장음표시 사용
621쪽
filius, non inconimoda tamen foret interpretatio, priori columnarum numeri eo indicari viam, quingentis passibus supra quatuor & sexaginta illorum millia, Macrini & Diadumentani Caerarum jussu de auspiciis instauratam, justiori ve ordine constitutam, inferiore senarii numeri signifieatione designari columnam milliarem sextam, sive sex passuum millibus procul ab eo loco positam, unde via haec produci coepit. Ove tamen a nobis expectes penitiora istius indicia. Nihil nos illorum habemus compertum. Niliit fac de re silpicionis subministi ut primus columnae hujus situs , utpote plane ignoratus. Id enim saltem constat, quod ante jam expositum est, hunc lapidem una cum aliis, quos Oc OBSERVATIOMBUS LITTERARIIS HERONENSIBUS O- scriptos dedimus, Celeia neque isto primo situs sui loco, sed alieno jam receptaculo, Viennam esse adlatam. Neque tamen temere nimis inde nos colligere arbitramur viarum per Noricum ordinandarum curam , quam Severi &filiorum auspiciis magna cum contentione gestam, non obscura loquuntur Uectigia, jam non segnius sub imperio utriusque opelli continuatam. Ceterum nacti simul sumus monimentum, ex quo his insaribus viariae curae laudem vindicare commode licet ; quod tanto dignius memoratu reputamus, quanto acutiores vindices NICOLAUS BERGIERI , de qui argumenta hujus generis ab ipso praetermissa singulari cum industria conquisivit, CHRISTIANUS HEMRICUS HENNLNIUS, nihil reperire potuerunt, unde illius gloriae quidquam in Macrinum aut Diadumentanum filium derivarent, eaque de caussi binos hos Imperatores plane indictos praeterierunt.
COLUMNAE VIARIAE ANTONINI HELI
GABAO ET SEVERI ALEXANDRI IN GERMANIA INFERIORI. DIu satis per Vindeliciam, Rhaetiam atque Noricum viis late suis dispositis
nos deducendos, & intuentes in milliaria monimenta detinuere Trajanus, Hadrianus, Antoninus Pius, Septimius Severus, Bassianus Caracalla, Antoninus Geta, Macrinus & Diadumentanus , Caesares Imperatores. At revocabunt jam in Germaniam inferiorem , ibique Ordinatas vias ostendent proximi illorum successores, M. Antoninus Heliogabalus & M. Aurelius Severus Al xander. Praefiaeos viae illius indices conspicimus, duos lapides prope Steinbachbum in Marchionatu Badensi effossoε, & IANI GRUTERI I cura publIca luci restitutos, quorum prior Antonino Heliogaballa vindicandus ita habet:
SEVERI NEPOTI DIVI. ANTONINI. MAGHL. M. AUREL. ANTO. NINO. PIO. FELICI AUG m. COSIII. P. P. P. F. COS. C. A.
622쪽
Aher, Severi Nexandri titulos resere, parum ceteroquin a priori disci par, nisi quod perfectior adpareat, neque ullis delatarum vocum , aut liue rarum lacunis mutilatus, sequentem videlicet in modum:
S EVERL PIL NEPOTL DIVI ANTONINL MAG. PII FILIO M. AUREL SEVERO. ALEXANDROPIO FEUCL AUG. PONTIFICI MAXIMO. TRIBUNICIAE POTESTAS. COS. PATRI. PATRIE Q A. AQ. AB. Ain L. II ILSubjungimus inscriptionem tertiam, priorum valde similem, si mentem &vemborum potestatem spectes, at capite truncatam , di intorum compendiis, hisque iculptoris, aut imperii, aut minus, quam par erat, curiosi vitiis mirifice deformem, quam e Meriingar latebris, ubi nempe circvin privatae domus fores in gyrum formata conspicitur, in dias luminis auras protractam debemustineratissimo amicorum olim pari, CASPARO EARTHIO a & THOMAERE NEMO 3 , e quorum supellectile depromtam eandem sissimus.
