장음표시 사용
131쪽
las CARIs TOPHORI VAR SE VICII alicubi in Galliis paruo vectus equo, in quodam leui exorto con
fictu,re ad maiore praelij ardorem veniente,cuidam pro altero cu rere iusso, specimen fugae id habiturum respondenti,acquievit. Iam vero altera belli gerendi contra Turcam via, cum futura sit terre stris,censeo eo loci, quo ducentur exercitus in expeditionem, Vicinis & opportunis fluminibus omnia victui necessaria demittenda, S superflua interim demenda militi omnia, ne, qui ad laborem &vigilias consormari debet, luxuriae instrumentis nactis enervetur. Expediet quoque annonae praesectos aliquot eligere,& illis tantum
pecuniae, quantum sussecerit curare numerari; ut annonam recte
ει opportune subministrent;& ea pecunia exigi ab ijs non debet, nisi anno postea circumacto. & si denique illa ipsa pecunia minor necessitate esset, ijsdem praesectis integrum esset publicae notae signa accipere, quae solutionis die praestituta verorum nummorum loco rependant. Nouae enim alicui rei vel necessitati, noua item de nunqua licet alias usitata remedia sunt adhibenda. Designandae itestationes, quibus & miles secure & commeatus deuehatur,eiusque rei cura urbium & oppidorum gubernatoribus demandetur; ut nec miles extra stationes victum quaerere, neq; ipse sine vitae discrimine alio transire,nec impune vias audeat obsidere. Quod unum militiae genus specie habet latrocinij,& hominibus maxime est odiosum,dccommuni excidio diuinitus castigatur. Multorum enim interitu, aliquorum crimina expiantur. Qua in re,seuero belli Duce vel inprimis est opus, qui seditiones, caedes, latrocinia in exercitu coe ceat:& si ipse non puniet it sontes sibi hoc nomine & innocentibus alijs plectendum esse arbitretur. Vt varia inde pericula, ut turpitudinem , ut ignominiam ducum & militum, hoc loco non comm morem : semper enim ducibus laudandis, speciem clementiae per uicit animaduersio &seueritas salutaris. Unde illum comitem Tartan ovium ob unum alterumue caulem militem gregarium occidissesama sertur : non quod dux esset sanguinarius , sed quod,quid exe citui in seueritate Ducis positum esset,cognoscebat. Neque tamen in omnia etiam leuiora delicta suppliciorum quaerenda est acerbitas; sed ad inferiorem militiam,aut ad opus scitorum quidam erunt condemnandi,ac iudices constituendi;qui refutatis militaris licentiae excusationibus, omnia ex aequo & bono constituant, & scelera impunita abire non patiantur. Quibus vigentibus terra marique dis-ficillima est via expediendi commeatus, atq; haud scio, si non multo difficilior futura, quam si vel ab hoste ipso mari impediretur.
Quod tamen ipsum mare, antequam Byzantium perueniatur, tanquam
132쪽
TvROICA IX. amquam pontem, quo sugiant, relinquendum,non inutile fore existi mo ; nec unquam ita nostras diuidendas esse copias, ut a vi vento rum facultas dependeat praeliandi. Omnia enim praelia, sed maxime navalia, arte sunt declinanda. Quanquam non minori & campestria indigent artificio, & illud ijs committendis spectetur maxime, ne cogi ad pugnam possimus, neue nisi certa victoris spe concepta in acie egrediamur.Multorii enim poenituit *pius multos,sed grauius nullos,quam bellatores incautos. duae quide, potissimum duo ut contequamur,regione, in qua bellu gerendu fuerit,Duccs &praesecti militum nostrorum sic exploratam habeant ; ut nec riuus, neq; arbustum , neque tumulus ullus notitiam scientiam uet eorum
effugiat; & aliquando quasi de industria aleam prsiij in speciem refugiant; ut simulato nostro metu, hostis sibi praefidat, & in eas, qua
ipsi a nobis struentur, insidias, incautius illabaturi. Si tamen numero exercitus hostis multo fuerit superior,ne leuibuscum nostris c5flictibus, ita nostrorum robur & virtutem atterat; ut nullo demum
