장음표시 사용
551쪽
imbuebat, ita enim ves praesente Rege imperata secerunt, ut nec vi nec vocibus inde arceri possent. Fertur praverea laudatus Rex tanti aestimasse monachos Sangallenses, ut aliquando intora Bodamici lacus legens, & coenobium Sangallente intrans, cum ipsis convivarit, seque in numerum ipsorum recipi petierit. Videatur rivebardus Junior de Casibus Monasterii Samgam u
. IV. At vero illam Regis laetitiam quidam lepidus casus turbavit. Nimirum erant cum Rege & Episcopo bini cuti vocantur ab Etaehardo
Camerae Suevicae Nuncii, quos Duces alii appellant, Berchioldus & Erchin-gerus, inclyto genere nati, qui utrumque lacus Bodamici Iatus, Imperiali fisco addictum, ut & reliquam Alamanniam omnem administrabant. Hos, postiquam Conradus ex monasterio S. Galli reversus, tristes & exacerbatos vidit, causti: tristitiae ex illis vultu hilari sciscitatur. Erant autem partim sales dentati,
quos aliquando inter pocula Praesul Constantiensis Huderat; partim joci minus urbani, quibus ipsis publice ad infimae sortis hominibus Episcopi indultu erat illusum. Vix dum in animo Ducum ista obliterata erant, quae paucis ante annis cum Episcopo gesta, cum parum abesset, quin in conventu publico Moguntiae habito, rei ob id acti, summoque supplieio assecti, quod vi atque armis ea ab Episcopo voluissent repetere, quae ipse Rex de bonis Imperii b
nevole ipsi elargitus. Nondum igitur omnino sopitas iras restiscitare nihil umritus Episcopus, gravibus periculis se suaque exposuit. Quanquam enim tempore Natalitiorum, quae Conradus Rex Constantiae celebraturus erat, eo re diere , non tamen id in gratiam fecerunt Episcopi, sed ut Regi ex debito ministrarent. Sic evenit, ut cum Rox diutius aliquanto cum monacliis vertar tur, Duces cum Episcopo pranderent. Hic autem recordatus eorum, quae
nuper per iocum de pastoribus suis, Meviae Ducibus persuadere conatus, quod scilicet, si illos viderint, aperto capite coram ipsis genua sint flexuri, re ipsa hoc demonstrare voluit. Miserat erum pastores duos, homines utique situ stres, hirsutos & prolixis barbis, ut captam ferinam statuto tempore adduc rent, cumque alter ursum, alter cervum attulissent, Episcopo illud fecerunt indicari. Is jussit, ut exutis agrestibus vestimentis, vesut Barones compare. rent, ipsique Ducibus ferinas of ent. Duces, viris istis conspectis, prunum nihil istiusmodi metuentes, de mensa, qua ut Proceres Alemanniae seosiim ut ohantur, surrexere, capiteque adaperto gratias habuere summas pro oblatis seris. Episcopus auctor fraudis aegre risum continuit, quod Duces attende tes multum indignati, detectoque dolo suas res sibi haberet, atque ab his i dibriis parum infidae suae convenientibus abstineret, monuere. Haec cum Regi renunciarentur, sedato animo Duces esse, & cum Episcopo in gratiam redire iussit. Vide Etaehardum l. e. Stu fiuin lib. IV. Crustum Amin. Suecie.
