Ulrici Huberi Institutionum historiæ civilis. Tomi tres. Quorum primus est ab ortu imperiorum, ad præsentem imperii romanogermanici statum, anno Christi 1356. stabilitum. Insertus est tractatus se temporibus ante Cyrum olim editus. In calce hujus tom

발행: 1692년

분량: 733페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

261쪽

em adde.

ii Coa ius ni

Anglica ab anno 1633 ad 1637. et savi dimisi Ipse etiam Loudenius, hac usus defensione quod tempore belli fuissent concepta, nun-yum dimissedit rae ct quod An ne Ba publica dei de Mithi quid esset criminis abolitum fuisti: Rex eo jam redactus ut extremo jure agere non posset, hominem bona cum gratia dimisit. . Die, quo condictus erat, ordinum Conventus frequens ad Partamentum convenit, XIII. Aprilis i o. in quo Rex iniuriam & seditiorem Scotorum sibi intolerandas prolixe commemoravit , exhibitis etiam & praelectis Loudent ad Galliae Regem literis; In summa ipse vel ejus orator, non amplius esse controversiam de Liturgia vel de Episcopali regimine; sed an ipse Rex

eorum esset suturus, an secus, demonstrabat, uuam rebellionem cum inultam transmittere non posset, minxime cum ur illi pacem proterve nuper violassent , s ibi esse conssilium illos bello, quando aliae Ariones comperta fusent inutiles, ad justas obsequii meras reducere; Ouam ad rem subsidia necessaria a delibus er amanti si is Angliae seuae ordinibusse perere insanter 2 instanti me. Promittensse impe rato quod Iceret, auxilio,Tributum navaleremis rem, nec ultas postea civium de deriis refragaturam , moinaeo nihil δε bsidiis concedendis antezerteretur. Ad haec fiai mria responsi fuit, Emendationes Reipubl. ct gravaminum populi sati actioncm esse praecipuum Pa ria mentis finem prop ositum, eamque contribu iones Pecuniarias antecerire eportere. Non agnosceres contaritionem , quam Regi placuisset adjicerepeti sensi s ; si pecuniae quaatum satis estet, daretur,

262쪽

as TOMUS III. LIB. I. SECTIO VI.

se tributum navale remis urum , quando satis

constaret, hoc nulla iure populo impositum 1ed perrim iniustam esse extortum. Nec teneri populum Anglicanum subsidia contribuere in bellam , quod adiis bono Ρὰ exitio communi Patriae esset inchoatum es quod maxime detestaretur. Rogare se potius, ut auci ores impii illi's belli supplicio adsicerentur. Quando tamon Rex instare non desinebat, ne prorsus a pecunia danda alienos se praeberent,aliquid si ib-sidii decrev erunt, non modo insumma satis adhuc mediocri sed & antequam exigendi species definirent, de aliis magni momenti rebus agitabant. Unde praecipui Regis ministri, quos inter eminebant,' milhelmus Laudus Archiepiscopus C ruiniensis & Tho1nas mentiorthus Comes Strasto diae Gubernator Hiberniae, periculum sibi metuentes Regi auctores fuerunt, hoc Partament dissolvendi, quemadmodum dissolutum est die v. M i, Rege enixe protestante, se non minus curaturum observantiam Legum, quam si Parumentum esset congregatum. Postridie quoque non temperavit sibi, quin tres e domo inferiore, praecipuos libertatis incentores, Bellaetbum, Hothamum 2 Crevum daret in custodiam, scriniaque Baronis Frohi excuteret , quod juribus Parumenti, cujus legati creduntur esse semcti, adversum habebatur. Eodem tempore Clerici, qui se non minus quam Regem regiosque mismistros peti videbant Sessiones suas fisoluto

Tartamento , Regis mandatu continuarunt & de

creverunt, exertitium jurisdictionis sua non egere

263쪽

Anethca ab anno I 633 ad 1637. concessis auctoritatis Regiae, aliisque novis quibusia clam Canonibus conditis aliquot formulas juris-jurandi addidere , quibus animi civium Regimelius pignorarenaur. Inani remedios

