장음표시 사용
161쪽
1M UITA fui ejusque vestigiis insisens ruendae Catia. lisae Romanae Ecclesiae Fidei , notaque foederis auctrei operam isabo . Reliquum es , ut quod ipse de suis , idipsum ego de meis assiversariis sentiam ; Deumque , cujus vini, Eiam retribuere est , suppliciter obtester , ut eos fidei luce collustrare , atque ad EccIesae gremium, a quo cum infelici nativitatis sorte, tum anticipatis opinionibus infeliciter recesserunt, revocare dignetur urum. Fratres
carismi, alum vos in nomine Christi Iesu,
pro cujus amore simiainside tanta ac tam acerba aequo animo reseratis , ut fortes stabilesque is ea fide permaneatis , quam bactenus idibatam eust iistis; pro qua strenue decertastis , S εmnia reliquistis . ita ut Angelo etiam de coelo descendenii, Scontrinia docenti , Anathema cum Apostolo pronunciare non
dubitetis . Gratia Cisisti Iesu sit cum omniabus vobis . Amen.
Lxii Ex hujus lectione epistolae facile quisiatu, h intelligat, quo Mabillonius flagraret Re-M-ε', ligionis Telo, sive ad eorum confirman- Missiona. dam fidem, qui in ejusdem violandae dis-hou .l' crimine Vertabantur , sive ad illorum pro-moVendam conversionem, qui ab Ecclesia segregati ejusdem communione priVabantur . Eo religionis studio inflammatus, mirum est quanti faceret Missiones Ap stolicas , quove laetitiae sensu earumdem progressius audiret, & incrementa. hinc rerum in iis gestarum legendis narrationibus
162쪽
nibus mirum in modum oblectabatur; iisque ita assiciebatur , vix ut a lachry- mis interdum temperare posset. hinc etiam quam maximo poterat mentis ardore autorem & consummatorem fidei Iesum assiduis precibus interpellabat, ut ad eX- colendam vineam suam, & colligendam amplissimam animarum messem, operarios mitteret vere Apoetolicos. Ex iis nonnullos dudum sibi tamiliares , & amicos eniXe rogabat, ut se quoque in Apostolicorum laborum , tantorumque praemiorum , ac meritorum partem vocare dignarentur . Morti jam proximus nihil si bi optatius significavit , quam ut ad unum ex viris illis Apostolicis scriberet , ruocum ipsi fuerat vetus olim consuetuo ; cujusque litteras , ceu reliquias Venerabatur . Haud minoris apud eum pretii erant, qui causa tuendae fidei , avitaeque Religionis Romanae, labores quosque sustinerent, vitae periculis se committerent ; qui Patriam, consanguineos, Vitae commoda, facultates , spes non dubias , omnia denique sua Christum secuturi relinquerent: nihilque non moliebatur quo visis hujusmodi vel opem ipse ferret, vel suppetias aliunde procuraret. Eapropter singulari prope veneratione colebat , immortali memoria dignum, nec satis umquam pro fidei merito commendandum Iacobum Secundum Μajoris Britan MabiIIonii in Regem Angliae Iacobum
163쪽
tanniae Regem .' assiduasque pro eo ac
Serenissima Regina Sponsa , Dilectissimo optimaeque spei Principe Filio , &subjectis omnibus, qui fortes in fide ste
terant, preces ad Deum effundebat. Qua Iorro benevolentia & existimatione Μaillonium certatim prosequerentur isti nunquam sine laude nominandi Principes , palam faciebant , vel cum in San- germanensem Ecclesiam pietatis causa ipsi ultro veniebant , vel cum ipse deserendi sui in Principes obsequii gratia , ad eosdem in Sangermanensem civitatem veniebat , raro licet , nec nisi ab iis, quibus non parere religio erat, semel &iterum invitatus , ut modestiae indulgeret suae vir laud s impatiens.
