Anecdota litteraria ex mss. codicibus eruta

181쪽

vis horis partam, Ru potius egissem aequi, bonique accipiat. Blasius igitur Pallaist hoc enim initio nomen habuit, ast paullo concinnius , ut moris tunc eratvmanae Academiae, de qua infra , ponea mutatum Romae natalia adeptus en . Eum tamen seonstat e Sabina originem duxisse. Primis adole- sientiae temporibus adeo fervidam litteris operans dedit, tantoque successu oratoriam , ct in primis Poeticen excoluit, ut illum extemplo viri omnes eloquentia , vel scientia insignes in fluum cupide senum, atque amicitiam receperint. In bis chorum ducit Iacobus Sadoletus visiopus Carpentoractensis, qui quantum Blosii doctrinae , atque ingenio tribueret , in Epistola ad Angelum Coloccium data M. MDrxrx. satis Dperque ostendit, ac declaramis M.

Ibi Praesul ille Rudiorum fama , ct scribendi δε-: euitate percelebris suos commemoraris antiquos Romae sodales , ct vitam lepide cum llis, ae siu viter actam , sic inquit : Ac mihi recordanti spatium praeteriti temporis , & vetera animo repetenti , cum & plures convenire soliti eramus una, &erat aetas nostra ad omnem alacritatem , animique hilaritatem longe aptior et quoties venire in mentem putas eorum coetuum , Conviviorumque , quae inter nos crebro habere solebamus t cum aut in hortis tuis suburbanis , aut immeis Quirinalibus , aut in Circo Maximo , aut in Tiberis ripa ad Herculis , alias

182쪽

alias autem aliis in urbis locis conventus habebantur doctissimorum hominum e quorum unumquemque, & propria ipsius virtus , &Communis cunctorum praedicatio commenda bat . Ubi post familiares epulas , non tam cupedia multa conditas , quam multis salibus , aut Poemata recitabantur , aut orationes pro nunciabantur, cum maxima omnium nostrum, qui audiebamus , voluptate et quod & summo rum ingeniorum in illis laus apparebat , &erant illa tamen, quae proferebantur, plena festivitatis, ac venustatis . Quo in genere re cordor pressum, & acutum Casanovam, Capellum latum , & sonantem , magniloquum Vidam, & cuius proxime ad antiquam laudem carmen accederet: castigatum , & prudentem Beroaldum r uberes, & suaveis Pierium, Grunam, Mathalenum, Blosium , quosque complures nostra perspexit aetas , partim carmi ne , partim soluta oratione eximiost cuiusmodi Nigrum Tulliana in dicendo gravitate &c. Ex hac uisola quid tum egerit Blosius , quibμDe

adhuc uteretur amicis, liquido apparet; unus enim fuite sociis Romanae Academiae, quam Angelus Coloc- eius in suis bortis miro amore , atque humanitate

tunc temporis fovebat a) . Quod illam Blosius in-' genii

Hare Aeademia oris to amΜCCCCXCVII., apud eum habuit tempore Pauia Angelum Colaceium mansi,n eurante Po nomenque obtinuit Roma

nis aeto, quo e vivis Abiain nae ricademiae . Illius

183쪽

ITogenii sui fructibus , ct maxime poeticis illustrare contenderit, indicio semi versu , quibus Auguriini

maginem expressisse via tur, quae Neapoli per An. sonium Beeeadelitum Panormitanum, Antonium Panormitam nuncupatum, infitiata , mox penes IovianumPontanum magno cum

litterarum plausu , atque incremento celebrari conia suevit. Nominis mutatio inventum Pomponii fuit,iseque mos viguit inter δε- elos utriusique Academiae Remanae , ac Neapolitanae. Ac primo quidem a. demisi Pomponiani bane unam ob eausam Paulio II.

valde suspecti fuere . Gare id eolligitur e Sabellici Epistola ad M. Anιonium m. rasinum Venetum Senat rem , ac virum doctrina si-iustrem , in qua Sabellicus Praeceptoris sui Pomponi vitam, ae mores describensita inquit : Incidit inde Pomponius in maximum discrimen,quod eum Callimacho, Platina, & aliis quibusdam non vulgari eruditIone viris, in PauLIum Ponti Max. conium

rata putabatur ; eitque iam peregre profectus ea de caussa sub custodia Romam deportatus e sed in quaestione datum eli illi noxae , quod sibi, & pe

multis adolescentibus , qui nostratium litter rum studia assectarentur, nomen immutasset. Pla tina vero in vita Paulli II.

