장음표시 사용
11쪽
mortales, tantam ne esse salaconis hujus impudentiam ut tam aperte mentiri non erubescat Sed efficiam hodie prosecto ut luce clarius appareat Merulam non solum Ciceronem non legisse, sed ne bonas quidem literas unquam a limine salutasse. Pudet me tamen non mediocriter Auditores, non equidem mei qui ab ineunte aetate ita semper vixi, ut nemo me jure possit reprehendere, neque sane hujus civitatis in qua non parvam ego dignitatem , plurimas amicitias & aliquod nomen sum consecutus: sed ineptiarum pudet istorum ludi Magistrorum qui nullam aliam crescendi viam esse credrine, nisi per aliorum injuriam&ignominiam. pudet me, inquam, in hoc esse ordine, & Grammaticum appellari. Fortasseque haec erit una maxima causa, quae me Vitae gonus immutare cogat. Quae malum est ista per
versitas ut cum possis laborando, vigilando, virtute amplectenda in altiorem locum perveni re, tamen hoc non facias, de aliorum fama perpetuo detrahas. Ac mihi quidem cum hoc saetiim Merulae considero venit in mentem maxime indignari, quod tanta petulantia, ac linguae pro cacitate, in tot homines sine causa debacchatus fuerit,'& merito possent omnes illi succenseret,
12쪽
quos nominatim appellavit in eo Dialogo, cum praesertim sit res tam inepta & confusa , & bar. hara. cum enim eum diligentius perlego, nihil tandem ineptius, nihil insulsiius, nihil magis Badibarum invenio. Quare miserari potius insanientem hominem quam illi maledicere cogito. Nam, quod ad me attinet, illum ego bonum virum, &nullis vitiis inquinatum judico, quamvis se miretur , atque inter doctos tanquam anser inter olores enumerari Velit. quod quidem magnae dementiae non mediocre signum est. quanta enim insania est . mandare quenquam literis cogitationes suas, quas neque disponere, neque orna
te tractare, neque distincte proloqui possit quid furiosius sordidorum verborum farragine nulla subjecta sententia Z Quod nisi me tam graviter offendisset, sinerem illum gaudere suis bonis, &tanquam scarabaeum in stercore suo volutari. neque nanc Camerinam, Vel potius Mephitim commoverem. Timerem enim ne quisquam me natura maledicum existimaret, a quo vitio maxime
semper abhorrui, sed cum omriem in literis mihi auctoritatem conatus sit eripere, impudentissimeque meo judicio praestantissimos omnium auctores Terentium & Ciceronem mihi familiarissimos
13쪽
simos damnari finxerit, facere non potui quineum turpiter mentiri ostenderem. Nam si nihil dixissem crederent fortasse aliqui, verum id esse, propter ea quod taciturnitas confessionem imi tari creditur. Nunc mihi certum est planum ac manifestum sacere, me longe diligentius atque accuratius Ciceronis opera legisse, quam ipse concupierit, &ipsum, ut dici solet, sitis armis jugulare. bis enim interimitur qui suis armis perit.
Nam, ut praetermittam caetera ejus opuscula, quae plurimis undique scatent erroribus, ut ne
pagella quidem in eis latina reperiri possit, in
hoc uno Dialogo plusqriam centiam errores an
notavi, partim contra receptam a Cicerone loquendi consuetudinem , partim improprie di- etorum verborum, partim, quod omnium turpi ssimum est , contra Grammaticorum omnium , & auctorum latinorum consensum. Nam Barbatus hic noster, triginta atque amplius Solaecismos insignes commisit, qui, si Diis ini
mortalibus placet , solus Ciceronianus ac Terentianus in hac civitate dici vult. Itaque vos rogo per ipsius Ciceronis manes ut attente , b naque cum venia quae contra illum dicturus sum audiatis, res enim erit & utilis & jucunda. Le
14쪽
Et quoniam meae partes sunt ut de latina lingua Verba faciam, propterea quod a Senatu Mediolanensi sim in hoc dignitatis gradu constitutus, ut literas humaniores publice profitear, nihil dicam de rebus ipsis quae tractantur in eo Dialogo. non dicam, id quod verissimum est, sine ullo ordine, sine artificio, illa congesta esse omnia, non dicam Eine addita plurima quae nihil penitus
ad rem pertineant. praeteribo nullam esse subjectam sententiam, ac nihil tandem nisi meras nugas concludi, cum praesertim intelligam Aronem Battaleum virum argutissimum hanc se scepisse
provinciam, ut 6Hς imprudentiam. ineptias, de lirationes in rebus ipsis notet. de locutione igitur tantum ego verba facturus sum, ut ostendam eam non tantum Ciceronianam non esse, sed ne ' latinam quidem, verum plane barbaram, & solaecismis assi uentem.
