장음표시 사용
681쪽
Isis apud Tacitum non Fria est, neque Cisa.
Signum Cita Cisara urbs. Nec simile vero crediderim , quod ΚIRCHMAJERO est visum,
Isidem Scriptori Romano esse Friam, dulcium apud Germanos matrem lavant Cupidinum. Namqne , ut alia praetermittam flentio , hane olim ab omni Germania habitam Deam, satis constat: Isidem e contrario pars Suevorum eantum venerata est. Qua re motus quoque DITHMARUS a rerum harum idoneus judex in diversa discessit, faeliisque ipse divinus intelligi conjectavit Cifam, Deam nutricem sive nutricum, Romana interpretatione Ruminam vocant, cujus tutelae lactentes infantes erant. 3 Qua quidem in re is quoque suos mihi manes pati videtur, atque errare cum eis, qui Cisam in
CHRONICO URSBERGENSI O illoque, si Superis placet, VELLEIANO
FRAGMENTO 13 haud esse diversam n Iside rati sunt, vapulantes propterea MARCO VELSERO 6 viro, ornandis melioribus litteris e coelo delapso.
Cujus opinionis meae non opus est e longinquo rationes arcessere. Ipsum illud insigne superstitionis Isticae ut abhorrens ab Cisae cultui quam in humanam esse giem csceminam plerique multimammiam rentur, 7 nec absurdum ab re est veteres effinxere. Verum haec & his similia, ut nemini, vel per transennam non animadversa haud equidem longo sermone repetam. Mihi autem , cur,tius rem perpendenti, id praeter caetera antiquis rerum gestarum monimentis incompertum videtur, Suevas gentes TACITI arvo addictas Cisae sacris sitisse, quae cum Sorabis demum, praecipuis Divae cultoribus in Germaniam intulisse um pedem existimem. Vitrea certe fricta sunt ac somniorum interpret menta, quae de Cisera urbe, Augustae Vindelicorum nunc nomen est quae de templo Cisae ibidem a Germanis exstructo memorantur. 8) Quamobrem secessat DITHMARI illa sententia; facessat Cisa, donec de ipsius apud Sue. vos cultu certiora in populum adferantur.' a Vid. Commenti Εjus in ΤΑCπI German. e. IX. P. Is a In Cooment. home Busis pleno, ad laudatissimum ratari libellum de M. ae e. in 3 De Cis, Dea lueuIenter egit ABR. FRENZELIUs de Diis Sotaborum e. 9. in C. G. HOFFMANNi Scripti Reti Lusatie. T. ll. Quam scriptionem
682쪽
6 I. e. p. 38. Operae est , verba ipsa transcribere : ροι cistam . inquit ille, ex Tacito Isdem interpretamur, quoniam is scripserit, Ars Suevorum Lydi saeri eat.
errant largiter ; turpis cironesom laphu, res indelicas eam nevis, qui tanto post immigrarunt, confodere r eui inscitia Fragmenti tamen Auctor obnoxius.
Quia st osa Suevorum Ips fuisset. ineptirent asiae de muliebri oris streis. P rumne testato Tacitus ὶ Signam i
Germ. voeenta. alii. Juvant su telonem & nominis ratio & vetera exempla. apud Graecos Dianae Epheliae Polymammae, apud Romanos Cereris Mammosae, denique ipsius adeo Isidis, cujus corpus omne, ut MACROBIUS Satum. L. l. e. a scribit, eontinuatis uberibus densasan Certe habitu foeminae, Cisam olim cultam Auctores consentiunt. Tale signum, os humerosque Deae simile. olim Cizae, urbe non ignobili Misniae . p - blicae pietati expositum, sed simul eum superstitione ruinis atque excidio datum accepimus. Cons. IO. CONR. ΚNAUTH in Prodromo Mianiae p. ass. Tale simulacrum Cisae misse etiam Augustae Uindelicorum perhiabent. Id quod nune nihil disputo. Evigies certe lapidea, quam describi V SERUS euravit l. e. p. i 3. non Cisae idolum est. sed Medusae: via deasque infaustam faciem , atque alternis inimixtos erinibus an ues. Cons.
