장음표시 사용
221쪽
Justiniano demum & Iustino Iuniore Orientis Imperatoribus I at nititur telim monio vetustioris Historici, Asinii nempe Quadrati, Itali & exacti, quem vincat, rerum Germanicarum Scriptoris. Hunc manifesto errore Cluverius celcherrimum illum Assinium Pollionem esse existimat, qui Julii Caesaris tempore vixit, & sub ipso militavit, cuius ad Ciceronem hodieque epistola extat, qui princeps orator & Civis a Plinio vocatur, cujus nomini Virgilius Eclogam in. scripsit, quique acerrimi de severi Critici elogio passim Antiquitati notillimus, in ipta quoque Tito Livio quandam inesse Patavinitatem o docuerat. si hie Asinius Pollio Alemannos jam memoraret, sine dubio hujus gentis origo longe illa tempora transcenderet, quae plerori que hodie Historicorum setistentia ipsis assignat. Sed cum Strabo accuratissimus gravissimusque Augustari Seculi Scriptor, cui Asinius Pollio diligenter lectus, nullibi plane Alemanno riam mentionem injiciat, cumque adeo isti proximaeque aetati populus ille su fit ignotus, minime contra Cluverium asserere dubitamus, Asinium Agathiae ni moratum, non esse illum Pollionem, sed alium longe posteriorem, qui imperam tibus demum Romae Philippis li istoriam conscripsit, eamque ad annum usque Millesimum V. Q perduxit, a Stephano quoque Byzantio mon semel allegatus.
Quicquid vero ex Greca & Latina vetustiorum Geographorum antiquitate no bis superest, Alemannos silentio transit. Ignorat cos praeter Strabonem, Clamdius Ptolomaeust ignorat Caelar, Plinius, & diligentissimus rerum populorumque Germaniae enarrator, Tacitus, maiusesto evidentique indicio, nomen istius sentis, ne ad tempora quidem Antoninorum assurgere.
Prima Alemannorum mentio circa tertii post Christum natum Seculi primordia occurrit, sub Romano Imperatore Bassiano Caracalla, s in E coeptis ex Dione Cocceiano ab Henrico Valesio editis , t referentibus quoque Iiulio Spartiano vi & Sexto Aurelio Victore. Q Tradunt hi, Bassianum
Alemannos prope Moenum amnem memorabili devicisse victoria, indeque m mannici cognomen reliquis ejus titulis quoque adjunctum. Uti vero hac ratione Germaniae vocem longe antiquiorem dixeris, quam Alemanniae, ita Francicum vicissim Alemannico nomine posterius esse nemo negabit; quando. quidem sub Gallieno demum Imperatore prima Francorum fit mentio a Tr bellio Pollione, qui post medium Seculi tertii Francicis ac Celticis auxiliis cometra insurgentes hinc inde tyrannos adjutum esse Gallienum testaturi explosa Iam pridem & fessitatis convicta, derivata illa Francorum a Trojanis originesti emendato illo Ciceronis loco, n in quo Francorum mentio ficta a norinubia eximiae alias doctrinae viris o credebatur; correcto etiam illo Strabonis Io.
quem Pontanus integritati suae restituit. His ita jam stabilitis vel vici
nos in unum coalescentes populos Alemannorum nomen accepisse , vel vel res illius regionis incolas novo hoc denotatos nomine credendum est, vel no. vus Quintilianus in Inst. orati L. t. e. r. O Errat ergo Goldastus in Dedi c. scripti Rerum Λlemannieati qui sub Ma
eorum demum Regum imperio primo natum atque inventum Alemanniae nomen asserit. Errat & Cario qui in Chron. L. 3. pag. 43 I. sub Imperi Probo demum Alemannos primum nominari crediti
υ in vita Caracallae c. I x De Caesaribus e. I.
e. 4. Cointius in Λnnal. Franci ab initio.
o Carolus Molinaeus de Orig. dc Progressu Monarch. Franci num.
