장음표시 사용
401쪽
Coneilium. Quae in hac syn Ilonne ela suerint, summatim apti l arulaertum recensentur his herbis : i Legati, ut jussuli fuerat, Annimo conatulis' accelerarit s. pridie quam a papa Roma si nodus indicta celebraretur erat ex more prima hebdomada uadragesimae). Romam ingressi litteras tradunt. Tune caeteram legationem, sicut in mandatis habebant, verbo non minus contii melioso i iam heripis exsequuntur Papa nihil permotus atrocitatu nuntii, postera die cum clerus et populus ad syn utim frequens mussuxisset, in auribus omni uin litteras recitari secit, et sic cunctis qui convenerant episcopis id lieri deesernentibus rogem excommunicat, et eum eo archiepiscopum Mogmit iniim Sige-fridum episcopum Trajecu nsem Willel nium episeopum Dambergelisem Robertum Ca ti ris qui conspirationis hujus participes exstiterant diem statuit, Ioe ana ιhema probat.
Eadem habentur in rebus gestis sancti Anselni Lucensis episcopi his verbis : Inau.lii deinde audacia et admirabui superbia sui facinoris compoti S. nee dicendos colligit episcopo in civitatem ornaaliam, habitoque conciliabulo, proscripserunt prima. sedis episcopum quod a saeculis non est auditum. Fecit deinceps legationem in Italiam, eamdem assi r-mans praesumptionem per schismalicos sibi complices episcopos IIuius legationis lator sui quidam Rotandus Ebarardus nomine Teutonicus natione, filius suinculi hamus diaboli invetitor omnis seremendaeii. Hic circuivit et perambulavit terram ulschismatica omnes inficeret contagioile. Mulloficerte, qui propter interdicium domini papae divino ab lateio cessaverant, ipso interdictus et vinculo perditionis ligatus inaudita temeritate a superbia qua, nisi Romam praesentati causam dicerent nova reconciliavit et ex parte domini sui regis, ut hujus et ivisitaue contra sedem apostolicam rebel 'cium more priori celebrarent, indixit
Itonis, similem caeteris excommiliticalionis Sent. tiam sortirentur. Porro Oltοitem Ratisponens in episcopum, et Oilonem Constantiensem episcopum, et Burchar dum Lausannensem episcopum, Eberha dum comitem, lilatricum, et alios nonni illos, quibus rex potissimum consiliariis utebatur, jam pridem excommunicaverat. In eadem hae synodo. t. 1 e
Domnigone presbytero in Vii Mathil dis, Gregorius Papa ad repraeselliandum et exprimendum lotius tragoediae quam cum rege alaeba argumentum, hoc usus est ymbolo Anguis quidam, inquit, pereuSsus seipsum spiris collegit qui dum morsu rabido ovum lapideum iii xla se positum ad I P dendum appeteret a lapide quem .ae tere intendebat ipse hesus aufugit , Quo symliolum ea haud dubie intentione dixit ut significaret petram. Iliae est
Ecclesia, lurore persequentis regis la di non posse; ipsum vero potius Levi, qui eam persecutioii lac randam attentavit. Verba omnigonis presbyteri metrice conseri placita sunt: Incipiens synodum pastor Cressorius orum Grilinae sculptum gestans in cortice acutum Ε eolubrum nigrum qui tendebat capvι ictv Quippe repereussus itodum pertingere sursum Non poterat ea visamque plicans dabat sinuatam, Non erat hore plana, sed erat sculptura levata. Ad synodum serιur nunquam parante reperιnm. ouod dum miratur, praedietus et ecce notandus In medium renit, papae mor dicere empiι:Re jussit terrae. ju erunt pontificesque. Γι tanquas sedem quam non ea dignus habere. Romanis clericis mor idem portitor, inquit: Costea in pente Romam, estor veniet cX. Missurus papam. upus hic, non est quia papa.
IIaees adem demolando habent acta ipsius Gregotii, quibus ejusdem pontificis ita texitur, et reliqua Clim igitur dissimulare amplius tanti facinoris
malitiam linii posset apo,tolicus, excommunicavit tam ipsum qualia omnes ipsius autores atque omnem sibi regiam dignitatem inierdixit e obligatos sibi saeramentis ab omni debito fidelitatis absolvit. Quia quod verecundum etiam est dicere muter haereticam quam praelibavimuS culpam adei aut in sancto concilio nuntii illius sic audentes latrare Praeeipit dominus nosti rex ut Sedem apostolicam, papa ium utpote utim, dimittas, nec locum hunc sanctum ultra impedias. Proh nefas inexsecrabilein insilieissi uti hominis temeritare in En suum esse dixit quod solii in post Morum principi Petro Christus Dominus commisit nec subito quide iii
commisit, verum tertio antequam committeret in terrogavit Simon, inquiens amas me pasee oves meus Iotin xxii. Non rogeni non imperatorem.
alii aliquam Christianae professionis conditionem
rti igitur quem si ii solius iudicio Domiti iis reser-xavit hic non solum judicare verum etiam silum dicere et, quantum in se est audo damnare ullam ob causam omnis illa sancta svnodus jure indignata. anathema illi conclamat atque conlirmat. Q lactenus de his ibi. In ii autem ejusdem pontis eis additur quod sequenti die post notandi illius in svnodo habitain
invectivam orationem aliaue si in lillemira niti sitium episconorum. Sunt autem hae ibi scii pia a Die vero altera ab episcopis liltraitiositanis litterae ad pontificem sunt allatiP. ininitibus conlite an lil se errasse et nimium di liquisse inui postulabant quo liti veniam et omneu de c:rtero filii obc dioni iam observaturi sirmiter spopoliderunt. Vix quos dato tumultu synodalis tractatus in tranquilii lati processit. Sed cum ein pus jam instare absolvendi synodum pontifex habito cum eminu ei detonsentientia iis subjiciuntur. Nun pergii Domui δο- episcopis utiliori consilio in vindem regem.
Has gestare deee virtv es non modo vere. Atque crucem Christi studeamus serre metipsi. Non nos a Chrisι tribulatio separet isto Tempore sed colla subdamvs membraque nostra Martyrio. Verbo side sertulit hic ergo ostensus serpens, qui scutum gesta e ensem Adversm matrem Romanum eatholicamque
Eeelesiam Christi de sanguine rubra benigni. Plura loquens papau diri synodus sibi .aneta
Tu pateres putrum blasphemum contere prarum,
Es nostrum qilippe jussis parere. visqtie Pro Christo morten patienter sttiacimtus omnes. Iititi, tum eonfer gladium trahe 'ercute sortem. Omnibus recelso dignum elamantibus esse Privari regno restem, maledicere ne non. Papa dolens iuriis anaιhemaιis illico strinait neqem praedictum cui regnum devela ipsum. In uuadragesima synodua celebrata si ista. qui ecclesiasticam initatem ciuilere attentavit. excommunicationis sententiam imiulii, ei limite ad con lignam satisfactionem senum uam ipsam sirini in obsorvari prirc pii. AE .io i iiiiii mii P. sane in juste riteque laetiim praedecessorum exemplis pluribus auctor domu Gregoriit igitur ubi anathematis sententia in synodo eicillit Henricum regem, et omnes tri pΡry trati sceleris suissent auctores, ad omnos Chri a lideles has litti ias dedit quibus et
wntentiam xcommunicationis in eosdem alam adiunxit: AER .costic episcopus servus servorun
Dei omnibus qui cupiunt se annii merari inter oves quas C. tristia beato Petro eummisit salutem ei apostolicam benedictionem. Audistis, fratres, Oxum et inauditum, a te. v supra epiει 6. lib. IV. Ad hane quoque synodum spectare noscunti rsent, taliae illaeirmiores, quae inter epistolas Greg
402쪽
ri lib. , post epist. 5. habentur hoc titulo in Asor in scripti : Dicιatus papae. Quas sine duhio pontifex retur. Vide eo consilio promulgavit, ut rex ex his audaciam quentibus. schismaticorvin episcoporum ei principum hoc tem-
AD CONCILIUM ROMANO III ADDITIO.
