장음표시 사용
181쪽
pietatis speciem prae se serebat ut
hin,' in ' se in viam salutis dirigere , paterne in-π-u-- terdum monere , animi demum vellet levare anxietates , Votis ultro annuit; eumque ea caritate Complexus est , quae
proximi nescit suspicionem . Interim turpissime lapsus haud candidae mentis juvenis , mira audacia Mabillonium' convenit ; moxque illius pedibus provolutus, crimen cui dudum assueverat, ingenue confitetur ; ac nisi pro sua ipse sibi caritate laboranti opem serat, medicamque manum adhibeat, gravius se iterum lapsurum asserit . ea consessione permotus non parum Μabillonius, miseramque deflens praedicti juvenis vicem adeo non deserit, ut etiam , quo errantem ovem illam in viam salutis reducat revocetque quam citissime ad meliorem frugem, nullum non moveat lVidem, nullis eum , non suis modo , sed quos etiam Deo
acceptiores novit, amicorum orationibus . non adjuvet. id plura carcere deinde detentum saepissime invisit; nacerentem qua ossiciis , qua consiliis , qua litteris consolatur 3 atque ubi ad meliorem frugem redactum putat, nihil quo
minuantur aut brevientur constitutae poenae apud Praepositos non molitur. Quantas ea de re passus sit animi molestias haud facile dixerim. hinc siquidem spe meli ris , quam promittebat, frugis adductus, hinc
182쪽
1o. M AB ILLO Nit. 161 hine timore, ne iis deteriora rueret, Peta . territus , hinc demum justa Praepolit rum severitate commotus, sibi nihil um-Τuam aut gravius, aut molestius accidis e per litteras sisnificavit . Verum , inquiebat, dum salvandi juvenis hujus spes
affulgebit vel minima, curam illius num quam abjiciam , iteratis licet ejus prolapsionibus deceptus , animumque non se mel expertus sim beneficiorum prorsus
immemorem ι oties , reponebat , a Deo rejici ipsi meruimus , nec ab eo taa men rejecti sumus δ eo earitatis ardore flagrans , quem e vitiis emersurum spe.. 'rabat , juvenis lapsum laehrymabundus deflebat, nec , nisi desperata emendatione, penitus dimissum voluit . Interea ad se reversus Mabillonius , veritusque ne nimia in juvenem indulgentia disciplinae leges violasset, aut sodalium ostendis. set animos, poenitentia ductus, culpam hanc non privata modo, sed publica quo que satisfactione dilutam voluit; veniamuque post gravissimum in quem exeunte. Ann. 3608. ineidit morbum scripto p istulavit adeo verum est ι Diligentibus
Deum omnia cooperasti is bonum . .
inbillonius , compositis , ut gixia. LXXymus , eunt Abbate de Trappa studiorum n E iaconcertationibus , studiis penitus nunia medi Cium remittere cogitabat, uni orationi , meditationi mortis , rerum contempla-
183쪽
16, v I T A . tioni coelestium , r lari,as denique era lercitiis operam daturus ; Cum talia meis ditanti, duo clarissimi Gallicanae Ecclesiae Praesules , qui ejus eximia atque toti Ecclesiae utilia talenta probe noverant, eaque in terram fodi aegre serebant, autores fuere , ut adornandis Sancti Anti. stitis ac Μartyris Cypriani operibus animum appelleret suum. Paruit Praesulum M. ii 's' voluntati Mabillonius; jamque se ad hanc I ljό..es elaborRndam editionςm accingebat, cum denti- eamdςm a viro sibi amicissimo paratam, ιν , quin etiam impetrato privilegio, prima o- ά άh f peris folia praelo consignata audivit: qua. . .es re divina id factum providentia existi-ώς , nans , susceptum secedendi propositum
magis ac magis rursus meditatur, Parataque exequi . Movit & quidem graviter meum id consilii animum: siquRem v reb r , non tam ne studiis vale omnino diceret, quam ne altiora paullatim repudiaret. Pro meo igitur modulo ςxpositis suturis in ordine nostro cui illustrando, tantopere hactenus insudaverat in consilii
hujus incommodis, nullas non artra, nul- .la non argumenta adhibui, queis ad capessendum , quod dudum riu itabatur . Annalium opus , integramque totius ordinis historiam adornandam adducerempcum ne diu meditatum operis hujus consilium vanum, eo demortuo, fieret, tum quod ob egrinias ejus animi dotes , min
184쪽
3O. MABILLONII. 363rumque monasticarum intelligentiam ,
ac potissimum summam scribellai facilitatem, huic suscipiendae provinciae, parem tunc Congregatio nostra haberet neminem ς tum denique quod id operis deis heret sodalibus, amicis , toti demum Benedictinae atque Ecclesiasticae Reipublicae . His rationibus , ac clarissimoruin praeiertim virorum Renodotii, &Balugii precibus , suasionibusque adductus , arduum licet opus in se suscepit: tametsi laboris cessationem & quietem jam affectae vires aetasque provectior suadere vi
Ad hoc tanti momenti, tantaeque moo M XVI
Iulii ann. 1693. & quidem, favente Deo, P. cisii quod initio aegre cum ob argumenti dic
ncultatem , tum ob proVectiorem aeta- .