222쪽
his ille plane circa ista tempora advena populus dicendus. Existimavete inmissi, b praeferendam esse primamri hisce sententiam; quod scissi pluresu
maniae nationes, vel ad inferenda rimanis arma, vel reprimendae eorum potistis, vindicandaeque adeo libere ii Gemanicae, in aretius foedus coivcrmi em admodum eadem ratio, eademque consilia alias Germaniae nationes in foedus ac nomen Francorum compu erunt , accedente praesertim Iulii Capitolini o auctoritate, qui imperante Antonino Philosopho gentes omnes ab Illyrici limbre Galliam utque inter se consi irasse, m iniseste testatur. Verum enimvero cum haec iis, quae ab Agathia modo tradita enarravimus, non fatis conveniant; cum alia conjectura limge probabiliora suggerat, nos in tanta antiquitatis caligine, tam distractis recentiorum Scriptorum opinionibus, postremam ex allatis sententiam esse veriorum, Alemannosque adeo novum in illas partes advenam
iuisse populum, confidenter pronunciamus. Occupaverant Divi Iulii temporibus t gnam terrarum inter Rhenum Danubiumque partem potentissimus Germaniae populus, Marcomanni; quorum sine dubio Dux fuit fortissimus ille Ariovistus, Caesari vi Rex Germanorum arpellatus. Praesuit illi bellicosae genti Maroboduus, G eximiae prudentiae fortitudinisque Princeps; qui vim regiam complexus animo, excitam sedibus suis totam vastissimamque Marcomannorum gentem in incinctos Hercyniae sylvae campos, D sive in Bojohemum imperante Augusto deduxit, ut in remotioribus a limite Romano locis non tumultuarium neque fortuitum, sed certum aliquem firmumque inter suos sibi pararet Principatum. Nec spem eventus fefellit cum enim illa, quae diximus, loca vi armisque oecupasset, finitimos circum circa gentes aut bello domuit, aut ita in potestatem suam redegit, ut regnum simid brevi ad invidendum gloriae & potentiae culmen conscenderit. Deferta arristinis habitatoribus inter Rhenum Danubiumque loca, novas mox incolas a cepere; cum ex Taciti vi testimonio, levissimus quisque Gallorum & inopia audax dubiae possessionis 1 olum occupasset. Quis enim negaret, Decumates itu Ios agros, hὶ de quibus haec Tacitus tradit, esse illas ipsita a Marcomannis de- sertas regiones, cum eosdem, intra quos Marcomanni prius habitaverant, temani nos, Rhenum scilicet, Danubium Cattosque, qui Moeno terminabantur, ubcinos agris illis evidenter assigneti cum nulla inluper alterius in his partibus populi migratio, qua dubiae possessionis selum exoriri potuisset, in illius temporis historia memoretur. Itaque videntur haec parva illa Alemanniae exordia; quae posterioribus Seculis paulatim aucta, donec in formidandas vicinis opes Populus ille inaesceret. Et cum his adprime conveniunt ea, quae de origine appellationeque gentis memoratus jam Asinius Quadratus apud Agathiam tradit. Quamquam enim maximam eorum, qui vacuos agros occupaverant, par
tem Gallos & quidem ex Sequanis, Rauracis, Helvetiis praecipuo suisse exi. Hismo L F stim
N Franciseus Guillimannua de Rebus Helvet. L. a. eap. 3. Flertitis Notiti Vateris Germ. pop. P. IIl. e. I. ν. a. eandem coniecturam resut Mea ut in Histoire de Franee avant Clovia L. a. p. ID.
db L. t. de bello Gallico c. 3I. . D
Diversae sum Eruditorum de his agria sententiae. Inter quas illam Lipsit in
Commentar. ad hunc locum mἱnime probamus. qui militibus datos fuissea Romanis hos agros statuit. Rectiux dicitur, quibuscunqua colonis is,
' Decumarum onere Romanos eosdem agros concessita.
223쪽
stimemus, minime tamen dubitamus, ex aliis quoque gentibus Rhaniae, Pannoniae, Germaniaeque novos hinc inde accessisse colonos; multitudinemoue adeo i hominum colluetam & paulatim in unum coalescentem istius populi constis tuisse primordia. Callicae tamen praesertim originis fuerunt Alemanni. v Str bo certe Gallicas gentes inter Rhenum Danubiumque collocat, i quod mania festo faceret errore, si luee Gallorum in Marcomannicas sedes successio , unde Alemanni exorti, non admittitur. Confirmant hanc eandem gentis oris,nem , quotquot Alemannos a Germanis distinguunt, maximae auctoritatis Scriptores, ut Stephanus Byrantius, m Eustichius, n) Flavius Vopiscus, qui, dum Alemannos Germanis fvisse finitimos, unanimi consensu pronunciant, hoc iris non ex Germanica gente eos prodiisse fatentur. Collectas hic ex variis gentibus populus mox certam Reipublicae formam tibi induxit, & quidem discrepantem omnino a plerisque Germaniae Gallimque populis. Scculo certe jam tertio, imperantibus Romae Valeriano &Gallieno, memoratur apud Gregorium Turonensem, o Chrocus quidam Alemannorum Rex : & Sulpicius Alexander D Seculo quarto, cum Francorum Regum mentionem fecistri , Alemannicos quoque Reges allegat, q) nominatque mox Respendialem, nisi tamen fortassis posteriore loco Atinorum pro glamannorum legendum , uti Valesius & Cointius arbitrantur. Sub Juliano Caesare plures simul commemorantur Alemannorum Reges, nodomarius, Vestralpus, Urius , Ursicinus, Serapio, Suomarius & Hortarius, o mania
