장음표시 사용
261쪽
REs P. CARD BELLAR lius momenti est: cum auctores illius optinionis respodeant Summo Pontifice mo- triente, quamuis norit in Ecclesia potestas Potisicia, manere nihilo secius Episcopalem, Archiepiscopalem,& Patriarchalem: od est dicere, Moriente Summo Pontifice, manere in Ecclesia potestatem E clesiasticam, licet non in illa plenitudine, quam habet Summus Pontifex . Et quum uis Episcopi potestatem suam accipiant a Summo Pontifice, inde non sequitur, Ut moriente illo,eam amittant, quia non a
cipiunt illam tanquam Vicarii temporanei, sed tanquam perpetu, veri Pastores,&Praelati Ecelesiarum suarum partiacularium Tertio falsum est, me dixisse potestatem principum saecularium ipsis
morientibus manere penes communita
tem inspiciatur textus, nihil tale re
Quarto salsum est, quod Parisienses,
Collegium Sorbonense absolute tueri pinionem Romanis cotrariam. Nam cerint scimus,multos esse inter illos, qui contrarium sentiunt. Quinto,selsissimum est. quod me illo in loco librorum meorum iu dubio posuisse opinionem quam iste dicit: ut demonstratum fuit in resposcine ad septem Theologos. Pergit Marsilius,&dicii. Errat
262쪽
ge oues meas, Petro dicta esse,& non Eccle-sae,cum secundum multos Doctoresve
ba illa, ascemes min, quemadmodum de illa,Tibi dabo claues,Petro quide dictatu rint,sed in persona totius Ecclesiae.JRespondeo hic etiam Ioannem a filium falsum esse:quia dixi equide, Christum Petro iuccetaribus eius dixisse. Pasce oves meas sed non assirmaui, ut ipse refert,verba illa dicta non fuisse Ecclesis Qvpmodo autem verba illa S. Petro pro prie dicta fuerint secudum expositionem omnium ferὶ Sanctorum Patrum Graeco rum Latinorum, in quo sensu quida SS.Patrum asseruerint etiam Ecclesiae ducta fuisse, fuse lateq; demonstraui I lib.de Pontifice ad quem locum Catholicum Lectorem remitto. Sequitur Marsilius. Errat nono,quia dicit Summum Pontificem no posse alienare a sua iurisdicti ne spirituali ullam Prouinciam,cum Pontifex non sit Dominus eorum qui in ea
Prouincia morantur, quatenus illius Prouinciae sunt, sed sit Pastor illorum, quia Christiani sunt,&z.JRespondeo Ioannem Marsilium primo falsificare hic textum,ut supra fecis, non enim dixi, non posse eum alienare quicquam a sua iurisdictione spiritualisquasi
263쪽
non agnoscerem in Summo Pontifice a
liam potestatem quam spiritualem , is
dixi non possit eum alienares suo Pri tu Apostolico ullam Prouinciam aut Ciuitatem,aut personam Secundo ide Mamsi ius dicit me errare,&nihilominus ipse confirmare nititur id quod ego assero, sed ratione valde friuolaci nimirum Summum Pontificem non posse alienare, c. adeoque in toto illo discursi sibimetipse contradicit Tertio ferre no potest Summum Pontificem nominari Dominum nostrum , cum hic titulus Dei proprius sitivii etiam F. Paulus tolerare non potest ipsum appellari Patrem, eandem ob causam quod titulus Dei sit atque ita hi duo homines totius S. Ecclesiae consuetudini
se opponui, quod sufficiet ad cognoscen dum,quales sint. Denique iste Marsilius
cum probare deberet me errasse, quando
asserui Summu Pontificem non posse ulla Prouinciam a primatu suo ali sit adprobandu quod Sumn non sit Dominus,& multas nugas respisone indignas immiscet. Sequitur. I Decimo errat,cum ait Principe tacularem suos posse amittere subditos Pon tificem vero no posse. QMd Vtinam veruesset. Sed quam innumeri populi ab Rom. Eccles
264쪽
eere arbore illa, quae terra aliquando uni uersa cooperiebat,hodie vix duos aut tres ramos habere. 1Respondeo, Nos de iure, non de facto loqui; dicimusq; nullu Christianum posse a summo Pontifice ita rece dere, ut non de iure illi subditus maneat: Quod nec ipse Ioan .Marsilius negare potest, qui superius affirmat baptismale charactere hominem summo Pontifici subiicere. Quare nisi velit dicere charactere ais mitti posse, nec etia dicere poterit Sum mu Pontifice posse amittere ius illud, qFin uniuersos obtinet Christianos etiamsi propter haeresim vel apostasiam ab eius obedientia discedant. Quemadmoduetia non,proptereau multi ab obedietia Dei
