장음표시 사용
781쪽
Di cultas ex ratione , ct contrario sensu
aliarum Patrum. 2. Hre dieo dissicultatem facere. Nam si est in
iusta Praesulis excommunicationem vibrantis sementia,cur est timenda λ Num aliena iniquitas potest cuiquam fraudi esse En quam aliter Clemens Rom. a. Constit. c. 2 i. statuit de Praesule iniuste excommunicante. Scitote quod qui eum qui iniuriam non secit,eiicit,aut eum qui se conuertit, non recipit, fratrem
suum occidit, &sanguinem eius landit, sicut Cain sanguinem fratris sui fudit,cuius sanguis qui ad DeuClamat requiritur. Iustus enim a quopiam iniuste o
Cisus,apud Deum erit in requie sempiterna. Similitet euenit ei qui ab Episcopo sine causa fuerit excommunicatus. Qui tanquam pestiferum, eiicit eum qui est extra culpam,is quidem ceuior est intersectore, quod
neque in Dei misericordiam intuetur, neque bonit iis Dei erga poenitentes memor est, neque in Cosaspicit tanquam in scopum, qui multorum peccatorum veniam poenitendo impetrarunt.Idcirco violentior est ipso homicida, qui corpus perimit, is, qui innocentem ex Ecclesia eiicit. J Origenes quoque binmil. r . in Leuir. ita scribit. t Interdam fit,ut aliquis non recto iudicio eorum qui praesunt Ecclesiar,depellatur. foras mittatur. Sed si ipse non ante exiit,boc est, si non ita egit ut mereretur exire, nihil laeditur iusto, quod non recto iudicio ab hominibus videtur expulsus, & ita fit, ut intexdum ille qui foras mitti-xur, intus sit: α ille foris, qui inxus retineri vide-xur. J Lκ Auxiocho bona. t aa. locum protuli cap. su-
782쪽
Ppriore,quo aperte docet eum qui iniuste ligatus est,
nihil inde subire dispendi j, sed Deum pro eo vl--
3. Insignia sunt quae in eandem sententiam leguntur apud Niconem in fragmento epistolae ad Enclistium,quae miror a quibusdam censoribus in suspi--cionem vocata. Ita habent. f Scias Pater quod diuinae Scripturae,cum diuinis canonibus definiunt,quod iniustae quae imponuntur punitiones apud Deum noligant,etiamsi Pontifex eas imposuerit:quanto magis si inferior,sicut dicit sanctus Dionysius 3 Qui itaque inconsiderata sententia,& intemperante animo , aliquem a fidelibus separat, eum non solum non attingit,sed in eius etiam caput recurrit, sicut sanctie quoque Synodi pronunciant: sed illae poenae ligant, quae secundum diuinos canones ,& leges sunt impositae, non autem quae secundum propriam Voluntatem. Qui enim poenam praeter rationem imponit, ipse est segregatus, & ipse debet eam poenam seruare, sicut diuini, & sacri canones decernunt. Magnus quoque Petrus ad Clementem.Tu quidem ea ligabis oportet,& solues ea quae soluenda sunt: dicit enim sanctus quoque PatriarchaNicolaus diuinitus promotus .H bent enim antistites potestatem puniendi,sicut etiam
sancta Synodus definiit, ut qui ius ligandi, & solue
di a Deo acceperunt. Sin autem antistes praeter Dei scopum punierit,Deus eum non sequitur:& ecce in-uonitur poena quς ab eo infligitur iniusta,& propte Ca inualida. Et de sacerdotio dixit Dominus Petro, qμacumque ligaueris super terram, erunt ea etiam ligata in casis. Vide vim verbi. Non dixit,quacumque ligaueri super terram ,erunt lifata in terra ediu coe is,ut qui
783쪽
