장음표시 사용
31쪽
Index Quaestionum Canon. Legal. ac Variar.
tantibus Angelicam Salutationem de mane, meridie, ae vespere. De. cis 6 . num. 3 I42 An Parochi teneantur enunciare Indulgentias populo, dum deserunt SS. Eucharistiam infirmis. Decisω.
r43 Quia sit Pestis . Quid Epidemia.
id Contagium. Et qui morbi comtagios . Decis 6 I. 1 num. I. & seqq. 4 Quot modis Contagium contrahatur. Decis 6 I. num. 5. . 14s An Scrophulae sanentur per contudium Regis Franciae . Decii. 6 I.
x46 utrum detur Pestis sine Contagio, Et quae sint praecisae causae Peliis. Decis 6 I. num. II. m. & It.147 inae remedia tempore restis sint adhjbenda per Magistratus; & quae Per personas privatao. Decis 6 r.
48 utrum laborantibus Peste sit secanda vena, re sanguis extrahenisdus. Decis 6 I. num. 26.
349 Quae, & quot Privilegia snt , iure
concessa tempore Pestis. Decis 6 I.,num. IT&seqq. Iso An valeat testamentum scriptum ii Parocho, vel Consessario tempore Pestis . Decis 6 I. num. I 8. Is I 8n conductor domus,eam deserens tempore Pestis teneatur solvere Asfictum domino. Decis 6 I. n. q. utrum Canonici tempore Pestis Isasnt obligati ad Residentiam. &ad
Chorum. Decis 6 I. num. EI. utrum privari possint beneficiis Ist Parochi non residentes tempore Pestis. Decis 6 I. num. 26. Quae Sacramenta teneantur Parin Isochi administrare tempore Pestis; &quas industrias exercere pro sua, ex Parochianorum salute . Decis 6 I. num. 27. & num. 34 Inclusio, & detrusci In Monaste- Issriis quotuplex antiquitus esset. &quibus ex causis fieret. Decis 62. num. I. & seqq. An poena pro deIictis carnis sit ho- Is 6 die Iudici arbitraria. Decis 62. nu
Quid olim esset Poenitentia publi- Is ea, seu solemnis, & quot essent Ar dus publice poenitentium . Decis 62. num. 6. & 7.Λn Publici Poenitentes essent cm I 8 Res ordinum, ac beneficiorum.
32쪽
tur haec vox Etymologia. Notatur secundum Iuristas disserentia inter Etymologiam, Allusionem, Derivationem, & Descriptionem Vocabuli. Docetur , an valeat argumentum ab his vocibus de
1 Etymologia facit argumentum negat
3 Altino nominis quid fit δε Cadaver unde dieatur e
ε Euesaristia eontinet sacrificia veteris Testamenti.
Rosessores humaniorum litterarum Cleri nostri Patavini praemiserunt, Etsmologiam esse graecam vocem indagantem originem Verborum , seu Focum . amastb. Onom. Verb. Etymologia a Componitur enim ex γριιον derivante hvocibus ἐπις, λεκ, ab ἐύ , sive et
quae significant suod est . Porro Eos, de Verum sunt ejusdem naturae; & ideo Et
mologia est sermo de e0mιr, hoc est oratio , qua exponitur nominis ratio. Uosisus in Eumol. ling. lat. Verb. Erymon, ubi quod Theologia est quidem Sermo de Deo, Astronom a de astris, sed ἐτυμλεγι α non est sermo de nomine ν sed ratio , & causa nominis; idcirco interpretatur non Verbiloquium, sed Veriloquium. Parochi vero Iuris utriusque Doctores addiderunt, valdd differre inter se Ευ- mologiam , allusionem, Derivationem ει Deseriptionem Uocabuli . Siquidem Elymologia, ut dictum est, idem sonat, ac Veriloquium; eo quia Etymologando veram exponimus V is, sive rei originem; exempli gratia Μulvum ex eo taledicitur, quia ex ino sit Tuum, Testame tum , quia est testatio ment a . Ecclesia Collegiata, quia in ea Clerici colliguntur. Vel Conventualis , nam in ipsa Cleriei conveniunt. Ideo valet argumentum in a Iure ab Etymologia vocabuli , sed negaliud tantum; ut ex Meo non si Tuum, ergo non est mutuum. Non est testatio mentis: Ergo non est Testamentum. Clerici non conveniunt simul, seu non colli. guntur in Eeelesia r Ergo ipsa non est Collegiata, vel Conventualis. Everard. n locis legalib. De. Barbos in locis com
mun. Acst 64. num. T. Decian. confult. 63. u. I 8. Bol. s. Parisius de Confiden. q. 26.
