장음표시 사용
581쪽
vallo , in quo inquantisper adquievimus, o us surgeremus, cursum scilicet me intum penitus confecturi, fieri non potuit, quin iterato transitu prius absolutam jam
viae portionem perlustraremus. Ubi cum varia d 3rehendimus aut plane praeter uulsa, quae singulari tamen cum adtentione suis lent observanda, aut minus recte dicta, quam par erat, ea passim, quantum licuit, loco suo reposuimus, eaque de caussa priorem commentationis nostrae parton curis secundis recognitam, & varie auctam typis iterum una cum reliquis omnibus, quidquid ejusmodi viarum e plorare datum est, exscribi fecimus, ut habeas adeo publicas Romanorum in Germania vias uno libello indicatas. Quo si facile neminem non carere P
tuisse, eo saltem arbitreris, quod easdem jam vias in plenissimo suo opere persequutus sit NICOLAUS BERGIERIUS, & omissas ab illo industria liti ratissimi interpretis, HEMICI CHRISTLAM HENNINII copiose suppio
rit, curatius nonnihil ad opusculum nostrum conferri velim elegantissimum viri utriusque opus de ocos puto adparebit, Germaniae vias ως ἐν παρόδω transcuris
rere BERGLERIUM, neque --INIUM curiosius in iis morari, sed e longinquo quasi eas tantum ostendere, neque deesse omnino, quas indictas prat rierit. Neuter itaque illorum omnem exponendi de viis Germaniae occasio
nem praeripuisse videbitur, quamquam lubentissime fateor & prae me fero, multum inde lucis & praesidii huic commentationi suppetiisse. .am seliciter c teroquin minusve in istis viis emetiendis progressi simus , aequi & intelligentes harum rerum aestimatores judicaverint. Ipsemet certe nihil dissimulo, spem auspicatioris suecessiis exiguam valde, imo plane nullam animo me praecipere. Certiora procul dubio de his viis adferri potui sient, si tales obtigissent A γοὶ, doctina & occulata auctoritate praeeuntes, quales in opere suo conficiendo &indagandis maxime Galliarum viis adjutores habuisse, sibi gratulatur B GLURIUS 14 viros u Re reconditae eruditionis laude non minus illustres, quam munerum dignitate conspicuos , ex quibus praesertim honoris caussa ipse collaudat CAROLUM DU LIS, CLAUDIUM NI LAUM FABRICIUM
HIRESCIUM, ERICUM PUTEANUM, aeterna litterariis meritis nomina. tia nempe comparata sunt anticiua ejusmodi opera, ut non lassiciat, ex vetiistis monimentis illa eruere, sed diligenter quoque circumspiciendae sint illarum reliquiae, qualescunque nostra aetas semat superstites. Plurimum igitur praesidii ad veteres istas vias in Germania recte definiendas exspectandum is a viris r rum antiquarum peritioribus, quibus commodum est, per agros illos, Romanis viarum jugis olim sulcatos excurrere, suisque oculis munitionum rudera earumque ductivn investigare. Male quidquam ut susciperent, ea opera vel mi geographiae lucem adfusuri, u commentatione nostra viros aliquos erudiatos excitari contingeret, ingentem illius mercedem atque laudem reportavisse nobis videremur. a Dos e meri ret aa Lactear. propos commmemmi da P Bi ira destratas ctenim de t Empire Romata.
582쪽
g. LVIAE PUBLICAE ROMANORUM , MAGNIFICENTISSIMA OPERA , IN GERMANIA MAGNA NON EXSTITERUNT.
