장음표시 사용
61쪽
47VI sis ad Corcyram appulsus. Fuisior de eo Homeri nam ratio ad Graecanicas archaeologias dignoscendas perutilis. Ex eo appulsu Argonauticae expeditionis epocia eruitur, nec Scaligero, nec Petavio comperta . An Scheria , P aces Homeri idem sint cum Corcyra , ω Corcyraeis , in dubium a quibusdam vocatur. Rationes dubitandi , prima, quod Homerus Phaeacas in Scheria Mos dicat, procul ab hominibus ingeniosis, altera, quod eos
dicat , habitare extremos seorsum in undoso mari , Cum nemine commercium habentes ,
tertia , quod Phaeaciae hortis fructuum perpetuitatem adseribat, postrema, quod Pb eas Abadamanti deductores faciat. Alia
Homeri loca merum Scheriae situm , eum ipsum, ubi modo jacet Corcyra, commonistrant . Ratio Homericarum fabularum doctis etiam Visis
NON multo post Argonautarum e Phaeacia Cor cyra discessum, illuc appulit Ulysses naufragus , Vicesimo die postquam ex Ogygia insula sol
visset; cumque ad maris littus Nausicaam , Alcinoi regis filiam, una cum ancillis ludentem reperisset, Vestes primum , quibus nuditatem suam contegeret, ab ea impetravit, dein eadem praeeunte, ad regias aedes pervenit et, ubi ab Alcinoo, & Areta ejus conjuge,
62쪽
liorumque filiis ossiciis omnibus humanitatis exceptus, postremo ab ipsis Pharacibus in patriam suam Ithacam insulam pervectus fuit. In pauca verba ita contulimus, quae in pluribus
Odysseae libris enarrantur. Quoniam vero ex ea fusiori Homeri narratione memorabilia Corcyraeorum
heroicis illis temporibus gesta, regimen, disciplina,
mores, instituta affatim innotescunt, Operae pretium est, Corcyraeas hujuscemodi antiquitateS, ex eo potissi inu ni fonte petitas, exponere, atque explicare; unde ad Graecanicas in universum αρχαιολογ ίας clarius dignoscendas non parum subsidii Eruditis obventurum confido, ut facile cuivis patebit, praese tem Lanc investigationem cum Everardi Felthii H mericis Antiquitatibus comparanti. Inde pariter in notescet ratio quaedam Homericarum fabularum doctis etiam Viris parum comperta. Demum Lech rem magnopere juvabit, delectabitque ingens Homericorum carminum copia ejus oculis subjecta. Est
enim Homerus, ut eum PliniuS lib. XVII. cap. V. ele
ganter appellavit , fons veluti quidam ingeniorum ,
Eξ ουπερ πάντες ποταμοι , f πασα θαλαοπα, Καὰ παιπα κρηνα, f ς ρειαί μαιρα ναουσιν. . . . . profundi magna potentia Oceani, Ex quo omnes mTii, ct totum mare, Et omnes fontes , oe putei nisi oriuntur. Sic enim eum suismet verbis ex Iliad. XXI. Dionysius Halicarnassensis jure appellandum existimavit. Suum
63쪽
Suum utique fructum, suamque utilitatem con stare priscae illius aetatis figmentis, poetico lenocinio exornatis, diserte edocuit Plutarchus in libello De au diend. Poetis , cujus praeclara sunt verba : Ea εἰ δέ ωοπερ ἐν τας νομας η μ ἐν μέλιττα Aω- το ἄνθος, ηA αιξ τον θαλλὸν , η δε υς την ριζαν , αλα δέ το
paratui merborum labieret, alius vero ea, quae de m0ribus utiliter dicta sunt, confectatur. At praenotatum Volo, Vexatam adeo inter VetereS, recentesque Chron ologos, de Argonautarum expeditionis epocha controversiam plurimum lucis accipere ex Alcinoi, & Aretae temporibus. Cum in ea etenim inciderint tam expeditio illa, ut ex praecedenti Capite constat, quam Ulyssis post Trojae eversionem er rores , ut constat ex praesenti, consequitur, inter utramque epocham non multos admodum annos interces