rem adgrestus erat , deinceps non sine quadam animi voluptate , & incredibili diligentia prosecutus est . Verum ne in- .choatum opus vel suo , quem imminentem putabat , Obitu impersectum relinqueret , Vel praematurum emitteret in lucem publicam, non ante novem ab incepto labore annos de eo evulgando cogitare visum est ; cum scilicet ultra dimidiam ejus partem confecisset, ne praepropera, nec satis limata prodiret editio.
Interea nunc Praepesitorum , nunc amicorum rogatu nonnulla , minorIS ta- opus euta.
185쪽
In omnlεbus idem elucet Μωbillonii a
men momenti . vulgavit opuscula , inater quae memoranda in primis occurrit ea
pistesa encyclica de obitu Mariae de meo mur. Sanctimonialis Benedictinae e Congregatione adorationi perpetuae SS. Sacramenti addicta , egregiis quibus ordinem simul & Ecclenam illustravit ope. ribus insignis i ipsa enim est, quae praeter alios multos libros quibus pietatem perinde ac doctrinam suam posteris commenodavit, annum Benedictinum adornavit patrio sermone conscriptum , duodecimque in 4.' tomis distinctum; subindeque aliorunt Sanctorum in Ecclesia notiorum acta concinnaVit huc quoque accedit nova , quam anno insequenti edidit, regulae Benedictinae versio, una cum Stephani Poncherii Parisiensis Λntistitist Constitutionibus ad suae ditionis Sanctimonialium usum accommodatis: altera denique epistola Blesensi Episcopo inscripta, qua videlicet celebris cujusdam censoris dissertationem in lachrymam , uti Vocant , Vindocinensem ann. MDCLXXXXIX. evulgatam, valide reselliis fidemque S dalium Vindocinensium, quos fraudis te mere censor praedictus insimulaverat, strenue vindicat.
Tametsi autem ambae illae epistolae pro argumenti diversitate diversim quoque
- autorem sapere videantur I in utraque tamen , ut egregie notatum voluit cla-
186쪽
IO. MARILLONII. Eεsrissimus Mabillonii encomiastes Dominus te Gros de Bore perpetuus Regiae Inseri ptionum Academiae Secretarius , eadem elucet indoles , idem Μabillonii animus, sincera videlicet & accurata pietas , o mnis inimica temeritatis unde immeriisto de hac utraque epistola longe aliter, quam par esset , judicasse nonnullos vanis conjecturis deceptos , prudenter colis ligit modo laudatus Encomiastes. His recensendus venit aureus plane semard Bernardi liber De Consideratione , Summi eonsidera- atque ad totius Ecclesiae decus &utilitatem regnantis hodie Pontificis Clem.XΙ jussu elegantioribus typis separatim editus : quem moX eodem anno eXcepere
duo postrema Actorum Benedictinorum Du, p.- undecimi saeculi volumina, duplici ac plane erudita , quae cuique tomo fraefixa o mest, praefatione locupletata : in quarum altera post exposita saeculi undecimi decora , assumptos e nostris ad supremum Petri Solium enumerat , Silvestrum II. Leonem IX. Victorem II. Stephanum X. Gregorium VII. Victorem III. &Urbanum II. quorum sex postremi a me dio saeculo undecimo ad finem usque, parum interrupta serie , supremam illam Sedem oceu parunt; quibusque saeculo insequenti Paschasius , & Gelasius, ambo hujus nominis Secundi, successierunt , omnes fere ex una Congregatione Clunia-L 3 censi,
187쪽
166 VITA censi , quae ut saeculi decimi praecipuum ornamentum fuit , ita etiam saeculo undecimo florere perseveravit sub Sanctorum odilonis , & Hugonis praesectura . Quantum porro ornamenti attulerit unus Leo Papa Nonus , abunde testatur restituta per eum Ecclesiastica disciplina. Ipse enim est, inquit ordericus, qui San-EIoram scita Canonum restituere conatus est , quae jam transactis te diribus nimis derideiarant . oe pene a notitia hominum de aeerant: ipse est qui Remis coaeio Concilio de Casti. Iase , justitiaque nistrarum Dei tractaυit .
