장음표시 사용
541쪽
noster ex libera Miseritate 'Uati no risidelis in truulis telonis monetis Derare debuit: rim utique respicit etiam, quae & facta sunt, & ulterius debent, non saltem possint neri, si icet, β quid os regius sperare Abuit in monetis ex Gera hareditate Adiaberti, necesse est, prius merint monetae, ii de aliquid provenire potuisset. Jam ureo quod non fuerint, dedit adversarius, dabit ergo etiam, quod nihil ex hareditate libera Adalberti sperare debuerit, quodque illo fisci jure cedoe nunquam potuerit Caesar, quia nondum extiterat, cum collocare. prius debuisset summam, quam quaestum exinde
XXVI. Haud leve porro fessitatis documentum petitur ex eo, Mod imposior limites Advocati in habendis placitis praeter morem & smum Cancellariae Ludovici haud secus constrinxit, ac si isto seculo ejusmodi si raab Advocatis in coenobia, cumprimis circa lacum Bodamicum, fuerint patrata, qualia tamen Conringius , quamvis sedulus scrinia veterum instrument rum ut scrutatus, non invenit, nec ipse Hypera ista nuperus protulit. Nos equidem non insidias ibimus, datas P quando Advocatis lem, ad quas sese
componerent, dum curam monasteriorum agerent, tam varias autem , tamque duras jam a Ludovico Pio latas cautes , negamus atque p megamus,
ipso nobis patrocinante diplomatis Defensore, qui nullum reperit, quod quoad hanc sui partem Undariensi responderet. . XXVII Insuper fraudulenta diplomatis fabrica patet porro ex
his verbis: Si quis autem homo, misisset potesatis exissens , susu temerario contra hoe privilegium agere praUMiserit, adit prafatum venerasiae monasteriam, me aliquas ejus pertinentias beneficiati causa cuiqvam homini eouedere temptaverit, ni resipuerit, D' bis nostris institutis aequieverit, nomen er memoriale - δει de libro Ditas tractum maneat in intereum maledictum. Dirae sat graves,
di vix de venerabili Ludovici Pii ore pendentesi Certe non erat ista conis indo Regum Carolini inprimis seculi, ut violatores diplomatum facile ariath mati addicerent, quod iterum exinde probatum imus, quia non extat docin mentum ejus aevi, ex quo contrarium erui possit. Nimis igitur ineptum fuisse oportet confictorem diplomatis Undariensis, qui cum tot extiterint genuina Ludovici Pii diplomata, non tamen ad ullum istorum ea, quae in Lindariem
si praecipuum locum habere debuissent, stas apposite componere, & sic vel in prioribus saltem, taudem occultare potuit. Sed quid fraudis inquiet I sit ita. An ergo insolitae execrationes illi aevo Nonne ex ipsa Ludovici Pii aetate exemplo sunt literae Concilii Germiniacensis in Gallia anno post obitum Ludovici Pu IV. habiti ὸ quibus omino Patres ejusdem Concilii non silum beneficia Ludovici Pii coenobio S. Launomati exhibita multis depraedicarunt verbis, sed & diras violatoribus addidere formidabies. Namque in contexti'literarum legitur: Si quis ergo quod asset I hujus privilegii destructor, reuein ejus destructionem fraus lentus machinator in posterum emerserit, statempropriam negligens-aliorum fatalem persequens, secundum potestatem ligandi aesolvendi nobis per voluntatem Christi traditam, intereum cum vinculo perpetu damnationis extra beatorum requiem istamus eum omnibus, qui in hae nequitia et eoasentiunt, nisi boe eorrexerint, qui quod ad salutem multamum animarum provisum est, impie non timet infringere. Addit Iesbita: Intortum a SIMA fulmen, D' quicquid Ma samerat, taratus Cinus Francorum tum Rex ratum, dato diplomate habuit. Unde eonsequens es, mira modo ab illius feruli moribus alienum fuisse, pro sola violatione priuilegiorum monactis indultorum parui mn perZetua damnationis pom interminari. At enim quis non videt, magnum
542쪽
num discimicii esse inter laicum, qualis Imperator Ludovicus erat, & inter Clericos, quales Germiniacensis Concilii Patres fuerui rὸ Non dicimus alienum
filisse ab istius seculi Clericis , qui ligandi & lvendi sacra potestate usi . sed
tum non e more fuisse putamus Regum atque Imperatorum, ut horribili an themate damnassent, qui sacris eorum constitutionibus adversarentur, prane tim quia ipsis eorumque successoribus non deerant alii coercendi transgressores modi.
