장음표시 사용
61쪽
DE RENUNTIATION nee unqua saeerdotium eiu seessauit. Immo et Amoriens poterat. dici eius sacerdotium semper vivere. quia per mortem eius suam sacerdotia non amisit suam emeati Ira,cum ex sua morte.et
ex sua passione habuit hoe sacerdotium efficastiam. Nam hoc modo fuit elirillus sacerdos, Aehollia, quia moriendo in cruce obtulit se Deo Patri,' soluit prςtium pro humana natura. Πst quod nos redemit,& Deo patri nos reconcilia,uit. Possunt. n . alii homines fieti sacerdotes, Aefieri pontifice ς 5e ei se vicarii christi, sed non proprie dicunt esse christi successeres quia tune fierent pares christo.quod est impol sibile. Sueeessor quidem dicit esse par N: aequali; ei , cui sues cedit. Refercdo igitur verba Apostoli ad ipsam
personam christi stetit referti debent, rones ad nuersariorum nihil concludunt. Arguunt n. mquia christus est sacerdoc in aeternit, ideo tali Lacerdote vivente non pol ibi esse rensiliatio, sed nos plus cJcedimus et rones arguant. Dicimus
autem P quanta ad personam chi isti de qua loquitur Apostolus, cum sua sacerdotium ut ς ternum. non potest ibi esse renuntiatio, nec cessio. quia non pol e se alius christas: ideo. n. quis cedit, vel quis renuntiat, ut alius in suo loeo in mutuatur; nec etiam pol ibi e se accessio.quae sit pipter defectum eius, cui accedit. Fm quem modudicimus Augustinu Valerio no succestae , sed accessisse quia vivente Valerio factus est Augustinus Episcopus Hipponesis sicut habet, cau.
T. q. . c. Non aute. Hoc .n esse non pol in chri esto, quia tunc esset desectilius christus, Λ: essent
duo christi. Nee pol ibi esse depositio, quia christus peccatum non fecit. nec inuentus est dolus in ore eius. Nec pol ibi esse successio quae fit per morte, quia christo moriente dici poterat eius sacerdotium vivum, quia non amisit sacerdotiuillud vigorem suu per morte christi; immo per mortem, Ne passionem e litisti habuit illud sacerdotium suam vim. 5: suum vigorem, cum ex lasEcci lis isti tere christi dormientis in cruce dicatur esse foryasi iniitu. mata Ecclesia, N: exinde secramenta ecclesiastis ea dicantur habere suam virtutem, ut pol patere ex Glosa ad I o s. Verii quia intellectus hominis non quiescit, eum sub sacerdotio Christi
fiant quotidie noui sacerdotes, oceum sub tali Docerdotio homines mortales fiant sacerdotes, Heb. I. l. merito dubitatur, quo dicat Apostolus. in sub sacerdotio leuitico plures facti sunt sacerdotes.
volens ex hoc illud sacerdotium distinguere a sacerdotio Christi eum 5e sub saeerdo io Christi plures facti sint sacerdotes s Sciendi m ergo, in sub sacerdotio christi omnes sacerdotes possunt dici unus sacerdos propter tria. Primo rastione oblationis Secundo rone rei oblati . Tertio ratione comemorationis. sue an nuntiatio nis . Primo quidem oes sacerdotes sunt unus sacerdos rone oblationis quia omnes offerunt in persona unius sacerdotis. 5: omnes conficiunt
in persona unius sacerdoti si in persona christi, qui . Vt supra tetigimus. quilibet saeerdos eum
conficit. dicit. Hoeel . n. eorpus meum. Consstat autem quod eorpus quod eonficit sacerdos non est corpus ipsus sacerdotis, sed est corpus Christi, ergo eum quilibet sacerdos conficiens do dicat. Hoc eli corpus. N: illud non sit corpus suum, sed si eorpus Christi. ergo nullus sacerdos eum conficit loquitur in persona sua, sed quilibet loquitur in persona Christi ergo cum
conficiunt offerendo, re conficiendo corpus christi omnes dicuntur unus sacerdos. quia Omnes induunt personam unius sacerdotis i. Christi. Non aut se erat in sacerdotio leuitico, P ipa offerrent in persona unita; de eiusde sacerdotist
tot ergo erant tune sacerdotes, quot erant offerentes, Ac ideo dicuntur ibi plures fani sacerdoates, de dicuntur ibi homines mortales fieri sacerdotes: sed sub sacerdotio christi cum ocs sacer dotes offerat in persona e tristi qui ei aeternus 5: immortalis. dictitur ocs sacerdotes esse unus sacerdos, Ne quantum ad hoe piit dici immortales, quia conficiunt in persona eius qui sternus est Λ: immortalis. Secundo sub sacerdotio christi dictitur omnes sacerdotes esse unus sacerdos non solum rone rei offerentis, sed etiam ratio ne rei oblatae , quia oes offerunt unam Ac eansdem rem, videlicet corpus christi verum. Non autem se erat in sacerdotio leuitico quia G os, serebant ipsam rem nee ipsum veru corpus Ui, sed offerebat animalia quae erant figura eius.
