장음표시 사용
571쪽
ptiis comitam virorum. Nam D Malisis Nobiles tam eontemptim appellis non de e , es satis ipsa docet experientia, subditis ferme meli- 6se, eum δε- tigiosis seu viris seu feminis parent, quam eum iis subjecti flat, qui uti piarsus opus habent, aut certe plura appetune, ita per varias exactiones hine a seis fuld, tis extorquero consueυerarari. Sed & hic vacillat consequentia. Q do enim certum est, periculum recens partae libertati imminuisse, ope omnino indigebant, qua illud averterent. Hanc autem ipsis nobiles, ut vocamr, Can iussae adversus vis micrnam praestare non potuere, quippe queis nihil insip-mius, nihil imbecillius, ergo alius auxilia implorare necesse habebant. Et sane potuissent ad Sueviae Duces confugere, nisi semel recuperatam libertatem, cujus amore natura omnes ducimur, obtinere placuisset. Ad quod apthis r medium non stippetebat, quam si Imperii Caesiuasque clientelam expeterent, nec dubium est, quin illam mox impetrarint. Ita enim publicae salutis si diosi fuerunt Suevi in primis Reges ac Imperatores, ut omnem omnino lapiadem moverent, uti urbes quam plures hactenus Principibus obnoxias, Imperio inmerent per universam Germaniam, quas olim decesseres ipserum Principiabus vel oppignorarant, vel vendiderant, vel prodige donaverant. Cujus e tremae sortis ipsa olim Lindavia compos facta est. Inconcussim igitur manet, Lindarienses mox a transita suo in insulam non Abbatissae, non Sueviae Ducibus,
sed Imperio se subjecisse, cum aliud veritatis vel levis um quoque doc
mentum inui supersit. XX. Nemie autem dominium Canonissarum non solum non agno vere Lindarienses, sed ne beneficii quidem titulo sese monialibus obstrictos misse, satis superque edocuere in Deductisue sua, locis variis. Multus equiadem in hoc alaruendo nuperus Coenobita est, sed parum felix veritatis asse tori Thesis, quam ita acriter propugnavit, est, Lynasterio imperium in omnem iustium competit. Hanc pluribus rationibus stabilire conatur Desensionis cap. XII. Potissimum desumtum est ab auctoritate Gassari, Munsteri, Laetii, Papebrochii aliorumque, qui clare dixerint, nullam in insula seculo nono e
titisse urbem, pro quorum veritate Inagnare putat coenobii muros, partem v bis non modicam complexos, maxime si vinea adjungatur perampla, coenobio
contigua, & aedes in urbe aliquot pleno jure ad coenobium spectantes. Ad illud quoque spatium provocat, quod e D. Francisci familia quidam incolu rint, & de quo minime dubia fama & traditione plurium literis consignata constet, quod ipsis olim Abbatissae beneficentia fuerit concessum iEdes alias,
quas censuali jure obnoxias sibi habeat monasterium, se silentio praeteriturum dicit. Colligit autem ex his, fundum illum omnem olim ad monasterium peristinuisse, & in vacuam possessionem insulae ingressu moniales, tantum sibi vem dicasse spatii, quantum rebus suis commodum fuerit visum, reliquum supervenientibus undiquaque habitatoribus non invitas concessisse. At respond mus: Amicua Gallarus, amicus Munsterus , amici alii, magis amica nobis veritas. Certe nisi clari isti viri aniles quandoque admisissent tabulas, & qui quid vulgus Coenabi alium retulit, in scriniis suis reservassent, alia pol eris dehisce rebus reliquissent, quod quando factum non est, mittimus eorum scripta, eaque revolvimus, quae supra capite VI. de Adalberis diximus, quod scilicet non pomerit insulam oppidumque, quod seculo nono juxta cap. VIII. Dusti lationis nostrae jamjam in insula floruit, clargiri.' a stante sententia corruunt, quaecnnque Hypera ista illis mineri ruperstruxit, reditque illud, quod capite IX. deduximus, receptas scilicet esse moniales in insulam titulo beneficii, locumque ipsis assignatum, qui rebus illarum fuerit aptus, quem deinceps pro ratione temporis varie dilatarint. Ausam autem, tenninoe ima ulterius prote