excommunicat, vel deponit,vel prohibet, rem terribilem ducat, vivit Deum ad una secum ferendam sententiam vocet, nempe qui sub eius qui est in coelis testimonio hoc agat. Iam, & qui prohibetur vel deponitur , horreat, ut qui extra regnum coelorum eiiciatur.Vide inquit, quid facis,o Sacerdos,quae inferius ligas,ea esse superius in rationes referenda existima.Non est a ratione reddenda liberum vinculum, si iniustὸ ligaueris. In iudicio Angelorum ostensurus es,num,ira,& animi perturbatione vinculum intuleris,num ut te ipsum visciscns. Deus enim eum qui
iniuste alligatus est,defendit & ulciscitur. Qui itaque gregem Dei sincere pascit, os Dei vocatus est: dicit enim, si quod est pretiosum ab eo quod est nullius pret
separaueris,eris os meum. 'xscripsit hic autor Antiochum superius ex parte adductum ex homil. apud quem nemo in his verbis, putens quid aut V
uiter olidum est odorat is .Igitur non minus pura haberi debent apud Niconem. Diserte vero continent, quod iam ex clemente Romano & Origene diximus ; nimirum iniustam sententiam in caput ferentis xetorqueri., qui vero ea appetitur, abire intactum Mindemnem. A. Plus dico. S.Augustinus l.de vera relis. c. s. tantum abest, ut homini iniuste vexato timendam excommunicationem arbitretur, ut potius in igne cidecus spondeat. Saepe etiam inquit sinit diuina prouidentia per nonnullas nimium turbulentas carnalium hominum seditiones, expelli de congregatione Christiana, etiam bonos viros. Quam contumelIam Veliniuriam suam, cum patientillime pro Eceleuxp ce tulerint,neque ullas nouitates vel schismatis,Vchaereus
784쪽
haeresis moliti suerint,docebunt homines quam vero afferui, de quanta synceritate charitatis Deo seruiendum sit. Talium ergo virorum propositum est, aut sedatis reuocare turbinibus: aut si id non sinantur,vel eadem tempestate perseuerante,vel ne suo reditu,talis aut saeuior oriatur,tenent voluntatem consulendi, etiam iis ipsis, quorum motibus perturbationibusque cesserunt, sine ulla conuenticulorum segregatione usque ad mortem defendentes, dc testimonio iuuantes eam fidem, quam in Ecclesia Catholica praedicari sciunt. Hos coronat in occulto, Pater in occulto videns. Rarum hoc videtur genus, sed tamen exempla non desunt. imo plura sunt quam credi potest.JSimi lia loca ex variis Patribus, nominatimque ex S. Gregorio qui obiiciebatur, accumulat Gerso r. p. libro quo discutit hoc pronunciatum, sententia etiam tui pa timenda est. Nec omittendus Innocentius IV. qui in Concilio Lugdunensi illud oraculum fudit. AEte ni iudicis tribunal, illum reum no habet,quem Iudex iniuste condemnat. J Vides de Patrum sententia excommunicationem iniuste intortam non esse passo damnosam,atque adeo neque timendam,quod tamen SS. Gregorius & Vrbanus assirmabant.
Dissoluitur. Aliqua excommunicatio, ini a simul er inualida.
s. Haec dissicultas, tollenda ost adhibita distinctione, cum Hugone Victorino l. i. de sacram. fidei
F. Maior: in c. 15. Matthaei. Glossa ad cap. y senti. de sent. Oxcomm. in s. passimque liis. Dupliciter er4o
785쪽
eycommunicatio potestaniustitiae insimulari. Primo illius quae excommunicationem rcddat inualidam, quod variis modis accidere docet Palud. in . d. I 8. I.
