Vindiciae editionis S. Augustini a Benedictinis adornatae adversus epistolam abbatis Germani. Authore D.B. de Riviere

61쪽

sinctiones huiusmodi . ct voces

nunquam ab Augustino memoratas identidem usurpassent, supradictas notas adornassent hoe

pacto et Qui per ιratiam incacem sit . agit omnin. quid quid agendum didicis, vel Qui ratiama acem didicit venis, qui non maniι , Irou didicit . quidem per gratiam egeaeem. δε eu didiereis per gratiam sMincimum . quam bene de Republica Christiana m tuissent Benedictini. si ad margines operum D. Augustim definitiones divinctiones innumerasin rigo re Luico positas dedissent, ct cu sum Theologiae Glasticae vel iis muginibus Lectori obtulissent γVetum ait Abbas hic Lovanienses notam marginalem Catholicam halu ni scilicet Electos quomodo Deus doceat. de vos illa reiecta , duas alias dedistis, quo si veretis Jansentanis. Si quam vim haberet criminatio Abbatis, tota Caderet

62쪽

deret in Augustinum, nam illae duae notulae marginales: gratiam discit agit omnino quid

quid agendum didicit qui per

gratiam Aidicis venit, qui non venit non didicit. . ex ipso Λuguis sini contextu desumptae sim t. quae ratio notandi longe oportunia. or est, quando scilicet ex ipsis Authoris verbis petuntur notae marginales. Jneptum porro , ac risu dignum est, quod hic .ct aliisas ad nauseam usque repetitAbbas, scilicet ossicium sitisse Benedictinorum , ut Augustinum ab heterodoxorum . nostri aevi conatibus de senderent nonne vanus labor,

d. supervacua diligentia . esset suspicionem Jansenismi ab Augustino dimovere λ an eget defensione gratiae s octor . ιχ de-

63쪽

Ad M. Argum. IBIDEM autem solita fide iacti

tat multa essu Augustini loca quibus statui valeat gratia cui reis .stitur non indicata in margine a Benedii linis ix quatuor tantum in medium adfert. Quam vana, de . putida sit hujusmodi criminatio, non semel jam comprobatum est. Sed videamus quid rei sit. Priar est de natura di gratia cap.6 . rasHique sit praesens, qui multis m disper creaturam sibi Domino ser vientem aversum vocet , docea credentem Oe. Qui locus eodem Prorsus modo, a Lovaniensibus, de a Benedictinis notatur: talisque est ut .vix in utramvis partem aliquid ex piscari possis, ut legenti patebit, nam longior est quam ut hic integer adferri debeat. Et criminationi de omissis quibusdam notulis, jam satis superquc respo sum

64쪽

sponsum est. Nota autem maris natis in hunc locum sub initium capitis 6 . iacet in utraque editione , talisque est: duobus m dis ut morbi, ita peccata e ventur. Quae nota ut palam est, Iibertati multnm favet. Secundus est de peccat. meritis , cap.

ult. Nam si post Baptismum via

xeris, atque ad autem capacem precepti γε mire pomerit ΘαLovaniensis editio duas habet lo giusculas marginales notas, quae. Benedimnis verbo ad verbum desumtae sunt. Tortius lib. de peccat. meritis es remisi. cap. 3. sed hoc Aon videm quod ad nouis nulla superanda este. Adest no- a marginalis quae multum Lauregratiar cui resistitur: nam in utraque editione Lovaniensi scilicet, , Benedictina legitur in margine Deus nihil praeciapit impiabile. Qita rius petitus est narratione 1 a. in Psal. Iam

65쪽

.h nullam sive in Lovaniensi , sive in Benedictina editione habet notam marginalem, quia ut supra dictum est in Coimnentaribis S tuis nisacriun paucissimas edere solent utrique notas ,nam putant satis indicii ex iseis seris plumei sacrae veriaculis adferri. Itaque . vides egri sum Abbatem ad ingenium semper redire aut mendacia opponat .ubi non suppetunt, quae opponantur legi'timae obiectiones . st caruo impetu duni: Benedimnos laedere, ah traducere conatur, in Lovanibenses quoque frustra debaces arti ,