ui nobis simus, imprimis est prouidendum. & ita passim &bique ad pugnam;nstruendae sunt acies; ut Turcarum equites,quibus illi praefidunt, ac nec tormenta,quibus abundant, magnum co- flent nobis periculum, cum de minoribus, Vt euitari prorsus queant, nequidem sit cogitandum. Ubi vero Imperator exercitus ver
sabitur ipse, eum locum ex disciplina castrensi curribus & vallo ac lassa muniendum sic censeo; ut nulli vel maximae irruptioni via patefiat. Quarum olim rerum & insidiarum metu ad Uarnam, in tertiam usq; diem a Polonorum castris diripiendis Turcas abstinuisse;&protestantes Principes ad Ingolstadium Carolum U. Caesarem, memorantur oppugnare noluiste. Neq; vero ut praelio,sed ut etiam bello ipso vincamus & superemus hostes, danda est opera. Non' enim sufficit cum hoste bellasse, verum etiam expedit debellasse.' uominus solutis ordinibus, insequendo fugientes erit instandum;& multo minus praedς, quod plerunque fit, inhaerendum; sed tantum expeditioribus , cum ducibus locorum & regionum peritioribus, nostro in hostilibus summo belli duce consistente, quoad victori a hostibus omnibus cedentibus no reseratur abseluta, est proficiscendum. Multi enim,praeda capti,victoria sunt spoliati,& essuse fugientes hostes insecuti, fugatos, cum rediissent, suos viderunt. Quod in praelio Caroli Andegavensis cum Corradino,&in altero Gruneualdensi Polonorii cum Germanis accidit; qui leuioribus equitibus fugatis, in castra redire cupientes, Cataphractos Polonos, a quibus fusi sunt,obuios habueruot victores. Iam si adeo plu- R res
133쪽
res etiam cladi superfuerint hostes ; non aut facile cingendi , aut prorsus summo impetu aggrediendi sunt derepente. Ferrear enim clauae hosti obiiciendae irruenti, pontes aurei strandi sunt fugienti. Itaq; commeatu potius intercludendus est hostis, & interim si non fuerit factu tantopere dissicile, resumptis viribus, denuo instituenda est oppugnatio: sinsecus, tentandi potius alia via populorum
animi, ut nostrarum partium ultro essiciantur. Quae si Turcis internos succed ut artes; quid non succedant inter Mahometanos Christianis P Maior certe est causa in Turcia mancipiis excutiedar;quam liberis appetendae seruitutis. Sed ego vereor,ne alter alicui videar
Phormio, qui tot praestantissimos Duces, &exercitatissimos Christianos milites,istis qualibuscunq; praeceptionibus meis instruo ut aliqua in bellis viderim, multo adhuc plura velle alicui videbor dispexsisse. Quare ut finem dicendi iaciam, vos oro obtestorque reges, regnorumq; ordines,& homines uniuersi;ut non tam de bello, bellique exitu cum Turca gerendi verba inter vos serere, quam arma protinus induere potius velitis,& soris in campis,quam domi in triclinijs de tota re disceptare. Haec quidem, quae ego iuuandae Reipub. hoc loco strictim attuli, causa, si at omnibus obtineri non queunt, at saltem a patriae suae obtineantur amantioribus; si non in perpetuum, at ad tempus ; si non hoc, at alio modo & consilio alia quo salutari; ut saltem extet vel aliquod alicuius vestigium inter Christianos concordiar. & facessant inuidia, aemulationes & ciuiles inimicitiae, quibus Turca magis quam viribus confidit suis ; & una
hac re, tum potentia contra nos,tum animo augetur. Magno si potiri non dabitur auro, serro geratur res, & pro concione in barbaros populus animetur. Omnia denique,quae pia, iusta, commoda, necessaria videbuntur,concordibus animis atque votis non modo exquiratur,sed etia in opus deducatur. Quorsium enim fuerit nobis urbes, quas tanto sumptu condimus ξ quorsum oppida quae tanta arte munimus Θ quorsum castra, quae tam provide ponimus Θ quorsum bombardat, quas ta solerter praeparamus si hostis natura ba
barus& aggrestis, religione prophanus, nullo bellandi usu & disciplina nobiscum comparandus, his demum omnibus postremo po-.tieturὸO miseros nos,s ad summa euecti ad ima recidemus:& quo-hia nos non emendamuS,Deum emendare se contra nos faciemus.