Propagandae religionis studio incensus nihil quo ejusdem fidem decusque prin
moveret non moliebatur . eo siectabant sive familiares sermones , sive litterae ad varios directae, potissimum vero quaecumque in lucem dabat opera . In iis namque eXimia elucebat cum caritate doctrina , pietasque cum pari eruditione conjuncta , adeo ut simul foederatae mutuis vicibus scientia pietatem , pietas scientiam adjuvaret. Et sane cuique Μabillonii opera legenti facile patet, eum non mentibus modo illustrandis , sed divini quoque amoris igne accendendis , animum intendisse . Idipsum in primis, quos
164쪽
noverat discendis litteris magis idoneos , edocebat , ac pro Viribus suadere iis conabatur : vanas, immo norias omnino reputans quascumque rerum etiam praeclarissimarum notitias , quae nec ad moliorem adipiscentium frugem , nec conserunt ad aliorum utilitatem . non enim
ad ostentationem, sed aedificationem Corporis Christi, donatas putabat animi dotes , aut partas labore scientias . haec ve-' ro cum omnibus, tum iis potissimum insinuabat , qui adolescentium praeponuntur Institutioni. Id enim muneris Ecclesiae perinde ac Reipublicae interesse dictitare solebat : eosque non parvi ducebat, qui erudiendae juventuti vires, animum, curasque libenter impendunt . unde non sine insenti animi laetitia , relictis intemdum seriis etiam studiis, iis ultro aderat juVenum eXercitationibus, annis abhinc aliquot in multis Parisiensis universitatis Gymnasilis institutis, in quibus non sine spectantium admiratione, audiuntur Iuvenes , qui de rebus etiam gravioribus f nili plane judicio edisserunt, elucidantque mirum in modum propositas sibi difficultates . Tum vero mirince cUiebatur
Mabillonius , cum eosdem de historia selectisque SS. PP. operibus disceptantes audiebat ; ratus nimirum fructus inde uberrimos collecturam aliquando Rempublicam . Quamobrem nullo non studio
Itivenum institiiti ni prom vendae inis
165쪽
VITA contendebat , quo similes in aliis Regni provinciis instituerentur exercitationes radeo Reipublicae bono cui promovendo plurimum consert accurata Iuvenum institutio potissimum intentus erat. Post Iuvenum institutionem proXima ipsi de vicorum Parochis cura ac sollicitudo . eos amore singulari & obsequio pros ebatur , quos existimabat pastorali Oincio accuratius intentos, deque animarum salute magis sollicitos. qui urbes, inquiebat, incolunt, labores hon ribus, ac aliis oblectamentis temperant, pensantque vitae commodis: qui vero vicos pagosque occupant , pastoralis curae sollicitudines sine levamine sustinent , pondusque portant diei & aestus . uni denique experiuntur animi corporisque molestias; cumque nulla vel saltem rarasit eis cum hominibus consuetudo , uni Deo ac ministerio suo vacare , assiduaeque orationi qua nihil sane ad Sanctitatem adipiscendam opportunius est incumbere coguntur; indeque subjectorum sibi animos ac reverentiam conciliant huc adde, quod urbanorum Parochorum labores atterere vermis quidam & domestica labes solet , inanis ex hominum plausu gloria , cujus illecebras & periculum nescit vicorum ac pagorum obscuri
Non ita in libris studiisque totus erat
166쪽
1o. M AB ILLO NH. τε Mabillonius , quin & orationi, qua studia Orationε litterarum pet se se arida satis & jejuna domi i condiebat, saepissime operam daret . Sic
porro necessariam ducebat orandi exercitationem , eam ut Omnibus , iisque potissimum suaderet , quos assequendae re ligiosae persectionis noverat sincere cupidos ἔ eertus , teste Augustino , Deum etsi bona sua cunctis abunde largiri paratum , ea tamen rite petentibus copiosius impertiri. Petite , S accipietis . nec cessabat hortari nostros ac stimulare ad oranadi sedulitatem, coelestium scilicet donoarum fontem , & virtutum nutriculam; utque divinae patefaceret misericordiae diis . vitias, hanc adhibere solebat cujusdam Sancti Patris eomparationem et iso, inquiebat , lac abundantius ex sinu nutriusselicitur , eo mamillae fluunt uberius : se
cus vero, ubi suctus intermittitur, mox exsiccantur, perperamque dein eXsuguntur , atque agitantur . Sic nos quoque quo ferventius saepiusque orationi incumbimus , eo in nos copiosius fluunt coelestium gratiarum charismata : intermissa Vero , aut neglecta oratione , divinae misericordiae ope destituti, paullatim tepescimus , penitusque tandem exarescimus.
Haec fide simul oc experientia edoctus , caeteros ipse edocebat . adeo ipsi familiaris
erat orandi consuetudo , ut ea tantum vivere videretur . qua facilitate mentem
167쪽
t 6 VITA ad Deum erigeret , omniaque in ipsum
velut rerum omnium fontem refunderet,
abunde qua verbis, qua scriptis , actisque testabatur . Quam attente ac familiariter cum Deo, tam libenter ac saepe de Deo loquebatur. Solemne illi erat a cibosumpto, quando mutuae collocutionis facultas datur , pios miscere sermones : quos ut suaviores redderet ac opportuniores, nonnullis modo Sacrarum Paginarum,
modo selectis Sanctorum Ecclesiae Patrum sententiis apposite sciteque condire studebat. ibi dilatabat spatia caritatis , aperiebat intimos animi sensus , languoresis ferebat, dabat cuique solatia', flammas addebat & animos, blande semper atque in omni patientia & do strina. I XV In congressu sic urbanum se gerebat ac , Κ. 'I humilem , vix ut sine adstantium stup x e pariter & amore audiri aut videri pose set . gratiam hanc & favorem concilia
hat, non ambitus, non aulae frequentario,turpisque assentatio hominum: ab huis jusmodi namque artibus, mundanae gloriae cupidis familiaribus tantopere abhorrebat , ut si vel amicis vel magnatibus
gratulandi interdum munus committer
tur , id ea Oaacitate cum pari animi cania dore conjuncta praestaret, ut qua mentegratulantis partes ageret , facile quivis judicaret. Suae hac in re ingenuitatis specimen praebuit egregium , cum viro sibi dudum
168쪽
dudum amicissimo, atque aliquot abhinc annis ad amplissimam regni dignitatem assumpto sic festive fratulatus est. Gau. deo plane, Vir spectabilime , de amplismo.
