장음표시 사용
41쪽
srcu LuM I. Iasnus encreditus, asiliu Caesareae Archiepiscopus, custiuguria omnem terrarum orbem pervasit, mysico nobis in scrinis tradito scripcio peragendum in sacro muserio ex aquis vino serum poculum ediderunt in Autor edit. 3. Bibi patrim Ind. Chronos ad see. 1. Constat, inquit,s. Cyrillum Hierosolym in cateches. mysagogica,plura ex ista mutuatum.Neque tamen negat Autor, illam missam plurimis insertis auctam. Neque alio magis argumento probat Baron ad a. Chr. 6M. n. ετ Mi im hanc esse Jacobi, quam quia convenit cum illis, habentur in Magogicu orationibus Cyrilli,e. c. quod sacerdos alta voce dicit: sursum eordat iraefario de immensa Dei gloria ante sacra mysteria item quod Sacerdos
dicit Orate pro vivis de nriris quod Diaconus inclamat ante sumtionem sacrorum mysteriorum mulaminitosint irem incisi sencs lis ille accepturis intonet illud: Sancta sanctus populus respondet unus en sanctus Ac rursus, quod Cantores inter sumtionem sacrae Eucharistia illud Psalmi is concinant Gusai stidete quoniamsuavis en Dominus Ceterum 1 an illa Liturgia quae sub sancti Cyrilli nomine fertur, sit ipsius Cyrilli, nondum adeo liquidum. 2. Si tamen hoc detur, qvae consequentia: In Missa quae sertur sub nomine S. Iacobi, lunt quaedam, quae quoq; dantur ii Missa S Cyrilli. E. Cyrillus illa accepit ex missa Iacobi: mare non autorMissaeJacobi illa transsumere potuit ex missa Cyrilli Si enim supponatur illam missam utiq; esse Iacobi principium petitur quin mirum, si Cyrillus Hierosolymorum Episcopus, Antecesibris in e dem Cathedra, quidem Apostolidacobi Missam in venisset, ausum illam immutare, vel aliam cudere,cum,etsi datur Vardam consonantia, tamen nec negetur insignis distantia. Et addit tandem ipse garonius: Insaιωis a Ua Jacobi alias additas prcc
42쪽
tos, si ui Liturgia Iacobi paul diversor nunc ab ira prisi a fa-be tur ino imagis autem a pontificiis haec Missa acobi deafenditur,& contra nos allegatur, eo magis supposititia illa a nobis asseritur xprobatur, ne quis inde locus detur fermen to dogmatico Papistico. g. 3. Supposititiam hanc evincit Prochronismus. Fit in illo nentio Confesorum. Fatetur autem Bellarminus pie l. a. de Missa creto Martyres quidem coepisse publice invoceri, Neorum nominibus diem os coli, ac B, ticas erigi, ab initi olane Eccles L CONFESSORES autem muli serius une honorem in Ecclesa meruise unde argumentum Bellarinino pro Canone Missatico Romano, vel hujus potius vetusa te. Scilicet, mentio Confessorum flennis jam in inu fuit anno goo. At in Canone Romano nullas mentio CONFESSORUM,
aut iis inum non Mirorum essed Marorum tantum sve virorum,sis eminarum. . Canon ante OO Christi annum est compositus. Ceterum sic quoque Liturgia multis post Iacobum seculis fuerit composita, cum vel ipso Innocentio III. de myst Missae l. 3. c. io J teste, Ecclesia demum postremis pora B Sylvestri coeperit S. Confestarum memoriam cele
f. . Sic in illa ipsa Catholiea mentio fit ouo ου που atque constat hoc vocabulum quidem circa tempora Concilii Antiocbent, seculo tertio decurrente in Ecclesia usurpatum sed tunsa haereticis e. c. Samo sienianis, quibus. μο-οmo haeretico sensu affirmantibus, contradictum a Catholicis, Mi is sie, prout acceperant illi negantibus, prout contra alio sensu μύriis ab Arianis suppeditatii et si negatit,a Catholicis patribus no tam inventu, qVam affrmatum propugnatuq fuit inConcilio demum&symbolo Nicaeno secure
43쪽
s pCn LuM I. Ir loq. vid, Sixtus senensi. .iBibl. in Origene Sic ὁae Mesa, Maria dicitur virgo deipara, cum tamen haec VOX, non audita facile fuerit hactenus in Ecclesia sed demum coeperit cirea Nestorii tempora sectat 1 . Deniq; canitur in Liturgiam mγον s. hymnus, cujus in Ecclesia canendi origo resertur ad sinem seculis tempus Felicis III qui vixerit labente seculo quinto, id Epist. Felicis ad Petrum Antiochenum Episeopum Mad Zenon amp. in tom et conciliorum sed publice oratur pro degentibio in Ueris quae tamen non fuerunt tempore Iacobi. Denique autor hujus Missae tenetur errore eorum, qui tuunt,aκim deles non fura Deum, ante diem udici Conc supra in Marco.