sed finis sit: desperasse enim salutem,suit aliquando salutare. Maiores quidem nostros cam toties de barbaris triumphasse audiamus; quid nos quoque eorum gestis ad haec similiaque praestanda non accendamur e Deus Opt. Max. qui hostes nostros ad tantum
134쪽
desitὸ& qui victoriae dux & auctorhabetu cur non magis inuocantibus eum suis, quam hostibus ab eius cultu & religione aversissimis, victoriani non largiature i
ST sERE IN OMNIUM MILITUM MORE ET Com
suetudine positum , cum diuitibus quam cum egentibus, cum splendidis quam cum pannosis,
cum luxuria perditis, quam cum continentibus congredi libentius ; neque tam pro gloria, quam pro opima praeda magis pugnare. Quo etiam mirabimur minus urcas, quos equidem non milites, sed praedones potius dixero non aeque in Persidem, quam contra nos alacres, &hons spei plenos libenter proficisci,cum quanta dissolutorum morum diuitiarii ostentatio in nobis sit videant, & inde victoriae comtra nos suae certa spe & cupiditate ducantur: luxus namq; & elatio mentis extrema quod aiunt ruinam semper minatur. Quae quanta hodie in nobis sit,nemo non intelligit;qui tu praeteriti aeui parsimonia, tum praesentis copia &instrumenta voluptatum secu ipse contemplatur. Etenim,sive apparatum & magnificentiam mensae,siue ornatum & copiam vestium, siue numerum & precia equoru quis aspiciat, siue pedissequorum inutilem turbam, militumue stipendia consideret, siue omnis generis sumptus &profusionem notet;
nihil hoc nostro Aculo videbit splendidius, si splendor appellari
debet, qui egestate, & tum huius tum alterius salutis iactura te .minatur. Cedant huic saeculo omnia alia hac una in re secula. Grs- cus&Persicus luxus, nostrorum hominum luxui concedat. Non
vllam vel ipsius minimam partem, praecipui illi quonda & longaevi viri, cum quibusdam istorum, quod est in prouerbio Miserum vitimis, & breui aeuo gaudentibus vendicent aut sumant: qui quanto minus & opum & aetatis habent; tanto his rebus, quae utrunque atterunt, magis notantur. Et quis noli videt vini, aromatum , serici, S id genus aliarum rerum in illis plus consumi terris, ubi non sunt, quam in quibus assatim assivunt & nascuntur Θ Quod non aliunde, quam ab animi oritur impotentia, &vitiosa imitatione morum non omnium optimorum. Vix enim aliquis retro, sed lante se respucit semper: nec tam pauperum frugalitatem sortiri, quam diuitum
sibi optat copiam:nec tam iucundum illi multos post se,quam mu-R 1 lestum
135쪽
lestum vel paucos ante se intueri. Vnde tot luxuriae genera enata sunt, quot mea opinione nunquam suerunt. Nam,quod ego epulas de conuiuia vestra, quid inaurata ne dicam personata obsonia proferam quid apud homines voluptatibus deditos, gulae luxis riatq; apparitores & satellites , sine tensu se sibus corporis necem afferentes, commemorem P quid aucupes, aromatarios, Archi triclinos o quos, caupones, quid cupedarios, condos, diploia - gos, fartores, castronomos, popinarios, pincernas, pocillatores, prandipetas, & parasitos numerem Θ quid tot atque tantos alios' voluptatum administros percenseam P Incidi equidem in tantam istorum copiam , ut vel aquilonares quaedam gentes atque nationes, quae huius luxuriae minori semper laborarunt infamia, Italos splendore & magnificentia, Hispanos cultu corporis &elegantia, Gallos copia superasse,& maiores suos egenos ac so
didos olim fuisse, ostendisse mihi videantur. Quorum nihilominus virtus, in libere dicunda sententia, integritas inserendis legibus; sortitudo in tuendis finibus, religio in diuinis seruandis cultibus maxime enituit; ut in hac seu quadam laudis & gloriae paltastra, commissi illi viri inter se certarent, non quis Veste, Cpu- lo, comitatu splendidior; sed quis vir in Republica esset melior,
