장음표시 사용
131쪽
proba lectio est in his versibus, quibus Poeta alloquitur Coloniam: Sic tibi bonus ex tua pons libidine
In quo veI Salisubsuli sacra suscia
scaliger ad haec: ,, Omnes Iudii & sal- D tasores, qui ad cantum & tibiam in ,, sacris ludunt , Saul & Salisubsuti dicuntur. Verum quidem est, istos ludios dictos fuisse Salios, sed Salisub-
suos non credo. Scaliger ad stabiliendam i suam sententiam hunc Pacuvii versiculum adducit:
Pro imperio sic Salisubolus vestro
Et cum Mureto vult, Pacuvium .
in hoc versu appellasse Salisubfutam Martem , & proinde ipsius sacerdotes recte a Catullo dici Salisubsulos , cum tamen iste versus teste Isaaco Vossio in notis ad Catullum J nusquam alibi extet, nec Pacuvium sed Muretum auctorem habeat. Legit igitur Vossius Catulli versum hoc modo Q
In quo vel Salii subsitus sacras m
132쪽
Liber Simularis. II Quid vero sint sub Hes tradit Festus, Subsiles sisnt, inquit, quas aliter ipse ies vocant, Iamellae necessariae sacris quae ad rem divinam conferre dicuntur maxime specie virorum S mulierum. Idem fere scribit in I ullices. Hinc observat eruditissimus Vossius, Salios in ponte Sublicio saltantes suis sacris adhibuisse istiusmodi bracteas vel lamellas subsiles dictas, in quibus Deorum heroumque imagines expressae erant, plane quemadmodum apud Athenienses in Minervae peplo exstabant Θεω, -ν π ύ- μα- --α.
in veram etymologiam του Axamenta inquiritur Glossarium tentatur. Axamenta quotvlicia: Glo sarium illustratur. Axamentorum auctor Numa Pompilius: Festus corrigitur. Axamenta erant obscura: istiui obscuritatis causa indicatur.
A S liorum saltu transeo ad ipso
rum carmina, quae tempore festi Canebant, & axamenta nominabant, Cujus vocis originem primum investig
133쪽
Varron. pag. I 2Ι. a menta scribit, Sededucit ab a fando , a fare est in unum solum hominem poema condere, talia erant a famenta Ianuatia , Iunonia Minervia, quae in singulos Deos erant conscripta. Idem vero Scaliger ad Festum & Turnebus lib. XXVI. Adver .caP. 2 . Volunt, axamenta dicta esse ab axare , id est nominare, Glossae vetereS : Anaxant, ονομάζουσι, vel legendum adaxant, vel simpliciter axant. Deniisque addit doctissimus vir tertiam etymologiam ab axibus sive tabulis, in quibus illa carmina describebantur, ut Graeci leges suas is is Quia enim ,, legitime , inquit O , Concepta se erant illa carmina, propterea non mi- ,, nus ediscebantur a Saliis , quam a le- ,,guleiis actiones & formulae juris. Prima etymologia ab a fare non Video unde probari possit, cum carmina Saliaria non in unum solum hominem composita erant, sed in universos homines ut Festus in Axamenta scribit. Secundam quod attinet ab axare, ea quodammodo admitti potest, quoniam in axamentis nominabantur & celebrabanxur no-
134쪽
mina hominum quorundam vel Deorum. Tertia ab axibus verissima mihi videtur, ob rationes a Scaligero productas,& praeterea quoniam ipse Cicero alibi dicit, carmina Saliaria tanquam legitimas formulas a pueris praeteXtatis recitari solita. Hanc ultimam mecum agnoscit eruditus Horatii interpres incerius ad lib. o. epist. I. V. 8 . Pergamus jam ad ipsa axamenta, quae Dionysius Halicarnassinis appellat πα-τἶνας υ ρινους , patrios quosdam hymnos. Horum enim nonnulla in Deorum,
nonnulla in hominum laudem composita, quae nominibus distinguebantur ;quae vero in homines composita erantaxamenta dicebantur, quae in Deos ab illorum Deorum nominibus , fundus hujus opinionis est Festus: Axamenta dicebantur carmina Saliaria , quae a Saliis sacerdotibus componebantur in universos homines. Nam in meos singulos versius facti, a nominibus eorum appellabantur , ut Ianualii, Iunonis Minervii. Haec carmina Saliaria in glon sario Cyrilli hoc modo exponuntur. Axamenta , θυσίων 'Hωκλεους.
135쪽
Notandum hic, Glossographum sequi Virgilium, qui Salios Herculi adtri
buit, cum proprie Martis sacerdotes fuerint. Hinc patet, Glossographum per Salios apud poetam intellexisse sacerdotes καὶ Θχυ Salios dictos , contra sententiam aliorum, qui Salios in Virgilii loco generali significatione accipiendos esse censebant pro quibusvis saltantibus sacerdotibus. Primus horum carminum auctor fuit Numa Pompilius, qui, cum Saliorum collegium instituisset, carmina illa com-Posuit., . testatur hoc Cicero lib. m.