ί. V. Sic etsi Praesuli H o tempore reconciliati Duces , non tamen causae irarum saevique dolores animo exciderunt, ae inprimis alta mente reposta manebant, quod Arnulphus Imperator eoruin ditioni pagos nonnullos subtrahens, Salomoni fuerat elargitus. Maxima autem lis erat de castello quodam prope Steinheimium Turgoviae pagum sito, quod Duces propria impensa e truxerant, & sic tamen Conradus Rex Salomoni attribuerat, cujus praeceptum Duces flocci facientes, subditis suis extrema omnia comminati sunt, si vel obolum Episcopo per luerint, imo ipsum Episcopi quaestorem variis assicere comtumeliis nihil dubitarunt. Ipse denique Episcopus, cum aliquando Ducibus obviam iactus, quoeeretur de injuriis sibi illatis, ipsosque paulo acerbius reprehest
552쪽
Prehenderet, vix istin gladii, ouem Missi idus est Brore eum nariis, in eum strinxerat, evitavit: comprenenses tamen a Ducibus Salomo Episcopus Diepiadisburgum, ad uxorem Erchirigeti Bertham missu est, justam, ut cita culum de medio tolleret Episcopum. Sed haec , utut alias mentis non satis Probae, alienam a se caedem Praesulis esse voluit, commiserata etiam sortis trustissimae, quam nefarii hi ausus Alemanniae Ducibus allaturi essent. Neque falsa flut vates, siquidem Duces , qui cum suis, quos fidissimos habebant, 'ν clandestine agentes in silvis delituere, tertia a patrato scelere M a Sigefrido quodam, patrueli Episcopi, dormientes oppressi, atque Duellium, quod competra clade suorum deditionem fecerat, captivi mducti sunt. Sic Bercta, Erchingeri uxor mox solvit Episcopum, & honesto comitatu Constantiam de-Huci jussit, veniam delicti a marito ac leviso commissi precata. At enim ad Regem postquam res delata est, Comitia Moguntiam indixit, ubi praediis in fiscum reda , capitis damnati fuere. Vivere tamen in biennium in carcere
stiperstites, cuius morae causam Scriptores laudati non expresserunt. v I. Haec dum agebantur, Suevis Ducatus Mavortio Heres Bur inardo L ex generosis ad Bodamicum lacum Comitibus Buchomensibus natot agnatoque cc sitivorum Ducum proximo commissilis est. Primus hie filii Alo. i manniae Dux, qui eam ut Vicatius Regis & non tanquam Fiscalis, prout ami recesseres ejus procuravit. Liberius enim tum temporis Alemannia admini. ii strari coepta est, atque factum sub mibus Carolingicis. Habuit quidem j mmnsitos Duces, sta sui juris non erant, ad fiscum proventus, ia Pala causas deferebant. Ab hoc j lino exemtus Burchardus pleniori potestate sit , ctos sitae ditionis regebat, caussique civium suo arbitrio decidebat. Reditus Alemanniae quod attinci, etiam hoo in comminae sumorum marium issatosi esse, exinde palam fit, quod apud probatae fidei scriptores legitur, stivo-i tum quoque bona fisco alias adscribenda, ipsi Duci propria concessa esse i Legere etiam est, Burchardum pro captivis Ducibus apud Regem deprecatum, i reptiliam tulisse, eosque tandem anno DCCCCXVIL die XXV. Januarii apud pagum Sueviae Andigenam iutulatos filisse. Atque utinam non ulterius Leviis i ta Conradi Regis ira, nec anno insequente Palatium illud Bodamum , tot' Caesarum totque Ducum domicilio nobilitatum, in ipsa ora Bodamici lacus siuium destruxisset, cum id odio esset Sangallensibus suis, quod in eo quondam
optiviis egisti S. othmarus, & recens inde gravissis ivter Ducra de Episc y pum ora esset contentio. quo de pluribus legi pessunerihelia dis δε αμ: ιιι -- rit S. Gasii eap. I. Stumpfius lib. IV. Crusius Annamin He. p. LI, lis. II. cap. III. HIL HIIL & Bucellinus in arenisis Dis. . VII. simulae cultas novum ti bellica virtute praestantissimum recto. rem accepit Alemannia, Ungari rediere, & ipse anno DCCCCXVIL omnemi se e Sueviam, quocunque eam pervadere licuit, impune devastarunti Viai deantur ex junioribus Crusi Amabs Areolei p. II. lib. H. eo. VILL de Bonfiniti I Ungariearum Decoris L. IV. X. Neque tamen est, quod primam es dem vel ne gentiae ves desidiae Ducis adscribas. Fortis enim sile heros erit ,& virtutis haud spemenda specimina posterioribus annis edidit. obrem illam turbatis, & imiptione hostium inopinata contamatis Suevorum animis tribuendam esse censemus, queis certe omnis in pei us suus erat, cum de hostili Ungarorum agmine funa esset, ex quo deinde fortassis fictum, iane ves cohortante Duce ad vim vi repellendaen erectius fuerit animui. Volamen L. Cec
553쪽
VIII. Caeteriam sub auspicita Conradi, loca qiuedam & oppidas equentiora, Comitatus etiam nonnulli haud levia habuere incrementa, ipsi inprimis, quos ipse Rex prae reliquis in oculis tulit. Fuere inter oppida ad lacum Bodamicum Constantia & Sangallum, quorum Coenobia c ut habent Gνonica plurimum ditavit : Episcopatum etiam Constantiensem, adjectis ditioni ejus plurimis pVis castellisque, quae prius Ducibus Alemanniae & sutidis Comitibus Turgoviensis Pagi paruerant, locupletavit. Inter Comites ad eundem lacum, Buchomiensis ac Briδantinus felicissimi fuere. Et ille qui dem Ducatu auctus est, hic autem non solum, quem Brigantini Comites a Caroli M. temporibus inde habuere, imae tractum jam haereditarium accepit, sed &Lindavia insula & oppidum fisco regio exemta, ei concessa est. Neque inmen illa translatione quicquam detractum , sed potius largistras fortunae a anes Lindaviae farus credimus , idque colligimus cx ista, quae seculorquente undecimo est insecuta, urbis libertate & redemtione. Quod si enim Lindavienses non antea libertate majore donati fuissent, atque sub C tolinos Imperatoribus usi essent, vix foret credibile , tam vili pretio semetipsos in tantam libertatem asserere potuisse, ut nulli nec Fiscali nec Comiti p tuissent, sed immediatam Imperii tutelam expetere, seque reliquis Imperii ciavibus & opibus & juribus aequare valuissent. Indicio certe hoc est, mitiori iugo sub Brigantinis Comitibus eos assuetos esse, oppidumque illud saltem us.