Ineptissmum aliud ibidem obiicit, esset ilicet marginesem

notulam prorsus Jansentanam ad cap. 69. de nat.& gra. nimirum i fibiis Deus squia Omma ficiliae, irati. quae

quidem ipsissima sunt Augusti m

Verba. Lovanienses autem idi-,psum licet alijs verbis annotantin

66쪽

In margine, scilicet: Deus vibilpo uir impossibile praecipere. α

ritas una levem facit sarcimim Christi. ex his autem S ex supradictis animadvertas velim , Benedictinos si quem ut Augusti ni adversarium propulsere oebe ant,m Abbatem maxime sylum acuere debere. - Accusationes

quippe mox allatae in ipsum Augustinum cadunt. Nam si rei sunt Benedictini quod paucas margianales notas dederint, ubi cum de gratia essicaci solum agatur , men gratia' ' simpliciter, ct sine adieicto , ut jacet in Aqgustino , ponunt 3 quo pacto lusens Augu- uinus erit, qbi cum sexcenties de virtute, ct de potentia gratiae agat, nunquam adfert distinctionem gratiae effracis, ct sussicientis tSi iure exagitantur Benedictini . quia brevisimas sententias ex ipso Augustini contextu desumptas

indicij solum reausa ponuot in

67쪽

margine, an crimine vacuissedit

Augstinus , qui hujusmodi sententias adsert, atque tuetur Τ Quid ad haec Abbas egregius qui se scipulum Docto ris gratia men tr tures. 8 Annon . videt squid in ali in his sententiis habeatur, quod nefas est dicere,totum esse A ugustino i m. putandum Nam Benediclini os scio iunguntur, nec culpandi sunt, cum ad marginem indicant quod

in textu legitur ; exempli gratia, ii quis Tertulliani opera ederet, ct ad locum ubi ille substantiam animae haud satis Catholice definit ad marginem poneret: D uisio

anima rationalis, in causam ineptissime vocaretur, quod definitionem non orthodoxam indicasset. Nemo enim ignorat eos qui editi nes parant ad mentem Authorum, non ad suam notas marginales darer quanto magis indicari debent sententiae, ac definitiones Augustini, qui in rebus maxime gratiam

68쪽

specta otibus aut horitatem prae i-puam habet pAliud ob)cit vanissimum crimen quod unum Bedam petit: Nimirum in Praelatione ad tom. VII sec 6. prolixus Bedae locus adsertur qui preteriri non debuit, ubi inter alia Pelagianae doctrinae capita hoc etiam legitur: Tavdem quia ueci bissibile aliquid potuit impρrare

qui iusius es, nec damnaturus es hominem pro eo quod vitare non po-

ruit qui pius es. Quaeritur autem Abbas, hanc inter virulentas ct haereticas Pesagianorum sententias computatam fuisse, quam ipse pugnat esse Catholicam. Hic sane

vir venerabilis Beda absurde cau sam dicere cogitur . Nam ex praecedentibus, quae ex Beda ibidem afferuntur patet Pelagianorum sententiam istam ut haereticam ex

plodi debere, quia possibilitateni

bene agendi ex sola natura, vel ex

doctrina exteriori petebant, ut ibidem

69쪽

dem in loco Bedat legitur, d. ut sebcentis in locis in hoc ' postremotomo annotan Benedictini. 'Ad XII. Argum.

atque salsillima . quae hicos, licie , ct passim in libesse suo petit Abbas nimirum Benedictinos de libero arbitrio, ac de libertate nihil ad marginem significasse . quod cesmen iterum ellere non vacat per otium 3 Nam bene mi, ras hac de re notas marginales suis

perius attulimus . -

verum' hic perpendas qua δε in quantas absistditilles conjecelle Abbatem effraenis calumniandi lia hido obiicit enim Aenedictinos ad locum Juliani lib. 6. operis impet- sectis cap. 9. Liberum nrbidi misquod non e allia quam possibi litar percossi non pereandi , ad marginem notare. Ubefium aerbia

70쪽

trium quidsecundum Julianum: in ad alium ejusdem Juliani locum l.

I. num. 78. Libertas arbitrii qua a Deo homo emantipatus es, in admitte id peccati . cs' ab inendi a

peccato possibilitate consisti , in margine legi: Libertas ur zyris consisar se tam Julianum: & paulo post num. 8a. in haec verba. Lia . bertar igitur arbitrii phssibilitas sadmirundi , odi vitaudi 'ecati: in nota marginali haberi; laber-.tatis arbitrii desinitio. a diaiano . . Quae tibi tanta criminum inopia . est , ut haec obiicias λ etiamsi haeJuli ni definitiones Catholica essent, ut arbitraris, quid pecca ssent Benedicti ni monentes eas esse ulla Di λ inusto magis debuit indicari eas. non Augustini, sed Juliani esse, quando de haereticae sunt.& ut tales. ab Augusino impugnantur. 9 se . enim Catholicus audeat dicere, penes Alum liberum arbitrium es

se possibilitate in agendi boni, cum de