장음표시 사용
111쪽
genda veniunt ex doctrina Barbota citati: ergo non transferen do majorem partem bonorum mobilium, & immobilium vel in se, vel in reditibus, dispositioni praesentis Constitutionis non satisfaciet. Dixi ut ibi fundos augeat , nam si majorem partem
honorum alibi relinquant, ut debita, az onera fatisfaciat , d miellium contrahet in nostro casu, quia ad hoe sussieit ibon ,rum suortim majorem partem transtirre; bona autem quibus debita, ac onere solvit, absolutὶ sua non sunt Barbosa appellat. 3 s. n. I7. Haec intellige in moderatione infra .n.236.explicaiida.
a 32. Excipe, nisi oppidum ad quod minorem partem bonorum transfert, sit ejusaem Dioeceus, cujus est alterum, tria quo majorem partem relinquit, nam poterit ab ejus Episcopo Ordines recipere; nomine enim Loci in praesenti Constitutone , intelligitur tota Dioecesis: ergo dummodo in eadem Dioecesi totam, aut saltem majorem artem bonorum suorum possideat,
nihil obstat quo minuapussideat in pluribus ejusdem Dioecesis . oppidis, juxta tape in dicta supra n. aaz. Mulier bona, Fide Iure dotium.
. 233. Censeo II.Inter bona quae in nostio casu eligens domicilium ad istud transferre tenetur, minimε computanda bona uxoris, aut filiorum, esto ad Maritum, aut Patrem , jure legis administratio pertineat, quia administratio non efficit quod ea bona sua sint, cum vere sint tutoris, ac filiorum dicta leg. Mulier bon/4 Leg. Sub gnatum , A. bona , F de verborumsigniscat. doctrina notanda est pro casu, quo vir, mortua uXOre, Volue 'rit,ad ordines promoveri ab EpikopoLoci,in quo majorem par- tem suoruin bonorum transtulit, lichi bona mulieris multo Pl ra sint, ac ipsa nullo modo transtulerit, potest promoveri, qui majorqm partem suorum bonorum transtulit, hocque ex dictis sufficit. Similiter pro casu supra ἀ n. roa. exarato, ubi diximus , quod filius non emancipatus, ac Patrem, qui alibi domicilium parat , sequitur, solus Pater tenetur majorem partem bonorum suorum transferre, ut filius dictus ibi domicilium comtraxisse censeatur, quodque verum erit, eo solum quod Pater majorem suorum bonorum partem transferat, esto bona fili' rum non transferat; Pater enim domicilium inibi contrahit,quia majorem partem suorum bonoriam transtulit, & filius etiam,
112쪽
quia dum domicilium filius non eligit, idem domicilium cem
letur habere ae Pater. Vide dicha numero citato. 23 . Censeo III. In nostro casu nomine bonorum intelligem da veniunt, praesentia, non postea quae lita, Barbosa cit. n. I s. Nee veniunt haereditas , aut successio, Barbosa n. s. Unde, qui domicilium in nostro casu parat, sussicit si ad locum transferat majorem partem suorum bonorum, quae tempore, quo domiacilium mutat, postidet, ac bona transfert, nec computanda, quae postea haereditate ves alio modo acquirit,etiam si ea acquirrat intra durationem temporis coissiderabilis, quam permanere tenetur in eo loco,ut subdatus domicilii ad ordines fiat;quia haeae sunt diversae dispositiones, quarum una ab alia minimὲ pendetii Nisi in casu, quo ad dictum locum majorem partem bono rum non transtulerit, si enim eo medio tempore nova bona a quirat, possideatque, computanda ad translationem maioris .
