장음표시 사용
291쪽
Epistola vi T. rus praeceptor suum qui de sua eonversim tristis erat, adseculi intemptum hortar ι,' RAECEPTORI suo A. V. peccator fugere a facie arcus Consideranti mihi studia cupiditatesque morta-sium, tanta ammiratim, raniusques ip . offunditur, ut cum Satyrico exclamare. mpQ ur curas ominais, O quantum es in rebui
t in enim non vehementissime ammi retur tanta miseros homines cupiditat dilaptari , ut eorum aviditati non ratio non voluntas, o denique timor Domin nhem imponat ait enim mirum in modum , ut quanto plura congesse rint, tanto masis cupiditatis facibus irΗ
descant, crescatque amor nummi, quan
tum ipsa pecunia crescit. D nde inesta i- siter divita est praedicalida iustitia quae
sic morti hominem peccantem adciiXit, ut ei propter incertos casus cotidie immineret propter brevitatem autem om
292쪽
ge non posset abesse Providit nimirum s Ana a Divinitas hominem posse cupiditatibus reluctari , illicitasque cohibere laetitias, si poenae . formido semper ejus ante oculos versaretur inis enim sub mortis metu positus vel minimam de rebus temporalibus capiat Voluptatem, quas Velit , nolit , ipse sit relicturus Jam ergo videre perfacile est, quantis illi deflendi sint fluminibus lacrimarum, qui medicinali omini severitate contempta , ita semel se iniquitatis dedere
profundo, Vt revocare gradum superastque emergere ad aura nec valeant, nec velint ulterius. Quorum mirabilem , immo miserabilem caecitatem caecitatisque
supplicium quo facilius evitarem, ad verae philosophiae sinum, gremiumque me contuli Medetur enim illa animis inanes sollicitudines detrahit , cupidita ptibus liberat, pellit timores Tanta autem jocunditas tamque inaestimabilis est ejus ivlcritudo , iit unus dies benera ex praeceptis ejus actus peccantii mi ortalitati dignisssime praeponatur. Vides igitur , si me diligis , quanta sttibi cum exsiliatione laetandum , qui mihi talem sponsam elegerim , cujuscum
293쪽
ocim , tum suavitas rebus omnibus antecessit. Jam ergo sicca lacrimas, cohibellatum, omnem maerorem ex sto pro
Certo noveris me partem optimam elegisse credito , credito mihi , succedet ii militati sublimitas , lacrimis risus, divitiae paupertati magna sunt enim quae sui illa amatoribus pollicetur. Et re vera quis cogitare sufficiat, 'clantas sapientia dilectoribus suis opes sit collatura, iam ejus amore suscepta paupertas ipsa delectet Huic ergo adhaerere mihi bonum est . nullusque in tuam fuerit dies , qui ii ab ejus amplexibus 5 amore div Mat. Verum si nosse desideras, quali in carstris Bus regula militemus, breviter tibi illam describimus. Sunt nobis cuncta
communia, Unum cor , una anima ,
num idemque propositum viris, autem obedientiae sic praeposset, ut iam nobis incredibile sit studium legendi iussu tamen obedientiaepraeferre audeat lectio . nem. De gratuita vero paupertate quida elarain 3 sim omne quod corporeus
sensi is attingit , sit nobis omnino con remptui, animumque avocante a corpo
294쪽
men hoc duce philosophia nos credimus effecturos. Haec est vita laudabilis, quati, tenemus haec vera philosophia, ad quam re in amice , invitamus Quod si te ad hanc adducere non valuei , tu me ab illa numquam abduces. Vala m misere re animae tuae.
