장음표시 사용
251쪽
Anglica ab anno I 633 ad 1637. a 3, cui soli rationem reddere deberet. His tamen haud perinde omnes adficiebantur, quin existerent tuti numero , qui tributa pertinaciter solvere detrectarent , quos inter erant qui Exactoribus sacellum a senioribus nomen habens & ex fructum olim e mulctis eorum, qui uigata ab Ordinibus non concessa persolvissent, demonstrabant, ut hoc prius dirueretur, antequam ipsi ad solutionem compellerentur, innuentes. Et huic malo remedium quaesiturus Rex , ut populo persuaderet, nonnisi jure se tacere, quod institueret, maioribus Anthae judicibus quaestionem proposuit hujusmodi: An Rex Angliae sub magno Regni sigilla non posἶt --
erare populo tributum ad instruendam Classem procalute , defensione regni , imminente psricato; 2 an non ipse Rex hujus periculi, quando 2 qαρ-
modo evitandum , mediorumque ad hoc amoliendum sit Pudex. Rosponsum adseverans lus Regis, ut propositum erat, deinde publicavit. neque tamen refutandis populi querelis & libellis adversus Episcopos & Aulae ministros lassici
bat, accedentibus aliis irarum cati sis; inter alia Monopoliis, quae aulicis adulatoribus, cum aliunde non esset copia largitionum, magno promis
cusse mercaturae detrimento, concedebantur.
. Quo tamen Rex sermones animosque ii minum a domesticis ad externum Regni decus averteret, non ignarus, . Asinvidere rosperitati Batavorum in mercatura & piseationibus
252쪽
M TOMUS III. LIB. I. SECTIO VI.
littoribus exercitis, cum ipse non minus iisdeni propter Gallici foederis arrogantiam , ut videri volebat succen seret , Edictum publicavit anno 36 6. in quo narrat, a Rege Patre suo prohibitas fuisse piscationes in mari Britanniae suae vicino, alia
ter quam venia ab se impetrata; verum cis executionem id substitisse ; Propterea sese id reno retuendis e Edicto cr iis qui veniam impetratum ventrent , classem habere paratam. Cum etiam non abstineret aliis contra Belgas movem.
dis quaestionibus navesque xvo r. bellicas misisse diceretur ad octo naves ex India Orientali reduces intercipiendas, Belgae foederati non leviter ab illa parte timebant. Nec tamen de Maris imperio concedere certi, classem Anglicanae non imparem adversus illam emisere, sub thalassia cha Dorpio, qui tamen impedire nescivit Anglos suam piscatoribus imponere legem & Regii Legato Pachimo Belgae mentem suam aperte significarunt, Id agere se idque curaturos, ut maris dominio exacte potirentur & de injuriis Indicis satisfactionem sibi procurarent. Ex quibus animadverti potest, Anglicanum adversus Unitos O dines bellum, quod post annos quindecim natum est , fuisse e dilatione & interruptione civilium motuum Britannicorum, qui Regem a proposito maritimae dominationis ad tristiora averte runt; lJnde certissime bellum aeque tum fuis tortum, quam postea natum esse vidimus: Regienim. vim facienti Ordines , ut erant animati. vim opponere certi atque parati erant.
