I Biblioι-- --
Cum ergo Romae positi Anselmus scilicet Lucen si ei Hugo mensis p stolarentur diem eonsecrationis siue venerunt nuntii regis Henrici Roman
rogantes ne contra morem predecessorum suorum
398쪽
786doinitius papa eos consecrare vellet qui episeopatus Item in viii universali synodo habita a 5 patria electioneti sola in non autem douum per regiam a a. At ipse, convoeatis cardin
legationem regis aperuit, et quid sibi ad hoc
respondendum i quid esset faciendum admonuit. uuibus respondentibus usum eclesiae hunc esse. tunc haberi pro lege, cum auctoritas eis nulla ad hoe suffragaretiir, in Lucens tamen electo eis acquievit, ut consecrationem eius disserret, donec investituram episcopatus ex regio dono accepisset. In Dienslvero acquiescere noluit, sed eum prima x hebdomada, Sabbato in presbyterum, et Dominica consecravit in episcopum. Et quia vidit hoc sanctorum Patrum adversari decretis, ut in canonica electione episcopi valere donum regis imo cliis, sub Nicola I pontifice, cap , promotiones vel consecrationes episeoporum concordans prioribus eonciliis hae sancta et universalis synodus et clione ei deeret episeoportim fieri constituit et statuit atque promulgavit neminem laicorum principum et potentum semet inserere electioni vel pr motioli patriarchae e metropolitae, aut cujuslibet episcopi, te inordinata hine et incongrua fiat coulasio vel contentio, praesertim eum nullam in talibus potestatem quemquam potestativorum laicorum habere conveniat, sed potius silere, et altendere sibi usqueqii regulariter a collegio Ecclesiae su cipiat finem electio suturi ponti seis. Si quis vero laicorum ad concertandum et
ipsam electionem immularet, vel potius irritam sa v invitatur ab Ecclesia, licet hujusmodi cum reve-ceret eodem 428 anno in Romana synodo M piscoporum, considente presbyterorum et abbatum innitituduie, juxta decreta pontificalia et institutiones eanonicas ne hoc amplius a quoquam praesumeretur prohibuit sub interminatione anathematis.
decrelui faciens in hae verba : Si quis deinceps episeopatum vel abbatiam de manu aliet M aleae
personae useeperit, nullatenus inter episeopo rei abbatea habeaιur, nee ulla ei ut episcopo re abbati audientia conredatur. Insuper ei gratiam . Petri et inιroitumiseelesiae interdicimus, quoa usque locum quem sub erimine tam ambitionis quam inobedientia , quod est acetus idololatriae, eepit; deseruerit. Similiterrentia obtemperare asciscentibus. Quisquis autem saecularium principum et potentum, vel alterius dignitatis laicus adversus ommunem et con-nantem atque canonicam eleetionem ecclesiastici ordinis agere tentaverit anathema sit, donec obediat et consentiat item ex conellio Nicaeno, cap. 6. Per omnia manifestum est, quia si quis privae voluntatem et conscientiam metropolitae sueri ordinatus, hunc sanctum et magnum concilium statuit non debere esse episcopum. Item ex
concilio Antiocheno, cap Si quis presbyter vel diaconiis per saecularetii dignitalem Leelesiam Dei obtinuerit, ejiciatur, et ipse et ordinator diis aetiam de inferioribus ecclesiasιicis dignitatibus eoa e communione modis innibiis abscindantur, et sint stituimus. Item 1 qtiis imperatorum, ducum, marchionum, omitum, re quilibe saeeularium potesιώ-ιum aut eraonarum, inrealituram episcopatus, res alie Miseeleaiasticae dignitatis dare praesumpserit. ejusdem sententia vinculo ae astrictum aetat Seculus est autem in hoc Patrum exempla, licet jam per inulta annorum curricula damnabilis haec consuetudo inolevisset, et in usum conversa esset. Dicitur
enim in vir universali synodo ad patriarchis et 550 Patribus sub Adriano papa habita, cap. sis omnis eleelio episcopi, presbyteri vel diaconi, a
principibus saeta irrita maneat secundu in regulam
quae dicit: Si quis episcopus Meeularthiis potestati-hus usus Melesiam per ipsos obtinuerit, deponatur sub anathemate sicut Simon Magus a Petro in elaetione igitur et consecratione domini Diensis evidenter ostenditur operata divinitas, quia per hanc Occasionem sanctae ei Ecclesiae sti papatu domitii Gregorii multis retro annis obnubilata electionis etesiasticae splenduit veritas. Viderint igitur viri cordati quid juris imperatoribus regibus, e principibus, in electione pontificis reservetur. Commisit autem ei vices suas in Gallia, ubi plitriinum Simoniae serpebat pestis iniqua, quia perrari illic erant
qui non essent aut Simoniaci, aut a Simoiliacis ordinati, aut per manum laicam investiti, pluriiuum illi inculcans potestate data non abuti, quominus depravata corrigeret damnanda recideret, sancta et ei Segregetur, omnesque qui illi communieant Dionesta doceret et docenda saceret.