Scitum est Romani huius concilii habendi causam praebuisse impudentiam Ienriei Germaniae regiS, quo agente conciliabulum Normati e eoactum eo devenerat audaciae, ut Gregoriuinis pontificali sede deiiceret cujus delinitionis auctoritate laetus uenricus litteras injuriarum plenas dedit ad Ilildebrandum seu Gregorium papam, quas integras inseruit in aliis litteris ea de causa ad Romanum elerum destinatis nae vero litterae tum quae ad Henricum eum quae ad Romanos seripue sunt, per baiulum missae. Gregorii jussu recitalae sunt in plena Romana synodo anni l076, teste annalista Saxone Eeeardi ad ann. 076. ex quo easdem litteras integras habemus. Cum igitur ad acta synodi haec pariter seripta Pe tineant aequi honique facient lectores ecclesiasticae IMEcclesiam insurgentium experi-l076, numerori ei se- existimans in ipsum caput ausus es insurget ' mandans quae nosti, scilicet, ut tuis verbis utar. quod ait tu morieris, aut mihi animam regnumque tolleres. Hanc inauditam contumaciam ego, non verbis, sed re consutandam dijudicans, gen ratem conventum omnium regni prima luum ipsis supplicantibus, ahui, ubi cum ea tiae hactenus metuis reverentia lacebantur in medium deducta luissent veris assertionibus illorum, quas ex ipsorum litteris audies, palam aeterin est te nullatenus in apostolica sede posse persistere. Quorum Sententia, quia justa et probabilis coram Deo horninibusque videbatur, ego quoque assentiens, omne tibi papalus iis, quod habere visus es, abrenuntio, at lite ut a sede urbis cujus mihi patriciatus, Deo
IIistoriae studiosi, si huc translatas habeant quo η tribuente et iurato Romanorum assensu, debetur, lamen praemonitos volo ut quae in Gregorium laeda ut descendas edico. lactantur, hoee diei accipiant ab homine impotenti, qui eommoti animi insanias non veritatis consilia sequitur.
IIEt Ricvs Dei gratia rex unirer a sanetae Romanae Ecelesiae eleroe populo, gratiam, salutem et omne
Hare fides firma et inconcussa creditur, quae Semper et eadem et pri senti et absenti servatur nec diuturna ejus, cui debetur, absentia, nec longi temporis laedio immutatur quam talem vos nobis Servare scimus et gratias agimus et ut eadem Perwvere petimus, videlicet, ut, sicut facitis amicis nostris amici, inimicis inimici jugiter existati S. In cigmicus non usurpatire, sed pia Dei ordinatione Ilaec series epistolae nostrae ad Hildebrandum monachum, quam idcirco et vobis scripsimus, ut et vobis nostra voluntas, et nobis, imo Deo et nobis vestra satisfaciat haritas Exsurgite igitur in eum.
fidelissimi, et sit primus in side, primus in ejus
damnatione. Non autem ut sanguinem ejus sundatis dicimus, quippe cum major sit ei post depositionem poena vita quam mors; sed ut eum si nolit descendere cogalis, et alium communi omnium episcoporum et vestro concilio a nobis electum
in apostolicam sedem recipiatis, qui quod iste in
vulneravit, curare et velit et possit. ter quos scilicet nil delirandum monachum notantes, vos in ejus inimicitiam excitamus; qui huic Ecelesiae invasorem et oppressorem, et Romanae reipublicae vel regni nostri insidiatorem deprehendimus, ut in sequenti epistola sibi a nobis direcia
in promptu ret. HEirenicvs Dei gratia reae, HILDEBRANDO.ε Cum hactenus ex te ea quae patris sunt expectarem, tibique in omnibus magna sidelium nostrum indignatione obedirem percepi a te vicissitudinem. qualem oportebat ab eo qui vitae regnique nostri perniciosissimus esset hostis. Nam cum in primis omnem haereditariam dignitatem, quae mihi ab illa sede debebatur, superbo ausu rapuisses longius inde progrediens regnum taliae pessimis artibus D Nisi rex, isdebrando iam non apostolico, sed salso
Hane talem pro consession tua salutationem promeruisti, qui nullum iu celesia ordinem prae-leriisti, quem eonfusionis non honoris, maledictionis non benedictionis, participem non seceris. Ut enim de multis pauca et egregia loquamur rectores sanctae eclesiae, videlice archiepiscopos, episcopos, presbyteros non modo langere sicut christos domini non timuisti, quin sicut servos nescientQS iii id faciat Dominus eorum sub pedibus tuis calea sit in quorum conculcatione tibi favorem ab ore vulgi comparasti, quos Omnes nil scire, te autem omnia nosse judicasti, qua utique sententia non ad alienare tentasti. Nec hoc contentus in simos episeopos, qui nobis velut dulcissima membra uniti sunt manum mittere non timuisti, eosque superbissiniis injuriis acerbissimisque contumeliis eontra divina et humana jura, ut ipsi aiunt, exacerbasti. Quae omnia elim ego quadam patientia dissimularem, tu hoc non patientiam sed ietna Via in sed ad destruetionem uti studuisti. ui jure hoc B. Gregorium, cujus nomen tibi vindicasti, de te prophetasse credimus sic dicentem taaglvenii subjeciorum plerumque animus pra Iati tollitur, et arat ima te tua omnibus Osre, eum sidet plus omnibus posse. Et nos quidem hare omnia sustinuimus, dum apostolicae sedis honoreni ser vare studeremus; sed tu humilitatem nostram ii
403쪽
inorem fore intellexisti, ideoque ei iv ipsam regiam Apotestatem, nobis a Deo concessam, exsurgere non
itinuisti, quam te nobis auferre ausus es minari: qiuasi nos a te regnum acceperimus quasi in tua. et non in Dei manu sit regnum vel imperium. qui Dominus noster desus nos ad regnum te autem non voeavit ad saperdolium. Tu enim his gradibus ascendisti, scilicet astutia quod monachica solassio bonii natur poeuniam pecunia. favorem avore, serrum erro sedem pacis a. isti, et de sede pacis pacem turbasti, dum subditos in pnaelatos armasti, dum episcopos nostros a Deo vocatos, tu non vocatus spernendos docuisti, dum laicis ministerium eorum super sacerdotes usurpasti, ut ipsi deponant vel contemnant, quos ipsi a manu Dei per impositionem manuum episeopalium descendi acceperant. Me quoque qui lice Bindignus inter Christos ad regnum sum unctus, tetigisti, quem sanetorum Patrum traditio soli Deo judieandum deponendumque commiserit ipse quoque verus papa B. Petrus clamat Deum timete, regem honorifieate I et r. H . Tu autem, quia Deum non limes, me constitutum eius inhonoras. Jnde . Paulus ubi angelo de celo, si alia praedicaverit, non pepercit, te quoque in terris alia Meniem
non excepit. Tu ergo hoc anathemate, et omniuinopiseoporum nostrorum judicio, et nostro damnatus, descende: indicatam sedem apostolicam
linque alius in sedem beati Petri ascendat, qui nulla violentiam religione palliet, sed B Petri sanam doetrinam doceat. Ego letiarieus Dei gratia eum omnibus episcopis nostris tibi dicimus : Descende,
Quae liuerar subdit annalista saxo Ereardi eum
domno papae in basilica Lateranensi sancti syno praesidenti visserit aliaue et coram synodo palam recitaue tanta si in celesia commotio, ut legatus suenrici nisi inter apostolici pedes defensionem invenisset, membratim laniatus interiisset Sequentidie dominus papa oram synodo declaravit qua mansuetudine regem de magnis ei liminibus eorripuisset utque episcopos a captivitale liberaret, quanta suavitate rogasset et jussisset, quamiamque superbiae amaritudinem recepisset. Deinde, ennciis