recedui, ami mare poterit Ioan . Marsilius,
Deu non habere iurisdictionem in illos. Verum culares principes V defacto&de iure suos possunt subditos amittere. Quod si verum non est, quaeret a Domi nis Venetis, quo titulo illi plurimastensant ciuitates 'upanica alioru fuerunt dominorum, priores domini eas non potuerunt saltem de iure.amittere quaeratriirsum quo pacto sese ab Imperatoris, cui prius subiecti erant, potestate exemerint:&e liquebit si concesserint Imperatorem habere iurisdictionem in illos, intra, si Defacto sorte non negauerint. JH. Vncti
265쪽
as MEAE P. C A R D. B ELUAR Undecimo errat,cum affirmat Summi Pontificis potestatem nec Concilio, nee, Cardinalibus posse minui, saecularis v - ro Principis,potestatem a subditis minui posse. Dixi alias me nolle disputare, utru potestas Summi Pontificis illo mortuo maneat penes Ecclesiam; vel an Conciliust supra Pontificem. Certum quidem est, in caussa haereseos esse supra Papam, in casu scandalosorum delictorum nunquadefuisse in Ecclesia remedia . Sed veni mus ad rationem Quinam populus pol rit Principis absoluti potestatem minue re nullus profecto. Qua vero authoritate'Quisnam hoc asserat' Nunquid populus Principem suum deponere, nunquidpO- testatem illius minuere potest &c. Respondeo Marsilium postquam et coepit falsificare textum nostrum,no posse se amplius abstinere quin Idem fac re pergat Noreperiet me alicubi dixisse, populum posse Principem absolutum d
ponere,aut eius potestatem minuere, I gat accurate Verba mea quae huic suae de- sensioni inserat, nihil praeter haec inueniet sc rartum Midentis in principatibis secularibiniquorum patesta sepe aut a populo. aut a 'perioribis minuitur, is tum aut Princia patin visnarchicifuηιμ sub libera, aut coηtra Ru=ub.libera Principatin monarchia, quod inde
266쪽
accidit,qui potestaε illarum non esi immediat, a Deo sed ab hominibvi, J hqc sunt verba mea, quibus non dico populuposse iuste Principem deponere, aut eius potestatem minuere, imo magis credo non posse illum tale quid facere, eo quod semel authori tatem sitam in Principetranstulerit, quod
etiam DOm.Soto. lib. q. de Iust. Iur. q. q. art. I. docet qui hanc adiicit exceptionem; nistfuerit Princeps in Irannidem corru
p . Ego aut refero quid plerumque fieri consueuit secundu historias Quis etenim Πeget populum Romanum primitus suis.
se gubernatum a Regibus absolutis, post sublatos Reges trasisse ad Rem p. liberam,& rursus post annos multos ad Principes absolutos redijsse Similiter non poterit
negare Marsilius Venetos antiquitus Ιmperatori Romano simul cum uniuersa Italia, postmodum etiam Graecis subiectos fuisse:&nihilominus se exemisse consti tuisseque Remp. licet id aus non fuerint sine auctoritate sedis Apostolicae efficerer propter hanc enim caussam proprium Legatum misere ad Papam Adeodatum, si uti scribit illorum historiographus Petrus Iustinianus. Quapropter omnis ille rumor, illo in loco a Ioanne Marsilio excitatus,in Remp. Venetam redudat Nam si Imperator habuisset potestate1n imme
267쪽
M P. CARD BELLAR. Hates Deo super Venetos, ita ut ei impet rium auferri,aut minui non potuisset, nequaquam Veneti sese ab eius subiectione eximere potuissent.Idem dici potest de a iij pluribus tum Graeciae tum Italiae ciuia talibus , quae saepius formam regiminis
mutauere. Et licet frequenter mutatio sit
violenta Miniustari quemadmodum cum Iulius Caesar se Monarcham Rei p. constituit,& Gothi, Franci, UVandali, Lon . gobardi per vim Hispaniae, Africae Ita liae dominia sibi usurparunt, auferentes. easdem prouincias a Romanis: nihilominus successu temporis & consensi populi, facta sunt haec legitima regna. Qui vero
haec recenset, narrat mutationes factas in mundo, non autem adhortatur ad seditio nes aut rebellione, quemadmodu imp deter ac temere Ioan Marsilius audet aia firmare. Caeterum licet non dixerim po-
Iulum posse potestatem Principis sui tolere;dicit tamen Nauar ca Nouiu. de ludic.