que ad annum DCCCCXLVIT majore solito fortuna floruisse : Videantur Opus P pologeticum B. Heideri divom in locis, & Contingit Censura diplomatis q. XIM
LEO nradus Francus morti vicinus, vocatis in concilium proceribus, de sis cetare prospicere voluit Germaniae. Noverat is Eberhardum fratrem sceptris regni temperandis non sitis habilem, populoque minus acceptum contra Henricum Saxonem, otionis filium, virtute ac potentia longe praeva- sentem, quem id propter, tum ipsi fiatri, tum ceteris primoribus regni commendavit. Atque is ipse quoque ab excisu Conradi, nemine invito, regni curam suscepit. ε - . II.
554쪽
il. II. Vix tamen unetiis in Regem Henricus noster, Iicitatores capitis habuit atque regni. Inter primos Regi sese opposuerat Praesectus Alemanniae Burchardus, maxime motus Gitabem Lotham orum , di quem paulo ante laudavimus , Messiaria Franciae, Ducum , quos tamen Cuno quidam regii
generis, cum collectas copias Brisaeum prope navibus trajecissent, imparatos aggressus, exercitu in fugam compulso, milere interfecit. Videatur Etaehardus Junior de Ca js Monasterii S. Galli, & Joh. Conradus Dietericiis inrisoria Henrici Aucissis.
. III. His sublatis, solo cum Burchardo Suevo Regi res erat, sed
mox ad deditionem eum compulit. Burchardus enim, quanquam & virtute
belli & populum gubernandi peritia plures superabat, cum prudentiore tamendi fortiore bellatore sibi negotium fore sentiens, nihil cuntatus, se sitosque in Henrici Regis potestatem dedit. g. IV. Ceterum hoc ipse tempore Burchardus ad lacum Bodamicum
tyrannum sese gessisse fertur, inprimis in monachos monialesque Divitaugie 1es & Sangallenses saeviit, uti Stu fius testatur. Et ex Augia quidem Her, berrum Abbatem, una cum Praeposito fratribusque haud paucis expulit, a Samgassensi autem monasterio pecuniae ingentem summam in militum stipendia poscebat, non aliam ob cauta, quam quod Henrico Regi, quem sibi ad Impetium adspiranti adversum noverat, si verent. V. Intestinos tumultus anno DCCCCXXm. & sequentibus Barbarorum motus excepere. Maximam hi diripuere Germaniae partem, cum ad omnem omnino Matiam, Saxoniam, Germaniamque devastandam advent rem. Et sane non erat locus ab horum injuriis immunis relictus , imo quod stupendum, extremam Germaniae oram omnem pervasere, ac diram ibidem crudelitatem exercuere, sic ut & littora lacus Bodamici igne ferroque vast tentur. Hinc ad profananda sina concurrebant hostium agmina, claustra coenobiorum perstingebant, Constantiam urbem obsidebant, vicos & oppida ex utraque lacus parte selo aequabant, ipsae demum insulae depraedationi eorum patuere. Tristis haec conditio erat lacus Bodamici , de tantum non totius Germaniae, post tot ac tantas calamitates vix ultra tolerabilis. Interim parum abfuit, quin omne sibi subjecisset Imperium hostis r neque enim vires supe erant ex superioribus bellis, nec opes quibus hostium vim avertere potuissα Henricus. At Saxoniam cum intrarem Ungari, contigit quendam ex Pri rapibus eorum capi, vinetiamque ad Regem deduci, quem tanti fecerunt ho--, ut magnum auri argentique pondus pro eo offerient. Rex non auri sed pacem effagitans, tandem obtinuit, ut reddito captivo cum aliis munertia rura pax ad novennium confirmaretur. Videatur Eli vehardus junior I. e. Wi telandus lib. L. Annalium. Bonfinius de Rebiu Ungaritam Stumpsius lib. IV. e. XXXVI. & lib. V. cap. V. Crusius Ammia. Mevis. p. II. lib. m. c. XL cestuus & Dietericus I. c.
