장음표시 사용
231쪽
sis R a xv. C AI D. B stet Amfundit , dum vult Principem cularem legem statuere posse in omni materia:
quamuis modo de falsitate conuit tus, re stringat se ad quandam sententiam quam in mente habebat iuxtaseum finem. Quartum dicit in eo consistere quod aTrmem Ioannem Marsilium auctorem octo propositionum non esse bonum Logicum,' prima quinque illius propositiones nihil ad rem propositam facere: quod Lectores idcirco id moneam, ne il- . Ias considerent, iis absurdum videatur ex illis quinque tres vltimae inferri. Respondeo tam verum esse, ut hoc sit artificium quam verum est Ioanne a filium bonum esse Logicum. Locus ubi Logicam Ioannis Marsili admiror, extat in discursu primae propositionis: cum, . spondeo ad haec sua verba. Sequitur Apostolus&dicit. Qui potestati resistit Deio dinationi resistit. Ecce auctoritas qua Principes pollent decernendi legem in omni materia,&quae Omncs personas obliget.JDe his verbis dixi hanc esse Logicam mirabilem, quq conclusiones inde eruat, ubi
non sunt Aristoteles autem sic argumen
taretur: Qui potestati resistit Dei ordinationi resistit sed non licet Dei ordinationi resistere, ergo non licet potesta
232쪽
CONT IOAN. MARsILI ars ti resistere. Sed qui vellet argumentari ut facit Ioannes Marsilius, dicere: Qiij resistit Potestatim Ea ordinationi resistit ergo Princeps saecularis potest
constituere legem in omni materia, quas Omnes etiam personas obliget ab Aristotele profesto extra scholam foras Gij ceretur , tanquam inhabilis, minime idoneus ad perdiscendam Logicam:
nam in hoc argumento nullum inuenitur medium ad coniungenda extremaiiecessarium. Et qui argumentum illius
in sormam syllogismi redigere velit,
non tres tantum terminos, quot esse debent ad conficiendam argumentati Ο-nem, sed quatuor inueniret. Quod autem quinque primae propositiones non sint praemissae , ex quibus tres vltimae de duci possint, manifestum est, quamuis enim quinque illae propositiones concederentur, recte nihilominus negari posise consequentia , si qui ex illis sextam
an ferret , cum caeteris duabus. Princeps enim saecularis non potest punire Ecclesiasticos, cum ita sint exempti, Ut nullus Princeps derogari possit huic exemptioni , quemadmodum demonstra
tum est ex omnium Dostorum consensu . Nec quicquam interest , an princeps potestatem suam immediath habeat
233쪽
habeat Dco, an mediante consensu nU-mano nec etiam interest , an Christus ex ercuerit in terris potestatem Regis temporalis, anno: neque an Christus Summo Pontifici Regnum Mundi contulerit an non: nec,an Summi Pontificis potestas sit mere spiritualis,an etiam temporalis nec
an Ecclesiastici exempti sint iure diuino, an iure humano et Et idcirco recte dixi, priores illas quinque propositiones, omnino extra propositum adductas esse: Ioannem Marsilium Logicam ignorare, vel ut melius cum Apostolo dicam, nescire quid dicat,quaue de re loqtiatur. Quintum artificium dicit esse, quod typographicos quosda errores notauerim, eosq; auctori tribuerim . Vt exempli causa in numero Innocentii,typographus nicum l. omiserat Mimpresserat, Innocetius III pro Innocentius IIII Mad illa verba Sunt enim myri DEI,typographus
Respondeo hanc artem esse Ioannis Marsi iij, ignorantiam scilicet suam in typographos conij cerer cum in textus Ioannis Marshi non legatur Innocentius III. sed verbis absolutis,InnocentiusTertius: qu od fieri non potuit unius I. adiunctione: similiter verba illa, ad tributa. typographis adiungi non potuerui, qui potius
234쪽
CONT IOAN. M ARSI L. MItius aliquid per inaduertentiam omittere quam adiungere solent. Sextum dicit esses quod multis utar sippositionibus,quae non probem, sed ta-
quam Vera,cum tamen Vera non sint, suppona. Ad hoc respondeo verum no esse me quicquam supponere , praeter illa in quibus omnes Doctores Catholici consentiunt; aut quae iam ab Ecclesia deteris minata sunt . Debebat autem Ioannes