253쪽
Anglica ab anno 1633 - 1637. et s
s. sed Rex Carolus nihilo segnius in absoluta potestate domi promovenda pergens adve
sim habuit popularium libertatem; qui postea
hoc caput primum atque ut maximum crimen
illi imputavere ; quod absolutam ct arbitrariampo satem sibi vindicare conatus esset hactenus quidem immerito; Quatenus omnes populorum Rectores , tam optimates , qui non habent plusi uris Principibus, quam Reges idipsum unise agunt 2 a edunt, plerique etiam his diebus ad utisunt. Gulielmus sane, Gupiastor dictus, Anglis, ut libitum, imperitaverat, jure belli, habuitque in Patrimonio mobilia & immobilia, quorum usumntu trum civibus relinquebat ; de regno etiam pro arbitratu suo testamento dis bosuit: Neca ejus silii minus juris habuerunt, ct si junior Henricus I. Ordinum Conventus instituit, ea sere qua nunc habentur, forma; sed consilii non juris sui minuendi casa, cujus tum quidem rationem nullam habuit, Verum ejus liberis naufragio extinctis, excepta Mathitae, cum Stephanus huic intercepisset jus successionis, ordinum Concilia plus auctoritatis adepta sunt
eamque deinceps , renovatis saepe contentionibus in familia Regum, qui plerique etiam juris
sui tuendi erant impotes, auxere, maxime postquam Reges, amissa Normandis caeterisque transmarinis regionibus, omnes suas res & spes in Anglorum fidelitate stas h bebant. Proceres id tum imprimis satagebant, quibus magna charta, sici rumentum in rium Pri Pilegiorum vocatur, inue i indul-
254쪽
MAE TOMUS III. LIB. I. SECTIO VI. indulta suit; etsi haec magis ad venandi aliaque
patrimonialia, quam ad imperandi jura pertinebat: Plebs vero tam altum tunc non sapiebat, nec nisi Procerum auspiciis se Regibus opponebat. Eduardus I. Legem passus est serri ; ne Rex tributum aut vectigal ullum posthac, nisi ex ordinum consensu exigeret, anno I 298. quae deinceps inviolabiliter custodita est, cum prius Reges suo' arbitratu hac parte saepe suissent usi. Sed deinceps invaluit opinio, quae duravit viaque ad finem seculi xv. quo tempore Comminaeus
illam his fere verbis in Historia Caroli VIII. expressit; Nulli Principi in terris fas esse de populis suis ullum obolum capere, sine tyrannide 2 rapina , nisipraevio liberoque illorum consensu; Alioqui
domantis suis contentos videre oportere. Quae sen-
tentia multis locis obsoleta, licet modus petendi adhuc passim duret, apud Anglos non tantum in forma, sed etiam re ipsa servatur. Nunquam tamhn antehac ab illis disputatum fuerat, ut his diebus usu venit, Regem habere tantum ma datam 9 executivam potestatem, ab universo populo dependentem ; quod dein Presbyterianis &Independentibus ex institutione Brutina adopi
tum & populis insinuatum est. Etsi quod jura
majoribus acquisita & perpetuo observata contra Reges tueri in animum induxerint, in eo recte consuluisse dicendi sunt.
255쪽
De motibus notorum usique ad initium Parumenti Longi in Anglia, ab anno I 637 ad 164. I. Uod si Carolus Rex ad externa, quemadmodum coeperat, totum se convertisset, intestina forsitan, nullo novarum rerum auctiore, nec populo ad unitatem redacto , detrita voldiu saltem dilata fuissent. Turbata est limpida ab iis, qui nihil magis quam pacem promovere deberent , Di copis ; qui tempus hoc esse credebant abolendis protestantium sectis idoneum, inirio a Scotia facto; plus enim illis suisse propositum, quam ut auctoritatem suam instaurarent, etsi vulgo consilium Papatus introducendi illis adscribatur , non liquet: Etiam ex eo quod postea usu venisse vidimus, ut Episcopi, sub Rege Pontificio, Papatui constantius er aequabilias quam Presb teriani ac Independentes restiterint, idem verisimile non vidctur: Nec eorum utilitatis ratio, qua maxime homines moventur, id exigebat vel permittebat. Regina quidem multum libertatis suae fidei consortibus impetrabat: sed hoc a Papatu in throno collocando multum aberat, multumque ab ea libertate, qua Pontificii in ipsis Iutat is fruuntur, abfuit. Occupatis tamen hac persuasione omnium Anglorum Sc torum animis, scri non potuit, quin secundum hanc praesumptionem acciperetur Edidriim Rc-