s. VL Jam non aliam Ungarici hujus belli musam sitisse autumamus, quam quod Henricus, primus post Ludovicum Armalptii filium triburum,
quod quotannis Gemiania ex pacto solverat, hostibus reddere detrectaret. At certe pericillosum erat hostes irritare e namque mox sab exordia belli omnis Germaniae vis opibus Ungarorum opponebatur , quam si fiegissent Barbari, actum fuisses de Imperio occidentali, cum & externas & internus hostis ancipiti Henricum premerent loco. Sed semoto iugo in 'orinn, Germania molumen I. C c c a omnis
555쪽
omnis stib tutela Principis & liberatoris sui Henrici per novem annos non parum respiravit.' Queis exactis, postquam Henricus induciis optime usus, iapace continuo de bello Ungarico cogitans, cum ad id omnia bene disposuisset, comitia habuit Helvordiar anno DCCCCXXXIL in quibus consultatum, quid cum Ungaris agendum post inducias, contra quos unanimi consilio decerniturdi paratur bellum. . VII. Haec dum agebantur, Alemanniae Dux Burchardus, aemulus inperii, scelere interfectus, Hermanno Franconiae Dynastae cessit. Hic, inserat fidelis in Regem, ita summa cum laude per viginti & quod excedit annos Ducat ut Alemannico praefuit, saepisque feliciter cum Bodamici lacus accolis& Augustanis colonis Henrico adversus Ungaros & Obotritos militavit. Vide Stumpfii Grovison M. PTI. cap. XXV. & Crusii Annaees Suevisos p. m
6. VIII. Novennio exacto, cum anno DCCCCXXXIV. legatos,
qui tributa exigerent, mitterent Ungari, Henricus ea non solum negavit serio, sed & ludibrio ipsos habuit. Hi insigni contumelia irritati, cum innumerabili equitum numero Germaniam inundarunt, ac postquam satis diu Sueviam de utramque Rheni oram libere Mixissent, Thuringiae de Saxoniae fines incuri runt, quibus dein parato cum milite Henricus Rex, aeger quantumvis & l etica decumbens, occurrit, maximamque eorum stragem fecit. Qua vi ria
Henricus summam potentiae vinutisque famam undique diffudit. IX. Haud minori prudentia animique solertia I aerii clavum tenuit Otho filius ejus, a rerum gestarum gloria Magnus postea dictus. Hic, ut erat facilis in omnes Imperii status & ministros, ita inprimis Alemannico Ducatui eundem prospexisse colligimus. Hemanno certe, Sueviae tunc Duci in omni negotio opitulatus est. Fatale autem hoc erat Brigantino Comitatui, quem fortassis, si non totum, saltem quoad certam partem, sub Conrado Rege sibi Alemanniaeque suae subtractium credebat Hermannus , & ob id sudes in oculis ejus erat, quod nobilis illa circa lacum Bodamicum regio haereditario jure ipsis Brigantinis Comitibus cessisset, ex qua alias ad Sinain plures rediissent proventus, opesque Ducum multum augeri potuissent. Haec Hermannus diutius secum meditatus, magnam tandem potentiae Comitum cladem intulit, ac circa annum
DCCCCXLVIR opibus copiisque Othonis I. sublevatus, Brigantiae castrum
vi armorum oppugnavit, diripuit de solo aequavite mox etiam Lindaviam urbem succendens, devastavit, damnaque per tot secula vix dum resarcita, Civibus attulit. Sed Brigantinis quod intulit detrimentum, brevi post morte Iulν Conferantur Hermannus Contractus & Hepidanus in Chronicis. Μ-sterus in cimographia lib. III. Stumptas M. IV. Gulerus lib. VIII. αν nisi Mintiensis. Contingius in Censura Diplomatis cap. XLII. de maxime Reverendus Dn. D. Praeses in m oria Lindutians m.