acclamantibus, ne talis contumelia remaneret inulta, omnium consilio et consensu lenricum synodali judicio damnavit, regisque nomine et honore privavit, atque anathematis gladio pereussit. B. Petre, apostolorum princeps, etc. Vide inter epist
In quo Gilbertus Ravennas, Tebaldus Mediolanensis, aliique plures episcopi Xeommunicantur, anno Domini 1078.3m: si concit. XX, 505. 455 Anno ab incarnatione Domini millesimo C
septuagesimo octavo pontificatus vero domini Gregorii papaeoli anno , celebravit ipse Oininus Gregorius papa synodum, ubi interfuere archiepiscopi et episcopi diversarum urbium sere numero
centum nee non et abbatum ac diversorum ordinum clericorum et l&icorum innumerabilis multitudo. In qua apostolica constituta eorroborans, millia quae corrigen ta erant correxit et quae corro-horanda firmavit. Inter caetera namque in sine synodalis absolutionis ad annexuit et perpellia memoriae pro posteris scribenda mandavit, ita
dicendo 'ebaldum Tlieobaldum dictum archiepiscopum Mediolanensem , ei Ravennale in Gilhemtum inaudita ceres et superbia adversus hanc fianctam catholicam Ecclesiam se extollentes abi piscopali omnino suspendimus et sacerdotali os-licio, et olim jam laetum anathema super ipsos innovamus Arnulptium Cremonensem publice coram nostra praesentia convictum ei consilentem se Simoniacum ab omni episeopali ossicio absque spe recuperationis deponimus, et usque ad dignam satisfactionem anathemate percutimus Bolandum vero Tarvisiensem qui pro adipiseendo opiscopatus luinore subdolus actus legatus inter Ῥgmina clii 55 Dauiu rari antes ea cod. vlin. sae r. lolii uia schisma sacere non abhorruit ut amodo et iis mi in saeculuit episcopali careat dignitate, apostolica censura censentiis, et ut nullus succossortim nostroruin suae consecrationi aliquomo:lo consentiat, modis omni hiis prohibemus . t perpetuo eum anathemate alligamus nisi resipuerit, et digne Deo saltssacerit. Hugonem eardinalem tituli Sancti Clementis lorii ab apostolica sede damnatum, eo quod aspiralor et socius laetus haeresis Cadalo Parnti iasis episcopi, et ieruntonia iiiiiiii legatus apo tolicae odis, aereii eis et Simoniacis ot ab apostolica sede damnali se conjunxit et tertio actus apostata et haeresiare liti. schismata et divisiones atque scissuras in Ecclesia Dei lentans eam scindere fecit, ab omni sacerdotalionicio privamus, et iam ah ingressu et honore praeitiel: Ecclesie, qua in omnium cclesiarunt.
sub perpolita et irrevocabili sententia submovcmu'. et usque ad satisfactionem an alliemate percutimu3. Renovamus etiam excommunication m a priu- decessoribus nostris laetam super aulaedum archiepiscopum Narbonensem, et absque ulla recu-
pcrationis spe ab episeopali ossi io cum submo
404쪽
m avsa resis nises Henrici et aliorum JHenraei, et aliorum.
Et quoniam lis et perturbatio litem et perturbationem juni in maximum sanctae celesiae periaeulum et detrimentum quotidie redundare cernimus Ilege cernunturi placet nobis elaborare pro viribus, quatenus idonei tam religione quam ιtam scientia pollentes nuntii e latere apostolicae sedis ad paries illas mittantur qui omnes religiosos et justu amatores in Teutonici regni partibus commorantes ciericalis et laicalis ordinis viros et ad io opus idoneos convocent, cum quibus Domini gratia prireuntexaut finem et pacem iuste componant, aut veritate praecognita, cui pari magis justitia aveat. id plenum addiscere valeant quatenus pars iniit Sl:
desistat, et apostolica auctoritate munita justitia et auctoritatis robur obtineat. Verum qu nonnullos diabolico instinctu collectos tyrannidis suae facibus accensos, turpis lucri avaritiae mancipatos discordiam potius quam pacem fieri et videre desiderantes lare non ignoramus; statutinus ut nulla unquam persona alicujus γ- lentiae sive rex aut archiepiscopus, episeopus. dux comes, marchio, sive miles aliqua pra sumptione, temerariove ausu, fraude, dolove. seu aliqua perturbatione legatis nostris obsistere et contraire, ne justitiam et sinem componant, pertentent. Quicunque autem temerario ausu quod non optamus huius nostrae constitutionis violator exstiterit, legatisque nostris ad hane pacem componendam euntibus praenominatis fraudem opponere tentaverit, vinculo eum anathematis alligamus, et non solum in spiritu, verum etiam et in corpore et smni prosperitate huius vi apostolica potestate innodamus, et victoriam ejus in armis auferimus ut sic saltem confundantur, et duplici confusione et contritione conterantur. Item
Rainario verora gi Eroni Raineri vero Vidicionis lilio inducias trium hebdomadarum damus. Quod si
in spatio isto coram praesentia nostra aut per se aut per legatos suos iustitiam laeere noluerit, eo quod fratrem suum manu sua interemit, et multa periuria ut scelestus incurrere non abhorruit, et Ognatam suam et pupillos liberos utique si atris sui castra eorum diripiendo et praedia contra periculum animae suae vexare non desinit. Transacto p nominato termino anathemate eum alligando percutimus. Ei filium comitis. . . . datis induciis usque in Palmas, simili excommunicatione timodamus, eo quod Lu-eensem Ecclesiam uicto manere sua diripientio minime permittit. Excommuiticamus Leo episco- pM Ostiensis lib. m. homnes orlmannos qui invadere terram Sancti Petri laborant videlicet mamcli iam Firmanam ducatum Spoletanum, et cos qui Beneventum obsident, et qui invadere et depredari uituntur Qimpaniam et maritimam, atque Sabinos, et qui tentati urbem Romanam confunde-
aut cognitis, neque per se, neque per anonicam excusationem ad praesentem synodum venerunt, aheplacopali suspendimus ollicio, et quicunque e rum se episeopus sive presbyter, pri leti Nort- mannis, donec excommunicati fuerint, divinum onneium sererit, a sacerdotali Ostici perpetuo submovemus. Abbati Farsensi octo similiter dierum indu-eias conectimus post quem terminum, nisi ad emendationem venerit, excommunicamus, et ei eorpus et sanguinem Domini interdicimus, abbatisque
ordine in perpetuum arere en in censemus
Et tuoniam Dei judicio nonnullos naufragi perire cognoscimus et eos quasi legali jam jure dia tu lico imo instinctu, ab his quibus misericorditer sublevari et consolari deberent depraedari conspicimus statuimus et sub anathematis vineulo, ut apri decessoribus nostris statutum est, jubemus uti lutcunque naufragum quemlibet, et bona illius in- Venerit, secure tam eum quam omnia sua bona
sua dimittat. 0rdinationes vero illorum qui ab
excommunitatis sunt ordinati, sanctorum Patrum sequentes vestigia, irritas fieri censemus. Iterum sanctorum praedecessorum nostrorum statu in t nentes eos qui excommunicatis fidelitate aut sacramento constricti sunt, apostolica lictoritate a
sacraria crito absolvimus, ct ne sibi fidelitatem observent omnibus modis prohibemus. Item a quoniam multos, peccatis nostris exigentibus, pira causa excomm linicationis perire quotidie cerninius, pars im ignorantia, partim etiam nimia simplicitate.