sesto indicio, non uni capiti gentem illam fuisse subjectam , sed pluribus Smul Regibus eos paruisse , qui diverse uno tempore pagis praestierant. Nec dubitaverim, Reges hos exemplo magis quam imperio praefuisse, ipsisque adeo minime infinitam aut liberam fuisse in subjectos populos potestatem. Hi ipsi tamen Reges sive Principes non libera populi electione, sed sanguinis jure sibi
invicem successisse videntur. Memoratur certe ab Ammiano Regis Vadomarii D filius Vithicabius, & ipse Rex. Memorantur Regii statres, Alemannorum Reges. o Memorantur Regales, vi quos eruditorum conjectura ex ipsa Vetorum auctoritate interpretatur Regiae stirpis Principes, filios, agnatos, regali stemmate onos Q- si non omnino ex sanguinis jure successionem in Al
H Frequens Regalium mentio, non apud Ammianum modo, sed & apud Gregorium Τ Onensem L. a. e. s. ex Sulpicio Alexandro. ut & in Codieaetheodosiano L. 7. T. I. de re militari oeeurrit. Dubitat Gregorius. utrum per Regales ipsi intelligendi sint Reges, an illi, qui vices Regum tenuerunt. ' Et hane sanε vocem . Reralis . frequenter Reges denotass. Valesius Lib. IL Reti Francic. & in Not. ad Ammianum L. I6. e. Ia CO
, . tendit; uti etiam in Λddendis ad Tom. L observat. Attum M Bledam,
224쪽
Iet in m o obtinuisse demonstrant , magnam edite Regia iliae rationem in electionibus, si illae quidem invaluerunt , habitam fulta
ostendunt. Splendorem Regum Alemannorum haud levem sisse, vel ex eo Patere potest, quod praeter magnam optimanum seriem, ducentis quoque C miribus inveniunrur stipati ; n quos subinde satellii si historia vocat ; o coinmaneque adeo hoc Alemanni cum Germanis his aere , quorum Principibus magnum fuisse Comitatum Tacitus docm in ureo hanc Comitis dignitatem illustrem prorsus proximamque a Principum sestigio, & omnibus es is bellicis muniis ac dignitatibus luperiorem fuisse minime diffitemur, ita in eo manifesto errare Cluverium arbitramur, quod Romanos nomen Comirum Ducumque a Germanis demum , qui in Palatio Caesarum versabantia, habuisse misi,
nerum Alamannia, Regia, 'uti vidimus , potestate olim conseictu. in varios diversosque pagos quoque fuit subdivisa, es quibus vel singulis vel pluribus simul Rex praeerat. Referuntur speciatim Pagi Lentientes, c) & B
cinobantum M pagus contra Mogontiacum, cui Fraomarius peculiaris Rex M.tus. Per illos vero Alemannorum pagos exortae seccessi temporis non paucae
vivitates, si M. Anonymo Ravennatensi , haud inepto Veteris Geographiae M ruri, O qui majori sere quam in reliquis Germaniae partibus numero Al mannicas juxta Rhenum praesertim civitates recenset, & plerasque qui lem Romanis conditas: Sunt illae Gomima, quae confinalis est cum Mutinua ei. vitate Francorum, Altripe, Sphira, Porca, Argentaria, quae modo Stratis Burgo dicitur, Nec ha, Maesa, Augusta, Carstena, Castangita, Wrcacha, Constantia, Rugium, Bodungo , Arbor Felix, Macantia. Item juxta supra
piam civitatem Suarisburgo, id est civitas quae dicitur Al a , Choris, Zia. 'F a ber.
Hunnorum Reges 1 Pristo nonnunquam Regales appellari ι eonsentienis ipsos quoque Jacobo Gothostedo in Comment. ad Codicem Theodosanum
Ioe. cit. At interdum quoque per Regales intelligi Regiae stirpis Prineia pei docet Vetus quidam Grammaticus de Disseremia vocum apud Bulsehium p. 1ios. ubi dicitur: Inter Regem S. Regalem hoe interest . quod Regia puer Regalis est 3 Rex . qui regit re um. Certe in locis ex semiano Mareellino modo allegatis, Regales lubjunguntur Regibus, Reguli Reg libua; uti & sub Regulos Regulis subordinatos fuisse minime dubitandum subinde tamen quoque hae voces miscentur. Graeci λωιλικῶς dieerent. sie Eustathius in Iliad. lo. Astyanactem Hectoris filium βασιλaκὸν adipellat. & in Iliad. 3. Teucrum quoque ita voeat, ex Hesiona Priami somtore genitum. Lucianus de saltatione των γας λῶπλω is β. ων βασιλικις τισ. Priscus in Historia Byzantina τὰ λι ni nominat, id est Regales, tradente Valesio in Noti ad semianum Ioeo
γ Ammianua Mareellinus L. 26. c. Im
ad Germ. Antiq. Lib. I. e. 48. p. 37ς. . M Ammianus Mareellinus Lib. I Cap. I . L. 18. Cap. a.