Marsilius locum aliquem particularem adducere, ubi quid falsi pro vero suppo- Tuissem. Septimum dicit esse quod saepius a ctores prohibitos citem, addamque haee verba:videtur mihi placuisse auctori haec illorum opinio: Et videtur is mihi renouare opiniones haereticorum. Respondeo me magno etiam empturum,ut ea quae dixi, Vera non essent sed
haec ipsa recentia scripta Ioannis Marsilii, veluti etiam Mologia Fri Pauli nimis perte confirmant,renouare ipsos haereses Marsilii Patavi ensis, lutheranorum: Quando autem dixi auctori odio propositionum, hoc est, Ioani Marsilio placuis se errorem Marsilij Patauini, id probaui
auctoritate Ioannis Papae XXII quam refert Cardinat. Turre cremata Conqueri-tiu deinde Ioannes Marsilivsane lacerare
235쪽
nomina Principum, quibus ipsi etia Summi Pontifices magna Olim cum reuerentia loquebantur, quosque honestissimis tituli, decorabat ad quod respondetur, hoc esse insigne figmentum ac mendaciu, quia semper de Principibus admodum reuerenter locutus sum,potissimum vero de Republica Veneta: appellans eam , t liassim videre licet, Serenissimam, Nob, lissimam, Prudentissimam, & Antiquist,mam. Itaque recte concludi potest. Septem artificia siue stratagemata,quae Ioam nes Μarsilius adfert, non esse mea strata- gemata, sed figmentas mendacia Ioannis Marsi iij dico autem mendacii, quia cum optime nosset Ioannes Marsilius quam prorsus artificia iratagemata meo ab ingenio sint aliena,contra propriam com scientiam hoc primum capitulum scrip
I secundo capitulo respondet Ioanis
ne Marsilius ad duo quae in proceo scripti mei obieci . Prima obi etio est:Quod Venetiis libri contra Con-eiiij Tridentini formam, constitutio nes seg. 4.imprimatur. Respondet Ioam
236쪽
nes Marsiilius , primo me usum fuisse nimis magna hyperbole, cum dixerim, quotidie libellos erroribus refertos in lucem prodire . Secundo dicit, multos etiam pios libros sine nomine legi, umo sacram Congregationem super I dice declarasse , nomen auctoris militatis aut aliam iustam ob causam omitti posse . Ad primam eius responsionem dico,non esse eam adeo magnam hyperbolem , ut ipse vult, si quis per pendat die quodam Romae comparuisse libellii quendam, qui Gersonis conside rationes, atque epistolam in ipsius libelli initio habebat scandalosam, non modo sine impressoris loci,4 approbatismis mentione,sed etiam cum figmento, quasi Parisijs is coscriptus esset:Die vero sequ&ti aut paulo serius alter libellus octo Pr positionum similiter sine nomine&approbatione in conspectum prodiit: Quique tales fuerunt , ut statim prohiberi meruerint Romae mediolani atque in aliis Italiae locis, ac demum etiam in Hispania. Qia'd si periculti hoc non indicassem,absque dubio mos hic perseueras set Ad secundam respondeo parum aut nihil excusari posse auctore octo propositionu, quod verba sacrae cogregationis in
Indice, titulo de Impresilonu librorum,
237쪽
H Ras P. CARD BELLAR. parag. primo sint haec. Quodsi iustam at
quam ob causam facito nomine auctoris, Episcopo inqui sitori liber edi posse videatur, nomen illius omnino deseribatur, qui librum examιnaverit, aut approbauerit. Ecce conditiones, quibus permitti potest, ut liber aliquis si ne auctoris nomine excudatur Ostendat nunc Ioannes Marsilius se nomen suum in libello octo Propositionum de Epic copi&Inquisitoris licentia coelasermonis stret in eo libro nomen illius qui ipsum examinauerit& approbauerit,ac tum d nique se excuset. Sed nos certi sumus nec Episcopum nec Inquisitorem huiusmodi licentiam concestisse: quod autem is liber nomen approbatoris Mexaminatoris nullum habeat, cuilibet eum inspicientis
