장음표시 사용
671쪽
seribebantur Ieges, adegerunt: id quod non obseure docet lex ex antiquitate superstes, non feriori die Dominico p.rpetuam interm-- βω-tem a I. XLIV. Zelo insuper, quo pii ecclesie Suevicae restauratores, Columa, nus Abbas ejusque discipulus Gallus, uterque natione Scotus, circa annum DCXX. in oris Alemannorum, & cumprimis in ripa lacus Bodamici in se tiles eorumque acra invecti, multi commoti sint , . Neque tamen vires regiae, vel verba horum monachorum tantum potuere, ut non selum tum temporis Sueviae dux Gumo, muringae ad dextram lacus alias considens, eos aluquandiu non persequeretur, & plures ex plebe ira ac invidia velut sacrorum -rum violatores insectventur, consilioque communi perimere gestirent, sed di in seris eorum posteris aliquam multi hujus farinae homines, non tam comvertendi quam cogendi non occurrerent e .XL V. Mira sane sunt, qtiae Alemanni una cum vicinis nationibus inse. menti etiam seculo Nunes o Episcopo, Boni secto aliis & Germanorum Apostolo dicto facessere negotia. Paucis omnino mite erat & tractabile ingenium, & quod Notherus monachus , Caroli Magni adhuc & Ludovici I p. aetate, de ora Bodamici lacus & Alemannia cis-Rhenana queri nec imhabuit d):
Dura Diru er DURA FIDE , duri a gleba. Illud Bonifacit aevo, & sub initia tanti octavi indiquaque per Provincias
obtinuisse videtur. XLVI. Imprimis autem altas in gente radices egere actiones quaedam gentiles & ritus idololatrici: ut erant is egia, aruspicia, phylacteria, somtium auguria, divinationes daemonim, incantationes, praeitigia, s rificia moditumum sive iocoriam, aliaque netarda sacrilegia, ut inhio e ea recenset, & numerantiar in Epistola quadam Gregorii P. R. ad Bom ivn, quam totam sere antiquitatibus suis Gentilitat Thuringici inseruit L B. Sagittarius noster, quae difficulter admodum ex animis Barbarorum evulsa. Hinc anxii Bonifacii labores & literae ad Papam, queis duram Germanorum ac seorsim quoque
Aleman oram ς-ic tri accusavit. Illa autem gentium consuetudo singulariter hie notanda venit, qua diem, ut loquitur Tacitus, noctemque contin are ρο- rando non erat probrum. Hanc autem statis temporibus ac sub Calendas quoque Januarias observasse, ex jam producenda Boni lacu Epistola ad Zachariam Pontificem patebit. Non possiimus autem, quin prius, quod docte admodum in hunc morem commentarus est Beatus Rhenanus g , hic inseramus. Nise, scribit, quibusdam actae mis diebus apud nos a nocte mmmeatum, ues Me sub Miandas Fanuarias, quo juxta ritum ebri num servatoris nωyri natalem ceIebramus, antiquo v eabulo Mud disie EX ETHNICORUM ORA VATIONIBUS relicto, - Nata P appellatus, a viais videlicet
672쪽
XLVII. Reprehendit autem Bonifacius sive simulatos Christianos sive
gentiles, uti propter alias paganias , sic tum prae reliquis propter barbaras ac uiperstitiosas commessationes. Praetexerant autem isti, eosdem ess Christianorum mores, & Romae circa templum D. Petri quotannis observari. Literae, quihus ad Pontificem hanc causam detulit Bonifacilis, ita habent: Quapropter
Aternitas vesνa hujus rei Deritatem indieare non deis etur, ut Ecclesia facerdotibus, vel populo Christiano inde feodula γ suismata, via nori eo ores nouoriamur ae concrescant, quia earnales homines , idioti Alemanni via Misarii Des Franci, Wjuxta Romanam ursem aliquid facere viderint ex his peceatis, quin nos prohibemvis, Eereula γ conresstim a saxerdotisus esse putami, in nobis tauro- perium deputant, si feandalum vitis acespiunt. Stetit ormant, se vidisne annis sintulis in Romana urbe, D' juxta Ecessam , in die ac nocte, quando MLPanuarii intrant, paganorum consuetudine ducere eboros per platear, D' acclamationes ritu gentilium D' erentationes factivas celebrare, θ' mensas Hu die OeI nocte dapibus onerare, nullam de domo sua vel ignem vel ferramentum vel aliquid commodi vicino suo prostare vel . Distine quoque , se vidisse ibi mii res pagano xttv pDiacteria γ ligaturas γ in brachiis-in cruris ligatas habere, D' publice ad vendendum venales ad comparandu- aliis inerre. Quoe omnis eo , quod ibi mearnalibus insipientibus Oid-ων, nobis hie γ improperium impedimentum praedicationis ae doctrinae perficiuntur. Nec negavit Pontifex, cum