prima hac epistola illelmus Gregorio Papae VII gratulatur dese)us electione , quae contigit anno Maoc ait tum significat se postulatin ad regimen Abbatiae uncti Remigii apud Remos, in post obitum Hurimari a
no M LXXI Pastore ac iverat , quod onus
subire refugit. Huc spectant Gregorii Papa VII epistol quaedam, nimirum libri primi episto la xiii ad Manasse Remorum Pontificem
qua eum monet, ut ne Mbnachos Remigianos amplius vexet, utque juxta canonicas sanctiones Abbatem ibi ordinandum curet. Eamdem rem --mendat epistola sequenti ad Hugonem A barem Civiliacensem. Utraque epistpla data Indictione undecima laoc est anno M LXx III. propius Willelmum nostrum spei hant ejus-
m libri epistolae si Q 3 scriptae Indictione duodecima prior quidem ad Manassen, quem
295쪽
Iaudae, quod Monasterio sancti Remigii honestum moribus, eruditum litteris hominem Haesecerit , scilicet illelmum nostrum, de
quo haec subdit Abisas quidem nobis ad lumpiacri si pus ferre ut, ut utrasque A
batias regeret , Mettensem scilicet emensem laudassem pro eo, quia vir religiosus αμ-piens est. Verum quia illelmus in hac episto-l onus istud a se amoliri coiiatur, Bbjicit Gregorius Alioquin si pondus utraramque regimi, Hisupra posse sibi est , ut ipse fatetur ne nimia
gravedine praesus s.ccumbat, rogamus prudentiam tuam, immo vostolica auctoritate monemus, qua-υm i β consilio ct consensu per electionem cwgi Nationis, secundi m Reduam sancti Medicti, idoneum M rectorem Deo concedente ranstituaM Dcnique Gregorius epistolam 33 ad Heri man. num Metteolem Episcopum de eadem re scribit, scilicet Abbatem sancti Amulli , nempo illeluium non vero Abbatem Amulfuin, ut perperam legitur in clemmate vulgatae epi, stoli velle renunciare Abbatiae sancti Remi,
Gregorius scilicet Episcopus Vercessensis, primam a Leone Papa IX ob adulterium ali que flagitia excommunicatus dein absolutus qui Henrici I Imperatoris Cancellarius ita Italia factus, ita ejus factioni semper adhaesie, ut eo instigante Catalaum Parmensem Epar scopum, conspirante Placentino Pontifice, Am Uripam creaverit post mmis micula IL,:
296쪽
idemque Romani ab eodem Imperatore miΩsus ad confirmandam Gregorii VII lecti , racm cui primum restiteratri demum synod adversus eum conviscata misere exspiravit. In fine epistolae, ille linus non ita bene sentit de Monachis Remigianis at in fine episto- quinta judicium suum temperat, testatus inutio vi a tam viros λη hissimos iis nisi , ex , - - uisuntissima caritat , uterkδε- erant tolerabius , si imi. I, c II. In hac duabusque sequentibus epistolis Willel mus acerbius acta id serta G, viam par esset , in Manaslenia vehitur. Facilius tamen illelmo, veniam dabit, qui Manata mores perspectos habuerit Legendi hac de re ii Hugo Fla Ἀ-niacensis Abbas ejus aequalis in Chionico ituti Guibertus Abbas de Novigento in ii I de vara sti cap. 3, ubi lanchiraminonis se celsum cx urbe emensi refundit in flagitiosam Manastae vitam Manasses inquit , post Ger--- amosissimi Archiepiscopi decess- , praedi--ελ ti bis issemini simoniac β iatras, vi quidem nobilis , sed 1ihil prorsus serenitaris, qua prima reenuitatem decet , habens Is km milites summop. re assectaret, Clerum negligeret
G niensis Archiepiscopatus, s non Missas inde can- tari oporteret, cilc. Eo ver processit Manasi ea siviqia vita, tu in ordinem x dactus sit a
297쪽
no M xxx in Concilio Lugdunensi. Exqvibus intelligas, non sine tauri Willelinum exarsisse in ipsum, tametsi hic auctor ingenii paullo ferventioris ac mordacioris fuisse via
detin IN EOsTOLAM PII. Hic Gervasium Remorum Archiepiscopum' illelmus comparat cauri Manasse eius succesitate . longὶ tamen praeserendo Gervasium. Hunc quippe laudat , tum ob botruriam artium studium, quibus excelluit, tum ob co structa ecclesias, templa exornata , scilicete lesias stacti Nicasii 5 sancti Dionysii quas instauravi ; tum denique ob nessis si