SI Romanorum aedificiis tantum artis & laboris impensum esse miramur, ut vel illorum reliquiae, temporis & hostium insultu superiores, victricis semiis magnitudinem loquantur & aeternitati tradant: in stuporem plane rapiant, necesse est, viarum munitiones, quas, una cum aquae ductibus & cloacarum fibricis, tria magnificentissima Romae opera existimat DIONITIVS HAL CARNASSEVS i γ; ego cerie omnium , quidquid humana umquam indu stria efformaverit, opus maxime laboriosum haberi velim & splendidissimum. Quotusquisque videlicet est aetate nostra Romae confinia pervagatus,
qua limite noto Appia longarum initur regina Diarum a I,
qui non viam istam, aliarum enim Vestigia hodienum conspicua, lubens iam praetermitto, eadem admiratione, qua olim PRO 'o 3 inductus, istam post nongentos a prima munitione annos integram, neque tot saeculorum usu quidquam adtritam, extra historiae suae argumentum, oculatus arbiter, de Leipsit, jam duodecim fere a PROCOPIO inde saeculis elapsis , parum in det rius mutatam, parumVe corruptam, duobus itaque annorum missibus & a. tra , superstitem, & nativo mene robore adhuc superbam suspexerit, neque aliunde, quam a victore orbis terrarum populo tam sumtuosum & aeremum opus exspectari posse, fuerit arbitratus. , tunc deficere prorsus vident notiones, quae & operum & populi conditoris dignitati conveniant, si quando subit, publicas ejus modi vias, non per conterminos Romae agros solum patuisse, neque intra Italiae quidem iubaetisse fines , sed perlo inquas subinde
provincias, una cum Romanorum imperio , tamquam certissima victoriarum monimenta propagari consuevisse, & per omnem fere terrarum orbem iuisse
dispositas, inaci test LUDORVS, Hispale sis Episcopus 1 , & e gestis veterum scriptorum testimoniis, plenius probatum ivit solarissimus iste viarum
BAE. Octb. Lib. I. cap. XIV. pag. - . Dan. i. meri ex latereri CL DII MAUTREN, Paris. MDCLXXll. 43 Servavi mra annorum numerum. a PROCUPIO Fendituum, Met annis paene quinquaginta abundantem, veluti jam observavit IIISTUS LIPSuu de Mami.
583쪽
Romanarum indagator, NI LAUS B GLERIUS. 6 Saecisset tanta omrum publicorum moles, vias istas regias intelligo, si vel nulla prorsus alia ipsi
futura fisissent monimenta, ostentandae Romanorum magnitudini ejusve memo riae ad remotissimam posteritatem transmittendae. Habere simul potuerant provinciarum Romanarum incolae, quotiescunque in vias istas, suis saepe quidem
impensis aut servitiis certe paratas intuerentur, unde in mentem revocarent,
quanti sint suerintve victores sui, & tranquilliori ejusmodi contemplationi v cantes, subjectionis insemiam non suprema excusarent solum necessitatis lege. sed & aliquam dignitatis speciem ipsi praetexerent. Solent humana ingenia durissimis malis frequentiori usu paullatim adsuefieri, & praeter vulgare illud p
tientiae, aliud ex communi utilitate argumennam debellatis provinciis suppetiisse arbitror, quo ista viarum strata, tanquam victricis Romae tropaea, pre fines suos disposita sibi gratularentur. At enim vero, quidquid inde commodi profectum fuerit, miserum ereptae libertatis solatium, & exiguam servitutis mercedem nemo non existimabit. Equidem earum civitatum populi longe mihi videntur set ciores, quorum agri Viarum juga, Romanorum instituto producta, non tulerunt, cum eximiae inde simul sortitudinis, qua intentum servitutis jugum a cervicibus suis depulerunt, probabilis ad modum nascatur suspicio. net illas inter regiones, quibus nullae viarum munitiones, Romana opera conse , fuerunt, Ornamento dicam an opprobrio, principem fere locum Germania, diis ex Italiae situ Gansrhenana, cui additum Barbarae vocabulum Liberae, quod jure somtita est, elogio pulcre compensatur. Quantacunque enim Romae jam terrarum dominae in Germaniam, imperio suo denique adjiciendam, fuerint molimina , nihil sane illis effectium est, nisi ut ista civium suorum oculos mulceret aliqua do, vel potius deluderet triumphatae saepius, quam victi gentis illius imagine. s Parum ossicere Germanorum virtuti ludicra illa tropaea, nisi prorsus ignoritata, ipsorum sane a conspectu quam longissime remota, & evertere poterat a se ii domi tui offendicium finium ingenuitas, nullis umquam peregrini victoris monimentis, aut certe non diuturnis, corrupta & nativa telluris patriae com
ditio , nullis viarum Romanarum stratis sulcata.
