장음표시 사용
41쪽
Prope oclopas , viros superbientes , ut ipsos praedabantur s viribus enim p0tiores erant. Hinc migrare cogens deduxit Nausii Mus Deo similis, Collocaόitque in Scheria procul ab bominibus ingeniosis. Circum vero murum duxit civitati, aedi sicavit oe domos, Elium templa fecit Deorum , ct divisit agros. Hunc Homeri locum ob oculos habuit Plutarchus in libello de Exilio prope medium . Ubi de pura, &tranquilla quiete insulari agens, a qua nimirum absunt seditiones, mandata principum, ministeria publica , & ossicia dissiculter excusanda, subdensque nihil
loci amplitudinem ad molestiae vacuitatem conferre, Nausithoum in exemplum adducit, qui amplam spatiis Hypeream deserens, quod vicini ei essent Cyclo pes, in insulam commigravit, procul a reliquiS mor talibus remotam, & solam in ponto consistentem, eVitatisque aliorum hominum commerciiS , τον παρε ρέυασε ηιον δῶς ἐαυτου πολιτας , suavissimam ciῬibus Dis Uimendi rationem paravit. Nihil tamen de ea transmigratione rescivisse videntur Scriptores ii, quibus Phaeaces, ut pote a Phaea
ce Neptuni filio progeniti, tisυτοέθονες, indigente, id
est ex ipsa terra, quam incolebant, exorti dicuntur. Ita Conon Narratione tertia apud Photium: H παρὰ τον Ιώνιον ποντον νησος gw εκὰς ουσα της η ζώρου,6 GJ Κεραυνιων ορων λεγετα. AυTη Φαχμς εσχρον οἰκη χρας, το πρότερον ἀυτοχθόνας, εθνος τηνθνωνυμ ιαν raro τινος ρο επιχωριων Βαγιλεων . Ad J0nium mare Soberia in ulu non procul ab Epiro, 9 Ccrauniis montibus situ dicitur. Hec Phaeacas incolas te
42쪽
nuit, qui initio quidem indigenae fuerunt, nomen nam
a quodam ejus regionis rege. Pariter Apollonius Argonaut. IV. loco mox afferendo Phaeacas άυτοχθονα λαον , indigenam populum appellavit. Perquirendum hic venit, ubinam locorum sita fuerit Hyperea . Cui indagationi quoniam maxime conferunt, quae de Hyllo Hyllensium in Illyrio rege, Corcyrae , dum ibi Nausithous imperaret, ab Hercule de Melita procreato, narrat Apollonius A gonautic. IV. juVat ea praemittere; unde etiam disci mus, Phaeacas ab Hyllo, annuente Nausithoo rege, congregatos , Hyllensium regnum condidisse . Ita vero Apollonius: ου μέν ετι -ν καταυτοθι τετμον αναε Τλον, ον ἐυειδὴς Mελ ίτη τέκεν ΗρακλῖiΔyllini Ραμων. ὀ γὰρ ὀικία Nαυ θοοιο Mάκριν τ επαφίκανε, Δι σοιο πιθηνην, Nι νομενος ποάόων ὀλοον cI όνον . ἔνθ' ογε κουρηνAιγαου ἐδάμασσεν ἐρασσάμενος πώ μοιο, NouHoc Mελίτην . ἡ δε σθεναρον τέκεν Υλον Δημω Φα ων. Ucἐν Θικία Nαυσιθοοιο Τυτ rοτ ἔναεν, ἀτὰρ λ Arε νησον επειτα .ου γάρ ογ ηδψας αυτβ ἐν έλATu νηο coNωριν, κοιρανέιν ς ε o υσι Nαυ θοοιο. Bij αλαδε Κρονίην , άυτόχθονα λαὸν αγώρας Φαι-ων. σιμ γάρ is ἄναρ πορσυνε κέλευθον Ηρως NM,σίθοος, τοροι Γεισod' κα μν επεφω Mis ρες ἀγραυλοι τιν ἀλεξομιμον πεei βουσίν. Nec tamen amplius bioentem ibi invenerunt regem
Hyllum , quem formosa Mento peperit Herculi
43쪽
Populo Phiseacum. Hic enim aedes Nausithoi, Maerisque attigit, Dionysii nutricem, Lustraturus liberorum miserabilem c. edem . Ubi ille