Pergit deinde Ioannes Marsilius in eodem capite, existimans nimirum se de aduersario iam victoriam ariumphum retulisse,suasque concinit laudes,dices. Est quidem clauis hic libellus , sed non aperit,Vt D. Cardinalis ait, imo claudit ostiuhaeresibus, quia videor mihi perspicere. Fabrum huiusmodi clauis eam elaborasse in camino charitatis suae &CJ Huic commendationi quam auctor sibimetipsi tribuit, iudicium uniuersalis Inquisitionis Sacta Catholicae Ecclesiae opponitur, quolibel-
238쪽
Cost T. IO AN Ni An sit ars melius ille tanquam pestifer prohibitus
sitit. Et quia post tantae auctoritatis iudicium auctor errorem suum non agnoscisi quin imo magnificatis laudat quilibet Catholicus aestimare potest, quanta sit imus arrogantia, qui nobis antea persu dere volebat, se humilitatis causa nomen suum coetasse. Adiungit deinde de interdicto vere dici poss quod haeresibus ostium patefaciat: se vero curasse, ut ostium hoc occi deretur. Ad quod respondetur, culpari hanc non enis esse qui interdictum fert, sed illorum qui sua in obedientia causani interdicti ferendi praebent alioqui omnes illi Summi Pontifices es qui toties in terdicta tulerunt reprehendi forent. Iriodus autem obstruendi ostium haeresbus, quae ex interdicto prouenire posistat, nori est auctoritatem illius qui in terdictum tulit, aspernari, sed sub Vic xi Christi sese humiliare de per obedientiam debitam, interdicti causani tot
Shcurida obiectio a Ioanne Marsilio relata est: Q 'd'Venerijs augescat inobe dientia cum detrimerito fidei. Cui re spondet IoannesMarsilius, obedieritiam quae superibri debeatur eam esse, quae linita praecipiat hicque longam pertexit dis- put
239쪽
216 'Esp. CARD B Let Amputationem dum demonstrare conatur. Rempublicam non esse obligatam par re , in praeiudicium suae iurisdictionis,
Respondeo , has omnes excusationes tantum Vanas, non solidas responsiones esse: nam ego locutus fui de obedientia, quae debetur Generali Concilio , quod praecipit, ne libri de rebus sacris tractantes sine auctoris nomine δε superioris Ecclesiastici approbatione imprimantur. Nec quisquam dicere potest, hoc prγceptum non esse iustum ideo recte asserui , cum non obtemperetur Venethshuic praecepto , utpot ubi tales libet Ii imprimi permittuntur , crescere ibidem
Ad hoc siquidem respondere OpO
tuerat Ioannem Marsilium , nec silentio praeterire quod maximi momenti erat,
non autem longam digressionem de eo quod nemo quaerebat instituere . Nec etiam prosunt quicqua ad excusandam inobedientiam Reipublicae, quae D.Cardinat. Batonius in defensionem S. Ignatii scribis: nam Cardinalis non affirmat Sanctum Ignatium non obediuisi summo Polatifici,sed tantum dicit nulli scriptum reperiri, nec quod obtemperauerit, nec quod non obtemperauerit: unde credibile est
240쪽
te est etiam quod obtemperauerit Pra, terea Non excusat Cardinat. Baronius se
citam istud, sed potius reprehedit dicens:
id saltem fuisse peccatum veniale, nec est ausus dicere mortale propter sanetitatemper nae . Potest etiam adiungi, propter hanc fortasse causam eodem anno an ctum Ignatium obijsse,& simul cum vita sedem amisisse, dum vult contra praeceptum Apostolicum suam iurisdictionem amplificare Nam Deus saepe temporali morte punit peccata Venialia suorum a micorum' quemadmodum demonstrat S,Gregor. lib. Dialog. cap. 2 . Quod si Deus inobedientiam erga Vicarium s um,quauis Venialis esset, morte puniuit, quo tandem supplicio in mortalem ino bedietiam animaduertet 'Demu videbat Card Baronius S. Ignatium semper nu tum fuisse Sedi Apostolicae, nec inueniri ire verbum quid ullum ab eo scriptu in materiano obediendi Summo Pontifici. quin eti24 in vita, post morte decoratum. Deo multis miraculis, etiam ab E clesia uniuersali pro acto semper habita
fuisse. Quare neeesse erat excusare ut mi nimum intentionem tanti Patris. Harum autem rerum nulla inuenitur, quae materiam praebeat excusando Ducem cien tum Venetam. Ad reliqua quod attinet, a Iasa