572쪽
deruli, omnino incendium illud exitiosim uini anno DCCCCXLVm. quo cives
plerique, ut insulam relinquerent, de variae commoditatis ergo, Eschachim se conferrent, sunt coacti, eo ipso enim commode di nemine omnino refiagante, bona sua extendere potuere coenobiales, namque animus in insulam suam revertendi ci .vibus tunc temporis nullus erat. Non tamen totam insidam reliquere, sed ex
igne superstes remansit aedicula Capellam vulgo vocant S. Petro dicata quae vel in hodiernum diem Undavit superet ut ad illud, ubi sacris litandum, trequentes e continente se reciperent. Quae sine non solum dominium Esthachiensium in insulam arguunt, sed & manifestim urbis, quae olim ibidem floruit, documentum exhibent, imo docent, nec post incendium in insula taedesiisse, sed continuo inhabitatam & cultam iuisse , ab illis quidem, qui in aquis agere amabant, queis absque dubio plures opifices sese junxere. Primarium etiam pastorem, & qui secra curaret, cohibitasse, ex eo colligimus, quod ipsi etiam Eschachienses S. Petri fanum, quod in insula erat, pro sum mo templo in gratiam oppidi non ita populosi habuerint. inquit Hyp ra ista, ingens omnino is pomissam admodum oppidum, Ffuperis placet, --jus omnes incolas, quin γ accolar anam a vastum furactum rapit. Num autem
in sacris ita cavillari liceat, jam non disquiremus, id talem Jesultam mone bimus, plura omnluo, imo sortassis etiam majora habuisse secraria, cum se culo decimo adhuc floruerit Lindavia, postea vero cum praeter illud Petri fanum igne Omnia fuerint destructa, plerique etiam incolarum Esthachium, quod instat suburbii Lindaviae erat, concesserint, reliquis, qui in insula permanie rint, satis amplum omnino fuisse. Pro Parochiali autem, quod etiam Esch inienses habuere, id Ditassis venerationis ergo de quod in urbe ipsa esset situm, factum censemus. Iruerim tamen ipsis etiam Esthachiensibus in castelicisho leniolum fuit S. Stephasio sacriim, quod post lilinum annorima decursum, cum ipsi in insulam trantare, una filii translatum, & erigione Monasterii ampla illa D. Stephani aedes, par urbi in insula conjunctae, extructa est. Ex hic autem puto, absurdi nihil esse, si dixerimus, Parochiale Lindaviae urbis remis plum S. Petri per ducentos & quod excedit, annos tasse, cui illud, quod Michachii filii, successu temporis sit adjunctum. LXXL Sed vel ex dietis colligere erit, quam alienim sita vero ψquod Coenobiales hactenus propugnarunt, Lindaviam urbem monasterio αnomen & ortum & incrementa sua diere. Nam contrarium potius nos evia cisse credimus, donec non calumniis, aut cavillationibus, sed fide historica.& antiquis documentis anthi thesin suam comprobaverint adversarii, id quod ad ML Graecas futurum, non tam patriae quam vera:amore nobis persua
XXII. Floruit ergo Lindavia libera per complura secula,.& summam Remm Garumque benevolentiam, seculis cumprimis undecimo & du decimo, strenua virine sibi conciliavit. Unde quod Munsterus CosanowMi Lus. III. eap. CCXLVL & ex illo Crustus Amnes. Sueniorum p. LIA M. n. p. Xκ recte scribunt, Lindoia cceseberrimum lacus Bodamici oppidum Imperium Romanum gubernantibus potentes Sumue Ducibus, iub eorum α. Imperii tutelam venit, ae multis propter virtutem donata privilegiis, jus -
dendae quoque monetae, & viri tiliam in albo clypeo pro insignibus a Meepit. His igitur aliisque pluribus privilegiis macta, opibusque luculentis