ad literas Bonifacii resin iberet, majorum hos mores aliquandiu .a Romanis fuisse retentos: sancte tamen est testatus, praedecesserem suum Gregistium III. eos, veluti dete siles ae perniciosis aboluisse, ac se ipsum , denuo per insigationem diaboli pustulasentes a die, qua ipsum divina elementia jusserit Aposeoli vises agere, amputas, indeque non es , cur sese exensent Germani , eadem fraterae patrantes. Et videri potest Zacharias anno 7 3. in Synodo Romana dengo ab istis uvisse, cujus aliquod est decretum: Ut nudis Aulendus Inaesarias
Broma colere presumserit, aut mensam cum daptans in domibus p parare, aut per vicos plateas eantationes γ eloros ducere, quod maxima iniquitas coram
Deo anathema se a I. HX LVIII. Tandem divini Numinis gratia feliciter singulis idolomafiniis
Suevicis, eodem anno 7 3. in Synodo Liptinensi, .cui ipis intererat Bonis
eius, a Carolomanno Rege obicem positam crediderim. Universale enim extat decretum , 9 ut, qui pin aetas observationes in quadam re fecerit, multe tur θ' damnetur quodecim, Miris x cautela etiam est addita , ne quis mi meipia
ebriuiana petanis tradat, de qua quorundam impietate pluribus in Epistola ad Gregorium jam anno 73 I. est conquestus Bonifacius. Caeterum, quae in posteris plures boni legerunt gentilismi vestigia & errores , praesertim famosae illae aquae, ignis, ferri, cerei & aliarum rerum Benedi ctiones, quas ex primitivis Alamanniae Ecclesiis servavit Goldasius e , non tam vulgi pertinaciae , quam Dociorum & ipsius Pontificis Romani, sive negligentiae sive malitiae una cum
aliis acceptae sunt serendae; id quod , si Deo ita visim fuerit, pliuibus in sumin CHRISTIANA ostendemus. Tantum lmis en I. Sss DUSE
673쪽
De cultu Deorum apud Veteres Germanos generatim
' agitur. Propria quaedam Numina habuere. Praecipui de Gemmanorum religio us Scriptores.
liquos Germaniae populos, fide in primis α brili gloria insignes, ob
pietatem quoque & in Deos revetentiam venis latis, memoria ι lam dat mui me TACITUS aequus Germanae virtutis & intelligens ritim, tur. Numinis immortalis, Divum hominumque regis, ignari cneque enim CLUVEMO adstipuler, alia omnia rato: i Solem, Vulcanum, Luna ceu plerique gentilium a) venerabantur, reliqua Deorum Numina, teste JULO GARE 3 ne fama quidem accepere. At enim CAESARIS tempestate, , quum haud satis cognitam Romanis exploratamque Germaniam novimus, maingis me TACITUS auctor movet, ut aliis etiam Diis si fitasse Germanos ex stimem. Habuere autem majores nostri, quamvis inculti & rudes artium, non quae in hortis nascuntur Nnmina, non moesta omnigenum Deum ; eos maxime divinitatis dignabantur honore , quos post ingentia tacta ardens vir tus ad aethera evexisset. Hac arte innixus, heroum quisquis fuit ille, quem Romana interpretatione, Herculem adpellat TACITUS hac Thvisto, Odinus, reliqui, recepti Deorum in templa sunt: neque muliebri virtuti, maximi semper his ae ab Germanis suum decus ac prannium denegatum. Hi igitur apud eos Penates, hi erant Dii Indigetes: hos in publico, hos domi, se rate ac sacrificus colebant. Non est animus, nec queis scriptionem circumdedimus nostram, limites patiuntur, pleno veluti velo excurrere in altum, atque hoc de priscae Germaniae religionibus argumenmm diligentius persequi, neque sene, si bene me novi, est meum, virorum do rum, qui id cum laude ege
674쪽
runt, scrinia vano labore ac male sedulo compilare. Non desidere dicendis Germanorum Diis decora ingenia, e venitioribus TACITUS 1 patrum ae
nostra memoria , in primis CLUVERIUS 6 SCHEDIUS KEYSI ERUs j
quos omnino adeant, quorum libitum alii o est, veterum Germanotum Deos, lacra, & quae dicenda tacenda omittimis, paullo penitius contemplari. i Veri eognitionem Dei priscis Germania CLUVERIUS tribuit. in Germ. Ant.