CORN. PEUTlNGEM Sem. Convivat. & VEGER. l. c. 8ὼ Λ 'stam Vindelicorum eonditam a Germanis fuisse, temploque insignem
Cisae, inde charam antiquitus adpellatam , testantur VELLEIANUM FRAGM. & CHRON. URSBERG. l. c. sed nulla veri specie. Nam Gera mani. ut verbia VELSERI L e. p. 37. utar, haudquaquam aucto res, quibus nihil tune temporis res eis Danubium, ηeque ex illarum distitutis urbes. A do. nec templa. teste ΤΛClTO de M. G. c. s. Cons CLUUEli. 1 e. L. l. e. 34. Cleam, Misniae urbem, lubentius credam, ex nomine Deae Cisae nuneupatam. Namque venedi quondam inhabitavere, cultui Deae
Gundtingit conjectitrae de Suevica Iside. Non eadem
est cum Hertho Dea. Neque cum Hese Deo
confusa ab Tacito. Sed nondum peracta mula est, & superant, quas in scenam sententias
de Suevio Iside producam Equidem de GHI ERO i supersedeo dicere, nec ludam operam, refellendo opinionem GUNDLINGII 1 qui dubius animi, quam demum illam apud TACITUM esse Isin pronuntiet, modo C madpellat, modo Issam, nam, Dearum nescio quae monstra, vigilans somniati Majus, ut ait ille, opus nisum; utinam i vi quoque ingenii ac sermonis et gantia majore, quam quae timido mihi ac tenuitatis conscio meae, hucusque non potuit non pudorem incutere. Isidem Suevorum, ut ipsam ad rem a Ndamus, exponi quoque per Heruum, septenis, quos TACITUS memorat, a populis Sueviae, cultam in commune intelligo: poteratque ea nunc maxune opinio lacertos movere, vires dante ac spiritum ANCHERSENIO V. C. Mlitteratae Daniae ornamento. Rus duntaxat majoribus auspicias rem lubet verbis ipsius eloqui persinata Ista larvam detralet manifesta Mes naturaretis Hersia. Nec abnuerim , posse hanc in sententiam dictu speciosa proferri multa; praesertim in tanta, qua Vir CL pollet veteris Germaniae cognitione. Herthum certe, Romano ore, villarem, opem, Cybelen, Magnam Matrem Deum, sive ut TACITUS interpretatur meus, Terram Mutrem adpellari, tamen L. Tit a nemini,
683쪽
nemini nisi in sole caliganti obseuram. Id quoque constat, Isin seisse ab Phrygibus nuncupatam Devia Matrem. 1 Quidam hanc sub nomine Isidis , quod adeo Terram denotare riunt, o ab ipsis etiam turba Niligena olim adoratam putant. 7 Quod nec mihi videatur a vero alienum , reputanti apud απρο tios, uti est in antiqua inscriptione , 8 Isdem omnia fuisse , unamque illam
omnes retulisse Deas , in magno nominum ambitu, unde & Myrtoum VOcitata. 9 Sunt , qui utram e Deam opinentur nec Romae diversa Numina
filisse, con Eniuntque paene sacra, adeo ut in cultu etiam Cybeles, Mareotica sistra tumultus agitasse Isiacos legamus. I o At vero explois jam dudum ab doetissimo BACCHINO ii sententiae patientem quis aurem adcommodet Sed fuerint sane, ut in Phrygibus, in S gyptiis, sic & Romae, una eademquς Idaeae Matris & Isidis Numina : I dem ac Herthum vocabula haud discrepare significatu, Grammaticae tribus & pulpita clamitent: urunt me nillilominus scrinpus, suntque omnino necdum exemti impedimento, quo minus in sententiam ANCHERSENII V. C. transeam. Numen utriusque, exacta ut solet diligentia, ab se invicem ΤACITUS secernit, diserte hie Isidem, illic Herthum n minando. Sacrorum plane alia facies, nec earum Divarum simulacra. Signum ipsum , de Iside ait idem Auctor, in modum liburnis figuratum. At enim Hersii essidem, quamvis non comperiam, silente TACITO quis temere I suspiceim filici Vestis, vehiculum, boves sceminae, alia, ut solem- via in sacro Hermi memorantur. Numen ipsum credere possis fere tale,
