Primordia Coryrae : post editionem lyciensem anni MDCCXXV. : ab auctore nuperrime recognita et multis partibus adaucta

발행: 1738년

분량: 344페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

71쪽

mole tem, hoc loco verum illius filium aperuise, tam fu git unum cubiculariam regiam, in her Uitutem abductum ex illo oppositae regionis tractu, quae proprio iocabulo Epirus Cocatur ut oe alibi sicriptum est commune cum universa

terra Nomen praeferens.

Praeterea dum Alcinous sub ipsum initium lib.

modo scirent , Poeta non dicit; at intesistere sinit, Pbaeacas, ut credibile es, scivisse, utpote Corcyraeos Ithacensibus proximos. Etenim cum tia πιο μιὸς figmentum foret , id verum es, Itbacum non multum abesse a Cepballenia, quae jMxta 'baeaciam situ es. Latini Homeri InterpreteS sensu,

ab allata Eustathii interpretatione prorsu S alieno, Ver' H tunt

72쪽

tunt To, προν ἐιδο ς: priusquam scirent, ut legitur etiamin Josuae Barnesii Editione . Subdit Euthathius: πανυπβα νως εν υθα ἐ'εθη το, πρὶν ἐιδοτες, ἔνα ἐικο λογηθnτο ἐν νυκτι λμψα τους Φραακας ἐπῆρα τλῆς χρορσου κωπας ολως Tm νηα. Valde probabiliter bis dictume, , cum antea sicirent, ut veri similitudinem consiequa tur , Phaeacas ausos fulse noctis tempore navim ad terram siolis remis impellere. Novo documento verum Scheriae situm deprehen dere sibi videtur Eustathius, dum Poeta Neptuni minas, de quibus suo loco , de illa delenda exponen S, an ear ad exitum perductae fuerint, inexplicatum relinquit: οὐ τολμιῶ μ έν τοι inquit Eustathius) f ἐιπειν μ' ααπριλ ἐις τελος, το τῆς iςο,ας δυσωπουμενος ἀληθες.H γάρ H Pαακων σώζέ pomρῶς. Non audet equidem asserere, minas illas re ipsa impletas iu se, suboeritus historiae veritatem. Siquidem manifestum est, Phaeaciam adbuc seuperesse. Quod addit ibi Eustathius: λ δεον εκει

Imq περ ἐοῖ αν, κειμενον ἐν θαλασση περ, Κερκυραν, νηος φαντασιαν πεμινειν, eo in mari lapidem, undique con sti

cuum , circa Corcyram jeciem navigii praebere, id, in quam , multo ante ipsum prodiderat Plinius libro iv. cap. X11. his verbis: A Pbalacro Corcyrae promontoriosi putas , in quem mutatam VI Esis navem a simili specie fabula est. Id ipsum Polyhistor,& Solinus prodiderunt

Verum enim vero nusquam manifestiuS VerumSche

rite situm aperuisse Homerus mihi videtur, quam in illis Odyss. xiv. ubi i Jlystes,sub mendici Cretensis specie latitans,quae sibi apud Phaeacas acciderant, obscure qui dem, falsa scilicet veris intertexens, Eumaeo significat,

73쪽

Εκ δρυος iril ικο αοιο Διὸς δουλην ἐπακουση, οππως νος-η Ιθctκης ἐς πιονα δημιον . Uem diebus ferebar, decima autem me nocte ni a Terriae Thesprotorum applicuit magna unda versalis.

Tunc me P hesprotorum rex accepit Pbidon Heros gratis ς bujus enim diis ius stius supereteniens Frigore θ' labore afflictum taxit in domum Ibi de in se ego audisi , ine enim dixit

Hospitis te illum suscepisse , oe dilex se euntem in

patriam terram.

Hunc in Dodonem dicebat is se, ut Dei Ex quercu procera Jovis sensium audiret,

uomodo rediret Itbucae in fertilem agrum. Thesprotorum terra,& Dodonari Jovis aedes,in Opposita CorCyrae Epiro sitae, certo certius evincunt, Poetam sub Scheriae vocabulo non aliam insulam,quam Corcyram, sub Phaeacum non alios populos, quam Corcyraeos desi gnasse. H Σ CA-

74쪽

Urbi, Cororae: descriptis . Item regiarum aedium. Item hortorum Alcinoi . Pammia, Alcinoi horti . Alia , Alcinoo poma dare . Corcyra dicta

αμφιλαφης seu ob boli ubertatem , seu

quam trepres

Altae, pulcherque portus ab utroque latere Urbis, Arctus item introitus Cerique per viam utrimque agitata Sub-

75쪽

Subducuntur ; omnibus enim satis es unicuique. Ibi ct ipsis forum es, pulchrum Neptuni circa temptu, Ingentibus lapidibus exess locatum.

Ibi natium armamenta nigrarum curant,fiudentes, oe spiras ς oe poliunt remos. Itysses , ut primum Urbem ingressus est , mirabatur ex Odyssi. VII. λιμένας κ, νηας εισας,

Tum Pbilicum eas ud Urbem, atque require des patris mei magnanimi Alcinoi. Faciles enim cognitu seunt , oe vel puer duceret Infans o neque ullo pusio similes illis siunt AEdes Pbaeacum, qualis domus Alcinoi

Renidebant undique hu)usmodi aedes auro, argentis , aere, gemma , ac lapide pretioso ; quarum propterea magnificentiam , atque elegantiam Ulysias S

76쪽

62 PRIMORDIA

sed Ut sei

Alcinoi ad domum ibat inclytum plurima Ῥero Uti cor Cogitabat stanti , pri quam ad aereum pavimentum et enlset Inctur enim solis splendor erat , iunie