L. i. e. 29. Plures ejusdem sententiae Auctorea citat ILLUSTRISSIMUS COMES A BUNAU in der Temsthra I astri rad Rei chr-Historie T. l. p. 6 Cons. FRI li Comment. de Druidis . oecidentalium populorum Philo sephis. e. II. . a. Sed enim hae in refellenda opinione, otium nobis JAC. THOMASIUS singulari scriptione, Disseriationibus ejus Halae edi tis. inserta, p. s96. S praeter alios . nuper CL. SCHUTZIUS in Vindieiis pro Germanis, P. L Observ. 3. secere.
a Cons. GERARD. Jo. VOSSIUS de Idololatri L. II. e. ix. R. qui simul
eaussas hujus superstitionis altius rimatur. Illas inter utilitas eminet, quam ex sideribus eaptare orbem terrarum, oppido unusquisquo intelligi
vere enim OViDIUS de Ponto Lib. II. Εl. s. v. 3s. Utilitas igitur mamos bomimrque, Deosque, Emis, auxiliis γορ- favente Ais.
Germani certe solem eolebant, Linam. ignem. γει - an, uti loquiatur CAESAR de B. G. VI. 2I. quorum opibus aperte juvabarim. E contrario Glantes. sitientis gens Lybiae, solem exsereantam, dum oritur,
dam oecidit, ut ius umque pes eram. Vid. MELA de situ orbis L. L e. g. a L e. Enimvero errasse hic CHSAREM moris Germaniei haud satia gnarum viri harum rerum intelligentes, tanquam ex composito, profidentur. Vi CLUVER. Germ. Anti L. L e. 21. Sie de Germanis . non ita alias uxoriis, ΤΛQΤUS de M. G. c. s. Reminis inesse, inquit. etiam sanctum aliquid N providam putant, nee aut eoulla e rem ad pernantur, aut refossa negligunt. IDEM His . IV. 6 r. veteris. apud Germanos, meminit moris, quo plerasque Demisaram faticidas, es augesiserere superstitione arbitrinar Deus. Illorum igitur opinione . muti bre pectus Qvs Deus, incertum est , balitat Deus. Cons. Dilaoura de I' estime & de la consideration, que les anelans Ger mains avolent mur les lammes de leui meton. dan, P AESTOIRE DE
que ΚΕYSLERI Dissi de mulieribus fatidicia veterum Celtarum Scae r Deorum cultum apud veteres Germanos , breviter IUL. CAESAR I. e. sed adcuratius, Germana primus in historia. CORN. ΤΛCITUS passim d seripsit de M. G. in primis c. λε l. e. L. L e. 26. sqq.
Septentri & Celtaeae. omnium manibus versantur, nec nostrie indigent commentationis. Germaniam Gentilem, peculiari seripto, sistere olim
ECCARDUs atque item MYS RUS deereverant. primasque hic veluti lineas duxit l. c. p. 297. Verum eius ex obitu, Musis maxime flebili. opera interrupta pendent: nisi quod spem pertexendae telae CL. ScΗ ΤZlUS fecerit , quem passibus aequis ire in laudes ΚΕYSLERI animadve timus. Plures de Diis Germanorum Auctores laudat FΛBRITIUS in Bibliogr. Λnt. e. VIIL s. 16.
675쪽
Nulla apud prassicos Germanos peregrina superstitio.