33쪽
Decis. II. Ad Ianuar. QuaesΙΙ.
vocum cem nomine, ut Possesso quasi PLdum sitis. Pontifex. quasi Pontem morum faciens. Et ex hac non deducitur in Iure argumentum concludens, neque neptiud , neque affirmativ8 ut probant verard. & Barbos. d. De r. Cujaeius lib. 1 r. obser. D idem Barbos ιn eouect. DD. ad east. Funaamenta n. I g. De Eteoe. ι ue. C: et 2: est demonst ratio rei ab effectu, ut mercarus o Hrece, Tutor a tuendo , Rex a regendo . Tandem Descriptio est indagatio qualitatis subiecti ab ipsa voce, seu nomine. Exempli gratia. Si Bonifatius dicatur esse Vir bona faciens . Iustinianus ρον faeiens Iustι- tiam. Cadaver, idest Caro data Vermι-bus, ut eruditd Hieron. a Basilica Petri in Ephemer. Dcr. die as. Mensis Ianuariι pag. 6 It . ac similia. Et ex his pariter non datur in Iure argumentum efficax, prout advertunt DD. supracitati; etsi apud Rhetores admittatur in oratione juxta Λristotelis praecepta a Topie. ωρ. a. De. Is . & ibi P. Sylves . Maurus ιn Commentar. His ita praemissis, respondentes quaesito dixere, Erymologiam EUCHΛRISTIAE I venire ab , α . ; quarum prima dictio signifieat Bonam; secunda vere Grais riam ; dc se Eucharistiam denotare Eonam Gratiam, ea ratione, quia continet
realiter CHRISTUM, qui est plenus
gratia. S. Thom. 3 . q. I. art. . Glossinclem. I. de Privit. Verb. Euebaristiae. Catechiis. Roman. De saream. Eucb. fect. 3. ubi alia redditur ratio his verbis: Nee vero minus apte grat aram actionem inre
cum bane purissimam Hostiam immolamus, immensas quotidie gratiar pro univeos in nos beneficiis Deo agimus atque=n primis pro ejus gratiae tam excellenubono, quam nobis bre sacramentum ιν buit. Et de hae abundantissima gratia, resultan
te ex LuCHARISTIΛ , qua ipsi Deo
optimo Maximo gratias agimus novissi- md tractat Paul. Segner. in suo devotissimo Iiberculo Passero delia Vita, eo d. 4 Et ante ipsum Emin. Caes. Toletus in summ. lib. 2. cap. 4. ubi demonstrat, in EUCHΛ-RISTIΛ contineri omnia Sacrificia po- η puli Iudaiel, videlicet Holocaustum, W-ctimam plaeabilem , Θ Hostiam meis eam , quae Deo offerebantur in gratiarum actionem . Quapropter didici a Sacerdote meo amicissimo, pium esse in elevatione Hostiae, Ac Sanguinis in Missa, mentem quoque elevare, & dicerer suscipe, δnn-Gissima Trinitas, hane praetio imam Ho-
riam tuam r in satijactionem peceatorum nostrorum, in gratiarum actionem pro benem is a tua Pietate dat 3, ω dandis; ει in suffragium Animarum Purratoriι . Nonnulli demum adverterunt, EuCHΛ-RISTIAE nomine aliquando FI. Patre Basilium, Nota ηtenum, o Cur anum enunciasse Sacramenta tum Baptismi, tum Confirmationis , ut notat Emin. Cardin. Braneatius in suis eruditissimis Disertati nibus De sacro Viatico pag. t 9. &Hierolex. Macri in Verb. Eucbaristia. ,
Ad Ianuarii Quaesitum Secundum. ARGUΜENTU H.
Declarantur nomina, quibus 1 SS. Patribus consuevit nuncupari
tum ut Sacrificium , videlicet , Missa, Hostia , oblatio , Collecta , Dominicum , Agenda , Li- turgia, Mystagogia, Latria, Λ. naphora, Dipnon, Telaion , &Τelete. Tum ut Sacramentum,
hoc est , Mysterium , Corpus , & Sanguis Christi , Commmnio , Synaxis , Corban , Eul gia , Reliquia, Confirmatio, &
cium , velut sacramentum. a Euchaνistia , ut sacrifieium, pluribus nom1nibus nuncupatur ἰ ut h/e. 3 Eveharistia, ut Sacramentum, quot, e quibus nominibus explicetvν .
34쪽
De cis ΙΙ. Ad Ianuar. . Quaes II.
R Esponsum fuit sub hae distinctione. Sanctissima EUCHΛRISTIA
consideratur vel ut Sacrificium , vel ut a saeramentum. Quatenus Sacrificium est, vocatur sequenti s nominibus . Primo Missa, de cujus nominis fignificatione, &antiquitate Sperellus in Parisens Tele. rurae. cap. a. & Emin. Card. Bona in Rerum liturgitari Db. r. cap. a. Θ 3. & nos insta Anno Isso. Μense Martio quae fit. 3. Secundo nuncupatur Hostia, quae in lege a veteri figurabatur tam in Victima placabili, dc pacifiea, quam in holocausto, ut dimim est supra, & ostendit Eminentissi
tio appellatur Oblatio; siquidem continet in se Λgnum Mysticum, Christum Dominum , qui oblatus est aeterno Patri ,Αgnum quidem sine macula. Pamelius ad Bb. TertulDan. de eultu Demiu. capit. D.