5. Plus erat profuturum adversus Anglos, si Rex Sobtos vi subigere posset, cui rei proinde totum se dcdit, convocatis denuo vasallis , dc milite conscripto, civibus etiam suis armorum peritis e Belgio evocatis, quibus Ara ensis commeatum quidem dabat, sed ordines stipendia a bssentib9s continuare nolebant; quod pleri sque in Anglia, ubi plus honoris quam pecuniae CX-pectabant, minus erat commodum. Etsi Rex non deerat corradendo nummos undique , praetercam quae veniebat ex Hibernia, nam Angliae domania pridem pignorationibus erant occupata e voluntariis Ckricorum, atque uti scribunt --.gli, Pontificioru- collationibus; Auro quoque& argento, quod ad privatos pertinens, in tu

ri Londinensi signandum reperiebatur , sibi sub Regia side reddendi, vindicavit; mercibus etiam ut Angli adfirmant , pretio in diem solvendo,homparatis, quas ante diem aliis minori sed p rato pretio vendi curavit. Summa quoque per Legatum opera ab Ordinibus foederatis petiit, ut Soci s Indicos ad redimendam actionem Ambo

lam Bromvenis Belga nuper ut ex paeto debebat . Anglis non restituerat) aliasque controversias bonis conditionibus transigendas adducerent. Princeps & Ordines occasione putabant utendu; versi. S

264쪽

α 6 ΤOMUS III. LIB. I. SECTIO VI.

Socii, more mercatorii, qui pecunias non expendunt nisi ex necessitate vel lucri causa, cernentes incommodum Regis, nihil dederunt; nec solutio, ut eventus docuit, illis profuisset. Bellum ita contra Molos, Comitis Straffordi. e ductu, processit, interdicto Scotis mari terraque commercio; dum

illi non segniter obviam prodirent Angliae fines jam pridem ingressi ; Edicto praemisi b, Adsem

re se Regi libellum svplicem aequissimas preces continentem ; Cui si Rex annueret, nihil ab se hostile contra Anglos fratres suos dilectissimos, institutum

oe designatum iri. In reverentiae autem erga Regem aliquam speciem, signa sua non explicabant, sed arma humiliatiqnis ergo submissa gerebant. Inter haec ludibria, audaciores illos reddebant Anglorum hortamcnta & consilia clandestina; Regem faciebat timidiorem, manifesta militum suorum, maximὸ gregariorum aversatio ab hoc bello, cujus causam Episcopis vi o exosis & Pontia solis adscribebant. Ergo segniter bellum gerebatur, velitationibus quibusdam apud Neubomiam &Dunsianam haud procul fervico leviter delibatum , & sanguine non multo hinc inde fuso transactum ; Scotis cunctantibus & aliquid ex Acilia expectintibus, i. Rege non fidente suis militibus , neque longiorem ferente moram per inopiam rei pecuniariae.

. In his angustiis constitutum Regem viginti

Proceres ausi sunt adire apud Eboracum eique li-

bellum offerre continentem historiam Regiminis ejus ab ovo, cum multo miseratione populi oppressi

265쪽

Anglisa ab anno 163 ad 1 G asyin hoc funestissimo bello magis opprimendi. Proinde

rogare se Regem , uti quanto us Partamentum iis Anglia convocaret neque dissolveret, antequam populus gravaminibus sus allevatus 9 Respublica eme data foret ; non neglectis eorum qui se auctores Luce malis praebuerant, poenis, & si mi lia. Neque Rex alium vidit exitum, quam ut supplicanti-tibus aliisque Proceribus evocatis promitteret, se Parsamentum sponte convocaturum, quam citissime posset in diem 111 Novembris, pormisso interim, ut iidem Proceres cum Ecomesuloquerentur & inducias pangerent, quae non diss- culter ad duos menses convenerunt; his legibus, ut Stati singulis diebus octingenas or quinquageno Stertini librin acciperent; s non praestarentur, illas vi caperent e proximis quatuor Provinciis ; O illis pro hibernis adsignatae essent; Commercia libere

exercerentur ; privatae in iuriae non laederent indu

etvi , si querentibus satisfieret. Novis apparatibus bellicis abstinereturi Sic Angli pecuniam Scotis , quain Regi dare maluerunt idque serio agebant, ut Scoti in bello facile perseverarent idque libenter continuare vellent, donec &ipsi Regem obnoxium tenerent. In ipsum usque Bestium scederatum Scoticae causae favor & opinio , Regem ac Episcopos ad Papatum inclinare, pervaserat; Scorique inde quicquid ad belli tisus erat

s necessarium, non valentibus in contrarium Regis

ti Angliae Legati querelis, abunde suppeditabatur.