sis scribit : 1 rabitur ad

urbem Pomponius Veri liis captus , per totam Italiam tamquam alter

Iugurtha , ducitur in i dicium Pomponius vir simplieis ingenii, neque

coniurationis, neque at cuius seeleris conscius. Rogatus, cur nomina adolescentibus immuta ret , ut homo liber erat,

quid ad vos, inquit, 3c Paullum , si mihi Fomnieuli nomen indoλ Amois re namque vetustatis an liquorum Praeclara no mina Diuiti eo by Cooste

184쪽

isti Jburbanam tune domum magnifice extructam in nobilibus ornatam picturis celebravit. Ea d

mus mina repetebat , quasi quaedam calcaria, quae nostram iuventutem asaemulatiorem ad virtutem incitarent. Paullus

etiam Iovius in elogio elusdem Pomponi inter Et sta doctorum Virorum XL. hae de re sermonem habet: Eum mox Paulli II. Ini via percelebrem fecit , quum litteratos quos dam , & In his Platinam,

atqueCallimachum, tam quam impios, atque ma Iesicos tormentis excrueiasset. Nam e Venetiis Romam pertractus ad dicendam caussam , perpetua vitae innocentia tu tus nihil terreri potuit, ut Integro, constantique animo indigna fateretur. Veterum enim ingenio,

Tum illustria nomina sibi Ipsis indiderant , quum In coetu sodalium la

reati Musas eolerent. Ea nominum novitate Pontifex elegantiae littera rum Imperitus, suspieisiniusque vehementer offeri debatur , quasi id esset coniurantium tessera ad obeundum insigne facianus . Et Federisus Ubandinus in Angeli colorei uva mae edita M. I 67 1. pag. 47.-Pomponio haeenarrat: Primus omnium, qui Aeademiae nomen

pridem sepultum excit verit , fuit Pomponius Laetus . Is eum in mon te Quirinali praeclaros hortos possideret, unita cum idoneis aedibus t in quarum fronte insculpta erat Insieriptio POΜP

quas viri docti frequentabant , eidem loco triabuit illud nominis, quo celebris suit secessus Platonis &e. Porro huiusmodi litterati Coetus exhilarabantureonviviis,& recitationibus scriptionum , quae in dies ab

185쪽

Farnelianae nomen accepit, re conspicua etiam nunc est ob illud praesertim egregium opus Raphaelis urbinatis, quo Deorum convivium elegan

tisme pinxit. Blosii liber titulum hunc praetulit e Suburbanum Augustini Chisii per Blosium Pati Iadiu in , fuitque Romae impressus per Iacobum meto

chium Romanae Academiae Bibliopolam anno MDXII. die Xrm. Ianuarii. Huic

υimus Palladii operum,

unoquoque conscieba tur: cum nihil opportu nius litteris accidat,quam

mutuum commercium.

Mille igitur es babere,quos

imitari mimum , moΜ υincere velis, ait QuintiIianus. Sic ingenia magis, magisque excolebantur, di aemulatione interpo sta quisque tum scribendo, tum rec tando reliquis excellere studebat. Nec , extincto Pomponio Laeto, Academia locum alium certam habuit,quo se reciperet, quam domicilium Colotii. Nonnulla bie liceat exempla ad. scribere doctorum hominum

e Romana, uri Neapolita- libro, quem primam n complures tum viri docti,

quoana Academia, quos novum sibi nomen ad eivisse com perimus. Nilippus Visure S. Geminiano Callimaischus vocatus fuit ; Iobannes e Ponte Umbriae oppDdo Iovianus Pontanus Sannaetarius Actius Sinceis

rus , Lucas Grasso Lucius Crassus ; Iobannes Eliseo Elisus Calentius; Iulius Sansseverino Calaber Iulius