ae commentationi nostrae adhuc praelati sumus, Ionge aliena plerisque videbuntur ab ipsa, quam Bonti ejus praefiximus, i iptione. Moquoso Dari r ire A granti Ararim de P Enipire Romala. lib. I. cap. V. pag. 33r.edit. Brax. M. DCCxXVIII. Inseruit hune librum ex Gallica in Latinam linguam ab H RICO CHRISTIANO HENNINo translatum, unλ cum
BKRGIERII eorremonibus . operi suo pereuras posteriores adnotatis, item
584쪽
quos ego fiaturos fissila nullus dubito, qui cim in istam intuiti sum, nobis oc- ciuendum esse censuerint: dig-m tanto feret hie premissor hiatut 1 iidem sertassis aliqua cum indignatione amphoram primum currente rota insituti coepisse, neque iam urceum quidem exire, criminabuntur. Male profecto illos habebit, ιa ri de viis Romanorum in veteri Germania militaribus opusculum, quarum nulla umquam per eas terras paruerit, quod mea ipsius sponte faterer, oportuit satis tempestive. Neque deerunt alii, qui praepost re nimis id concessum esse arguant, eo quod forte meminerint, Drusum una cum exercitu trajecto Visurgis fluvio, ad Albim usque processisse, constituto ibidem in tantae expeditionis memoriam tropaeo, uti DIO CASSIUS pe
hibet, & dis sitis, quae L. ANNAEUS FLORUS 3 memorat, per Albim& Visurgim aeque ac per Rhenum & Mosaim praesidiis & castellis, imo Germanicum post ea ulterius in Germaniam penetrasse, inque Campo Idistaviso, ad Visurgim Arminio cladem intulisse, uti TACITUS memoriae prodidit. D
ductis itaque in mediam Germaniam Romanorum legionibus , non posse ar bitrabuntur, quin adserantur Romanis viae in Germania veteri militares. Ego vero utrumque istud iudicum gemas vehementer moneo rogoque, ne tabellam illico poscant, nec indictam caussam sta agiis decernant nimium festinatis. Quae cum subteriugere conducat, operae praesertim pretium erit, ut notion , quas signandae dissertationi nostrae adhibuimus , recte definiamus, quibus cinratius observatis id simul incietur, ut luculentior eorum constet ratio, de quibus exponere instituimus. Viarum divisionem apud Romanos summam filisse
in publicas, privatas & vicinales, ipsa docet illorum juris prudentia. Vari rum nominum viis publicis additorum, quorum viginti e IULII TABOETIT ephemeridibus historicis adlatas, enumerat BERGIERI , 6 celebre cum primis & usitatum fuit militarium cognomen, sive quod militum potissimum i bore viae issae sterni consueverint, unde maxime nomen istud eas traxisse, RAPHAEL FABRETTUS 8 colli t, sive a fine, cui potissimum viarum munitiones destinabantur, deducendis videlicet per istas legionibus efformatum. Nos illo sane vocabulo quin uteremur , nihil obstare censuimus, cui plurimum patrocinatur DOMITII ULPTAM Juris consulti s auctorisas, qui viarum militarium & publicarum dimonem promiscue ustirpavit. Ne quis imicuriae fortassis admissae ULPIANUM arguat, jungimus ipsi alium eandem in Hismen L. G g g i remi HORATIUS M. Pore. R. I R
585쪽
rem sinagatorem Graecum instirutionum Iustinianearum, THE PHILUM, io quibus tamen in testimoniis, quantumvis sint luculenta, non ita esse acquiescendum existimavere Viri aliquot Summi, quin modos varios, quibus diversae fuerunt a publicis viis militares, sibi sumerent eruendos, & c ratius in illos inquirerent, e quibus presertim memorandi sunt CLAUDIUS
LERUS. r3γ Alias singuli diversitatis rationes, quibus utrumque istud viarum genus distiniam fuit, reperire sibi visi stati Plenius eas recensendi opera i to supersedemus. cum illas quasi compendio descriptas stiterit Juris consultus celeberrimus, cui piner alia merita & infinita paene ornamenta, prisca viarum jura luci suae restituta, aequi elegantioris juris prudentiae aestimatores debent, EVERAMUS OTTO. 1 Quarum quidem conjectiararum licet nulla sese probaverit Viro illi de ipse bona fide certissima praesidia, ex probatissimo quovis scriptore studiose conquisiverit, quibus confirmari videretur exaequata sibi in vicem viarum militarium & publicarum conditio, nihil