Arari miolavit amans fluvii, idem Meliten, qui e potentem peperit Hyllum Populo Ph. eacum; qui in aedibus Nausisboi, Infans cum esset, habitavit, at infulampostea reliquit. Neque enim ille adultus ipse Soluit in infula Habitare, dominantis ob fasum Nausitboi. Profectus autem es ad mare Saturnium, collecto ejusdem terrae populo Pbaeacum. Simul enim Rex et infructum reddidit iter
Heros Nausitbous, atque ibi quidem flatuit: ipsum
autem postea occiderunt Mentores, agresibus dimicantem pro bobus. Hic Apollonii locus si Jacobo Gronovio innotuisset, nequaquam in Thesauro Graec. Antiq. Vol. I. ad Hylli gemmam ita pronunciasset: id notabile, quod caput id cingatur diademate, quum Hyllus rex legaturn piam. Legitur enim Hyllus rex in Apollonio. Qui si Gron ovium latuit , eum certe latere non debuit Hyllus Heraclida, regibus & ipse accensitus, ab Apollodoro, Herodoto, Diodoro, Strabone, aliisque commemoratuS. Quomodo vero haec Apollonii narratio investigandae antiquissimae Phaeacum sedi inserviat, ostendit Phi lippus Cluverius Sic. Ant. lib. 2. cap.XVI. ubi non aliam eam fuisse contendit, quam Melitam insulam, Malia vulgo dictam. Cluverit autem haec sunt verba: rame
ru= igitμr , loco supra praescripto , Nausitboum tradi
44쪽
Phaeacas, quum a vicinis Cyclopibus premerentur, in Soberium , ides in Macrin , me Corcyram deduxisse Eum Pbaeacum prope oclopas hedem nonnulli Homeri interpretes tradiderunt seu se insulam prope Siciliam ,
Cyclopum terram Apollonius vero ait, apud Phaeacas
in Macri infula filiam A ai fluvii fuisse Melitam, ex
qua Hercules procreatait Hyllum, Hyllensium in Illyrico regem: qui siub Nausit boo in eadem insula educatus fuit. Id puelia nomen, sive Terum fuerit, Me a Poetis con Mium, certe ex antiquissimis bi riarum desumptum es monimentis, in quibus sic riptum juit, Pbaeacas Corcyrae incolas ex Melita primum in uia profectos fuisse . Melitu autem quum Camarinensi littori esset objecta , alii
Homeri interpretes ipsam Camarinum urbem Phaeacum fruise sedem per errorem opinati sim t. Homeri interpretes varie de Hypereae situ sensi . se , fidem faciunt Didymi verba in Scholiis ad Odys seae versus ultimo loco allatos: Oi μεν inquit) την ἐν
τη K ρη Κυκλώπων λας. Alii eam Hypeream ) di cunt esse Siciliae urbem, quae postmodum Camurina dia ius alii confictum sic locabulum Volunt ab eo qu0d ultra nobis cognitam terram situs sit locus: alii insulam , Ocopum terrae primitus vicinam. Primam, &postremam sententiam refert etiam Eustathius Sch liastes , mediam vero praetermittit. Novum sententiae suae momentum desumit Clu Verius , ex eo quod idem Apollonius pariter lib. IV. Melitejum montem in Phaeacum regione commemo
45쪽
ret, in quo AEgaei fluvii filias egi sse tradit. Ad quae ita Scholiastes: ορος Κερκυρας ΜελίTριον, Mons Com. Vae Melite ius. Et hinc Favorinus in Lex. Μελίτειον,-ος Κερκυρας . Nec ambigendum ducit Vir Clarissi. Phaeacas, sive Hyllenses Melitam insulam in Adriati co sinu, Illyrico, ubi eorum regnum, Objectam, a prioribus gentis suae sedibus ita denominasse.