Lib. Is. Cap. 4. Libro 3 l. Lentiensis Alemannicus populus tractibus Rhamtiarum confinis dieitur. Lindenbrogius conjieit esse lacum, quem hilaia Germani vocant das L cuavv . sive iuxta Guilli an in de N a neu vetieis. L. Uaureis ad Lacum Constanti insem. . ' id as. unde Butisbacum a Wette viae oppidum, . hs m n cevinc-εjieit Hertius Not. Veter. German. P. I lL Cap. a. 1. s. L. q. s. in editiona Gronoriana Pompiniit Meia.
225쪽
berna, princina, Aon, Lamirion, Brara, Albisi, taurichi, Duebon , CKno, Staiulon, Cariolon, Theodoricopolis, Verin non M. D Quamvis
vero allegatus Geographus integro demum post devictam a Francis Alema niam Seculo sere vixisse aedatur, nonnullaeque adeo ex his civitatibus, libera & storente Alemannia, fortassis nondum floruisse videri possint, notandum tamen Scriptorem hunc antiquiori nixum esse auctoritate, Maridi scit. cujusdam & Eldebaldi, quos Gothicae gentis Philoisphos vocat, quique tempori bus illis propiores nierunt. Hoc autem minime diffitemur , aliquando latius Alenianniae terminos extendisse Geographum, dum aliquas cis Rhenum civit res in isto quoque laterculo comprehenditi sed respicit sine dubio Salptor tempus, quo hanc Galliae Belgicae partem Alemanni Rheno trajecto , non si mel copiis sala inundavere, cum non ibium Germaniam Primam, sed ipsana quoque Alatiam, &Maximae Sequanorum partem armis suis aliquamliu occubassent. Lupodunum vero vi vetustissimum Alemanniae oppidum , cujus ud Ausonium h mentio, omisisse videri posset Ravennas Geographus, rus Bodungo civitas , quam memorat , heic intelligenda. Atque haec laesa pagorum oppidorumque Alemanniae copia populosissiinam olim istam sume gentem tacite arguiti id Arguunt idem numerosi illi;exercitus,
quos seequentes contra Romanos Francosque, hostes suos , eadem At mannia produxit. Arguunt tandem tot millia eorundem diversis in pro his occiis, cum novi tamen non minore numero exercitus subinde redi.
rem Formidabiles autem istas fuisse copias minime mireris ; cum grandisi,niis, excelsis, robustisque eorporibus conspicui fuerint Alemanni, ex communi cum Germanis climate, communi quoque corporis habitu praediti. Qin Germanorum corporum magnitudinem , si reliqua laceret historia, o vel f ius ille Romani exercitus terror ostenderet, qui audita ex Gallis ingenti illa Germanorum proceritate, sub magno quamvis Caesare partim militiam deser re, partim suae sortis miseriam infelicitatemque deplorare coepit ι d unde nec hoc mirum, plurima & longe illustrissima virtutis, fortirudinis, animositatis, pertinaciae, ferociaeque Alemannorum in bello praeliisque passim comparere vostigia. G Ex equis vero praesertim mirifice eos pugnasse a Veteribus proditum
n Horum loeotum nomina nostris temporibus aeeommodavit inrtius in Noti titia Veteris Germ. populor. loe. cit. Gometia hodie Wormsi Auripe di die Altrip. olim Alta Ripa. Porca hodie Psorlahelm in Marchionatu Ba densit Breeecha. Veteribus etiam Braeeam Sae . hodie Brisaehr augusta hodie Augs . intacta Aurach r arbor Felix hodie Arbon : Braeotia sive
Britantum hodie Bregenti. quod viginti passuum millibus ab Arbore Fintiee distate Aina hodie Λlteten. C rus an hodie Xyrn raberea hodie tabem Ellassi Finiam hodie Freinsheim in Palatinatu : assis hodie Asehich. ncm procul ab Alixen: Crima. an hodie Crunstad . quod oppidum ad illustrissimos Comites Leiningenses spectat. Ibeodoricopolis hodie Di tenhose εὶ Mehema in origin. Palatinis P. II. C. s. ει in peculiari Libro de Lupoduno. Io B. Rhenanum & Ortelium refutavit, statuitque oppidum, quod ho te voeatur Ladeaburg e sed resutatus vicissim , Cluverio Germ. Antiq.L. 3. c. 4. qui interpretatur arcem Laps, septem millibus passuum a fonte Danubii versus oecidentem dissitam
D Mosella v. -3. 0 Λurelius Victor de Caesaribus Cap. II. Alamanneis reum popalasam voeat. M Taeitus in Germania C. 4. & ao. in Λgricola Q ii. α Hist. Lib. s. c. D Caesar de bello Gallico L. L c. 39.