. XXVIII. Denique mala fides sub finem diplomatis se prodit in
voce ad iniri, quae sine nihili & iii publicis chartis eiusdem aevi minus ustata , minimum curiam Ludovici Pii non redolere, exinde palam fieri potest, quod a Notariis nullibi merit adhibita, sed sigillare & nari γα sint usi. I no, quod singulariter notandum est, in Campidonen sis Ecclesiae privilegio, quod
Hi inmarus Notarius triduo ante, quam Lindavi ense consimplum fertur, com- potuit, legiture annuti nostri impressone jussimus Aristare. Neque enim probabile est, Hirmitunarum a coniueta formula tam cito recedere, certe inco dirum vocem pro recepta usurpare voluisse. Ceterum de addito monogrammate Ludovici etiam siquid monendum, ac haud immerito quaerendum, unde in diplomati Lindaviensi accesserit, cum tamen de propria mora subscriptione contextus nihil habeat. Legat enim defensor, quotquot vel apud Mabillonem, vel alibi extant Ludovici Pii diplomata, & ex tanto numero unicum talem, quod sit genuinum, producat, in quo, ubi monogramma additum , etiam in ipse contextu manus propriae non fit facta mentio ; vel ubi sit omissum, non
sinuat quoque sermula de sibi criptione manu propria facta sit omisi LXXIX. Restat ut diplomatis confictorem, tanquam hospitem in historia antiqua ob Rabanum pro Sanctis Meusia Moguntina nistropolita vendit tum accusemus, criminisque Usi non injuria damnemus. Demus enim diploma
Lindavi ense jam anno Christi DCCCXXXIX. conditum clicet contrarium facile ex superius dictis pateat quaeso, quomodo is laudato anno Archiepiscopus
esse potuit, qui consentientibus omnibus bonae notae Historicis anno tandem DCCCXLVIL ad hanc metropolitanam cathedram evectus est, cum antea A batem Fuldensem egerit quamvis ab Oigario Moguntinae Ecclesiae Praesule, quod Ludovici Germanici partes adversus Caesitaem Lotharium foverat, anno DCCCXLIL ex invidia remotus fuerit. Quo ipso simul concidunt, quae nuperas Scriptor de amore orgarii erga Rabanum, sive ex ignorantia historiae, sive studio partium adductus confinxit. Interim lectu digna stat, quae de Rabano consignarunt Iolla Τrithemius de Viris I fribus, Nicolaus Serarius in rebus Moguntiaris , Maxime Reverendus Dn. D. Praeses in Psitiquitantibus meatus Thuriviael, de Christianus Franciscus Paulini in Thestro IIIufriuo His rem Coiabis. Bene autem est, quod ipse nuperus Desensor agnoscit, ali num a veritate esse, quod Rabanus anno seculi noni XXXIX. Archiepiscopus Moguntinus fuerit. Quoniam tamen reperire non potuit, qui Gordium n dum hunc solveret, uno ictu eum dissecuit, mendum hoc Notarii esse dicens,
ut qui pro rio Rabanum scripserit, ves Moguntinum Praestilem dixerit, quem Fuldae Abbatem nominare, ves denique, qui ingario Rabanum jungere debuerat, sed ex oscitantia & oblivione hunc solum posuerit. At quanto rectius fecisset Hyperaspistes, si , quod olim Coenobilici Patroni fecerunt, hunc scopulum devitasses solicite, ae plane intactum resiquaere. Recognoscat
ὲnstoficit. Quis enim simae mentis homo credat, Hi inmariam Notarium tot chartis scistendis ex tum, ac non minus totius Imperii quam curiae, cui se viebat,
543쪽
viebat, Imperatoriae gnarum, tam enormiter oscitantem a e laede obliviosiam fuisse, ut pro olgario, Archiepiseopo tum temporis Moguntino, Rabanum Abbatem Fuldensem substitueret Q Nam quae de Rabani tot ante annos ita Praesuleni Moguntinum praedestinatione afferuntiar, tam sunt ab omni fide omnique veri specie aliena, ut magna non modo meam parvitatem sed Viros eruditissimos atque prudentissimos adiit iratio subeat, ad haec de Dirae potuisse defensores monasterii. Interea agnoscimus hic sincere, ac religiose fima veneramur divinam proVidentiam, quae, quantumvis permiserit, ut in re m menti magni, & ad libertatem insignis S. R. Imperii urbis spectante, technae ac saudes agitarentur, sic tamen pro inessibili sita sapientia disposuerit, ut dum tam crasse in historiam impegerint impostores, ex illa ipsa nota omnis offucia. rum machina feliciter disjici ac disturbari possit. Neque dubium est, quin porro divitia bonitas afflita patriae contra adversarios omnes felicissimam opem latura , ac tandem tot apertis aeque ac clanculariis molitionibus obicem positura sit. Id quod, ut clementer iaciat, ac valide, ex intrius oro suspitiis, iisdemque praesem caput finio.