Quoniam vero HomeruS Odyssi. lib. IX. asserit, Cyclopas navibus caruisse , unde Eustathius loco mox citato colligit, ab Homero dissentire , quotquot Hypeream insulam faciunt: πῶς γὰρ ἄν ait ipse ) νψια - τω οντες oi ἐν αυτ' υπο Κυκλωπων ἐ'λαπτdν , ὁις τηες ουκ ἄν ησαν Tm Olχηρικην iςοριαν; qua enim ratione Golopes, quibus juxta Homericam historiam na-mes non aderant, insulanis infest esse potu sentJ Cluverius objectum dissolvit, asserens Homerum veris historiis multa adfinxisse fabulosa; quod Scholiastae ejus, tum Strabo passim fatentur . Fabulosis autem accenset, Nausithoum cum Phaeacibus suis ex Hyperea pulsum fuisse a Cyclopibus , quos jam tum in Sicilia fuisse
nullos supra lib. I. Cap. 2. docuerat. Haec Omnia accuratissime , quantum in maxima rerum obscuritate licet, more suo Vir priuiantissimus. Cum quibus minime video quomodo cohaereant, quae
ipse de Phaeacibus tradiderat ejusdem operis lib. I. cap. 2. ita scribens : Universa igitur in ulu Sicilia )quondam genus tulit Gigantum: qui in diUersos populos, sive familiarum corpora fuere dimisis ex quibus memorantur antiquis Scriptoribus seclopes supradicti, atquc Pbaeaces. Adeo a Gigantum familia, ab eorum in
46쪽
stitutis, ingenio , & moribus aberant Phaeaces , ut ex hac ipsa dissimilitudine, quemadmodum gens impia Gigantum θεομιαχοι, Diis infensi dicebantur, ita Phaeacas ἁΥ Γους semel atque iterum vocaverit H merus Odyss. lib. V. & lib. XIX. quam vocem Hesychius in Lexico post veteres Scholias has interpretatur: ἐυδαμιο- νας 5 ἰσοθεους, beatos, oe Diis aequales. Eademque disti militudo comparationem illam peperit, qua Odyss.VII. ita Diis proximi dicuntur Phaeaces, quemadmodum sibi invicem prope sunt Cyclopes, atque Gigantes:
2σπερ Κυκλωπές τε, αγρια Γιγάντων.
quoniam ipsis proximi sumus, Veluti Golopes, oe ferum genus Gigantum.
inquit Alcinous de Phaeacibus suis . Quam comparationem Didymus ad hunc locum, & Eustathius adv. Odys . tali ratione interpretantur: C1ς εἰσιν α λων
τοπον, η EO Gικιαν, si idς κ. ημι ἐς θεοἰς πλησιον si Aκαοσ-m . Duemadmodum Abi inoicem prope sunt CF-clopes , atque Gigantes , e genere , sive loco, sive nequiatia , ita oe nos Deos contingimus jusitia. Haec Didymus, & paria ferme habet Eustathius ; qui praeterea
illius comparationis rationem ex adducto in medium exemplo clarius adhuc explicat ad Odyssi. VII. eam ita intelligendam scribens : M εἰ τις εἱποι, τοσον ρινα Σωκράτην ἐγγυθι τω Πλάφνι κατ άρετην, οσον Avυ ς6 Mελ ς ἁληλοις VS καυχν , Heluti si quis diceret, Socratem ita Virtute Platoni proximum, quemadmodum tus, o, Melitus sibi invicem praῬitate . Insuper
47쪽
Cluverit asertionem apertissime refellunt Homerici Nersus paulo ante laudati , ubi Phaeaces a Nausithoo ex Hypereat in Schetiam deducti dicuntur, quod iis infesti essent superbi Cyclopes ; quos Versus adeo
Cluverius mon ignoravid, ut integroS .semel, iterum, ac tertio Gretcce, ac Latine ini eo opere exscripserit , N iis, . quaecumque dei Hyperea tradi , superstruxerit. Huc etiam trahi pogunt alii, Homeri Versus , itidem superius recitati. , ubi Eurymedon, Nausithoi avus, .Gigantum domitor appellatur. Demum cum Apollonii Scholiastes ad illud Argonaut. IV. . . ς δ αυτοὶ Κιμια ς κρανίοιο γένος - ἔα σέ.