Ac primum illud praetermitto quod contra latinorum consuetudinem dixerit. Domino Io: Bapti. stae, quoniam hoc vulgatum est vitium. atqui Cicero quem nos imitari in loquendo maxime debemus, quamvis ad clarissimos&potentissimos viros scribat, nunquam tamen ns dominos appellat. neque quisquam eorum qui Cicero is
15쪽
aetate floruerunt ita locutus est. Gaudentius: si ea quae est in te, aut vis ingenii aut dicendi lepos. Majoragius : Non potest haec esse latina locutio. nam illa conjunctio aut, quae pronomen sequitur, aut voces conjungit ejusdem generis, ut si ita dixisses, si ea quae est in te, aut vis ingenii, aut dicendi venustas, latinum esset, aut geminatum pronomen requirit, ut: si ea quae est in te, aut vis ingenii, aut is dicendi lepos. vel opus est priorem conjunctionem relinquere hoc modo: si ea quae est in te vis ingenii, aut dicendi lepos. at eo
modo quo tu pronuncias soloecum est.
C: Quando id re praestare nequeam. N: Haec vox, quando, quotiescunque ponitur pro quoniam, indicandi modum postulat. Cicero in epistolis: quando te id fideo desiderare. Vir-
quando complexus es, tene. G: verbis relaturum me gratias
M : en observatorem latinae proprietatis. quis unquam verbis retulit gratias' an adhuc nescis, quod etiam trivialibus Grammatistis notissimum est y referre gratias esse factis, agere verbis, habere animo ξ quod apertissime declarat Plancus
16쪽
ad Ciceronem scribens: immortales tibi ago gratias,
agamque dum vivam. nam relaturum me affirmare non
possim. Tantis enim tuis ossciis non videor mihi refpondere posse. ecce respondere officiis, & satisfacere beneficiis, esse idem quod gratiam referre. ut interim sileam nos longe frequentius dicere re sero gratiam, quam gratias. ausim enim affirmare nunquam apud Ciceronem inveniri, gratias reserre, sed in singulari semper referre gratiam, exempla sunt infinita. G: Nobilitatis gradum sustinendo non essem.
M: Euge Ciceroniane,quo enim te alio nomine appellem cum tam eleganter ac polite loquaris,ut in uno membro duos insignes sol cismos commi tas erigite quaeso aures, auditores, ut noVum elo quentie genus audiatis.Primo contra latinam conruetudinem dixit, sustinendo gradum, quoniam haec, ut appellant Grammatici, gerundia, indo finita, teste Valla. nunquam casum regunt, nam
inepte dicitur: do operam legendo libros, sed legendis libris dicendum est. sicuti Cicero primo
de officiis : orationem autem latiuam efficies profeἷlo legendis nostris pleniorem. non dixit legendo nostra. deinde quam absurda locutio, non essem siustinendo ξ pro non possem sustineret quo genere dicendi
17쪽
dicendi uteris etiam alibi: cum Jicendo non essem. ego vero affrmo barbarum esse hoc dicendi genus non essem dicendo,pro non possem dicere,non essem sustinendo, pro non possem sustinere. Nam quamvis Cicero dicat: cum civitates solvendo non effint, tamen hoc unicum est, & alia quadam ratione dietum. neque unquam in aliis verbis eodem modo loquimur. postremo quis unquam dixitD-stinere gradum Solet Cicero dicere: tenere gradum& fervare gradum, non sustinere. quod si diligentius advertisses unde metaphora ducta sit,non cer te tam inepte locutus suisses. Nemo enim sustinet gradum, sed si stineriar a grassu unde dicimus etima de gradu dejicere. Cicero primo de ossiciis : me tumultu.wtem de tradu defici. Date huic in diseiplinam liberos vestros, o cives,ut in uno membro bis peccare discant, & duplo reddantur stultiores, quam ad eum accesserint. O: quando nou omuibus dormiam.