g. X. Tristibus itaque casibus desunctam Lindaviam urbem . ex insula,
in qua hactenus sita sitit, in continens transferri oportuit, quo ibi facilius refloresceret. Ea sane per plures annos eximia felicitate usa, seculo subsequente resurrerit, quamvis qua occasione hac fuerit potita, vel torpor scriptorum ejus aevi vel temporum injuria nos sinat ignorare. Vero tamen putamus simile, crebra potissimum commercia decus ei ae robur conciliasse. Inter haec varia fortuna reliquas circa Bodamicum lacum urbes mittas esse , quis dubitabit
Et certum in , plerisque meliorem sonem atque Undaviae, & quod proximum ei Diuitiaco by Corale
556쪽
ῶ erat , Brigantio assiillisse. Sane si Constantiae DCCCCXLVIII. Iudi illi
equestres Torneamenta vulgo dicuntur celebrati sunt, facile Iicet animadvertere, non parum illam doruisse. Venim , quia antiqua horum ludorum historia certe quantum Rixneriana fide nititur, multis est involuta fabulis non est, cur huic rationi inhaereamus unice.
XI. Post haec novi Ungarorum morus totius lacus Bodamici accolis verrorem incusserant ingentem ; cumprimis autem monachis Sangallensibus, sed ipse terror eximia Sangallo oppido munimenta dedit. Namque Abbax monasterium cum adsitis domiciliis omnibus moenibus turribusque circumdedit, & sonis amplis, qua fieri potuit, munivit. p. XII. Vix dic ne vita quidem monacili cellulas suas cinxere muris,
cum clangor tubarum arnuque Ungarorum omnem iterum replevere Germaniam, & quidem ipsis illis, qui paulo ante fideles se Regi simulabant, Heroldo
scilicet, Salisburgensi Episcopo & Conrado, genero Regis, ducentibus, o nem Bajoviam misere devastarunt, transitoque Danubio Sueviam Franconiamque magno cum furoris impetu majoreque impietate egerunt in praedam, ac denique Nemetum Vangiouumque agros, imo ipsam Lotharitagiam ferro flammaque consumsere. Inde ab occasu orientem versus rediere Ungari, ipsamque, Vindelicorum Augustam petiere, quo infinitas opes ex vicinis agris oppidis congestas credebant. Et certe in hac urbe omnis belli sortuna sita videbatur
Hanc enim, si diripuere licuisset, una omnes Imperii vires coucidis lenti Otho autem Imperator oblitus laborum, quibus paulo ante perfunctus erat, ad priamum nuncium, quot potuit, e Saxonibus suis coegit, de cum iis in hostem concitatis equis prosedius, castra posuit in confiniis obsessae Augustae. Ibi cum plures auxiliares copiae sese illis jungerent, ac ipse transfuga Conradus cum c piis suis in castra rediret, milites, pace invicem data & accepta erectis signis processere e castris, & licet primo minus prospere pugnarent, tritiasque legi nibus fusis, Ungari sarcinas omnes diriperent, plurimis Germanorum captis, Belli tamen alea brevi conversa, Conradus, qui quartae legioni pr erat, cuneo hostili turbato, non tum spolia manibus eripuit, sed & captivos , quos habuere extorsit. Hisce Otho auditis, ipse quoque festissimi militis & optimis Ducis oscium faciens, primus equum in hostes veriit, ad exemplum Regis reliqua manus in hostem ruit, & agmen ejus, quod audacius primo resistebat, sed moκ , ubi socii profugere, inclinabat, gravissima partim cavi prostravit. partim in inusissimam fugam conjecit. Qua pugna Otho multo gloriosior factus est. Neque enim quisquam ex omnibus Regibus & Imperatoribus, qui initio ducentos annos floruerant, tanta victoria cieditur potitus. Ita quoque isto praelio vires Ungarorum debilitatae, ut posthaec Germaniam non amplius invadere sustinerent. Conserantur praeter laudatos Annalium Scriptores, Lambeditus Schathis gensis, Marianus Scotuss Abbas V ' s, Sigebemis Gemhlacensis, Otho Frisingensis, in Chroricis fuis. vir illiniis Marcus Vesserus in Anmotationibus ad vitam Udabiri Episcopi is inani refert, inhonem Ltextoribus Augustanis ob res contra Ungaros Brtiter hoc praelio gestas, insignia lateo & rubro distincta clementissime indulsisse, uno quod potioris momenta esse videtur, Augustanis civibus post feliciter devictis hostes pomaeria urbis proserendi potestas facta est: cuius rei etiam meminit Crusus Annal. N. D. p. LI. lib. m. cap. VILI. ut di laudatus m. Praeses in Hissoria Autisanas S. quo opere non parum nos in hac scripsitae adjutos, libenter profitemur.