Fanguinis coelestis genus Pbaeaces sunt. prodat, Acusilaum, Sc cum Acusilao Alcaeum .scribe re, e Guttis, ex famigerata illa Coeli exsectione in rerram delapsis, Phaeac procreatOS fuisse , alioS vero te stari, non PhaeacaS ,.sed Gigantes inde ortum suum habuisse ; in promptu est deducere, Phaeacas nostros alios omnino habendos a Gigantibus. Non omittimuS adnotare, Phaeacia: Hyperea me
minisse Stephanum de Urbibus , apud quem in voce Αργος, post enumerata decem doca ita ΠUncupata, undecimum recensetur: H Φαάκων Τπερεια, Ph. cum 'pereas pariter Hesychium diis verbis: Τπερίια ἡ Φαάκων πολις , 'perea Phaeacum urbs. Ex quo Stephani loco innotescit,Argos etiam nomine donatam Disse Corcyram . Qui Stephanum integro, & eximio Commentavio illustravit, Abrahamus Berchelius, dum E asse
48쪽
asserit, non alios VetereS ScriptoreS praeter Stephanum hoc Argos nominasse, fallitur utique. Nam illud no minatum mihi Occurrit ab Eustathio Dionysii Sch liasta , non quidem in eo Scholio, ubi undecim hac appellatione seu urbes , seu loca designata fuisse tradens, postquam binas recensuit, Thessalicam nimirum , & Amphilochicam , de ceteris siluit , quodque unice prae oculis habuit Berchelius : sed in alio Scholio ad vers. 4' . ubi ita legitur: Κέρκυρα, η f Φουακια κα
Huic Capiti, de Nausithoi gestis coronidem ii ponant Neptuni adversus PhaeacaS minae, de quibus
Verum haec ita quondam ego patrem dicentem audisi Nausii boum, qui narrabat Neptunum huccensere bis, quod ductores illae si humus omnium. Dicebat aliquando Pbbeucum virorum bene compactam
Ex deductione redeuntem, in obscuro ponto Perditurum esse Neptunum) ingentemque nobis montem urbi circumducturum. De hisce minis, & de earum causa, & effectu redibit
49쪽
ex Conone apud piatium, Homero, alii que innominatus, cum Alcinoo doidens in Italium adnavigavit, ubi a Latino rege boupitio exceptus , Laurinam hujus jium in uxorem duxit. Hercule interemptus , regioni nomen suum imposuit. Nummus Corcyrdeos, ct M tapari tinos conjungens, Cononis narrationem coormat. Argo nautae ad Cororum appellunt. Colcbi ad Μ deam re petendam eos siubsecuti Alcinoi judicio repelluntur, nec amplius Corcorum desierunt. De loco nuptiarum Medeae variant meteres scriptores . Praedictum Alcinoi judicium Aretae a nonnullis tr buitur . Plura Dc. Gronovit dicta casi gantur sonis ad Corc ram adnavia gatio in Naupactiis Carminibus
REciτAetos superius de Nausithoi genealogia Ho
50쪽
Nausithhus Oero genuit Rhexerioremque, An in0umque . Illum quidem , virili prost carentem, percuissit dec0rus