--- Qualis Areonilia Mater Diditur eurru, Arnias, turrisa, per urbes. Ia
Nee poterat meo iudicio veterem latere Scriptorem, posita in aprico mus religionis, qua Herthum Germani sitam tam reverenter prosequebantur, quum e contrario Isiaci cultus apud eosdem originem ingenue fateatur se haud cominperisse. Atque haec quidem hisque similia, quibus nunc parco lubens, animo mecum voluenti sit sine fraude, ab Cl. Viro discedere, usque dum edoce mur meliora. Enim vero interest praeterea, quam hucusque lusimus, fabulae Deus, si quid judico, male advocatus. Ita enim Hefum, horrentem illum ,
ut ait LUCANUs 13 seris altaribus Hese , MATTH. HILLERUS i autumat ab TACITO acceptum pro Iside, praebente errorem simili udine nominum. At vero Germanorum Deum quis unquam fuisse insem probaverit ΘEqui Om nomen adeo ejus ab voce vernacula missis vel miriae, deduxisse. IGLERUM in perspicior sed nemini, cui cor sapit, originarionem, crediti persuaserit tam febriculosiun. In Galliis cultum haud in incerto est, x6 otis humani specie, ut adeo Isidi Suevorum ne simulacrum quidem respondeatila quoque l. e. p. iv. Isidem mi Germanis eognitam fuisse. inque Dus eorum Sum tum collocat, ibid. p. goo. diligentilia rem deducturus in
Germania Gentili. Qim quum illi haud licuit . fatorum per invidiam,
ab tam exposuit Uir Domisimus is andirere thressea aas etllebe Dat Nicti elaealelebriea Edesinoas n. V. p. so. sed . si quando alia in re, hic maxime ensu abundavit suo. Confundit TACITUS iudice GUNDLINGIΟ eum
Iside mulierem virtutibus, eura rei familiaris ae centum emitione a ' tium. claram inter Suevos & Numinis instar euitam. At enim iis in sacris, dixerit aliquis. quae illa quaeso Libuoa Respondet G D-GIUS TAClTUM hominem imaginosum, visum ςsse s hi videre navigiumsi quod nemo homo, quamquam Λrgo oeulatior perspexerit. Praeclare illa suo, ut fit, alios ingenio aestunat. Preterea si ab eodem proficiscuntur quae
684쪽
Juae in ejus Disce ars siber die Historiam Litterariam, T. l. p. 818. de Iside icta reperio, sibimet sane ipse haud constat. Namque Germanos ibi haud ambigit, Isiaca sacra celebrasse. ab De M. G. c. v. 4b Vid. Vallis Herthae Deae. P. l. e. s. p.rss. quae haud ita pridem Halaiae 1 8. edita in lucem. praestantia esseeit sua. ut alterius Pariis Latine redditae, animo aegro desiderium seramus.
Phrages Pes otiam mini t Deum Matrem. Cons. HENR. JAC. vAN BASHUYSEN Diff. de isde, Magna Deum Matre.
ruis, est terrar quam his volunt eo. Sequitur illum de lSIDORUS Orim. Iib. Ulli. e. tr. Cons. MACROB. satum. lib. L e. m.
93 In Iapide litterato apud GRUTERUM p. LXXXIll. it. ConL PLUTΛRCH. de uid. & Osic T. s. p. 37a. to AUSONlUs Epist XXV. v. ai. Plura de utriusque sacri convenientia habet UOSSlUS l. c. lib. u. c. m. xi De sistris. apud GR EVIUM in Thec Antiq. Rom. T. VI. p. 4I . R. 1a VIRGILIUS AEn. lib. m. v. 78 . 13 Pharsati lib. ι v. 44s.1 Dius. de origine gentium Celtic. p. is 3 L e. Alii aliter rentur. Nee ΚΕ LERO'tamen, cui Hesus idem , qui