Primo adnotamus expressum in his lapidibus novum mensurae viariae genus, es. fictum ex veteri Gallorum sermone vocabulum 8e Romanae linguae illatum, te eas vel legas, aliis quoque lenas. Acute multa de illarum ratione, ad milli rium Romanum comparata disputat, eamque -- aut sesquialteram, v liui loquuntur arithmetici, ut nempe dus leucae conficiant tria passuum millia, non contemnendis argumentis evincit NI LAUS BERGLERIUS serva runt institutum, vias cum primis Aquitanicae, Celticae arciue Belgicae Galliae leucarum calculis definendi, antiquis harum regionum incolis usitatum, victo. res Romani. Praesto est hujus rei testis, qui bella in his terris gesta narrati ne tua petiequutus, viarum intervalla leucarum spatiis plerumque dimetitur, di ipse luculentissimum, unde laucarum quantitatem c noscas, argumentum submia
623쪽
- subministrat AMMLANUS MARCELLINUS s). Idem eonsemai AN NINI quoque ITINERARIUM 4 γ, quod cum alioquin stationes singulas
millenis passibus distinguat , Galliarum tamen viis dimetiendis, prater comsuetos illos calculos leucas simul adhibet, sive legas, & ubivis fere adnotatas exprimit, interdum iisdem designandis istas numerat & adscribit legas. Has . enim vulgatis ibi notis L G. indicari, contra HIERONYMUM SURI TAu , qui eas effingendis legionian stativis adcommodare maluit, varie idcirco
corruptas, multo probabiliori cerritudine demonstravit, & genuina vocum numerorumque compendia restituit eruditissimus Veteris rei viariae vindex, MAGI IUS 8 . Addimus observationem, quae figacissimi hujus viri non minus disputationi, quam perpetuo leucarum per Gallias usui, singularem in modum patrocinatur, repetitam ex LTINERARIO BURDIGALENSI seu HIEROSOLYMITANO, quod Burdigala Hierolbimam usque vias emetitur, primo editum a magni nominis Iuris consulto, PETRO PITHOEO, & Itin rario Antoniniano ANDREAE SCHOTTI cura subjunctum. Reperimus enim singulas ibi stationes a Burdigala usque ad Tolosam leugariun spatiis, reliquas inde omnes millenorum passuum numeris distinctas. Denique ut AMMIANI MARCELLINI aevo, cui prope modum aequale ITINERARIUM BURDIGALENSE
suspicatur PETRUS PYTHOEUS s , antiquiorem leugarum mentionem em iumentis Romanis ostendamus, non haeremus in adlatis paullo ante Antonini
Heliogabali & Alexandri Severi columnis , ejusdem mensurae critodibus , in quas eam ob caussam maxime inspiciendum commendat THOMAS MIM. SIUS 1o , sed altius retro progredimur, binorum lapidum memores, ab Augusta Suessionum, leugarum septem intervallo, uti luculentis notis exprimunt , L. Septimii Severi & M. Aurelii Antonini auspiciis positorum, quos aera mandatos suisque illustratos commentariis , publicae luci dedit BERNARDUS
MONTEFALCONIUS ii , Ex ITINERARIO ANTONINIANO quominus leugarum vetustati commendationis praesidia conquiramus, deterrent gravissimae de illius arvo atque auctore disceptationes, dubio undiquaque se cessu summos inter viros agitatae. Suffcere illa existimamus antiquissimo non
minus, quam valde frequenti, teremam per universum fere Galliarum tractum demonstrando usui. Et facile putamus, ex istis perspectam iri leugarum me suram, in his lapidibus , de quibus jam exponimus, non incongruo instituto servatam, si quidem ad illorum sitim contuleris. Quem sane vix possumus, quin eidem loco, quo duos priores effosses fuisse, ab initio statim adnotavimus, Badae videlicet, sive quod stilo magis latino nomen servat, Thermis inserioribus, praecipue nostra aetate Marchionaim ὀ -- - urbi, proxime ad
624쪽
finem coniiciamus. Immo fili Mettingetas , a nobis temo loco descripti, qui perinde ac duo priores huc adlati, viam designatam ab Aquis