partim timore partim etiam necessitate, devictinii sericordia, anathematis sententiam ad tempus, Prout possumus, opportune temperamus Apostolica namque auctoritate anathematis vinculo hos subtrahimus videlicet uxores, illoros, Remos, ancillas, seu mancipia, nec non rusticos et Servientes, elotimes alios qui non adeo euriales sunt, ut eorum consilio scelera perpetrentur, et illos qui ignoranter excommuilicatis communicant, seu illos qui communicant cum eis qui communicani excommunicatis. Quicunque autem aut Orator, sive peregrinus. aut viator in teriam excommunicatoriani devenerit, ubi non possit emere, vel non habet unde emat, thri excommunieatis aecipiendi licentiam da iuus. Et si quis excommunicatis pro sustentatione, non sis por-hiae sed humanitatis causa, aliquid dare voluerit, fieri non prohibemus. Actum R, ima in eo flesia Domini Salva loris quinio Nonas Martii, indictione prima.
Concilium. His aciis synodalibus redarguitur Marianus colus in Chronico scribens Gregorium in
hae synodo uenricum, eis regno privasse illud
que in Rodiilphum Suevhi duce in transtulisse Nani non nisi post biennium a Saxoniblis et principibiis imp rii electus aur Inritate . regorii euntirniatus sui l.
ut infra dicem iis ii conciliis Romano I synodica Distola de rebus in i a synodo gestis extri sui iasib. v. epist. 5.
405쪽
s δέ Anno ab Iucarnatione Domini millesimo septuagesimo octavo, pontificatus vero domini Gregorii septimi papae sexto, tertio tertio decimo Κalandas Decembris, indictione secunda celebrata est synodus Romae in eclesia Sancti Salvatoris pro restauratione sanctae Ecelasiae liqua inter alia excommunicatus est Constantinoplitanus imperator, aliique qui subscripti habentur. Iuraverunt quoque legati Ilenrici et Roduli hi, quisque pro domino suo, quod nullis dolis olloquium legatorum sedis p stolicae in Teutonico regno habendum iuipedienti Constituta ei iam sunt illic ad utilitatem sanctae Ecclesiae quaedam eapitula quae in sequentibus denotantur De Teutonicis eontradicendis ne praedia eeelesiastica a regibus data sire ab invitis episcopis, detineant. Γ iterum communirentur illi quorum v ιν eolt quium remansit. Narbonensi archiepiseopus iterum eaecommunicetur. Ε alii qui ab Amato eviscopo sunt ereommunicati. Comes saneti Esidii excommunicetur propter XO-
F idem monasterium si fuerit in potestate comitis. Monasterium Sancti Benedicti montis Cassini desenda, ab omnibus orι manuis. V eontradieatur ne aliquis aecipia inrestituram Ecelasiarum de manibus luteorum. F ne praebendae res seia eelesiastica tendantur. De eonsanguinitate. De Simoniacis.
Da falsis ordinasionibus. De salsis paenitentii3. Ovaliter vera paenitentia desvr De decimis a Iaicis injuste detentis. De patriarehara quileiensi. De patriarcha Gradensi. De imperatore Constantinopolitans. De sestiritatibus pontisicum Romanorum relebrandis. De abstinentia Sabbati. De Iudaeis non praeponendis Christianis. De sancti Petri haereditate oeevitatali nullus poenitens suseipiatur sine litteris episcopi sui nisi sorte sueri episcopus mortuus vel eaeconi
Ut nullus abbas decimas e primitias sine auctorisate Romani pontisicis seu episcopi onsensu, in cujus dioecesi nabitat, detineat. ' nullus episeopus gravamen, seu servile servitium. eius abbatibus imponat. Et saeerdotes sine licentia avi episcopi, et monachide notis monasteriis sine licentia suorum abbatum,
45M Dantur variantes ex cod. Mutin.
si 56 In Ecclesia imo ruinam sanet: eo eligionis
Ut episeopi qu onsenserint fornicationem relineratum in suis paroctiis a suo oscio suspendaniur. V omnes episeopi firmamentum faciant, ne praediaeeelesiastica vendant.
Γι nulli episeopi praedia eclesiae in beneficium ribuan sine eonsensu papae si de sua sunt eo is eratione caeteri autem sine consensu urehicriscopi sui et fratrum auorum hoc idem non praesumani; si autem praesumpserint, ab Oseio suo suspendan tur et quod venditum ea re datvm benefletum Εeclesiae reddatur omnino eraeuas omni venditione, re in beneficium traditione. Et omnea episeopi artes liιιerarum in via Melesiis doceri facianι, et ornamenta Melesiae sine eerιa utilisate, aut grari neeessitate, nullo modo nulloque nyenio Ecclesiis subtrahant, ne perieulum ια.
erilegii quod absit, incurrant. Γι annuntietur taleis eum quanto periculo animae suae decimas detinent, e Meleaias possident. v cui certam partem in solemni missa rotun habere, aliquid procurent ferre. meret quaedam in hae synodo facta e multa enim deιiderantur, quorum tanιum litus habentur. l. Quicunque militum, vel cuiuscunque inlinis vel professionis persona, ptaedia ecclesiastica a quocunque rege, Seu saeculari principe, vel ab episcopis invitis seu abbatibiis, aut ab aliquibus ecclesiari in rectoribus susceperit, vel suscepit, vel invasit, vel etiam de rectorum depravato seu vilios eorum consensu tenuerit, nisi adcin praedia Ecclesiis restituerit, excommunicationi subjaceat. Si quis Norlmannorum ι553 vel quorumlibe hominum p dia monasterii Sanci Benedicti moniis Cassini invaserit, vel quascunque res ejusdem mo- nasterii injuste abstulerit, et his vel ter admoni ius non emendaverit, excommunicationi subjaceat, donee resipiscat e Leelesiae satisfaciat. II. Quoniam investituras Ecclesiarum contra statuta sanctorum Patrum a laicis personis in multis partibus cognovimus ieri, et ex eo plurimas periur-hationes in Ecclesia oriri 456ὶ, ex quibus Christia ita
religio conculcatur decernimus ut nullus clericorum investitutam episcopatus vel abbatia , vel re sis, de manu imperatoris, vel regis vel alicujus laicae personae, viri vel seminae, suscipiat. Quod 437 si praesumpserit recognoSeat investi- iuram illam apostolica auctoritate irritam esse, et se usque ad condignam satisfactionem exceationi subjacere.