de Orator. cap. 61. Summa vis carminibus es aptior cantibus non neg- Ierita , ut ' mibi videtur , a Numa, rege doctissimo , majoribusque nostris , ut Fuiarum fouennium es, ac tibiae , Saliorumque versus indicant. Hinc Varro lib. v I. de L. L. regnum Numae vocat fontem in carminibus Saliorum , & ait , carmina illa habere septingentos annos id est ante septingentos annos a suo tempore numerandos ortum habuisse, rotundum vero numerum pD-
suit, cum suo tempore septingenti anni
136쪽
nondum lapsi fuerint a Numae imperio. Hujus intervalli mcminit quoque Romanorum doctissimus alio loco, cum scribit . Cur scriptoris industriam reprehendis qui herois tritavum atavumque non soluerit reperire, quum i e tui tritavi matrem non posis aicere. 2uod intervallum musto propius nobis , quam hinc ad initium Saliorum , quo Romanorum prima verba Foetica diacuntur Latina. Concluderet forsan aliquis e Festo, sacerdotes ipsos postea carmina illa composuisse, cum haruapud Grammaticum legerit: Axamemta dicuntur carmina Saliaria , quae a Salii acerdotibus componebantur. Sed locus est corruptus, ut acute vidit Da-cerius , qui pro componebantur legit canebantur. Quandoquidem non vero-
simile est, si ipsi Salii axamenta comin Ponerent , illa carmina a sacerdotibus non fuisse intellecta , immo Salii nequidem potestatem habebant ea mutandi, multo minus componendi, testis est Alexander ab Alexandro lib. I. Gen. Tuter. cap. 26. . Caeterum carmina haec tantae obscuritatis erant, & tam obso-
137쪽
leta ab aetate Numae vocabula contin bant, ut Salii ipsi vix ea intelligerent, quamobrem Quintilianus lib. I. cap. X I . Saliorum carmina vix sacerdotibus suis satis intellecta , mutari vetat re Ilio , S consecratis utendum est. HinCnon sine ratione Horatius sciolum quemdam perstringit, qui putabat, se solum intelligere Saliorum carmina, lib. I. epist. a. p. 8 . Iam Saliare Numae carmen qui lau
dat , S illud 2uod mecum ignorat , solus vult scia
re vireri. Symmachus etiam, quemdam archalia mi affectatorem deridens, ait lib. m.
epist. . Si tibi vetustatis tantus est amor , pari studio in verba prasca rodeamus , quibus Salii canunt augures aUem consulunt S decemviri imbuias condiderunt. In hoc loco verba
Prisca sunt verba subobscura Marti consecrata, quae Sidonius Apollinaris verba Saliaria appellavit lib. v m. epist. 16. Unde enim nobis iuud i quendi tetricum genus ac serantia quum' Unde illa vERBA SALIARIA,
138쪽
Liber Singuiaris. II 'vel Sibyllina veI Sabinis abusque Curibus accita 8 quae magistris plerumque reticentibus prouetius Feciatis aliquis aut Fumen aut veternosus legatium quaestionum aenigmatista patefecerit Z Ad quae lege, quae Produxit Savaro. Non vero mirum est, Sa-
lios carmina illa non intellexisse, cum fuerint, exarata prisca lingua Latina quae cum rege Numa Sab inis abusque Curibus accita , ut Sidonius loquitur, qua incondita lingua vetustissimi Italiae populi utebantur, Isidorus lib. I X. Orig. cap. I. Prisca lingua est , qua vetusi
simi Italiae sub Iano S Saturno sunt usi
incondita ut se habeant CARMi NASALIORUM. Legi in Novis Reipubocae lit rariae de anno I 69'. mense iunio epistolam Abbatis de la Charmodie ad Abbatem Nicasium, in qua compendium operis sui de Origine gentium tradit, & inter alia pag. 636. vult, Romanos accepisse Saliaria carmina ab Umbris & Sabinis,
quae carmina cum continerent multa vocabula Celtica , proculdubio Romani postea quaedam . Celtica in sua lingua
139쪽
Saliari carmine nomen alicujus canere unde omtum fuit demonstratur: Mamuris metum nomen in illo carmine: Cuperus laudatur. ε sania mater Larum, Lucia Glumnia, Lanus, Lupiter Luc rius cantati: Alexander ab Alexandro notatur. Venerem nominare in Saliari carmine non sic bat: e gustus, Germanicus, Verus Caesar in carmine Saborum memorati. Dion Cassius ita lustratur.
Λ ntiquitus religioni habebatur, paeanem in mortalium honorem can re, hinc Aristotelis calumnia ipsi prope exitialis orta, nempe quod diceretur paeanem in Hermiam composuisse. Postea vero adulatores talibus hymnis viros principes celebrarunt , quae res erat quasi tacita in numerum De rum relatio. Primus omnium fuit Lysander, cui πιιιῆνες η βησαν, teste Plutarcho in ejus vita Ab hoc igitur ritu Romae mos invaluit, ut illustrium virorum nomina Saliaribus carminibus canerent , hoc verum esse antiquissimis exemplis probabo, primo loco Mamurium Veturium anciliorum fabrum adin
140쪽
Liber Singuiaris. I 2Iadducam, qui, volente Festo in MΑ- NURiI , praemii loco setiit, ut suum nomen inter carmina Salii canerent , quod peractum est, nam ipsitus nomen frequenter in cantibus Saliaribus re- Citatum, unde Ovidius cecinit lib. III. Fastor. 2 fy- uis mihi nunc dicet, quare cael
pia Martis. Arma ferant Salii Mamuriumque
& p. 389Tum sic Mamurius e merces mihi gloria detur ,
Nominaque extremo carmine nostra sonent. Inde sacerdotes operi promisera vetusto Praemia persolvunt , Mamuriumque canuut.
Ex his doctissimus Cuperus lib. Iv. O
fer t. cap. a. non inconcinne Concludit , carmen Saliare in varias partes fuisse divisum , & eas partes singulis diebus cantari solitas, non Vero uno die totum carmen, atque ita extremum carmen apud Ovidium incidet in ulti-