repetit, eoque nomine indicari Badensem istam urbem, notis vero proxime praecedentibus CIV. ARG. quarum primas sitiem litteras habent duo prioresi pides, civitatem Argentuariam, vel etiam Argentinam esse intelligendam,& subj- decem atque septem leucarum numero , alterutrius harum urinbium ab Aquis istis distantiam notari, edicit RGNESIUS i a ). At quodammodo adversiis est huic expilaationi HEU CUS CHRISTIANUS HENNI.-S 13 , qui scriptionis compendia, C. A. m. M. Ain L. seque
rem in modum interpretatur, Civitares Argenteas Aquas ab Aquis Letieas. Aequamam illa civitas, Argenteae Aquaeὸ nihil definit HENNINIUS, nisi quod
Argenteum amnem, vernaculo sermone Argens, vel quod magis frequentatum reperimus nomen, Erger dictum, qui per Ehenheimium superius, Alis. tiae inferioris oppidulum defluit, aut etiam tot amnium limpidissenorum, Illae, russae aliorumque ibi confluentes, illimes & nitidis undis argenteos, Ar gentinae, Argentuariae, Argentorato nomes dedisse opinetur. Dispiciant alii, utrum istorem nominum origines prope satis, an pavilo longius, quam par erat, videantur derivatae. Subs bimus ceteroquin m mu observationi, male omnino, quam procul ab Aquis Argentina distet, aue Argentuaria, ex calculo leucarum XVII, quem lassis prodit, ostendi a REINEMO, qui num. ros istos suae opinioni non bene ad modum respondere Ipse animadvertit, ide que non potuit ad corruptionis aliquam iuspicionem recurrere. Adparet potius, & Mettingensem illum labidem, & duos alios Steinbachii e sies, e Monarum vi alium numero esse habendas, quibus ex notissimo Romanorum instituto intervalla viae, ab Aquis Amentoratum aut Argentuariam produilae, fuerant distincta. Alteri enim harum urbium notas illorum lapidum conjectura non violenta vindicamus. Utramque videlicet stomana rei viariae monimenta celebranti Argentoratum tale principis urbis insignibus
notat PE INGERLANA TABULA 1 , & sta siementer eum primi, ANTONINI resert TTINERAT- is , ut comptinium ibi viarum quas
confluentes reperias, utpote a Mediolano, a Lugduno, a Taurum ad eam
ip pag. δα adseribimus inde vieina loea eorumque intervalla, ex quibus Alientariae situm tacilius perspicia Aurusia Raura
Cam rem. Stabula. Argentuariant. Eleebu . Argentoratum
625쪽
inter Heledum & Cambere ponit PE INGERIANA TABULA 1ρ . At
paullo dissicilioris est indaginis, an principem istam Marchionatus Badensis ut hem, quam prope lapides isti duo iunt effossi , Romani jam noverint, & A.
quarum nomine frequentasse reperiantur. Tale quidquam profecto ex priscis monimentis eruere nobis nunquam licuiti Non tamen incongruum videtur illi urbi, cui thermae contiguae Badae adpellationem & celebritatem pepererimi, Aquarum nomen, quale a Romanis olim ad pleraque loca salubrium aquarum fontibus nobilitata translatum fulvir, non ignoramus. Stationes in singulis fere universi terrarum orbis partibus eodem nomine notatas passim refert, de plerisque aliud cognomen a sim aut aliunde commodatum, superaddit -TO NINI ITINERARIUM. Ita enim memoratas ibi meminimus Aquas Voc nias, Dacicas, Querque as, Segestanas seu Pintianas, Apollinares, Pertiacianenses, Regias, Tibilitanas, origines, Solis, Convenarum, Bilbilitan rum, Celenias , Neapolitanas, Batulas, & quae ob nominis sui celebritatem nostro arvo superstitem primo loco erant reponendae, Sextias. Reperies ibi dem complures simplici Aquarum nomine insignitas, e quibus huc adlegamus unicam, quae itineris a Vindobona Poetovionem prima perhibetur statio, octo& viginti passium inde millium intervallo descripta 1o qua non ignobilem aquarum salubritare Anstriae inferioris urbem, vernaculo itidem sermone Eadem dictam, indicari perhibent communi paene consensit rerum harum indagatores. Neque obscura suppetunt