Mars eorum, Mercurius , Hercules &c. quomodo intelligendi λMagis inclinat animus, neque est, nisi fallor, longe ab re alienum,
peregrinis de religionibus Germanorum prius inquirere , quam destinata componam. Ira vero antiquissimis Germaniae populis, nondum mixtis aliarum assiventu gentium hospitiisque, nulla peregrinae superstitionis cognitio, nullus omnino habitus ipsi honos: quippe, ut fit, sua tantum mirantibus cuncta aliena serdebant, externorumque cultus Deum facinus videbatur, ut vetus Auctor tradit, I crudeli funere expiandum. Perlustranti populorum Ann les , gemina iis se, ut hoc utar, in iEgyptiis offerunt ι Romulus quoque, principis terrarum populi origo, quod hominibus peregrinis aperuit asylum, velut occlusit Diis, nec praeter una ex omnibus sacra Herculis, a exteras religiones urbe ac templis suscepit. 3 Ea igitur aetate, nondum Romae, ceu Consequutis temporibus , major eoetitum, quam hominissim popuIus erat, M
- - - contemtaque sidera paucis
Nininum, miserum urgebam, Atlanta minori
Andere. I . Enimvero, ut e diverticulo ad Germanos revertamur , immiscent Auctores veteres Laribus illorum Mercurium, Martem, Herculem, 6 & iratres H mis, Leida Merar 7 inserunt eorum Diis Deum tardipedem, Vulcanum: 8 quid multa Θ quae demum cumque Numina ab Graecis quondam Romanisque culta sunt, Germani quoque dicuntur adorasse. Non sum in iis, qui patrii moris institutique vindices, ea propter suspectae fidei priscos Auctores arguunt, narrandisque Germanicis in rebus dicam negligentiae illis audacter stabunt. y Etenim re paullo pensitata exactius, quis dubitet, quaedam Germanorum Numina , Graeciae Diis Rom-rum haud absimilia dici, interpretatione Romana, Martem, initatiuiti, 'vir tem dici Manem Deum, Vulcanum, Castores De his diserte TACITUS IO cujus de fide praesertim ambigitur, μοι, inquit, INTERPRETATIONE ROMANA Casiorem Astare re NDhia di mentorant. Ovs Numinis nomen Aleis. Nulla Amulaera, nullum p regrinis supersitionis vestium. Ut fratres tamen , ut juvenes venerantur.
IDEM alio loco, tr Henhum Germanorum , ore Romano, Terram Mais trem, est interpretatus. Et sane, quantum iudico, mhil impedit quidquam, quo minus sinuliter plerisque Germanorum iaminibus TACITUM aliosque, indidisse Romana nomina censeamus. Ia Cerie, quos memoravimus, vel tis Romae Deos non venerati sunt Germani indigenae ; 13 ignari fabularum, cibus fere omnis ille cultus nitebamr : quamquam deinceps eorum partiamnosa dies, ac Romanorum imperium, uti alios mores legesque, sic Deos alios aperueriti IA
' Arminius eerte. victor populi victoria, utenmque Flavius, frater ipsius. Romanorum sequutus ea ira, jactaret beate fumum is opes strepitumque Rama. longe illis praetulit fas patriae, libertatem avitam, Penetrales Germanis Deos: ceu loquitur TNCITQ Λnn. u. I
676쪽
HALICARNASSEUS temporum illorum religiones , nullo ritu peregrin mixtas, attollit laudibus L. il. c. rs. Cons. CORN. van ΒΥNCKERMHOΕΚ de peregrina religione apud Romanos a cinter opust. Idale
Ab Ita sere PLINIUS Hist. Nati L. t l. e. 7. Qioeum eonvenit illud PETRONII de Crotone urbe p. 13. euit. Lips Utique ηostra revo tam praesentibus plera es Numinibus, ut Deillas posis Deum. quam bomisim invenire.s IU NALis Sat. XEL v. 47. R. 6 ΤΛCir de M. G. α ν. Martem ipsi Tencteri, nohilissima Germaniae gens.