aucta, tempore Friderici II. cum externa vis imminere videretur, meenibus
circumdata & propugnaculo quodam communita est , id quod omnino ista tempora requirebia Namque cum varii Principes Imperium G uanic
573쪽
Romanum invaderent, securi intra sua pomoeria latere Lindoienses potuerunt. Ne tamen omni prorsus tutela destiniti essent, Sangallensi Abbati, Berchiol-do a Falckenstein, advocatiam urbis Imperialem sponte detulerunt. ini quidem per octemium prope urbi maduit, ad extremum autem, cum multa 1 cus quam decebat, apud Lindoienses conaretur, captus a civibus, eique advocati, abrogata eae In reliquis autem melior Lindaviae sortuna , quam emeris Alemanniae inprimis Helveticae urbibus, quos Ridericus ejusque antecessbres iuribus Ducatus Suevici exemerant, affulsit. Urios, Suitios, Sylvanos, quan . to qua si odio persecuti sunt Nobiles ejusdem regionis, urpore Imperii se ditos. Tigurum, quid non incommodi sensit a Conrado juniore, ultimo ilialius semiliae Suevorum Ducum , qui cum urbem ac viciniam Ducatui sito vi adjungere non valeret, proscriptione notavit. Et ecce vix a Richardo Rege absoluta, novum adiit diserimen. Cum enim Regembergit Nobilis cujusdam
patrocinium adversus invaBres Imperii expeterent, donec novum mem acciperent, Regembergius postulavit, ut imperia sua suspicerent Tigurini, se que se labiicerent dominio. Sed illi alienum dominium aversati, socium sibi adversus eum adscivere Rudolphum intaburgicum, qui brevi eo omnibus suis
castris ejecto, praesidiarios trucidavit, arcesque ejus destruxit. Confer St-pfium Lib. VI. eap. XXILVfero. ac Crusium p. LII. M. H. Op. XVUL . XXII. Bellicos autem tumultus, quamvis hoc tempore abesse a patria mea iusserit Deus, non tamen adversae sortis vim omnimodo effugit, sed quod dolendum, anno MCCLXIV. altera vice igne tota est extincta, ita quidem , ut nee privilegiorum ab Imperatoribus, Regibus, Ducibus , Comitibus, acceptorum scripturas flammis eripere possent cives. Et vero Undariem
sim mei sita non tam subito restituissent, nisi proximis inde annis gloriosissis inum Comitem Rudolphum Habinurgicum Principes Electores unanimi iste ita anno MCCLXXIII. in Regem Romanorum electum, patrem Imperio diu desideratissimum redidissent. Enim vero is uti totius Suevici Ducatus , qui post extinctum Conradum Friderici in nepotem, Imperio Germanico in multas quantumvis paries distractus cessit, ita inprimis quae in illo erant, urbium Imperialium & in his quoque Undaviae curam singularem suscepit. Et sane
pon est tam immemor beneficiorum Resp. Undariensis, nec tam ingrata in iorum soboles, qui non immortales reserant grates tanto Principi, laudesque
invictissimi iustis que Rudolphi in coelum usque evehant. In hoc enim, quod per plures clades amiserat, largiter recepit, imo majori modulo bene. heia in sinum patriae meae inussit, quam alius Regum aut Imperatorum unquam. Quae eum ita se habeant, nulli prorsus dubitamm, quin LEOPOLDUS no ster MAGNUS, Turcarum, Giuorumque domitor Potentissimus, sed & Pater Patriae optimus dulcissimusque Rudolphi utpote Austriacae familiae siuae Satoris felicissimi, vestigiis laudatissimis institiaeus & Lindaviae libertatem sortiter conservaturiis sit; atque ut idem exacte iaciat IOSEPHUS Rex, gemina quidem
corona, sed magis patriarum avitarumque vi nam jubare splendissimus, eundem commoniturus sit, ut adeo sillant denique, ac sillantur omnes, qui pu-eent , Germaniae nostrae Reges atque Imperatores rerum privatarum curam
totius Reipublicae tauti anteposiviros.