QuartΛ Collecta, quia colligitur in unum populus, ut sacrificio intersit, juxta illud Levit. 23. dc Deut. 36. Quinto Dom/n eum, nam maxima, & praecipua sutustio est, quae ex Domini institutione, & praecepto in Ecclesia peragitur. S. Cuprian. Epist 63. ad Caecit. S. August. πιst. 86. versus finem, de in Martyrolog. Rom. 8.Kat Ianuar. Sexto Agenda, se enim agere praecepit Dominus in sui memoriam, ut ex Concit. Carthaginen. ex S. Λugust.& aliis, ostendit Em. Card. Bona d. lib. 2. cap. 3. sub n. a. Septimo Liturgia, idest Publicum munus . octavo insta uia , videt ieet Secreta actio. Nono Latria , ire: Cultus Del. Deelmo Anophora. hoc est Supplicatio. & invocatio. Undecimo Prosphora idem ae oblatio. Duodecimo aeonomia, nempd Dispensatio, ut eam vocat S. Epiphanius Haeres. 7s. Decimo. tertid appellatur Immotario. quia Romani saerificantes victimas Idolis suis, eas aspergebant Sale, & Farre asso, quod di. rebatur Nola, a quo verbo dictum est Immolare, dc Immolatio. Ita P. Λnt. Fore
pag. I 8. Demum meruetia, idest Λctio sacra. Eulogia , idest Benedictio. Aga-tMn hoc est Bonum. DNnon, scilicet C E. na. Teuton, idest Persectio . Et Telete , nempe Sacrificium mysteriorum plenum, maximum , dc honoratissimum, ut pluribus auctoritatibus Sanctorum Patrum comprobat Eminentiss. Cardin. Mna d. I.
Quatenus vero Sanctissima EUCHΛ. 3RISTI Λ est Saeramentum, nuncupatur: Primo Μ re um, ob prosunditatem mysteriorum in ea contentorum. Secundo Comus, ει sanguis Christi, qui sub speciebus panis, & vini vere, &realiter continetur. Tertio Communio , quia commercium cum Christo habemus, Ac carnem ipsius, & Divinitatem percipimus. S. Damasceno lib. 4. de Fide orthodoxa cap. 4. Quarto ,πaxis, idest Adunatio, quia fideles simul adunabantur ad communieandum; & christiana charitate in unimne cordium vivebant, ideoque ante c-munionem ad invicem osculabantur , ut ex SS. Patribus notat Gratian. Disceptat Forens. ωρ. 62 2. num. II. BZov. de sum Eccl. Dei lib. I cin. s. 6c Emin. Cardin. Bona Rerum Liturgiearum tib. I. cap. 21.
sub n. 6. Quinto dicebatur Corban, quod verbum Λrabum est, significans Donum juxta illud Mare. 7. r. Corban quodcumque ex me tibi proriris. Videatur Macer in Hiero lex. Vreb. Corban . Sexto Eul C. pariter significans munus. Eminent. rdinat. Braneatius de sacro matuo ρα. Is r. Septimo Reliquia ; quia post Misesam relinquitur , dc conservatur in Tabernaculo ex Divo Clemente Papa. Μacer in mer exic. Verb. Reliquia, ubi notat, quod in Euchologio Graeco Eucha. tistia dicitur , idest Sanctae Reliquiae I dc a Sancto Germano vocatur Mα, hoe est Divinae Reliquiae. Octavo appellabatur Confirmario , quia tempore persecutionum dabatur fidelibus, ut ea resecti eonfirmarentur in fidei consessione, & in martyrii perpessione. Emin.
Card. Bona d. lib. I. cap. a s. num. q. Tan dem nominatur mat/eum, quia est nobis,
in hujus peregrinationis, de mortalis vi. Λ a tae via Disiligod by Corale
35쪽
tae via ad coelestem Hierusalem properantibus, mirificum alimentum . & robur maxim8 imminente morte. Layman lib. s. tract. . east. I. num. 6. Francisc. de Lugo lib. 4. in princ. ubi alia nomina enuis merat. Emin. Cardin. Bona d. lib. I. Rer. Lituu eap. 3. & Macer in Hieroleae . Verb. Euebar ia.