Conltat autem φ ipsa res in se non est nisi unaci: eadem sed unius 5c eiusdem rei piat esse mul; tae figur . Ideo ratione rei oblatae sub sacerdostio leuitico unus sacerdos erat multi sacerdotes, quia unus sacerdos multas res offerebat, re ite ido obl ationes semper aliam Ac aliam rem offerebat, quia non erat idem animal quod offerebat uno die, bc quod offerebatur alio aetsi erat idem specie, non erat idem numero. Sed sub sacerdotio christi multi sacerdotes immo omnes sacer dotes Ne ratione rei offerentis, de rone rei oblastae sunt unus 5: idem sacerdos, quia omnes ossserunt in persona unius eli risti, cic omnes osse runt unum dc idem corpus, non solii unum 5eidem specie, sed etiam unu Ac idem numeror omnes. n. sacerdotes offerunt, Ne omnes conficiunt
illud idem corpus numero quod christus traxit de virgine, quod fuit eleuatum in eruce, quod resurrexit a mortuis,' cum quo chiillus ascendit in egium. Tertio sub sacerdotio christi oes sacerdotes piat dici unus sacerdos rone commemorationis , sue rone annuntiationis: eum. n. hoe sacramentum celebramus, comemoramus mortem Christi, vel annuntiamus morte eius,
iuxta illud Lucae . ra. Accepto pane gratias egit, Ac fregit. 5c dedit eis dices. Hoc est corpus meu, quod pro vobis tradetur: hoe facite in meam comemoratione. Et prima ad Cor. Quotiensi Can .Lcunq;. n. maducabitis pane hune, Ac ea licem bi, betis mortem drai annuntiabitis. Sed si quaerat. quare
62쪽
quare in hoe facta eomemoratur vel annuntia A tione eoru qui eoficiunt vel qui offerunt,ea om
riir mors christi Diti potest, pimminente morte, instituit hoc sacram tum, ideo hoe facimus in memoriam mortis eius, re hoc faciendo ans nuntiamus mortem eius. Vel possumus dicere quod ex vi saeramenti, in hoc lacramento coropus est separatum a sanguine,& econuerso: est
enini sub utram specie totus C hristus: sed hoe
non est ex vi saeramenti, sed ex naturali concomitantia. Id. n. ibi dicitur esse ex vi sacramenti in
quod facta est conuersto, vel in quod facta est transubstantiatio: et quia substantia panis non
conuertitur, nec transubstatiatur nis in eorpus
christi, ideo ex vi sacra meti sub specie panis noest nisi solum eorpus i sed quia illud corpus habet sanguinem suu sibi naturaliter coniunctu,et Best animam,ideo ex naturali eon comitantia etiasub specie panis est sanguis, anima, de totus christus. Sic sub specie vini ex vi sacramenti non est nisi sanguis tantu, quia substantia vini non conuertitur nis in sanguine, attamen quia ille sano guis est coniunctus corpori, quod est animatu,
ideo etiam sub specie vini est sanguis, corpus, anima δε totus Christus. Igitur quia ex vi sacramenti sub specie panis est eorpus tantu, sub specie vini est sanguis tin, ideo dicitur φ in hoe sacramento conficitur corpus ex vi sacramenti separatum a sanguine, de econuerso. Et quia hoc fuit in morie,st sanguis fuit separatus a corpos re, ideo quotienscunq; hoc facimus igimus menes conficiunt in persona unius christi: di ratione rei qua offerunt: & ratione eius quod comemorant de annuntiant, quia omnes commemorant Ne annuntiam eandem mortem Christi
Hoe fit idem per idem, ut est per habita manifestum Δ declaratum.
Cap. XXII. In quospectu iter pertractantur ad uersariorum duae ultimae rationes per iam
dicta clare , manifenesoluuntur.