Partis sunt, in hoc etenim casu verε dc propriὶ bona sua sunt. Nec ut tempus considerabile, quod permanere inibi tenetur, incipiat eurrere, requiritur, quod ad dictum l um major pars suorum honorum sit jam transsata , sed sumiri quod in dicto Ioco moretur, cum animo inibit Oerpetuo habitandi, aliquamque partem bonorum transferat, posteaque aea --ni Ioris partis expleat, ut ex se paret I ris. Inter bona authes inda ea, quis ex indust ia-Waquia. O micilium mutat, est insignis Messieri. musicae iis itissim.s;sicut enim
his, dc similibus titulis, nequit quis ad ordines promoveri, ut docci Barbosa. in Trident. I so ar cap. reformat. n. 49. sa. sic nec ipsis domicilium ad ordines acquiret: Undὶ qui maiorem partem bonorum mobilium, & immobilium alibi relin- 'ret, solumque minorem in nostro casu transferret, existimans, vahaec minor pars simul cum professione Medicinae,
aut Μ me t jam pars major suorum bonorum, nihil effice-φet, quia pra sim Constitutio de bonis a persona separatis satis apertὲ loquitur, quae ab industria pendent, a persin
na inseparabilia sunt. i ' i ' . l
aro. Sed quid si in eodem oppido diverta extant jurisdictiones, & in una commoratur, in alia autem major bonorum M pars
113쪽
oars possidetur. V. G. Titius eum Dioecesiis Tirasoriensis originarius sit, Caesar-Augustam venit, ut inibi domicilium contrahat. ac in Parochia S. Engratidis, quae Dioecesis est Oscensis, domum emit, aut constituit, instruitque, maiorem autem paristem bonorum in territorio Dioecesis Caeser-Augustanet possidet, ouaeritur, an quia habitat in Dioecesis ostensis domo, obstet , ne domicilium in Dioecesi Caesar-Augustana contrahat ad ordines. ubi maiorem possidet bonorum P πςm' , . . . ret et Respondetur non obstare, unde, caeteris conditionI-hus expletis, domicilium in Dioecesi Caesa Augustana ad O dines contrahet , quia ut supponimus Titius in Civitate Ca μAugustana domicilium contrahere intendit, Domusq; Parochiε S. Engratidis Civitatis est Caesar-Augustanae . Nec obstet quo sit alterius Dioecesiis, quia ad praesens Per accidens se navet.
D U B i U M VIII. Anpraesenti dispositioni de jure juranis .
. - :t.: flatistis, falsum jurando. a 4 s I, Rae lentis Constitutionis decreto tenetur, qui domicia Y lium ad ordines in aliqua Dioecesi contrahere Inten dit , ultraealtas conditiones, juramento firmare, se vere, & re liter animum inibi perpetuo permanendi habere, & circa lianc dispositionem dissicultari quid, an ipsi falsum iurando intrinciat, hoc est, jurando se vere, & realiter huiusmodi animum habere , cum revera talem animum non habeati Q 2 3 9. Pro declinone adnotandum est I. sussicere ante QUOtionem ordinum praedictum juramentum, in nostro catu, mel praestare, quin opus sit, ante singulorumnem juramentum iterari Unde sumit, tonsuram de hujusmodi animo jure iurando est in receptione ulteriorum ordinum iterum, dictum juramentum praestarς se φi φ0 j Rhia..8 sici
essicitur sit -- illius Domini Episcopi ad QT
sine invo juramento poterit ab eo omnes ordines recipere,quoa
indItet, nam prIsens Constitutio exigit iuramentum abs lute, α simpliciter sermo simpliciter de prima vice, dictu supra n.
114쪽
ordinem ac ordinem domicilium interrumperet,iunc enim cum de novo domicilium in eodem loco contrahat, de novo etiam juramentum praestare tenetur, nec suifragatur, antea praestitisse.
