장음표시 사용
51쪽
f Corcorae rege mortuo, liberi ejus Alcimus, O Locrus inter se dissidentes; ita tundem tonvenerunt , ut Alcinous quidem Psaeacidi' imperaret, Locrus mero pretis as opes mobiles, partiemque populi nuferens, regione exffedreet. In : Italiam linur bist a Matigans , a Latmo Italorum rege bospitio acceptus est; qursitani quoque suam Laurinam eidem nuptui dedit 1 qua etiam ex caula Phaeaces Italiacss bosice Locrenses in cognatos ad olet grunt. Accidit de inde , ut Hercusis endbm tempestate Geryonis boves , quot 'ot erant pulcherrimae , ex Erythia abigens , in Baham adveniret , atqnr u Locro humaniter hospiti exciperetur. Has itaque Latinus boves cum, filium invisens , forte aspexisset, cupiditate ductus , ct ipse abegit. Dua re c9 gnita, Hercules telo ipsum trajectum occidit, booesique rex crpit. Locrur ibi Hes culi metuens , ne quid gravius for sitan a Llitino putreetur qui eviellente erat oe animo, θ' corpore matuta vese, in bospitis auxilium egressus es Hercules mero currentem ipsum intuitus , o m re esseratus, qui subsidium ferre Latino misturares; missis D
culo , interimit. Ubi tamen .postea rem e novit, amicum
luxit , ac justa illi pers et iis vitaque cum decessisset ,
popa A apparens', urbem in Italia condere eodem loco ju sit , ubi Locri sepulchrum fuit. Hinc nomen urbi manes, q*ic Tel ipso sui miniuis toeabulo Locrum bonorat. Quod
52쪽
Quod Alcinoo Phaeacem, non Vero Nausithoum, Conon parentem tribuit, illi quidem convenit cum Diodoro Siculo Histor. lib. iv. de Phaeace ita scribente :Φααξ , α γ' κ τους Φρύακας ειμέδη τυχLν ταυτης τῆς προ D3γοριας. Ραα ς εγDε Αλκινοος. Pbaeax, An de Pb. eas sortiri banc denominationem contigit. Phaea eis autem flius Alcinous. Dissentit vero ab Homero, ut patet ex versibus mox laudatis. Dein Latinum Italorum regem ab Hercule interemptum, & Laurinam, seu Laviniam ejus filiam Locro desponsam narrans, nimis quam dissentit a veteribus Romanarum Anti quitatum Scriptoribus, qui Latinum regem in bello contra RutuloS Occisum , ejusque filiam Laviniam Turno prius pactam, AEneae postea collocatam con
corditer produnt; quem dissensum a nemine recen tiorum Scriptorum , qui Romanas Antiquitates accuratius investigarunt, animadversum reperio. Di
screpat demum a priscis Geographis , atque Scholia stis, qui urbi Locris, in extrema Italia haud procul a Sicilia sitae, scilicet in sinu Bruttio, qui & Locrens1sa celeberi ima illa urbe dicebatur, Originem, ac nOmen accersunt a priscis Locris, sive OZolis apud AEtoliam, si ve Epicnemidiis apud Euboeam; contra Vero Conon Locri Phaeacis sepulchrum urbi illi originem
praebuisse, & nomen asirmat. Neque alterum hunc dissensum, notatu certe dignum, ab aliquo recenti rum Geographorum Observatum adhuc reperi ; non
equidem a Philippo Cluverio, qui de Locris multa
habet Ital. ant. lib. IV. cap. XV. neque a Christophoro Cellario Geogr. ant. lib. 2. cap. IX. ubi de Locris mul
53쪽
ta disserit . Utrumque autem inter priscae Geographiae illustratores principem locum tenere, pro comperto
habent quilibet rerum harum studiosi . Quaenam fi des Cononis Narrationibus adhibenda sit, non inquia ro ; nec de hoc Photius quidquam assirmat, dumtaxat de earum stylo judicium proferens, & praeterea Scriptoris , seu potius Collectoris aetatem indicans, dum tradit, Opulculum illud Archelao Philopatori regi in scriptum fuisse, quem Augusti temporibus regnasse ex Dione, Strabone aliis colligit Gerardus Joannes Vossius de Histor. Graec. in ipso libri primi fine.