Pro resolutione Casus: An Paractas non sejunus possit celebrare, S
eonsecra e pro communicando mortistando, ostenditur, quod in ini. tio Ecclesiae, & successivis temporibus, non nisi jejuni Sacerdotes celebrabant , & fideles pariter jejuni communicabant ;quamvis Missae essent Vesperti-
lebrandi, vel communicandi absque jejunio, semper ab Ecclesia
damnatum, vel repressum , exceptis novem casibus , qui hic eX ponuntur. Inter hos definitur , non intrare casum supra.
scriptum Parochi non jejuni . immo eumdem Parochum esse puniendum ab Episcopo com-Probatur, vel suspensione 1 Divinis, vel Carcere, aut alia pinna arbitraria. su Μ MARIUM.r Eucharistia data a Christo Apostolis
non jejunis. a Iounium ab Ecclesia sempeν ν equis tum is recipienda Eucharistia . 3 Μissae antiquitur nocturnae, ει vesper
4 Primicerius S. Haνel Venetiarum caninrat Missam in nocte Nativitatis Dominι, sed anue jejunas . abusus celebrand/, vel eammunicandi
absque jejunio semper repressus ab
Eucharisia absque jejunio sumι poto
in novem casibus. Parochum non jejunum posse celebrare pro communicando moribundo aliι asserunt, aut negavi. sed negativa est verιον. u. 8.Paνochus , qui non servat Euebaristiam pro infirmis , est puniendurab Episcopo poena suspensionis a
divinιs . Ac etiam paena carceris. n. I . Vel pecuniaria. u. 11.
OB generalem Communionem a Par ebo post Μissam factam , nulla re mansit Hostia consecrata. sequenti mane Parochus eassae drammam sumpserat ,
eum de Paroebiano in mortis articulo constituto monetur . suaeritur, au , nomjeiunus possit celebrare , ct consecrare ad communicandum moribundum praevictum δRectores Λnimarum hujus Patavinae Dioecesis, quorum plures versatissimi sunt in Ecclesiastica Historia, in lectione Sanctorum Patrum, & in antiquis Ecclesiae Ritibus, pro majori explicatione praesentis casus praemiserunt quatuor. Primum : quod quamvis Christus Dominus de hoc mundo discessurus ad Patrem, post esum Agni , & eommunem tum Discipulis coenam adimpletis legalibus ceremoniis , ae fine imposito an quis Sacrificiis , novum pretiosi Corporis , & Sanguinis sui instituerit Sacra. mentum , illudque Apostolis non jejunis fuerit impertitus , nihilominus Ecclesia, rejusdem magisterio edocta praecepit, ut hoc Sacrosanctum Mysterium nonnisi hSacerdotibus jejunis celebraretur ἔ & a fidelibus jejunis naturali abstinentia , & ut loquitur Tertullian. GJejun. cap. 6. Virgine adhue Saliva, tantum exeiperm ntur. De quo praecepto, & ejus observantia , in ipsis Eeclesiae incunabulis , &successivis temporibus inviolabiliter ser
Decis . III. Ad Ianuar. Cas. I.
36쪽
Decis ΙΙΙ. Ad Ianuar. Cas. I. I
vata, testes sunt SS. Gregor. Nazianzen. diebus quadragesimae, dc ieiuniorum coe-Dra . o. Basilius hom. I. de Iejun. Au- perunt diei hora nona ; Zc subinde tum uni-gust. γ II 8. cap. 6. adIanuar. Chrysost. veriali usu, tum a Rubri eis Missialis, de Hom. 27. in Epist. I. ad Cor. ω ep. in s. dc a Constitutione ε. S. Pii Quinti in Bulla. alii plurimi relati ab Emin. Card. Bran- rio squae incipit sanctissimus statutum catio in Dusertat. de sacro Marico ; dc est, ne deinceps Missae celebrentur post
Bona Rer. Liturgiear. lib. I. cap. 2 3. dc meridiem, prohibitis omnino Missis ve. Consonant textus in can. Sacramentor. 9. spertinis, & Nocturnis. de consecr. ds. r. in ean. Liquido 16. de Tertium praemisum. Uerum tamen est,
conster. dist. a. & docet S. Thomas I. p. quod priscis illis temporibus vel ex aliquae. 8o. art. 8. dc Scotus in .sevt. dist. 8. q. I. honesta intentione, vel haereticorum va-