Sed en ipsas Rudolphi Regis tabulas. RUDOLPHUS DEI GRATIA
Rom--ου Rex semper Auras , umioresis Saeri Romani Imperii fidelibus gratiam sin 'omne iam . Digni isdieat nostra Serenitar , ut istorum vota graeis ur admittomus, θ' eorum desederiis benignius oreuma us, qui neri R
moi Imperii Principiatu, diua re Mationis Imperaurib- ω Regibus Ad ius
574쪽
adheferunt, nec ab 'forum fervitiis se alitipvatenus averterunt. Cum itaque L
gnoverimus situlata, eademque experimentis certioribus Ilat probata: Ah, eo dem prosequentes ameri gratiasperialis , jtira γ Iibertates iisdem a divae recor. dationis Imperatorigus-Regilus nostris prideressoribus ipsis traditas es' concessas, presentibus innovamus , innovatas hujus nostris Majestatis decreti munimine con mamus. Promutimus itava dictis citius 'o munere gratis Aperialis, sinod με Adso-iam Nobis es' Impinio attineritem, qua vulgariter dicitur Cain git , nunquam alienabimus , obligabMus aut commutabimus. Volentes id ipsum a nostris fuccessoribus inconvulsum perpetuitate . temporis obervari. Item aluimus, quod nullus Pudex publieus , nec Dux , τα Comes aut Pislibet ex j
diciaria potestate ipsis super possessionibus juri forensi ipsorum civitatis subjacem tibias, D' in aliis causes secularibus qui/ωseunque , nis coram Advoeato , vel suo judice substituto in palatio Domina Abbatissi es' prosente Domina Abbatisi
poterit aliquaeeuius convoaeire. Praeterea pmscriptis Advorari, Durit, Comitis vel alterius Padieis ratione judicii cujusemque, ipserina civium intrare noa debet Cel attingere Cirritatem. forum etiam Civitas tali jure es' libertate uti debet. videlicet quod quicunque extraneus fervilis eonditionis a prodia is civibus recipitiar in Concivem, si idem per spati- unius anni Ane impetitione es' repetitione Domini fui in dictorum Ciυium ciuitate eommoratur, Sid si ipsum Dominus e in Oppido residentem, deinceps liber es solutus ab omni servitio sui Domini penitus permanebit. Si autem ab eodem Cive recepto fervitium a suo Domino ρο- βυMor, ita tamen F infra terminum mus primi misi eo inritur de jure adi semitatem pertinente , quicquid Advocato de isto nomine fervitii dabitur , D minus in tertia parte penitus contentus esse tene α δε peri, F proprius alicujus Domini eonvinus auervitutem in saepe dictorum Civis et moritur civitate , Domino tertia pars rerum mobilium cedet. Ita δε ibi earnales baredes esse videntur, si non, exue Domino medietas mobilium a natur. i Bem β aliquis homo Ad ea eietur in ipsorum civitate est residens, Ariocato de sua persona aliquodIArvitium facere non tenetur , β autem idem homo choeaticius viam earnis ingressus fuit, uniuerse Eeelsa , ad quam oectare videtur , quisquid juris eadem Ecelesia iuisse vel in his, qui sunt ejusdem eonditionis habere videtur, dabitur Ane dolo. Quietimque etiam aliquod predium ad forum pertinens eo audem eivitaris , rationa emptionis vel hereditatis per Darium unius anni εν unius diei in quieta tenet possumne, ita δε infra terminum pr dictum, secundum juris formam non Mure dieitur νωlomodo , illa να-ante in provincia exHente, de cetero id predium paei e pMsidebit. Nusius etiam miles nee Monachus 'adium aliquod in civitate praedictoram civium hareditario jure aequirere poterit , nee tenetur. Et si H od praedio alicui Gnobis πιι - personis religiosis dabitur propter Deum, O terminum unius amni vendere tenentur, quod A facile neglexerint , ex tune proprietas ejusdem prindii ad hereder proxima tradentis Deeedet libere Er quiete. misque etiam puer cum relina propriis a suis parentibus separatus, Me carnaia herede de hae luce emigratie, eadem bareditas in parrem mel in matrem eadet emordenter. Si autem ibi parenses esse non videntur , tune in proximum heredem, Met