quis praesentibus fructibus contemnendis commendatior memo- iae posteritatis sempiternae. Quo etiam fiebat, ut comitijs domi per ctis celeriter, soris vero rebus gestis sortiter, oculis omnium, gentium essent propositi, non solum cum magna sua laude, verum- etiam admiratione. Neque id immerito. uae enim nunc sunt vincula virorum;ea vix tum quidem fuerunt Oblectamenta puerorum: & quibus nunc voluptatibus capti sunt senes; illis tum non dabant manus ipsi etiam iuuenes, non tam metu quam pudore S reus rentia sanctionum. Multum autem est, ubi licent omnia omnibus, ibi vel alicuius immoderatae extare vestigium libertatis. Quae iann tandem commutata sunt, ac utinam tantiim non perdita essent omnia. Moribus enim antiquis,stat res Romana viris que,dixit olim
illius Reipub. ciuis, cui exterae gentes seruire, quam imperare alijs maluerunt. Quae si olim reli ione illustrata, opibus aucta, legibus . firmata rebus gestis clara,a summo ad ima deciditi quid nos,qui nulla re illi comparandi sumus, meliora expectemus Θ l uidem,quoiacunque infero oculos, & omnia omnium nominum Christianaro . gna atq;Prouincias intueor;non video,quid aut hoc tam vehemensi diuitiarum studium, aut earum ostentandarum desiderium, auto mnis generis luxus,aut tam numerosus comitatus attulerit illis opis
136쪽
vel commendationis. Quin imo,quae voluntate debebant ab ij cere; necessitate multi in ijs relinquere sunt coacti; & tantum auri ai gentiue ad auaritiam, amoenitatum ad delectationem, suppellectilis ad delicias epularum,advoluptates non nisi ars alienum pluribus ac sere cunctis mollis & effoeminati cuiusdam animi aspersisse maculam, & Deum Opt. Max. magnopere offendisse. Nulla enim magis re diuinum offenderis numen, quam si ea, quae in egentiores liberalitatis debent esse instrumenta, gulae aut aliarum libidinum, secens incitamenta. Haud igitur scio, si non iure optimo, Deo Opt. Max. omnis turpitudinis vindice , quidam non secus ac aliena rura taciti praetergrediuntur sua, & luxuriae paupertas facta est pedisequa. Qui,ut eos defecerint copiae, manet tamen insatu- rata libido: &ut sumptus cupiditatum suppetant, callida consilia quietis cogitationibus ante serunt. Vestra ad murmuratio facit, ut agnoscere eos videamini. Ego interim, quis ille,aut qualis sit, ora tione mea, non descripsero. Quo etiam minus, nisi forte is,qui de se ante voluerit confiteri mihi irascetur. Satis satis miserum & molestum pro se est verbum habuisse. Refricare aliorum non est instituti mei vulnera,ac multo minus calamitati,quae omnibus metuenda est insultare. Sed tame dicam quod sentio.Proponite vobis ante oculos vicinamHungariam,quae duobus malis concidit,procerunt ambitione atque luxu; &novandarum rerum in religione studio remisso quodammodo militari. Clim enim unus prae altero procerum ostentaret se impensius, & tandem eo esset ventum, ut ob varia dogmata corumque discidia a sillogismis otiosis cruenta certamina Fectarentur, que non malorum secuta est contagio P qui noti crudelissimus totius regni laniatus P sic ut Possonio Cassiouia usq;, Luteranismo vigente, inde vero in Transti uaniam Caluinis no perpetuante, ac rursus in Transtitiania Arianismo &Samos lieni simo grassante,ob non magnam dissimilitudinem unius & alterius,si ita dici debet, religionis, tantum non domini Mahometani facti ipsus etiam sunt regionis. Abysus enim abyssum inuocat: Si qui Maho metanismo parum, ille ei millies magis appropinquat. Iani