inde tamen evinci, quam omnem quidem viam militarem esse publicam, sed contra omnem publicam non esse militarem, de potuisse discrimen in latitudine vel in genere munitionis intercedere, arbitratur. Pronunciandi arbitrium, quale conjecturae isti pretium sit statuendum, in nos recipere non audemus. Nec temere tamen nec inepte factum esse confidimus, ut de publicis Romanorum in veteri Germania viis acturi, militarium cognomen prae reliquis optaverimus , quippe omnium maxime condendarum earum occasioni usuique adcommodarum. Viam publicam, qua cum ex auctoris certe, quem iterum jam antestatum imus sententia, eandem esse militarem, modo notavimus, de seribit ULPIANUS 13 quod sit Iolion publicum, relictum ae directo eretis Uus latitudinis ab re, qui jus publieandi habuit , ut ea publice iretur, comniearetur. Ex variis quae his addenda essent, id saltem subnotamus, vias
publicas non destinatione solum certi spatii ad eundum, ambulandum, eoque libero relicto, sed munitione simul istius a Romanis esse constitiatas. Ostem dii praeter ea Ulpiana definitio, ex ipsa Romanorum mente non condi potuisse viam publicam, nisi a suprem potestate civili. Quam enim in hac lege usurpatam legimus publieandi vocem, idem denotare , quod publicum facere, separare scilicet rem, & eximere commercio privatorum, eamque publicis umbus, vi summi imperii destinare, laudatissimi OTTONIS 16 est observatio. Λus omnibus sibi in vicem comparatis, facile unusquisque animadvertet, vias publicas Romanorum in Gennania Magna vel Transrhenana exstitisse, omnino
586쪽
mno nullis ι7 eamque consequutionem mirifice pati ocinari eantndam negationi, quae simul a scriptoriam silentio, de ab eo, quod nulla eariun superta vestigia, secure satis deducitiar.
DESCRIBUNTUR GERMANIAE FINES, ET EXPO
NITUR UNIVERSA INSTITUTI RATIO.
'Erum posita Germania veteri, per cujus agros du olim militares Rommanorum viae describuntur, non eam saltem terrarum panem designatam velim , quam veteres proprio Germaniae nomine comprehenderunt, Rheno ,
Danubio, Vistulaque fluviis, & Codano sinu, limitibus suis circumsaiptam: sed potius Germaniae fines occidentem verius ultra Rhenum, adjecta scilicet potiori Galliae Belgicae parte, quam ipsi Romani haud infrequenter Germaniam
Cisrhenanam dixere, ponendere visum est, eique meridiem verius Rhaetiam, Vindeliciam atque Noricum adjungere. Ampliatis hunc in modum Germaniae finibus, nil ait extimescimus, ne quis terminorum motorum contra experiri u lit , quamquam non ignoramus, regionum illarum populos a Germanica civiatate avulses, libertate, Germano bono, excidisse, & Romana passos esse imp ria, quod sane quo tempore quibusve modis evenerit, seo deinceps loco e plicabimus, cum ab instituto nostro proclus alienum haud videatur. Presidium enim sententiae nostrae in eo ponimus, quod gentes istae, uti est veri simillimum, ςommunes cum reliquis Germaniae populis adnoscant origines, deinde quod Romanos dominatus, non nisi florentissimis demum eorum rebus experti, Ge manos tamen mores & instituta servaverint, denique quod vergente ad lapsum Romanorum imperio & Germanorum civitate ordinatius condita, posui nil quasi jure in eandem redierint, nostraque adhuc aetate maximam partem Gemmaniae finibus contineantur, eximia Imperii Romano Germanici portio. In his sane regionibus, Magnae olim Germaniae proxime adseubus, habitaculis Gemmanarum gentium, veteris Imperii Romani provinciis, passim deprehenduntur viae publicae, Romanis auspiciis & moribus dispositae atque munitae. Quas cum eruditissimi viri, saeculi & gentis suae ornamenta, qui locuplςtiori adparatu i structi, antiquissimam communis patriae historiam aetate nostra publicae luci r siluierunt, circumspecto studio & disquistione sua non iudicaverint indignas, nec utilitatis, quam Vetus inde sceneretur Mographia, omnino vacuas: neque pos desperavimus, aliquod certae operae nostrae futurum esse pretium, si viis istas peculiari libello breviter descriptas, una veluti tabula simus exhibituri. quam ubi jam suspensum imus, monendum esse duximus, ita nos in viis istis investigandis describendisque illarum compendiis, esse vinaturos, ut secundum temporis ordinem, quo Romani Germanique de imperio illi, hi de libertate in his terris deceriaverunt, ubi vis adnotemus, si quas in istis provinciis vias esse unitas, adpareat. Ita vero, quam nobis ultro diximus, ordinis hujus legem observabimus, ut singularum viarum munitiones ad auctores suos, si de
I Restringere non nihil videtur hane adsertionem aggeratus trame . si PHLLlPPI CLUVE Ril arbitrio standum est, permenphaliae tractum editus. Domitio plerumque auctori vindicatus, de quo copiosius disserendum mi S. VIu.