o salubria decreta , quae jam Antistites SPresisteri nesciebant, renmavit . viae iste impersecta reliquerat, perseeit Greg.VII. majores corpore animos gerens , quos strenue adhibuit ad restituendum in Ecclesiae minastris coelibatum , simoniam extirpandam , abolendasque Investituras Ecclesiae dignitatum ; quas passim tum nousine pretio conferebant permulti Principes . unis fere ab ea labe plurimum immunibus Francicis Regibus, maXime tertiae Stirpis; quorum primus & caput Hugo cognomento Capitius , seu Capito , Vulgo Capetus , experimento edoctus , quantum detrimenti attulissent monasticae Religioni saeculares illorum temporum Abbates, monasteriis omnibus liberam eligendorum regularium Abbatum facultatem restituit. Hujus exemplo ple-
188쪽
iique Galliarum Principes idem praestit re ; in primis Norimanni Duces , qui damna superiorum sui generis Principum
violentia monasteriis allata abunde comis pensarunt , instauratis ubique vetustis, ais Itisque de novo extructis Coenobiis, quaeliberaliter dotaverunt. 'Sub praedictis Pontificibus , ac Princi. Pibus mirum est , inquit Mabillonius , ζ τε quantum ubique ordo noster floruetst ,
quantum ramos suos etiam eXtra Euroispam protulerit , densque quot & quantos viros illustres isto saeculo Ecclesiae suppeditaverit primas tenuere Romualis dus Camaldulensium institutor Abbo Floriacensis , Odilo & Ηugo Cluniacet,ses, Vuillelmus Divionentis, Richartas Sancti Vitoni, Poppo Stabulensis, Ioan- .nes Vallumbrosanus , Gerardus Sylvae maioris , Rotbertus Casae Dei , Rotbemtus item Μolismensis . aliique Sanctissi-
mi Abbates: quorum plerique non tam reinctores peculiarium Monasteriorum, quam novarum Congregatisnum institutores extitere e quibus addere licet S. Munonem Sacri ordinis Carlusiensis , & Beatum Stephanum Grandi montensis aut res ν cui Sanctissimum Patrem Beheqictum ducem ac patronum suum principio VnoVerunt . - . Eiiciem subinde autoribus non tantum refloruisse monasti cani religionem , sed βψxςnv
189쪽
na denuo excitata docet ; idque factum '' praesertim ostendit Mabillonius industriare ope Gerberii Auriliacensis Monachi , Abbonis Abbatis Floriacensis , Fulberti Carnutensis, & Nolgeri seu Notheri Leo.
'diensis Episcoporum. In hac insuper prae- fatione , ordinis nostri memorata in orientem aliasque regiones propagatione,
una cum reformatione Anglicanorum Contantio Monasteriorum , controversia , quae sub
Pi . .* finem saeculi X. exorta est , occasione Aurelz- professionis, quam. Episcopi ab ordinandis Abbatibus eaeigebant, historiam mi-hates Flo- rum in modum illustrat, exhibetque quan- δῆς' animorum contentione Episcopi Au- . . . relianenses a Floriacensibus Abbatibus hanc subjectionis professionem olim exi gere niterentur , quamque strenue resti-' terint Abbates praesertim Abbo , & Suc cestar ejus Gauetelinus . his accedit haud contemnenda brevis dissertatio de Pontificalibus ornamentis quae ne Episcopis quidem Omnibus , nedum Abbatibus ab initio communia suere omnia γ deque
usu Mitrae non ante saeculum undecimum Abbatibus concessis ; quam nonnullae scitu dignae observationes cum ecclesiasticae, tum monasticae excipiunt, de habitu sci- . . licet 'monastico in extremis a viris etiam
principibus assumi solito , de puerorum
190쪽
oblatione in monasteriis olim irrevocabilI, de tribus novis Abbatum institutis , de corporalium, usu in incendiis , de reliquiarum probatione per ignem, variisque aliis, quae ab antiquis ad res dubias diri- mendas usitatae fuerunt, Probationum vasta m. generibus , ex quibus duae in primis un- bationum decimo saeculo frequentes erant, scilicet h. per ignitum serrum pro Ecclesiasticis , &duellum pro saecularibus viris. Probatione per ignitum ferrum Sancta Cunegu dis Imperatrix usa est ad probandam pudicitiam suam , & Petrus Monachus adsimoniam reprimendam , ob idque Igniti cognomen sortitus . Duellum more veterum Francorum , & Germanorum scuto & fuste fiebat, passim non sine cru ris effusione . quae causa fuit, ut Ecclesiasticis maxime interdictum esset; tametsi non raro , teste Sirmundo, qui insignia refert ejus. rei exempla , ab ipsis et-- iam adhibitum fuerit. ad ejusmodi duella tamquam ad ludicrum spectaculum concursus fiebat; - eisque aderant etiam
Episcopi , quod de seipso testatur Homelinus Redonensis Epiicopus in litteris a supra laudato Sirmundo allatis super controversia quadam, duelloque in prato Episcopi commita. juxta numen Isolam: praesemitas nobis . inquit, ct Comite C