256쪽
α 8 TOMUS III. LIB. I. SECTIO VI. mine Ecclesia lico ct Le turgia publica secund-
Anglicae exemplum Ecclese conformandis. Episcopos equidem Mortis quatuordecim a tempore D-cobi Regis acceperat, invita, quemadmodum in lo- intelleximus; Rebus eos regendis & Consilio suprerno adhiberi nam tribus exceptis, Omnes erant in Gon silio Scotia furn mo) aegre licet serentes, iuxta fastum eorum & luxum videre pridem consueverant. Ritus in sacris a Pontificiis xetentos usurpari indignabantur; Nunc aliquid addi, quo similitudo illa cum Pontifciis augeretur, millo modo serendum putabant. Liber novus Liturgiae, in quibus locis ab Anglicano discrepa bat, mutationibus quibusdam in melius , sed plerisque, ut ajebant Scoti, ad Missate Romanum inclinantibus seat interpolatus. Proinde cum
jussu Regis liber in maximo Edimburgensi temes
plo praelegeretur, plebs tam atrociter intonuit, ut Episcopus, qui librum legerat, vix e manibus
r. Sed Ministri Eccles artim & Proceres illis addiciti ibidem congregati miserunt ad Regem,
qui libri usum deprecarentur; nec eum saltis le- ibus, antequam in nodo Nationavi csset approba rus , promulgari pora se , demonstrabant. Sed
Rcx nondum suctus imperiis suis contemnendis, mandatum recipiendi Litti iam renovat ac Edictum mittit in Scotiam per Comitem Traqua
rium , Stertini publicatum ; in quo pargantur Di vi ab auolueritate huius instituit seque totius
reisolum 6ex auctorem preM Q. Monentur omnes,
257쪽
Aethica ab anno 1633 ad 1637.' a 'quiescant , ni tanquam seditiosi ex rigore Legum p λ iri melint Multo plus animi & irae collegerant, quam ot chartae cederent Scoti; Protestantur adversus Tinctum solenni sormula congregati e Proceribus aliquot, sed e ministris plurimi suosque conventus privato motu, pro gloria Dei, Regis honore Patriaeque libertate defendunt & continuant. Quoque plures causae implicarentur, foedus solenne, Convenantum dixere, pro tuenda re ligione 2 libertate,salva Regis dignitate, sanciunt,
cui omnes omnium ordinum viros per omne regnum aggregant, adeo ut intra paucos dies mul- millia convenantium numerarentur. Quam
conventionem Rex, utfoedam rebellionem ct manifestam defectioncm crebris literis ac Edictis det status, omnia tamen verbis potius & auctoritate prius, quam Vi ac armis tentare statuit, misso in Scotism Hamiltouis Duce, quem plerique malae fidei accusent , quod res potius miscere quam explicare studuerit, occasionem in desperans aliquam Jum ius in Regnum, quod Familiae suae deberi putaret, proferendi & usurpandi. Per hunc promittebat Rex, neminem ad usum G turgia coactum iri & copiam illis fore Partamenti ac Synodi, modo a foedere convento desisterent. Sed cum nihil impetraret, Hamiltonius ad Regem bis regressus, Synodum Glasinam ad diem xx i. Novembris, sub praesidio suo convocari pe misit. At cum ejusmodi tono inde ab initio insonarent, ut Dux inde longe majorem motum
258쪽
. caussatus in Elestionibus , serisionibuι omnique forma liberae Synodi ordinem legitimum ab illis esse violatum: Episcopis tanquam reis illuc citatis & hac causa iure suffragii privatis, ob hoc . inquam, ipsum, quod erant episcopi Lege stabiliti.