Domum per excelsam magnanimi Alcinoi arei enim purietes ducebantur bino atque hinc In intimum recessum a limine: pinnaculum autem ex

taureae mero fores frmam domum intus claudebant; Polles item argentei in aereo subant limine, Argenteum quoque superliminare, aurea item cornix rei

77쪽

Aurei utrimqwe, ω argentei canes erant , suos Vuleanus fecerat peritis praecordiis, Domum ut in Ddirent magnanimi Alcmoi, Immortales existentes , senio non obnoxios dies

Intus siona circa murum firmata erant binc atque hinc

Ad intimum secessum a limine ubi super iis puDilli

renues bene neti frati erant, opera mulierum. AEdium magnificentiae , & elegantiae affatim respondere horti lautitias, atque delicias, Ulysses deprehendit . Percelebres hae deliciar docti stimum Vitarum R. P. Boniour ad existimandum induxerunt, Alcinoi hortos ex Biblica Paradisi terrestris defc -ptione efformatos . Eaedem vulgatam illam paroemiam pepererunt, Alcinoi borti. Unde obvia sunt apud veteres PoetaS, praesertim Latinos, Phaeacum , seu Alcinoi pomariorum fertilitatis encomta . Ovidius

Metamorph. XIII.

Proxima Phaeacum, felicibus obsita pomis, Afra petunt. Juvenalis Satyra V.

. illa jubebit Poma dari, quorum solo pascaris odore,

alia perpetuus Pbaeacum autumnus babebat. Propertius lib. 3. Eleg. I. Nec mea Pbaeacas aequant pomaria sylvas. Papinius lib. I. sylV. III.

uid bifera Aloinoi referam pomaria 8 vosique , ut numquam vacui prodisis in aetbera, rami 'Aliud

78쪽

Aliud exinde adagium , Alcinoo poma dare, quando tenuis rei, vel facultatis homo magis opibus abundanti, ejusque, quod datur, largissime diviti, munus aliquod offert, dedicatque . Quare Martialis lib.

VII. ad Castricum:

Tam mala cur igitur dederim tibi carmina, quaeris '

Alcinoo nullum poma dedisse putas '

79쪽

Extra Cero aulam ingens bortus prope januas uatuor jugerum: circa autem septum deductum est

utrimque.

Ibi arbores procerae crescebant florentes, Pirus , oe malus punica, oe aliae mali pulchrum fructum producenteS, Ficusque dulces, oe oleae virescentes . Ex iis fructus numquam perit, neque descit 'eme, neque aestate, toto anno durans ed ne sempe Zepbstrus sepirans haec crescere jacit, aliaque ma

turejere .

Pirus pon pirum fenescit , pomum poct pomum, Porro post uiam uίa , sicu que pol sicum.

Ibi ei fructuosa Cinea plantabatur Hujus alterum quidem apricum seolum lato in loco rescit siste ; aliaue fune et indemiant,

Alius item culcant,ulterius tamen uvae immaturae sit ut, Florem emittentes, nonnullae jam bubmaturescunt. Ibi exculti horti ad extremum seriem Omnis generis produc untur, tot0 anno forentes. Duo praeterea fontes aderant, alter quidem per bomtum unitaersum Dispergitur ; alter autem ex altera parte sub aulae limen Cadit Ad domum excel um , Ande aquabantW CizeS. Dionysius Perlegetes Corcyram λιπαράν dixit διὰ το πολλαρπον τε 6 λκαρπον, propter ructuum ubMndantium , oe bonitatem , ut Eustathius ejus Scholiastes interpretatur. Eamdem πίειραν dicit Apollonius Argon. lib. iv. Aμφιλαφης , πλιρα, Copiis a ,

80쪽

pinguis. Vocem tamen ἀμφιλαφης alio modo intem pretatur Apollonii Scholiastes , ad eum locum ita scribens : Aμφιλαφης, ψαφοτέρω ἐν ἐπιτηδειως προς ορμον - . Καλι ut ς δέ ita φαμον ειπε τον ἀμφιλαφη λιμ ένα. Iςον-ς b Aπο, νιος ἀμφιλαφῆ τον λιμιενα φλησιν. Iςορῶ θ πεὐ-λιψνος Φαάκ- Απολωνίδες ἐν τ* πε πλω της Γυρώπης. Aμφιλαφη ς, utrimque commodam navibus flationem pris bens . Callimacbus autem portum Euφιλαφη dixit ἀμι- l ἀυ χον, geminos aditus babentem. Apollonius portum historice Cocat ἁμφιλαφῆ . Pbie cum autem portum commemorat Apollonides in Periplo Europae. Ab utroque latere Urbis Phaeaciam portum habuisse, Homerus superius tradidit. Tertium addit Scylax CaryaΠ- densis in Periplo: Κατὰ b Xαονίαν νησος εςἱ Κορκυρα,

juxta civitatem. Horum unus pulcherrimus. Corcyra portum dulcem dictum, τον γλ - λομα χων me morat Dio Cas. lib. L. dc nominis causam assignat,

quia a fluvio , eo effluente , dulcis ei aqua redditur, οτι προς τῆ ποταμοῦ του ές ἀυτον ἐσφάλλοντος γλυκα, ε

Placet hic addere, regionis illius amoenitate magno pere captum fuisse T. Pomponium Atticum, ut ex pluribus Ciceronis ad eum Epistolis colligitur. Quin ipse Cicero Attici muneribus opipare se epulatum fuisse Corcyrae Saliurem in modum scribit ad eumdem lib. v.

SEARCH

MENU NAVIGATION