vero quid de Cyprio regno eiusiue indigenitalibus loquarὸ Quicum aliquando ostentatione opum; & summa quadam luxuria inter se certauissent; tandem quidam eorum proceres, quos Deus Opt. Max. saluos euadere voluit, per Italiam personati visi sunt mendicantes: & qui tumore quodam animi, preciosis unguentis
delibuti, & equis spumantibus vecti, tantiim non in ipse irruebant sacraria; hic ad valvas templorum nudis pedibus, & annis pannis ἰ
137쪽
obsti stant gementes , omni non tam unguento, quam esculento
destituti.Quorum,per Deum immortalem,commoueant vos exempla alienae calamitates vestra sint documenta: nec existimetis his moribus & dogmatibus vos posse esse diuturnos.hostes enim hostibus suis extirpat Deus ; non secus ac vepres igne colonus. Rede iis ergo, si sapitis, ad illa quonda maiorum vestroru propria & praecipua principia.vigeat in vobis militaris industria: non obsolescant armorum tractandoru studia: & qua arte florens, ab illis propagatum accepistis imperium; eadem illa semper & ubique consed etis. Dolens gemensque audio voces illas barbarorum, quibus aliqua do sollicitatos se suisse, quidam mihi dixerunt Hungari ad epulones Germanos,per mediam Hungariam dimittendos;& quam horribilia illa crudelitatis exempla memorantur in Polonia Tartarorsi, qui cum alicubi in Polonia frequente nobilitate splendidissime vestita,&matronaru ac puellarii greges auro & gemmis nitetes in quibusda nuptijs offendissent, detractis viris vestibus,& costrupratis in eorum oculis, matronis & virginibus, ligari omnes curauisse ; ipsos vero se in illis,quae apparata erat, puluinaribus & peristromatis volutasse. Quin adeo & segniciem atq; luxurie nostris exprobrasse,qubdclim nostri cubarent, illi quaerenda praeda discurrere cogerentur. Quae clim ita sint,quid importuni &insultantis vobis hostis animiseratis amplius impotentiam Θ quid tantam totiesque iteratam e pertamini seritatem Θ Tartari, quoru aliqui vix gladium aut arcum habent, vos nitentibus indutos armis vincient Θ vos trahent Θ vos
mancipabunt Illi,quibus nullum est aes,vestras diripient res,& vagi ac inopes amoenissimis sedibus, &diuitijs vestris potientur λο miseriam, o infelicitatem nostram miserandam l Quid non praestat cuncta in communionem conferre temporum, &socios ijsiuuare, quam tantum auri & argenti ineptijs dare &diuitijs ostentandis adeas diripiendas hostes nostros inuitare Θ Utinam utinam falsus vates,Christiani,sim, tantis calamitatibus,quas imminere ubdeo, vobis praedicendis. Sed vereor equidem, ne sicuti Agesilaus, deuictis olim Persis, corporibusque eorum nudatis, quae molliter& delicate vivendo alba reddiderant insultarat;ne idem aliquando a Turcis aut Tartaris vobis quoq; euenia atq; ijde illi dicat:En si intqui luxu perditi, crapulaque & libidine eneruati, prae nobis cupiebant esse victores. Quam multos expectatione diuitiarum factos videas pauperes & liberos seruos, splendidos sordidatos, & quam plurimi amiserunt sua, cum ammittendoru metu non desen dissent
aliena. Sic olim memini namque simile aliquid alicubi in sa-
138쪽
eris me legisse literis sic inquam amisit regnum Saul, cdm Amale-co Israelis hosti pepercisset: sic Graecis illud florentissimum corruit imperium; dum inter se distractium communia cum Turcis habet consilia: sic seruit Seruia,sic perijt postremo & Hungaria; dum Sta-