557쪽
6. XIII. Pace recuperara Otho Imperator multa in Imperio seliciter ordinavit & immutavit, inprimis autem Christianae Ecclesiae curam gessit, utri inserius dictis patebit. Sed de rebus politicis brevibus prius diquirendum Laudabile est, quod di in his inho Henrici parentis i memplum imitatus , in pace de bello cogitant. Docent hoc munimenta variis in Germaniae urbibus eius nutu extructa. Ipse lacus Bodamicus testis est, quippe qui vel in hodiernum diem ad extremas oras, qua Rhenus suo alveo delabi incipit, castellum haud vulg re, quod incolae Meinium dicunt, ostentat. Iane non
alii atque Imperatori Othoni fit metua sua debet, hujus enim jussu Bareardus Meviae Dux illud extrui fecit, quo exinde hostes, & a Veneto lam'& a littore Rheni, imo ab omni Alemannia arceret, teste Stumpno iacironico Helvetico.
g. XIV. Raeter haec minis aliis bene ordinatis, uuae ad divinum cestum & Ecclesiae incrementa iaciebant, sedulus curavit singiua, quae his o
esse videbantur, amovit, omniaque sic composuit, ut non coni mendos ra
cessiis Christiana religio sperare posset. Notum est, quid, cum circa lacum damicum monasteria inviseret, in coenobiis Augiensi & Sangallem cum A batibus monachisque actum, quos fama serebat licentius , quam decuit Eli rim, cum monialibus vixisse. Scilicet, abdicatis illis alios substituit, ac fa-- reperias, quos ves exilio vel morte multarit. Non otiois non luxuri sos toleravit, iud expidit omnes & aqua & igne eis interdixit. Confer, quae
de his Stum isius aliique variis in locis retulere. . XV. Episcopi interea aliique Ecclesanimantistites, quorum ante Dises pridem in civilibus negotiis occupati, domicium in ipsos si itos, quaeque eo per Gant rerum emolumenta, facile sint consecuti. Unde iactum ,
a m tandem amplitudo bonorum Ecclesiasticorum P sulumque potentia ex--sinet, ut regya religioni jungerent, Imperiique membra constitui, &prae Principibus honorari amarent, imo quod in horum detrimentum vergebat non modicum, integrae urbes, arces, Ducinis & Marchiae, ac multa quae Imperio
opria, tisis dicam simi, sta quidem, ut ves in presentem diem seculares quiliam Principes ab ipsis Monachis dependeam , eor que imperia ut viniueacequantur. Non alibi exempla quacteremus , sed ex ipsius lacus Boda ciadvocaremus, si instituti ratio presi mores esse pateretur. Ρgendos interim censeo Ioachimum Vadhinum Lib. II. de Colletiis er Monineriis G α& Dieteri cum in Olbon is tris,u. His enim imperantibus , etiam Core oreste in D erentinis δε Duribus θ' Comit- Germaniae, plerique Episcopinrim castra umes & Comitatus suos nacti senti
558쪽
Nondum variis turbarum fluetibus jactari destitit omnis circa Iacum Bod
micum regio cum universa Alemannia. Duces tyranni varios subinde excitavere motus & cumprimis in ipsos Imperatores saeviere. Hermannus M viae Dux primus potentiam & imperium Henrici II. perosum habuit, regnique cupiditate accensus agitatum scelus exequuturus Suevos coegit , & cuin ipsis Argentoratum, quam partes Regis adversarii tueri sentiebat, diripuit, vatiavitque, ratus eo ipso vires laudati Regis non solum multum infratium, sed &suas auctum iri. At enim hoc ipso ruinae rerum subdidit capita Suevorum x omniumque opes in perniciem traxit. Namque simul ac regione sua exierat Hermannus, Rex eam invadens, depopulando agro ad lacum Bodamicum usque pervenit, & in diviti Augia commoratus est, cumque inde ad pugnamini Hermanno provocatus descendisset, hie spes illic metus militarem Ducis anumum versabant, ut tandem veritus ne impar futurus esset , pugnae discrimen detrectaret. Rex, uti sese flustratum ab Hermanno vidit, Argentoratensem cladem ulturus, Constantiam ad lacum B amicum, aliasque urbes chae non tam ut obsequium Duci praesta ent, cujus imperia non agnoscebant, quam ne deserendo fortunam Ducis in futurum sibi minus bene considerent, partiabus ipsius sese addicebant variis in locis succendens, depraedationi militum r liquit. Dirutis itaque munimentis Ducis Alemannici in Franconiam secessit, tibi ut habet Aventinus supplici Duci gratiam fecit. ' Conferannae Annalis
toties laudati variorum auctorum. c. .