Deorum precipvum dicunt, apud TAClTUM Plist. lV. e. ε . IDEM He culis sigillatim meminit de M. G. c. a. & silvae Herculi sacrae, Ann. ll. II. Postremo, ne quid desit sabulae . antiquis decorae carminibus, Columnas quoque Herculis in Germania memorat de M. G. e. 34. Sed cons ΚΕY
LER L e. pag. 183. R. J TACIT. de M. G. e. 43. Cons. CLUVER. L. l. e. 3o. Doctissimo VOSSIO de idololatr. L. il. e. 38. gemini illi Deus Bonas Germanorum & Malus visi sunt, subscribitque huie sententiae ΗΛCHENBERGlUs Germ. Med. Diss. Vii. g. 3.3 IUta CAESAR. L e. Add. CLUVΕR. L. I. c. 28. ob Quod instituto fecit BΑRΤΗ. CHRIST. RiCHARDUS Disside dubia & inis certa Corn. Taciti fide, in Germanorum Deorum historia. Jen. 17io. Iob De M. G. c. 43. II IBl D. C. 4 1. Ita PAULUS DIACONUS de Gestis Langob. L. l. e. 9. Odinum appella.
ti Romane Mercurium arbitratur. Cons. VOSSlUS L e. L. l. e. 3 . Sici& aliis in rebus . Romani Scriptores abhorruisse a vocabulis Germanis, easque maluisse suo ore eloqui videntur. Runas certe Germanorum, uehoc utar. TACITo esse secreta littera , Iudices Centenarios ab eodem diei comites. viti docti autumanti
rum decus, is der Eialestuet aa dea Geschichtea des Rom*Δ-Teutychen Relabap. I 3. ubi rem sacram veterum Germanorum. ut Omnia. adcurate desciis bit. 14 Ηue omnino pertinet Apollo Grannus Momunus, Hereulea Deusonensia, Diana Λrduinna , de qua vid. JOS. BIMARDi Diatri de Diis quibusdam ignotis, apud MURATOR. Inscript. T. l. p. s9. itemque Ara Ubiorum.
de qua disseruit CL. RAU. Reposuit nuper HENR. BΛLTR BLUM in Diff. de Λra Ubiorum.
II LIsis apud Suevos culta. Locus Taciti.
Instituti ratio. At vero patria inter sacra & Penetrales Germaniae antiquae Deos, de quibus breviter dixisse ad institutum properanti sussecerit, ex AEgypto tamen seperstitiones apud TACITUΜ reperio. r Ipsem adeo Isin , Numen, ut eum poeta loquar, i Orirem anteli, etiam Suevi, quod mirere, divinoeultu sunt prosequuti. Pars Sue ruis, inquit ille, Unde
677쪽
e- γ origo pererrino faeis , pinum comperi, ψε suis signum usi '' is modum Mama figurarum, Aeet advectam religionem. Enimvero ea de r dici non potest, quantim inter Auctores, qui describendis Gemianicae rei antiquitatibus operam instrinsere, disconveniat. Ut enim illos in pnisens omittam, qui peregrino Ibb nomine Isidis latitare, nescio quod, GermanOrum Numen sunt rati, sane in tradenda Iliaci, apud Suevos, sacri origine, ne TACITO quidem perspecta, viri docti vehementer dissentiunt. inae opis nationum divortia equidem ego quum introspicerem penicius, & quae intra velum huc usque sormavi studia, in solem, quod ajunt, ac pulverem proferre , apud animum constituerem, visum est pretium operae, argumentum inde Academicae scriptioni petere, inque illustrandis hisce sacris, vires ingenii periclitari. Quam veto recte id fecerim, aliorum esto iudicium: mihi certe Genuam propitiare meum liceat, atque adeo indulgere labori, qui nostro, in meliores litteras amori esse monimento queat. Non deterruit ab inccepto an, mum missiosa Clarissimorum Auctorum diligentia, FONTENII maxime, domo Galli, 3 qui olim eamdem rem , quam tractare adgredimur, Musis faventia sus , sunt exsequuti. Neque enim Iliada post Homerum canere consill est: quippe, ut licet dubia atque incerta versare in omnes opiniones, & sua cuique conjectura est ἱ ita
- - Longe mea digerepat sis Et vox, ef ratio.
