장음표시 사용
271쪽
vulnerari potest facilitis , quis sustentari. baculum experti sumus i quantas in illo in sumus contumellas 3 terrores ει fecto vix nos vivere credimus Averterit Dominus hujusmodi baculum a servo suo, Ac tradat illum hosti sio. Et haec quidem diximus non tuum accusando rigorem, sed nostrum ostendendo dolo
Abrenunciamus ergo baculo tuo , abrenunciamus etiam Abbatiae, non tamen, si tibi placuerit, amiciti. es abrenunciamus tuae praelationi, nullatenus amen dilectioni scimus enim inspirante Domino dc illos amare, quorum animos rid dilectionem non intumus provo
Quod vero potestatem subjectionis in
nos exsecuturum te eanonic minitaris; prius ipse debes canonice vivere ut id potest canonicam exercere censuram, qui divinos canones contemnendo Vitam ducit impuram nec ad aliena dijudicanda valet esse idoneus, qui per illi cita aliena dissiuendo , in suis moribus invenitur ei time . his interim pauca
272쪽
ibi conscripsimus , te impensitis depre
cantes, ut petulantissimam linguam tuam freno temperantiae moderetis, ne si te nobis exhibueris Luscium lanuinum , cingamur in te nostrum acutissimum infi-
fere genuinum Scis enim am nos pos e liberius scribere, quia non est unde tu possis proscribere.
UA, Remensis Ecclesiae ob se ri . peccator. Quid dula quid amoris , postquam tuo jugo nescio quae fortuna me sub idit, erga te
semper habuerit hinc evidenter elucet, quia a te frequentissime passus contumelias, terrores, sic tamen justae indignationis impetum refrenavi, ut num quam in odium tui, numquam id dero gationem, numquam in amariora verbam'ruperim. Certe mirabantur id etiani conlaterales tui , ine inter turbulentis simas minas tuas C horridas animi tem pestates inhabitare mente tranquilla ani f
273쪽
-omi inmerturbabili consistere , miris laudibus enerebant: dc re vera sedebam in quodam securissimo portu dc illi petrae, de qua quondam Israelitica plebs bibebat M a qua Petrus vocabulum traxit , anchoram cordis habens amxam. Omnes turbulentias tuas impetusque mi, narum verberumque procellas, velut c- vanescentem fumum spumamque Surgi iis , contemnebam. Verum qui aritiisquis verae dilectionis movetur astectu, non potest de cujuslibet proximi erratibus non doleres plus tuis, fateor, furiis, quam meis ingemiscebam injuriis, illumque versiculum mecum saepe convolvens , Erue a framea
Deus, ammam meam, P de mann canisum -- - pro te quoque ignitas ad Dominum preces interdum cum lacrinais
inundebam. Non enim ita cupiebam de canis hujus manibus liberari, ut tu in caninis moribus permaneres sed ut, si fieri posset , mentis saevitia morumque bestialitate deposita, tu quoque mecum de suavissima caritate , de carissima suavitate gauderes. O quotiens adhibui tibi medicamina Scripturarum i quotiens
caelestibus verbis, lusi quibusdam car-
274쪽
minibus , tuum tentavi mitigare furorem quotiens etiam Threicia dc Davi dic cithara conatiis sum illud vel , expellere, vel sedare daemonitim, quo ve-
icaris. At tu , tamanissime hominum, plus aloes quam mellis habens , numquam dulcia monita suscepisti, nec in pelioris tui agro divina semina coalestere permisisti , in quo impiissimae cupiditatis, es cupidissima impietatis planta convaluit Certe olim apud quosdam Philosophos de revolutionibus inimarum grandis erat opinio quae per te non inaniter confirmatur, dum, sicut illi, Euphor-hum in Pythagoram is in te GiVAsIΠM putent nostri temporis homi
necesse transfusum verum non id ego tibi conce rim .ut ille in te totus trannieritri cum in illo tyranno quondam bonarum artium vestigia fuerint, quibus omnino tu cares, ille excelluit. Et ille quidem ecclesias construebat , tu destruis: ille templi Domini adornabat , tu spo lias ille religiosos viros non mediocriter honorabat, tu vero persequeris. Nihil igitur in te ex bonis illius , sed sola vitia demigrarunt.