argumenta, Helvetias quoque Aquas, qua voce aspellamus Tigurini pagi urbem, Germanis pariter fiam vocari solitam, jampridem selemnibus Helvetiorum comitiis, & pulatus nostro demum faeeulo consectis inter Augustissimum Imperatorem & Galliarum Regem pacis legibus nobilitatam, nomine isto perinde ac soli sui felicitate Romanis non nisse i cognitam. Quem enim diripi a Caecinna , longa pace in modum municipiti exstructum locum, amoeno salubrium aquarum uisu frequentem , TACITUSar narrat, pertinere ad Badense istud Helvetiae oppidum, BEAT praeeunte, arbitratur VINCENTIUS LUPANVS 1a , & qui huic conjecturae omnium consensionem patrocinari confidit, CHRISTOPH RUS CELLARIVS 13 . Vias quoque in hac redime a Romanis olim fuisse ordinatas, indicio est milliaris cosumna in pago Tigurino, & quidem Badensi agro eruta, Impmxoris T ani elogiis decorata, & post ea quarto & vicesimo laculi decimi sexti avno in arcem ad Campum Florae delata. Unde cum nova ultro subnascatur sulpicio, viarum in Germania instauratoribus jure suo accen- stadum esse Trajanum, & superius, ubi de viaria Caesaris hujus cura exposui mus, lapidis istius mentio temere omnino a nobis sit praetermissa, hoc jam
eundem loco ex locupletissimo 2ANI GRUTERI 2 γ penu depromtum
DIVI. NERVAE: FNERVAS TRAIANO. AUG. GERMPONT. MAX. TRIBPOT. COS. H. P. P. DESIII. M. P. LXXXVry est. loci apad VE ERUM. aοὶ par. 18. a. Η . Lib. L cap. m.
626쪽
Adduxissent propemodum hic explorata per Helvetiae tractum viarim, Trajani auspiciis dispositarum vestigia, ut eodem, & praesertim ad Aquas Helvetias transferremus milliares illas Antonini Heliogabvii di Alexandri Severi columnas, in quibus exponendis haeremus, maxime cum suspicari liceat, viaria Tr jani opera diligenter ad modum restituta esse ab Alexandro Imperatore, quem pontes cum primis, quos iste fecerat, instauravisse paene in omnibus Io iς, aliquos etiam novos fecisse, sed instauratis nomen Traiani reservasse, AELIUS LAMPRIDIUS as memoriae pmdidit. Quo tamen minus hanc conjecturam audaciori quadam fiducia prosequamur, latebrarum situs prohibet, unde in lucem protractos esse istos lapides , commemoravimus. Eficit sane illa situs propinquitas, ut insculptae Aquarum notae, ad aliam stationem, quam B dentis Ibincipatus metropolin pertingere haud videantur. Denique in binis istis columnis Heliogabali altera, altera Alexandri prorsus singulare quidquam observatur, quod utraque nempe quartam nusdem viae leucam designet, uno itaque eodemque loco constituta. Inde illud evenisse arbitramur, quod lapis Hesiogabali titulis insignitus , post ejus caedem eversus , aliusque Alexandri Severi auspiciis in eum locum substitutus fuit, eo scilicet fine , ut impurae illius bestiae, quod cognomen ab Alexandro accepit a 63 omnis omnino aboler tur memoria, cuius conjectivae ducem adlegamus HENNINIUM a , E cidium fortasse isti columnae acceleravit usurpatum ab Heliogabalo, uti ubivis consuevit, Antonini nomen, quo adeo indignus fuit judicatus, ut paullo post interitum, senatus auctoritate, illud ex an ibus erasum fuisse , binis test,
moniis perhibeat LAM RIDIUS a so
INVESTIGANTUR VIAE, A RELIQUIS SAECULI
TERTII UESARIBus IN GERMANIA ORDINATIA
OUar nobis in viis nostris persequendis filum quasi adhuc praebuit continua fere Imperatorum series, ea iam subito nos ita destituit, ut simili ducti
amplius decurrere plane non liceat. Parcos enim viarum curatores, aut om