. a o. Adnotandum II.Quod in triplici sensu exagitari valet praesens dissicultas I. Cum Titius V. G. habitationem mutavit ad aliquam Dioecesim, sine animo tamen in ea perpetuo permanendi , ac dictum animum non habendo, jure jurando assiue mat, se illum habere. II. Cum tempore quo habitationem mutavit , verum animum inibi perpetuo commorandi habuit, tempore autem quo jurat, animum praedictum retractavit, jiiratque se habere, cum re vera non habeat. III. Si verum animum habens, juramentum praestitit, ac postea vel ante primi ordinis suseeptionem, vel primo suscepto, ante secundum, animum
retractavit: In his ergo & similibus casibus quaeritur, an falsuri jurando satisfaciat Titius dispositioni piissentis Constitutionis , lieiteque ad ordines promoveri valeat titulo domicilii. A dprimum sensum respondebimus in hoc dubio, ad sequentesque
et r. Ad primum ergo dubii sensum, respondetur. Qui si ne vero animo permanendi perpetuo in aliquo loco, ad istum habitationem mutat, juratque, se Faedictum animum vere M realiter habere, cum realiter & vere non habeat, sic periurando non solum gravissimὶ peccat, sed ne domicilium in eo loco ad ordines acquirit, sicque in nostro casu juramento falso non fati,faciet dispositioni praesentis Constitutionis: Omnes enim, ac singulas circunstantias, seu conditiones, quas pro domicilio acquirendo praesens exigit Constitutio,tamquam forma exigit 3
at cum leges aliqua tamquam librma exigunt,qualibet deficiem te, actus nullus est, ut communiter in tractatu de legibus d cent Doctores: ergo cum praesens Constitutio exigat juramentum de vero & reali animo, huneque Titius non habeat, non praestat juramentum, in nostro casu, a lege intentum, acco sequenter eo domicilium non acquiret.
242. Μajor probatum, nam quando in dispositionibus de
aliquid faciendo, invenitur dictio dumtaxat , vel alia taxativa quaevis, lemnitatem, & formam inducit, ac illarum trangressio actum vitiat, ut cum multis firmat Barbosa de Dictonibu
115쪽
Urequent. dict. 97. n. s. At dictio laxativa dumtaxat invenitne in praesenti Constitutione, dum ea, quae pro acquirendo ad ordines domiellio, disponit, ibi: Subditus autem ratione domiellii is dumtaxat eos tur, m. ergo ea quae facienda dimonii solamnutatem & formam inducut, cujuslibetq;transgremo actum viti bit: ergo cum Titius falsum jurando, juramentum a lege intentum non praestet, domicilium non acquiret , nec ad ordines Promoveri valebit.
a 3. Nec obstat, quod jurando, licEt falso, explet Titius quidquid praesenti Constitutione indicitur, in ea enim jubetur sollici, quod Titius juret se habere vere & realiter animum in eo loco perpetuo permanendi, quodque juramento falso pra stat, nam aliud est verὶ jurare, M aliud jurare de objecto vero:
Titius ergo lichi in nostro easu de objecto vero non juret, jurat tamen veia, hocque, di non illud a praesenti Constitutione e poscitur ergo perjurando Constitutioni satisfacit, conseque terque domicilium eo juramento ad ordines acquiret. a 4. Quod variis exemplis confirmari valet: Sacri enim
Canones, ut constat ex cap. Sanctorum , cap. neminem. 7o. dist.
Suspensionem promotis Beneficio, aut Patrimonio fictis ingerunt , quasque poenas . Trident. Se o 2I. cap. a. de reformat. in novabit : & nihilominus gravissimi Doctores, quos citat, sequi gurque Palao, p. 4. trarii. 27. disp. unis. punct. Ia. ἀ n. 6. tuentur
probabilissimE, quod si promovendus Episcopo legitimε Com
stare facit, etsi falsis testibus, se verum Beneficium, aut Patrimonium habere, quod tamen re vera non habet, hac falsa pr hatione , testibu ue falsis invecta, liberatur a suspensione pra dictis Canonibus indicta: similiter ergo dicendum in nostro C
su ; si enim testibus falsis sit satis legi Beneficium pro ordinibus exposcenti, liberaturque poenis, pro promotis sine illo invectis, cur juramento falso non fiet satis dispositioni praesentis Constututionis, liberabiturque ab ejus poenis, qui, etsi falso, jur
et s. Insuper, cap. Praelatis, de homicidio in s. cavetur, quod si Praelatus, alterve Ecclesiasticus accusaverit de delicto, cui annexa est poena mortis, vel mutilationis, ut ab irregularitate, secuta poena liberetur, praemittere tenetur protestationem, qua constet
116쪽
eonstet se animo vindictae minimε accusasse: α nihilominus Fe linias nov.psuruin, de homicidio: cum aliis, quos sequitur P.