575쪽
DE GALITATE VIARUM IN ITINERARIO AN
NINI ET TABULA PEUTINGERIANA DrisIGNATARUM. Solent plerumque, qui scriptionis aliquid in publicam emittunt lucem, prae
sandi occasionem haud temere praetermittere, ut habeant nimirum, quo aut excusent institutum suum aut commendent. Nihil eorum a nobis iam exspectes, quibus paullo inverecundius videtur, sive de tua aequitate, i -r erudite, statim desperare, sive de ingenii nostri mediocritate magnifice nimis statuere. Tuum est ture definiendi arbitrium, cujus ego adsensim neque intempestiva singularia operae ostentatume captare ausim, neque deprec tionum Mainditiis emendicarL Nec enim praefationem eo consilio a nolγis a ' ornari scias, ut vulgatae satisiaciamus consuetudini, aut ut libello nostro si item aliquid praefati esse videamur. Quin juvat potius aliquot istas paginas, quibus tumultuarias de alienas ab instituto cogitationes illinere, o communis moris indultu liberum est, eos in tars adhibere, ut exponamus quae lam de ammmento, cui cum eo , quod commentatione persequimur, plurimum i tercedit cognationis. Neminem sere arbitramur rerum harum intelligentiorem, qui linae opustuli hujus inscriptione non statim mistimaverit, certissima saepius libeta nostro praesidia nos foeneraturos ex ITINERARIO AN TONINI & PEUTINGEMAM TABULA. Et redis omnino existimasse, quisquis ita habuerit, ostendet non inisquetribus locis ipsa commentatio. Sunt enim duo ista monimenta omnium aruiquissima, quae vias per universium orbem Romanum victoris populi auspiciis atque cura ordinatas recensent, &
576쪽
eontinuis descriptas stationibus data opera, quod ajunt, exhibent. Nihil jam
adtinet, in auctorem & aetatem utriusque operis penitius inquirere. Vari
nimis diviis sunt hac de re, maxime quantum ad ITINERARIUM pertinet,eniditissimorum virorum sententiae. Alii IULIO CAESARI, alii T. ANT NINO PIO , alii AETHICO cuidam, illud vindicant. Ad recentiorem longe aetatem, Valentiniani nempe Imperatoris , una cum RE UTINGERIA TABULA idem ITINERARIUM retulit, & ita conjecturis indulgit, ut AmMIANO MARCELLINO auctori adsereret umimque opus, PHILIPPUS CLUVERIUS i , Nulla fere harum opinionum dini tuitur argumentis miri fice speciosis, quae una cum sectatoribus suis pleniori stilo recensuit NICOLAUSEERGLERIUS , , qui de ipse suam hac de caussa sententiam perlatur . litium istarum arbiter & conciliator, diversas a singulis plane in partes abit, &nem omnem, ni fallor, feliciter ad modum deseiit. Visum est integra elegam fissimi viri verba 3 subjicere, quibus suas strictim exposuit conjecturas, no
bis quidem visas omnium maxime probabiles. Harum sane nec oblisos nos velim existimes, aut contianam istis mentem eo professos , quod eidem ITA NERARIO , quoties eius mentio erat injicienda, ANTONINI nomen junximus & adhuc uereamus. Id enim eo animo tactum interpreteris, vehementeri olim, ut consteti ejus operis gloriam soli huic Imperatori eamus vindicatum. Verum quod alias usu venit, ut designandis rebus adhibeamus nomen, quis maxime frequentantur, licet lis sit nondum definita, rectene satis idem illis conveniat, an mimas, idem hic quoque licere credimus. Atqui addimi A TONINI nomen scriptores tantum non omnes, qui librum istum memorant.
Suspenderunt quoque idem elogium quasi in vestibulo celeberrimi duo edit res, quorum cura publicatum istud ITINERARIUM praecipue versavimus,
HIERONYMUS SURITA & ANDREAS SCHOTTUS. Et jure merito
BERGIERITIS uberiores in conjecturarum suarum praesidium de isto cosm graphico AETHICI opere obserreationes, si1Magio quoque JOSIAE MORI Amatas, quas lubenter jam intactas praetermittimus. ne in exseribendis
'aliorum coaunentariis longi nimis, justoque videamur operosiores.