G De M. G. e. s. a SΤUDUS L. ni. Silv. u. x . 3 Praeter interpretes ΤΑCIra ea de re item alii diligenter exposuere.
quum in praesenti non vacet nominatim singulos tradere, in tempore m morabimus. Neque vero inhonoratam hic fas est omittere CL. FONTENil Dissertationum bigam, ad unguem factarum; quarum earum altera. Diaverses Oinjestares sis is euue E ID ea Germale; altera . Di coars sur Iys. adoris ebes in Meves, Das lanure ae is navi re inscribuntur , atque ornavimento sunt Commentariis Academiae Hegiae Inseriptionum & elegantiorum
litterarum T. V. p. 63. seq. re p. 8 . seq. c edit. Paric Ipsam Viri Doctissimi opinationem euratius alibi excutiem .
Origo & progressus cultus Isiaci apud AEgypti ,
gentesque alias ue in primis Romanam. Dicturum autem de Iside, quondam in Suevis culta, juvabit, nisi animi hujus Histra sum, pariter Deae ac religionis summatim initia recensere. Jam vero illam quibus prognatam parentibus scribam, moerius in variis Auctorcina opinionibus sum; 1 fratrem habuisse Osirin, quem deinceps, viro tempestia va, socium genialis lecti adscivit, quidam tradunt. 13 Inclitum ejus in mgypto regnum, maxime pacis florentibus studiis. AEgyptii namque tum vitae civili auspicato adsuescunt, asperi ad id affatis, ae nullo cultu. Si libet o
dere vetustae rerum famae, non bos arator, non mitiores huc usque fruges fueranti Cum terra inerti torpebant, ut fit, ingenia hominum, sine lege, sine moribus bonis , turpem agitantium vitam. Quibus perspectis, Isis tota , in. traditur, eam in curam veris, ut agrorum incolarumque mitesceret fera nu
678쪽
natura, arare terram instititit, ac leges, quibus domi uterentur militiaeque dedit. 3 Sunt & alia ejus instituta egregia, ars salutaris, ac rei nauticae studium, per titulos momoresque celebrata rastos: quae , ne longius incoepto abeam , tacitus hic praetermitto. His autem atque talibus, quando juVari vitam humanam, reddique in dies beatiorem , pro se quisque usu experire 'tur, facile effectum est, ut tantorum auctorem munerum , Isidem summis inhonoribus haberent. Atque intra hos velut cancellos si continuiset sese grata veneratio, haud reprehendas, sed ea temporum seperstitione, miscentur divina humanis ; templa denique ac religiones , ut magno Deorum Numini, de cernuntur. Istius stacta cultus aperire, quondam piaculum. Neque mihi, quamvis intacto vana religione , ea integrum sit in praesenti pandere, maxi me , quod ab Claris Auctoribus satis tradita sunt, s atque alio nos intentos instituto, copiae dicendorum vocat. Jam itaque AEgyptus omnis, prona in superstitiones gens, Deam credebat Isin suam i vocabat precibus, sacrificiis colebat, mox ut eadem alios religione imbueret, moliebatur. Quae res su cessu non caruit. Infecit enim haud paucas , ditanas linguis moribusque gentes pravi cultus velut contagio; atque in Asia, in Thracia, in Macedonia, in Phoenicia, paene dixerim, quasi habitabiles illustrat oras , Isidem naciam cultores haud infrequentes legat. 6 Ipsas adeo Athenas, bimaremque C. rinthum , Graeciae item urbes alias , sacris initias Isiacis novimus. Illorum apud Romanos diu multumque instabilis & fluxa reverentia, quippe modo recepta publicis templis, modo simul cum templis quasi selo eue aequata, LNVIUS DION TERTULMANUS ARNOBIUS auctores sunt. 7 Ex quo tempore adjecta AEgyptus Romanorum imperio, ea Urbi illata denuo sunt,
vetere, ceu reor, more, quo ut redderent eam terrarum dominam, communemque patriam populorum,
- - qui sunt a Gadibus usque Auroram γ Gogem,
exterarum etiam gentium, in primis devictarum, sacra victosque Penates, sin sceperunt. 8 Augustam certe, templorum omnium, ut LIVIUS ait, νγ mditorem a vi restitutorem, curasse destructa Isidis fana refici satis constat. Et quamvis, potito rerum Tiberio, famosa tum adulterio Paullinae, nobilissimae fceminae, proscriberetur superstitio Isiaca ς ici mox tamen pristino restituta honori, in animis togatae gentis diu multumque triumphavit. Ipsum adhuc Commodum Imperatorem tam superstiose celebrasse illiam, vetus Historicus II memorat, ut caput raderet, Anusim portaret: vel id prorsus Auginsto absimilis, qui teste SUETONIO Ia noluit, in A.gyptiaca peregrinatim ne, paullum ad visendum Apin deflectere. J Vid. PL ARCH. de Isid. & ostr. T. u. p. p. 3ss. D. dc DIODOR. SIC. Bibl. ta L p. I . editi messet.
