장음표시 사용
241쪽
inquit: In mandatis eius delectatur valde, hoc est, cum sium na animi voluptate prae stat Deo debitum cultum& oboedientiari iiuxta mandata ipsius. Ab hoc vero Dei cultu hactenus multis annis foede aberrarunt Papillae, qui perpera docent Deum colendum praeceptis hominum & omnem Dei cultum alligant siti ordinis sacerdotibus de monachis, quos solos recte seruire Deo, d habere etiam operasse pererogationis vendibilia, manifestis tamen impolluris ac quaestus gratia , asseuerarunt. De hoc igitur quaedam addam,unde qui sique discat sitiunt recte formare iudicium , de vero Dei
Cultus Dei est opus a Deo massatum factu ex fide incelebratione gloriae Dei principaliter. In bac definitione tria sint quae necessario coiunguntur m vero Dei cultu. Primo, materia quae est opus mandatum
Secundo, causa videlicet,ut fiat hoc opus ex fide in Iesium Christum. Tertio sinis nempe gloria Dei, quam respicit operans,ut coelesti patri hoc modo se oboedientem declaret.
242쪽
VIA VITAI . Quod cultum oporteat esse opus a Deo mandatuna, docet nos ipse Deus apud eremiam cap. 2 o. In praeceptis meis ambula te, non in rapceptis patrum vestrorum. Et Christu ,cum inquit, Frustra me colunt docentes doctrinas, mandata hominum, hoc est, putant me coli, cum ea Catagant, in quibus homo itidicauerit Dei cultum situm esse,sed toto coelo aberrant, suorulaborum oleuma operam perdunt. Et
Paulus clare damnat Omiles ἐθελο ησκειας, hoc est,cultus, quos homines bona, Vt VO-cant, intentione Xcogitant. Hinc constituitur regula haeci alio latillus cultus Deo acceptus sit, nisi quem ipse Deus proprso IGVerbo ordinat ac homini commendat. A verbo enim pendet puritas sana et itas cuiusquς operis. Deinde, fidem necessario requiri ad ra tionem cultus, hinc patet, quia Deus requirit cultum purum&syncerum qui exhiberi non potest avitio quam, cuius cor omni abominanda spurcitie contaminatum atque coram Deo foedatum est Assirmat autem Paulus,corda insidelium impura& contaminata es te, necesse est igitur lorum ψpera, quantumuis sipeciosa & splendida existant coram mundo,esse abominabilia
coram Deo. Vnde ad Romanos inquit Paulusi essi alias
243쪽
V A VI TAE. 23; ius, Ciuicquid, o est ex fide peccatiam est. Et ad Hebraeos,Im possibile est placere Deo sine fide. sed quid igitur emcitia des 8Fides purificat cor hominis . naita inquit Apostolus, fide purificans corda. Hoc alitem It, non quod eam efficaciam obtineat fides sua nati ira, sed quod sanguine Iesu Chri
sti asperganturivi inquit Apostolus con
scientiae credentium,quo mundantur ab omnibus peccatis eorum mortalibus. Cultum praeterea respicere gloria Dei principaliter docet Paulus inquiens: Om nia facite in gloriam Dei chim enim cre tati simus atque etiam insiper redernti, Ut celebremus Deum, decet prosectonos de
bitum Deo praestare cultum, mandatum ipsius. Opus igitur hac ratione factum, iuxta mandatum Dei e fide,in gloria Dei, san- tus&purus adeoque Deo placens Voca-rur cultus. Sive igitur internum aut Xterarum,siue eXimium, aut vile sit huiusinodi opus, censetur tame Dei spiritualis cultus, eo quod non excarne, sed ex Spiritu fidei, quae respicit gloriam Dei, profici si atur. V bicunque autem horum trium aliquod desideratur, ibi no meretur opus hominis dici Deo gratu si acceptabilis cultus Pharisaeus ille cuius meminit historia Euan gelica.