sisse. Satis proinde mirari non possum , eximium Chronologorum par, Josephum Scaligerum, & DiOnysium Petavium , praedictae profectionis epocham magno studio investigantes, ad alia omnia animum
conVertisse , praeterquam ad Alcinoi, S Aretae aeta rem , qua tamen ad illam statuendam certius nullum momentum afferre potuissent. Videndus Scali-
64쪽
ger in Animadversion. in Chron. Euseb. ad annum Abr. DCCLVI. & Petavius Ration. Temp. par. 2. lib. II. Cap. IX. Hic Argonautarum tempora exsculpere conatus est ex annis regni Priami; ille ex aetate Hemculis, Circes , & Ascalaphi. Utrique autem ante oculos imprimis esse debuerant Alcinous, & Areta, A gonautas primum , dein Ulyssem in Corcyra excipientes ; quorum videlicet nomina non Una tantum vice, non obiter exhibent Argonautici Scriptores, a que Homerus, sed sexcenties commemorata vel invitiS Obtrudunt. Ut autem hi Argonautis, & Ulysii e Troja reduci συγχρονοι esse potuerint, oportet priorem epocham a posteriore abfuisse non quidem per septuaginta novem annos, quemadmodum sensit an liquus Chronologus apud Clementem Alexandr. cui Jacobus Capellus subscribit, proxime accedente ad eum calculum Eusebio in Chron. ut ex utraque Editione Scaligerana scilicet, & Pontacena patet, sed perquadraginta ad summum, quae Petavit sententia est, aut per viginti plus minusve juxta Scaligeri senten tiam. EaS tamen supputationes dum praedictis dum
taxat fundamentis docti illi Viri superstruxerunt ,
firmiori utique destitutas repraesentarunt. PraeterqUam quod Petavianum fundamentum prorsus ruinosum censeri debet. Namque quadraginta annos Priami re gno tribuens tam loco citato, quam ejusdem Ope riS par. I. lib. I. cap. X. testem adhibet parvae Iliados Scriptorem, a Michaole Neandro editum , quem Eru diti omnes norunt supposititium , ac propterea nul lius auctoritatis. Quocirca omni etiam auctorita
65쪽
te caret laterculuS regum Trojanorum, ex eodem illo Scriptore a PetaVio expressus. Praeterea Corcyraearum antiquitatum ex Homero
investigationem ea imprimis discussio praecedere debet, qua constet, de Scheria, atque Phaeacibus ab Homero narrata omnino accipienda esse de Corcyra, atque Comcyraeis . Id siquidem , licet pro comperto haberi posse videatur ex priscorum A iactorum testimoniis, quibus recentioreS ultro adstipulantur, a quibusdam ex illis
in controversiam vocatum reperio apud Strabonem,
ab illis nempe, qui Ulyssis errores non circa Siciliam, atque Italiam, sed in extimis magni Oceani partibus contigisse asseverabant. Hoc argumentum fuse, & s lide pertractavit Philippus Cluverius Sic. ant. Capite postremo, generatim vagationes illas, cujuscemodi HomeruS retulit, exponens. Idque ut facilius face ret , Virgilii AEneam semper cum Ulysse contulit, demonstrans, ad nulla hunc ab Homero loca deductum, quin ad eadem postea appulsuS narretur AEneaS . At quae speciatim ad Phaeacas, de Scheriam pertinent, specialem a nobis discussionem exposcunt ; ad quam, Eustathio Scholiasta itineris duce, jam ingredimur. Quos communem de Ulyssis in interno mari erroribuS sententiam apud Strabonem insectari dixi, hi sunt Eratosthenes , atque Apollodorus ; iique, quod spectat ad rem nostram, Callimacho praesertim Grammatico Obloquuntur, Calypsus insulam pro Gaudo, pro Scheria Corcyram accipienti. En Strabonis verba lib. 1 Aπολοδ ρος A ἐπιτιμ α rumγορων