275쪽
nidet recordari miseriariam , hin ub tuo servili barbaroque dominio passus sum pudet reminisu , luanta mihi mala pro bonis , quantaque pro dilecti
ne mea conviciorum mihi acula vulneraque iurgiorum retuleris Praetereo minas tuas, praetereo quod in ipsa festivita .rς beati Remigii follem me vecto rustico appellasti. Nec injuria id quidem Ni
si enim ego foliis fuissem, ad te tam immitem , tam trucem iri Violentam, tam immanem bestiam ison venissem At certe Ditimno stupendum fuit, ut qui foliis exstiti ad an veniendo , non rem sellior ses tua tyrii nide rema in do Praetereo quanta improbitate qnta veris ante pecuniam quam Romano vhne Ii paraveram, extorquere quibus artibus quibus dolis me per S rata itas tuos ε circumcelliones circumveneris. Praetereo illas litteras tuas , quas super persona mea domino meo Mettens Epi-sropo conscripsisti praetereo illas Na, Gipuino Clerico ransmisisti. Illas a xumm attingam , quas Domno Aposto
1ico tui nuncii praetulerunt, ii quibus sic vecordia tua .improbitas mentis ap-l ruit, ut cum venerabili Pap. e, tum
276쪽
sacro Senatui fueris ludibriora horrori. Asserebas enim in illis litteris tuis, me, hominem esse pacificum , humilem cis quietum , lectioni semper intentum ac, per hoc non me Francigenarum tuisque is moribus convenire te quadam opinionis, meae fragranti quam tamenon δερος, non Virtus pepererat Inductum, A ut mihi Abbatiam sancti Remigii commendares. O monstrum nulla virtute redemtum a vitiis r putasne inferioris esse virtutis in pace temperanter , modeste, sobrie conversari, quam in bello acriter 8c fortiter proeliaria cum pax soleat sortes etiam animos enervare pugna vero imbelles 8 desides roborare. Unde non immerit ille insignis Orator arma togae cedere persuadet subtiliter, nimirum considerans pauciores esse qui possint in pace vivere continenter, quam qui pati bellorum labores despericula pa
Vertim fiducialiter dixerim eum non posse bello succumbere, quem non potuit pax longa corrumpere S testa quae in aquis posita non mollescit, dissilire in ignibus nescit. Risit igitur Domnus Α- vostolicus illas litteras tuas : dc quae in
277쪽
iniuriam meam transmissae sunt, laudem mihi, gloriam pepererunt. Contulit ergo mihi idem venerabilis Papa Abbatiam incti Remigii vel retinendi, vel deserendi liberam potestatem trisque tibi litterarum suarum auctoritate mandavit, ut nihil ex supradicta Abbatia faceres, nisi quod voluntas mea consiliumque praescriberet. Ego iii redeundo diu ni scum multumque deliberans, meosque mores tuosque collibrans , summum G - α nem , vel ex visione tua cus
umquam ulterius commacularetur L
spectus. Non est itaque levitati αυμ constantiae deputandum , quod Abbatiam tuam consortiumque tuum aufugerim, idque mihi perfacile , quisquis te agnouit, ignoscit.
278쪽
2 ac venerabiliter desiderabili Dpm aio de Patri . . peccator , orati nem , servitium. Accepi litteras tuas, litteras purae benevolentiae , litteras sincerissimi amoris igne ferventes,i intimae dilectionis ineffabili splendore lucentes. In his autem litteris tuis asserebas te non mediocriter adimirari, me sic ab li, sic decipi potuisse, ut in terra Francorum , quasi in lacu leonum, me passiis sim tam temere facileque contrudi praesertim cum me ab hoc letali facinore illius cruentissima bestiae immanitas revocare debuerit, etiamsi cetera satis qui ta tutaque forent Fateor ita esse , tibi .
que veraciter meam temeritatem meamque stultitiam objurganti, quid excusationis, quid defensionis obtendam , me non habere confiteor. Vertim debes me-
Ejusdem argumenti ac duae superiores.
279쪽
minisse infirmitatis humanae , neminem, que dum in hoc corpore mortis vivi tur, ita fore perfectum, ut non subja-
mutabilitatis incerto. Quid enim mirum me alienis cessisse consiliis, castabilitatis propriae firmitate paululum ti rutasse, cum c David prudentissimus Prophetarum servi in dominum iphibos eth accusationi falsae crediderit MJosias Rex ille sanctissimus, unicaeque pietatis in Dominum, pro Rege Assyriorum in Nechao Regem AEgypti consula
gens Domini provocaverit iram 3 quae tamen, ne tanti Viri 3 6 tu' dep*riret,
temporali. Non est igitur admirandum, si Minos qui involvimur tenebris peccatorum, in lubrico itinere labimur, S ire nostris conssiliis caligamus olim tales tantique viri ignorantiae potuerint nubilo obscurari , in quorum vita de moribus lumen ustitiae solis etiam claritas refulgebat. Et ego quidem quadam virtutis ima- .gine sum deceptus, ut illius ferae pes Ἐmae monstrique horribilis saevitia minug
prospectaretur, prospectaque caVeretur
miseris Monactus M afficio loco cois
280쪽
fuit intentio consulendi Pollicebaturis, nim ille aper de silva crebris, muliumque terribilibus viramentis , se vineam Domini nummiam ulterius depasturum, nec de ea quicquam ablaturiim, nisi quod ei manus meae spontanea largitio contillisset. Credidi, fateor, promissionibus ejus, non levis meriti minimaeve remunerationis arbitrans fore, si per me
posset illius truculentia temperari. At i te rapacissiimus lupus callide blandiendo falsa polliceniuo omnino moliebatur Abbatiolis nostrae , quae pro modulo sito satis ψrdinata satisque composita videbatur, dentem infigem: a quae pestilentia
sua protriverat, in malitiae suae ventrem quoquo modo aliena consciscere quipost ἀquam se vidit Histra niti, artesque suas
sibi parum procedere in apertam insaniam solitumque furorem prosiliens, nec me terrere minis, nec iubplantare insidiis, nesciens miser sub illius me capitis umbra insatigabiliter decertares, a quo conculcari leonem c draconem tuba prophetica praeconatur. Vt igitur non it -- Lli virulentae insidiae, sic nec mihi Deo propitio , quibus eas repellerem , doli cdefuere. Licet ergo illius me u