장음표시 사용
291쪽
cans iterum ad Saeculam redire cogitat: fatagite, ut illi opem adferatis: quod cum res ipsa probasset, his dictis, imagna cum sui nominis fama apud Fratres relicta, hanc lucis usuram reddidit. Anno asso.
FRATRIS MATTHAEI LEOPOLYTANI, PRAEDICATORIS
RAOR MATTHAgvs Leopolitanus , nobili genere ortus, cum I p. annum attigisset, mature Saecato valedicens,
ac spreta Paternae Nobilitatis origine , maluit inter Minores de Obseruantia pauperem,& abiectam vitam agere, quam in Paternis laribus, mundanis opibus affluere. Ibi veris cum solemne Professionis votum emisit, humanarum, ac diuinarum Literarum studijs addictas, in ijs non minus pietatis, ac Regularis obseruantiae, quam literarum studiosus, eam breui eruditionis excellentiam, di in praedicando gratiam allecutus est 1 ut
in Conesonatorum numerum coaptatus, magna cum audientium
oblectatione, atque utilitate Verbum Dei disseminaret. At clim Re .gularem obseruantiam in Ordine dilabi,ac pessundari, nemine opem ferente, intueretur, variaque Reformationum corpora in Ordine vix orta interire, nec ullum diu consistere, conspiceret; consilio cum alijs quatuor Fratribus, nimirum Petro Appinianense , Bemardo Oflid, no, Antonio a penna Biliorum, & Paulo a Colleamato communicato, cum eadem eos prorsus mente, ac studio praeditos offendisset,in eam deliberationem venere, ut commune Diploma ab Apostolica sede peterent, quo illis sub Fratrum Nin Conventualium obedientia, &Eremitico titulo, Regulam in Eremis obseruare liceret. Optato igitur Diplomate potiti,cum ad Eremum profectionem pararent, Ludinuicuni Forosempronianum, ab Apostolica sede, institutae Besormotionis , confirmationem, ac propagationis facultatem, bulla tulisse intelligunt.Quapropter consilium mutantes, mature ad eum accedunt, ad eoque in Capucinorum albo describuntur. Matthaeus igitur ubi optata diu Resormatione se potitum videt, tanta protinus vitae austeritate, corporis maceratione, sensuum custodia , orationis stadio, ac praesertim ardentissima quaecunque aduersa pro Christo tolerandi cupiditate esseruere coepit; ut cunctis admirabilis videretur. Oratio iii primis, ac Dei colloquium, tam illi suave, ac familiare erat, ut cum ab eo aegrδ diuelli posset, idcirco vi quadam ad naturae necessi
292쪽
tates traheretur. Quapropter , a somno , cibo , atque alijs naturae ponderibus liber esse optabat , ut coelestium duntaxat contemplationi vacaret. Hinc solitaria loca., tanquam oratio nis amica , plurinium amabat , hominumque consortia adeo fugiebat ; ut praeterquam Praedicationis tempore , aut alio charitatis Ossicio , vix unquam inter homines versaretur. In Dei Verbo disseminando tam essicax , tam ardens , tamque suauis populo erat , ut velut funiculis aureis , charitatis vinculis audientes ad conuersionem , morumque correctionem attraheret. Hoc porro tempore , cum usque adeo ordinis persecutores in Capucinos desaeuirenti; ut quandoque seli , interdum cum Socio , per nemora , ac selitaria loca fugientes , deserta incolere cogerentur. Hinc Matthaeus V:bes fugiens , plerumque,sbius , nunc Fabrianensem , nunc Camerinensem, agrum praedicando peragrabat. Intcr haec , tanta corpus inedia extenuabat s ut praeter panis communis frustula , quae aliorum Pauperum more ostiatim mendicabat, & aquam, vix aliud sibi ad vitae alimentum adhiberet. Clim necessarius somnus oculos inuaderet , vel quercus in agro tectum dabat, vel in oppidis itabulum paleis stratum , lectum ministrabat e nec tametsi corpore delicatus esset, laboribus vllis terrebatur , quibus nunc praedicando , nunc fugiendo , nunc carnem modis vexando , defatigaret. Illud vero inter hos persecutionum labores , illi singulare fuit s ut quanto acrius in eum persecutio ferueret, tanto ardentius pro ipsis Persecutoribus , ad Deum preces funderct : ita ut Matthaei animus , in hac oratione , praecharitate pene colliquefieri videretur. Dum igitur inter has vitae , ac victus austeritates , nec non assiduos persecutionis labores,