Odinua & quasi As sive Deus dictus est, L e. p. 139. R. adsentior. CL.MARimo de Ia religiua des Gaalhis, lib. Ill. e. xvii. FIesus videtur novimen ex Armorico laus, quod terror est, accepisse: & suffragatur WΛCH. RUS V. C. Glossu. Germ. voce Besus. tib LUCANI locum, paullo ante n. II. dictum, alii jam ad testimonium eiataverin Ceterum super hac re pariter & simulacro Hes, vid. plura apua
AUCTOREM GALLUM dc CEL. . ACHTERUM quos modo iam
- , Plures Tacitum sequuntur. Illius fides
Haec fere sunt, quae , ut erroris insimulent TACITUM uiri docti in me. dium protulerunt: longe aliter sentientibus in primis HUETIO 1 ONO
eloquentissimo rerum Germanicarum Auctore. Hi enim , innixi testimonio TACITI Suevos olim obnoxios AEgyptiacis filisse religionibus, opinantur. A Virorum Clarissimorum sententiam, subductis rationibus, non po facere, quin utroque, quod aiunt, pollice collaudem, inque eam ipse pleno descendam gradu. Quem enim ducem, in antiqua Germanorum historia, domesticis destituti Scriptoribus temporum , sequamur potiorem CUR
TACITO cujus libello d. Ata, inritat posmiis Gere nia, nihil verius T it a reci
685쪽
esse, nihil limatius, quotquot sunt praeconceptis rima tonstras vacui, censu re. O Fuit prosecto iis temporibus , quod inter omnes constat, sitis cognita Romanis Germania scriptisque adeo illustrata , Io & si qua parurn co 'raiis, curam certe investiganai haudquaquam defuisse TACITO adparet. id quosdam Auctorum ipsum adeo aliquamdiu inter Germanos versatum sv nio ; II di credas, ita reni esse r tam dili Fnter, tam copiose cys , me moratu digna, de statu Germaniae perscriptit. Quae quum ita sint, nolo enim nunc progredi longius atque illius fidem tot spectatam documentis habeamus, quid, quaeso, de sicris Isiacis Suevorum in ipso memoratis, addin biremus e Neque enim secundum ea, ouae alae diati, solum absolvendus ferme erroris supicione TACITUS videtur: sol sane verba illius, huc pertinentia,
ne quidem interpretationem , qua usiis in aliis est, patiuntur. Ecce . enim superstitionem illam disenissime peregrini fuerim adpellitat, axque item, quod verbo, non re differt, aduectam religionem r quemadmodum advectoem Matrem, advectos Penates, eodem istia , passim dici antiquis Auctoribus, animadvertas. Itaque ergo ad id si placuisset viris doctis, prout decebat, mentem oculosque intendere, numquam profecto ab se tapetrassent, ut Cisam
ut Friam aut quae demum cumque Germaniae Diva fuerit, ab TACITO nnuncupari ciniisent. e
TACTUM Et reliqui interpretes. tantum non omnes merito adseruntur.
manorum 6.8. R. idem argumentum diligentissime, ut solet, nuper e
positit ANCHERSENIUS V. Q in Dissi de scientia, fideque Taciti Ge graphim & Historica in Germania. r. Q PLINIUM alium Naturalis Historiae eonditorem, alier PLINIUS Ep. lil. s. Gem ira bella testatur XV libris perseripsisse. CATONlS quoque de Germania. N ASINu QUADRAm de terra Gerui te libri ab antiqυis A ctoribus laudantur. Conc ita BUDERI Bibl. Scripti Rer. Germ. g. lUadjecta Corpori Hist. Germ. STRUVIANO.n Rationes Galliae Belgieae. quae veteris Germaniae para , CORN. ΤΑClTVM trocurasse , plerique rentur. Quam sententiam ab DiTHMARO Di T. iudata. f. 3. R. exploiam, tuentur GUNDUNGI NΛ xui. P. XXV. ' P. 367. Aqu.