Majoragius: dormio dicendum est, ut jam docuimus : Hoc autem videris ab historia sumpsisse, Dam uni soli Maecenati dormiebat Galba, dum
ille uxorem suam attrectaret, at tu vide ne pluribus dormias. δ
18쪽
M: imperite atque oscitanter ordo perturbatus est, prius est enim vovere quam dedicare. G: gratis mihi fue ris elargitus.
M: Quid hoc monstri est est ne aliquis qui
largiatur non gratis quis non videt illud adverbium gratis redundare ξG: Tuorum erga me praestitorum. M: unde tam absoletum & barbarum vocabulum eruisti Z atqui Cicero non praestitum, sed meritum aut beneficium dicere solet. G: Dialogus ultra omnem festivitatem urbanissimus.
M: Nego Larie taetriam esse loeritionem , Non
magis quam siquis diceret, Socratem ultra omnem Grammaticam fuisse sapientissimum. quod quidem dicendi genus esset absitardissimum,quamvis Grammatica pars quaedam esse sapientiae videatur, ita quamvis festivitas pars quaedam sit urbanitatis, tamen insulse dicitur urbanissimo ultra omnem festivitatem. praeterea saepe accidit, ut alia species sit urbanitas, alia festivitas, atque ita superlatio non erit interea quae sint ejusdem formae, quod vitiosum esse constat Sed haec acutio rasunt, quam ut ea tu possis intelligere. Itaque pinguius de crassus tecum agendum est. addo
19쪽
igitur illud, post superlatum nomen, non inveniri, ultra, sed aliquando, supra, Velante.
M: Vulgaris haec est, & parum latina locutio,
solet enim Cicero dicere, liro consueti me, neque quisquam auctor paulo elegantior dixit. unquam secundum consuetudinem. Cicero pro Archia : stiιalom apro mea consuetudine bre, ter simpliciterque dixi. G: Graeca dictione Buleuterium. M: Buleuterium apud Graecos locum habendi senatus significat, non autem quod Mediola
ncnses Broteum disiane, im qiam vinum , ac fruges
vendi solent, quam dictionem existimo vel Gothicam vel Longobardicam esse. G: Quam faustissimo, inquit, omine huc locorum podcm tetulimus quae haec nobis illuxit dic, ρM: In hunc errorem plane puerilem plusquam decies incidit in hoc Dialogo, ut quam pro quantum superlato nomini jungat, quod latinis auribus penitus inauditum est, nisi quando sequitur hoc verbum, possum, ut quam brevissime potero paucis absolvam. Quod si tam Vallam ac caeteros, Grammaticos legisset Merulas hic noster, quam ineptire didicit, profecto eum modestiorem ha-
20쪽
beremus. Nunc cum in Grammaticos saeviat vel potius insaniat, eos committit errores, ut ipse meritissimo versa vice sit a discipulis ferula plecten
G : quae per quoscunque auctores sparsae sunt. Majoragius: Duobus in locis in hoc erratum lapsus est, ut quicunque dicat pro quisque, ut apertissimum sit eum non intelligere quomodo haec inter se nomina differant. Nam, quicunque, duo verba postulat, quique uno contentum est. rursus, quicunque, significat, omnis qui,quisque
G: Pro animi libidine lancinnarem M:Cicero nusquam utitur hoc verbo lancinno. neque est quod mihi respondeas, te non curare, modo sit latinum. Ego vero, si tu non intelligis, causam ago meam, & doceo Ciceronis opera diligenter a me revolvi, a te Vero penitus relegari. G: In communem locum anno superiore abiit Gerardu S. Majoragius: In communem locum abiit, pro mortuus est, nimis dura locutio, quam Ciceroniani candoris amatoribus probare non poteris. G: Facundia instructus. M: apud Ciceronem facundia non reperitur.