66쪽
Καλi, γῆς νψον φησὶ, - Π Κέρκυραν, . Ac ceteros quidem venia dignatur, dempto Callimacho ; qui Grammaticum sie professus, Gaudum tamen Calypsus insulam faciat, oe de Corcyra Scherium. Dissileri nequeo, plura ab Homero de Scheria dici,
unde hujus ἐκ τοπισμος seu facile arguatur , cum ea insulae cuidam in extremo Atlantico sitatae multo melius , quam nostrae ad Epirum conuo niant . At exinde aequi rerum aestimatores non aliud
se colligere posse putabunt, nisi Homerum Poetarum more veritatem saepius sub involucris significasse. L culentissimas Homeri hac in re vindicias affert idem
Strabo laudatis libris, quarum summa haec est: AH δη ait ipse lib. 1. προς το πωδευτικὸν ριδὸς ἀναφέρων τους μυθους ξ ποστης, ἐφροντισε πολυ μιέρος ταληθους, ἐν Pisiθει ὰ, 'νευδὴς, το μἐν QTοδ εχ ανος, τρο δε δημα - γων, , 5 τρατηγῶν τὰ πληθη . Enimvero Poetu fabulas
ad morum formationem referens, veritatis magna ex parte rationem bubuit , interdum tamen etiam mendacio adbibito ς eteritatem quidem amplectens, mendacio autem demulcens, ac gubernans ducis instar multitudi
67쪽
nem . Et paulo post : En luci δενος δε ἀληθῆς άνάπτειν κανην τερα λογίαν, o ines3ον. IIροσπίπτει γάρ, ώς ιος, ῶς πιθανωτερον αν ου- τὶς u ευArn, ει καταμισγοι τὶ 6 ἀυτῶν ἀληθινῶν . Non enim Homericum e t, nova fabularum portenta proferre, quae a nullo Tero dependeant. Verisimiliora nimirum videntur auditori, quae is ita mentitur, ut Sera falsis admisceat. His conso nat illud Lactantii lib. 1. Institui. Non etenim res ipsas
gesas fluxerunt Poetae: quod si facerent, esent vanissimi; sed rebus gestis addiderunt quemdam c0lorem.
Jam vero Homeri loca , in quibus color τῆ εκ - πισμ Phaeacum regioni , ac rebus adjunctus depre henditur , ex Eustathio ita recenseo. Et primo qui dem Odyss. vi. Nausithous Phaeacas in Scheria statuisse dicitur,
procul ab hominibus ingeniosis. Ad quae Eustathius : Toti, ἐκάς άνδρων ἁλφις , ἐκ -
η νίω Κέρκυρα γνωριζομιένη , ἁλά τις ἄγνωτος si την 2γυγίαν. οτι ρἐ Migrον τι δουλε πε, πης 6αι - ώ ς ο ποιητης, ἐν τῶς ἐφεξM nλ ησε σαφέςερο ὀσγε, φασὶν, νῶνομασε Κερκυραν, T ναν , ἔνα μιη ἐλέγχ' ρὐιως, οτε εξω τῆς καθ' ημας -ουμιως πλάττει ἀυτω. Illud Sero, procul ab homi nibus ingeniosis, apposite denotat quemdam ia πισμον Scberiae , perinde ac si baee minime foret cognita nobis Corcyra , sed incognita quaedam regis instar Origiae. Etenim quid simile de Phaeacia Seberia Poetam quoque velis , in consequentibus apertius declarabitur. Ille mero,
68쪽
ut asent, numquam Sc beriam zocabulo Corcyrae expressit , ne facile redargueretur, quoties eam extra babita tum nobis terram e git. Deinde in eodem Odysseae libro, dum Nausicaa de suis Phaeacibus haec loquitur:
Habitamus praeterea seeorsum undoseo in mari