Isiaci in Germania cultus vestigia. Gmnovii Sacerdos
Germanus Naviger. Ismacum &c. unde dicantur Θ Sistra in urnis Germanorum reperta. De avicula Isidis. Praeter autem ea, quae dissouimus, etiam alia movent me , haud mi
Eotis inorumti, ut TACITm putem , ea certe in re, esse unice adsectan
686쪽
dum. Prassio quippe in Gennaniae e Monimis sint haud dubia Isiacae supersti. ionis v tia, quae fidem Scriptoris gravissimi nobis quoque tacenturus valide tueri possent. Quidem minime in hunc censum retulerim Insaiptiones, Isidis
honori dicatas in Germanias neque Sacerdotem Germa-- Navigerum,
Hylan illum toties dictum, quem incisum mi JAC. GRONOUUS exhibet. 1 Nullum quidem luculentius rei monimenno inci, nisi si fidem illius male ambulantem, viri docti jam dudum irrisui habuissent. Sunt, qui nomina urbium Uenarem, Dubiam, L Mez- huc trahant. 3 Quidam & verbenae genus c patrio sermone EMG ratie adpellamus, 3 Isiaci in Germania cultus servare
memoriam arbitrantur. M Ego vero uti vocum illarum originem verisimilius a ferro deduci, quam ab Iside, reor, nihil moratus cujusdam poetae nostratis de Lenaco eslatum: Uo - P tam hine' in vallisur urbem
ita in eis caussae patrocinium meae haud quaesiverim. Praestant mihi illud inin niora veteris aevi monimenta; maxime sistra, quae apud Silesiam pristae re
nem Germaniae, saepenumero in urnis reperiuntur. Cujus rei, indictae aliis,
potissimum auctorem habeo SIGISM. SN MLERUM V. C. atque Diebantc Principatus Volavi ensis prope Sicinariam pagus est de purioribus sacris optime merentem. Is vero , ut est patriae Antiquitatis studiosissimus , sistra inura huc illuc Silesiae in oris essbssi servat, s) quae sane id, quod agitat Diamo , in lucem conspectumque aliquando producia, non poterunt non iis, quibus cordi est Vetustas Germanica, oppido arridere. Aut enim vehementer me amor fallit suscepti negotii, aut certe sacra Isiaca haud obscure produnt. In his enim sistrorum frequentissimus usius, sive quod manibus quassa, hir Ddinis, in quam Isis secundum fabulas versa stridentem vocem exprimerent, sive quod motus illorum reciproci Nili, ceu SERVIUS putat, indicaret naturam, cujus caussas AEgyptios Isidi tamquam Lunae, accepimus adsignasse. 6 Usam inde Divam crepitanti conspicuam sistro, tot veterum loca Auctoriam numique
reserunt, in primisque statua, quae in splendidi γ MAFFH opere caput
effert. Sacerdotes quoque Isidis, Aseratam eis rem MARTIALIS adpellat: 8 nee deessent similia iuste plura, nisi Lectoris doctrinam temnere vulgaria censerem. Ceterum haud mirum, credo, cuiquam videbitur, rerum antiquarum
cognitione vel leviter tincto, sistra quoque in urnis praeter cetera inveniri Quippe, ut in aliis gentibus, s sic apud Germanos, constat moris suisse, ut quod sanctum cuique esset, carumque, rogo ac senilibus flammis instrient, mandarent terrae. De armis, equis, id ex ratam compertum: t o inque aliis si destituamur testimonio Scriptorum , ipsae res sunt documento, in urnis passim ac sepulcris repertae. Neque Romanis inusitatum, sistri imaginem mon,
mentis sepulcralibus in religionem omatumque addere. Est videre apud BENED. BACCHINUM 11 Aram Diis Manibus C. Larinatis Attici cons eratam I cujus in parte altera vasculum, quale in Isidis iuxta Osiridisque pra ferebatur pompa, in altera sistrum, tergemino personum aere deprehendas. Atque hactenus de sistro, sacri apud Suevos Isiaci teste, dicenti utinam darum nunc sit, bonis avibus progredi ad avem illam testaceam, quae prope hanc urbem Palladis &Mercurii nobilissimam studiis, itidem in urna reperta, in A PLISSIMI SENATUS Musto adservatur. 11 Udis esse avi iam, vetus de quasi per manus tradita opinio est: cui si quid existimemus dandum, haudquaquam vitio nobis verti queat; maxime, quod in Silusis quoque hujusmodi
687쪽
aves sic inuemas norim. Enimvero haud perductam ad liquidm rem, equidem in medium relinquam: viderimque alii, utrum TACITI fidei Avicula Isidis addicat. Certe, si dicendum, quod res est, haud alienae ab cultu uia. co alituum formae sunt, traditurque eum Isidi, ut Graecis Numinibus, R manisque sacras aves, in primis hirundines fuisse. i 3 Accipitrum quoque imagines, vulturum, ibidum, atque item
Romulidarum arcis servatis, ea didus anser,
saepenumero in Isiacis monimentis, apud ΚIRCHERUM 1 aliosque comspiciuntur.