Givalinus, de is regularis. cap. 4. quas. 3. n. 62. docent, eum qui dictam protestationem praemitteret, hoc est, quod oret nus dumtaxat vindictam non intendere animaret, esto animo interiori vindicta inflammaretur, eoque moveretur, minim3 irregularitatem contrahere, dummodo exterius pronuntiet, ae protestetur animo vindictae ad praedictam accinationem non moveri, irregularitatem evaderet: ergo similiter in nostro casu.
juramento falso legi Titius satilfaciet, ejusque poenis liberabitur ; sicut enim domicilium ab animo interno pendet, s1c Carentia vindictae a carentia animi interioris pendet etiam, ut per se patet: ergo sieut qui exterius animum vindictae non habere protestatur, licet interius vindiel a flammescat, legi, de non accusando animo vindictae, satisfacit, ab ejusque poenis liberatur , sic in nostro casu, cum Titius exterius juret, se animum vere dc realiter habere permanendi perpetuo in eo loco, licEt interius tali animo careat, legi satisfaciet, ab ejusq; poenis immunis erita 6. Ad haec. Qui brebaptizatur, irregularitate innod tur, ut gravissimi docent DD. ea moti ratione,nam sufficit ext riua legi contravenire ergo a sensu contrario, sufficit actum externum ponere,ut legi fiat fatis,aliter leges aequitate carerent, eondemnando scilicet illum, .qui exterius λlummodo ainim ipsis contrarium ponit, dc non absolvendo illum, qui actum legi conformem, exteriorem solummodo tamen, poneret.
7. Respondetur tamen ad objectionem, negando pra sentem Constitutionem, verbis supra n. Is I. relatis, expOkeresbium, quod, in nostro casu, juramentum praestet Titius, se v re dc realiter animum habere perpetuo permanendi in eo loco, α non quod hujusmodi animum vere dc realiter habeat,utrumque e praecipit: istud, dum domicilium constituere in eo loco Titio praecepit, ibi: Illud tamen. suppis domicilium ) adeo biliter eo in inm in aliquo Deo, cte. Domicilium autem sine animo vero per, o permanendi, chimericum est: dum ergo domicilium praecipit, dc verum praecipit animum, cum sine isto domicilium intelligi nequat: illud praecipit in illis vetbis ibi: D mbilominui, u rosue Unde uumnque Praecipi
117쪽
ρι Tractatus . rasis& quod verum habeat animum, & quod ipsum se habere, iurejurando affirmet. Nec contrarium credibile est : incredibile enim per se apparet, quod praesens Constitutio signa adeo rigis da , qualia sunt decennii, vel considerabilis temporis habitatio, juramentuque,pro manifestando animo ficto praescripserit: Immo adeo rigida signa decrevit, ut animu fictu e medio tolleret. a 8. Ad I. exemplum desumptum ex Beneficio, Patrimonioque fictis, respondetur anteeedens generaliter nee probabile ellei vel enim loquitur de illo , qui falsis testibus Beneficium se habere in aliena Dioecesi legitimε constare faceret,vel in propria Dioecesi, si de illo, negamus suspensionem non incurrere,1altem enim incurreret suspensionem praesenti Constitutione, exaratam, . cum in istius terminis, ut Titius fiat subditus titulo
Beneficii Episcopi alieni, Beneficium in ejus Dioecesi possidere
debet, Beneficium autem fictum, Beneficium non est: ergo nec subjectionem tribuere valet: ergoqui eo promoveretur, ab alieno Episcopo promoveretur,pinnasque contra promotos ab alienis Praelatis indubitanter incurreret.
