Ulrici Huberi Institutionum historiæ civilis. Tomi tres. Quorum primus est ab ortu imperiorum, ad præsentem imperii romanogermanici statum, anno Christi 1356. stabilitum. Insertus est tractatus se temporibus ante Cyrum olim editus. In calce hujus tom

581쪽

imperio Principis Episcopi multo quam diudum quietius egit; addito pignore tranquillitatis

coactae, Arce, quam in Castri usum iure vi- Ictoriae Princeps muniendam curavit: Nec mora uitiexinde , quominus ad nutum eius idem Maximilianus ienrictu heic etiam Coadjutor, id est, succestar Episcopatus & Principatus eligeretur. Per Germaniam nihil hoc anno praeterea memorabile gestum, neque in Regnis Se

tentrionalibus , praeter ea quae Belgicis innexa rebus antea collocavimus. Inter Suecos saltem& Polonos de Induciis, etsi finis earum procul adhue aberat, sopiendisque litigiis interim e ortis, agebatur, loco ad hunc tra alum designato Lubeca, requisitis ad Parariam operam ab utraque parte Venetis, qui Contarinum Monasterii Conciliatoris ossicio cum laude deis functum rerumque transalpinarum intelligentem eo destinarunt. Sed de ipso Tractatu nihil usu venit hoc anno. In Polonia post mortem vim distat Regis sine liberis priore libro commemoratam , in Comitiis actum de successione. Quanquam de Phanne Cas ira defuncti Regis fratre

non dubitaretur, juris tamen usurpandi causa, de duobus aliis agitatum est, de Principe Raια ilis & Llectore Brandeburgico, utroque R sormatae.religionis, ideoque ab Electionis in Regno longe majori parte Pontificio, facultate remotis ; Ita ut nominatorum qualitas electionem Casmiri certiorem demonstrarent. Electus Rex viduam fratris Loubam Nevertensem, cum

582쪽

Septentrionalia 6 Italica per annum Is '. dispensatione Pontificis in uxorem duxit, mulierem callidam, ambitiosam & factioni Gallicanae in Polonia fovendae idoneam & addictam Sed laetitia ex electione Regis clamore ab ultimis regni finibus exorto, de caedibus, incendiis &vastationibus Tartarorum &Cosaccorum, quae hoc &seqv. anno sine notabili ultione transierunt, interrupta & funestata fuit; barbaris audacioribus

factis praesumpta novi Regis imbellia, qui

militarem vitae Prosessionem Jesuitica, mox Casedinalitia purpura mutaverat; Quibus sorth et rendis aptior, quam ad sceptrum & arma suisset.

Nec aliter experimenta fuere; quorum primum hoc anno caeteris omen tulit sinistrum. Producto enim contra Tartaros & Cosaccos exercitu Casiimimus, in eas brevi se redactum vidit angustias, ut barbarorum commodo, bellum pace,

donec illis libitum fuisset, duratura, indecorὰ sopiret. In ITALIA Gallorum & Hispanorum, illis domi turbatis, arma quiescebant, nisi quod hi Ducem Modonensem a Gallis destitutum, exercitu in ejus ditionem sub Comite Caragena

misso, ad foedus secum renovandum, quod u-hice cupiebant, reddito sibi Correggio, compulerunt. Pontifex etiam Castri urbem, Edu-do Farnesio Parmae Duce mortuo, redegit in potestatem , a Camera Pontificia cum Ducata

suo possidendam , donec Creditoribus hypothecae jus habentibus satisfactum foret; quo inera certum tempus facto, pignus scit. , restitueretur. Gotfredus Gallus minister favoris apud iu-

