Th. Campanellæ De monarchia Hispanica discursus

381쪽

DE MONARCH. HISPAN. 3sa sum morum magistratuum auxilia per sup-Plicationes atque appellationes inipertrandi adempta, aut ad minimum dissicillima effecta sunt. Unde etiam Oriuntur quotidie bella & interneciones , sanguisque humanus instar aquae immundae profunditur : unde fides & charitas undiquaque exulant, atque odia ac disicordiae regnant. Hic contemptus monarchiae Germaniam omnium reliquarum nationum risui atque contemptui

exposuit, solusique in causa fuit, quod in- fonsus Christiani nominis hostis ad hune usque diem vinci non potuit : imo etiam verendum est ne per has ditatutiones in penitissimam Germaniam irrepens medullam illius & sanguinem Omnem ex-

Et ut illud solum scelus exempli l ciliae allegemus , quod hodie cum lumidi gemitu omnium bonorum , circa monetas excudendas committitur,dum pauci quidam contra ius naturale,charitatem Christianam , atque contra consuetudis. nem omnium gentium , denique contra expressissimas constitutiones Imperatorias atque recessus Imperii, . sub praetextu perni

382쪽

384 APPENDIT pernitiosissimi privilegii monetam cu-dcndi , acervos nummorum adulterino rum procuderunt; quo faciendo ipsi divites effecti , argentum nostrum in detrimenta & spumam conversium est, quodie hun, propheta Esaias c. I. V. 22. ceu sin-gesarhin pynam minaciter praedixit : quo& othhia 'commercia labefactat a atque . confusii' sunt , innumerae artes oppressae

iacent, grassandique latissima porta foene-rMoribus , usurariis atque aliis hujus f rin, Mininibus patefacta est, ita ut exte-rys nutionibus omnis fere cum Germanis . Jopiandi qecasto interempta sit , ut illi isto iuris hi dirus aut salaria in pecunia nu-niὸpata consistit, ad inopiam redigantur, athue ut reium pretia ad id fastigii a Gammari, lintei continuas miserias exspi . refitct Huic tamen malo ius Canonicum quod a sciolis quibusdam naso suspenditur I remedium praesentissimum affert, . eum dicit: , riccatum non remittitur,'

383쪽

mei Deus : neque hoc sincerae paenitentia indicium est, nisi quis etiam bona per fas nefasque erepta prioribus dominis restituat, aut ad pios usus leget, sed ad ha redes suos transmittat , ut habeant unde siuperbiant , atque statum suum ador

Verum, cum dicta hare jam obsioleta, magni quidem facienda , &instar anti

quisl morum nummorum habenda sunt, qui ad hoc reponuntur, ut raritatis causa ostendantur , non etiam ut in vulgum spargantur: ideo optandum est,utivi quadam externa malo huic., & damnis inde nascituris occurratur, quod i men in'hac Cyclopica vivendi ratione minime sperare licet , imo etiam Verendum , ne, quod clementissimus Deus averruncet hoc in majus erumpat malum , quam

vel ullus hostis inferre , vel aliterquam ina Germaniae discordis restingui possit.

Moximae monarchiae minoribus ina periis in hoc etiam praeferendae sunt; quod sub magno rege vivere maxima sit liber . tas : dc historiae ipsae testantur,Germaniam nunquam tam floruisse , quam cum Boiamant Imperatoris sireptrum maxime Vin 3 nerata