Etlarata mente Apostoli, quomodo e hi isti sacerdo tium sit aeternuo quom Pado sub sacerdotio leuitico plures facti sunt sacerdotes:
omnes sacerdotes pnt dieiunus sacerdos, volumus ex his descedere ad soluendum aduersariorum duas ultimas rationes,
undecimam videlicet Ac duodecimam. Ostendebatur quidem in praecedentibus, i praelats rationes non erant fim mentem Apostoli, Ne contra nos nihil concludebat, sed hic volumus diseras rationeς specialiter pertractare. A rguebat
quidem undecima rario, quod quia A postolus vult di probat sacerdotium Christi esse ciere ii,
. . . - ς - sequitur ipsum esse sacerdotem aeternum: ereo,
moriam mortis christi, de annuntiamus morte C ut dicunt, nullo modo potesse vita sum m Pones .Ex his ergo patere potes ., P in hoc sacramento id e comemoratΔ annuntiat seipsum ut quia sub specie panis ex vi sacramenti non est nisi corpus tm. ideo corpus Christi sub specie panis comemorat, Ac annuntiat seipsum ut fuit separatum a sanguine, quod fuit in morte Christi. Sie etiam quia sub specie vini ex vi sacramenti non est nisi languis tm, ideo sanguis sub spes cie vini comemorat δε annutiat seipsum prout fuit fusus in passione, di prout fuit separatus a corpore. Ergo quia in hoc sacra metoide commemorat Ae annuntiat seipsum, eadem est comemoratio δε eadem annuntiatio de ratione rei comemorantis siue annuntiantis δε ratione rei cotifieis, de summi sacerdotis sine summo later dotio: ideo concludunt φ Papa renuntiareno potest. Addunt quidem quod videtur nimis extraneum & a ratione remotum P summus pontis
sex,qui est verus successor Se vicarius Iesu Clitisti qui est sacerdos in eternuin possit absolui ab alio ci ab ipso Deo, quia aliquo modo posset vita summi sacerdotis esse fine summo sacerdostio. Adducunt autem duodecima rationem , Ps potest renuntiare summus ponti sex' Apoostolus nihil concluderet. Dicut. n. 91 s vita sumami sacerdotis potest esse sine sumo sacerdo io, argumentum Pauli, ubi dicit fini legem Mo,
Dicam plures facti sunt sacerdotes etcet penitus memoratae siue annuntiati: quia s ut diximus P nullum videretur esse, sed falsitatem contineret: idem comemorat,de annutiat seipsum: sed in sicerdotio leuitico comemoratio ibi esse non poterat quae est detre praeterita, quia christus nondum erat passus: si vero illa animalia oblata a nonuntiabant vel significabant morte christi, hς eannuntiatio non erat per eandem rem, sed per aliam δε aliam, quia non erat eadem res annuntians re annuntiata. 5: figurans de figurata, quia res figuras erat agnus, res figurata erat christus:&quia semper assumebat alius δε alius agnus, qui immolatus figurabat de annuntiabat moratem christi poterat diei alia Malia annuntiatio.
Patet ergo ex dictis, sub sacerdotio Christi
omnes sacerdotes pollunt dici unus sacerdos ranam posset argui contra Apostolum. Quare
Christus sempiternum habet laeet dotium t Respondet Apostolus eoi manet in aeternum: Dieo tibi Apostole non est verum, quia potest
insuavita renuntiare δε non erit sacerdos amaplius, Praemissis ergo his duabus rationibus eo modo quo aduersarii eas formant. Ae sub eisdeverbis, sub quibus eas formant, volumus dictas rationes soluere. Soluemus quid c eas quadrupliciter. Primo prout verba Apostoli directe tangunt personam christi. Secundo prout illa verba si applicentur ad sacerdotes, q ui sunt puri homines, non arguunt de his quae sunt iurisdictionis, sed de his quae sunt oblationis: vel ae
63쪽
guunt de his quae sani ordinis.': de his que re Aspiciunt characterem sacerdotalem. qud habet etiam sacerdotes simplices. Tertio sol iemus rationes prςfatas prout Apostolus loqui de suetessione per mortem, nullam mentione faciem de successione per renuntiationem. Quarto, solvemus rones illas prout fina mentem Aposti sub sacerdotio leuitico multi facti sunt latera dotes non aute sub sacerdotio Christi .sub quo omnes sacerdotes sit quasi unus sacerdos. Prospter primum sciendum,' se ut supra tetigimus verba A postoli de aeternitate sacerdotii directe non respiciunt alique hominem puru, sed sola pers nam Christit Loquitur. n. Apostolus, ut patet ad Heb. . de sacerdotis,quod iureiurii do firmatum et . illud psalmi adducens. Iuravit do lminus ete. Cum ergo ne habeat in Psalmo, eκ utero ante luciferum genui te quod proprie cci petit filior postea sequitur, iurauit Dominus Aenon ta nitebit eum tu es saeerdos 5 ealle ergo Deus pater qui genuit te ex utero, idest ex sua substantia, Ac ex sua natura Reunda ille iurauit, id est inconcussa veritate firmauit. 6c no pq nites bit eum, quia n5 mutabit suum firmum propossium, sed semper erit sacerdos in ternum. Cuergo hoe non possit eompetere nis Personae