Ne tamen recitata Narratio fabularum censui adscribatur, commode mihi Occurrit Corcyraeorum num
mus in Graecia ant. Wolfingi Laaii cum navi quo insigni Corcyram in moneta usam novimus & ex alia parte cum spica, ac capite coronato, necnon ii teris METAΠ. scilicet Mεταποντινων, ut pronum est unicuique cum Joanne Harduino , & Huberto Golt
etio, alios Metapontinorum nummos referentibus, in terpretari . Porro ea Corcyraeorum, ac Metapontino
rum in eodem nummo conjunctio colligendi ansam praebet, aliquam inter utrumque populum societatem intercessisse ; quam existimare licet inde profectam, quod sicuti Locri, ita & Metapontini, iis finitimi, Corcyraeorum cognati haberentur ob Locri Pharacis ad illas partes accessum juxta allata Cononis Verba: συγγενεῖς, Λοκρους πιης D Ιταλια προσεμποιῆν , Adeo ut Fbaeaces Italicos hosce Locrenses in Unat0s adsciterint . Hanc praedictae conjunctionis causam conjectando afferimus, nec aliam nobis su
54쪽
serunt Harduinus in opere, etsi admodum diligenti
Nummi popul. dc urb. illustrati, neque Golt ius in opere De re nummaria, s raeci umilmatibus refer aissimo , neque demum Andr. Marmora, quampi ,res Corcyraeorum nummos in Histori Corcyr. pros Tens , cum inem' ex hiS allati nummi meminerit. LaZiu S autem, contςntus ex eo collegisse, Corcyram
Gavis insigne 4n moneta usurpasta, nihil praeterea ad inscriptionem illam METAII. Observavit . Porro spica, quae in eo nymmo apparet, passim in Met pontinovam nummis eiungebatur ad denotand magi i illius uberintem. . De Alcinoo, ejusque conjuge Areta, . deque .hΟ- rum filia Nausicaa , aliisque liberis quamplura V
.ii Odysseae libri suppedit ni ; quae in subsequentia
capita aeserVanteS, Praessenti expediemus de dasonis, de Medea in Corcyram adventu ab Apollonio in Poemate Argonauticorum aib. IV. enariata . Notum est, Heroas quinquaginta, Argonautas ab Argo navi , cujus faber Argus Vocabatur, dictos, i aptum vellus aureum in Colchidem ivisse. Eo the
sauro, ac Medea MEetae regis filia jam potiti, post longam navigationem ad Corcyram ansulam dela ti , quam comiter excepti fuerint a Corcyraeis Apollonius ita describit :
55쪽
Alcinous , populique sacris venientes Exceperunt liberaliter, propterque i os Glabatur Tota cisitas s dixisses propter proprios liberos gaudere.
Colchorum , qui ponti per os , atque per petras Cyaneas , pervestigatores Heroum, penetrarunt. Medeamque abreptam ad sui patris .edes) reducere
Contenderunt absique mora, aut luctuosam pugnam Moturos be atroci interminabantur temeritate Ibique, postea cum inetae impetu . Dein Medeae anxietatem exponit, ejusque supplices orationes recitat, primam quidem ad Aretam re giam conjugem , alteram Vero ad Argonautas suos, ac demum Alcinoi regis judicium his verbis exprimit: Παρθενικην μιεν ἐgσαν ἐg ποτι οώμαί πατρὸς Ε δωσει λδτρον δέ συυυ ἀνερο προσρίνουσαν Oiu ἔπι-mν ζωοτμιν ξειν φιλοoΠος.