249. Si tamen argumentum loquatur de illis, qui proprio Praelato, testibus saltis, Beneficium se habere in ejus Dioecesi
constare faciunt, non negamus probabilitatem antecedentis, consequentiae tamen inficiamur, & disparitas in eo stat, quod Trident.j o. 2I. eitati in nostro casu non tam exigit Beneficium , quam quod Beneficium se habere legitimε constare faciat, ibi: Deinceps clericus saecularis ad Sacros ordines non promo . veritur , ni rius legitime conset , eum Beneficium Ecclesiasicum paci eposeidere . Et quamvis Beneficium fictum titulus non sit, ac in cap. neminem , 6' cap. Sanctorum, o. dict.. promotis sine ii tuto suspensio ingeratur. quasque poenas Trident. eitat. inn vaverit , tamen cum Innocentius III. in cap. eumsecundum Apos tam , de Prabredis, dictam suspensionis poenam ab antiquis Canonibus fulminatam obliteraverit, ea tantum contentus poena quod Episcopus promovens ad ordines sacros sine titulo, pro- .moto alimenta tribuere teneretur, cum postea Tridentinum poenas antiquorum Canonum innovavit, hac moderatione imnovasse censendum est: unde fit, quod promotus Beneficio ficto, in casu dicto, suspensionem probabiliter non incurrit. At
118쪽
Tit. Domis. Quaest. III Dub. VIII que
. At in nostro casu praesens Constitutio ex di istis n.a 7. non solum exposcit quod Titius juramento afirmet se vere animuia
habere , sed quod hujusmodi animiun habeat, exposcit, unde
aso. Ad secundum exemplum ex ficta protestatione desumptum, concesso antecedenti, negatur consequentia, & disparitas est , quod in Canone Praelatis citato , &in ejus verbis mindictam non intendat, eo tenditur, ut astum vindictae exte num ea poena puniat, non vero internum, 'cujus ratio est, nam legis scopus in eo Canone est, quod Eccle iasticus accusator sua accusatione non influat proxime &. de per se in mortem, mutilationemve accusati, cumque animo interno minime influat, nam ut Optime explicat P. Givalinus citat. nemo causa est effectus per media, quae applicare desiderat , sed per media quae effective applicar, hinc est, quod licet accusator vindictam interius intendat, at cum exterius, unde Iudex ad condemnationem accusati movetur, protestetur vindictam non intendere , sicut praemissa hac protestatione legi satisfacit, sia ab ejus poenis liberatur. Caeterum cum in nostro casu praesens Constitutio a Titio exigat animum verum, exigit enim domicilium, quod sine vero animo stare nequit, hocque careat, ut supponitur, nec legem explet, nec ab ejus poenis liberari poterit. 'asI. Nec obstat,quod animus est actus pure internus,quosique Ecclesia praecipere non intendit:ergo non potest Titio praecipere , quod habeat animum internum permanendi in eo loco. Respondeo Ecclesiam de facto praecipere actua internos indirecte, quando scilicet actus externus imperatus fieri nequit sine interno: sie praecipiendo Titio, quod Romam vadat, indir cte praecipit actum internum imperantem, sine quo exterior itineris imperatus stare nequit. Sic dicimus, Sanctissimus Inn centius in praesenti Constitutione domicilium, quod, quid externum est praecepit ; quia tamen domicilium sine vero animo permanendi perpetuo in eo loco stare nequit, indirecte saltem antinum hujusmodi praecipit, hocque sumcit, ut eo deficiente, domicilium in foro conscientiae non acquiratur, nec eo titulo ad ordines promoveri valeat,quia domicilium in foro exterio ri tantum,cum non sit vere donucilium,titulum ad ordines no tribuit. a a.Ad
119쪽
asa. Ad tertium desumptum ex rebaptismo simulato, negatur antecedens, ut enim docent EuriqueZ lib. I . . . n. 4.M. O. Givalinus supra cap. s. quas. I. n. IO. cum Eximio Suarer,
de aliis, qui ficte baptizatur irregularitatem non incurrit, opo tebat enim quod vere reciperet, attentaretque suscipere verum Baptismum cum intentione recipiendi, aut credendo, quod posset duo Baptisma vere recipere, quodque non contingit in
eo, qui ficte, aut simulatE se rebaptizat, deficit enim ipsi intentio , vel credibilitas dicta, qua denciente non est actus rebaptismi consummatus, solumque actui peccaminoso consummato annexae sunt Censurae, irregularitates, aliaeque poenae, ut cum multis docet Givalinus citatus . .