587쪽
illis constitem, reseramus; si qua Moerrerit, cum conditor ignorarire, circa illius Imperatoris aevum exponamus, quo primum a scriptoribus memorari r 'peritur. Nec conquirere animus eu leviorum conjecturarim fu raginem, unde viarum ejus modi vestigia per taediosa demum ambagum diverticula e longinquo conspici queant, sed quod in mereritione, tumultuario paene studio conscripta, qualis est haec nostra, Eoi potest, eas tantum persequemur vias, quae certae satis, eoque nomine memoratu -ntur digniores ; notaturi simul obiter, quod ajunt, alia Romanorum opera, qtae ad viarum militarium m nitiones perperam aliquando reseruntur. Repetenda i tur erunt comment tionis nostrae argumenta inde a Julii Caeseris mate, quo Imperatore priurum Romanas aquilas in Germaniam prolatas esse novimus. Subsistere demum IR
bit in entis Imperii Romanu, modo, ad cujus mam usque inementissi inter Romanos Germanosque s inde in ipsis Germaniae eique vicinis regionibus bellatum est, nec inde Romanis viarum istic muniendarum defuit occasio, donec Theodosio M. Imperatore satis functo, ea rerum commutatio repente id modum exorta est, qua tantum abfuit, ut Romani de Germania lacesse ne quid de viis, per illius fines ordinandis, adjiciam, cum effectu potuerint cogitare, ut ne intra adstrictiores Italiae quidem limites a Germanorum armis aulaicato sese defendere, ipsis contigerit. Investigabimus prosecto hujus generis vias, quousque licuerit, preta pede sequuturi scriptores idoneos, qui tamquam γοὶ peritiores , vias istas vetustate collapsu digito demonstrent,& nobis per obscuros jam calles deambulaturis, facem praeserant. Quibus adestituamur aliquando praeeuntibus, aut una cum incertis dubii haereamus, ominios & animos juvabit advertere ad milliares lapides eorumque titulos, velinad merculiares statuas, quibus erectis non adserere magis operi suo immori litatem, quam erranti viatori succurrere voluere conditores. Nec emolumento minori, quam voluptati foret lucem commodare instituto nostro ex antiquis Romanorum nummis, certissimis alioquin operum publicorum praeconibus, si quos eorum umquam exstare Vetus Roma, aut ad nostram transmittere voluisset aetatis mediae invidia, unde militares Romanorum in Germania viae possent aliquantisper illustrari. Solabitur illam aut egestatem, aut taculi nostri jact iam, & ipsi simul ignorantiae atque incertitudini, quacum colluctantes, maxime ubi ad sequiorem aetatem pr-ediendum est, 'ispe numero nos relinquunt pasto infrequentiora scriptorum de hujus issedi istas suffragia, aliquantispremedebitur ANTONINI Imperatoris itinerarium ἰ curioliis viarum index, &studiose huc conserenda tabula ista geogranhica, ouae a verustate, qua omnes superat, pretium & continendationem, ab eruditinimo possessore, qui primus innotuit, CONRADO PE INFERO , Patricio Ausustino, vulgue cognomen olim sortita est, & adhuc retinuit, quamquam e latebris lais nostra demum aetate in excelsiores sedes transmimuit, utpote inter litterarias' opes
Invictissis , EUGENII FRANCIRI : Sabaudiae Principis re ra,
inde una cum illis ex ultima Incomparabilis hiemis destinatione splendidissimo domicilio, quod Minmm cimeliis pridem instructum servat, de sacrarum lar sitionum munificentia in dies auget Augusti us Imrerator CAROLUS VLpita dubio illatae insce adminiculis subfulti, vias istas bono animo ingredimur, ' stantaque fieri potest citra curaia camone P equemur.