Pomponius Laetus, Ioba nes Franciscus Betti C drus, Iobannes Petrus Bona auo Io. Pierius Valerianus; Petrus Zanchl Lucius Petreius Zanchius; Iobannes Parisio Ianus Parrhasius; Antonius delinia malis Aonius Palea Disitigod by Cooste

186쪽

quorum Carmina in fronte leguntur, σ praesertim Iob. Baptista cisalius, Nilippus Beroaldus iunior, Fausius C ferarus, Marcus Antonius Caf Ova, oeci laudes eximias, plausi que dederunt. Praeclarum aliud hic iungimus de Palladio, eiusque dominae praestantia documentum desumptum ex Archivo secreto Capitolino a . Scriptum hoc fuit

anno MDIUI. , nonrasique in manus devenit benefi

rIus cte. Hane nominis in- perstitiosam levitatem me vertendi , in ad indolem rito irridet Areostus in Minlatinitatis reformandi μ- ora UT M inquisns: Il nome, ehe d' Appostolo ii denno , o d' alcun minor Santo i padri, quando Cristian d' aequa , non d' altro ii senno; In Cosmico , in Pomponio vat mutando ;Altri Pietro in Pierio , altri Giovanni In Iano, e in Iovian va riconciando, Quasi , ehe ' nome i buon giudici inganni; Ε ehe quel meglio t' abbia a far Poeta , Che non sara lo studio di moli' anni. Greserus quin etiam LReri Uar. pag.93. gravia υν declamat in illos , qui ristianum Iohannis nomen in ethnicum Ia ni mutant . Hae de re scripsit quoque Μ. Fridericus Ba uiuus Hosamannus in cim. mentatiuncula Epipollea, edita VPenbergae Saxonum au. Μ DCCXXvM , cui titulus de mutatione nominis Baptismalis christiano non libera , quamvis nonnulla bac occa oue adiecerit Melesiae catholicae calumniosa. a Tom. XLIX. pag. 84. Diuitiam by Go le

187쪽

nria in veteribus monumentis eruendis, o summa Historiae cognitio , praesertim aevi sequioris, ma gno apud omnes in pretio est , atque honore. Tantos quidem in hoc studio progressus fecit, tantum que congessit rerum antiquarum thesaurum, ut berem laus hie labor munifico litterarum , artiumque omnium patrono CLEMENTI XIV. P. M. Obi . tus oe meritas ab eo laudes retulerit , ct dignum locum in Palatio Vaticano obtinuerit. Sed haec si

tu ; en ipsum, de quo sermo est , documentum :

MARIUS DE PERUS CHIS FRANCISCUS DE NOVELLIS HIERONYMUS DE RUFINIS

Nobili Viro Blosio Palladio Scuti sero Apostolico, & Archivii Romanae Curiae Scriptori Concivi nostro salutem. ACcepimus , quod licet tu ex origine, δέ

domicilio Romanus Civis verus , & non fictus sis, talisque reputeris , ac aliquando iuReformatorem Gymnasii Romani publice electus fueris, quod ossicium nemini, nisi Romuno Civi, conceditur, & ab hinc annis ferme M. tu, tu usque Genitor Romae habitaveritis ; tamen eo forte praetextu , quod maiores tui eX Sabinis oriundi fuere , nonnulli ex nostris p a Ium animadvertentes, Sabini nominis ignomi-

. niam

188쪽

niam ad nos quoque recidere , tamquam ipsi ex optimatibus sint , aut Sabinum esse pudendum sit, te Sabinum per contumeliam inter dum appellant, ridentibus nostratibus viris, qui & illos, & te probe norunt. Nos, inquam,

provide considerantes maiorum tuorum ex Sabinis originem tibi non modo non obesse, sed& prodesse debere , quum ex nulla magis gente Civitas nostra olim aucta fuerit, & a Romulo uno nomine Romani, & Sabini Quirites appellati fuerint, Reges quoque, & Principes Sabinos Romae habuerimus, infinitamque ex eo genere nobilitatem , tum vero tuis innumeris virtutibus permoti, cum & orator, & Poeta insignis habearis , gratia Polleas, rerum exporientia censearis, publice, privatimque utilis sis, aeque Urbi, & Civibus, aeque Curiae,& aulicis carus , omnes ossicio, fide , benevolentia complectaris, unde Romanum nomen non origine modo, & domicilio, quaeque natura , & lege sunt, sed virtute , atque animi dotibus, quae ex cultu quoque sunt, impleveris . Nobis nos de tali Cive merito gratulantes ad calumniantium ora obstruenda , motu,& scientia nostris , ac de consilii nostri publici