Christi verba Apostoli non sunt reserenda dis recte ad purum homine, sed ad persona Christi. Nihil ergo cd ludit de renuntiatione Papi , qui erat homo purus. Optime ergo concludit ratio penultima siue ratio undecima, quod quia cChristus est sacerdos in ternum, ideo ibi non
potest esse renuntiatio: quia si renuntiaret, non esset sacerdos in qternu immo nec per mortem,
nec quocum alio modo pol esse successio sub tali sacerdotio. Sie etiam optime arguit roduos decima,quia si potest Christus renuntiare, posset ei alius succedere qeet verus Christus sicut ipse, di ne non esset sacerdos in sternum. Conseludunt ergo rationes praefatae quandam veritatem de persona Christi, sed s ad aliquem purum hominem adaptentur,no armunt, nec c5 eludunt. Secundo possumus praefatas rationes
soluere, quia si illa verba Apostoli adaptent ad sacerdotes, qui sunt homines puri,cu Apostos Ius non loquatur de sacerdotio quantum ad ea I quae sunt iurisdictionis; sed quantum ad ea quς sunt oblationis patet quod dictet rones nihil. rguunt, nee eoncludunt. Cum . n. Apostolus loquitur de huiusmodi sacerdotio sterno, solum de oblatione loquitur, iuxta illud ad Hebr. .PChristus secit hocii.oblationem huiusmodi sesmel se offerendo α. 8.cap .dicitur,l omnis pontifex ad offerenda munera, di hostias eonstituis tur: et nono cap.scribitur, P nem per sanguine hircorum aut vitulo ru, sed per proprium sanaguinem introiuit semel in sancta. Ergo non lo, quitur Apostolus de Deerdotio, ni st quantu ad oblationem prout Christus se semel obtulit, paut sactus est sacerdos, bc pontifex ad offerenda seipsum hostiam . prout non per alienum sans guinem, sed per proprium sanguinem seipsum oblationem seeit. Hςe ergo si volumus adaptare ad alios sacerdotes, qui quotidie in altari conficiunt corpus Christi, Ne offerunt illud ide eorpus, quod Christus obtulit: licet Christus obtulit suum proprium corpus in cruce subppria specie, sacerdotes autem oster ut illud idem corpus non sub propria specie, sed sub specie pasnis, quia ista respiciunt ipsam edsectionem corporis Christi vel oblationem eius, eum ad hoe sufficiat similis sacerdotalis character, quia fimplices sacerdotes verer eonficiunt: patet in praestitae rationes si aliquid arguunt, vel eos udunt de charactere sacerdotali, per que quis conficit verum corpus Christi. q, fiat oblatio N: hostia pro peccato: non arguunt , quod Papa non possit renuntiare papa tui. Et cum directe non potest renutiare suo characteri sacerdotali, que quis suscepit, ex quo nu qua potest ipsum deponere quia limoi character remanet etiam in anima separata, licet non ad hune usum, ad quem est in praesenti vitai nee arguunt dictae rationes
plus de Papa , quam de quocu et sacerdote, quia
nullus sacerdos potest renuntiare suo characteri, eum non posuit sium characterem depones re. vel l possu ipsum a se remouere. Tertio possumus praefatas rones soluere, quia Apostolus loquitur de successione per morte. 5: nulla exapreisonem facit de successione per renuntiationem:Ppter qa aduersarii nostri petunt qa est
incontraria, cum credunt contra nos arguere, eontra seipsos arguat. Volunt . n. ipsi quod potest et se successio in papa tu per mortem , ital cum Papa moritur , potest ei alius succedes re, quod verum est, N: negare non possumus t volunt etiam φ potest fieri talis succellio per renuitationem, oc hoc volunt probare per Apo/stolum dicentem Christi sacerdotium esse aeternum: sed Apostolus probat aeternitate sacerdotii Christi per immortalitatem, non probat austem hmoi aeternitatem per non posse renuntiare, sed per non posse mori. Ideo s volunt isti sequi Apostolum, non coeludunt i Papa nopotest renuntiare, sed quod est immortalis, de non pol mori. Nam si Christuς est sacerdos ire