a Id quoque inter Auctorea discrepati sunt, qui maritum Isidis misse trodant. Alii fratrem, alii misse filium perhibent. Cons. LAUR. PsGNO-RIl. Expos. Mensae istae. p. 4. Recentiorum pars melior. PLUHRCHUM sequuti, fiatrem Isidis . maritumque Osirin dicunt. i3 Posses. quod de Cetere OVIDIUS Met. V. 34r. etiam de Iside jactaret Prima dedit stares, alimentaque misia terris. 'Prima dedit lige Isidem
679쪽
Isdem autem primam omnium instituisse agriculturam, DIODORUs SDCULUS L e. memorat. Inde apud GRUTERUM Thes. p. LXXXII l. Io. FRUCTIFERA adpellatur, inque numis, & apud OVIDIUM Metam. ix. 688. spicas, nitido auro flaventes, tenens conspicitur. Uenit in laudis hujus societatem Osiris. νηci mo asor aratri , de quo vid. praeter laudatum Scriptorem Graecum l. c. TIBULLUS L. l. Eleg. Vis l. v. 29. lequ. De legibus quoque ab Iside latis vid DIODOR. SIC. p. i8. Et sane ΙΣΙΔΙ ΔΙΚΑΙ ΟΣΥNin saera suisse ficta, vel est lapide REI NESIANO ClaLL CXXXV. constat. 43 De illa vid. DIODOR. SIC. L. I. e. 1s. & TIBULLUS L. lli. 27. OVIDIUM l. e. lsis semet ipsa Deam nuncupat auxiliarem. In litterat lapide' GH UTERIANO Thes. LXX xlli. rs. eamdem ob caussam , SAL RIS audit. Alia marmora. Isidi ob receptam salutem dedicata , exstant apud eumdem GRUTERUM & RLINESIUM , ex quibus ea adducit BROUΚHUSIUS in eomtissimis notia ad ΤlBUL Ll l. c. PIGNORlUS i c. huc etiam refert numum aereum Claudii Imp. in quo Isidis simulacrum cum sistro ae stula. &verba SALUS AUG. videas. Ceterum ex his, quae dixi mus, potest . ut arbitror, illustrari locus IV. V ΛLE Sat. XII. v. 93. Deceras. Fodestaeque volet. de corpore vUro νι,-irato feriat mea lamiua Uro. De re navali, certe in melius provecta ab Iside, alio loco di eam. 3 Videsia locum JUL. FIRMJCI MATERNI de error. pro . relig. apud VOS SIUM l. e. L. Il. c. 16. cons. L. IX. c. IMε Ηue pertinet in primis, quod apud APULΕlUM Met. XL p. asy. cedit. Franeos. Isai. Ita de se ipsa prosatur: cijas Numen unicum. multi jormi specie, ritu vario, nomine maliquo ι totas velleratur orbis Ee. Cons. Cia DK FONTENU I. c. p. 64. Conc PIGNOR. L e. p. Io. R. & Io. OLIVAE in Marmor Isaeum, Romae nuper esissum. Exere. e. t. Romae I7i9. 8b id ipsum ILL. GEBAUERUS Aeademiae Goettingensia deeus, eruditissime exposuit in Λ . Ε- RUDIT. de Anno. I7m p. 39 . sqq. εὶ Ea de re insignis est locua PRUDENTII eontra Symmachum L. Il. v. 3 a. R. Cons. ΛNSALDUS de Diis multarum gentium, Romam evocatis, inprimis e. 7. Et sane Coecilio judlee. apud Mi NUTlUM FELICEM in octavio. Romani Iura universarum gratiam sacras cipiant. etiam regna me
Apolog. e. XV. Sacra Isidis multis olim hujusmodi probris polluta, inistelligimus ex OUl Dio de A. Λ. l. 78. & Ill. 63s. Itemque JUVENA VI 43ν. & Vm. M. Accessuris tamen ad ea foeminis haud licebat. - quid si 'men . quid amor. quid sat connubia, novem per noctes, nosse ι sed, viduae. puro toro secubabant. Quod Castum odis. ceu voeant, amantibus saepe videbatur nimium pigre currere. Certe PROPERTIUS ictus desideriis. increpat propterea isdem, eamque Romana in templa aegre fert receptam, L. l . EL XXlV. v. 4. sqq. tib AEL. LAMPRIDIUS in Vita Commodi. e. 9. Cons. SPARTIANUS in vita Caracalli, c. 9. ubi di hunc refert Isidis sacra denuo Romam deportasse.