Dei Seruus in Oppidulo, quod Camerini proximum erat, Dei Verbum disseminaret, in sit premum morbum incidit. At ut in
stupremo hoc vitae discrimine extremam mendicitatem , ac paupertatem, quam sibi alte animo infixerat, quamque cousque si1mino studio coluerat, ad ultimum usque Spiritum prosequereturs inveterem quandam domunculam, quae chira semi diruta esset, tunc a
nemine habitabatur, in ultimo suburbio sitam, deferri se postulat: ubi cum piorum aliquot eleemosynis, quibus Viri Sanctitas haud
ignota crat , necessaria illi quotidie administrarentur, ijs tamen tam parce, ac tanto paupertatis studio utebatur; ut cum puluinarni, aut laneae culcitrae , ac meliores lodices , ad corporis aegrotantis solatium illi offerrentur, uniuersa recusaret, nihilque praeter lectum paleis stratum, stragulumque obsoletum, quo operiretur, ab ijs accipere
293쪽
ipere vellet, satis superque sibi sussicere existimans, si praeter haec, pallium, quo is uti consueuerat, puluinaris loco sibi capiti substerneret. Ingrauescente porro morbo, cum sibi vitae finem initare animaduerteret; sacro imprimis Poenitentiae Sacramento purgati , diuinissimoque Christi corpore refici, ac tandem caetrema Vnctione muniri voluit. Post haec, adeo rerum diuinarum contemplationi, atque intimae cum Deo unioni, Dei Seruus vacare coepit, ut alterius S. Martini instar, oculis, ac manibus semper in Coelum erectis, supinus assidue oraret, neque ob morbi vim, Spiritum iam ad superna festinantem, ab oratione unquam reuocaret. Atque inde faetiam est, ut dum per unius, aut alterius dici spatium, hac Spiritus quiete frueretur,ibius, pauperrimi instar, ac sine comite, ex rerum humanarum tumultu, ad immortalis quietis posscssionem emigrauerit .hAt S. Viri mortem ,quae velut ignobilior, nullo teste, nulliusque praesentia digna habita fuerat ue publico, ac illustrissimo p cone , Deus testatam esse voluit: nam in ipsa sui obitus hora, omnes Ecclesiae S. Francisci
Camerinensis Vrbis campanae, nullo, praeterquam Angelorum ministerio pulsatae, totam Vrbem commoue1unt. Cumque omnes animo suspensi, quo prodigium illud spectaret, perquirerent, quique
Viro Dei necessaria subministrabant , una conuenientes , innicem percunctarentur, num Vir ille Sanctus, qui in suburbi j domo iacebat, forte obi jlser,celeriterque eb properarenisvix domum ingress,Virum Dei in lecto iacentem, ac manibus suo more in Coelum erectis, exanimem vident. Qu aeres cum ad Episcopum,&ad Catharinam Ducissam delata esset Episcopus , cum Clero ad domicilium conuenit, totaque Urbe , cum Ducissa confluente , venerandum illud Corpus cum luminaribus efferunt, S in S. Francisci Ecclesa, quae Minorum Conventualium est, Sin qua Campanarum sonitus, Angelorum ministerio editus fuerat, honorifice conditur. Hoc pacto, Matthaeus, cum plurimo, nouae Resormationis incunabula, virtutum , ac Sanistimoniae Odore repersisset , coelesti testimonio clarus ad Superos abijt.
294쪽
FRATRIS MARIANI C NM , PRAEDICATORIS
RATER MARIAM vs Cymaeus, e Corsiura oriundus, exi
mius diuini Verbi Praedicator . in ea Insula serocem Populum, non vi, aut ferro, sed Spiritu, ac diuini Verbi virtute , praeclarisque sanctioris vitae exempli , aggre-ολέοβs ab odiis, vindictis, mutuisque caedibus reuocat. Atque eo se ctum est, ut Deo, Religionis tunc primordia fouente, & ad propagationi. profectum prouocante, tota pene Insula, sedatis omni ex parte discordijs, summa pace, ae concordia frueretur. Iactis ergis Cymnaeae Prouinciae sundamentis, Matianus, post multos pro Christo ibi exantlatos labores, post plurimos Orco ereptos, atque a perditionis Via, ad salutem reuocatos . denique post vitam in perseeta Regulae Obseruantia, ac summis virtutibus transactam; meritis clarus, haud longe postlaaec tempora, Anno scilicet is o. e terrena, ad coelestem Patriam concedit. Cuius Corpus, cum humi conditum fuisset, ex eo noui generis Flos, fragrantissimi odoris, ad Lilij formam erupisse se tur , quo varijs morbis aegroti sanati fuere. i .