i.57 Illaec quoque desidetantur in
406쪽
Ill. Similis praehendas archidiaconatus, praeposituras vel aliqua ossicia ecclesiastica vendiderit, vel alitor quam si aluta sanctorum Patrum praecipiunt ordinaverit ab ossicio si ispendatur dignum est enim, ut sicut gratis episcopatum accepit, ita membra ejusdem episeopatus gratis distribuant. IV. Ordinationes quae intervenietite pretio vel precibus, vel obsequi alicujus personae alicui personae ea intentione impenso, e quae non communi consensu cleri et populi secundum canonicas sanctiones fiunt et ab his ad quos consecratio pertinet non comprobantur, infirmas et irritas esse dijudicamus quoniam qui taliter ordinantur, non per ostium, id est per Christum, intrant, Sed ut ipsa V 'rilas testatur, lares sunt et latrones Ioari. ). V. Falsas paenitentias dicimus, quae non eundum auctoritatem sam t. ruin Patrum pro qualitate criminum inponuntur. Ideoque quicunque miles, vel negotiator, vel alicui osticio debitus quod sine Deceat exerceri inon possit, si culpis gravioribus irretitus ad poenitentiam venerit, vel qui bona alterius injuste detinet velinii odium in corde gerit,
et recognoscat severam postilitentiam non posse Perogei e per quam ad aeternam vitam valeat pervenire,
nisi arma deponat, ulteriusque non serat, nisi consilio religiosorum episcopolum pro defendenda justitia, vel negotium derelinquat, vel osseium deserat, et odiu ui ex eorde dimittat bonaque quae injuste abstulit restituat. Ne tamen desperet interim quidquid boni sacere poterit hortamur ut faciat. ut omnipotens Deus cor illius illustret ad poetii tentiam. l. Decimas, quas in usum pietatis concessas esse canonica auctoritat demonstrat, a lateis possideri apostolica auctolitate prohibemus : sive enim ab episcopis vel regibus, vel quibuslibet personis, eas acceperint nisi Ecclesiae reddiderint, sciant se sacrilegii crimen committere incurrere , et aeternae damnationis periculum incurrere poenam subire . Vll. Quia dies Sabbati apud sanctos Patres nostros in abstinentia celebris est habitus, nos eorumdem auctoritatem sequentes, salubriter admonemus, ut quicunque se Christianae religionis participem esse desiderat ab esu carnium eadem die, nisi majori festivitate interveniente, vel inlimilitate impediente abstineat. vin L nullus abbasi imas et primitias, et reliqua quae secundum statuta canonum ad episcopos pertinent sino auctoritate Romani pontificis sev episeopi consensu in cuius dioecesi habitat, etianeat apostolica sanctione firmamus auctoritate sancimuSὶ. IX. Nullus episcopus gravamen, seu servile servilium, ex usu contra ecclesiasticam normam abbatibus seu clericis suis imponat. Interditum ire interdictum sacerdotale omium pretio intervenienterestituat. Quod si secerit, ossicii sui perieulum sum
ubicunque posita in proprietaten suam uSurpaverit. vel sciens occultata non propalaverit vel l 458Jdebitum servitium exinde beato Petro non exhibueril), recognoscat se iram Dei et sanctorum apostolorum velut sacrilegum incurrere. Quicunquo autem in hoc crimine deprehensii fuerit eamdem haereditatem beati Petri legitime restituat, et poenam quadrupli de propriis honis persolvat. X l. Si quis episcopus fornicationem presbyteroruin diaconorum, seu Subtliaconorum, vel erimen incestus in sua parochia, precibus vel pretio tute veniente, consenserit, Vel commissu in siliique comperium auctoritale sui ossicii non ini pugnaverit, ab ossicio suspendatur.
Xll. Et omnis Christianus procuret ad missarum solemnia aliquid Deo osserre, et ducat et duci ad memoriam, quod Deus per Moysen dixit : Non a
nim in collectis sanctorum Patrum liquido apparet quod omnes Christiani sterre aliquid Deo ex usu
Hujus Romani oncilii avonibus πι praeivittiι nugo Iariviacensis abbas jam saepe laudaι uaci Coninsecratus, etc. alibi jam 'Ttusa.
Concilium. In hac synodo post ea quae in aetis supra recensitis continentur nefandissimum Gilberium Ravennatem archiepiscopum ad syninium laequenter itatum, aIR stolicae sedis patiei iii et benignitale abulentem ob immensa scelera perpetrata depositum esse, indica epistola Gregorii decima libri sexti quam ad omnes avetinates de liberii sceleribus et depositione perscripsit. Geommunicatus es constantinopolitanus imperator Nicephorus nimirum, cognomento Botoniales. qui imperium sibi loannice vindicans, Michaelem cum Maria Augusta conjuge, silioque Constantina Porphyrogenetia in Blaesernis captos in monasteri uin relegavit Coronatus est autem ipse Nicephorus a Cosma patriarcha, qui e ei anno, Joanne Xiphylino defuncto, a Michael imperatore in loeum ejuκsuerat librogatus. Venerat isto Hierosolymis et magnae existimationis erat apud imperatorem.
Si uis orimannorum. Huius canonis sanetendi occasionem Leo Ostiensis episcopus qui aderat lib. 5, cap. 45 et 46. sic enarrat Eodem tempore no- sol lanae Ecclesiae pontifex ad hoc coenobium veniens. non pariam pecuniae Summam in hoc loco deposuit. Quod ubi dordani principi Capuae relatum est, mi sis militibus eam de secretario ecclesiae abstrahi et ad se praecepit asserri. Ad haec Dalresci Pecuniain. inquiunt, quae Patri Benedicto credita est, nos nulli omnino viventium damus vertim in secretarii conditam qui praesumpserit tollat Milites diabolico surore ebriati pecuniam de secretario abstrahunt. ae abstraciam ad principem deserunt. Tantum vero et iam immane inauditumque facinus Gregorii papae dum pervenisset ad aures, hujus temeritatis noxanii nullam esse non serens et verens ne hoe rursus exemplo ecclesia nostra violaretur, divinum ossicium in celesia Patris Benedicti interdixit, aliariaque omnia nudari laeti, asserens in tanto Melete nimia negligentiae ainnandaeque formulinis Desideritim
407쪽
abbatem hae fratres argui merito posse : seque ad Λ Ecclesiae utilitate et necessitate in Lateranensi paversus congregationetu nostram severius commovendum, nisi ea qua semper locum istum dilexerat charilato teneretur. Siquidem tolerabilius esse villas ei astella iuris nostri in pri dam et direptionem dari quam Sanctum Iocum, ubique terrarum tam Rissimum lanue ignominia subjacere. Sed non diu divina ultio dilata est. Nam princops tanti licior Sceleris, postquam pecuniam tulit ecclesiar, tuinetia misit. Inde vero Gregorius in concilio praesidens constituit, ut si quis Nori in annorum vel quorumlibet
hominum predia, monaSteria, illas, POSSPSsionesque nostri monasterii Cassinensis invaserit, et Secundo ac tertio admonitus non emendave it, excoit municatiuiti stilla areat mi iousque satisfaciat. 0uoniam inrestituras eclesiarum. De hoc canone
Leo Ostiensis, cap. 41, ita scribit a Per idem tem laus supradicio papa Gregorio synodum habente, Leo huius monasterii bibliotheca iiiis, qui postea latio aggregata synodo circumsedentibus arscopis episcopis, abbatibus et religiosis eumque timentibus clericis et monachis, de supra scriptis et aliis cellasiae commodis tractans, haec decretalia pomulgavi capitula. l. ouicunque militum, ete. re sunt beatissimi papae synodalia deerela Rag. 208 Hiisdem Chron. moribus corrigendis idonea.
sanctorum Patri in decretis consona coelo rorante
stillata universis fidelibus inculcanda amplectenda atque tenenda. iistitia dictante prolata sortitudine roborata prudentia Piomulgata, temperantia vi tute priedita. Sed perversi dum in eorum norma bostiensis episeopiis suit, proposuit litem de mona B in suae perversitate ostendunt, haec gravia hae ditisterio Sancia Sophiae de sidiaevenio quo. nuper Beneventani a ditione nostri coenobii violenter abstraxerant. Cum lite res ad iudiciu in deducta esset, audientibus omni hus, recitata sunt milia privilegia nostra, quibus principes nomanique pontifices, imperatores, reges, cices, praedictam cellam huic ni vasterio donasse probatum est, decretuliaque a summo pontifice cellam illam nihil ad ueneventanos pertinere. Sed juris nostri perpellio esse debere. In eadein item unod institutum est, ut qui a laico investituram Ecclesia acciperet, anathemale uterque
pecteretur, et qui Scilicet daret, et qui acciperet.