ήCArolo Crata sine mascula mole extincto, novoque Imperatore Amulpho
ex Carolomanno Ludovici Senioris filio & Litovi da concubina ex Ch rinis orta, prognato, variis modis distracto, Francorum regna , Crassus conjuncta habuerat, rursus dissipata lant, tot aemulis plerasque Italiae partes occupantibus. Restaurarunt etiam Burgundiones regnum suum , quod annis fere CCCLXVI. Francis paruerat, in Regem superioris Burgundiae Rudolpho quodam creato. Haec autem omnia ita mese habuerunt Arnulphum, ut nihil intentatum relinqueret, quicquid ad evertendos regni amulos posset secere,
frustra tamen diu laboranti hostes in saxosis Alpium jugis abditi haud dissiculter se sit bducebant, ejusque conatus suffaminabant. i s. II. igitur Uversis Imperii clavum suscepisse videtur Amulphus. ARue utinam pertinax fortuna ulterius Germaniam urgere destitisset. Venit
544쪽
autem ex Scythia Samiatiaque Asiatica, Tanai transito, Ungarorum innum rabile agmen, toti Europae bellum minitans, inprimis autem in Sarmatiam Germaniae propiorem se diffundens. Ansam bello datam nemo hactenus Scribptorum plenius indagare potuit, aliis domo expulsi, aliis vero aviditate novi Ioli Europam iii gressi vidAantur, nonnulli ab Amulpho ipso adversus Stavos in
'ain ilium evocatos esse judicabant. Prima, quam occupavere, terra Pannonica
erat, cujus veteres incolas postquam absorpserunt, sedes illas dep dationi de depopulationi univeiis Getinaniae delegerunt. . III. Amulpho anno DCCCXCIX. veneno sublato, infelix Lud vicus filius ejus, prope puer, sceptra Germaniae capessit. Et sane Deus ita di
Posuisse videbatur, ut Carolingorum Imperium, quod secundo cursu antehac ad summum fastigium penetraverat, multis iisque gravissimis motibus concus.siam, simul cum prosapia in hoc Principe totum destrueretur. Omnia enim varietate fortunae jactabantur, nec spes ulla suberat, gloriam a majoribus acceptam posteris relinquendi, ac tanta mox sub exordia regni ejus Germaniam
omnem calamitas vexabat, quanin nunquam antea audita erat.
g. IV. Praeter intestinos Imperii hostes anno DCCCCL Ungari quoque agmina sua Germaniae admovere: Italiam tamen primum petiere, civili discordia turbatam, quaeque suo pavore felices reddidit hostes. Jam in ipsum
Berengarium Italiae Regem cudebatur faba, cujus exercitum, cum veniam impune discedendi Ungaris denegaret, ex improviso irrumpentcs , tu i diu , runt fuga. Ex quo dein non prius Italiam reliquerunt, quam pecuniae ingemtem summam accepere. Viiantur Uutprandus. U. LI. eap. V. er n. He mannus Contractus in Gramico. Stumptas M. m. Aventinus A ML Eoi m. IV. Crufius p. LI. M. LII. cap. V.