FRATRIS IOANNIS BAPTIST EFLORENTINI, PRAEDICAETO RI SVIT A, ET G E ST A.
RATER IOANNas B Apris T A Florentinus, ardentissimus diuini Verbi Praedicator, de exilitiae virtutis Vir: cum semel Vici Arcem,Carolus quidam Drosius,Gallorum n - mine occupans, maximam in Oppidanos, Tyrannidem exerceret s contigit, utebad praedicandum accederet : qui cum deplorandas Populi voces ob durum Viri illius iugum, immaniaque oppressionum genera quibus omnium hominum saeuitiam, improbitatemque supergredi videbatur) perciperet s his animo commotus Carolum intrepide adit, diuinamque illi breui ultionem
comminatur, nisi a tanta Populi Tyrannide animum coerceat. At perditus Vir, cum nec Deum timeret, nec Religiosum hominem vereretur, Patris increpationem contemnens, in peius semper proficiebat. Quamobrem, Ioannes Baptista, pro Concione in eum inuehi coepit ,
295쪽
coepit quod cum ille a neces Iarijs didicisset , iracundia feruens, nuncios ad eum mittit, qui ei suo nomine comminentur, nisi quae in cum pro suggestu dixerat, publicἡ recantaret; barbam illi ἡ mento
euellendam fore,intelligeret. At ille,Viri minas contemnens: Renuntiate, inquit, Domino vestro, nihil minus me, quam barbae pilos, vitamque ipsam curare, praesertim cum de diuini Nominis gloria, atque ossici j mei munere agitur : veruntamen si crastina die, futurae Concioni meae interesse voluerit, me illi eo plane modo fatista-imirum sciat, quo Deo Opt. Max. gratum fore intellexero. Carolus igitur crastina die, armatis uti selebat)militibus stipatus, ad Ecclesiam concedit : quibus ille imperat, ut si Concionatorem in eum dicere perciperent, statim e siaggestu dei jcerent, cunctosque barbae illi pilos emento euellerent. Sedet in Ecclesia Vir ferus, altum pie mens sub pectore virus : Praedicator vero ut suggestum conscedits detecto capite, & facie ad lignei Crucifixi imagine, quae in eo sugge' stu defixa erat, conuersa sic in ipse sermonis exordio Christum alloqui coepit : Altissime hominum Redemptor , haud ignoro, quamprimum me ad hoc Praedicationis munus vocasti, te mihi, ut veritatem: ita libere, ac constanter anni inciarem, iussisse; ut neque tribulatio, neque a ustia, nec periculum, nec gladius ab ea praedicanda deterrerent. Tu enim ipse veritas es, quem qui palam confiteri er buerit, hoc proiecto nomine, ac munere indignus est. Certe Domine, qui omnium cognitores, nosti quam pure, quam candide , quam
sincere, &ex charitate veritatem annunclauerim, publica dantaxati celera arguerim, hominem ut resipisceret, increpaverim : iam vero, ut quae vera, te auctore, prolocutus sit ira, apud homines retrachenas ferus homo , curationis impatiens, minis, ac terroribus suadere nititur. Age tu, Altissime Deus, quid facto opus sit, indica, num a coeptis desiliere, num Vera reuocare, num impij hominis dicto parere: debeam 3 Tu ipse iube, impera: neque enim ullis, aut minis, aut pericu
si is moueor, sed tuis tantum, non hominis placitis obtempero. Horrenda prorsus, ac pavoris plena tunc res visa suit. Vix enim Praedica
tor haec ardentissimo Spiritu protulerat, cum illa Christi CrucifixImago, quae prius conuersa facie, Concionatorem spectare videbatur, quasi id facinus horreret, ac veritatem ab eo recantari detestare' tur, vultum in alteram partem, horribili stridore inflectit. Quae re
hominem tanto terrore affecit, ut eum a concepto scelere, atque atomni vi inserenda abstinere coegerit. At Concionator ob id magi diuina virite confirmatus, ac uberiori Dei lumine perfusus Tyranno comminatur, eum, nisi illata Pauperibus damna resarciret, aede inceps ab oppressionibus abstineret, a Dei ira consumptum iri
296쪽
breuique suturum esse, ut cocleiti inlimine ictu arx illa rueret, quae Vito, tot Pauperum sanguine madenti, dornicilium praeberet. Quod ne frustra, aut leuiter dictum ab casuisse quisquam existimaret, non multo post temp*re id rei mentu. comprobauit: Etenim postluec, homion id stet e computrescentst, sereno Gelo, cum sub unius diei vesperum nubes densa, atque atra, spectante Populo, Arci insedisset uetam dirum , ς horrendum sulmen euomuits ut cunctis qui in Arce erant interfectis paruul Q duntaxatiniante, ac matrico exceptis, qui, ab ingemi trabe tutati, incolumes euaserunt λata ipsa ad Qtum usque
diruta fuerit. Carolus vero, cum eo tempore e Castro abesset, paulo
post io Ceresoliae conflictu misere interemptuv, asini sepultura, iii
agro tumulatus fuit. Anno I s. U.