384쪽

nerata est ; cum contra minores regiones, suo arbitrio, dc absque externo metu astute agente S Iaro non exo ibitent. Et cum summorum quorundam Politicorum opinio haec fuerit, Turcam hactenus invictum mansiste, non quod potentia ipsius tanta, sed quod orbis Christianus uno capite

non regitur, a cuius nutu omnes depen

deant, tum quod foedera plurium contra unum solum inita raro prosiperum e Ventum rtiantur: hujus'; rei veritas in omnibus Italorum contra Turcas expeditioni bus emicuit, atque a Renato de Lusinga in Tract. de increm. Imperior. ad ocu lum demonstratum ust. Hinc magnates quidem occasionem arripuerunt, Monarchiam similem condendi, sub praetextu eundi in Turciam, e quorum numero praecipuus fuit Carolus ultimus Burgundiorum dux, qui Belgium nobile quietus pocsedit, aliquotque Galliae provincias sibi subjecit, ac tandem in Germaniam ingres, sus , Helvetiam cum Alfatia &Lotharingi a se facile occupaturum sibi imaginatus est , &Sabaudiae jam inhians principatus sui limites ab uno mari ad aliud extendere, atque his etiam majora sibi proposiverat. Pari

385쪽

DE MON ARCII. ΗIs PAN. 3 67 Pari ferocia Carolus VIII. rex Galliarum speravit,ut Cominaeus testatur, se post vi--ctum restium Neapolitanum Galliae & Italiae libere imperatur u imo etiam gloriatus est, se reliquos Christianos in Graecia degentes a tyrannide Turcica liberatu- rvin Vtriusque tamen consilia procul du-l bio ex ambitione magis quam pietatis .Zelo otta eventum plane contrarium so

Sunt qui existimant, potestatem Papae etiam huc politice collimare , ut Christianis regibus & principibus fraenum injiciatur: atque etiamsi nemo illorum imperium ah alterum haberet, vel nulIo foederis jure sibi invicem obligati essen tamen vel solo

communis religionis vinculo coerceri,atque a moderatore totius Ecclesiae, a con

scientia propria,quae mille testes,& denique ine tu horribilis excommunicationis ab injusta effusione sanguinis Christiani reprirhi

debent, atque concordiam colere, sique necessitas flagitet conjunctis vitibus Christiani nominis hostes debellare. Multi e iam miserandum casum regni Grici magria ex parte Orientali Ecclesiae imputandum u eensem,

386쪽

3 SI APPENDIT 'icensent, quae ab Occidentali seu Romana - secessionem fecit hoc enim pacto Oriens in ab occasiudivi us, uterque utrique disside- re caepit, atque se concordi 1lIud xinculum abruptum,& Imperium Ortho tale auxilio denudatum fuit. Neque etiam Eccla

si a illa Graeca unquam summum aliquodi caput habuit, quod principes Giaeciae ad' mutuam concordiam coegisse idisso sque a Turcis di Saracenis in auxilium .advocati-

. dis cohibuisset. Reliqui is ro Romanae sedi addicti vel mutua invidia atque praee minentia discQrdes, vel, culpa quot undam, potestate di inpus illas data abutentium,

modo di4a' expEditionem neque i

suscipere, neque si siuscepissent, tali tu in pr-- stare potuissent, quantum universialis Mo-

.. narchia praestaret. Hinc omnes serme Iu-tisconsulti qui quidem hac in parte nori omnino in silli politici suere, di forte arca num aliquod status resipexe te ) pro regida certa & infal Iibili habuerunt. Quod iniue rator Romanus sit, vel de iure debeat eme

387쪽

DE ΜΟ NARCH. HISPAN. 3εν Adrc. lib. I. cap. I .g. Iinoi 3 8.ac, ut Iohae'. Igneus alicubi ait, tota Canon istarum MLegistarum Schola in Italia een filiis ni-peraro rem esse dominum totius mundi, addatur Azorius tib. Io c. a. q. q. f. a. imo celeberrimus Bariolus ad L hoster. Dum. 7. f. de cap. er posti rem . notat, illos pro lja: reticis bc erroneis habendos elle , ,qui ne gρnt Imperatorem dominum esse totiu

mundi. Et quidem si vel Germania, vel Italia sola concors esset quod nisi sub uno capite vix fieri potest Monarchiae universalis nomen mereretur, atque toti reliquo orbi metum incuteret. Constat siquidem quot populos Romani soli armis vicerint i De Germania vero omnes , qui statum illius, praecipue vero hodiernum no Iunt, assirmabunt scio, quod si illa ab uno Principe , di sub una fide , quousque linguae Teutonicae idioma protenditur, atque hodie inusiu est, regeretur,non solum ab omni externo metu liberum esset, sed brevi tempore Monarchiam ipse per siemstituere

posset. Itali enim soli assirmant , sibi plus

timendum fore a Germania si uniretur, quam ab ipso Turca. nuing. is rele-tiion. poliιic. lib. 2. cap . a Sces , 7. 13. I 8