F. V. Posthaec ad oppugnandos BHos cum immanibus Barbarorum copiis venit Cusi ila Rex Ungarorum, nulla ratione habita foederis, quod vixdum quamvis, ni palam est, dolose satis renovarant. Bojoarios, fiducia
foederis nihil mali metuentes, nomen & fama Ungarorum, maximum utique in bellis momentum , pavidos reddidit, ita ut, quo quemque aut spes aut metus duceret, dilaberentur. Ungari interea omnem, quae est infla Massum flumen, regionem igne & ferro misere vastarunt, brevi tamen post Bajoarii, Luit pol do quodam agmen ducente, sortiter hostem repulere. Praelium coinmissum est insta Viennam Austriae metropolim, splendidissimam nunc Caesarum
sedem. . VI. Ludovicus interea desperata pace ad leparandas vires bellumque impigre renovandum intentus, anno DCCCCIV. hostibus obviam ire decrevit. Principes regni omnes Regem in aciem secuti, ea quidem mente, viactoria ut potirentur, sed mortem pro patria non recuserent. Maximae utrobique copiae, praestabant barbari, nondum tamen noverant aperto Mane congredi. Insidiis igitur confidebant, & vel lacessendo vel circumeundo Germ norum cohortes, saepius vicerunt. Caesi sunt Germani primo in ipsis Ungar .rum campis, Lui oldo etiam duce amisse. Confestim etiam ad Ludovicum, qui eum parte copiarum Massiburgi si1bstiterat, agmina victoris delata stat, cumque ita perculerunt, ut exercitu omni insidiis hostium relicto , ipse cum
paucis vix barbarorum manus effugeret. Hinc omnis caedes atque direptio
Bajoviae secuta est: cumprimis autem Aventino teste rabies ipsorum in do struendis monasteriis , abducendis di stuprandis monialibus, profanandis sa-Holinum L. B b b eris Di ilia eo by oste
545쪽
eris, & dimnc, si scesina ficinoribus sita patiandis, grassata est, catalui diuinloca mulitiora vi oppugnare nondum didicerant. Neque tamen haec solius Bajoariae erat fortuna, sed omnis omnino regionis, quae intra Rhenum, Mc num de Danubium sita fuit. Namque mox Franciae Ducatus stragem immensem smisit: deinceps Alemannia omnis exercitu hostili repleta, diruta & dev stata est. Imo nec Rheni rapidus fluxus transitum inhibere potuit, sed ad ii tora ejus dilapsi hostes, omnibus prius, quae moveri poterant, direptis, dum trajecerunt. Exinde ad depraedanda Turegiensis pagi coenobia ditu a se accinxere, armisque omnis Alemannia Helvetica strepuit, & ubique rum prospeetium sumus prohibuit. Non hic loci, sive Episcoporum , sive Abbatum, sive aliorum ex Clem melior fortuna fuit, atque illorum, qui
Rhenana littora incoles ant, adeo, ut qui Helveticam Aleinanniam aut etiam laevam Rheni oram habebant, in tutiora, quae videbantur, loca qualia nomnulla ex Romanorum excidiis reliqua erant se conserre necessum haberent Hax sinistra Alamanniae Banariaeque ista denique animum Ludovici Regis mululum perculisse, quis non at Θ Neque enim vel consilium vel vocem ulli a licorum praesentis periculi species reliquerat, quos pertinax fortuna ulterius gravatura videbatur. Unde iterato praelio aleam belli tentavit Ludovicus, sedo hoc victus omnem omnino spem ea recuperandi, quae amiserat, abjecit, &ut nonnulli ferunt, pacem auri pondere ingenti redimere nullus dubitavit. In annua insuper tributa consensisse, docent successorum Ludovici gesta, modo ut quietem Germaniae dulcissimam restitueret, vasis etiam aliisque monasterim rum ornamentis, quae hostium manus effugerant, in hunc usum collatis. Coim serantur Hermannus Contractus ad annum seculi decimi sexnim & sequentes, Aventinus Aunalium M. IV. Stumptas in cironico Helvetio. Bucesinus in Graniso Constotiensi
. VII. Ipsa haec bella, quod mortem insuper praematuram ultim Carolingicae familiae Imperatori attulerint, ex aliquot scriptoribus colligimus. Contra, reparata utcunque quiete, Germanos in andis urbibus, palatiis &inprimis monasteriis ibiduisse, sequentium temporum docet historia, legique
merentur, quae de hoc argumento scripsit Vir omni laude major, Hermamus Conringius in Dissertatione de Urbibus Germanis. Nos, ut de Lindavi ensi
Coenobio quaedam asseramus, ipsa temporis ratio dictitati Illud enim olim ad littora lacus Bodamici situm, hoc demum seculo decimo in ipsam insulam, eundemque, ubi nunc viget, locum fuisse translatum, asserere nulli ciuiat, mus, praesertim, cum id non solum sana ex tempestatis hujus dissicultate sumta ratio suadeat, sed etiam Caspar Bruschius in insigni Lollio de Insis Mureo hoc fateatur. Quoniam autem stactimoniales pluribus inde annis inclytae Liud viensium Reipublicae gravissimas de hac translatione lites moverunt, digna res videtur, quae pluribus discutiatur. . VIII. Disceptarunt hactenus aliquot siriptores Pontificii cum PDtriae meae Patribus de tempore, quo Coenobium illud in insula fuerit extructum. Nihil intentatum illi omisere, quo fictitio ejusdem coenobii diplomati etiam hac in re veritatem adstruerent. Verba diplomatis, quae de primo monasterii sint agunt, haec sunt: is Adalbertus fidelis Vasillus noster, & sacri Palatii si Comes, obtulit obtutibus nostris quoddam Coenobium sanctimonialium, is nomine Lindaugia, situm infra lacum Withsee. De nomine Lindaugiae
actum supra est satis, nec est, cur quaedam repetamus. Tum vero constat e
superioribus, cinnobitas diploma uam ad annum DCCCXXXIX. referre,
546쪽
quo ipse ex eorum mente natales simul inclarescerent eoenobiu Sed iis pra empia rest , de priori natali solo finem erimis soliciti.