577쪽
4iMrario antiquae rei viariae monimem adscriptum putamus ANTONINI mtulum, maxime si ad M. Aurelium, cognomine Philosephum retuleris, quem Imperatorem vias urbis atque itinerum diligentissime curavisse, dismis verbis, quos haud scio, an multis aliis contigerit, rerum gestarum fides loquitur . Nihilo fere cothis est, cuinam auctori PEUTINGERLANA TABULA sie adserenda. Idialtem constat, fuisse minem christianae civitati adscriptum, cum ex sacro codice utrimque foederis varia insperserit. Aetatem communim ne consensione referunt ad labentis Imperii Romani aeram, penitius ad The dosium Magnum Imperatorem, unde THEODOSIANAE quoque TABULAE cognomen haesisse, passim reperi min. Plura, quae huc pertinent; conquisivit& eleganter disposuit 'OANNES GEORGIUS LOTTERUS 1 γ. Nobis iam
animus est, de interiori quadam utriusque monimenti conditione, & ITINGRARII & TABULAE, nonnullis mdem indiciis, quae BERGIERIUS 6 studiose collegit & recensuit, in vicem sibi bene convenientis aliquantisperhoe loco dispicere. Designantur utrobique ordinatae per Romani Orbis proin vincias viae, quarum effominam ingemo Romanorum divisionem, in privatas, vicinales atque publicas in ipso opusculo tetigimus. Si jura spines,& eondendarum viariam ex instituto Romanorum rationes, omittere poteris mediam illarum speciem, vicinalium puto, & magis adaequata erit partitio in privatas & publicas, aut quas a publicis nullo fere sejungi discrimine, ibidem notavimus, militares. Iam prope modum intellexeris, quo pertingat, quam hae praefatione promisimus discutiendam, de viarum in ITINERARIO AM NINI & TABULA RE INGERIANA designatarum qualitate quaestio. Cave hanc otiosam intempestiva decisione clamites, & omnino futilem, si forte derivatam ex sola soli & agrorum indole atque dominio, qua viae patuerunt, tu publicas & privatas divisionem, eaque hunc in modum supposita, ventit tam quaestionem solum perquam facilem existimaveris. Ultro enim consequi videbitur, ut non possint publicarum numero non haberi, enumeratae in TAEBULA aeque ac ITINERARIO viae, quas publica summae potestatis civissis vinluntate in communes omnium usus filisse destinatas, ex conditione utriusque illius monimenti non obscure colligitur. At enim vero, quod nuda enunciatione, neque idoneis auctorum suffugiis munita, in opusculo nostro audachis aliquanto subnotavimus, ubi de iumma viarum partitione, diversisque illarum constituendarum rationibus exponendum fiat, vias publicas non destinati me Blum certi sipatii ad eundum, ambulandum, eoque libero relicto, sed muni tione simul istius Romani constituerunt. Nihil jam est, cur edisseramus munitionum mmam & genera, viis ordinandis Romanorum instituto adhiberi consueta, quod argumentum incredibili plane curiositate tantaque industria pertractavit BERGLERIUS 8 , ut vehementer dubitandum sit, an aliud unquam antiquitatis 'πus scrutatores habuerit aeque intentos & felices, neque quidquam iste reliquisse videatur, quod secundis aliorum curis quasi per spici-legium possit conquiri. In illud igitur nobis praesertim est inquirendum, an viae istae, quas ITINERMIUM atque TABULA signat, perpetuis muniti nibus fuerint produ . Quod si ut evincamus contigerit, plurimum inde rO- Vid. DLMS C NOLI S is M. Ant a. Pisos pag. a' iister Seripi. Mi. Misi ex re ars CLAUDII SALMASII, Paris. MDCXL
578쪽
boris conjecturis variu , in opuscula subinde aesaris, submictum iri confidiamus. Ita enim recte demum intelliges , quanta laudis argumenta in -- quemque viarum instauratorem ex singulari ea cura proficiscantur. Primo st, ei loco in hujus rei disputatione notatu dignum est , vias a Romanis per uni. versum paene terrarum orbem, qua iste nimirum dominationi eorundem paruit, dispositas suisse atque munitas, quam adsertionem C. SUETONUTRAE ULMI, AELIT ARISTIDIS, & ISIDORI HISPALENSIS sum giis sta vit B GLERIUS VI Addidit eidem depromta ex Romanarum rium fiagmentis io praesidia, de binos ex recentiori aevo sententiae suae sautores , acutissimi iudicii viros, HIERONYMUM SURI TAM Q) & IUSTUM
LIPSIUM is . Vix poteris, quin suspiceris, stationes earundem viarum, tantis munitionum operibus undiquaque instauratarum, in ITINERARIO p riter atque enumerari, cum habeas utrobique designata per omnes orbis Romani provincias itinera, in niuili non publicorum usuum, quales M, dem a viarum commoditate proficisci possunt, saere destinata, quibus, in ex emptu rem declaremus, ad bella suscipienda deduxerunt exercitum , quibus 'ipsi quoque Imperatores processerimi, si quando provincias suas inviserint. Dabimus posterioris hujus usus argumentum, tanto quidem dignius commemoratu, quanto propius ad ipsum institutum pertingit, quod commentatione n stra exponitur. Describit statim initio carminis, ultra saeculi sui genium et gantis, quo Mosellam fluvium celebravit, viae a Navae reansim ad Treviros usque ductum 13 ' Valentiniano & Gratiano Imperatoribus, in bellica in expeditione contra Alemannos, ita post iugatos sanguinolento pra tio ad Solicinium hostes, AMMIAM MARCELLINO auctore t γ, A gustam Trevirorum revertentibus , additra in itinere comes. Plenioribus viae, ab AUSONIO proditae, rationes commentariis illustraverunt MAEQUAMUS neu L. Fff . . . ERG
Transieram relarem nebuloso lamine Noam, Addita miratus veteri nova maenia vim , t .