388쪽

37o APPEN DIXfol. 2 3 4. At iam,cum Germani,ut Turcarum aliquis Imperator dixit, gregi canum diversi genorum recte comparentur, quOrum quisque sibi singularem tramitem eligit , haud magnum metum extraneis incutiunt,quin potius ipsa sibi ab illis metuendum habet. Ipsorumque Germanorum non pauci Verentur, ne, quemadmodum olim Romanum impellum a Gallis ad Germanos transatum est : ita vicissim ab illa discordante ad aliam nationem transmittatur. Et certum est , successores Caroli M. nulla alia de causa potentiam di maiestatem suam amisisse , quam quia regnum illius inter fratres divisium fuit, quorum nullus alteri jure suo cedere aut obtemperare voluit , sed bello intestino moto, se mutuo prostraverunt. Quod si jus Appanagii,ait Iohan. Tillius lib. a. de rebus Gallicis . & forma assignationum, quae hodie usitata est in Gallia , observata fuisset a tempore Caroli M. Francoriam Imperium suffecisset debellando orbi. Ideo di ne hoc unquam contingat , Germarii

ingenui unice optant , ut concordia incommuni nostra patria revocetur, una sci-

389쪽

DE MONARCH. HIs PA N. 3 Iintegritate, sine quibus omnis unio Baccida di furalis est . .

Germanis plene redeat concordia, viris

' . Cumque Fide Pietas, alta cervice Pa

Non desunt tamen , qui de hoc propemodum desperatar, actumque esse de Germania dicant, fieri tamen polle credant, ut mundo a Monarchia Hispanica medicina afferatur, per eamque Turcae exstirpentur, di fides Christiana quod, secundum Redemptoris nostri vaticinium ante Ierum consummationem necessiarium est fieri per universum orbem terraium disipergatur. Adducuntque hujus conjecturae suaerptionem, quod per occupatione utrius Indiae huic operi iam fkndamenta jacia sint,& hae tam vastae regiones nemini ante hunc diem notae a Deo ipχ omnipotente Castilianis & Lusitanis in manus quasi traditae sunt,atque duae hae nationes antea

perpetuo sibi invicem insenta improviso unius hominis obitu, uni capiti subjectae rite coeperunt. Q 6 sicut

390쪽

3γα APPENDIT ' ' Sicut autem argumenta pro univerari Monarchia hactenus ad docta haudquaquam par i pondcris sunt: ita e contrario infiniti reperiuntur, qui genus hoc regiminis oderunt: detestantur, atque rationi-hus non minus validis oppugnant : Et quemadmodum vix una gens reperitur

sub sole,quae , si ejusmodi praerogativam atq; pra eiu inentiani sies legitima via ob

viam habeat, eam non libenter accepter: ita e contrario quam primum regnum aliquod solum emergere atque ad hoc digni-Ἱaris fastigiuin anhelare ita elpitiomnes re . Ii qui principatus 'isi conssistim obstre Punt, atque quantum possunt,obstant.' Atque haec opinio illo inpa imis funda Amento nititur , quod natura , vel potius 1Deus ipse , unicuique populo tIimites mos praefinivit, quos nefas est transsilire. Si Aquidem ut legere est Exod. c. 23. V. 32. filiis Israel regio Amoi itarum, Cananaeorum reliquorumque assinium populorum in manus quasi tradita est,cum hac tame a cautela, ut his finibus conterari strat, nitimitum a mari algoso , a mari Philisticorum

N deserto ad flesim in istud Euphratis. Quodque Omnes aut plures saltem populi