contra clericos Simoniaeos et incontinentes regorio VII ponlisice anno 107. Priori Quadragesima liubilouaada celebratum, additio.
Aetorum Hua concilii synopsim tantummodo ex tine autem fragmentum isιad ipsos concilii eanones hibe Labbeus tom. XII pag. 47 Fenet. edit Acta tertium, et quartum, ut eae collatione synopsis eorum. ipsa intereiderunt. Eorumdem eluum stagmentum dem eanonum intelligimus.
lieni mihi intestigare in Gerhoi Reicherspergensis Gregorius septimus dicit expositi 1nibus in Psaι. ad psat. X. pag. 57. Con Si qui sunt presbyteri, vel iamni, vel subdia-s428 Imo l075 inquit Pagius quo primum decretum euntra investitutas edituu in Romano Guessio
ostendit ad an Chr. l075 n. t et seq.
399쪽
coni, qui in crimine fornicationis jaccant, interdi A vestris. Qui vero huic saluberTimo praecepto obedire cimus eis ex Dei parte omnipotentis et sancti Petri noluerint, idololatriae peccatum incurrunt Samuele auctoritate introitum usque dum poeniteant et teste et beato Gregorio instruente Peccatum ari emendent. Si qui vero in peccato suo perseverare landi est non obedire et scelus idololatriae nolle maluerint, nullum vestrum eorum audire praesumat acquiescere. Peccatum igitur paganitatis incurritonicium, quia benedictio eorum vertitur in maledi quisquis unctionem, et oratio in peccatum Domino testante Iicae obedire contemnit. per prophetam maledicam inquii, bonedictionibus
Pro reformanda Melesia eelebratum anno Domini 1075. Apud M s. Conciι. XX, 45. Anno ab incarnatione Domini 450 millesimo
septuagesimo quarto, pontificatus vero Domitii Gregorii papae 45l secundo indictione lI, celebravit ipse dominus Gregorius papa Romae synodum a sexto alendas Marii usque ad pridie Kalendas sequentis iraeteriti mensis Ubi interfuit archiepi-MDPoruin episcoporum et abbatum multitudo atque diversi ordinis clericorum et laicorum opia. In qua inter caetera decreta quae ibi gesta sunt. quinque de familia regis Teutonicorum , quorum consilio ecclesiae venduntur vendebantur , a liminibus sanctae Ecclesiae separavit ita ut si abinde usque ad Kalendas Iunii Romam non venirent et satissa crent, excommunicati haberentur Philippus rex Francoriim , si nuntiis papae ad Gallias iuris de satisfactione sua et emendatione securitatem non secerit, habeatur excommunicatus Liemarum Br mensem archiopiscopum pro inobedientia superbiae suae ab episcopali mei suspendit, et a corpore et sanguine nomini interdixit. Guarnerium Stra 2burgensem ab episcopali ei sacerdotali ossicio suspendit. lenricum Spirensem suspendit Henrimannum Bambergensem, si ante Pascha non veneri satissaeturus similiter suspendit. Item in Longobardia Guillelmum Papiensem et Cunibortum Taurinensem suspendit Dionysium Placentinum deposuit. Rober- tui ducem Apuliae jam anathematizatum ei no her: una de Loritello invasores bonorum Sancti Petri, excommunicavit.