- aute Latias u i euondam Graia Cannar, , . si trepve jacent inopes super a va cater . Unde iter Agrediens, nemorosa per stria folinae, ,2 Et nulla humani spectans vestigia cuisus, Praetereo arentem Aientibus indique terris Dumnissem, rixuque perenni Dam Talera a
Et tandem primis Beluarum eonspicor oris uomagum, disi has a Mel ea obnstantini. Pergit deinde Mosellam amoenissima vena deseribete. de se eundo istiussurio ad Treviros tandem descensi, nullam amplius interjectarum st tionum disertis verbia commemoram. l .
579쪽
tasse suscit, cum illis, quae γω NIVS de hac via perhibet, proxime comυenire stationes, in TABULA MUTINGERIANA 37 delineatas. Tram situs enim Navae fluminis, quem AUSONIUS memorat, conjeerura valde probabili refertur ad Bingium, in TABULA non. intactum, & idoneum cum primis trajiciendo Rheno locum, ubi pontem pridem fuisse constitutum, ex TACITO ig) discimus. Reliqua deinceps loca ab AUSONI admotara. TABULAE ductui exacte respontant, & tantum utrimque deprehenditur fim litudinis, quantum quidem a Romanis monimentis, ubi nomina peregrina &varie insem produnt, exspectare potueris. De Tabernis, ab AUSONIO iri,oc itinere notatis, quas ignorat TABULA, disputationem non ingredimur. pridem jam a FREHERu sis studiose peroratam. Habet ejusdem quoqum viae vestigia , sed obscuriora paullo & minus recta IVLNERARIUM 1o x Ceterum in isto Germaniae inserioris tractu, a Castello, vulgo Berecise , usinque ad Mosellae adsitum oppidum, Rispris , viam, ex sinas sui natura eandem
iudicatam, AUSONIUS de TABULA PEUTTVGERLANA lassicis, de observatam ante jam SEBASTIANO M STERO 1i , vidisse se de imvisse, quum anno superio is serenili nono dc vicesimo Leodio Moguntiam, unaeum PETRO ALOISIO CARA A, . Nuncio tum temporis, uti vocant, Apostolico, post ea Patribus Ecclesiae Romanae Purpuratis adsi to, it et i ceret, BUCHERIUS 11 significat. Est de alius --της testis, sagacissimus
num ordinem: Mogontiaco, Nivium. XIII. Dumno. . XVI. .