nino negligentes, exhibet sequens Romanorum Imperatorum ordo, sive tales suspicemur saltem ex monimentorum dese , sive priorum Caestrum cura Vix reliquerit vias, quibus successores, opera sua muniendis, ad aeternitatem grasiarentur, sive quod veri est simillimum, turbulentus nimis publicarum rerum status, & meticulose brevioris plerumque durationis imperia prohibuerint, quo minita de tantis operibus, non limruosis minus & laborum pertinacia valde molestis, quam magnificis per provincias educendis cogitarent. Loquuntur profecto in ius aevi striptores miseram rerum Romanarum conditionem varie agitatam, & factam subinde in ultimas minas iri,cliviorem. Non sola ista
627쪽
triginta tyrannorum turba , quae non diu ad modum post Alexandrum eruestas miscuit discordias, exitio fiat, sed universus fere annorum con Mems, qui reliquam seculi tertii partem conficiunt, iniquissimam Imperii Romani prodit fortunam, quod mutuis perditissimorum hominum rapinis fuit expositum. Cui quidem opprobrio si unum alterumve illorum, qui ea mare Imperatoris titulos & dignitatem sibi vindicavere, jure sici eximendum esse censueris, temporis tamen injuriam de praecipitem nimis fatorum violentiam simul arum. advertes, publicis omamentis per provincias ordinandis parum idoneam. Haec igitiu ubi curatius nonnihil expenderis, non posse arbitramur, quin miareris, reperiri tamen aliquot passim vias, quas posteriori saeculi tertii parte conditas esse, ostendunt lapidum reliquiae, diligenter a IANO GRUTERO conquisitae. Resert ille tres columnas milliares Maxilianorum Caesarum I ,
qui statim post Severum Alexandrum Imperio potiti sunt, unam Gallieni a , binas Claudii Taciti 3 γ, omnes εκ singulas in Hispaniarum viis superstites.
Neque reliquos hujus stasi omnes omnino Imperatores viariae curae , per Germaniae fines agendae, oblitos esse, argumento est lapidis miliaris tamen. tum, Vindobonae non procul a D. Marco in vinea quadam repertum, quod vias & pontes, quibus vetustatis injuria fi di tat & ruinas minitata est, a
spiciis P. Licinii Valeriani Imperatoris restitutos memorat. En ipsis lapidis hiscriptionem, ex GRUTERO huc transscriptam.
IMP. CAESP. LICINIO. CORNELVALERIANO NOBIUM CES. PRINCIPI IUVENTUTIS. VIA ET PONTES. VETUSTA CONLAPSA RESTI
Praeter ipsum lapidis reperti situm suppetunt aliae quoque rationes, cur ad Vindobonam reserendum esse arbitremm. Nec justo audacior nobis videmiconjectara, penultimo inscriptionis hujus versu Vindobonam prioribus litterisiuisse indicatam, quas vetustate jam exesas penitius exhibere non licet. Quae si non male omnino sese habere centantur, en habes columnam, viae a Vim bona exeuntis indicem. Fuit profecto non ignobilis inter Romanos Vi
do na , quae stativa, uti ITINERARIUM ANTONINI 1 adsignat, M. gioni X Geminae praebuit. Conspicis eandem principis urbis notis insignitam in TABULA PE INGERIANA 6, Amsiliora celebritatis indicia perhibet ITINERARIUM, quod non per eam urbem solum viam de Pannoniis in Gallias proce e memorat 7 , sed α itinera bina alia, alterum aliorsum a Vindobon , alterum eo aliunde directum describit 8 . I. s. CLVIIL L m a CLVIIL 9. 3 CCLXXVII. I. a. 4 C Iu. s. s pag. s . ε pag. 739. citi loc. Pδg. Diuiliaco by oste
628쪽
bit 8 Neque dubitarmis, arate situ antiqua vias per Vindobonae agros filisse munitas, id quod contarmat adlatus Licinii Valeriani lapis, curatam vi rum vetustate collapsariam restitutionem significans, unde ad similis curae, in his regionibus gestae, antiquitatem facillima ultro pertingit consequutio. Ex his denique cognoscimus vias, a Romanis ad extremos usque Norici fines &lius produtias. Notat enim Vindobonae situs antiqua Norici & Pannoniae confinia, imo s-ndum orbis Romani divisionem posterioris provinciae portio videtur urbs eadem a terna, & nostra jam aetate veteri Romae nihil secunda , . quippe quam ex illis indiciis, quae NOTITIA IMPERII OCC DENTIS νγ subministrat, Pannoniae primae duci subfuisse colligimus.