rum vir illi ciuitam Nans milichos ordini. sanisti Benedicti in sancti Nicasii; Canonicos regulares in sancti Dionysii Monasteria primus induxit. Cur vero eum Fran-- Ocem n comperio, nisinu ipsus demortui ait inam ε daemoniri potestate per sanctos Mar, tyres Dionysium, Nicasium ereptam et
res ferunt i. . 'i. .FOL LIs nomine, quo auctoris itin hoc
loco , veteres Galli insanii in re militin, signi ficabant, teste Iohanne Diacono in lib. de vita amicti Gregorii eap. r. ias iste , inquit, more Gallim sanctum senem increpit/m follem
298쪽
a Sis 3 A M. V m Quis fuerin pillelmi praeceptor, cui septa ma ejus epistola inscripta est incertum nobis reddit decurratum strus praeceptoris nomet
Ceterum quam selida pietate imbutus fuerit Willelmus noster, intelligimus maxime ex tribus postremis epistolis quas cum quatuor a
bis ex uis eodice Mettensis Monasterii S. Aseum descripsit, ibique transinise vir rei
giosissimus Domnus Iosephus Homasset us, ejusdem loci tum Subprior , Congregation imsuuii Vitoni. Porra incor rectica in conse- qmentibus reseram epitaphium. hujus villelmi Abbatis, quem inter Abbates Monasterii sin, Et Arnul praete iniissum miror. Hic labjungendam duxi orationem Willelmi
Abbatis in ζει sancti Augustini recitandam, iusius scillelmi, an alterius aetate saperioris. sui se eo beati Willelmi Abbatissis amitensis ac
Divionensis , qui collapsam monasticae Religionis disciplinam , cum in pluribus aliis , tum in Mettensi S. Arnulsa Monasterio insta
xavit. Ut totius alteri ' illelm', cujus epistori
299쪽
tis hactenus retuli, subiectam ratumem acu scribam, his conjebutis moveor Primis, quιι Mettensis codex in Monasteri s Amul eq Willelmo Abbate scriptus sit. Deinde, quod
haec ratio inscribatur Domni villaimi, absque alia honoris Praefatione: cam vin latinus antiquior jam tum beatus ac strictioni mainoae Abbas diceretur sic varimis in epis la superius edita hunc sancta memoriamomonum Abbatem UiLLELMu appellat. 4h; e qu. Villelmus junior senini Augustini doctrinae maxim ad dictus uorix, PK .im trimi ex siperiori epistola sexta.
In commemoratione sancti Augustini an . consecrationem Missa sicenda. MVΜηητο, Domule, animaeri muli tui P ATRLc1 1 3c familia tuae MoNNICAE:&si quid pro anima filii ipsorum domini mei Amos TINI , dilectissimi omissitis tui , mihi misero peccatori licet vel intimo cordis affectu desiderare, utinam non omni modo im tiliter ipsa tibi mea loquatur voluntas. Scio quidem, Domine , dc pro certo ag- nosco esse me peccator est , v infeE .
300쪽
cissimum , inctis crinunibus obnoxium , atque inmensis celaribus coire quinatum illum autem fuisse in hac praesenti vita sanctum, Ustumacitum immnibusque virtutibus mirabiliter exorna, tum nunc autem omni honore S glo sta in conspectu tuomirifice sublimatum, ubi magis ac magis glorificetur c ma gnificetur desidero Scipio, mi quantum praesumere audeo, exorb. . od vero per eum ingenti necessitate , tamen.
cum quantulacumque fide exposco , tuben nissime occuliorum cognitor, scru tans corda 8 senes Deus , intende placatus, quatinus meritis desintercessionibus ejus , omniumque Sanctorum tuorum abovas me omnes fratres no .stros ab omni vinculo delictorum , de denuo tam nobis, quam omnibus, pro quibus tu mclamen i une Gimus, facio secundum nultitudinem miserationum tuarum. Mihi quoque obsecit de ejuβ.
intercessionibus, meritis donari, quod
certe meis non mereor adipisci videlicet ii dedivimtate atque humanitate dilectissimo filii uti Domini nostri J E4M-CΗnisTI idmerear sentire quod ipse sen-. in . rem odiavisti intellegere quod uim