Notabq.n. 19. plebe no posse taliter tras ferre potestate suam in Principem, quincertis in casib possit eande recipere,aci tinere semper habitu, ac radice Contra hunc Doctore quem tanti JHarsilius aestimat clamet nunc quantu Volet Sequitur. Duodecimo errat, cu dicit in Principatibus laicis, conspici posse mutationes re rum
268쪽
m publicaru in principatu monarchicos,quod negat in Ecclesia cerni posse Ee primo si loquamur de supremo Ecclesiae pastore, qui est Christus Saluator noster,
certum est, nunquam auferendam esse ab ipso monarchiam: quia1gni eius uerit Mnis: nec hoc euenit propter titulum aut notitulum,quemadmodum Dominus Ca
dinalis affirmat,sed quia in ipso nulluli bet locu violentia: quae est causa similiumutationu. Verum si intelligi debeat,de Christi ministris, qui negauerit Sanctam Ecclesiam ad formam Reip.principio gubernatam fuisse Legatur capit. I 3. Actor. Apostol ubi Petrus narratri Sicut narrauit Cep-.S.Iacobus iudicativo autem iudico. Et edictum publicatur nomine omnium: postoli, Semores, Fratres dεlibinsalutem. Vin
trus tunc primatum tenuerit, quemadmodum modo Dux Venetorta; qui licet magna sit prsditus auctoritate,semper tamen est Reip. subiectus; illis relinquo disput di ad quos pertinet Id lassicit proposito nostro, dicta inprimitiua Ecclesia nomine Rei p. promulgari solita, hodie nomine Unius promulgari: quod an signifi-icet mutationem factam, dicat idem ipso D. Cardinalis,qui hoc negat.JRespondeo Ioannem Marsilium pluri
269쪽
mos errores suos hic manifestare, cham mihi falso unicum tentat ascribere. Errate primo, cum dicit regnum Christi no patii mutationem, adiungit hoc no euenire propter titulum aut non titulum,sed quia in ipso non habet locum violentia; Errat inquam,quia causa,cur in ipso nulla locuhabeat violentia , est titulus diuinusi ternae haereditatis,qui Psalmo 2. sic ait P
tilaama se dabo tibi pentes hereditatem tua.
quod Apostolus confirmat,Hebr. I. Quem constituit haredem uniuersirum. Errat secun-
do, quia dicit Ecclesia ad formam Rei p. primitus gubernatam, postmodum mutatam filisse, quandoquidem in primitiua Ecclesia edicta fieri solebat nomine Reip.
nunc vero Unius nomine fiat; Hoc autem est aperte negare primaturi. Petri Ecclesiasticamq; monarchiam , ut nostrorum teporum haeretici facitit. Vnde sequitur, aut Christum aut Ecclesia errasse; si enim Christus principio Ecclesiam ad formam Reip. instituit, errauit profecto Ecclesia, quod residia forma DE sibi data , in monarchiam transierit: si autem monar chia melior est Rep. idcirco mutatio facta est,errauit. Christus, dum constituit ei formam Reipublicae: Imo sequitur, nec Christu quidem esse monarcham Eccle
siae,sed caput Reip. sicuti est Dux
270쪽
ΤDAN MARsIL. v Et Nuia nunquam visum est in uno e demque populo fuissed Rempubl. regnum; aut in regno formam fuisse Reipu- tilics. Si Christus est Rex,& summus Pomtifex ems est vicarius generalis, Ecclesia igitur non adinstar Reipubi sed ad ominam Regni gubernatur nec Papa est magistratus dependens ab Ecelesia, sed Vi- Carius dependes a solo Domino suo Christo. Errat tertio , quia ut probet Ecclesiam iam inde a principio , ad instar Rei- puta. gubernatam fuisseri adducit Concilium Hierosol mitanum Abscis.& ut hoc melius probet & demonstrer, Eccletia euse Rempubl. aliquam popularem , vivo
lunt Lutherani, deprauat textum nam ubi scriptura dicit Apostolio hemores ratres, ipse legit Apostoli, Seniores, Fratres: Et ut mi nuat potestatem e tri, aulae illo dici, nam rat, timon narrauit, de de Iacobo, iudicati Ego autem iudico; cui in hoc Concilio Petrus informatione facto dediti et lacobus autesententiam definitivam tuti siet:& non aduertit Petrum ante omnes locuturi fuisse,&sententiam pronuciasse Ne Christiani, qui ex gentilitate ad Christi fidem traiierant, ad Circumcisionem tenerentur hoc enim erat dubium propositum in Concilio Iacobus vero Petri consilium secutus