De Gregorii VII telo adversus Simoniacos concubinarios, etc. hinc habet idem IIvgo Fluviniaeeimsis, pag. 207 chronici Virdunensis.ficilia, his quia corrigi nolunt, emendari restis iuni, ouuii modis appellant impossibilia. O mentem amet lem lis spurcam n quiliam et nequissimam spurciliam Nunquid a perditorum mores hominum eorrigi refugientes desipiunt, justitia silebitur, pietas
conculcabitur et ecclesiasticae a Dimadversionis gladius a sanguine prohibebitur Vt rectori item denotaverit sententia huiusce nialedictionis malo dictus cst qui prohibet gladium suum a sanguine. Gladium a sanguine prohibere est praedicationis verbum a carnalis vitae intersectione retinere iis hanc igitur causam, quia Milicst sanctam Dei Boclesiam castam esse volebat, liberam atque eatholi- eam; quia de sanciliario Dei Simoniacam et neophy-
Consecratus igitur in rustitia et Sanctitate miro Y iorum haeresian et foedam libidinosa contagiolus modo assiduis votis pro se et grege sibi commisso excubans, urgente pastoralis ossicii necessitate, di torta perversorum corda ad rectitudinis lineam summa vi corrigere nitens, veritatem Dei absque Personae acceptione omnibus patefecit, nactus omnium bonorum dilectionem ob eli Dei servorem, et justitiae exsecutionem. Sed quia nulla est societas luet ad tenebras, perditorum hominum odium c d tractionem, imo persecutionem acerrimam incurrit; regiam tamen viam, quam semel intraverat, inconcussus, immotus, per arma justitia a dextris et asinistris sortiter incessit. Ac primo quidem post lica auctoritate, veridicis sanctorum Patrum ani- pollutionem volebat expellere, membra diaboli ecdiperiint in eum insurgere, et iisque ad sanguinempi sumpserunt in eum manus injicere, et ut eum morte vel exsilio confunderent, multis eum modis conati sunt dejicere. Sic surrexit inter regnum et sacerdotium contentio, accrevit solito gravior sanetae Dei e lesiae tribulatio. Itenricus enim uentiet imperatoris filius adversus Deum et matrem omnium catholicorum Romanam celesiam superbe tumidus, quia vita ejus prava sanctorum Patrum decretis et ea nonicis adversabatur institulis adver sus Deum et adversus Christum ejus mei in io' surrexit, ecclesiasticis sanctionibus impie laetus re maius sententiis, ad eliminandam in Dialaeam ha 4 l, essis membra diaboli contra eum incitatulo, et om resim, et priecipiendam cleri eoru in castitatem eommissi sibi ossicii debito vehementer exarsit. Audiant igitur qui audire volunt, ut muniantur, qui audire
nolunt, ut confundantur, quam libera, qtiamque calliolica voce contra insanos impiorum latratus, impiaque molimina, aususque nefandos intonuerit hie propugnator Ecclesiae. Cum enim omnes sere sua riuaererent, non quae desu Christi et adliaerere malielit discipulatu Simonis, quam pauperiem Christi servare in unitate lidei ministri quoque divini sanctuarii cedam libidinosae contagionis polluit ouem contra jus fasque usurpatam, et subintroitu eiam nollent abjicere, investitura etiam Ecclesiarum laicis indebite usurparentur: ipse Pro tirn munines quos potuit minis, blanditiis terroribus, uiuue ribus contra eum armando, laeta eum multis epi scopis Lothariensibiis et Transrhenensibus coii pinsitione Posito enim adhuc in diaeona ius ossicis e dem papa Sanctissimo cum de eo sinistra et inli0nesta ubique ferretur fama, propter lupei talem dignitatem et patris matrisque revere litiam necnos propter Spem correctionis ejus saepe ab eo litteris et nuntiis est admonitus, ut memor larissimi e neris memor imperialis dignitalis, vitam suam ut 0'ribus imperio congruentibus institueret, ut regem se et imperatorem moribus ostenderoi ol erit, is exhiberet. Sedinitia eum aetate illius qlioque paliter crevi iniquitas, sublina a ius in ordiu pontificatu .
408쪽
auctoritale ossicii sibi commissi mulio sollicitius ad viue meliorationem eum in dies hortabatur euin ille excusatione aetatis nuxae et fragilis de die in diem monita ejus se sus plurum verbis quidem
promitteret, caeterum re et exaggeratione culparum,mal eorum, in quorum manus curia erat, consilio
penitus conciliearet. Hinc jam proelivior factus adbeelera praeceps praecipiti usus consilio serebatur per devia. Visum est papae beatissimo ui familiares ejus, quorum machinationibus per episcopatus et monasteria inductis Simoniace lupis pro pastoribus, Ecclesiae innocentiam haeres nefanda foedaverat, ad
paenitetitiam vocaret, Venientes Susciperet,
spuentes Leonuntinione corporis Christi et conso ito fidelium separaret, ut vel sic euin ab eorum subreptione et maligno consilio segregaret, admonens elim ut eos excommunicatos a domo ab eonvivio, ab omni etiam familiaritate et communione sua expelleret. Interim vero invalesceni contra eum Saxonum causa, cum vires regni et praesidia a se videret descere velle, epistolam ei direxit supplicem et humilitate plenam poenitentiam de perpetratis agens, emendationem pollicens, et sitam, Obedientiam et fidele adiutorium contra rebellantes promit lens. Et hoc postmodum legatis eius IIumberto Praenestino et Giraldo stiensi episcopis, in illorum
manus per sacratas eorum stolas, quas collo g
stabant, jurejurando confirmans. Textu autem epistolae iste est: minrie imperatoris epistola ad papam.