Seeundum Praemissum. Et quamvis in fritie , aut incuria Episcoporum in pluribus primordiis Eccetes ae Saerosanctum Missae Provinciis irrepserat abusus, ut aliquando 3 Sacrificium, ut plurimum, tempore noctis non jejuni celebrarent, vel communica celebraretur, pro securiori accemu fidelium rent; ut de seria quinta in Coena Domini tempore persecutionum, dc essent in usu narrat S. Λugust. d. epist. II 8. Socrates Missae Vespertinae , ad paulatim extin- lib. s. Hist. Ecel. east 1 I. SOZomenus lib. I. guendum ritum Synagogae, quae sacrifi- ωρ. I9. & Nicephorusis. 11. cap. 34. Λt scia mand , & vespere offerre consueverat; ab Ecclesia suit semper repressius, &dam- ut latius insta in Mense Martio ad Pri- natus hujusmodi abusus, contra quem promum Casum, nihilominus Sacerdotes ce- diere plures ea nones in pluribus Conciliis,lebrantes semper erant jejuni, ut constat de quibus apud Eminentissimos Cardina-
eap. ar. ubi advertit, per plura saecula sui se ristia sub rubrie. Euebaristia, is quib. Θse in usu nonnullas Missas nocturnas, prae- qua dispositione. Et de Lugo de sy. Eusertim in Sabbato Sancto, de quo S. Hier. Marsia dio. I. a n. . o seqq. in Matris. ωρ. a s. dc Tertullian. lib. a. ad suartum tandem praemissum continet Uxorem eap. 4. & ideo in oratione illius easus novem, in quibus licitum est sine na- cMissae, in Praefatione, 6c in Communi- turali jejunio sumere sanctissimam Euchacantes dieitur sacratissimam noctem, quia ristiam . Primus est ; si Sacerdos cele- celebrabatur media nocte; dc ulterius in brans post assumptam Hostiam, vel Vi- Quadragesima, & in Vigiliis quatuor tem - num consecratum repererit , illam, vel potum Missa dieebatur hora Vespertina, istum non sui me materiam aptam; debet protracto semper jejunio usque ad ipsam, enim iterum consecrare , Hostiam triti- quae statio sera appellatur 1 Tertulliano ceam , vinumque verum, & liedi non tib. de Iedian. dc habetur in eap. Solent de jejunus sumere, ut praecipit Rubrica MiDConsecrat. dist. I. prout etiam in nocte salis. De defectibur in celebratione ΜιμNativitatis Domini ieiunium servabatur farum oecurrentibus sy. 3. num. s. ubi haec usque ad ejusdem noctis medietatem, in redditur ratio : su a praeceptum de per . qua Missa eelebrabatur . CV. Nocte san- fectione sacramenti majoris est pondecta, de consecr. ead. disi. r. quod adhue νιι , quam quod is jejunis sumatur . s servatur Venetiis in Basilica Ducali San. eundus e us est ille, quem narrat eademcti Marci, in qua circa secundam horam Rubrica Missalis sy. lo. num. 3. his Verbis: noctis cantatur prima Mim Nativitatis si Sacerdos ante consecratiouem graυι- Domini k Primicerio adhue jejuno; &in ter infirmetur, vel in se stem inciderit, aliis Provinciis , & de aliis Missis noctur- aut morsatur , praetermittitur Μissa rnis refert eruditissimus Card. Bona d. lib. t. Si post consecrat ovem corpor 1s tantum , eap. a I. u. 6 ω 7. ubi notat quod post saecu- vel ante eon'erat Onem fanguinis ,
tum duodecimum tantummodo Missae in vel utroque consecrato id accidit , Misa
37쪽
6 Deels III. Ad Ianuar. Cas. I.
per aliam sare dotem expleatuν ab eo loco ubι ille desti , ef in casu neeessitatis etiam pre oon jejunum. Et docuit L. Tb. par. e. 83. art. 6. ad 4. Sed deficientibus Sacerdotibus, an Laicus possit sumere Hostiam, de Sanguinem de calice in praedicto casu disputabitur infra in Mense Λugusto Deeis. 39. Tertiua est effur si Sacerdos oblitus. se non e me jejunum, Mitiam
inchoaverit, nam si recordetur post consecrationem, debet perficere Missam, &se communicare. Tamburi n. In Helbodo
mittit, etiamsi in memoriam veniat cibus sumptus ante consecrationem . quando esset imminens scandalum, vel infamia ex doctrina Praepos tu 3 p. q. 2 O. art. 8. dub. R. n ε'. Guartus est, si post alsum piam ablutionem videat in patena fragmentum consecratum , sive magnum, si ve parvum,
nam debet illud assumere vel in altari vel in sacristia; tam ante, qu m post exutas vestes sacras; etiam si relictum fuisset ab alio Sacerdote Sylvest. Verb Eucharisia
3. g. 8. Marchi n. de strae tract. I. par. 3. cap. 3. num. s. quem citat, & declarat Tam bur. d. cap. a. u. 38.er Is. Quintus si sit perieulum irreverentiae erga Sacramentum, puta quia haereticus, vel sacrilegus sit in ipsum Positurus manum, nam potest assumi 1 non jejuno. Card. de Lugo