Mum Pisaia cassii apud Valesium p. rem R
226쪽
st; n quas viretines & ipse sequior sexus cum virus communes habuit; eo .munibus iterum cum resi qua Geramnia moribus: siquidem Germanorum uxo res, cum viris in preelia profecti , bellicorum etiam periculorum laboriinseque sociae fuerunt; quod ipsi quoque dos, quam maritus uxori obtulit, fite natus equus, scutum, sumea, Massiusque , munera minime ad delicias mulie iam quaesita demonstrabat. Nec minus singulari fide probitateque conspicuis ipsisque adeo Romanis probati fuerunt Alemanni 1 quod honoratioris nutiae locus in castris exercitibusque non raro ipsis assignatus demonstrat. Uti vero virtutibus histe simillimi Germanis erant Alemanni, singulari quoque praesertim hospitalitatis elogio condecorati, M ita vitiis paritu haud omnino ipsis dissimiles dixeris. Quod si enim de Veteri jam olim Germania Tacitus retulit, sitis minime patientes flasse ejus incolas, eosdemque mox ebrietatis , mox vi nolentiae arguit, idem certe vitium Massiliensis Seculi quinti Episcopus Salvianus in Alemannis quam maxime notavit. ω Religionem tandem si spectes, hos irsos Alemannos in iis, quae ad Deum pertinent, ex Agathiae vi Matu, Francis discrepasse minime miramur; cum Francos eo, quo Agathias scripsit, tempore Christiana jam sacra amplexos fuisse, in tanto Scriptorum consensu nemo dinbiter. o At cum Germania certe Magna, maximam tum partem adhuc gentilia communem fere superstitionem habuisse videntur. Ille arborum quarundam, ille collium, ille intuum cultus, quem Alemannia fovisse scribitur, se nonne lucos illos, nonne alta Germanorum nemora redolet. Illa equorum & aliorum animalium , ipsorumque , ut apparet, hominum resem capitibus immolatio', vi nne apud Germanos quoque usitata, qui concessis animalibus Herculem ac Martem placaturi, Mercurio certis diebus humanis quoque hostiis litare, fas esse crediderunt. 0 Hoc maxime miror, dubitasse Agathiam, an ipsis saltibus &lucis, an vero certis per eos numinibus illum exhibuerint cultum Alemanni, quem minime fugere debuerat, eos nemora ista consecrasse Diis, quorum nominibus appellaverant secretum illud, quod sella reverentia vidctant. Illae tandem Varum Memamcoriam praedissiones atque vaticinia, M illa ab iisdem capta auspicia, G
o Aurel victori de Caesar. cap. 2I. Salvianus de Gubernatione Dei L. . p. an. editi Ritterahuc nisi laris ibi a.
, O De Gubernatione Dei L. p. 14t.' Agathias in Hist. Justini alii. I. pag. 12.Λlemanni vero serius Christianismum sunt amplexi , & quidem per Franeos
inducti, ceu tradit Agathiaa. vid. B. Rhenan. Ren Germ. Lib. . 3. P. HMa Columbano & S. Gallo, Seeulo VI. demum eonvers-n Agathias Ioc. eit. Antiquissimus Arborum nemorumque cultus. Aliam Peracum Jovis apud Celtas simulacrum esse Maximus Tyrius Serm. 38. mem rat. Vittis ει Lucernis hine eas colebanis Prudentiva II. contra Symma chum. Vota ad eas nuncupare & tabellas appendere . Ovid. Metam L.
8. hostiumque spolia ad eas deponere solebant; Lucanus L. I. ApuL Florix. adde Plinium Lib. Ia. Q r. Triboebos vero, sive Triboceos, quasi Ταν buchios, i tribus sagis antiqua religione sacris nomen aecepisse , ut 1 no nullis. dc a Sehadaeo quoque in Deseripia Summi Argenti Templi pag. I. traditur . non firma satis auctoritate niti credimus.
Agathias. L. a. qui eos 'Λλαμαννμου, vocat. Cum enim Me eellinus in Italia eum Narse pugnaturus eonsisteret, vates Alemannorum. ne eo die proelium commiseret edixerunt, alioqui exercitum intereio
deletum iri.c Ammianus L. I4. taxo. lneantationum ab Alemanais adhibitarum inanti. nem iaciunt Eclogae Dionis Patrescianae P. III.
227쪽
quid aliud sunt, quam illae sortes atque auguria, quibus certatim quoque olim dedita hiit gentilis Germania. n Ouc si Herculem illum Alemannum, o quem recentior ensfixit aetas, genuina quoque admitteret historia, Deastriun illum, quem superstitiosa olim ARGENTINA Trummamia nomine coluisse fertur, nu
men esse ab Alemannis acceptum diceres, nisi idoli verius Romani & Graeci, quam Germani imaginem eadem exprimeret statua. a Unde de tota hac re ditione caute pronunciandum.