266쪽

C A P. III. A principis longi Par lamenti in Anglia, usique HLanienam Hibernicam, I Q ad 16 3.

REjectus igitur Rex Carolus necessitate magis, quam consilio in viam toties i nfestam sibi Patrique suo compertam, & diutissme intermissam; eo se coarctatum vidit, ut alia Majestatis qualitercumque servandae ratio nulla superesse 'videretur, quam ut Anglicano Partamento se quasi manibus pedibusque ligatis, committeret. Populi similiter existimantes, non ausurum Regem hunc Conventum temere, quando nullum aliud malis suis remedium habere videretur, dissolvere, in sumno de operibus ejus expectatione fuerunt. Artes aulicorum in novissimo Par lamento, curandi, ut Adsessores Par lamenta- rii a Rege non alieni crearentur, tunc evanidae repertae , jam multo magis inutiles visae sunt, occupatis omnium animis intentione tales eligendi Legatos, qui libere loqui & Reipubl. emen' dationem urgere malorumque poenas civium eX-

poscere auderent. Hujusmodi igitur hominibus impleto Partamento , qui pro certo haberent, Regios Drannidem ct Papatum moliri & qui nil nisi libertatem spirarent, facile quid inde pro Re-' ge sperandum foret, praesumi poterat. Operae pretium tamen est: cognoscere , quam blandis orationibus ac adulationibus se mutuo Rex 2 Ordines, speciminibus in publico extantibus, saluta-

267쪽

'exint. Ipse per suum magni sigilli Custodem de otis invidiose questus, in Anglis summam se

fiduciam ponere blandi Ime profitebatur. Orator domus inferioris Glainvillius exquisitis lauditius & dicendi flosculis Regem ita exornabat, Ut nulla virtus civilis aut Christiana, quam in summo gradu non teneret ipsi deesse videretur, nec major aut felicior Rex, qui populos suos . unquam beatiores reddiderat, in magna Britannia floruisset. Anglis ipsis credo tam effusam adulationem oportere visam sitisse mali ominis, si verum est; quod illis tribuitur , prover m ,

Ama parumper , sed ama constanter. a. Initium fecerunt Ordines, ut par erat , Religione ,'cui maxime timebatur. Episcopi multos concionatores & pa flores censuris notatos, locis suis eiecerant, homines pios & doctos, sed a carimoniis 2 a liturgia recep a alienos; cisi in ea. re nec aliter Episcopi secundum Leges consulere potuissent; Ex iisdem multi carceribus inclusi tenebantur. Hi omnes jussu Partamenti restituti& indemnes habiti honoratique sunt. Quos

. autem comperissent moribus impuris sacrum os dinem dehonestantes, hos vicissim removebant, etiam vero non paucos caerimoniis addictiores easque studiosius urgentes, quatenus in aliorum loca surrogati fuerant. Cum autem duo praecipui con-

siliorum auctores Regi fuisse cred rentur , --chi scopus Cantuariensis.& Comes Stra sordia supra aliquoties nominati, nihil antiquius habuere, quam illos Perduellionis accusatos in tur π

268쪽

disso TOMUS m. LIB. I. SECTIO VI. Londinensem coniicere, Strassordium prius & dein

Cantuariensim die xv m. Decembr. IMO. Ma

thaeus I rennus Episcopus Norvicensis non quidem proditionis, sed maleficii magni accusatus, tenuit, ut fidejussoribus committeretur tribus, singulis is dena librarum Anglicarum millia spondentibus. Secundum hos Banciscus Is indebo us Regi praecipuus a secretis arcta amicitia Laudo Archiepiscopo coniunctus, in ius vocatus est; qui cernens

quid ageretur & quum parum sibi in Regis &Reninae imperiis atque auctoritate praesidii foret, se a se clam subdit it in Galliam; Idemque mcit 'hannes Fiachus Baro Fordicensis , Magni Sigilli Custos, cui, quod Iudicibus Angliae supremis quctor sucrat, non sine minis, ut pro jure Regis de tributo na tiresponderent, hoc aliaque crimini dabantur. Is in Belgium se recepit &Haga Batavorum diu commoratus est. 3. Quamvis autem illorum inclusione fugaque Regi non multo secus ac viscera detraherentur , tamen nihil invenit , quo sisteret hunc impetum neque adhuc se opponere sustinuit.