FRATRIS HUMILIS OFFIDANI, PR EDICATORIS
R Arga Flu Mi Qx Omanus, virtutum splendore, ac sanctimonia clarus, cum Sacris initiatus, ac Sacerdos inuoetus esset; ut res ipsa nomini responderet , tanta prae coeteris humilitate, ac sui ipsius contemptu aisi gero coepit; ut nihilo magis, quam sui ipsius despectu, ac contemptu, delectari videretur, cunctosquo honore dignos, se solum ignominia afficiendum existi inaret. Orationis studiose tanta assiduitate muniendum censuit; ut omnem temporis partem, quam in Obedientiae, aut charitatis osscijs non impendebat, in oratione, ac praesertim in Dominicae Pas sionis contemplatione expenderet : hanc, diu, noetiaque sibi ami-icam, ac familiarem conciliabat, hanc uberrimis semper lacryanis
prosequebatur, nemo vacantem, nemo confabulantem, otiosum ne
lino unquam vidit. Quapropter, Fratrum consortia fugiens, oratio- nis, quam pretiosissimum animi thesaurunt habebat, cum primista dio vacabat. Ad Praedicationis Oiscium vocatus, cum totus Dei cli ritate flagraret, tam feruenter Dei Verbum disseminabat; vi&audientium animos ardentius ad virtutum accenderet, de summa saepe odia, oc inimicitias extingueret. Praedicationem verb, non Rhetorum eloquentia, sed singularis vitae austeritas commendabat, cu perpetua
pedam nuditate, ac frigoris tolerantia brumali potissimum tempore in quo, absque sandalijs incedens, solo habitu absque tunica uteba
297쪽
tur carnem premeret , qtiotidianaequo lai: Ieiunia, quae saepeminae- iis , ac praesertim iniui B. P. Francisti quadragesis nas ieiuniaret, adibitus panis, &aqvidi vi in confrahqret: prolixas itidem in oratio novisi si ',, ac plerasquo alias cor tis macerationes coniungeret, tabax. Pleras vehund Virum Dei',a Eno reuelationes: atriasib assia di Puina amicida sigiis ac pisis, communis tama fuit hibbtem , hiud vulgatis de illius Sanctimonia inique opini b dissemi habitur
His, Salijsptae tantioris vitie virilitibus, cum Huniilis animum evmnasset; in Monasterio S Benedicti Monti, Cassini in m butii in hi dii: cum amem morbo ingrauescente vatἡ finem sibi iiiiiiiiiiet 4ntelsigetet, sacramentis omnibus munitus, illustribri me patien- tuae, Scharitatis exeniplis, Monachoruni animis impctilis: dὀpositi, mortalitatis exuuiis, ad superciseuolat: Cuius rei signanishit qubdiuius corpius quod innachordi qui orat, caeteris' oti ricine eissis: inteflui Iost 4ritill6,hiit s. ac thnullo priori statu iirimatariimi perindo aci si eo die tumulatum fuisseria Momelus corispieitari ut eo testimonio, affirtiani apud maluin clii: i, orio in age ac regnare cunctis e . ei uires esset. Obijt 'Atino
299쪽
FRATRIS IOANNIS 4 METYMNIA CAMPESTRI, PRAEDICATORIS
RATER IOANNEs a Metymnia Campestri . Hispaniae oppido, Nobili stirpe progenitus, a pueritia in benedi Aionibus dulcedinis tam suauiter a Deo
p uenitvrs ut erga res diuinas, ac praesertim Sacrinianchae Missae Mysteria supra aetatem, animo afficeretur. Adolescens, vana aliorum consortia , ac iuuenilis aetatis illecebras fugiens, frequens in Ecclesijs, oratione tantum modo , rerumque diuinarum contemplatione delectari videbatur. Quamobrem , cum mentem iam ab humanis rebus penitus alienam, ad Deum transferre cogitasset; ad Obseruantivim Familiam se confert. Hic, novellus Tyro, ut solidiora virtutum fundamenta iaceret, in ipso Nouitiatus anno, obedientiam, humilitatem, pauperi