Vigilantissimo et desiderantissimo domino papae Gregorio apostolica dignitate celitus insignito. Ileinricus Dei gratia Romanorum rex debiti amuis Iaius sidelissimam exhibitionem. Cum regnum et sacerdotium, ut in Christo rite administrata subsistant, vicaria sui ope semper indigeant, portet nimirum, domine mi et Pater auiantissime, quatenus ab invicem minime dissentiant, verum potius Christi glutino conjunctissimo indissolubiliter sibi cohaereant. Namque sic et non
aliter eonservatur in vineulo persectae charitatis et pacis, et Christianae concordia unitalis et ecclesiasticae simul status religionis. Sed nos, qui Deo annuente, regni jam sortimur ministerium, sacerit ilo, ut oportuit, per omnia jus et honorem non e
Libuimus legitimum. Quippe datae nobis a Deo potestatis vindicem gladium non Sine cauis portavi inus, nee tamen in reos, ut justum suit, iudiciaria illum
censura evaginavimus. Nunc autem divina miseratiotie aliquantulum comptincti et in nos reversi, pedicata nostra priores vestra indulgentissimae paternitati nos ecusando consitemur, sperantes de vobis in Domino ut apostolica vestra auctoritate absoluti justificari mereamur neu criminosi nos et infelices partim pueritiae blandientis instinctione o,artim auctoritatis nostra imperiosa libertate partim etiam eorum quorum seductilia nimium Secuti su- muri onsilia, Seductoria deceptione peccavimus ine lum et coram vobis, et jam digia uoci Sunnis xο-
A ratione vestrae liliationis. Non solum enim nos res ccclesiasticas in a Simus, verum quoque indignis quibuslibet, et ii noniae selle amari eatis, et non per stium, sed aliunde ingredientibus, ecclesias ipsas vendidi miis, et non eas ut oportuit defendimus. At nunc, quia soli absque vestra auctoritate Ecclesias eorrigere non possumus, super his, ut etiali de nostris omni biis, vestrum una consilium et auxilium obnixe quaerimus, Vestrum praeceptum Studiosissime servabitur in omnibus. Et nunc imprimis de riclesia Mediolanensi, quae nostra culpa in errore est, rogans ut vestra apostolica districii ne canonice corrigatur, ei exinde ad Ecclesias corrigendas auctoritatis vestrae sententia progrediatur. Nos ergo vobis Deo volente in omnibus non deeri nitis, rogantes idipsum suppliciter paternitatem vestram ut nobis alacris adsit clementer in omni biis. Litteras nostras non post longum tempus cum si lissimis nostris habitis, ex quibus nostra quae dicenda adhuc restant, Deo dante, plenius audietis a Vertim commisso praelio et vietoria obtenta . ait vomitum cito rediit, vota fregit, excommunieatos in ommunionem et gratiam suscepit, Ecclesiarum confusionem non abito ruit Pius autem papa adhuc animum eius tentandum credens, litteras ei direxit commonitorias, ut recordaretur Domini Dei sui, recordaretur promissi, nec inhonoraret honorantem se, nec crederet se salsere posse Deum, adjiciens Deum superbis resistere, humilibus autem dare gratium I Petr v), parcensque ei et moderaminis apostolici erga eum censuram conservans, quem
potuisse pro hoc solo Melere iuste punire.
Ad eoveilium Romanum V, ea ehronico Virdunensi. vag. 2l4, tom. I. Bibliothecae norae s librorum. Anno ab Incarnatione Domini 1078, indictione x, pontificatus ejus anno v mense Martio, Gregorius papa II Romano synodo episcoporum centum praesidens, diri post aliqua ordinationes illorum qui ab excommunicatis
sunt ordinaii, sanctorum atrum sequentes vestigia, irritas fieri censuimus Sanctorum praedecessorum nostrorum statula tenentes, eos qui excommuniciatis juraverunt delitate aut sacramento absol vimus, et ne sibi fidelitatem observeni modis omni biis prohibemus. i lioniam multos, precatis nostris exigentibus, pro causa excommunicationis itotidie perire cernimus, partim ignorantia, partim etiam nimia simplici late partim timore, partim
etiam nimia necessitate, deviet misericordia, nathemalis sententiam, prout possumus, ad tempus opportune temperamus Apostolica itaque auctoritate ab anathematis vinculo subtrahimus, videlicet uxores, liberos servos ancillas, seu mancipia, necnon rusticos et semientes, set innes alios qui non adeo euriales sunt ut eorum consilio scelera perpetrentur, c illos qui ignoranter excommunicatis eommunieant, seu illos qui communicant cum eis qui communicant excommunicalis. Quicunque
409쪽
autem ora ἰor sive peregrinus, aul viator in terra A e opusculum suum scripsit. Unde et adhue multi excommunicatorum venerit, ubi non possit emere, a vivunt, qui eisdem conciliis interfuerunt: qui et aut non habet unde emat, ab excommunicatis ac et nobis de iisdem conciliis fidelissime insit sieatieipiendi luentiam damus. Et si quis excommulti l fiunt. caiis non sustentatione superbiae lege pro sustenta Berengarius, qui primam fidei professionem, antione non superbiae etc. v supra in concit Rom. l059 coram Nicola papa lacerat, secundam in IV ilhnn. J sed humanitalis eausa aliquid dare vo ista synodo edit, quam hactenus ineditam ex vetori tueri non prohibemus. Aclum in ecclesia Oinini codice us. abillonius, inin il Analert in obser. Sabaioris quae appellatur Constanti anc sorιe, vat. de multiplici Berengarii damnatione in hune Constat itinianae, Ann. l. v Nonas Mailii modum exhibet e Profiteor panem altaris post OpsanuATio P. ANTON PAc ad an Chr. 078 n. 4 et consecrationem esse verum corpus Christi quod ei natum est de Virgine, quod passum es in cruce.
Subdit deo synodo Romana Berioldus in Chr0 . iiod sede ad dexteram Patris et vinum altaris ni eo In synodo ista nerengari is Andega Veii bis . post iliam eonsecratum est, Esse verum satagili - . anonicus ut ab haere, sua resipi S rei, synuda . nem qui manavi de latere Christi. Et sicut odo liter convenitur, ei lii inducia usque odi m i pronuntio, ita me in corde habere confirmo. Ste mana suturam synoilum dantur. 3 ue V seruu ad uve et .... ei haec sacra , Verisimile est. dum quod anonymus Chii liatius in PusQui d inquit abillonius Berengario, postea quam pri uerengarii haeresiarcha damnatiuite lilii Plici eri rem consessionem quasi propiti uin umberii cardilui . Reeerondissimus a Iia ,regorius Fli, suo natis latum iam atrociter seriplo suo a Lansraneo cessor Alexandri, tetrum eidem Berengari Ru iis in lacerasset ui vel si omnis causarili ae clientiam in duabus synoctis generalibu non iv orgivorsandi aditus ei praecluderetur, datam fuisse concessit. Sed cum ipse sectam Suam vini in potestatem suis verbis explicandi propriam de eu- fidei coiitrariam denegare non posset, letum v eliarisii mentem, quod ipse praestiterit, dilatae juramento eamdem abdicare et fidem e tholi N eonsessione ineunda in qua subdolis seri orpori. . profiteri delegit seu in Superioribus se tς 'H- ιeeri anyuiuis verbis catholicam fidem prosileti laeti Tot igitur coiiciliis Berengarianam aere videbatur tametsi sub ejusmodi speciosis amis sim damnatam percipimus, ium ex fidelium re haeresim suam occultabat. Inde factum ut haec eon . latione immina qui eisdem concilii iniersuerunt, sessio permulsis istius synodi piseopis non secerit tum ex regestis Romanorum PDi iiii eum ium ex iis, ideoque remissa ac dilata sit amplior huius rei seri piis religiosorum virorum qiii de his delis sui geussio in f, nodum anni subsequentis, cujus gra'. si in scripserunt. Nam eadem concilia nostri ita frequentior episeoporum numerus Romam eos . Omporibus infra os anno relebrata reperiun venire debebai ad interim Berengarius ad id tem a tur quot anni ab exordio P0niisse ius S Leonis pii Ronu residero iussus. Quae viri doctissimi Papae usque in priesentem annum computantur, conjectura valde mihi probatur. a iii est ab Incarnatione Domini 1088 quo auctor