II. Posthaec non ita multo decessithic annus, cognomini filio me ro Ducatum Alemannicum relinquens. Sed ne hic quidem diu superstex fuit, namque a morte patris anno octavo naturae concessit. Jamque ad Emestim anno MMI. Ducis dignitas pervenit, qui tamen anno ter tio regiminis occubuit, telis in venatione percussus. Reliquit is duos Glios , quorum major Ernestus Alemanniae curam susceph, Miciterque que ullis aemulis per plures annos gessit. Et sane mirum est, Sueviam, alias serti adversae nimis destinatam, hoc tempore bellicis motibus non iuisse o noxiam. Hac autem felicitate quin ει lacus noster Bodamicus fuerit usus, nig-li dubitamus. Atque utinam ea pelverea fissi licuisseti sed convulsa est omnis potestas & majestas Alcmanniae, & intestinis dissidiis quassata prope corruit, quamprimum post Henrici II. obitum per biennium distordantium Principum struentiae in Conradum Salicum consensis uni, ad eumque cura Imperii pa
559쪽
singulas transiit regni flammici prim as, easque pacis foedere regiaque Ioritate multum roboravit. Lacus nostri Bodamici oras prim regni tuo anno invisens, Constantiae Pentecostalia celebravit. Conventum quoque ibsedem habuit regalem, & plerosque Italiae legatos benigne excipiens, eo lem sibi secit de occupando regno Italiae. ordinata dein Siaevia abuti di ad Tum cicum tinnuti porrexit, ibique Italos nonnullas, qui in Constans nk placito comparere non potuerunt, in fidem recepit. Hinc Basileam pro sus, invito licet Rndolpho Burgundionum Rege subjugavit. Inde reverius per Rh num in Saxoniam devenit, ibique se ad iter Italicum comparavitis. IIL 1lac dum agebantur, v ii principum Imperii motus glisc ham. pernabantur imperia Conradi Regis Eminus Alemanniae, Cridus Franconiae, Bidericus Lotharinoae Duces, cum nonnullis aliis. Hanc secreta iniere consilia, copiasque quibus praeerant prohibi e , Urumnus
ἔα- Regem sequerentur, castris etiam terras suas adversus dubios casuseinvere. Verum Rex parvi eos pendens, minas intentavit, nec ab itinere aa
sedandos intestinos regni motus est aversus. Quamobrem minus Drammas Restis non sustinens, castra ejus Augustam usque is tus, veniam delicti uirrilis petiit, neque tamen impetrasset, nisi Gilata conjux Regis, e mquem in Ernesti , ejusque stater uterinus Henricus parvulus quidem, sed jamjam in Regem coronandus, pro eo deprecati fuissem. Ita receptus in gratiani, cfaRevis sequebatur. Postquam enim aliquandiu Regi in Italia militubet, Abb ti ICampi donensem in beneficium accepit, taque non parum honoratus in patriam rediit. 6 I At enim nec haec subdolum Ernesti Ducis animum ad fiuminroocare potuerunt. Conradus tamen securus, selicia quae intulerat uiliae arma orosequi omni studio nitebatur, donec de Emini aliorumque Principum molimnibus certior fieret. Et sane non alias magis ora Bodamici lacus prem
regios profecti erant. Primus Alto sensis ex nobiliuis, illa Nelpho ulla oriundus, militem Augustae urbi totius Sueviae splendidissimae admovit,& oost varios eonflictus misere eam cum omni vicina regione devastavit & ciseriouit. Ipse mestus varie omimn terram , quae Regi parebat, depopulatus, norimis Maticos & Burgundiones affixit, undique munimenta extrum, omis eos, qui jκum recuserent, ad ossicium redigereti H sine in arin, cuin ormem Burgundiam sibi subjecisset, msi Rudolphus Rex Burgundiis eum mpulisset, gratiam Conradi'gis initurus. Reversus igitur inde Emrstus sorte ad Bociamicum lacum dαapsus, & Augiensem & Sangalletis halias nimium distraxit, aliasque ad lacum Bodamicum M s & oppida m-stavit, nec prius destitit a turbis, quam Conradus ex Italia reveriusmis eum coocreet pinnis. Nam is Italia pacata in Alemanniam regressus, Avi ustae Vindelicorum, quae paulo ante tristi isto pene extincta, eo habuit, quibus in Nelpho Comes damna, quae dederat principi hinc uidi, re- ωcire est coactus. Inde tamam conversus novum ibi instituit conventum, Ernestumque Ducem, qui hostili animo comparaaerat, desertum a suis in instodiam tradidit militibus, & in Saxoniae castro Gibi classicinio, quod Hallensi urbi incumbit, jussit asservari. . V. Per biennium ibidem detentus minus denique Ducarum re cepit. moniam autem em tenore pacti Uehelonem, Coanwm burgensem.