quem nuper jure adeptus es, bonoris gradu , sed Reipublicae tantum , cui te maxime Profuturum arbitrer tibi Miem summopere δε- leo si magna, nec satis υerenda commissi tibi muneris discrimina. Cui vir ille, mox in amplexum ruens : Iam , inquit, dudum noυeram, sed bodie potissimum experior , sinceriorem Mabillonio amicum me babere neminem.
Ubi demum obedientiae vel officii ratio exigebat , sic debita magnatibus praestabat obsequia , ut nec adulatione veritatem , nec religiosam offenderet sui ostentatione modestiam , nec rei cujuslibet cupiditate conscientiam macularet . ea ratione prodibat in publicum, ut animum vitae solitariae natum ubique ostenderet.
Ejus in solitudinem studium paullo ante obitum expertus est , qui illum benevolentia simul patrocinio dignabatur , Eminentissimus Ordinalis de Noailles,
Parisiensis Archiepiscopus . cum enim Passior ille vigilantissimus, perlustratis vicinis Sandionysiani Coenobii locis, rogatu Praepositorum nostrorum , ac pro sua in nos benignitate in eo esset Monasterio hospitaturus; nullis non Superiorum precibus illuc invitatus Mabillonius est , ut accedentem laudatum Cardinalem Archi-Κ Σ epi-
169쪽
r 8 VITAepissicopum una cum caeteris Sodalibus exisciperet . Paruit Praepositorum imperio ataque Eminentisi. Cardinalis voluntati Μabillonius; at delatis debitis tanto hospiti obsequiis , mox non diutius morari justus,
ad Sangermanense Coenobium remeavit solitis exercitiis Vacaturus. obse ih ,solitudinis amore, ad villas relatiae mona-'Xandi interdum animi gratia , a viris li- undequaque conspicuis invitatus, ire renuebat aut si quando invitantis humanitati atque auctoritati serviendum putabat , id ea solum lege faciebat, ut sinlita nullatenus intermitteret vitae monasticae exercitia : quod rarissime quidem, nec nisi apud viros maxime religiosos sibi indulgebat. quo demum teneretur stu- in dio solitudinis , testatum in primis fecit, cum rogante praeclaris in Ecclesiam meritis perinde ac operibus clarissimo Galliarum Praesule , immo suadente Praepo-Generali, Sangermanensem civita-ς- tem , in qua tum Gallicani Cleri Comitia habebantur, adiit, suam de quodam haud exigui momenti opere sententiam
dicturus , ea tamen lege , ut eaetra minnasterium a loco Comitiorum iter unius horae dissitum pernoctare minime cogeretur . quod tribus continuis hebdomadis religiole admodum observavit , eXem
l lum hac in re secutus Sanctissimi Legi
a toris Benedicti, qui, referente Gregorio
170쪽
IO. ΜΛBILLONII. 1 'rio Magno , non nisi omnipotentis Dei miraculo , ut extra cellam pernoctaret, adduci umquam potuit. Porro ut erat Mabillonius in gratula. LXVItionibus habendis ingenuae mentis , ita ζά.4 2
in dandis consiliis singularis prudentiae . quo haec in pretio haberentur testari posset vir inter Regni primarios poti simum insignis , qui ejus non semel consilio usus, dictitare solebat, expertum se in Mabillonio sagacissimorum Virorum pruindentiam , cum Sanctorum pietate foederatam ; seque pluries miratum quae de rebus omnibus sine adulatione aut acceptione personarum responsa dabat luculentissima . Siquidem, ut jam dixi, ab omni rerum cupiditate liber , non quod hominibus , sed acceptum Deo, legibusque consentaneum esset attendebat. Neque vero is erat Μabillonius, qui hominibus placere quaereret, aut amaret in lucem prodire . cum enim nullius se apud homines nominis crederet, ac aut itatis, nemini nisi rogatus aut consilia, aut
responsa dare solebat: cumque id ab eo precibus obtinebatur , tunc tibi proposita luculenter adeo dilucidabat, ut quid tenendum aut rejiciendum, amplectendum vel fugiendum seret, ex ejus responsis facile quivis conjiceret.
Hic quae pro re nata exhibendae occur- EJuseons rerent, innumeras propemodum litteras, ζ' ' P