Virginem exis entem sui ad aedes patris
Hemittendum : leolo Oero cum miro subserzientem, Non iterum lagitimo ipsum abstrahendam amo .F Hujus
56쪽
Hujus sententiae, antequam aliiS innotesceret, Cerinitor ab Alcinoo reddita Areta, Iasonem illa ipsa n die cum Medea congredi mandavit, nuptiali thalamo ad sacrum antrum constructo: Aυταα δἐ κρητῆρα κερατσάμιενοι μιακάρεσσιν, H θ, ἐυαγέως ἐπιδ Ηλια μηλ' ἐρυσανTες, Aυ νυχὶ κουρο θαλαμ. v hτυμον I νην Αντρω ἐν ἡγαθέφ, τοθι δη ποτε Mάγρος εναεν. Continuoque cratera misicentes immortalibus , uemadmodum fas, rite totiza pecora trabentes,
Illa ipsa noctis virgini nuptialem puraeterunt thalamum Antro in sacro, ubi quondam Macris habitabat .,
Ex eo concubitu antrum illud Corcyraeum Medeae antrum appellatum est , atque ita Poetae tempore VO- citabatur :
Tunc ex Alcinoi judicio frustrati votis Colchi, primum adVersus excanduerunt, at postea illud veriti , nec minus expavescentes regis sui indignationem, quae eos, in patriam sine Medea reduces, manebat, non amplius regredi decrevere, sed impetrato ab Alcinoo rege inter Phaeacas domicilio , sedes in Corcyra insula fixere: Δη τοτε δη βασιληος ἐρ τρομεοντες ἐνιπάς, Δέχηα μειλιξαντο σμυημιονας, - θ νησω Δἰ- μιάλα Φραηκεσσι μεις ἀνδράσι ναετάαγκον.
Tunc equidem regis sui formidantes minaF,
57쪽
Di sane Phaeacas inter viros babitabant. Argonautae vero post aras Nymphis, & Parcis in Apollinis templo aedificatas, amplis ab Alcinoo , &
Ac 'mpbarum Nomii in fano Apollinis
Arue bus Medea erexit. Sed multa abeuntibus Alcinous Minyis xenia , multaque proebuit
Quod speetat ad locum nuptiarum , habet qui dem Apollonius dicti sui adstipulatorem Timaeum, at ei refragantur Dionysius Milesius , Antimachus,& Timonax, uti Apollonii Scholiastes nos docet his verbis : Tιμιαου λέγοντος ἐν Κερκυρα τους γάμιους ἀχθη να, Διονυσιος ὀ Mιλπιος ἐν δάλτερω GJ Αργοναυτικων, ἐν Βυζαντιορ φησιν. Αντίμαχος ἐν Δυδἡ πλησιον τῆποTα laesi /υγηνα ἀυτη φησι τον Ιάσονα. Τιμιωναξ ἐν πρωrco Q ly Σικελικων, ἐν Κόλχοις φγκτὶν Icti ναM; δειαν γῆμα, Aiητου τω ἐγγυησαν ς. Timaeo a serente in
Corcyra junctas fulse nuptias, contra in letantis scribit Dion sius Milesius in fecundo Argonauticorum s Amtimac bus autem in Ddia prope sumen cum ea Medea)congre sum fulse Dibonem. Timonax in primo Siculorum, Jooycm in Coiobis Medeam duxisse , AEeta banc ipsis i despou-
58쪽
Ostenduntur in adnuetigatione intus pontum borti quia dum Dyonii nuincupati, tu cra quos Jason, & Medea enazi descenderunt, O ad terram ominam , diset O
de e tbalamus, in quo tunc concubuerat, s ' prope cimitatem exstructum bonis sacellum, ac plures aliae arae. Ita Timouax ex Apollonii Scholiasta. Contra Timaeus nuptias in Corcyra conjunctas asserens, fidem praeterea facit, teste eodem Scholiasta, de annuo sacrificio, sua aetate in ea insula fieri solito ob memoriam rei divinae a Medea in eo sacello peractae, de de binis aris eadem de causa ibidem erectis Argonautarum ad Corcyram gesta, quae fusi ex Apollonio prosecuti sumus, compendiarie in O
phei de eodem argumento Poemate enarrantur intin
Imperat Alcinoot , regum justissimus unus.