583쪽

venem Ducem, sicut apud Patrem suerat, bello id ulcisci conatus , cum clade reiectus, & . domi, verso in Asridium si vore, capite mulctatus est. Soli Veneti potentissimi hostis Turcae vim aegrὸ sustinebant, nullo auxilio a Christianis Principibus, nec ab inso Pontifice suis ditandis unice intento sublevari, Hispanis multa promissa iactantibus & iussiones ad Neapoleos & M diolanenses Proreges evanidas iterantibus. Quod etiam plane refrixit, postquam Turcicus in Hispania legatus novo exemplo gratanter receptus, ac aIlum inde Constantinopolim hoc anno mi sum vidit & mirata est Europa: Gallis adhuc amicitia Turcica solis sere gavisis; nunc civilium, ut videtur, bellorum sima sequiore loco habitis, opibusque Hispaniae Venetos inter Se Turcas spectatioribus, adsectata amicitia reta dari posse auxilia Venetis submittenda non temere in animum barbari induxerunt. Per sumptus interim infinitos exhausta pecuniis hominiuhusque Respublica, same etiam publica urgente, pacem anhelabat, ut tamen Candia non nisi ad extrema per vim belli redacta cedendum putarer . Ibrahimo Sullano a suis intersecto nil prius visum fuit, quam tentare super hac rementem regnantium; sorte an mutati oram subita'& violenta novis hac parte consiliis i cum secisset. Ideo per Venetum Praetorem Conflanti nonoli res dentem Vietirio magno desiderium Pacis iustae, cum gratulatione novi Im-

perii, de qua causa Legatum extra ordinem sei

llll

584쪽

Dahea ct Turcisa per annum Is 9. 3 ,ου mittere decrevisse, decore significarunt. Ada , t haec responsum fuit a Vigirio, literis ad Senatum benevolis & honoriscis , etsi de belli eventu potentiaque Sullani minacibus , Pacem ill a haberi posse, procul habitis conditionibus duris-itigi simis a Priore Sullano Viririoque propositis,m sola cessione Candiae & restitutione Clissae, de fungi posse Senatum. Has literas per viatorem proprium, cui junctus erat comes Veneti Praei 3 toris interpres , ad Senatum misit , isque inc et urbem appulsus, portare se pacem jactanter ad -

ο a firmabat. Quae res cum ingentem in omnium1A animis attentionem & curiositatem excitasset, cet E continenti in contrarium vertit, cognito Se-κ la natus responso constante & ossicioso. Quod cum

nr a Praetore , Viririo, qui pro insolentia sua dei: et Senatus adsensu non dubitabat, relatum esset,

est hominem immani replevit ira, quam inconditis clamoribus & minis furiose testatus, Praetorem cum suis omnibus in carcerem indignissimE con-t f iecit & vix a morte illi irroganda temperturus sibi, visus est, donec a Legato Gallico placatus infit 1 laxiore illum custodia haberi iussit. Sed Tha-Mi Iassiarcha Venetus, Riva, barbaricam hanc inso- . tu i lentiam notabiliter ultus est; Postquam Hellesii, i ponti angustias per omnem hyemem ita occlu-

i fas tenui siet, ut ab ea parte nihil in Urbem dominantem commeare posset, Mense Maio Tu

si cicam classem in portu Fochiensi secure iaceni a tem aggressus ex parte destruxit & quominus, ni totam perderet, Ventus mutatus obstitit, quem -

585쪽

admodum rerra propinqua Ducem & plerosque milites subduxit; Veneti quindecim homines,

sed naves amisere nullas: Turcae duodecim, quarum tres caprae, reliquae incensae, quas in- ter, ea quae pecunias pro C senio Duce Turc

Tum in Candia portabat. Cuius rei fama sicut Venetos extulit gaudio & solatio, sic Vigirium more illius Aulae E successibus homines aestimantes, perdidit; electo in ejus locum Ammothe Iani Zarorum Pra secto, qui antecessorem in exilium prosciscentem strangulari jussit, Praetorem autem Venetum cum suis libertati restituit. Sed R iva perculsos in portu Fochiensi nimis properὸ dereliquit; unde factum, ut novo i cumbente Vietirio Praesectoque classis, ad re- Pyrandum dedecus acceptum, brevi classem Veneta longe maiorem in altum provexerint, cum qua suis in Candia copiarum omnis gen ris & mili raria supplementa intrepidὸ, Venetos praeterveeti nec congredi ausos, subvexerunt: At cum Praesectus idem classis, impetu inconsulto Sudam aggrederetur, ictu gravioris tormenti caput ipsi 8 exercitui ablatum irritam fecit oppugnationem. In Urbe Candia Gilo d' Assio, quem praesidiarii diutius ferre non poterant, su

rogatus erat Coloredus Comes: Cussenius Tu ca rebus omnibus, excepta pecunia, quae perierat

astud Fochien abundans seditione militum gravissima aegre desunctus, Urbem a parte Occia dentali summa vi aggressus est , maxime ubi munimentum erat, cui nomen Bahomo, Prae-