tem, abstinentiam, Regularem disciplinam. ac reliquas perfectioris vitae virtutes studet acquirere. Transacto vero probationis anno cum ad severiorem huius Tyrocyni j disciplinam anhelaret; facultate obterita , inde ad Reformatos migrat, inter quos eam vitae rationem instituit, quae omnibus admirabilis videtur. Nam a vino,&carnibus abstinens, pane tantum,&iusculo semel in die vescitur. Oratio, quae puero familiaris esse coeperat, iam Religiose tam assidua est; ut nisi ab ea, illum vel obedient iae opus, vel naturalis necessitas auocet, ipsi per petuo inhaereat. pauperiora loca eligens, magna in paupertate vitam ducit. Ob singularem Viri Sanctitatem , Sanctimonialiam curae Praesectus, Monialem, cuius prope virtutem, &apud Deutra metita' nouerat, aliquandis compellit; via Deo obnixe petat, quo in statu antloco is per feetius Regulam obseruare posset, diuinumq ; quoad licet, responsum impetret. Paret Monialis, cumque pluribus ob id diebus orationi vacasset, Deo tandem reuelante discit,Regulam illum perfectius obseruaturum, si Italiam peteret, dc Capucinorum Congregationi se adiungeret. Haud longi sis Ioannes rem differt, aut ulla expectata mora diem procrastinat: Dei enim beneplacito perspeeta, mox in Italiam proficiscitur, Capucinorumque institutum amplectitur. In Thusciae Prouinciam missus, in Conuentu Montis politia
300쪽
ni coelestem propemodum vitae rationem instituit: ut enim persectam rerum diuinarum contemplationem ,lad quam a Deo sevocari praesenserat, melius asequatur, solus semper ad solitaria loca, orationis amica secedens , raro com Fratribus colloquitur. Quapropter, cum nihil Ioanni iucundius esset, quam in solitudine diuinis colloquijs vacare , hinc ex consortio sese monis Dei , tantum ipsius verba apud alios diuinae lucis, ac virtutis sibi hauriunt ι ut Angeli potius, qualii hominis voces cunctis videantur. Res plane omnibus admiratione digna, deliacatum hominem, non sortem, non robustaui, tam strenue, ac viriliter aduersiis omnes carnis cupiditates. decertantem Conspiceres ut ne uni quidem vel minime locum relinquat. Corpus inter asperrimi Cilicij punctitras , velut inter si inas , diu, noctuque volutans, neque sub cilicio, vel aliunde sibi selatia , nedum delitias quaerat. Inter ipsas nives, & glaciales boreae flatus, cum hyemali tempore cuncta pene frigore rigent, vix habitu , eoque
obsoleto, ac plurimis praesegminibus variato , obtegit : nudis pedibus , soleas, aut sandalia nullo unquam tempore admittit. Denique, ut corporis petulantiam edomet, crebris illud flagellis caedit, vigilijsque, fame, sitique probe enecandum curat. Absti- .nentiam hoc tempore tam rigidam colere incipiis ut nunquam nisi semel in die panem , & aquam ad cibum admittat. Clim trium , vel quatuor horarum spatio, ante Matutinas Horas necessario somno indulget, reliquum noctis tempus, ad auram usque, in diuinis contemplationibus insumit. In aurora vero, diuinissimum Missae Sacrificium, quotidie, tantia mentis deuotione atque ex terioris hominis compositione offert ut audientium animos, vi quadam , ad tanti coelestis Mysterij coutemplationem sursum esserat. Hoc pacto, etiam cum Horas Canonicas persoluit, tanta animi attentione res diuinas contemplatur sui fere semper sensibus excedere videatur. Reliquo vero diei tempore,quod vel obedientiae, vel charitatis operibus, vel ipsis naturae necessitatibus superest, ad solitaria loca secedens, diuinis meditationibus dare solitus; interdum ad decimam, ac undecimam usque horam, vultu in Coelum defixo, immobilis perseuerare videtur. Hinc Patres , cum eximium illud contemplationis donum , in eum tam copiose collatum cernunt, quo liberius seorsim Deo vacare possit, eundem a Chori obligatione absoluunt, tantamque, tam apud Fratros, quam Saeculares homines, sibi Sanctitatis existimationem comparata ut non alio Unam Sancti Hispani nomine, ab omnibus appelletur. Qubfit, ut Esinus Gener iis, cui Viri Dei Sanctimonia perspecta erat, cum Religionem tot