x Tales in Belgio. in Bavaria, repertas olim, adtulit SCHEDIUS l. ς. e. lx. p. 128. Ad isdem quoque pertinere visa est JOS. HARZΗLIMIO V. C. haee. quam in Ubiis. SOLI SERAPI CUM SUA CLINE dedicatam. ex
BROELMANNI Monimentis nuper repetiit. Diff. de religione antiquorum Ubiorum e. 3. f. a. sed Romanae esse pietatia, in lilia monimenta oppido adparet. O l. e. la veterem imaginem esse, eamque Sacerdotis Isael. atbitratur. Qua in re antiquitatis, immane quantuml amore deceptum, viri docti multo perfricant sale . illudque signum haud quaquam Meerdotem Iga ι erum. 'sed metallistiliorem cum alveo referre. auctores sunt. Illi errori gemina multa, si liceret de itinere decedere, memorarem. Uno defungar exemisto, ah re haud alieno. Isidem in numo Juliani imperatoris. Horum filiaum sinu eomplexam, sunt qui teste BARΟΝlo Ann. Lecles ad An. 363. pro B. Maria virgine acceperint. Ceterum Sacerdotis Isaei verum simula
am, machen. sive dero Nacto, quidam sibi persuadent. Sed eonL PAULLINI Hist. Venata in Syntag. Antiqv. Germ. p. I. R. Similiter Parisios. Galliarum caput, idem ae παρὰ imia esse , nonnulli putant. Cons. MARTIN L c. lib. IV. c. XXIae p. I 4. Taceo urbes alias, arces, flumi na ἔ quorum nomina vulgo solent ab Iside deduci. SCHEDIUS I. e. Sed eam ori nationem, ne memoratu quidem dignam,CL. WACHTERUs judicavit, ratus id, quod est, vocem hanc derivaria latro. vel Marte, quasi sit Martis herba, ob ejus in clarigatione usum
dans les Diverses Conjectures fur te Culte d'lsis en Germanie. l. e. p. gr. adeo illi eredulus, Thuringoa exinde probet rem divinam olim Isidi secisse.
Quod in litteris . ad me humanissime perscriptis, Vir CL. testatur. Vid. etiam Εjus ad CELEB. ΛUCTOREM des Neven Fucherjaati der schllare ul- sensebastra, epistolas lectissimae illi Bibliothecae, cT. vi. P. lV. p. 37s. sqq.& T. VlL P. s. p. 73. sqq. id insertas.
Veterea Auctores recentioresque juxta dissentiunt. SERVII opinionem supra adlatam videsis ad VIRGILil lib. Vlli. AEn. v. 696. Altera in primis PIGNORII est l. e. p. 36 eui faciunt fidem verba MINUTH FELICIS ibi ab eo reperita. & maxime sistra. hirundinis fere efformata in faciem, quae pariter habere se sibi reposta. CL. SAEMLERUS refert. PLUTARCHUS de Isd. & Osit. T. sL opp. p 3 6. C. ortum rerum motum
que, HIERON. BOSSIUS in Isiaco, seu de sistro, c apud δεμ GRE
688쪽
. in Novo Thec Antiqv. Rom. T. ll. p. M81. vices variabilis aevi sistro denotari censent. Conc BACCHINUS de sistris i. c. p. II. sqq. f L c. n. r 3. Elegantia sunt, quae ad hancce statuam Vir minus in Obsera, vationibiis p. I 33. est commentatus. ε) Lib. M. Epigr. 29. H De Scythis est insignis ΗΕRODOTI Ioelia apud DIΤΗMARUM ad ΤACIT Germ. c. 27. De Gallia cons. JUL. CAESAR B. G. VI. q. Plura vid. apud ΛRNΚIEL im Cimbris en Hodentiam P. lli. L. l. c. Is -- 23. Q De M. G. e. a' Cons. CLUUER. Germ. Anti L. I. e. s 3. & ARNNIEL l. t. Rationem rei expedit MELA talli. c. 2, mi ex iis, in praecipiant, de Druidia loquituo in vulgus e xit, vindesint, ut forent M hesia meli res, aternas se animas , vitamque rite aer ad Maines. Itaque eaera mortuis cremat ac defodiunt, apta viventibus olim. Qui mos apud Francos venuit. Childerici Regis temporibus; quocum praeter alia fuisse arma ejus, ae bellatorem equum a sepulta novimua. Vid. CHU Tu Anastasis Chil deri ei Regis, in primis e. XIV. s. 1O p. qIs. n. XXV. Ipse titulus arae, aliqua su parte de natus, cetera haud invenustus, ita habet:
DIS MANIBUS o LAMNATIS ATTOQVOD. SI QUU OSSA EIUS, PROIECERPT- An
HANC. ARAM. APS LERi HABEBIT SACRA ISIDIS Imri QUIETA IRATA
Ia Poterat hoe dignum dictu videri, ves hoe nomine, ut error sive DIU. MARI l. c. p. 36. sive typothetae eo luculentius perspiciatur. Nasen certa testaceam, cujus ibi mentio in AMPLISSIMI SENATUS Mu seo . quamvis perlustrandi facta benigne potestas sit. haud vidimus. Caeterum illa species, quam demum reserat avem, judicent, quibus haec talia datum est
. que satis notam a nihil nunc attinet, curativa enarrare.