Concilium. Ad reformandam Ecclesiae disciplina in l29 In hoc concilio editum fuisse primum contra investituras deeretum docet Pagius ad ann.Ch. 075. n. De SPqq.
ιιγὶ Non a Natali Domini sed a die anuni ia-B Gregorius anno 074 synodum indixi exordio QuadraFsimae anni 1075 celebrandam, ad quam vocavit unprimis longius distantes Britannos episcopos et abbates, Tullensemque episeopum de Simonia eteoliabitatione cum muliere quam habere ut conjugem, diminatum lsemberius Pictavensis episcopus. qui per milites irruerat in episcopos causam incestuosi comitis cognoscentes, eorumque quosdam verberibus, quosdam contumeliis affecerat, ab ossicio su Spen Sus . iussus est Romam venire , sicut etiam nenno Osnaburgensis episcopus et abbas Cotheiensis inter se litigantes. Citavit etiam Liemarum Bremensem archiepiscopum ob causam supra enarratam.
Sigefridum Moguntinum archiepiscopum cum Omnibus suis suffraganeis episeopis eidem synodo assi- Slere praesentes mandavit. Abienrico rege per litteras petiit ut legatos ad unodum mittat, illosque non audiat qui discordias Inter se seminant. Cuni lierium Taurinensem piscopum qui de invaso m e nasterio Sancti Angeli accusabatur jussit etiam ad venire, sicut etiam Guillelmum Papiensem ob causam divortii inter Aronem et Mathisdem Hugonem militem qui hona Taurinensis eclesiae invaserat. ad reddendam rationem citavit. Ea quae supra deflerim anni a inhergetis is piscopi SuspeiiSione et Dionysii laconii ni episcopi depositione in ActissInodalibus recens 'ntur inveniuntur etiam apud Gri g trium libri u epistola 54 ei 76, ei libri tertii epistola . ii adein synodo ompositas fuisse discordias into Pragon sem ei Oravensem episcopos declarat Gregorii epistola xlibi i ii Constituta synodalia per universum orbem promulgari manda-vii scriptisque ad sanciuin Annonem Gotoniensem et Sigefridum Mogunt ilium episcopo epistolis voluit ab iisdem eongregatis in sua ilicstci'Si conciliis. ea prireipue quae de continentia clericorum et pra- vivit Simoniae corrigonda decreta ei constitii lasuerant, promulgari Baronius anno 075, nil uero line Se Ilien .ibus. tionis Virginis . et incarnationis Verbi numeram amuis, it dictum est superius.
45l Teri ius autem incipit ho anno, die 22 Aprilis.
400쪽
Quo Henricus reae Germaniae, Sigefridus Moguntinus, Willelmus Traieetensis, et Robertus
Bambergensis pinopi exeommunieantur, anno Domini 1077.lM13si conciι. XX, 467. Anno ab incarnatione Domini millesimo septuage Di imberium de Belirioeo propter infestationes ii simo quinto, indict. xiv celebravit ipse ι32)dominus dunensis Ecclesiae Podiensem Simoniacum liomia
Gregorius papa Romae synodum in ecclesia Domini Salvatoris, quae Constantiniana dicitur, ubi intersui iepiscoporum et abbatum, atque diversi ordinis elericorum et laicorum copia , in qua, inter caetera decreta quae ibi gesta sunt, excommunicavit Sige-leidum Moguntinum archiepiscopum in hunc, . um mi gelaidum Moguntinum archiepiseopum, qui conatus est episcopos atque abbates regni Teutoni eorum a sancta Romana Ecclesia videlicet spirituali matre sua, scindere judicio sancti Spiritus et auctoritate beatorum apostolorum Petri et Pauli ab omni episeopali ossicio suspendimus et a communione corporis et sanguinis Domini separamus, nisi sorte mortis periculum superveniat, ita tamen ut paenitentia uetus resipiscat. Caeteros vero qui sua sponte ejus schismati consentiendo subscripserunt. et in ea iniquitato perdurare volunt, similiter ab omni episcopali ossicio suspendimus. Illos vero qui non sponte consenserunt, usque ad sestivitatem sancti Petri fugerimus eo quidem respectu ut si infra istum terminum idoneam aut per se aut per nuntios suus satisfactionem praesenti: noestre non obtulerint, episeopali deinceps ossicio pii-
Geommunieatio episcoporum Longobaritiae. Episcopo Longobardiar, qui spreta canonica et auctoritate, contra beatum Petrum apolleidam Stephanum, scilicet a legalis nostris excommunicatum . et Pontium Gratianopolitanum , quousque resipiscat, excommunicamus; et ea tiar
Diensis episcopus in episcopatu Diensi de deeimis et primitiis et celestis secit, et aetera quae
in legatione nostra statuit, nos quoque eonfir
Excommunicati Henrici regis Teutonicorum.