h. IX. Locim laitur, quo a primo inde exordio sito conditum G nobium, iuvie margines lacus B mici, & quidem dextram versus in promontorio sive cornu quodam, uno fetetne militia ab Rodo di insilia Undat giensi distante, Excellemusimus Coruingius m Censeo a saepe dicti di maria L domisto, e. XIV. phiribus demonstravit. Argumenta ejus brevibus repet mus. Et primum quidem desumtum est ex Idyllio isto Meselliano, quo is auctor altodia monasterii, quae in illo laeus istiore prope cinestum Nastabum gense olim habuerat, designat, disistisque verbis translationem coenobii in insulam recenset. Alterum suppeduant sinerstites illae denominationes pag
rum Humhomii 3e Nominetbachii, quae -e non nisi monasterii alicujus m numenta redolenti uim enim nescit, Misas olim di- vim coenobilicae
dicatas viremes P utut hodie nomen illud refugiant Lindisienses suis virgine Tertium petitur ex inet, Idyllii Masiniani parte, qtiae. octae docet, Uasse iburgi primum vixisse Abbatissam, post factam autem translationem Praeis ramonasterii talem pristinam obtinuisse, donec illa vendis Dynastae cuidam Msese io, qui eandem rurius Ultio. & Mamuaeso, Sehesimbergis vendia derit. Huc accedit quadringentis inde ab annis omnium ore vulgata sina de ista coenobii lab tilias Lindoienses translatione. et i l , g. X. Eximiis hisce et mentis Comismams imiser acciri di is, Pauca, quae reponeret, hiscit novus Conringit advertam. omodocum, que tamen illa sint, praetermissis convitiis spectabimus. Primo inquit: Miraram dictu, γω, qui Brimis κοα erodis, orieo , eradat eidem Poet . Quasi vero ves omnia, quae sciiptae Historici, alba linea, quae autem ceci aeriam Poetae, atro carbone sint notanda, nee ex ipsis etiam carminibus historica eruenda sit veritas. inod sane in hoe Myllio Braechiano majorem habet I cum, quia ad formam scripti historici compositim , cum veteri Eunae tura scriptis antiquioribus innititur. Rud P quod nee Coruingius amnem fideminimat historiae iuditanae, sed in quibusdam isthim vacillare ostendati Jam vero, quod metris miserabilis huius sic enim vocat Poetae fidem sinuem denegat 'pera ista, rerum sumam nimium studiosi, α neque sic tamen sat providi hominis est. Praeterea Sebastianus Munsterus docet, Abbatissam Li dariensem adhuc superiore seculo minethingi non la praedia possedisse. Imo testatus est Mideriis in Opere A Agerim p. 31 a. nunquam coenobiales hoc ipsum negasse nec negare potuissα Et utinam scrinia aliorum circa lacum Bod: icum coenobiorum minuere liceret, fortassis pium ejusdem au gumenti simpla, quae Id illio Brutatii responderent, in aprieum prosinentur. Maneat igitur fides penes Poetam, usque dum luculentius ostenderint adversus, caserninis huius figmenta, di semis ratiotarus contrarium evicerint. Ad alterum argumentum audendo Contingio inrandis, ae si canenti Muschio ipse cum contribulibus suis illepidam & anserinam accinisset musicam, diam Nouauisor, aetium D Nomen aerium Winemurgo vicina, a Nonnis prope habuantibus dicta, asserat, & quasi pueriles conjecturas a ista nominis noratione desivinias lectori ob dati non erat, cur scommatibus meris hic pugnaret novus scriptor. Saepius enim ex ipsis nominibus potissima a quitatis mon menta deducuntur: nec dubium est, quia haec ipse nomina Mamen chium D Nomisnbomium a Nonius condita, vel post varia excidia pagis ibidem iamemoriam simctimonialium, olim eosdem amras incolentium extruetis, indita
547쪽
hus in insula degentibus mutuare potuisse pagos illos, cum adstrictius vitae go nus, cui olim adsuevere, non sitae ipsis in agris tam longe dissitis Deque tes esse permiserit, ut tandem ipsis praediis de tuo nomen condiderinti Coii. ier, quae de monialium arctiori vivendi consuetudine habet Hepidanus eap. A Min Vita mil-ada. Vero igitur manet simile, coenobium vel in his ipsis agris sua habuisse initia, vel lutem vicinum illud Nassemurgense istum natale habuisse, it per plures annos usque ad Ungaricae depopulationis tempus M dem storiusse. Neque tamen ex eo, quod duo pagi a Nonnis sive monis, bus nomen acceperunt, consequens est id quod putat Conringit adversarius
seminum coenobium intra Lindaugiam extitisse, cum in altero sedes esse, alter proxime coenobio adjacere potueriti XL Quod ad tempus translationis attinet, plerire erudi , qui unquam animo ista volutarunt, translatim coenobium eo putant tempore,
quo omnis Alamannia hostibus Ungaris obruta est, idque circa annum DCCCCX. quo potissinium tempore Ungari omnia ad littora lacus Bodmuci
Bervaserunt , cumprimis autem in monaclo ac moniales acerbissime fierierunt.