680쪽
V. De Suevorum cultu Isaco variae virorum doctorum
sentcntiae. Vossius notatur. Non vacat, quamvis haud desint dicenti res, prooemiari diutius; festi. nante ad Suevos animo, quorum μrs, ut TACITI verba repetam, ef Grifacrificat. Ea vero de re non convenire Auctoribus, supra tradidi, nunc ubi deventum eo, ut disputata in pariem utramque peragam , primum de his, qui cultum Isidis negant, ab ostiis Nili, in Sueviae usque penetrasse oras, e
Ponam. In illis eminent GEL Jo. VOSSIUS NIC. HIER. GUNDLINGIUS JUST CHRISTOPH. DITHΜARUS JO. PETR. ANCHERSENIUS rati,
Scriptorem diligentissimum vana hic prodere, deceptum conjecturis, sive ut inclementius RICHARDUS dixit, a ritum his non Mem livoriri implein, sed ineptarum sumetonum egisse promum eondum. At bona verba, quaesos Umde enim tam invidiosa hax florentissimi Auctoris criminatio Θ quibus innixa adigumentisὸ Haec si ex VOSSIO quaerere libeat, non esse, respondet, dignum di, ab rigyptiis Germanos accepisse Vaca, quae in Graecam, in Italam tam sera immigraverint. Id vilium ipsi propius fidem est, dictam TACITO Isidem pro I ba, 1 hocque nomine Hebraeo, Evam, mulierum Principem, quem- culmodum sub Manno Adamum, nostris in maioribus fuisse cultam. Ne quid autem ingenu culpa , additum rei demtumve censeas , age, verbis VOSSU3 quamvis prolixiora sint, accipe auream tabulam: Dixero, inquit ille, Gemmanis fuisse reliquias primis a traditionis de Adanis es' Eva, quorum ille Man--σμ, hae L . Nam euomodo Adam, quod hominem notae, ac κἀπ' marem, commodius reddoni BuzΔingua, quam monum ρ Aman autem retilier dici potvit manna, sed non hie hoe in usu Germanis. Ac fortasse ex longa traditione retis,erunt Hebraeum sua; quod apud Mosen, es' veteri Latinorum lingua viram sonat, unde apud Festim, Hira Querquetutiaram Romani autem quum odirent Germanis genti euleos Man Θ' I ba,.ut ex iri Monum , ita
ex hoe I dem fecerunt, quia non viderent, quod Numen INM , quam L s , UPpuset. 3 At enim praeterquam quod TACITO viro prudenti, ac curiolo rerum Germanicarum investigatori, nil temere haustum m vano de conject ris , existimem , cui amabo exauditum Ischae nomen est in antiquis Annali, , bus Θ cui Eva, aut Ischa Dea, vel per somnium umquam visaὸ Sed ne hoc quidem abnuerim. Sit nobis Ischa veteris Diva Germaniae, atque astra, si id quoque V SIUS velit, aureum sidus perambulet, quomodo autem quadrare
ipsi queat id, cujus apud TACITUM mentio, signum, in modum liburnare guratum, equidem haudquaquam perspicio. ad Vid. Dissi supra est. 6. m. a Conc. Histoire du Cies per ML PLUCAE T. L p. 68. ea & Ips Ida de