586쪽

alia

apost

Dasea se Turcisa per annum,16 9 Raetextum Messia Luna & opere Morenigo, quod vocabant. Hoc cum noctu invaderent sine spe M proposito occupandi , a Gallis praesidiariis absurdo metu desertum de ab ipsis occupatum est : ipsa quoque media Luna simili vecordia 1 custodibus derelicta. Sed postridie animadverso errore damnoque , priusquam Turcae adhuc Plane se composuissent, Georgius Morosinus Pr Visor exercitus, Dominicus λαα amanus, Dista di alii, quibus se pudore nocturnae fugae junxerunt stationis desertores, tanta vi in Turcas irruperunt, ut illos E media Luna praecipites ejecerint; Sed Cusenius nihilo segnius impetu

TenOVato, cum praecipuus oppidanorum ea pam te propugnator Georgius Cruta cecidisset, mediam Lunam recuperavit. Rei momentum fecit, ut obsessi rursus novis & firmis ordinibus, majore etiam audacia ad repellendos Turcas prodirent, qui locum diu pertinaci sit me super cadavera defensum, postremo amissis plus mille militibus & quatuordecim signis, frendente Cussenio, reliquerunt. Idem fere usu venit ad munimentum Panigrae: Sed & tertia adversus Coronam S. Mariae dictam vis irrito conatu S jactura non levi hostium resutata est. Quibus rebus factum est , ut Cusenius vim oppugnandi in laborem sodiendi & cuniculos agendi convert rit, aeque tamen evanido successu, per operas obsessorum subterraneas in contrarium institutas. Reliquum tempus , adsidua tempestate bombarbarum & imprimis bombarum , quia

587쪽

bus castra multo magis quam urbs infestata fuerunt, aliquando & eruptionibus, ita exactum est, ut Cussenius Octobri fere medio in tutum se recipcre & longinqui obsidii munimentis sese occultare coactus sit; obsessis, portu libero, W-nctis mari praevalentibus, nulla rerum necessariarum inopia laborantibus, sed etiam munitiones suas augentibus & emendantibus. Interim Turcica classis occursum Venetae jam fugiens Constantinopolim se recepit, parte tamen extra Hellespontum relicta, quae occasiones subvehendi commeatus bellicos & supplementa Cussenio observaret. A qua brevi postea in Candiam ex positus est Aga sive Praefectus Iani Zarorum,qucm Cussenius missum credens, ut sibi caput auferret, tantum quod ingressum insuliam, interfici curavit. Intellexerat, esse, qui accusarent ipsum , quod ambitione prava suoque commodo bellum continuaret; quos ille negligentiae submittendi auxilia & supplementa redarguens , e tuto & e longinquo suos labores atque pericula despicere & insectari querebatur Vera causa utrimque dissimulata, quod Constantinopolitani hominem praevalidum nrahi Sullani favore imbutum & conspirationis adve sus cum expertom in Imperio vitaque relinquere periculosum putabant , Cussenius se contra

illorum machinationes praemunire , nec Imperio praesentis belli cedere fas credebat, Expers tamen suit consilii rebellionis in Asia r quam

Equites junctis sibi Ianuarorum sedoeim milli

588쪽

Ita ita se Turrica per almum I f. bos sub Caidario Bacha, moverunt, ait si copiassias Urbi admovere. postulantes capita Mustii,sve Ponti sicis , R Judicum, qui sacrilegam adversus Arahimum Imperatorem sententiam protulerant : secretis ex Apla hortamentis eorum,