H Fe, quae, Eibiopum dicitur esse, sub Mattόae incedem nomine, pariter est Lmγυφφι non ualuat ui)quia meminit acta&aurei numeri,iongd post temporalidatthaei,inEccle susurpati 2xoratur proPapiae, Patriariais, Archie piscopis, nec tunc institutis, nec nisi longo intervallo demum
instituendis. 3 Autor Liturgiae meminit Concili, SymMI, Nicaeni, Consantinopolitani, Ephesini, imὸ Basili, Chrysosο-nsi, Gregory M. Pontis M, qui ad 6oo annum Christi pertinet. Meminit multorum Regum Chrisianorum, quorum a men nullus vixit tempore Apostolorum. Quae itura alia, imposturam produnt, vanitatem ac aetatem longe posteriorem harum Liturgiarum ostendunt.
PRaeter illas sub Apostolorum nomine,datur alia sub Clementis opostolici nomine Liturgia , de qua vid,
44쪽
H DE T CRI 'T ECCLESIASTICIS. Bar initi io 1. 23. Idem de hac judicium Bellar mini, quod de Liturgia Iacobi se es e quidem illam vere Clementis sed apserioribus ira auctam, ut non sit facile dijudicare, quid in ea Clementem habeat Autorem quod est νῖκμ αε- ω προσκειμένω c. Certum est, illam Liturgiam esse Clementis sed non certum est, quae ejus pars, vel quid in illa sit Autoris Clemmentis Et tamen audacter illam sub Clementis nomine cit vit Bellar in contra nos e. c. lib. 1. de Missa e 7. Idem Bel Iarm. lib. de S. Eccl credibile inquit, en, Clementem non ex proprio udicio sede ritu, quem observari videra ad Petro, Litti ia composuis' quemadmoduc ipse S. Petrus nisi aliud
ficiebat nosserendo ierisicio Eucharisico, ni quod ipse Dominins eris ussenat.Ita arolai 9: tibi conjecrabat, OrationePater noser, utebaruryper hanc, noaliam Liturgiae formulam, ra Freabat, unde addit idem in Sixto 3 primis illis temporibus nuda ac sacrafuise omnia simpliciter tractata, licet a Iacobo Episcopo Hierosolymitano primum auctarium deducat. E. per orationem Dominiacam Dominus Petrum consecrare jus erat, non per aliam aliquam verbis institutionis orationi Dominicae contra distinctam ) Liturgiae formulam, cujus nulla alia mentio in Missis ver EApostolicis Act. c. ZO, 7. I. Cor. II, 2 .c. I a6. It&seq. Atque adeo, si Clemens Liturgiam composuit, ex ritu,qVem
vidit observatum a s Petro, non potuit illa Liturgia quae sub nomine illius, Clementis esse, magis, quam quae subpetri na,mine extat, est ipsius Petri, nisi quoad orationem Dominicam scinerba in tutionis, quaeve resfecerunt Missam solicam. Quin sit pland qualem celebravit Petrus, Missam s. Luturgiam composuerit Clemens,utiq; haec ipsaClementis fuerit ipsiissima Petri, vel sequeretur, alio ritu Petrum celebranse, alio Liturgiam composuisse, ii atq; adeo Liturgiae in celebrando
45쪽
s Ecu Lu L Rbrando negligentiam suisse. Nec potuit Bellar minus pronde&origine hujus Missae alios citare testes, quam P ml. 7. de trad. div. Mi Nicolaum Episcopum Methonensem in lib. de veritate corporis Christ, Bessarionem Cardinalem in libro de sacram. Eucharisiae. Tacent ita omnes primorum seculorum Patres de Liturgia Clementis, qVae mittitur, saltim sub Clementis peculiari nomine non memoraturi Bibl. Patrum, cum tamen in recentiori editione colleetae sint Liturgi Petri, Jacobi, Marci Apparet inde, quid roboris insit argumentis Baronii, qui pro Missa