VIAE PER GERMANIAM AB IMPERΑΤOR LBUS QUARTI SAECULI CURATAE
TAndem jam deducimur ad quartum a nato Servatore seculum, idque ultimum , quo potuisse suspiceris, si ad rerum publicarum starum reiteant,
mum advertis , ut viae a Romanis in Germania Ordinatae fuerint & munitae. Quarum quanto rariora aeque ac obscuriora sunt vestigia, quae per hanc temporis periodum exseruntur, tanto cautiori cum cura ut evolvantur , dandum est operam. Primus ex hoc ordine hic adlegandus est Constantinus Magnus, viariae rei maxime intentus, quem & ante una cum Diocletiano & Maximia.
, in laudis ejus venisse consertium, de eandem sibi posthac ampliorem adsermisse, quando vias hinc inde suis unius auspiciis eduxit, testes sunt lapides aliquot milliares, in Italia & Hispania superstites t . Ad rem viariam in GemM m m 3 mania. pag. F8s
M. P. CLXXm. M. P. XXVULM. P. XXXI M. P. XXXIIL M. P. XX. M. P. XL
M. P. XXXL M. P. LXXX LM. P. XXXIV. M. P. XVIII. M. P. XXXVI.
Pag. ra'. edit. eam eoumret. GUID IS PANCIRoLLI, Greetu Min XXIll. Legitur eo loco sub dispositione viri spectabilis. Ducis Pannoniae primae& Norici Ripensis, Presectus laxioris decima indomaria. Ηaee ad Vindinhonam communi consensione reserunt. Pleniorem lucis usuram dabunt, quae huc adnotavit PANCIROLLUS. cim nrat. CaIM LXXXIII. pag. 13o. Cons. CELLARII Notin Orb. Lib. II. Cap. VIlI. M. I. S. IX. pag. 440.
629쪽
mania curatam pertinet pons Agrippinensis , prope Coloniam scilicet Agrippinam Rheno iunctus, quem prolixo verborum adpararii celebravit VETUS PANEGYRISTES a , nomine incertus , at artis oratoriae uti videtur, publicus apud Treviros Prosesser, quum in natali urbis Augustae Trevirorum, ab isto Imperatore restitutae, publico jussit verba tacereti Videtur eundem pontem intellexisse mCERTUS pariter PANEGYRISTES 3 , esserendis Maximiani Augusti laudibus occupatus , quando a ponte Rheni ad Danubii
transitum continentem, devastatam atque exhaustam penitus Alemanniam memorat. Loquitur de hoc Rhenano Constantini Magni ponte prior ille P NEGYRISTES tam magnifice, ut ad Danubianum Trajani saris, aeremae admirationis opus, conferre nullus dubitaveris, nisi adsentationis multum, qua condire consueverunt ejus generis Iaudatores plerumque panegyricos Imperato- , ribus dictos, irrepsisse suspiceris. Quod huic operi sane ominatus est MNEGYRISTES noster, futurum usu sempiternum , eventus haud comprobavit, licet diu satis perstiterit, & quantum videtur, pro materiae suae natura diutius perstare potuisset. Eundem enim pontem aliquot post saeculis Munonem Coloniensem Pontificem, Henrici, Germanis Regis, filium jussu fhitris sui , ONtonis M. Imperatoris, ob noctumaram ibi caedium & tumultuum frequentiam una cum munimento Divitensi rescidisse, & in Basilicam atque Abbatiam D. Pantaleonis absumsisse, ex communi traditione & praeeuntibus PETRO BEM
O , re a p. aoo. inter Pan . m. ex edit. JAC. de Ia BAVM Paris. MDCLXXVII. Dabimus integra oratoris hujus de isto ponte verba, ad Imperatorem Con stantinum Magnum directar IUUcr etiam Agrippineris ponte Iaerendo. resim quili asside gratis Francorum insultas. ue unquam metus ponat , sempertirreat, mper svplices manas leviat, quam tamen hoe ta magis ad gloriam Imperii tui es ornatum similis facias, quam ad saevitatem, quoties velis in ho-slam 'transeundi. quippe quam totus armatis navibus Rhenus instructus si,'ri pis omnibus, usque at Oceaaeum dispositas miles immineat. Sed palarum tibi via detur.'revera pulcerrimam est, ut Menas iae non solam superioribus locis. ubi aut latitiatae vi as, aut vicinia fontis exiguas, sed es ibi novo ponte cala tur, ubi totus est, ubi jam pulcerrimos hausit amηes, quos hic noster ingens