sententia te verum, & non fictum Romanum Civem fuisse, & esse, ac futurum esse , ita quod tu, tuique posteri omnibus privilegiis , . immunitatibus , & honoribus verorum Romanorum Civium gaudere posse , & debere censeamini, ac gaudeatis, tenore praesentium

189쪽

attestamur , & declaramus , & quatenus Opus sit concedimus , & indulgemuS. In quorum &c. Datum &c. die xiv. De

Hieronymus de Vallatis Secretarius. Hine distincte magis , ct clare inussusque istelligit tum Blosit origo quae fuerit, tum quae

ad annum MDYRI. gesserit munera , quantique eum fecerint sui temporis homines ob eam , quam sibi peperit, poestos famam, atque eloquentiae. Diserte igitur e Sabina oriundus dicitur; sied iure, ac merito inter cives Romanos censetur, eo quod revera

ipsius pater, agro Sabinorum a relicto , ab annis

Q Quod Palladius oria e ColleVeteri: Quibus veris gine Sabinus fuerit, nullus bis , ut gubellius non satis est dubitandi locus, eum di- recte nomen exposuit, ita ferte id asserat Romani Se- fieri potest, ut veram en natus Diploma . Quod au- raverit Dei originem. Abiem fuerit ex eo signanter Urbellio a Bonamicius de piis, quod Collis Uetus elaris Pontific. Epistol. in Sabina dieitur, nulla , Scriptor. pag. 323. in boc sunt vetera documenta , tantum dissentit, ut Palla- quae liquido id probent. dium e Castro Veteri,quod Tantum Ferdinandusz bel- Oppidum nusquam ese initus Tom. I. Ita l. Sacrae Sabinis , oriundam dicat. edit. Henet. Μ DCCXVII. Sed neque ipse, neque eru-eol. 7I1. refert, ullum III. ditus Iob. Franeissus La

Fulginatis Eeelesiae Infulas eellotitus , qui Collem tribuisse BLASIO dein- Veterem designar in no de PALLADIO Sabino iis ad carmina Latino ,

190쪽

- 77 quadraginta in urbem mstrasset . Quoad munera, qμ e gessit, in propatulo iam eri, eum non modo Scuti ferum Apostolicum , ct Scriptorem fuisse in Asechivo Romanae Curiae, sied locum etiam tenuisse aliqumdo inter ceteros omnasii Remani Reformatores , quod munus , ut communem de sua doctrina opinionem ostendit, se idipsum confirmant ea verba bonorifica , quibus illum Senatus Romanus hoc in Diplomate Oratorem , ne Poetam insignem appe iat . Ac talis quidem Palladius fuit, res Vir Clarissimus, ct eruditissimus Philippus Bonamicius ab Epistolis Latinis CLEMENTIS XIV. in eo Syn- gmate , quod typis υulgavit de claris Ponti clarum Epistolarum Scriptoribus a , eum censeat haud aeque facultate oratoria, quam poetica inge

nil ubertate floruisse r Habemus etiam en ipsius verba Fabium Vigilem Spoletinum, & Bl

sium Palladium Sabinum, elegantes auctores ita duntaxat, quum carmina scriberent, quae pauca legimus, verum suavissima , atque optuma . Nam soluta eorum oratio carminum glinriae , atque elegantiae non respondet. Nobis certe Blosius in utroque stilo excellens videtur , Tom.II. M idque Φ Italica Angeli colae- lauit in Corycἱanis , decli per eum edita Aes quibus infra agemus, idques'. MDCCLXXII. pag. I 13. ob eas caussas , quae in D

aliquidproferunt, quo bare plomate babentur Senatus sertio eonstabiliri possis. Romani. Blosius certe quamvis o- a g. 86. edit. Remriundum ' stiret e Sabinis, Μ DCCLXX.