I. artic. q. v. g. si excommunicans careat excommunicandi autoritate. Sic enim non erit Iudex , & eius sententia erit cassa, iuxta illud in cap. ad audie tiam. de consuetud. f Sententia a non iudice lata , nullam
obtinet firmitatem. J Et idem esset, si proprius Iudex
serens excommunicationem,csi et publice excomm nicatus : Nam sic eius potestas ligatur, perindeque se habet, ac si non esset Iudex,ex cap. au imus. 24.q. I. Similiterque idem esset, si Iudex subditum excorii , municaret contra eius priuilegium, cuius accepisset sufficientem notitiam, ut in cap. cum capella; & cap. quam, de priuileg.Item si Iudex delegatus, contra d legantis mentem , aut in euentu non commisso, e communicaret: ut in cap. finali, de praebend. Rursus idem esset , si Iudex appellationi conuenienter ac tempori interpositae , non deferret. Praeterea si sen-
entia contineret errorem intolerabilem, ut in cap. per tuas. de sent excom.& cap.solet. Cod. in 6. nimirum ut Toletus l. I . instruct.c. IO.num.q. plenius pro
. sequitur, si Iudex me feriret propter vitatum peccatum, vel propter aliquid ad quod non teneor; vel propter opus sanctum,ut aliquando factum retuli c. praecedenti ex S.Hieronymo. 6. Est etiam ad hunc modum iniusta ea excommunicatio , in qua praetermisi e fuerint solemnitates ad valide excommunicandum requisitae. Sunt opimaliquae solemnitates quasi substantiales, quarum prλ' termissio plane nullam redderet excommunicationem. Eiusmodi est monitio aliqua vi contra Caicta-
786쪽
num late disputat solo in A. d. 2 2. q. i. artici 2. concl. 4.& Gutierrol.2.qq.Canon.c. i 6. a num. 2.Victor.in summa tract. de excomm.num.6. SuareZ t. s . . p.d. . s. IO. num. 24. & sect. I 2. num . Et ratio suffragatur, quia excommunicatio non fertur nisi ratione coiit maciae , ex cap. quisquis, e . q.6. contumacia autem in
, eo esse nequit, qui admonitus non fuerit. Quae praemonitio non deest etiam respectu illorum, quos per modum agendi, ut censuit Ayala, nec ab Apostolis usurpatum,nec valde antiquu, ius ipso facto excomi nicat.Sic ille in opere de tradit.p. .pag. mihi a FO.non inquam deest pro istis praemonitio, ut iupra bene monuit Soto,quia notificatio mandati sub tam graui poena, est sussciens praemisitio .Contumaciam item notoriam locum monitionis tenere, dc idcirco qui notorie contumax est, non esse necessario praemonendum, sed illico percelli posse excommunicatione, aD
6.Quam tamen 6c alias plerasque exceptiones quoad censuram ab homine, suse a Sayro enumeratas l. i. decensur. c. I 2. a num. 26. repudiat Suarea sectione illa I . concludens, propriam censuram, quia est poena inedicinalis,nunquam serri sine admonitione praeuia: quia admonitio absolute, intime includitur in ratione poenae medicinalis, cuiusmodi est censura,&praese tim excommunicatio.Quod intelligendum est de admonitione, s altem prout includitur in omni mandato quod habet ordinem aliquem ad futurum: a quo O dine non potest praescindere excommunicatio,quandoquidem ferri non potest propter culpam pure prς-
recitam, Ut superiori capite vidimus. Itaque excommunicatio , prout non modo aliquale temporale incommodum,
787쪽
commodum , scd ctiam spirituale damnum infert, quia semper inuoluit ordinem aliquem ad futurum, praerequirit necessarii monitionem aliquam , & abiaque ea non potest esse valida.Qui autem contrarium significant, sproscri eos ac sequitur Auila 2.p. cap. s. disp. i. lub.9.) fere agunt de monitione prout canonica quae scilicet vel sit trina,vel una pro tribus,cum interuallis idoneis,qualem monitionem non dicimus esse excommunicationi substantialem , cum possit praetermitti,quando iusta ad id necessitas adisit. Ra-
tum itaque esto, monitionem aliquam esse solemnitatem excommunicationi substantialem. Sunt verbaliae aliquae solemnitates accidentariae, quarum ma termissio, etiamsi culpam omittentis contineat, non reddit tamen sententiam cassam: iusmodi est,quod excommunicatio feratur in scriptis, ut statuitur cap. I. de sent. excommvn.in 6. Illa igitur duntaxat solemnitatum praetermissio redderet excommunicationem
iniustam simul & inualidam, quae esici praetermissio solemnitatis alicuius substantialis, qualem declaratum
spua sic intusa est, nequaquam timenda.
. Excommunicatio ad modos hactenus propositos iniusta, nempe quae ex aliquo capite ciscitur inualida & nulla, nec nocet ei in quem fertur, nec timenda est;vt bene tradit Palud. in .d. I 8.q. I. versic. quantum ad tertium,concis. 2.Idque Origenes,& alii Patres secundo loco adduisti,volucrunt.Tantum, donec plebi fidelium de irrita & vana excommunicationis vibratae sententia constet , praecludendum est scanda
788쪽
seandatur declinata prudenter communicatione ce terorum,ne potestas luperior contemni,& induci r bellio videatur. Porro difficilius accidere, ut excommunicationes per summum Pontificem intortae, sint ad hunc modum iniustae, ideoque mitto magis timendas esse, copiose persequitur Augustinus de Ancona in summa de potestate Ecclesiast. q. 27. articis. quia nimirum, nullae sere causae ex iis propter quas excommunicatio ita potest esse iniusta, ut simul sit inualida,cadunt in Summi Pontificis excommunicationes: cum ipse iurisdictione uniuersalissima poti tur,nec detur ab eo appellatio ; vel ullum priuilegium suffragari contra eius autoritatem possit. Item ipse nulli ordini iuris positici alligatur; dc cum abundet sapientum con silio, vix potest accidere, ut eius sententia seratur ex causa non idonea. Quare merito concludit Doctor praedictias,qualescunque appareant censurae a Pontifice vibratae,multo magis esse time das quam inferiorum Praesulum censuras; & multo magis valere quoad Pontificias excommunicationes, quod a S. Gregorio dictum est, sententiam excommunicationis quantumuis iniustam esse extimescendam ; quia scilicet hae excommunicationes longe rarius sunt ita iniustae,ut simul sint inualidae. Nec plura de primo membro distinctionis propositae.