244쪽
gelica,& Cornelius ille aulicus,cle quo scri biturina uis Apostolicis,dederunt eicernosynas,quarum beneficio na ulti itubleuati ac consistati sunt. Hic ea cie in si in t Vrrinq; pera, nihilominus ingens est Eleemo: naitim utriusque discrimen. Eleenlotyna Pharisaei non itere cultus Dei, quia te cecside proficiscebantur, nec tendebant ad gloriam Dei. Cornelius autem quamuis non erat plene institutus in cognitione Christi, tam cum crederet: expediaret salutona atque erogaret Eleemosynas suas ex mandato diuino in loriam Deiri pauperum blatium, meruiat ipsius Eleemosynae cultus purus, sanctus atq, Deo acceptus. Ideo dicit Cornelio angelus, i ci .io Orationes& Eleemosynae tuae ascenderunt in memoriam in conspeci ii Dei
Pugnant David&Scipio, terque contra suos hostes. Fuit aute cultus Dei bellum Dauidis, non Scipionis Dauid enim habensimandatum Dei credit& gerit bellum in gloriam Dei, defensionem populi huius. Scipio vero quoniam caruit mandato Dei,&side, nec quaesiuit gloriam Dei, fuerut ipsius bella tantum impiae crudeles hominu lanienae coram Deo. Ad eundem modum duae ancillae, qua
245쪽
Vm nati mens Deum, altera nullo timore Dei praedita, quamuis occupentur no eodem 'abores, purgata te vestimenta aut calceamenta brdibus, aut aliud quod-m herae mandatum exequentes, tamenii luis opera tantum sunt cultus Dei,cum fiant ex fide iuxta mandatum Dei, prae cipientis oboedientiam ministrorum erga Dominos,verum huius impiae vitae ope xa, licet specie tenus praestantiora appa reant, non fiant cultus Dei, cur conta minata illat haec cordis immunditie Eceditate interna.
Simile erit iudicium de aliis quoq; factis, Momnino nuitu opus quantumuis splendidum ac speciostim, appelletur cultus Dei. nisi sit mandatum a Deo, stat a credent:
ac timente Deum in celebrationem nominis ipsius. Susiciat haec de cultu Dei dinisse, ex quibus facile est intelligere quid es sentiendum sit de Antichristi Romani is sis, vigiliis, Rosari; s, huiusmodi multis
Tertia conditio timoris Dei est, quod sin te; is Deum, studiose caueat sibi ab im-' post uris, insidiis. Huc iacit illud Syracida
246쪽
238 v I A v I WAE. Mundus quoque insidiatur filii Dei, quos prauis consiliis exemplis, honoribus, voluptatibus, diuiti j dc rerum lucce .sibus conatur a Deo seducere. Et Ecclesiae Christianae non tantum crucem&tribu lationes exprobrat, verum etiam persequitur,4 occidic omnes quotquot Christum confitentur. Histe mundi occultis insidiis
manifestis iniuriis opponit timor Dei
exemplum&voluntatem Christi, essicaci am&gaudium in Spiritu sancto coelestes diuitias vitae aeternae,conitationes Spiritus sancti sub cruce, & salutarem victoriam in Christo Iesu, quam pii omnes plene obtinebunt, quando Sathan cum suis membris abijcietur in poenas inferni aeternaS. Diabolus praeterea mendacio homicidio grassatur aduersiis Christianos Contra hunc pugnat timor Dei gladio spirituali vid elicet verbo Dei, certus de Victo consequenda per Dominum nostrum Iesum Christum, quemadmodum in hoc
quarto membro nunc porro dicetur.
Quarta timoris Dei conditio est,qubdimplorat auxilium aduersus hosce sitio hostes, carnem, munduin diabolum. Huius meminit Syrac. cap. o. Timor Domini nihil deest nec est cur in eo opem desideres. Praestantissimum autem dc summum prae
247쪽
fidium aduersius omnes Christianori hostes,est seri ad ardens inuocatio veri omnipotetis Dei. Quod fatetur Salomo cum inquit Turiis fortissima nomen Domini, ad ipsium confugit iustuso exaltabitur. Et Deus ipsie in Psalmo: Inuoca me in die tribulationis &eripi a te, glorificabis me. Quoniam igitur Christianorum in omnibus aduersitatibus arx praecipua est oratio fidelis, paucis indicabo, quid de oratione Christiana sentiendum sit. Nec arbitror opus esse refutare di i cum illum errorem , quem Papa inuexit de inuocatione sanctorum, quae nihil aliud est quam mera fili Dei Ia s v vi R IIII blasphemia. Cum enim expres e in suo verbo mandarit Disa , ut ipsi soli confidamus, eum solii minuocemus, nec ulli creatura hunc tribuamus honorem, profecto secus facientes, grauiter delinquunt, turpiter sie- duci se patiuntur,instinctu diaboli, a vero mediatore intercestare Iesi Christo Atqu4 Deum timet is obtemperat Dei mandato, quos e solum inuocari praecepit, confidit promissionibus diuinis, inprimis Christi promittentis, ut quicquid petierimus in nomine eius id accipiemus, modo firma fide petamus, nihil quicqua depromisitonibus ipsius haesitantes.