Clementis urgeti Traditio eni et Procliuissis en, quin altius ascendit,' quae, inquit, Latinis universes oecidentali Ecclesiiae praescriptu ei acrae M aeforma, non tantum ab ipso Clemente tedcrab ipso lasiolorum Principe Petros ibi vendicat antiqua traditio, cum ejus siturionis nullum aliud tprincipium originem demon are. At ipse Baron. nullibi in annalibus scribere ausus, ab ipso Petio compositam Liturgiam,&consessus aperte potuisse per Liturgiam Clementis intelligi Proclo, Maliis Graecis, quae de Missa scripta habentur in Consiturionum libr t. quae tamen agnoscit Baron ab omnibus Patribus inter Apocryphas scripturas adnumerata is merit annumeranda ann IOZ.9. Et quae illatio Non potessissim Missae certi autor seni Cis en Petrui Bene tamen, quod addidit Baronius quib-dam exceptis quaesunt addita, vel mututa. At haec quadam non sim pauca sed Canonis Romani longe plurima.
ub hoc titulo extat liber AbdiaEpistopissa, tonst,qui se di- cit unusuisse ex Discipulis Domini, qui totus supposititius merito habetur: via i)nulla sive illius Abdiae, sive ejus
libri apud antiqvos mentio. mi A solorum, quae suo
46쪽
l; DE ECCLEsIAsTICI SCRIr T. illo Abdiae nomine circumferuntur, fabulis, quam Vera inar rationi similiores sunt. Recenset talia deD.AMatthaeo, de Thoma qui pincernae Regis Indiae,a quo per imprudentiam pati mapercusiu erat, maledixerit, ut a Leone occideretur dilaniaretur, effeceritinc ut Canis manu occis, mensis ubi tunc coν- vivatus erit Nomaι, intuleris,de D.Andrea,deD. Maximilla uxstre Egetis per turpissimum lenocinium vicariam pro se ancillam marito nonente, sede puerulo specioso vocem Maxi- anili ementiente, quae inter scripturas Apoc si & Manicha icas reseii Augustinus. Conflic non solum I de e coni. Man. seda colat Adamant. l. hin. c. 7. . Apocrypha nullius' , Ut Oritatis hanc scriptionem agnoscunt ipsi Pontificii. Conf. l. descript Eccl.in Abdia&Saron .a. 4q.Π.qq. a. I. n.FI. sinu , in quit, prorsus e Ibio liber Abdiae raeli. Li de B O in pari. c. et . ait. Abaeae librum suppostitiuos υiri docti etiam apud noscensent. Ita Posse vinci app. sacro, verbo Seberiti sulpstim i-cit Abdias Babylonius es apocryphuso nusiiussidet. Ita Salmeron comm .in et Tim et disp. r. Abdiae, inquit, libri locryphi. Molanus Li de fid haer. serv. c. 6.1 uriu eum mendacem aD
serit. Verger. de idol Lauret. nihil Drum librorum vel umbram popolici pectoris ae majestati referre. Omnia Piefrigere in pluia ac persitiosi esse. Ita Meschi, Canus
loc Comm. l. II. c. 6. in fila Euis vel mediocriter prudens, inquit, ab Apostoli Thomae persona illud non videt abhorrere,quod in rebus ab eogesis refertur, ui ille injuria perierit vindiciam ἐg.2 Et sunt tales is se longe plures in illo Apocrypue Abina,qualis, quod . s. sol. 6ο introducitur Johannes Evangelistat narrans, quomodo Christus ter se studentem nuptiis, ab his revocarit, tandemque dignatus sit ei dicere: Blanner, nisi meus esses, permitterem tibi, ut uxorem duceres ac si Christus numinem pro suo agnosceret, qui uxorem duco cr-
47쪽