'uie iniustased valida es imeri debet.
8. At excommunicatio, quae idcirco tantum iniusta est, quia Iudex non recto animo plocessit, aut
quia in accidentalibus deliquit,vel quia is qui excom-nrunicatur, se iudicat innoxium; etiamsi ei de sua innocentia
789쪽
nocentia euidenter non constet ; quod est alterum distinctionis propositae membrum; excommunicatio inquam ad eum duntaxat modum iniusta, timeda est,& donec soluatur, non secus ei parendum est, ac si plane iusta & cuiusuis labis vacua fulsi et: aeque enim
parit omnes effectus excommunicationis. Idque ape te volunt DD. qui asserunt eum,cui iniuste infigitur excommunicatio, constitui extra Ecclesiam. Ita Innoc. ad cap. ex farte, & ibid. Panorm. n. 6. de ossi c. Iud. ordin. Calaer. in cap .ab excommunicato. n. 6 Seb stianus a Costa in c. I .de sent.excom.num. α.& cum multis Ricci ullus L . de iure person .extra Eccles. c. i. num. 3. Rationem vero reddunt Innoc. & Panorm. quia excommunicatio non habet vim a Iustitia operantis , sed a potestate clauium ; quae aeque cxeritur cum excommunicatio iniusta est, dummodo sit valida c cum nitet undecunque. Dixerunt quidem ali-qRi DD. tale an excommunicationem valere quoad Ecclesiam , non autem quoad Deum. Ita Couar.in c.
hoc non est ita accipiendum, quasi Deus hominem sic excommunicatum eximat ab omnibus damnis excommunicationis ; hic enim sensus est falsus. Sed ita accipiendum est, ut sit sensus, sic excommunicatum non esse reuera reum, nec ob talem excommunicationem excidere gratia Dei. Attamen quia Iudex legitimus utitur potestate qua pollet, fatendum est, excommunicationem ab eo sic latam,inferre excom municato omnia damna,quorum irrogatio subest dispositioni iudicis. Ac proinde talis excommunicatio timenda est, & quod ad varios particulares euent is
790쪽
aptat Romanus consilio 369.causat iustum metum,ut loquuntur DD.siue grauem,tanquam de magno m
communicatio materialiter iniusta, num
timenda. 9. Est tamen nonnulla dubitatio, an ad hanc classem iniustarum simul & inualidarum excommunicationum ,referenda sit ea quae reteia quidem iniusta est saltem materialiter;id est,qua seritur innocens. dc ob causam non idoneam,sed qui tamen secundum allegata & probata,appareat nocens,& dignus qui sic plectatur. Nam Iurisperiti ad cap. qui iustus. M.q. 3.&
ad capter tuas. Sc cap. sacra.de sent. excom.talcm excommunicationem habent pro valida in utroque soro. Videndi quos profert Couarr. in c. alma mater. I. p.f.7.num. S Henriq.l. 13 .c. I S .numcl. E contrario tamen Theologi quibus adhaereo, eam excommunicationem habent pro nulla. Adducunt permultos
breuiter est, quia potestas excommunicandi, non est data Ecclesiae nisi in aedificationem. Cederet autem in destritistionem, si hominem innoxium feriret, quamuis per errorem, probatum noxium. Quare tametsi prouidendum esset,ne ex publica contemptione talis sententiae oriretur scandalum, tamen reipsa talis sententia esset iniusta materialiter, & reipsa esset simpliciter nulla, nec plus timcnda in foro interno.Quam sententia aperte iniusta.Vt aute remoueretur