588쪽
C Iulius Caesar iri rerum gestarim magnitudine, successe atque frictu .
. omnes populi Romani duces , qui superiorem aetatem virtute sua colluis stravere, longissimo seperavit: i in maximis ejus acinoribus accensendum est, quod aliquot Germaniae populos, quorum alii vix de in ante lustris in ipsum Italiam acina sua pertulerim, & ipsi Romae ultimo fuerunt terrori, non iussi post ambiguos tandem castis Φα, jam omnium Romanorum primus, in ipsis eorum sedibus debellaverit. Qui sime Imperator, licet preteriri potuisse in
hac commentatione videatur, si vias ab eo in Gemania conditas quaesiveris , quarum nos quidem nullam novimus: ideo tamen nobis est commemorandusis quod pontem Rheno impositum, omnium haud dubie primum, ad eum reseret iubeant historiarum monimenta. At junxere ipsi Romani viarum & pontium curam, cujus rei testimonia saepe numero in marinorum occurrunt titulis I a neque nostrum igitur erit, hastrando vias, pontes praetire. Moverunt C. larem fiequentiores Germanorum in Galliam incursiones, & postulata contra Suevos ab Ubiis auxilia, di post Usipetes Tenchret que iugatos, equitatus iularum pars, quae praelio non interfuit, Mosam ame mimentandi praedandique caussa transmiti, deinde post Porim iugam trans Rhenum ad Sicambros a
x Exemplo esse poterunt marmora ista vialia per Vindeliciam & Noric- .i in honorem Lia septimii Severi Caeseris & utrilisque filii. ob vias per istos tractus aut recena munitas, aut instauratas x passim disposita, quorum aliquot ad posteritatis notitiam pervenerunt, imo quantum ruspicari licerahodi num supersunt, exhibita in MARCI VELIERI Antiq. agri Ainu L Momm. pag. σορ. ολ edit. I rimb. MDCLXxxll. V IANI GRUTER m. M pl. CLVll. a. 3. . r. Quorum licet pleraque suo loco insoluat fini adserenda, ubi de Caesarum istorum eura, quam viis in Germania eo dendia impendere dignati sunt, exponi ordinis de instituti ratio iusserit evissim tamen est ex his marmoribus integram in iptionem unis. quoa primo prae reliquia loco posuit V SERUS. in observationis nostrae exem plum α praesidium hie adlegare. En. ustur inim sequenterii in modum.
589쪽
ranti populi, cujus auspiciis bellum gereretur, dignitatem, legiones non aliter,
quam per pontem transducendas esse, decerneret. Pontem igitur decem di rum spatio construxit, & transdisub exertim ea omnia exiequutus, quorum caussa tantam expeditionem molitus est, metit Germanis injecto, Mus liber,
iis , SigamDros ulnis, post dies decem de octo trans Rhenum omnino consumtos, in Galliam rediit & pontem rescita, quae omnia & ipsius pontis conditi rationem plenius ipse C IULIUS CAESAR a exposuit, tetigerunt etiam
PLUTARCHUS 3 , & DIO CASSIUS Itaque effecita est, quae princeps suscipi eadi tam ardui consilii erat caussa, ut intelligerent Germani, de posse & audere populi Romani exercitum Rhenum transire, idemque illos eodem iterum conatu successitque Caesar docuit. Paullo enim post ea, quum ladiicio, minis de Ambicinx, Trevirorum ille, hic Eburonum Princeps, Nerviorum, Menapiorum , Attuaticorum, imo & Transrhenarum gentium, Sueuorum praesertim, auxiliis subsulti, Romanis arma di clades inferrent, Caesar disjectis Nerviis, Treviris iterum profligatis, occisoque illorum Duce Induci omaro, debellatis Menapiis 1 de eo, ut pacem peterent adactis, Rhenum iterum Onsire, duabus potissimum de caussis constituit, partim ut auxilia contra se Treviris missa ulcisceretur, partim ne Ambiorix receptum ad eas regiones haberet. Pontem igitur paullum supra eum locum , quo antea exercitum trans. duxit, faciundum curavit, & opus istud rinta atque instituta ratione, magno militum studio paucis diebus enectum esse, memoriae ipse CAESAR 6 pro didit. Firmo in Treviris ad pontem praesidio relicto, eduxit trans Rhenum legiones contra Suevos, quorum fiam in silvarum latebras cognita, reducendas istas statuit. Ne tamen reditus sui metum Germanis tolleret, partem quidem