uonum legatos pericula a Turcis in Comitijs Budensibus denun ciantes ludificatur. Facile enim in alijs rebus adhibere fidem quodammodo est leuitatis,sciscitadis periculis summae adeo grauitatis.&quis tandem in expeditionem contra Turca prosectus Dei Opt. Max. iniuriam, suam sociorumq; contumeliam, quis violatas aras, disiecta martyrum ossa, quis prophanata phana non ulciscatur e Leuiores sunt semper aestimandae, quas foris non domi hostis inureret nobis calamitates; quae imbellis turbae fletu,quae miseranda rerum facie, quae caedibus, quae stupris, quae rapinis domesticis quotidie augerentur. Tum nos iuuarent verba illa, scilicet: Meliorem esse certam pacem,quam speratam victoriam : consilio prius,quam armis experiunda esse omnia,& alia generis eiusdem, cum iam quidem eo deuenerit res, vinum, iam& quando, sed ubi & qu modo hoc autem est in hostico & exercitu maximo cumTurca bel- .lum gerendum sit, necessaria videatur esse deliberatio: & cogitandum,quod non iam amplius dominandi aliqua cupiditate,sed sum- ma adacti necessitate, toties desensis nostris, tandem etiam aliena inuasisse dicemur: &virum deniq; Christianis nobis seruire,an barbaris & verὰ religionis hostibus magis expedierit imperare. Qui cum omnium preciosissimum caput habeamus, & membra suo capiti semper respondere essicere debeamus; vel morte etiam ipsa, impurissimi Maho metis nos esse gere par fuerit seruitute. Namquq
sit fueritq; semper Christianaru gentium & nationum dignitas,qus rerum gestarum gloria, quae opum & imperij amplitudo, paulisper
nobiscum reuoluamus animo.Sic demu in libera Repub.& religione natis,quam futura esset oppressio grauis & qui ad imperandu in hanc lucem editus, libertatiq; imbutus & assuefactus, quam misere& indigne a barbaris videatur mancipandus,facilius cognoscemus.
mabit vos audacia P quousq; ab utemini Christianoru patientia P Confidentiam vestram iptione, su- rorem fortitudine, temeritatem consilio, manum
manu, vim vi ipsoru dubitabitis superari '' Ne haud intelligitis
139쪽
intelligitis, quantum adhuc Christianarum superest virium, quan tum potentiae, quantu regnoru P Est ante alia regna Italia, qua qui dam sub unius imperium difficilius redigi, quam totum terrarum torbem ab eo existimant posse peruinci. Est imperij domicilium Germania, quae non modo sibi & suis vertim etiam gentibus natio , nibusq; exteris tantum militis subministrat. Est tot regnis & prouincijs aucta Hispania, quae sortitudinis suorum militaris hoc si culo plura exempla vidit,quam Turcia multo pluribus declarauit. Est Gallia, quae olim Romam & multis post saeculis Aliam vexavit,& de suo nomine Gallograeciam nuncupauit. Est Anglia,quae Gallia inuita, regi olim suo Lutectae diadema imposuit, hinc sibi Franciar& Angliae titulum sumpsit. Est Polonia Stauoniae & Boemiae conia sanguinea, quae olim Alexandri Magni magnum virtutis suae testia
monium retulit, & tanto tamque praestantium bellatorum numero & robore perpetuo abundauit. Est Suecia atq; Dania, quarum haec rebus terra mariq; gestis minime est ignobilis vel obscura: illa Gottos genuit,quorum Olim arma vel ipsa experta est Roma,& quibus deniq; cessit non una aut altera gens bellicosa. Est enim pro ' cipuu quid virtute praestare propria, sed nec contemnendum, ina torum suorum gesta atq; merita habere illustria. Quorum quidem - regnorum omnium,quanquam summa sit semperq; fuerit laus,non temere tamen unum illud Polonicum, a barbaris nationibus Christianae Reipub. propugnaculum, perpetuo est habitum & appella tum . Clim enim Poloniae Regnum, versus Aquilonem, ab hac una Balthici maris parte, regnorum sit extremum, sicuti ab illa Norue-giar est alterum, vix aliquod aliud plures sortitum est hostes, partim Christiano partim Romano infestos nomini,ad ciuium suorum san guine oras illius respergendas. Rarius enim sine periculo,armorum ludicra praelia,& multo minus sine sanguine accidunt seria. Itaque ut a Bolestao Chobri,primo Poloniae ordiar rege, quem Stauorum, Gottorum,& Polonorum regem fuisse, & ab Ottone Caesare capite