fluvias , Sbarbarus λαρο es Moenus invexit . ubi jam immini meatu ferox, is alvei unius impatieas. is Da cornva gestit excedere. Servit profecto, Constaηtine maxime. ipsa rerum natura numini tis. quam illa gurgitum altitudine tantarum moliam suadamenta jaciotar, Mem - flabilem Frmitatem habitura. I xerit quondam licet Hellesponti angustias classe connexa, Persarum rex potentissmus . tem porarias ille transitas M. Simili navium contia tione Bajaaam flaum , avrerit ab augasto tertias coar, delirata fuit illa vectatio principis otiost. Hoc opus is discite factu, es usu futurum ψ sempiternum. Certe quidem jam ter in exordio hostiam movit obsequia. qui pacem supplices petierunt, nobilissimos obs- des obtulerunt. Ex quo nemo dubitat, quid perfecto p te facturi Di. qui jam
serviant inchoato. En amplissimum verbosi πανηγυρι- de illo Agrippine si ponte testimonium. Nos illi quasi per transennam subnotamus, ingentis fluvii mentionem. quem perinde ac barbarum Nicrum & Moenum aquas suas Rheno invehere, ait Orator noster. perperam a BΕΛΤO RH NΛNΟ ia praefat. ad hune panegari ad Mosam fluvium. rectius ad Mosellam
630쪽
ε , refert m MI . De munimento Divitensi subnotamus, Risse illud pro more Romanorum in pontis praesulium proxima ripa eductum , si fides habenda est illis, quae RUPERTO TU IENSI auctore, prioribus is liXIlI. annis coenobii Benedictini, quod in veterem ejus munimenti situm se
eessit , Abbate non indocto , BEATUS RHENAN 8 perhibuit, repertam esse in coenobio Divitensi contra Agrippinam, cum murus quidam diruererer, tabulam lapideam cum inscriptione , quae docuerat: Divitens m
1 timentum in terra Franco um ab Imp. OG. M. Val. cinguntinopro militibus ictis in me tum Galliarum collacandis esse erectum. Observavit ceterum
HENNINIUS, in το 1ς judex, ut ipse pronunciat 9 & Coloniae & I uitia, utrimque ad ripas e contrario sibi oppostas magnas substructiones & crepidi nes lapidum , quas veteris ejus Constantiniani pontis reliquias esse opinatur. Pontem quoque a Romanis sub Constantio Imperatore militibus, prope Ra racum , trans Rhenum navium compage suspensum fuisse , BEATUS RHENANUS 1 o perhibet. At temere nimis ita cundem retulisse facile animadvertes, si AMMIANIMARCEL Til ea de re suffragium inspexeris, unde perquam luculenter adparet, consilium quidem pontis ibi exstruendi fuisse agitatum, effectui tamen dari non potuisse. Securiori aliqua cum certitudine Juliano Imperatori pontes ad Moguntiacum Rheno juncti gloriam, eodem --MIAM 11 auctore, vindicaveris, quamquam dubios nos haerere ingenue confitemur, an non pons iste diu ante jam in perpetuos usus fuerit confectus, neque idem forte sit habendus , quem in eadem regione trans Rhenum , tribus ante saeculis & quod excurrit, a Druso fuisse constratum. L. ANNAEI FLORI fide, superiori loco i3 adnotavimus. Nec ego jam decernere ausim, pontiumne fiducia, suis auspiciis in perpetuos usus conditorum , an na- κvalis trajectus recordatione gloriatus sit Julianus, se agminibus Romanis, quoties liberet, Rhenum pervium fecisse i . His in medio relictis certius adferemus monimentum, cujus auctoritate Julianum Caesarem , qui aliis contra Germanos facinoribus nobilissimam famam consequutus est , viarum quoque in Cerinania instauratoribus licet adscribere. Columnam videlicet milliarem , Juliano nuncupatam, quae proxime ad oeni Pontem sub Monte Solis, vulgo
ubi prope Raaraeum ventum est, ad superestia inis Rheni, remote maltitudia ne Alamanna, pontem suspendere navium ompage Rσmani vi nimia vetabaηtur. ritu grandinis undique eonvolutibus telis. V eum id impossibile videretis. Imprevator cogitationibus magnis adtonitus. quid capesseret, clavigebat.