Maiae autem hostium rabiem ut es erent sanctimoniales Lindarienses, tutiora quaesivisse loca, quis dubitabit Θ Quarum receptioni cum non alius aptior us,retur locus ipsa Lindaugia, eo se comulare, civiumque cut fiat te datur imtellisere tutelam emetiere. Et sine aedibile est, motos misci cordia cives insula spatium, quod ves in praesenti sic satis amplum obtinent, ad struendas aedes do ciliaque stiti sitisque restauranda, assignasse. Factum autem postea est, ut moniales avidae glesiae & dominii in omnem insulam, non solum silembi eis ia insula antiquiores esse propugnarent, sed de ipsa jura urbis impugnare
conarentur. Praecipue mitem mo- tulerunt, Odile urbicos, eoenobium seculo demum decimo in inlatam translatum, monialesque eo se sit uxisse, ut hostium immanitatem evitarent, cum tamen ipse Lindaugia non satis tuta fiserit ab ira tione hostium, nullis munita vallis, nec circumdata muris. Sed his omnino reponenda ista Aventini ex Iure m. Aminium Bois,m r inber, oppida , aures εν laea misita quae iner omnino etiam Here, quae ipse n
tura adversis hostium vim munivit Misari declinavere, cum in oppugnare, ob deis er ex Dare, res adtiis ipsis ineognita e M. Contemnendum igitur
Lindaugia oppidum , in ipsi insula lacus B amici filum, isto tempore non fici, sed potius validum receptaculum, a quo aquamn perpetui fluctus hostes arcerent, si in maxum etiam tum temporis moenibus aut vallo eamuis , id quod tamen nondum est evictum. Neque se I alteri, quae in continenti
erat, oppidi parti, Eninhorae dictae, uia defitere praesidia, quibus hostium uim se issent ; cum nullibi legamus , instrum illis Ungarisae desolationi obnoxium, quod sane vix sicco pede pririerum Aventinus, quem
alio n longe instrioris sortis ves oppidorum ves monasteriorum fata posteris tradidisse legimus. Ceterum potioris momenti argumentum uideriae, quod ex mpidani vita S. AHAradis hactenus produxerunt do. sensores coenobilici, eoque ostendere sime conati, coenobium seculo nono in insula jamjam extitisse, non vero demum seculo decimo ex agris supradictiqin contendimus, transpoisum esse. Verba inpidani ita se habent
548쪽
οHomine durare. Ad hoe etiam refellum habeo ves-α iter Lindomam, eo Dei. β vos non alias realit vo tu, consiliarer ejus infertionem, tam quode--
ω'fatis ibidem valde spiritarailis es, rum quod promiser et Hie paterere ingressus,
ibi erim Oam a vestro nutui pine Meta. -- aurem Aure de radice dinctionis roredoe autumam, Iarauesctus es, ae pr-i - ratem ara me, misitquem dum is suis fervientibus , B. Wiborodis intimandum, ut sibi ad navim eunti ex pedit Bree ad notandum secum ad praedi re infula'. Haec amem oraculoc ut f r) per .mnium sta facto deterrita, nihil res Mit Episcopo, saepiusque redeuntem illius ministrum sine ullo responis dimisiti Notatam tamen est, halic irim viboradam, quam primum Salomon Lindaugia fimis reve ius, ab hoc ad S. Gallum deductam ibidem reclusam essα Quod si igitur K, rada Iandaviae inseri debuit prius , quam ad S. Gallum recluderevir, sequitur Lindaugiae ante quo fiuile monasterium monialium, quarum cohorti in seri potuistia Et vero de antecedente laudatus Hepidanus neminem dubitare sinit. Consequens etiam quoniam sita luce radiat, in temporis computo omnis dissicultas lira erit. At nec de eo sibi multum laborandum putavit Hyp raspista, dum ex historia Matrici Episcopi Augustani luce meridiana clarius esse prodidit, di mi raciam jam anno DCCCXXCVII. aut saltem ante a num DCCCXCVII. San um venisse, iussi ante ipse Papetaoctio in N
eis ad vitam Sanctae Martyris as m mmmo monacto Sangariin prefectam, MEHebaris alutem B. y Arada synebrono ineMaeam. Queis ita collatis omnino sequi credit scriptor nuperus, saltim adhuc ante annum DCCCXC . Umdaugiae monasterium floruisse. Nos, ut accuratius ad singula respondeamus,