1 Tum passim in Oedipo AEgypti tum in Sphinge Mystogoga. De insem. Isidi laeto vid. CUPERUS in Harpocr. p. s
Nomen. summum generale. , Meviat antiquae fines.
Quinam ex Suevis cultores Isidis p Utrum Semnones ΘAn Hermunduri Θ
Atque Ita poterit, credo, sua TACITO fides constaret poterunt sumvorum pars videri olim, ceu proditum memoriae est, sacris Isiacis initiati. P Holumis L U u u lebae Disitirco by Corale
689쪽
rebat autem, teste eodem TACITO nomen Suevum longe lateque per Germaniam ac nationes oppido pilares , c quatuor de quinquaginta AETHLCUS a & OROSIUS 3 numerant, suo quamque discretas nomine complectebatur. Ex hac tanta sortissimarum, quae in unum vesin coaluerant corpus, multitudine gentium, summa illa Suevorum nobilitas , summa in primis potentia, qua non mortalibus solum, sed Diis adeo ipsis, esse superiores via debantur. Verum haec in universum tradita de Suevis, nemo adeo hospestastoriarum in inonimentis est, ut ignoret. Enimvero Sueviae antiquae fines, regiones, populos perlustrandi penitius animum si libido incesserit, frustra A ndes, TACITUMque sere ipsem , coeca qui vestigia tegant, adeas. Noctem certe arva' elut incubare veteris descriptioni suevis, praeter alios, in primis CLUVERIUI 1 queritur, peripectisque sedulo omnibus, non nisi manula pensa , fines ejus, quales iuerint tempestate TACITI tamquam in aliqua tabula adumbrat. Nec sane poenitet me, Doctissimi Viri esse sententiae ; quo
nemo unus, intentiore cura, Germanorum res, alta caligine ac vetustate me fas est scrutatus. Ita vero ab Atai ae Sati Chalu De amnibus, uti ipse loqui. tur 6 ad Visulam flumen usque inter oreasum ortumque, inter meridiem vero ae septentrioaus a Danubio amne ad Ocea-m usque glacialem, Suevi omnem terrarum habitavere tractum , pariemque adeo Germaniae majorem obtinuere.
Itaque Suevicae tum ditionis erant, si quae nunc in honore sent, nomina audire velis, in primis hodiernae pars Suevis, Saxonia & Palatinatus superior, Bol, mia, Silesia, LusMia, Polonia, qua cis Vistulam amnem est , Marchioliatus Brandenburgici pars ἱ erant item alia, quae ut reliquas trans mare Ballicum, regiones Suevas , piget jam ex CLUVERIO nominatim singula recensere. Jam vero tot populos inter latissime, ceu dirimas, disiasos, sacris Phariae Deae quinam fuerint praecipue addicti, edere, silente TACITO haud expeditum. Nec sit pervacuum tamen res cognoscendae, si qua pateat , viam explorare, vestigiis antehac nullis tritam. Neqne enim, ut hoc utar, COLERO adstipuler, Suevos intelligenti iuri fluminis accolas: nec sint mimi pars Siseυ jum apud laudatum Auctorem vetustissimi nobilissimique Suevorum Semnones:
quamvis hane NILLICHII suspieionem KIRCHMEIERUS 8 ac VETTERUS pC palmariam judicarint. Isidis certe, quod putant, simulacium, L
neburgi adservatum, Io Semnonum illi superstitioni esse monimento ut credam , haud temere adducor.' ippe erat haec majorum nostr mi, ultra barbarum ingenium sapientia, quod ame risibere parietibus Dras, nerve in v lum humani oris speciem ad milare, ex munitudine crisium, arbitraremur.