59쪽
Cetera ex eo Poemate referre supersedeo, tum quia cum Apollonii narratione omnia ferme conveniunt, tum quia cum iis sentio, quibus conficta, &supposita omnia sunt, quae sub Orphei nomine ci cumferuntur . Profecto Cicero lib. i. de Nat. Deor. tradit Aristotelem prodidisse , Orphea istum num
quam fuisse ; quae Vero carmina ejus nomen praese ferunt , ea a Pythagoricis Cercopi cuidam attribui. Veterum alii, quibus Recentiores plerique assentiuntur, eadem tribuunt Onomacrito.
Dixi, omnia serme. Namque in Orphei Poemate auctorem judicii, quo lis inter Argonautas, & Col chos dirempta est, habemus non Alcinoum, sed Are tam . Fam discrepantiam cum minime advertisset Jos a Barnesius in laudata Homeri Editione, ad illud de Areta Odyssi. VII. 6 ἀνῖράσι νώκεα λω, ω hominibus lites dissoletis. assirmat, praedictum judicium ab Areta interpositum fuisse ex Onomacrito, & Apollonio Rhodio , cum ramen certum sit, in hoc capite Onomacritum, seu Orpheum ab Apollonio dissidere . Cum Apollonio facit Apollodorus in Biblioth. ubi de Argonautis. Celebratissima haec Argonautarum expeditio perinde ac si Jacobo Gronovio minime comperta fuisset, asserit hic in Volumine superius laudato ad Co Lyrae gemmam , quam exhibet, Alcinoum per Ulyssis navigationem inclaruisse, Corcyraeque insulae notitiam , & appellationem tunc temporiS exortam pri mum fuisse , aut ad Graecos pervenisse. Satis enim
60쪽
celebres, & claros Alcinoum, de Corcyram Graecis reddere valuit Argonautica, quae eam Ulussis pra cessit, naVigatio, toties a Poetis, & Historicis decantata, & ab Astrologis coelo donata. Ibidem Grono-vius magna confidentia Alcinoum Pharacis filium facit ; quem tamen a Nausithoo genitum dum diserte memorat HomeruS, hujus auctoritas postulat, ut aliqua sui dicti ratio habeatur. Demum quo jure scripserit Gronovius, generosum, & splendidum Co cyrae civem, Andream Marmoram, integro, dc elab rato opere insulae illius historiam proiecutum esse, praecedentia jam indicarunt, & subsequentia apertius Ostendent, quod spectat ad lucubrationis illius dili gentiam, in contexendis fabulis utique maximam. Huic Capiti finem imponat Pausaniae textus in Corynthiaco επη δέ λιν inquit) ἐν ΕΜ.πι Nαυπακ- τια -/χα μιενα. Πεπο ιητα δέ ἐν αυγῶς, Ιαυσονα ἔξΙολκῆ ματὰ τον Πελίου ἐς Κορκυραν αε ιμπια Carmina Graeci bubent, quae Naupactia nominant. Iuillis scriptum es, Jasonem ex Dico pos Pelite mortem
Corcyram migrasse. Naupacti a Carmina pluribus locis commemorat idem Pausanias, & in Phocic. sub
finem ea vulgo attribui scribit Idilesio homini. At ipsi probabilius videtur , illorum auctorem fuisse Naupacinum aliquem. Ea Carmina pluribus vicibus allegat Apollonii Scholiastes. CA-