si Guarum I. IIIIta l. 7. l. 88. Autor affrmat S. Matthaeum disputantem de Paradiso terrestri, in quo initio Deus possit Adamum, docuisse, Paradisum eminere omni bi montibu , cs esse vicinum coelo quod pro absurdo ab ipso habitum est Bellλrmino,i. unic. degrat.I.ho m. c. n. .Pere r. comm . in Genes. l. 3. q. f. de Paradiso Quin, l. o. f. 73. citat Hegesippum i comm libro, qui tamen I6o annis anato Christo vixit, quem adeo ille Λbdias, nisi fuerit alter Phannes de temporibus, quem ultra naturae cursum vixisse ajunt, allegare non potuit. g. 3. Et tamen no solum Laurentius a Barre, historias Abdiae primo loco inter historias veterum patrum collocat: non solum origamus Laetius, Vienensis, Abdiae editor, multum operae in sum sit in eo probando,quod hic sitgenuinus isse
Abdias, imo quod ejus phnasis ornarior siit illa, quae est in actibu Apinburum, aut ipsa etiam hi oria Evangeliorum, subdubitans num, in parallelis Abdias ex Luca gi dam desi erit, utrum Lucas ex Abdia Sed mali Pontificii, si quidem in
Abdia contra nos aliquid reperire possunt, audacter citant. Sic idem Bellar m. qui .de S. E. scripserat vitabillas popolo
rum esse bulis, quam sori miliores, quisl. r. idem . . in
pari. c. q. suppositirium scriptum censuerat, protestatus, seceri nulla ab eo resimonia petiisse, citat contra nos pro vo i continentia l. 7. de Onach. c. 27. Adin, inquit, in visa Matthaei, scribit Matthaeum θόuenissuasi , ut virginitatem fuam Deo fac ret. Ita Lindan in panopi . l. q. c. g. Greg. de Val l. i. de Miss sacrificio c. q. Hardingus art. I. resp. ad I-Velli provocat citat eas, ut prodet, Si isthaeum, Mys m ce- Iebrasse in Ethiopia paulo ante Mart rium.
CIrcumfertur hic sub nomine Presbyte orum Ach ae, testantium se scripsisse ea, quibus interfuerint. Non ne-
48쪽
4 DE sexiret. Ecclvs IAsTICI s. t ellar minus, inter Viros Doctos aegraves aeriter II 'tate ejus historiae disputatum esse magnum que nu/m rum eam in dubium revocasse ipse tamen probare conδxur, meram legitimam sutilem Eegatis pro se autoritatibu , τυ Damiani, qui ante6cio annos floruit S. Bernhara , O hannis a Lovaηio, quψ Lipomanni, qui ex probatis autora' bus vitam sanctorum descripserit, Breviarij Roman . i. Omnino autem inter Apocryphos suppostitit ρs, hic quoque liber referendus, cujus nulla plane apud proba
tos Autoros Veteres occurrit mentio, ne quidem apud illos, qui Catalogum veterum scriptorum ex professis texuerunt, Dura Eusebium, Hieron)mum, Gennarium, Intra quorum aetatem longe consistunt illi recentiores, quos in contrarium citat Bellarminus. Et fatentur ipsi Pontificii, in acta Andreae irrepsisse Graecismum de Spi,irti . quod apatre procedat, σι
filio permaneat. Vid. Martyrolog Rom. ad O. Nov. inici
ni ergo probabile, irrepssisse quoque Latinis mos, s nugas Papisticas Merrores non paucos i quin historia de morte S.Andreae, qui jussu praesidis sic fuerit cruci a us, ut Matu manibus caepedibus quasi equuleo tenderetur, ne clavi a xus cito desceret, resutatur ab ipso Beli. l. r. de imag. s. c. 7. Piniores,mqvit, solen solum cirisum depingere clos a um, Latrones autem, atque S. Petrum S. Andream funibus sed non His en Modin enim crucifigendi communis non erat, ut multi putant,funibus affigando sed clavissigendo. Omnes ergo cla-ημsigebantur, prout omnes crucem amferebant, c omne an-rea gelu caedebantur