ipsa Hepidani verba sedulo expendamus, collatisque aliis Biptorum docuis, iis controversiam hanc pro virili expediemus. g. m. Facit autem time in rem praeter Hepidani vitam S. Wibot dae, Chronicon quoddam breve quidem, v mcimiae seditionis ab Hepidano
majore editum, nec minus .etiam Chrori ou Hermanni Contra Sunt a tem utriusque verba, quae habent ad annio DCCCCXIV. imarer Murenareri a de arctius iure a s. Haec autem verba non secus ac ipse perapita de altera illa, cujus etiam Hepidanus junior e . XIX. Oieis B. Quo dis memtionem fecit, aisore inclusi intelligimus. Verba eius, quoniam adversiis nuperum Seriptorem pugnare videntur, producemus. An autem capite laudato: vitis pene quatuor annorum circulis c post primam silicet inladitionem Nilomadae pr.di s EpiscopM, GU-esensis Pra I ad Carambium S.
Gasii oenit. B. autem Misor da pestes it is es , Abi domisitium afurtim eone deret, B ut brevitre ejus desideriam ρ sequar, foetum clausu neu, T. i stidem omnibus modis ei morigerare, j i ei desiderarum domicilium prope Bainteam S. Magni emetremi, a ve insancto die Peraeteri es, mpios multitudina distris laudibus prosequente, devotis precibus Deo eammendaram, fanctisque ιμπιῶctioinfra ineludens abscessit. Annus igitur DCCCCXVI. quem Hepidanus major & Hermannus Contractus, ipso approbante Hyperaspita habent, tempus arctioris inclusionis iure, ad quia t- inpidano quatuor anni a primi ista Ut radar ad D. Galli insertione, quos liberior adhuc inter coeteras moni us veram degebat, de rare. Jam vero si hos IV. annos ab istis DCCC VLannis subtrahemus, asinus DCCCCXV. is Sisse colligitur, quo Wibinada a Salomone Episcopo primum eo deducta, ita imo moniales recepta est. Η autem annum paulo praecessisse navigationem Praesulis Constantiensis, qui πυhoraci Lindaviam devehi, ibique ejus studio inseri debuerit, superius prolata Hepidani verba pluribus edocuem Clarum ergo est, frustra laborasse n
549쪽
periun Hypera istam, cum ea his probare conaretur, coenobium secvi no
no iam fime in insilia. . XIIL Neetamen peras sta sibi in illis, quae ex Mabici Histo.
Ra la rem suam produxerat, vi Me videatur, liquido demonstrabimus, nec historiam illam quidquam ad thesin, tot argumentis destructam, denuo stabiliendam facere posse. Auctor nempe Monymus Vitae Udatrici, qui apud imiustrem Vesserum in eximio de reriis Aurinamis Opere extat , tradit illum a no DCCCXQ in lucem editum quod item alii faciunt puerum deinde sertem annorum monachis Sangallensibus educandum, di bonis moribus imbue, dum commissum esse; Ni radam post haec ipsum excepisse , & ad omnem honestatem assuefecisse. Ex his contendere voluit Hypera ista, Ni radam jam tum ad D. Galli sitisse, cum a parentibus suis Uduricus in coenobium il-hid mitteretur, motus inter alia testimonio Harimanni cujusdam, qui puelaselum adhue Udatricum simius ad Wi radam ventitasse scripsit, ratus pureuia vocabulum non nisi masculis septennium vix egressis competere , proindeque necesse esse, ut, si puerulum viderit Wiborata virgo, iam circa annum DCCCCXVR aut etiam prius aliquanto in isto monastino assuerit. Destitinti quidem sumus stamis Har anni, Hepidamim tamen ducem secuti, nihil dubitamus asserere, Matricum minimiun pueritiae annos iam excessisse, cum primum ipsum conspexisset Ni rada. Quid enim puero decem ves etiam duodecim annorum nunc puerulum septennem cum 'para istis fingamus castitatis praecepta, & media illam tuendi, qualia Hepi o teste rida ipsi dederat, proiuisitat 3 Verendum sine iussiti, ne in tenello umino praematuros stimulos excitasset Wi rada, puerumque cogitationibus istiusmindi imbuendo, a semma sua sanctitate deuaxisset. quando nee ipsi Porsetificii admiserint, aut adultae aetatis jamjam illum iuisse, aut in extremis saltem pueritiae annis constinarum, largianin necesse est. Et sine ipse Hepidanus in testenim jamjam consuluisse Ni radam uariis, cujus verba, quoniam