560쪽
m; in plerisque factionibus suasor ipsi extiterat ac adjutor deserere noluit,
Conradus ira accensus a Ducam ipsum semovit, eundemque fiatri ejus Her. manno contuliti Ipse minus cum paucis se subduxit, cumque diu animo pensitasset, quomodo Conrado noceret, tandem ad Othonem Franciae Comitem pervenit. At hic nihil adversus Regem ausus, suppetias ei denegaviti Igitur desperatis rebus denuo Alemanniam ingressus, post in Sylva Nigra rapto
vivere assuevit. De his certior factus Conraisus, Ernestum in tantas angustias redegit, ut absque vitae periculo evadere non posset. Et vero adduxerat M nemidus Comes gregarios quosdam, qui caeteroquin in Augia divite, Constam tiae aliisque in urbibus ejus orae excubias agebant, quorum manu circumvcntus Emestus acerrimo in conflictu una cum milite sim Nehelone periit, quamvis di Man Oidus cum pluribus regiis occumberet. Corpus Emini Constantiae, Manemidi in Augia terrae condita sunt. Conferantur Hermannus Contractus in cirenteo. Wippo in mea Conrari Salici. Smmpfius lib. IV eap. XL. Mutius in cironico Germania. Carionis Grorieon M. IV. Bucellinus incironico Constantiens & alii. . VI. Post haec Hermannus Sueviae Dux , Ernesti stater non diu suis perstes fuit, sed mox anno MXXXVIII. obiit, Ducarum vero Alemannicum vivo adhuc Conrado Imperatore Henrico filio , Regi reliquit. Hic anno seruenti Conrado mortuo in Imperio successit. Anno ML. primum lacum Bo- amicum navigasse legitur, & Constantiae Christi Natalitia celebrasse I inde in Augiam divitem trajecisse, & cum Abbate Brunone aliisque ejusdem insulae monachis nimium familiariter utasse. Triennio Harib res memoratu digna Constantiae contigit. Comitia scilicet ibi habuit Henricus. Rerum, de quibus ibi actim, non postrema fuit, pax illa Suevica, Constantiae tum sincita, qua omnium Principum Statuumque Imperii ordines novo Resi conciliati sunt, quiesque singulis Provinciis rudita. Et sane merito pax illa inter praecipua
felicitatis Sueviae exempla refertur, oraque totius lacus Bodamici sibi de ea gratulatur. Conser laudatos auctores. Anno MLI. Henricum Lindaviam qu que & Buchomam visitasse , credibile est. Id certum, quod cum eodem ferme tempore & Undaviensis & Buchiniensis Abbatissae decessissent, utrique loco nobilem, prudentem & religiosun viduam Ivotam nomine praefecerit. Confer Hermanes Granion ad annum MLI. Munsterum M. I L. Cosmetri Stumptam lib. IV. cap. m. & lib. H. cap. XXILLI . VII. Henricum IR nunc series annorum nobis Regem ac Imper torem sistit, magnitudine animi, rebus gestis , in maxima rerum vicissitudine di periculis pro publica salute sesaeptis, constantia, cum paucis mortalium com. parandum ; ceterum omnino maximum turbatae reipublicae exemplum. Omnis certe Germania nullius sub imperio majoribus motibus immersa est, & vix ululas Imperii tractus suit, qui iniquiorem aetatem unquam incurrerit. Administrationi autem Henrici an haec uenda, an vero teditiosis hominum invio. eorum studiis nunc non definimus. Nam licet per plura secula varie agitata fuerit quaestio, nondum tamen omnibus de vero convenit. Supra plures a tem vitae gestorumque Henrietanorum scriptores dignissima utique lectu est
Disserta tis , quam anno MDCLXXX. de Henrico IV. conscripsis Excellentissimus Dn. D. Georgius Schubartus, inclytae huius Satanae Prostata, optime de iuventute ac universa Republica literaria meritus. . VIII. Ad Bodamicas res quod attinet, setae colligere est, his minis fuisse involutas. Ducatum Alemannicum sub Henrico IV. Rudolphus, Volumen I. D d d Rhei, D. COOste