uJ ωον. Lib. IV. Cap. LXX, ir9 in cin comment. ad in st. Me. Dumissum ν pag. 1ο aQ pag. D. M. iani η. a Ludam capita Germaniaram a retorsitam. Consuentiati , mineum M. P. XTVLNoviomarum M. P. x VLT Treveras M. P. XHLaιὶ tam rub. Lib. III. Cip. CLXOL Ia regia acala Metaurilia via quadam et coUrata elevata , qua a Bactracb per terram illam asperam rectuli me tendit in Beraea irae Trevirim. Quis eam suaverit, nemisi conflat. Eisvatur ad inundinem alicubi Mnai. alleati me a. supra planiciem terra. Indulgebis. Lector, bono viro veniam Ulebeja descriptionis. & judicii parum
580쪽
eiusdem viae vindex, lapius iam laudanis MEHERUS 13 . Non pigebit
puro te res, diutius nobiscum nonnihil moratos esse in viae hujus ruderibus. Vellem suae liceret ita circumducere per omnes undiquaque vias, quas Romanis auspiciis per Germaniam ordinatas investigavimus, & commonsti e ubivis priscae munitionis reliquias. Ita enim, ut munitas fuisse vias, quas ITINGRARIUM ANTONINI & PE INGERIANA TABULA memoriae prodiadit, ultro unusquisque consentiret, exposita viarum per Germaniam condit, rum, structara non minus adduceremus, quam exploratis Gallicarum exemplis effecit BERGIEMUS. Facile nimirum nemo non observabit, eruditissimum istium virum, ubi locupletissimos de re viaria Romanorum commentarios i struxit, ita in illis perficiendis versatum esse, ut viarum maxime stationibus,' quas per Galliarum agros late disposuerunt Romani, & ruderibus earum summi cum cura evolutis, aut conjecturas sitas universim confirmet, aut instituto p culiari easdem vias passim recenseat. An indefessum istum veterum viarum circuitorem patriae amor, in Gallicanos potissimum pellexerit Aggeres, an si vicinia invitaverit, & scrutandi facilitas, aliis omnibus commodior, paullo inccrtius est, neque nostro jam arbitrio definiendum. At enim vero quidquid illius caussae fuerit, acceptum ei est ferendum , quod aeterna Viarum opera, per universas paene Gallias veteri Romanorum cura & instituto educta, omnium quasi oculis exposita sint, remotissimae, si qua futura est, posterstati admiranda. Accedit simul ex istarum viarum exemplis, & antiquae munitionis indiciis assi
huc conspicuis, quae passim B GLERIUS diligenter explicuit, plurimum p trocinii opinioni nostrae, quam extemporali paene opera nonnihil adstruendam nobis sumsimus, fuisse scilicet vias, quas RTINERARIUM ANTONINI &PE INGERIANA TABULA recenset, munitionibus instructas & in per
petuos usus e matas. Haud leviter eandem sententiam confirmant, quae
incomparabili plane industria BERGI THS i daemn congessit, & diversis aeterni operis sui capitibus exposuit, de publicis itinerum aggeribus per alias
Passim orbis Romani provincias exstru , de maxime de Italiae viis, quarum pleraeque a conditore suo sestitae si in cognomen, eoque hodienum fieque tantia . Utinam simili adcuratione do naeque apparatu periequi nobis licuisisnulitares Romanorum in veteri Gemania vias, quas hoc libello descriptas ex hibemus. Suggessit de illis commentandi consilium communis patriae amor αhaud vulgaris delectatio, qua perfitndi animum sentimus, si quando prudentissima venerandae antiquitatis instituta perlustrare, & coram quasi mirari co tingit. Haud dissiculter igit ad pertractandum istud argimentim induximus animum, quum nuper ad modum ita serret oceasio, ut cothymaniae neces rudinis cura publicae cujuspiam scriptionis monimento significwψ ese videretura Ingressi hoc stadium, amplius illud & longiori meta defixum statim animadvertatumus, quam quod una confici possit excursione. Peragravimus igitur vias potissimum, primo post natum humani generis Servatorem secvlo, Romanis maspiciis in Germania ordinatas, eaque temporis periodo priorem nostram
commentat nem quasi limitibu, sin circumstripsimus. At quum horum it nerum pariter iucunditas atque fidei libe ista disderium pellicem, ut ex inte
a3 cit. lac. pag. 11. Et ego vidi lavreiri in ea νωοηe. vina ab anti- eon' tam se elevatam ultra planitiem terra, a me incipios ab oppido morare trans eat per asperam illam teream re sitis itinere vique ad Berae res, S inde ad verim. Strata autem illa a Mogantiam es mura a te neverim in alto Ucit . .'in Lotharinxiam, video dicitur uss der Castyen, quem ad modum via inti , tia Emmel ome, via iacia, Linon Oege.