Cum in concilio isto Romano res Cassinensis praesenti pariter jussus est fidei suae eonsessionem anonasterii contra Normannorum invasiones asserue exhibere quam si quidem vera ille narraverit in ierint non dubito quominus ad idem Romanum eripi quodam suo vulgato in Anecdolis Maricite eoiulilium pertineat sententia illa adversus eosdem inni lV pag. 05, concilii illius Patres tune qui- Normannos lata, qua eosdem castigat pro simili in dam eatholicam agnoverunt: sed alii latere in illa vasione rerum monasterii Casauriensis vel Pisca Veneni aliquid haeretici suspicati persuaserunt pon-riae initae insula est maris Adriatici in Aprutio ulte tisici ut Romae ad concili lini us ilio sequentis aninirioiq. ane igitur damus ex Chronico eiusdein mo Willum detineret. Ibi lariorem fidei suae consessi innasterii exhibito Rer luilic tona. , par. , pag. Item exprimere mactus est. Porro ex ea Beren*a 5s,5. Insuper de investitiiris digni latii in ecclesia rii de robus suis narratione intelligimus eoia ellium sticarum a lateis non recipiendis, cereia duo in istud Romanum in sesii vitate Omnium Sanctorum legra cum non legantur in synops aetorum ii coepisse idque vero tolo illo mense perseveras ius concilii quam solam hic pro ae iis deperditis ex demonstrat in seriptio ejusdem concilii in e liti hibet Labbeus supplemus ex opusculo S. Anselmi Lahbonis, quae diem ill al. Decembris signat Lucensis contra Wibertum anti papam, lib., pag. Nune tandem consessionem fidei ejusdem lare P 58s edit. Canistanae Bosnagii sed antequamice rit ex eodem opusculo promamus. Moserantur, disquirere aliquid juvat de haeretico Iuramentum Berengarii Turonici. Berengario, cujus causa non in concilio lanium mo Prosi leo panem altaris post eis secrationem . do Romano sequentis anni tractata est, quod et verum eorpus Christi, quod natum est de irgitie Labbeum noli latuita sed et quod ipse ignoravit, in quod passum est, emee, quod sedet ad de ter
410쪽
Patris, et vinum aluiris postquam consecratum est, esse veram sanguinem, qui manavit de latere Christi. Et sicut ore pronuntio, ita me eorde habere con-
ιδοὶ Scriptum istud, cum Romae apud papam
moram sacerem in conventu episcoporum quem habuit in sestivitato omnium Sanctorum, vociferatione multa omnibus pronuntiari secit, dicens sum-cere debere dei, sussicere debere his quibus laepotus dandus esset non cibus, secundum quod seribit B. Augustinus de sacrisset Melesiae dicens Puod ridetis in altari panis est e linum, quod etiam oeus restri vobis renuntiant quod aurem fides instruenda postulat, panis est orpus Christi rinumqxesanguis inclamans populo me non haereticum esse,
ita me de scripturis, non de corde ineo habere, omnibus testificans in audientia sua Petrum Damiani, non inferiorem lima eruditionis, non ins riorem anfranno dignitate Christianae religionis, nomae non consensisse de sacrifieio Ecclesiae dieiis Lansrann pro eo se dare sententiam, negligenda esse ea quae diceret Lansrannus, Potius quam ea quae diceret Petrus Damiani Romanae celesiae silius S. Rusinae, si satis memini, episeopus, non inferior ut dicta repetam, Lansranno lima eruditionis, dignitate Christianae religionis mulio Lansranno operosior in studio divinae lectionis, secundum quod praec pit ipse Dominusa erutamini Seripturas Ioari. 3.lta papa ille, eum quo moras pene per annum seceram, compescitam putare visus est et compositam vecordiam turbae urbatae ut ait B. Augustinus, en eommoti, quo me haereticum quantum potuitioqimulaverat maxime qui papa undecunque li-hros comportari secerat episcopis et abbatibus, clericis et monachis, unde sacrifieia christi inpervertibilia sensa et scripta Augustini, Hieronymi, Am-tientibus, in cis qui cum papa erant, episcopo Or- tuensi episcopo uetrensi lege Sutrinensi), p, Scopo Terracinensi, cardinalibus Atione Mediolanen-,i, monaelio Tudens Romanae celesiae cardinali nomine Deusdedit Petro cancellario, benigni atque humilis cordis fratre Fulcone transmontano, clerico ipsius domini papae coiivictore nihilominus Telli
baldo, qui litterarior diligentia peculiari apud S.
Petrum eo tempore habebatur clerieus, et fratre quodam qui cognomine nona- dies appellabatur,s459 Haec narrat Berengarius in scripto a Ma
iii03 Eclopusculo S. Anselmi Lucensis contra
A altisque eompluribus initorumlitomina dignitatisque
non len: O. Cum tanti ii urgi reii papam illum quam maxilne pestilentes et Scripturarum perversores, ut exigeret a me moras adhuc Romae sacere usque ad conventum qui futurus erat apud eum in Quadragesima episeoporum, ete. Gregorius HI, Romuna synodo quinquaginta episcoporum, Onaid ut presbyιerorum e abbathmmultitudiue statvi dicens :Ι. Si quis deinceps episcopatum vel abbatiam eo
manu alicujus Iaicae personae suscepe it, nullatenus inter episcopos habeatur nec ulla ei ut episcopo aut abbati audientia concedatur, insuper ei gratiam D. Petri ei introitum ecclesiae interdicimus, quo usque loeum, quem sub crimine tam ambitionis quam si inobedientiae, quod est scelus idololatriae, cepit, resipiscendo non deserit ιι0ὶ Similiter etiam de inserioribus et ecclesiasticis dignitatibus constituimus. Il. Si quis ini Iaeratorum, regum, ducum, marchionum, vel quilibet saecularium potestatum aut
persoliarum investituram episcopatuum vel alicujus ecclesiasticae dignitatis dare praesumpserit, eiusdem sententiae vinculo se astrie lum PSSe sciat.
Sentensia a Gregorio papa vi promulgata eontra
pervasore posse ionum monasterii S. Clementis.
44l Si quis Norlmannorum is quorumlibeti
minum praedia monasterii B. Clementis invaserit. vel quascunque res ejusdem monastorii injuste abstulerit, si bis vel ter admonitus non emendaverit, excominunicationi subjaceat, donec resipiscat et Tec clesiae satisfaciat. Si quis praedia . Clementis ubicunque posita in proprietatem suam usurpaverit. vel sciens occultata non propalaverit, vel debitum servitium exinde B Clementi non exhibuerit, rerO-gnoscat se iram Dei, et S. Cle inentis velut sacriti gum incurrere. Quicunque autem in hoc crimine deprehensus fuerit, eamdem haereditatem B. Clemon li restituat, et pauiam quadruplum de propriis bonis persolvat. Quicunque militum, vel eiijuscunque nrdinis vel professionis persona, praedia ecelesiastica. quocunque rege seu Meculari principe vel ab episcopis aliquibus donatat, invitis abbatibus aut Ecclesiarum rectoribus suscepit, vel susceperit, vel invasit, vel etiam eorumdem recloruin depravato sententios consensu tenuerit, nisi eadem praedia Ecclesiis restituerit, excommunicationi subjaceat Romae in universali synodo, praesidente B. Gregorio papa, ab eodem promulgata, ab universali concilio comprobata.
Viberium lib. u Canis Veter Lecti. t. Ill, p. 84,
In quo Berengarius saepe ad poenitentiam voeatus, aviusque relapsus, haeresim suam uerum abjuravit, sidemque ea tholicam professus fuit, anno Domini 1079.s krisi, concit. XX. 525.)s142 Anno ab inearnatione sempiterni Principisi, 2 Ex Thoma Valdensi tom. I cap. 45, qui PATROL. CXLVIII.
Principii millesimo septuagesimo nono, menis Acta formata hu ira eoneilii dici a se renerta su