pontis ultiniam, quae Ubiorum ripas contingebat, in longi rudinem CC pedum scidit, at in extremo ponte rurris tabulatorum IV constituit, eique loco magnis munitionibus firmis, de praesidio praefectum dedit C. Volcatium Tuulum cum ipsum, quocturumque pontem Caesar construendum curavi stui suo proprie latis adsignare vix licet, cum nec ipse praeter Ubiorum S Trevirorum fines, quos ille contigit, hac de re speciatim magis quidquam
fuerit commentatus. Priori expeditione pontem haud procul a confluente
Rheni & Mois fluvio isti fuisse impositum, inde colligitur, quod eo usque Romanos fugitivis Usipetibus Tencliterisque institisse, captumque deinde statima Caesare Rheni transeundi fuisse consilium , ipsius CAESARIS 3 commentarii fidem
. a ommm. de Best. Gaa. Lib. IV. Cap. xn ρει. Pontem ipsum , tabula aenea delineatum, editio C. IULII c. ARIS. ex musto JOANNIS GEORGII GRAEvII. Lugd. Bat. MDCCXIlI. adornata, lectorum oeulis subjicit.
sedes suas potissimum MDCCXXXI.
590쪽
fidem Sciant, quamquam obviam ibi lectionem dubiis suis vehementer solicitat PHILIPPUS CLUVERIUS y , ponendum potius Rheni & Mosellae conss
entem ratus, quam contra emendationem copiose disputavit I O, NESIS,L CUS PONTANVS ro . Sunt haec paullo abstrusiora, nec certitudinis indoquidquam, nec aliunde capi potest, quae difficultas magis ex eo redditur impedita, quod nulla hodie utriusque istius pontis rudera, nulla reliquiarum vestigia supersint, quae de vero situ tutius conjiciendi praebeant occasionem. Uti enim extemporali paene opera pontes isti fuerunt conmisti, ita destinatione sua partim, partim fatorum necessitate non nisi temporarii, nec aeternitate a que stequentiori usu suo , uti alia Romanorum opera solent, aeque fuerunt memorabiles, ac consilii novitate summaque ipsa gloria, quam e communi Romanorum consensione & adplausu conatui tanto adhuc inaudito, accessisse, Iuculento indicio est, exhibitum inter publicas & lemnes pompas, quantum ex FLORI ii testimonio colligimus, victi Rheni simulacrum, quum A. U. C. DCCVII. per quatuor dies continuos, de Gallia, Aegypto, Ponto & Astica, Caesar, DIONE 11 teste, triumphos ageret. Et postera sane Romanorum aetas novos & prosperrimos istos Cariaris conatus, inter pulcherrima lacinorum militarium specimina reponendos, & ipso CaesMe cum primis dignos esse ce fuit ; quem ad modum cogitasse secum mihi videtur, qui, cum in fictitio isto Deorum convivio Caesari cum Alexandro de virtutis & rerum gestarum principatu contendendum esset, Romano illi heroi verba satis magnifica de iterato Rheni transitu, ad trajectum Alexandri auspiciis Istrum comparato, adfingit 2UMANUS Imperator 13
RES ROMANORUM CONTRA GERMANOS A mTI. CAESARIS AUSPICIIS GESTAE, ET GALLIA OMNE AB EODEM ORDINATA.
T torum molimin- , quae C. Iulius Caesar debellandis aliquot Germaniae populis, Cisrhenanae p sertim & Galliae Belgicae colonis impendit fructum tulit ex serore pronepos, adoptione in gentem Iesiam transcriptus, cui omnia Caelaris facinora, stabiliendo unius dominatui destinata, cesserunt, Octavius Caesis Augustus. Hoc jam rerum potito , ingravescunt Romanorum& Germanorum bella, di luculentiora paullatim exseruntur indicia, unde non Germaniae Cisrhenanae solum, insigni Guliae Belgicae portioni, sed de aliis r gionibus , quae Germanis incolis paruerunt, adssitam provinciae sormam , e que simul occasionem, viarum militarium muniendarum, Romanis paratam , cognoscimus. Noricum enim circa A. U. C. DCCXoIII. P. Silius , si