xi. Diversiis qu 'ue ab his sententiis FONTENIUS. 2 discessit, atque, ut est sagacis ingenii, esse divinavit Hermunduros i sed an dextro Apolline, dubito. Quod enim, ut resiqua omiuam, contermina gens Rhaetis Vindelicisque fuerint, quos diu ante amplexos religiones Isiacas opinatur, rem cane, quantum mihi cernere datum est, haud videtur conficere. Pervenisse ad illos cultum Deae, pluribus dein sollemnem Suevis concesserim , possetque rei esse indicio I ris, ut tradunt, Aricula, quam, haud procul urbe nostra, in Her munduris sita, repertam, supra pesscripsimis.. I De M. G. e. n. a in Cosmograph. p. in edit. 6RONov. J Lib. l. e. Ita Vfipetes ae Tencteri apud C. AREM qe R G. IV. ' sese ajunt vin
mis comedere; quibus M m viam inri-rtatis pares esse m riit. CR sΛΗΕM quidem putat CLUUERIUS I. c.. Lib. IlI. e. s. nominasse hie a τει , qui proprie tam erant. Sed eontra nititur CHERSEMUS V. C.
690쪽
io est. cap. lv. g. go. Cattosque. em gentes alias retur, como uni Sue vocum nomine comprehensos, quam diu ,itam Sumam. h. e. Vagam . si ne Lare certo. campestrea ut Scythae. & rigidi Lappones egerim. Conc
. εῖ loe. citi Rem cognitu dignam. exactius dein prosequitur. Sed, quod trans scribere verba Auctoris, limites libelli haud patiunt ut, Lectorem ad ip sum opus eruditum delegamus. Ceterum, constitutis his finibus, haud facile ab animo impetrem meo, ut Suevos, apud TACITUM gentes fuit se adeo immanes, & quae mox reliquerint posses a. credam. Certe, quod de Populis Germaniae in universum. vetus me or tradit . unis Suevis haud adsignari
ambigit. Nee Seruestae statuam exstitisse ejusdem Deae putem, & frustra est BASMYSENIUS. in de Isde Servestie in foro posita, Conjectura Dissi supra L UlL n. s. dictae, P. II. p. 34. sq. adjecta. 1I Vid. TACIT. I. α Memorat quidem is paullo superius, e. T. Guies es fidi mr quedam, detracta lacis. Verum . haec fuisse figna militaria, CLUV-RIUS I. e. lib. I. eam M. contendit. Ceterum eatim feres ut Persas prviteream, tradidit de Judaeis ΤΛCITUS Hist. U. s. xa In Variis Conjecturis de eultu Isidis apud Germanos L c. Pag. 8o.
Nostra sententia exponitur. Isiacae superstitionis in Ger
mania progressiis. De Serapione, Principe Alemanniae. Mihi autem, primis de cultoribus Udis diligenter cogitanti, in opini nem alia omnia venere,. reliquis forte magis probabilia; quamvis, quod nec egomet Sphingeminum alam, ea ponere pro certo non ausiim In secretioribbus Germaniae antiqvie, qua Suevico mari cui nunc Baltico nomen alluitur , partem Suevorum sacrificantium Udi, quaesiverim. tuum certe gentem fuisse, ipsa res & caussa sacri, wm alio loco animus effudisserere altius, haud obscuris signis produnt. Reudignos, Anglos, marisque istius alios accolas Suevos, illis religionibus deditos censerem , nisi si Herthum, quam diximus ab Iside diversam Deam, in commune coluissent. Igitur ultra provectus, haud vana, ut arbitror, conjectura monstrante viam, in Suionum civitatibus sacra haec coepta celebrari autumaverim. Praeterquam enim, quod in Suevis antiquus Auctor, i toties dicitis mihi, dissitos longe Suiones colu locet; videntur sane, ni mens laeva sit, & reliqua, de quibus alibi exponam, sententiae examussim meae quadrare. Hac vero superstitione, primum valida sub Arcto, haud equidem abnuam saecula, culpae Naecunda, alias quoque inquinavisse gentes, derivatamqne illo velut fonte, cladem late per Sueviam, provinciasque Germanae alias fluxisse. De Cattis, Saxonibus, rem FONTENIUS V. C. sed lubricis quantum intelligo, argumentis adseverat. χ Fram cos olim imbutos sacris AEgyptiis, propius fidem esis , si etassum quondam Holumen L. V u u a Regis