DUBIUM IX. Secundus, ae tertiassensus proposita Di cust iis disolvitur.3. Irca II. Sensum dissicultatis supra n. 2 o. expressum, an scilicti,qui ad aliamDioecesim domicilium trans tulit vero animo inibi perpetuo permanendi, sed tamen tempore quo juramentum praestat, animum mutavit, an inquam in hoc casu, eo ficto juramento domicilium inhibi ad ordines acquirat, pars affirmativa non videtur improbabilis: expleret
etenim, quidquid praesenti Constitutione pro simili domicilio
acquirendo exposcitur: ergo acquirere dicendum est. Probatur
antecedens; nam in primis dum habitationem ad dictum locum transtulit, animum habuit verum inibi perpetuo permanendi , ut supponitur, quoque domicilium adquiritur, deinde in eodem loco permansit vel per decennium,vel saltem pro aliquo tempo re considerabili, sic enim procedit quaestio, ac tandem jure jurando affirmavit, se vere & realiter hujusmodi animum habere: ςrgo quidquid praesenti Constitutione pro simili domicilio a quirendo exposcitur, explevit: ergo& domicilium tali jur mento acquisivit: & ergo & promoveri poterit. as . Sed dices I. Ex quo Titius in praesenti casu animum mutavit, domicilium inibi deperdit: ergo nequit ab ejus Episi copo eo titulo promoveri. II. Iutamentum quod Titius praestat, non est juramentum a lege intentum , haec enim intendit jur
120쪽
mentum verum, non falsum: ergo falso juramento non potuit legem eXplere, consequenterque, nec eo domicilium a lege pros ceptione ordinum expetitum,contrahere.Nam ad I. respondetur negando antecedens, nam ut diximus supra & docet Sanchez de Matrimon. lib. 3. disp. 23. n. 2. comprobatque plurimis Civilibus legibus , domicilium acquisitum, sola animi mutati ne non deperditur, necesse enim est, quod cum animo habit tionem mutet . Si dicas, in nostro casu domicilium non acquir, tur , quousque Titius juret , at quando jurat, animum mutavit: ergo tali juramento domicilium ad ordines non potuit contrahere, nam ad istud contrahendum debebat si inul habere, & animum inibi perpetuo habitandi, dc jurare se hujusmodi animum
pro eo tempore habere. Respondetur negando consequentiam,
ejusque probationem ; praesens enim Constitutio solum praecipit, quod habeat animum praedictum , dc quod juret se habere , quod autem haec duo simul pro eodem tempore sint, hoc est, quod quando jurat, verum animum habeat, non praecipit, ut ex ejus verbis patet. ass. Ad II. respondetur,praesentem Constitutionem exposicere juramentum verum, prout ly verum opponitur ficto, id est quod vere, non ficte juret de tali animo, quodque jam facit, ut Hipponitur, nam ut dubio antecedenti diximus, aliud est vetejurare, aliud de object o vero: Titius enim in nostro casu verEjurat, lichi non de objecto vero, ideo falso jurat, lyfalso eadem, do supra objectum juramenti, non tamen supra juramentum: unde tali juramento legi satisfaciet. Ad illud de intentione legis , respondetur, aliud esse quod leges intendunt, aliud quod Praecipiunt: leges enim positivae malum vitari semper intendunt, sed non semper prohibent poenis, ut de Ecclesiastico cum
animo interno vindictae accusante, diximus supra: certum, enim est citatumCanonem intendere internam vindictam vitare,hancramen istregularitate non punit. 2 s6.' Sed licet haec probabili a appareant, maxime respectu incursitIS poenarum, contrarium tamen verius est, ac tenendum:'satici enim aperte praesens Constitutio exposcit, quod quando juramentum pnae statur a Titio in nostro casu, debet Titius ha