eius demptum diadema accepisse, antiquissimum Posia amae postutestatur Epitaphium. Quid P cum Roxolani Polonos armis lacessi- uissent' an non eodem illo Chobri belli duce regia usuum usq; ad Bori sthenem non protenderunt Θ Quae sane Russia est eiusmodi, ut vel quibusdam alijs Europae regnis possit conferri. Multa enim multis decora & praesidia sunt regnis; sed unu illud maximum nobilitatis militaris. Quid Θ an eosdem illos Polonos, multis acceptis a Germanis cladibus, non Odera, sed Albi fluuio suam Poloniam terminasse, velis nolis fateare; clim urbium maritimarum plurium
140쪽
TUR CICA. XI. HI nomina pervestigabis, & Slauonicam linguam passim &ubiq; redolere tecum ipse recognosces, ut priuilegia quibusdam urbibus
eadem lingua cata non commemorem , quam in tanta Veneratione suisse consta ut Carolus IIII. Romanoru imperator, & magnus fautor Boemoru, quibus Electores imperii foetidatarios secit regni, aurea sua, quae vulgo dicitur Bulla, omnes Romanorum Caesares, Latinam, Stauonicam &Germanicam linguam,callere debere voluerit; ex qua nimirum,praecipue Germaniae urbes, suam ut dixi se litae sunt appellatione. Magnu certe est aliquid Romanoru Caesare Stationica Lingua tantopere aestimasse.Nam Lubeca,qus caput Anseaticarum urbiu dicitur a serma & suo quodammodo nomini situ congruenti Lubeli, quod Stationibus &Polonis corbulumsonat, proculdubio appellatur. Brema verb,sive a Braemis veluti quodam
Polonice dicto onere, quod ibi suas milites deponebant praedas, vel a praeterfluentibus nuncupata est fluminibus, quibus superatis instar cuiusdam portae illa urbs videbatur. Quid vero Ros oh ὸ an non plane decursum aut discursum fluviorum Polonice significate quae circa illud oppidum a longe derivata tandem in mare se exonerant non pauca, & illud nomen a re & situs natura ipsa sicuti&Screcinum 1 Screcina, quod Poloni feta dicunt, omnia illa oppida olim aliquando sunt sortita, & postremo etiam Germanica rura ruribus aliis, in quibus Vendica aut Stationica lingua aggrestes eius orae loquuntur intermixta,idem testificantur. Quae,si quis sorte ne
gauerit, aut sane contrarium euidenter doceat, aut in aliorum eat sententiam,aut neutrum denique faciat non sine tam e graui reprehensione leuitatis.Prudentius certe fit alijs probabilia afferentibus credidisse,quam ad explorandum verum temere longius proficisci. Age, progrediamur. Quis enim nescit&in regionibus illis,in quibus Rhenus in tria diuiditur infra Cliuiam flumina, & tandem etiatriplici gurgite in mare influit Hollandicu,multa loca a Lecho fuisse condita, quem gentis Polonicae constat fuisse auctorem. mi an & vltra Rhenum duobus nostris Ne uesio milliaribus non est ex dificatum castrum, quod dicitur Cracoula,quod ab eodem illo, quo & Metropolis Poloniae aedificatum est opinio e Quanquam etiam nonnulli a quodam nobili Germano, qui a Casimiro magno Poloniae rege magnis beneficiis affectus fuerat, grati erga illum rogem animi sui testificandi ergo idem conditu autument. Sed hanc opinionem chm alia eleuant multa, tum & aliud quoddam non procul inde, tribus tantum a Colonia imilliaribus extructum castru
Lechnih appellatum , ab eodem illo cuius supra memini, Lecho