Male Petre apostolorum princeps iii clina, qua sumus pias aures tua nobis, et audi me servit m tuum quem ab infantia nutristi, et usque ad buue diem de manu iniquorum liberasti, qui me pro tua fidelitate oderunt et odiunt. Tu mihi testis es et domina mea mater Dei, et B. Paulus frater tuus, tomnes sancti, quod tua saneta Romana Melesia me invitum ad sua gubernacula traxit, et ego non rapi nam arbitratus sum ad sedem luam ascendere. γ-liusque volui vitam meam in peregrinatione sinite quam loeum tuum pro gloria mundi saeculari ingenio arripere et ideo ex tua gratia, non ex meis operibus, eredo quod libi placuit et placet, ut populus Christianus tibi specialiter commissus mihi be-diat, specialiter pro is, iee, si e in Mutin. vita ilia mihi commissa, et mihi tua gratia est potestas a Deo data ligandi atque solvendi in coelo et in terra. Hae itaque siducia laetus pro Melesiae tuae honoro et defensione , ex parte omnipotentis Dei Patris et stolorum principem sacramentum conspiraverunt C Filii ei Spiritus saneti per tuam potestatem et ait auetoritate ejusdem beati Petri ab omni episcopali
ossicio suspendimus, et a communione sanciae Melesiae separamus. Geommunicatio episcoporum ultramontanorum.
Agathensem episcopum Berengarium , quia qui
Narbonensi episcopo excommunicato communicavit, et vices episeopales pro illo secit, exeo i muni milS. Viennensem episcopum eri mannui iuste
depositum pro Simonia periuriis, saerilegiis et
apostasia, quia Viennensem Ecclesiam infestare Inon desistit, excommunicamusci et Ecclesiis Romanensi et Sancti Irenaei Lugdunensi, quousque eas occii paverit, divinum interdicimus ossicium. Desiderium et Romanensis Ecclesiae clericos , qui regula elori talem, en rico regi silio Henriei imperatoris qui contra luam Ecclesiam inaudita superbia insum rexit, totius regni Teutonicorum et Italia gubernacula contradico et omnes Christianos a vinculo juramenti, quod sibi serere vel facient, absolvo et ut nullus ei sicut regi serviat, interdico. Dignu inest enim ut qui studet honorem Ecclesiae tuae imminuere, ipse honorem amittat quem videtur habere. Et quia si ut Christianus contempsit obedire, nec ad Dominiim redii quem dimisit, participando exeommunicatis, meaque montia, qtne pro sua salute sibi misi, le teste, spernendo, seque ab Ecclesia tua.
tentans eam scindere, separando, vinculo eum anathematis vice tua alligo, et sic eum ex fiducia tua al- res nostros ab ea expulerunt, et excommunicatis Digo, ut Seiant gentes, ei comprobent quia tu es Pe-cnmmunicaverunt, inde, donee satissaeiant, excom iriis, et ii per tuam petram Filius Dei vivi aedifieavit municamus. libatem Sancti Egidii similiter, ei eo ieelesiam, ei porta inseri non prevalebunt advorsus mitem sancti Egidii, propter consanguineam m vultu. xvi . . miter Forensem . et Umbei itim de Dilagineos 452 In eo l. iiii n. de s doni litus.