Sed cum nulla quoque Respublica, nulla natio sine jure & legibus se inere possit, nullum plane cst dubium , quin & Alemanniae populi ab ipsis Reipublicae suae incunabilis suo quo e Jure sint usi Et hoc Vltim fuisse, quia postea, Alemannia a Francis subacti, Theodoricus colligi & m lcriminram redigi, Childebertus emendari, Chlotharius perfici, & Dagobertus donique renovari curavit, b nulli dubitamus et perinde uti Ripuariorum , Bajin variorum , aliarumque siui subjectarimi entium jura iidem Francorum Reges successii temporis collegerunt; quod Capitularia Reges Francorum , in quibus Ieses illae comparent, O evidenter testantur. Denique uti in plerisque cum resi quis Germaniae populis convenerunt Alemanni, ita ipsa quoque lingua ab in dem non fuerunt alieni ; quanquam ex variis, uti supra annotatum est, gentibus& quidem Callicis praesertim exorti. Recepti scilicet in commune cum Germani' cis populis solum, & cum iis commixti, facile vicissim communis linguae conis tudinem receperunt. Nec dubitare nos hac de re sinunt tam varia , quae in huc supersunt, Antiquitatis Alemannicae fragmenta, a Goldesto, vi Frehem, aliisque produω; quibus accedit ipsa nominum . quibus Alemannici Reges in veruta Scriptoribus insigniti reperiuntur, significatio, quae Germanicam nimbrum Originem quam maxime rωOlent. Quarum omnium, quae hela allatae sint, rerum demonstiationi diutius inliaererem, rusi in plerisque consentientessere Scriptorum sententias deprehenderem.
M Adeo ut etiam Virginum vaticiniis fidem adhibuerint . quod docet exeminplum Veledae apud Taeitum Hist. Lib. 4. C. 6I. & de Mota Germ. C. Mab Elias Schedius de Diis Germanis. M Apud Sehadaeum in Deseriptione Summi Argentoratensum Templi pag. l. Sehilter in Observat ad Chron Κoenigahorii Obs. s. p. s m Contingiua de Orig. Iur. Germ. Cap. s. Sehilterus in Praefatione ad I F date Alemannieum , ubi Alemanniam in peeuliari plane sensit, pro Meridionali scilicet Germaniae parte sumit; qua vernaculo das Reic, κατappellatur , quaeque adeo Germaniam , quam Romani voearunt. Primam, Hel tetiam. Rhaetiam, Sueviam, Franconiam, russam. Bav xiam Rustriam &c. ambitu suo eontinet.. Vid. Baiurium in Capitular. Regum Franeor. Tom. 1. p. sq. Λdd. Schilterum in Noti ad Chron. Gnigshovii, pag. 623. Rerum Mauram. T. a. pag. 13 . α seq. dc T. 3. Pag. 3
228쪽
CAPUT ILDE REBUS ALLEMANNORUM GUSTIS USQUE AD EXTINCTAM EORUNDEM REM PUBLICAM.
Ηc ergo tam bellicosus, tam vicinus Romano Imperio Alemannorum
populus, non potuit non frequentibus cum eodem bellis collidi ιlabascente praesertim Romanorum potentia; cum vel turbis eorum intestinis , vel ipsa Principum socordia exterorum populorum bellandi cresceret libido. Gallia praesertim, Ob insignem coeli clementiam, solisque fertilitatem vel remotissimos orientem versius Septentrionemque Germaniae populos allicere sueta, frequentissimam migrationum , ortorumque adeo hina bellorum Occasionem suppeditavit. Quid mirum, si & Alemanni ves insigni quodam in patriam redeundi amore, vel eadem terrae ubertate allecti , GaIl, Cum occupare agrum quovis modo sunt conati. Praecipua laec sine dubio bellandi cum Romanis eorumque Imperatoribus materia. a Agebatur jam annus Vrbis Conditae DCCCCLXIV. cum Romae imperaret Antonius Bassianus, Princeps scelerum magnitudine notissimus. Is inter caraeal alios, quibus superbivit, rerum gestarum tirulos, Germanici nempe, Parthici, ae& Arabici, nomen quoque Alemannici G sibi adscripsiti o devictam a se gem Christ. . rem illam fuisse M testatus. Silet hujus belli circumstantias historia, ita ut, C et L
nisi prope Moenum amnem Alemannos vicisse Bassianum clare memoraret Au-zi: relius Victor, o dubitaremus fortassis, an unquam viderit Alemannos Caracal, L. Assueta enim jam pridem erat Roma , simulatos fessosque, de Germanis Iraesertiin, triumphos aspicere , Principumque suorum fictos celebrare titulos, cum tamen amissae plerumque victoriae nullum certius indicium esset, quam quod Romae triumpharetur, quam quod similes tituli assianerentur. Sed longe gravius mox, rebusque Alemannorum illustrandis opportu- altam sttium quam maxime bellum exortum est, imperante Romae Alexandro Severo, .mieras. Mammaeae filio. O Attriverat hactenus Romanorum vires periculoso cum PersisAEraebesto Severus, eo tamen cum eventu, ut ipsi quoque hostes belli petraui, jam-ctitii A. jeturi sic ru
a Ignorat enim fere Historia Alemannorum eum reliquis gentibus bella, quia scilicet Romani Scriptores , de rebus tantum suis sci liciti s caetera omiserunt.