g. I. Celeberrimum in Actis poseli, rae Epipola Paulinis nomen BARNABAS, ne alius ille, quem Paulus non solum Fratrem sed Meum insigni elogio, , ---
49쪽
aliquando,propter j ann-Marcum Barnabae Comitem,Inter conjunctissimos Apostolos intercenat, par nio, des Vovid. Aer. Ii, 39. . , f. a. Sub hujus Barnabat nomine olim Nisi ivit cireumlata, cuius nunc non supersunt nisi fragmenta, apud Clementem Alexandrinum infrom libr. σόujus discipulum Orι- senem in lib. 3. Periarcian extanti quae parum ottendunt illumBarnabar a Paulo sic commendati charae erem. Extitito aliud sub nomine Rirnaia Gangelium, quod Gelasius Dist. II. recte computavit inter post pha,& talium autoribus haereticis denunciat anathema. i Prieter haec extant a Barnabae, non ut scripta a
Barnaba sed a Johanne Marco de Barnaba, vel hujus et is de quibus recte Baronius scripsit ad a. D. si ista mutiis σapertis mendaciis in coagmenυυ mirum,illa a quibusdam tanto applausu excepta,quae, ipsius Baronii judicio, a nebulone fuerint scripta, non ab illo Iohanne Marco, vel alio scriptore Catholico.
s. i. Haec supposititia esse recte ex ipsis Pontificus notavit Melchio Canus l. rL loc Theol. c. o. longe ante hunc Gelasius, qui judicium libro apposuit una voce: APO CRYPHUS. Nec obstat, quod Epiphanius usurpaverit, citaverit Acta Pauli Theclae cum constet, Epiphanium ipso Bar onio agnoscente ,infalsas i acta incidisse, nec satis γγρο σεμναλ rn a1oca loqγω κολουram habuisse, quae in Doctore vel persectiore Christiano Paulus requiris
50쪽
g. I. Extat illud in Micropresbiico, quod scriptum,fula αφ Bibliothecae Patrum, in qua labetur tona F, edit. 3. interprete Ruberi Lincolniensi qui de sermone Graeco in Latinum transtulit. Ut agnoverit tamen autor, esse Apocryphum, quem adjiciendum putaverit in edit. 3. quia a Margarino positus erat in edit. 2. Licet autem non desint alicubi avitio vehementes ebortationes, ad virtutem in gnes adhor- rationes, tamen alicubi illud ipsa compositione ludicra, lasciva qualis in historia Runni illius cum uauxore patris incestum committentis, hujus tentati ab uxore
Potiphar multiplex occurrit obscuratur, sic ut parum ibi sive XII tribuum capitibus, sive Apostolis illius testamenti Depositariis, vel aliis viris Apost'licis, velut talis stra-
uti concinnatoribus dignum reperiatur. I. r. Quin licet non insolens Pontificiis, vel ex hoc libro arma contra nos praesumere, quomodo hocPatriarcharum Testamentum sed quod salva pietate licet ἀκυροῖν
Ari es, a Coccio contra nos, pro probanda invocatione Angeti-rum citatum, tamen, ab ipsis Pontificiorum generosioribus agnitus error fuit. Testamento mensura Patriarchalis nominis ademta.
f. 3. Sane Johanne Maria sancti palati Apso ei Misse Tom. i. Ind. EXp. Rom. impress Rom. I 6O7. p. ISDLi eriunc, inquit, apocryphinen, Pses epigraphini in 'in Hyniu planὸ qui legatur multa enim continet partim erronea partim mana mendacia, nugo autore fundamento subnixa quisfacild Lector discernet repud Abit. Approbatur haec censura a Posi vino appar sacr. Voce Te mentum. Inquisitores Hi sipauici ind. exp. Hi sp impress. Oo7 sol. 1 i. pocrusum inquiunt, scriptum II, cujm non liceat aurorarat Ur