At Synodales adversus hanc dissolutionem protestati conventus suos nihilominus, ut Legitimae' Synodi, que Regis as toritate nihil indigeret, continuant. Episcopos per contumaciam damnatos juribus
es locis suis ejiciunt; Legesque & decreta praesenti rerum statui, suo arbitratu idonea condunt, edunt & per Angliam inter Presbterianos ac Dispendentes , haec initia cupidisti me spectantes , P qui in communi periculo set arum inter se dissen-Fonum obliti erant, disperserunt. V 3. His rebus supra modum Rex irritatus Edi- . Elum in Motos acerbissimum ut humani divimque juris contemptores emisit & in omnibus per Angliam templis praelegi curavit: simul exercitum adversus illos tanquam manifestos Rebelles conscribit; vasallis suis omnibus imperans, ut Od primum Aprilis diem I 638. Eboracum, equis armisque pro facultatibus & genere scrvitii quic que suo militariter instrum convenirent, Arren-άelio Comite, Supremo Duce constituto; nec . demere Cencrosi nobilesque servitio Rcgis obli-' pati viseetiam suum promptitudinemque Domino, si suo approbare, conveniendo frequenter appara- . tu splendido, magnoque Rege non indigno, i die condicto apud Eboracum. Neque tamen Moti animos desponderunt, i sed cum Edicto regis primo
259쪽
-rgica ab anno I 633 ad 1637. ast primo responsum, verbis humile, resus are ropositique tenax reposui sient , arma velocissime parant, urbes, castella, arcesque passim occupant, suspectos omnes armis exuunt; Ducena belli constituunt Alexandrum Lesissem externae
militiae veteranum, cui nobilissimi quique di L.
ciplinae & boni communis causa parere non gramvabantur. Sed Angli nimis occupati erant iisdem cum Scotis opinionibus, quam ut bellum ad versus eos gerendum putarent, utpote quo sim cladem sibi non minus exitiosam fore praevidebant. Unam ex his et urbis utilitatem pro se expectabant, ut Rex inopia rei pecuniaria subactus Ordines Angliae convocare coaristarctur. Sed ille non ignorans hanc animorum di olitionem, quo omnia hactenus sibi integra servaret tempusq; d liberandi haberet,quando ad pugnam suos educere non audebar, intercedentibus utriusque Gentis aliquot Proceribus Colloquium inter eos haberi permisit, in quo de pace convenit; ea lege, ut omnium antea gestorum amncstia valcret, excrcitus trimqκe cis 24 horis dimitterentur. Scotis nova
Squodus Nationalis in diem v I. A gusti & Pari moenium in diem ejusdem mensis xx 1 v. habendum concederetur. Seὰ cum Scoti instrume itum p cis publicassent aliis verbis quam Rex ill- αυ - κως fuisse conceptum diceret, in coque nonnulla
sibi injuriosa extare putaret , publice id ipsum
Londini a Carnifice comburi jussit, non obscuro belli renovandi praeconio.
. Sed cum id sinemva pecunia geri non pos
260쪽
α,2 VOMUS III. LIB. I. SECTIO VI.set, ec eam sussiciente copia & facilitate sine O dinum Conventu habere posset, eo tandem addi ctus est, ut Partamentum in Anglia convocandum statueret, idque se facturum Privati Consilii Adbesoribus indicavit, in mensem Aprilem I 6 O.
postquam a X tr. annis nullus in Anglia Con ventus ordinum indictiis fuerat. Cuius rei novae & quae jam pene memoriam excesserat fama vulgi animos ingenti alacritate implebat. Aliis non placebat mora tam longi temporis, praesertim quod apparatus belli non viderent intermitti ; quodque Comes Strofordia vir acerri mae solertiae, pro Rege . praesestiis Hiberniae, qui antea ex ardentissimis pro ubertate, praemiis& honoribus ingi mancipatus fuerat, in Provinciam suam prosectus esset, a minis ordinum Hiberniae conventum & pecunias inde petiturus ;ut etiam pro sacultatibus, Hiberni sitis liberaliter amor subsidia, quae vocant, concesserunt. Eodem tempore Scotico Par lamento jussu Regis disse soluto, minus audaces suere Proccres & Legati populorum quam fuerant Concionatores, qui Synodum nationalem a Rege dis littam superiori anno continuaverant: Parta menti discesso facta est, sed Legatos cum prolixis querelis in Angliam misere, quos inter extititComes Loia risu, 3 cujus chiro rapho litorae ad Regem delatae erant, directa ad Regem Galliae, quibus auxilium cjus in hoc bello implorabatur. Ipse ea gratia in Turrim Loώ- ensem, ut proditionis reus est missus, citisque