b Cognomentum hoe vix in lapidibus, in nummis vero minime reperis 3 aeteognomen Germaniel. Vid. Crus. in AnnaL Suev. L. 4. P. L Cap. Iruo .HIius Spartianus in Antonino Caraealta Cap. Io. ubi resere, Helv. Periin. eem occasione horum titulorum dixisse ι adde, si blacet, etiam Getiam, quod scilicet Getam occiderat fratrem.
Q Factum id videtur ei rea An. Chr. ar3. aut ars. computante AEgidio Bucherio in Belgio Romano Lib. 6. Cap. s.c De Caesaribus Cap. ar. & Dio in Lelogis Petreseianis p. 743. Tacitus in German. Cap. 37. Plinius in Panegyrico Cap. II. De Caligula& Domitiano clare id tradunt Suetoniua in Gajo Cap. 4s. ει Tacitua in Agricola Cap. D. O Herodianus Lib. 6. Cay. 7.
229쪽
iam quieturi viderentur, quum nihil tale metuenti optimo Principi nuncius Antiochiam affertur, Alemannos Rhenum Danubiumque transgressos, h R nianorum fines hostiliter intrasse ; oppugnari jam exercitus ripis insidentes ; dc conterminas Illyrico Italiaeque nationes non parum periclitari. Territus his nuncio periculoque Alexander, & deipia jam Italia tollicitus, relicto Oriente
Germaniam verius profectus est; ingentem sagittariorum numerum secum ducens, qui expediti levesque praegrandia Alemannorum corpora, veluti signum aliquod eminus facile contingerent. Itaque constrato mox navigiis Rheno, omnibusque ad bellum necessariis rite praeparatis, acerrimum jam ultorem e pertura videbatur Alemannia; cum, nescio qua consiliorum catastrophe, hostium prius animos sollicitare, missisque ad eos oratoribus, pacem mercari, pudenda plane ratione , decrevit Alexander; hoc ipso exitium sibi sutim provocaturus. Alienati enim ab Imperatore, tam turpi iacinore, exercitus animi; indignati, auris tionibus ac deliciis tantum intento opportunam rc um g rendarum occasionem eripi ι negligi eximium istum , quo milites flagrabant pugnandi ardorem; tantamque Romani Imperii gloriae maculam inuri. Sic prinni ad res novandas exercitus animi, haud obscure jam suae deiectionis docinmenta edidere. Militaverat tum in exercitu Romano Maximinus quidam ex Thraciae vico oriundus. Hic ex obscuris prorsus initiis ob corporis procerit tem militiae adscriptus, ad summos paulatim rei militaris gradus conscendit scumque magna apud exercitum gratia ob insignem , qua praestabat, virtutem bellicam floreret, decreta mox Alexandri morte, ab universo exercitu Max, minus Augustus renuntiatus ; Alexander vero una cum matre, cujus nimiam
apud filium gratiam Romani jampridem detestabantur, occisus est. 0 Translata itaque Alemannici Bellici summa ad invaserem Imperii Maxis minum. Et ille sane majore, quam crederes, animo tam fatalis belli discrimen aggressus , pari quoque sortitudine selicitateque eidem finem imposuit. ει fligatis enim prius, quae contra illum passim exoriae fuerant, factionibus , in
ipsam mox Alemanniam exercitum trajecit; tanta quidem cum velocitate, ut intra brevissimum temporis spatium latissime cuncta exureret atque vastaret. MConfugerant ad consuetas Germanorum artes Alemanni, & retiω camporum
planitie, in sylvis paludibusque delitescentes, Romanorum impetum expecta re potius, quam aperto cum illis Marte pugnare deaeverant; tanto sane cum successu, ut Romanis locorum ignaris periculosa illa paludum altitudo videreis tur, densitas me arborum, omnem sagittis jaculisque aditum praecluderet. O tinuisset fortassis. quod intenderat, pervicax Alemannia, nisi Maximini virtus,
ruicquid periculorum, quicquid di cultatis objectum fuerat, uno quasi i
ispulisset. Verentibus entam Romanis hostes, locorum opportunitate munitos aggredi, Maximinus equo paludem ingressus, tantum reliquo exercitui pin rem incussit, ut coeco mox impetu rueret in hostem, & ingentem ex omni parte Alemannorum stragem ederet; stagno cadaveribus passim repleto, di sanguine navalis cujusdam proeli iaciem referente; si non ubra modum rem auxit Herodianus. Adeo certum est, fortitudini nullum locum asperum esse aut amduum, nullum hostem formidolosiam. Virtus omnia domat. Non suffecerat Maximino laureatas literas, tantae victoriae nuncisa Romam misisse; sed supebbam
M Germani enim inter Rhenum Danubiumque, de quibus Herodianus loquiatur, non alii esse potuerunt quam Alemanni 3 qui scilicet terminis hia. uti supra vidimus, inclusi erant. i AEliua Lampridius in Alexandro Severo Cap. 6r. Herodianua Lib. c. Cap. R.