s. addit, quod in tali casu posset Laleus sumere d calice Sanguinem Domini. Sextus , s particula Hostiae eonsecratae inhae. rei lando calicis post assumptum sangulis nem; vel palato inhrmi communicati; siquidem per assumptionem vini potest fieri de. lutibilis, quamvis vinum prius descendatn stomachum; nam parva illa mora censetur moraliter eadem eomestio. Card. de Lugo diis. ε 3 π. 79. Tamburi n. d. cap. a. n. a. ει 3. septimus . ob metum mortis cadentem in constantem virum, nisi Sacerdos celebret non iejunus , dummodo non sit illatus metus in contemptum Relisionis, sed ut aliquis Vir potens audiat
Missam . Tam rin. citans Ochaga viam, de de Lugo d. cap. a. Num I. Octavus as ex iuxta aliqua eausa Papa dispenses ἔprout Iulium Tettium dispensasse eum
Carolo U. Imperatore. quod propter sto, machi languorem potuisset refici saera Eucharistia etiam non jejunus eum Bulla
Caidin. Brancatius de sacro malico pag. t 47. Tandem Nouat ea sus est , artic lus, vel periculum mortis; nam ait Rituale Romanum is Rubrie. o Commun. Infirmor. Potis quidem Mat eam brevi morituris da νι non jejunιν . Rationem hujus indulgentiae reddit Emin. Cardin. Braneatius ae dissertatione de sacro matDco PQ r 6. his verbis : Pta Μater Ecessa nobis in patriam reditur 3 , ut ιn fortitudine hujus e bl ad mentem , quιCbrisus est, pervenire valeamus , fac um hoc Comus, ac caeleste maticum c ne casus ahquιι ovortunum subsidium CH mavis mitititibus , extremis horis cum Daemone configent bus aliquanda praeνι-
pere possit I nos jejun ι etiam exhiberi
mandavit . multis magis existimans eon
sentaneum , ut quis non jejunus Chνυι Corpus assumat. quam ne irreverentiam aliquam ιnfirmus committat I absque hujusmodi Psarmaco salutari decedat . Hanc autem permissionem in usu fuisse etiam in primordiis Ecclesiae eonstat ex eo, quod adultis qui baptizabantur in periculo mortis, etiam pransis dabatur Sacra Synaxis una cum baptismo. S. I n. Chrysostom. Epist. ras. ad riae. severus Alexandrinus lib. de Baptismo , dc Macer ιn merotex eon Veis. EUtUmus . Quomodo autem sit in praxi accipiendum perieulum, seu articulus mortis ad effectum communieandi non jejunum, docet Card. de Lugo eis. His. 33. de Euebar.ὰ π ra ει seqq. Tamburi n. dict. ωρ. s. si.
. n. 8a. ω seqq. quos Iegere studiosum
His ita praemissis deventum fuit ad re solutionem propositi casus; videlicet
38쪽
as Paraebas non jejunus post celebrareo consecrare ad communacandam Moribundam praedictum.
RElatus svit ingens numerus Docto.
rum afferentium , & negantium , posse Saeerdotem in casu proposito celebrare ἔ quorum nomina scribunt Dianapa t. a. tract. q. res. 66. Item ρart. I. tr. . res 33. Item par t. s. tract. I. res. 33. Quae resident in Coordinato tom. a. tract. l. res13o. I .er a. & Franciscus de Lupo Iib. . cap 7. ea 7. n. 78. Rationes amrmantium sunt, quia Praeceptum communionis in articulo mortis est Iuris Divini, quod debet praevalere Praecepto Ecelesia.
Bico de jejunio. Qina sicut Ecclesia dispensat cum ipso infirmo a jejunio, ita
censetur dispensare eum Sacerdote, ut pos-st eommunicare infirmum ἔ dc sicut Sacerdos quilibet in mortis articulo constitutus poteli non jejunus celebrare, ut seipsum
Communicet, ita pro communicando alio:
siquidem ex lege charitatis quod pro nobis facimus, pro proximo facere debemus; fichane opinionem praeter caeteros tenet artus in Rubr. Missat p. 3. tit. 9sect. r. dis. 7. Fundamenta illorum, qui negant, haee sunt . Eme contra reverentiam tanti
Sacramenti celebrare sne jejunio . cum hoc non liceat nisi in casibus ab Ecclesia expressis. Quod si admitteremus licere isne ieiunio litare , dicendum esset , fore licitum celebrare sine vestibus, sine lumine, sine altari, quod esset magnum ab surdum. Quod Me Sacramentum non est absoluid , oc simpliciter necessarium ad salutem, dc eius Praeceptum non obligat infirmum , quando non adest habilis minister, , quo illud recipiat; dc hanc opinionem praeter plures allegatos a Diana, de a Quarto abi Iupra, amplexi sunt Λzor.