impudenter Phaeacum terram ab orbis noseris snibus summoῬere, sed Homericam puel am, reliquosque Phaeacas s non ita quidem φsi sentientes , aut veritati consona loquentes, hed tales vulgo reputari exoptantes, ne qui sepium Sidelicet regionis eorum felicitatis invidia tactus, quod sepe accidit, bellum ipsis moῬeret. Et mox subdit: Iςέον 3 , A, οτι si ς η κορη το 'l/ευδος σοφιζε . Olaκ- σι γὰρ ἁπάνευθε rid κύκλ- οι Φαδεες, πολυκλυςco
ἐνὶ ποντυρ, καθὰ νησιωτα, κ, ε αμ ἐκει προς τη H- πειρω, κ, ουTις ἁ-ις ἐωμιισγε- απλως διχα του πλευσα. Sciendum mero, apposite a puella mendacium excogitari. Habitant enim longe a CFcladibus Pbaeaces,
undoso in mari, utpote insulani , oe ultimi ad Epirum
69쪽
sti , neque aliquis cum eis c0mmercium habet omnitano Blaque navigatione. Tertio in fructuum perpetuitate, quos in Phaeaciat hortis omni anni tempore substitisse tradit Poeta Odyssi. vii. inductum ab eo Scheriae ἐκI0 σμιον agno
scit Eustathius , ita ad illum locum scribens: Ιςέον lJ,
dum, bane fructuum subisitatem de Ueris Pbaeucibus sal sio asseri y tametsi diuetius per annum fructus ibi perseCerent, quod norunt experti. HomeruS autem, Pbaeaciam omnino summoUens ex poetica quadam, ut praemonstratum es, prodigiosa fingendi licentia, ac longi e trans ferens , talia de ipsa per sverbolem comminiscitur, ceu
beatorum infula foret , ab audientibus nulta ratione re fellendus . Demum beatorum insulae incolas ab Homero Phaeacas effectos videri, colligit Eustathius ex Rha damanti per eosdem deduci ione, de qua Odyssi. VII. nosque de ea inferius. Φανεοθα inquit ille) παραλαλειν τον Αλκίνοον, ἐγγιζειν τει κατ άυτων γλῆν τημακάρων νηο υρ, δεθα Β Ο Ραδάμανθυς ot εν Ν - προiς οραζῶσαν ἐυδ αμονίαν ἀνα παρά Ρααξιν, - εἰ si πον coZουν μακ0φν. Videri Alcinoum, fucum facieni cm, beatorum insul e , ubi Rhadamantus degebat, proxi
70쪽
nium statuere terram suam s unde commem0rata antea
felicitas Ph)eacibus inesset, quippe qui beatorum in simium bubitarent. Id ipsum ex ea deductione argumen tuus fuerat Didymus Scholiasta. Atque haec sunt loca, in quibus Homerus, porten tosa de Pharacibus, & Scheria scribens, eam utique utilitatem consecutus est , quam Strabo libro saepius laudato ex hujusce generis narrationibus proficisci tradit, dum ait: οταν θ προση 6 το θαυματον f Tο τερατωδες, ἐπιτένει τL γδονόω, η ρ ρ ἐςὶ τῆ μανθάνειν φιλτρον. Puod si admirabilia, oe portentosa admisiceantur, auge tur v0luptas, quae quidem medicamenti in tur discendi
Contra vero alia sunt loca, ubi Poeta, omisso illo colore , ad historicae veritatis normam germanum Scheriae situm commonstravit , cujusmodi est illud ex initio lib. uti. Odyss. de Nausicaae nutrice: Aπειραη θαλαμιν πόλος ΚυρυμεAsσα, TLο ποτ Aπειρηθεν νεες ηγαγον ἀμφιελίσσα Αλκινοφ ἀυτιῶ γέρας εξελον. Anus Epirotica cubicularia Eurymedusa, uam olim ab Epiro nuetes duxerunt biremes Alcinoo autem eum in donum elegerunt. Ad quae Eustathius: Σημαιωσα , οτι ὀ πογλα ' Tia Φααὐαν ἐχι Id r ζειν ἐθέλων δια το τερατωδ ετερον, εν υ απεφω ἀληθῆ θέσιν ἀυτῆς, πλάσας τlia δα λιαίω θαλαμιηπόλον γραυά , ποθεν άιχμ αλωτιθε σαν ἐκτης ἁντιπεραν γης, διως κτω καλουμc ς HICnρου, ως αδε αλοις εγράφη , ομωνυμως τ' ο λη γη. Nota, pluries