M Iulius Capitolinus in Maximino Cap. I
230쪽
bam iisdem addidit ad senatum orationem, qua omnes Heroas veteres belli hac laude superare se gloriatur; l imo ipsis mox tabulis ex Curia Romana suspensis tam prosperos rerum successus, sibique quam maxime glorioses, adfuturorum temporum memoriam depingi voluit. Tantum erat Alemannos vinceret Perculsi hae clade Barbari per aliquod temporis spatium quievisse vide rur , ut tanquam ex specula quadam Romanorum fortunae insidiantes sitasque vires restauraturi, commodam vindictae expectarent Occalionem.
Et oblata sane illa, quam maxime opportuna, Imperante Romanis Gal- Gustum. lieno , Principe voluptatibus deditissimo , rerumque Imperii plane incuriose. 2Frae Vehementer turbani, tum fuit orbis Romanus, cum, deficientibus certatim ab Imperatore ducibus, variarum regionum exercitus illos triginta Tyrannos sive Anti Caesares Galli ero opposuissent, cum furentibus in sua viscera Romanis, vastissima Imperii eo ages non parum labefacta videretur. Itaque memores injuriae sibi allatae Alemanni, vastatis Galliis, in ip am mox Italiam irruperunt s
nensis, n) tanta quidem cum saevitia, ut cuncti per Galliam aedes sacrae ab eo. dem Rege funditus fuerint evertat secutura mox tantae erudelitatis poena atroci ς Chrocus apud Arelatensium urbem deprehensus, divetiisque affetius suppliciis gladio tandem percussus. O Derivatum fuit bellum hoc Alemannicum in Suece rem Gillieni, Claminum, optimum moderatumque Principem , qui Gallieni morientis sententia Imperator designatus scribitur. Hic singulari contra Alemannos felicitate usus, Christ. A. tantam eorum multitudinem haud pro I a lacu Benaco p fit dit, ut vix dim, Cc dia hostilis exercitus pars ex proiuo superesset, periculosimque adeo hostem ex tota ejecit Italia.
Nee tamen redeundi animum, imperante Romae Aureliano, abiecere Alemanni, quos singularis tum Italiam invadendi ardor agitaverat , communicum aliis Germaniae populia fato. Perciti simili iurore Marcomanni, quorum Christ. A, mentibus acceptae ab Antonino Philosopho cladis memoria penitus adhuc inso CCLX derat. Illi infestis armis Italiam petentes, omni malorum genere in ipsis imperii Romani viseeribus grassabantur. Et collatis prima vice prope Mediolanum signis, tanta Romae trepidatio secuta, ut accedente postea infelici ad Placentiam milio, dies ille maximo post homines natos Imperio prope postremus illuxiariti O Quodsi Vopisco credimus, confugere tandem ad aries magicas Romani, nec nisi monstris quibusdam speciebusque issiciti Marcomanni vinci potuerunt. Feliciora contra Alemannos fata expertus est Aurelianus. Illi quidem, apud quos etiam nondum obliterata fuerat illatae a Claudio injuriae memoria, maculamque illam quovis modo deleturi, suis pariter Italiam incum 'tamen L. G sionibus
IJ Jultu, Capitolinus in Maximinis Cay I3. m Futropius L. f. Aurelius Victor de Caesaribus eap. 33. . eauIiu Diaeonus in Historia Miscella Lib. Io. -
m Gregorius Turon. L. I. c. 32.
Q Hist. Franc. L. I. e. 3α ..ubi Ruinarius Minotata Chloei irruptionem ali Seeuli demum quinti initio consignare. D Aurelius Victor in Epit. C. 44. Paulus Diaconus Hist...Mises . L. am C 3 Laeus est haud proeul Verena ad Athesini Mincius aluvius eum perlabitude Flavius Voniseus in. Aurelianta Cap. IM dc ai. ViasMira Rerum B iearina L. L P. .