maxime coenobialibus adversistis, ex eodem Mae res eremus t Eode- tempore fiat is monasterio S. Galli quidam adolesos, nomine inamos, &paulo post: Is eum gravitatis femo is issenili flore Ois ei ut inmuretur, ρω A essem jam saepe dicti Salomnis regatus es a fratristis, M monastico
.abitu assumso, nomen eaeram passoris eorum hareeditamet. Sed en stud a
lardum ex lus ipsis Hepidani verbis. Dicitur Mesricus a fiatribus suis mox post discessum Praesulis Constantietas & sic mox post reclusionem B. ibora-dae, m pastorem postulatus, quo in ore undecimum ves duodecimum aet tis armum attigisses, si ex Harimanni & assectae nus, nuperi Hyperas me memte anni computandi essent. Egregius pastor, qui non m ex minis egresisut enim credae puero r uorum omnium curam commissam eci, cum dubio procul non desierint resultioris aetatis viri, qui munere isto pastorali rite perhino potuissent Sed admittant adversarii, quodcunque viant, victata isero manus dabunt & aperte fatebunuir, aut ablatais sese circumseptos, aut largiendum esse nobis, nequaquam ex historia Matrici, nec etiam ex inpiadano deduci posse, quod jam seculo nono insula Lindaugietas seo simi foverit
moniales, seculo autem decimo demum receptas a civibus, ea quae hodie tenent, domicilia occupasse. Et haec memoratu digniora nobis visa sunt ex
iis, quae Amulpho di Ludovico imperantibus circa bodamicum lacum con
550쪽
Postquam Carolina prosipia ima cum Ludovico Amul hi silio in Germania
sepulta, unanimi mente mceres Germaniae otioni, Saxonum Duci, sesces Imperii decreverunt. Magna omnino ises in eo posita erat, ex eo for cassis, quod non solum ex Magno illo it telando, strenuo ac forti bellatorec ejusmodi Principe tum temporis indigebat Germanicum Imperium ortum duxeriti sed di Matus totius regni non ignarus videretur, qui hactenus pecplures armos Ludovico tutoris instar ierat. Sed hic causatus senium, i,on rem delatum recusavit, suas, autem suit Principibus Imperii, ut Conradum, Franconiae fortasimum Ducem in Regem deligerent, qui etiam anno DCCCCXILomnibus annuentibus sceptra suscipiens, pleraque geta ex arbitrio intonia illius praestrenui Saxonum Ducis. IL Imperante Conrado varia sertum Germania usi est, cumprimis autem Alemanniae tractus, qui erat circa lacum Acronium, cujus vires ex superioribus annis penitus a barbaris Ungaris sunt exhaustae. Iidem enim, simul ac compertum habuere, non sine aemulis regnare Comadum , sed mox sub exordia Imperii ejus Benhesdum & Erchingerum , potentes Suevis Duces, Amulphum etiam, B Oariae Principem adversus eum insurrexisse, impunes tae re rati, Anasso amne superato, trajecturi jamjam ipsum etiam Oerrum, ibiadem consederunt & pro victoribus se gesserunt, fieti pro ama victoria & copiis suis, quibus vix campi, in quibus castra metarentur, iudicer t. Ex pa igitur, quod iis cum Ludovico intercesserat, tributa exegerunt, omni Bajoariae, nisi solverentur, excidium minitantes hus autem Dux superbe legatis Ungarorum respondit, se ab ineunte aetate imp are, non parere hostibus didicule. Ungari infesto hoc responso irritati, cum copiosissimo milite B, joviam ancipisi loco invaseres sed ab Alemannis & Bajoariis, Armipho Duce viriliter oppressi, ad unum pene omnes cecideriinta pacem deinde pacti, domi se tenuere: testibus Aventino Amrari. Eoi lib. Im Stumpfio lib. II. D' II Crusio in Annalibus Suevicis p. LI. ΔΕ ΠΙ- cap. λα de Bucesino in Mam. ui an is DCCCCXULIII. Hine metu liberior Conradus Rex Bodamici racus littora iniq-st, Constantiae inprimis diversatus. Prae ceteris Regi charus erat Salomon IIL Episcopus Constantiensis, cujus summam in coenobilicis curam maximi omnino secerat, maxime vero arridebat arctior ista disciplina, qua pueros senesque