r. Barbosa de osse. Paroebi eap. a o. Eminentis. Cardi n. de Lugo de Eucharisia disp. as. num. εἶ. Et Pignat et t. lom I. eonfult. 39. uum. 1. Quamvis utramque opinionem admittant novissime Gubat. ract. 4. nam 334. Pax Iordan. lib. 3. tu. 3. num. dc Bitas in memet a sarea
littera s. c. 29. F. 3. et q. tom. a. pag. 648. Mihi tamen videtur omnino tenenda
opinio negativa tam in Civitatibus, quam in Callellis, in quibus frequentes sunt E clesiae tam Saeculares, quam Regulares, ad quas haberi potest recursus, & inde deserti Sanctissima Eucharistia pro commmnicando moribundo; & idem videtur semtiendum in Villis, quae parum inter sed stant; sieut enim dimidium horae ad m,nus requiritur , ut Sacerdos se praeparet ad Missam, dc celebret pro consecranda hostia : ita per unius horae spatium, seu pirum plus posset properare ad vicinioremarochialem , ad Saeramentum Uener bile obtinendum ; & ad domum infirmi deportandum. Quod si tempus non iussi. eiat, satis erit infirmo, saeram Synaxim spiritualiter, dc in voto suscipere. Si quidem , ut ali Glog. svre illud a. Cre. . sui manducat, o bibit indigne oee. Duo sunt modi manducandi, unus Saeramentalis, de alius Spiritualis, & de hoe spirituali ita et merit S. Thom. 3. Par. quis. 8O art. . ad 3. videlicet: Ejectus Iaer
mentum babel fin Volo, quamvis nom acine*ιat in re. Et ideo sicut at qui bapti-etantur baptismo flamin ιι ρνορυν de Mertum bUtismi, antoquam baptizentur baptismo aquae ; ita etiam aliqui mauduineant 91νitualiter Me sareamentum ante quam sacramentaliter sumant , propter desiderium sumendi Me saeramentam. Et quod lassiciat moribundo, ubi non potest habere Sacramentum Eucharistiae in re, suseipere illud in Voto , erudite demonstrat Eminentiis. Cardi n. de Lauraea GEucharis a diomat. 3 I. a num. I O. usque εNon est autem omittendum, quod praedictus Parochus esset de Iure puni bilis ab sEpiscopo ob nimiam negligentiam, quia sciens non remansi me in Pixide particulas consecratas, omisit celebrare , dc conseintrare, antequam medicinam sumeret; Behare dicitur negligentia magna, quae non solum est culpa l. Hagna negligentia, F. de ver b. significat. sed etiam culpa laista , quae aequiparatur dolo , I. Lata eu
39쪽
8 Decis. IV. Ad Ianuar. Cas. II.
stadia adbibe ηd . reor. Idcirco Parochum negligentem in exhibendis Sacramentis populo suo esse punibilem , scripserunt
in fine subdit , vidisse in similibus negligentiis imponi poenam suspensionis 1 divinis, & reclusonis ad tempus, idest carceris. Et quidem justd; siquidem ubi poena non est statuta a Iure, imponitur arbitrio Iudicis, i. Hodie J. de Poenis . Char.
tar. deciser minat. 9 . u. II. & inter poenas arbitrarias circa Clericos primum gra- O dum obtinet supensio ab ossicio , idem Carthar. detis. 66. num. ra . Quo vero ad carcerem facit doctrina Men sit de aν- arbitr. Iud. casu 37 t. n. 6. 7. ef 8. dicentis, ex negligentia non esse judicem puniendum poena corporali, negligentia concernenteres humanas, secus si agatur de sepiritualibus, & respicientibus religionem, & sa lutem animarum. Et quod poena arbitraria possit extendi etiam ad corporis afflictivam, excepta morte naturalio docent ex eriminalistis Iul. Clar. F. D. q. 8 s. n. llo. Giurba cons. 14. uum. I s. & ibi Card. Tuscus isti. P. concI. 2 6. n. 37. Ο o. &confert ad praedicta Monald. vol. a. consga n. II. ubi plura cumulat circa poenas
Praelati negligentis. Et absque scrupulor I posset puniri laltem poena pecuniaria, qua plectuntur Parochi negligentes in subministrando pueris pabulo doctrinae christianae , sumpto argumento de pane doctrinali ad panem Sacramentalem. Chartariae eis. 68. n. 7. Hinc in Synodo dicete sana Eminenti A. Cardinalis Caroli Barberini anno I 683.
U. 9. n. 1. praecipitur, ut conserventur fa-crae particulae, ea copia , ut fidelibus communicari volentibus, oe maxime infirmis nunquam desint; alioquin Parochi, quo-νum eulpa defecerint, severe puniantur.
Illa autem dicitur punitio severa, quaestrum aliquo rigore, etsi justo. Albertc. a Rosate in suo D ιctionar. Verb. severitaΙ, ubi Archid a .
Ad Ianuarii secundum Casum. ARGUMENT Μ. .
Sacerdotem mortali culpa detentum , qui pluribus perlonis EUCHARISTΙΛM ministrat, mortaliter peccare ostenditur, ratio inne, auctoritate Doctorum,& indignatione Divina in OZam, cujus percussionis plures, & elegantes
causae referuntur. Deterrentur Sacerdotes in peccato EUCHARISTIAM ministrantes revelat Ione S. Birgittae, & aliis exemplis, ex optimis Λuctoribus hic relatis.