Quin a se passus est elici Legem, de jure interno Imperii plus quam primo auditu videatur , detrahentem , ut Rex teneretur ad Partamentum

Angulis trienniis convocodum: Quod si negligeret, Magni sigilli Custos aut Cancellarius Lancam te Ducatus, cocivocatione eri curraret subpoena o

guli amittendi. Cui Legi Rex acuensum praebuit dis 16 Februari isti. & post meridiem os suum gratiarum actioni qua Domus utraque laudabat

eum s

269쪽

l . Anglica ab anno I o ad I 3.

eum , quod juri Do tam facile πηuntiasset, praebere debuit. . Interim effluxerat tempus induciarum cum Scotis constitutum; quorum ratio per vindictae in Regis amicos cupiditatem, ab Ordinibus necdum habita erat. Etsi autem Rex summopere contenderat, ut hostium loco haberentur,ordines illis potius gratias putarunt habendas & habuere luculentas. Decreverunt enim illis trecenta millia librarum, id est, duodecies centena Imperialium millia, his: verbis, ut 'penotio pro damnis es' ne statibus 'Mirum nostrorum de Scotia. Additum, naves illorum captas esse reddendas & pro damnis hac

caura, quatuor millia librarum esse numeranda.

Nec mora fuit in Scotis, agendi gratias pro pecuniis quam speraverant majoribus, quod amici fratre ue Anglorum nominati suis2nt, Ιdque. eodem mense ebruario. In quo Rex etiam ordinibus palam significavit , se filiam suam primogenitam Mariam despondisse Guillelmo Principis Arausionensis , Belgarum foederatorum P e li Apremi filio. Actum erat pridem ab Hispanis, ut Regem spe facta sponsaliorum cum suo Principe contrahendorum, suis rebus consiliisque penitius inretirent. Sed crescente Papatus sulpicione &ingravescente poriculo, Rex ita in animum prudenter induxerat , Ad ita

tem Arausionensem sibi ct foris praesidio fore 2 vxd

ordines suos lenituram Papalis inclinationis adversus ipsum opinionem. Primam Reginae mater, Maria de Medicis , in Batavis agens ejus rei mon-

270쪽

TOMUS III FLIB. I. SECTIO VI.tionem secerat & dein apud Anglos idem commendaverat: Et cum propositio non sperneretur, per Legatos res consecta nuptiarque Londini celebratae sunt die a Maji 16 1. Parante Providentia

causas, quibus aliquando Anglia fresi di retia' contramissique Regis ct populi rationibus liberata Religionem or libertatem cum illibato jure Regio ad

usum inremeratae pacis conciliaret, quod bonum ex hoc matrimonio natum nostra vidit aetas admirabiatiter impletum. Enimvero placere sibi conjugium illud, ordines regni non ficte Regi significarunt. De suis tamen institutis nihil idcirco minuendum putarunt. Quin Arausionensis Princeps ab eo tempore coepit illis es. suspectus, eo quod Regiarum partium hujus adfinitatis respectu fauto rem illum fore non dubitarent : Et cum ita deinceps usu veniret , illi ut Ordines populumque sibi addictum haberent operam dederunt: Ac ita pars utraque de Belgis foederatis auxilia quaesiverunt atque adepti sunt. s. Captivi interim duo Archiepiscopus& Pro Rex in Turri Londinensi detinebantur. Circa finem Tanuarii i r. Lecta est accusatio adversus Ora fordium in Domo Communium sive plebej

rum , in qua praecipua vis & maximus erat numerus. Accusatio novem articulis generalibus ,

qui singuli in plures subdivisiones extensi erant, constabat, quorum haec sere summa fuit. Quod in Hibernia Regno ct Anglia Boreali, cui etians proxerat, arbitrariam potestatem, illudens Legibus excreuisset; in argu entum adferebatur, quod cuia

SEARCH

MENU NAVIGATION