248쪽
Christiana oratio non est verborum bad cis tologia aut mulitio cluium , quemadmo dum falsis existimalle hypocritas indicat Christus, Matth. 6. sed est intimus cordis gemitus, quo eleuatur anima hominis ad Deum, aut agit ipsi gratias pro acceptis per Christum beneficiis, aut petit aliquid in nomine unici nostri mediatoris Iesu Christi, certo statuens se exauditu iri apud Deum Moses orat leuatis in coelum manibus, nullo labioru ipsius motu conspecto. Corde enim clamabat,in respondebat ei Dominus dicens quid clamas ad me Et David inquit Ad te Domine leuaui animam meam. Ex hisce duobus exemplis patet, quod vera oratio non sit labiorum inanis strepitus, sed ardens cordis gemitus postulans auxilium a Deo. intorsum igitur verborum recitatione ii ii utimur,genua flectim', pectus tundimus,&oculos inter orandum attollimus in co Iuram Hisce gestibus extern is uti mur, dexcitetur pedi' hominis ad serio precandum, ut sint cogitationes magis intentae ad res petedas, Ut Deus anima pariter ωcorpore
celebretur, utque publice corpore More i
249쪽
I A v I T AF. et sprofiteamur fide nostram in Deum. Vnde Augustinus: Quamuis inuisibilis voluntas oratis Deo sit nota, nec ullis indigeat indi- cijs, ut ei animus pandatur humanus, qua
locutionem cordis cognoscit,t Imen homo
vocibus membris iiii corporis utitur, Ut sic orando affectus hominis humilior deuotior reruentior crescat. Quomodo inter orandum leuatur cor hominis ad Deum ' id fit duabus tanquam alis, quarum una est cogitatio misericor diae Dei, altera est fiducia mediatoris Domini nostri Iesi Christi. Cogitatio misericordiae Dei in eo conii stit, quod Deus ipsie hunc cultum is uocationis madarit promiserit se e caudarii ruina inuocantes, ac requirit grati tu drnem po texauditione &liberationem. Haec tria coniunguntur in dicto Psalmi o. inuocame in me tribulationis est mandatum Nego
te oran clum igitur non lotu res picere oportet ad mandatum: promis Moue Dei, secletiam cogitandum consistit in obedientia praest ad Deo. Hac Patet , quicunq; oret retinens propositum peccaeis non existimet sie impetraturua
liquid boni, sed potius bijpsi sua oratio Ie
250쪽
et et v I A V IT A T. accersere poenas Dei, obsitam ingratitudinem. Sic enim inquit Psalm 66. Iniquita tam ita sine Xisium coide meo non audisset Dominus Erci Iohan. a. Si cor nostium Non reprehenderit nos hoc est,si liberi su- Intis a mala conici Matia,& proposito male agendi fiduciam habenaus ad Deum, quicquid petierimus, accipiemus ab eo. Iacobi . . Peteli S&non accipietis, eo quod male petitis, Ut in concupit centiis vestris insitimatis. Oraturus igitur Christianus sequatur regul .im Pausi traditam a Tir,r. Discedat ab iniquitate omnis, qui inuocat
nomen Domini. Altera ala, qua inter orandum leuatur
cor hominis ad Deum, si fiducia firma in mediatorem nostrum Dominum Iestim Christum, qui hanc dulcissimam promis sione apud sitos depositit discipulos: Quicquid petieritis patre in nomine meo, dabit vobis. In hac Chri lῖ amplissima promiscsione, duo potissim iam sunt obseruanda, videlicet signum uniuersale quicquid &inuocationis modus in nomine meo. Vniuersalis promissio restringenda est ad certum genus,ut sit sententia haec Cliti
sti Quicquid petieritis, hoc est, tiicquid vos silii Dei petieritis a patre ei tro coelesti, quod potes edere in vestram salutem