I Euebaristiam ministrare in morlati non est mortale. Contrarium De
3 Oeta qua de causa percussus a Domino δε δ. Birgittae revelatio de malis sater dotibus . s Diaeonι impudicι exemplum eae Famcto Gregorio Turoneu.6 3. Eudox aer Martyris exemplum de Euebaristia. et Paga πι tangentes Eacbarimam , ab ea combusti.
eharsyam min strat pluribus personis . svaeritur, an mortaliter peccet e filios DD. amrmare, & alios negare dimim suit. Nomina eorum, qui negant, esse peceatum mortale ministrare Sacram aEucharistiam h Sacerdote mortali culpa detento, reseruntur 1 Frane. de Lugo te Faeram. lib. I. cap. 1. quaest. s. num. 39. dc a Diana coordinato tom. a. tracto . res I S. desumpta ex pari. h. tract. q. resolui. α 3. quibus adstipulatus est Barbosa de Paro-
ho cap. 1 . numeν. I7. Horum ratio est,
quia haec administratio non est actio eausativa
40쪽
sativa gratiae per se loquendo; & minis rans non censetur Minister Dei ad justificationem proximὰ sicut in aliis Sacra mentis, sed tantum est, veluti applicans activa passivis, & hanc opinionem tutam in praxi vocat Gobat, etsi probabiliorem
putet contrariam in sua Theol. Experim. tract. . n. 387. ef 388. Tamburi n. de ex- ped Comm. cap. I. si. 7. n. sq. Et Bissus in Hierurgia sacra Verb.. Eucharistia u. I 74. F. 4. er F. I Λffirmantium nomina pariter reseruntur ab eodem Francise.
a de Lugo tibι supra n. 4 . inter quos Λngelicus Doctor in ε. dist. D quaest. a.
art. 2. in quaest. 6. ad a. ubi tenet, Sacerdotem ministrantem aliis Eucharistiam in peccato mortali peccare mortaliter; ea ratione quia hoe Augustissimum Sacramentum nunquam nisi a ministris Ecclesiae ministratur, & quicunque in mortali existens , exhibet i e ministrum Ecclesiae .peccat mortaliter . ultra quod negari non potest , gravissimam indecentiam committi ab eo , qui in sordidissimo statu peecati, de ici inimicitia cum Deo, audet contrenare manibus Sacrosanctum Christi Corpus, ut considerat Emin. Carae de Lugo de Sacramentis in coxn. diis. 8. N. Is s. Et ideo cum hae opinione est nobis transeundum, quam amplexi sunt Posse. v m. de P. Curati cap. D n. 39. Cotonius
Valentiam SuareZium, Coninchium , Villatob. & Filliue. Bordonus Varfar. re solutio 'um pari. a. res ε . an. . Oseqq, ubi acriter Dianam impugnat, atque juribus, auctoritatibus, de rationibus pro bat , Sacerdotem ministrantem in pee cato mortali Sacram Eucharistiam, peccare mortaliter.
3 Confirmatur haec opinio punitione inaequi indignus tetigit Arcam Veteris testa. menti : nam Iratus es indignatione Do.
minur contra Ozam, o pιrrussi eum super temeritate , qui mortuus est ibi juxta arcam Dei. a. Reg. 6. 7. licdt enim Sacii Interpretes varii sint in assignanda causia hujus punitionis. Alii enim dicunt, punitum oram , quia more gentilium posuit Arcam in curru, cum v itis esset portanda. Alii quia non erat vestitus Ephod;
Alii , quod illam tetigit nuda manu , quod non licebat, sed mediante Velo ,
quo cooperiebatur , ut videre est apud Λbulens. a. loco quaest. Io. &apud Ioseph. Antiq. Iudaιc. lib. 7. Communior tamen opinio est , quod ora nocte praecedenti carnalem copulam exercuerit, ct ideo immundus Λrcam tetigerit, quod nec ue Sacerdotibus Gentilium licebat, ex Macrob. Lb. I. saturn. c. 23. & Menoch. in Storeis pari. R. cap. 7o. Igitur eo magis puniendus Sacerdos novae legis , qui mortali culpa detentus ministrat Sacram Eucharistiam, quae in Λrea figurabatur. Speret l. in Paraenesi Teletuet. cap. 33. n. q. Et ad tollendam vanam fiduciam illorum , qui admittunt excusationes futiles in peccatis, reserendam censui lamentationem, quam Redemptor noster legitur secisse cum S. Birgitta de Sacerdotibus in εectato mortali existentibus , expressam is verbis lib. 4. Revelat. cap. 233. n. .
is Audite , o exercitus meus , & ominis nes Angeli , Elegi Sacerdotes prae omnibus Angelis, & justis, & dedi eis is solis potestatem , ut CORPUS
is Si enim voluissem, potuissem bene ele- ,, gisse Angelum aliquem ad tale officium, is sed tantum dilexi Sacerdotes , ut eis is tantum honorem concederem, & tonisse stitui eos, ut starent ante me quasi in is septem ordinibus. Deberent enim esseis patientes, quasi oves. Stabiles quasi se murus boni fundamenti. Animosiqua -- si milites . Sapientes quasi serpentes .
,, Pudici quasi Virgo. Mundi quasi Αnis gelus . Ardentes amore quasi sponsa, , ad cubile viri sui. Nunc autem averisis terunt se pessim ἐ; sunt enim se ii qua. is si lupi rapaces, qui in fame, & cupi. ditate sua nulli cedunt, nulli deseruntis honorem , nihil erubescunt . Securi