qui praesentem Viririum sublatum cuperent, invitati. Sed Amurathes Patronum se Mustii &sacri Iudicum Alcorani interpretum ordinis Pros inus, sublato Malometis prophetae signo maXimo , e continenti quadraginta hominum millia collegit, cum quibus rebelles ex improviso aegressus, haud dissiculter eos oppressit &dissipavit. caseries is apud Urbem infami supplicio adseeris. Mustius tamen imparem se invidiae magnitudini semion . abdicato PontificatU , privatae sortunae latebris securitati suae consulendum putavit. In Illyrico tentatum aliquid a Venetis ad desiderium Albaniae populorum , semper ad excuricndum Turci ci Imperii jugum paratorum; quibus accedebat exsul Tur- cicus. Iaccho Sullanus, qui se Verum Otho- manicae domus heredem , narratione dramatica praedicabar ; aliquandiu sustentatus a magno Hetruria Duce, nomen ibi adsumserat Alexandri Comitis Monteneri; cujus opera Venetis uti visum est, ad faciendum periculum, quid inopina res apud barbaros aut praetextum desectionis quaerentes cssicere posset. Effecit hoc, quod solent exulum spes imaginariae, ut magno ςona tu nihil ageretur. a Bartolomaeo Cornaro cum

classe non spernenda, tribus peditum millibus Sc

589쪽

2su TOMI III. LIBER II.

ducentis equitibus in Dalmatiam missis. In 'qua

hoc pnno praeter excursiones mutuas, in quibus Moria inartes suas egregie ad mini strabant, nihil actum; Peste. praeter humanas clades, horrcndum in modum in illo tractu urbes agrosque depopulata. Sic explicitus est annus MDCxox.

Principium anni sequentis ad res BELGICAS

orationem nostram reduxit. Durabant ibi contentiones de minuendis Reipubl. surn ptibus , dimittendis cohortibus & contrahendis reliquarum numeris: Hollan reliquis nationibus & a Principe adhuc discrepantibus; etiam verὁ Ζω- Iandis, sed in diversum ; quando nullas omnino dimitti cohortes vel ad minores numeros reduci Olebant; cum reliquae, nonnisi in quantitate, Provinciae ab Hostandis dissentirent, quibus e-Dηdi postremo se conjunxerunt. Hollandi resutandis sociis inter alias rationes, sic instituerunt; Se comparatione reliquorum sociorum nimis es egravatos in contributione pro causa communi.

Eius rei argumentum esse, cum, quod socii tam liberales essent prae quam ipsi serre possent in alenda militia. tum quod illi rationes aerarii sui sacilius expedirent; adducto Frisiorum exemplo,

qui abrogato ingente vectigalium numero, ducema forenorum millia in acceptis amplius quam in expensis annuis haberent: cum ipsi retentis omnibus tributis & vectigalibus, tamen deciescentena forenorum millia quotannis ad expensas desiderarent. Proinde socios recte consulturos

factu opus esse, quo nova partitio inter

590쪽

Res Belgicae Dederatae per annum Isso. Is nationes institueretur, onusque Hollandiae levatum pro rata caeteris accresceret, eiusque rei hane rationem proposuerunt. Hollandia, quae nunc decentum sorenis daret 18 cum sex stus duobus& quadrante minutis, dehinc solveret 1. Gel-ria 7 pro --I2-3. Zeelandi, I 3, pro veteri summa 9 3- 8 Ultrajectini 8 pro veteribus f I67:. Frisia II pro II -I3 2:, uti nunc solveret.

s 7. Quod ita non adeo ut obtinerent, quam ut socii in sententiam illorum transirent. movebatura etsi in neutnam partem valuit, utrisiaque & singulis tam in opinione de re controversa quam de contribuendi proportione perseverantibus. Quin etiam indigne reliqui ferebant, Hollandos adeo esse obstinatos in causa , quae non ultra centum imperialium millia in universo discrimine contineret. Concitatis tamen & sensim exacerbatis partium animis, nihil tam modicum fuit , quod divortio animorum fovendo non

lassiceret; Neque tolli potuit discrepantia, post quam Hollandi sub finem mensis Maii incertas. Principis & Ordinum Generalium propositiones

consenserant, quae tres fuerunt. I. Ut q inqua ginta quinq e centuriae peditum exterorum 2 xo. Equitum dimitterentur , ΙΙ. Ut reliquae turmae re- ucerentur a Lx. equitibus ad quinquaginta; III. Ut equites gravis armaturae, quos Curassertos vocant,

in silvetigeros mutarentur. Vicissim postulabant, aliter in prioribus non acquiescentes , ut socii concederent in hos articulos; I. stipendia mia