termi,oportet o semper vivat.& clx non possit mori, vi se fundabat ratio undecima. Sic etiam
ratio duodecima. quia seeundu legem Mosaica plures facti sunt sacerdotes, fundat se sup er semper vivere, se non posse mori. Ideo ad Heb. . unde sumpta sunt illa verba ,scutiacet textus, Palii quidem supplent sub lege mosaica vel sub
sacerdotio leuitico)plures facti sunt sacerdotes, idcirco qudd morte prohiberctur permanere. hie autem, videlicet Christus, eo qudd maneat in sternum sempiternum habet sacerdotium. Hec ergo concitidunt. Si volumus hoe adaptare ad Papam , concludatur,Pap maneat in
ternum,& cdesuditur st non piat plures assus mi
64쪽
pae morienti potest alius succedere, se nolunt quod renuntianti possit hoc fieri, eum Apostolus expresse velit quod lab saeerdotio Christi iacerdoti morienti non potest alius sue cedere. patri, quod non vasunt ad mente Apostoli, sed potius ad oppositu mentis eius. Sed dices, stnon potest in papatu esse successio per morievi quod unus succedat alii morienti, multo masgis non poterit esse per renutianonem ut quod unus succedat alteri renuntianti. Respondebismus quod detis nobis Papam immortalem vel summum secerdote immortalem tune dicemus stille renuntiare non potest: sed nulla persona
quia per proprium sanguinem introiuitia sancta, ideo moriens in carne erat vivus ad interapellandum i&quia ut sacerdos interpellat pr nobis cie offert. oblatus pro nobis quantum adiacerdotium potest diei semper vitiere.& esse saeerdos in qternum. Ex hoc autem patere poti Ilud quod dicebatur in cap. 3'. quomodo in lacerdotio Christi non est nis unus sacerdos, eum in lege noua multi snt sacerdotes. 1 quostidie noui sacerdotes fiant, qa, ut patet, licet huiuimodi sacerdotes fini multi, de mortales, tamem conficiunt non sunt mortales, sed immortastes, quia eoficiunt in persona ehristi, qui est im
pq nitebit eum, quia nuna illud iuramenta mutabit nec infringet, quod Christus est laeerdos in aeternum, nee Ut renunciare nee potest eradere, quia si hoc posset, non esset sacerdos in Pternum. Quarto possumus soluere rones praesfatas prout sub sacerdotio leuitico nobis laeti sunt sacerdotes, sed sub sacerdotio Christi omnes sacerdotes possunt dici unus sacerdos. Discebatur quidem in praecedenti cap q, omnes sacerdotes sub sacerdotio christi sunt unus lacerados r6 ne consectionisi quia omnes eonficiunt in persona Christiae tone rei oblatς, quia oes
tet solutio ad illas duas obiectiones sundanteste super aeternitate sacerdotii ehristi: quia eum verba Apostoli intelligenda sint de oblatione prout christus seipsum obtulit, patet in Papa quantum ad hmoi oblatione, te inquantum eo ficit eorpus christi est immortalis, quia hoc eo ficu in ρersona christi. neut de alii sacerdotes , est persona immortalis. Cum ergo omnes saacerdotes fim hue modu sint unus Ie idem saeera& eum in uno, Ae eodem non proprie sit
cessio, nee accesso, nee renuntiatio, nee deposurio. nec translatio. nee successor quonia omnia
annuntiat loliis, quia in facie la locum eius teneat;& s quis deponitur, hoe fit
cramento, ubi corpus Christi, quod ex vi saera eramenti dr esse separatum a sanguine, annunstiat seipsum in morte, quod fuit se separatum i5e sanguis Christi, qui re vi saeramenti conficit
separatus a eorpore,annuntiat seipsum in morte, qui fuit effusus. de separatus a corpore. Igitsi istam aeternitatem lacerdotii volumus adapta Saeerdotes na re ad alios sacerdotes. dicemus quod omnes saxi tena ti eerdotes inquantum conficiunt sunt immortasse in alti. les, quia oes conficiunt in persona Christi. qui est persona immortalisiae inquantum offerunt sunt immortales, quia offerunt rem immortale, quia totum Christum: di inquantu annuntiant, --MI iam Iolutae u e inquanta illud faciunt in eomemorationem D rum duodecim rationes. Christi sunt immortales, quia rem immortale annuntiant. Sed dites, o modo annuntiant. 6e quo eo memorant rem immortale, eum hoe
faetendo mortem Christi annuntienti de passionie Christi memoriam faciant/ Dicemus quod Chrillus moriens erat immortalis, quia si erat moriens ut homo, erat immortalis ut Deus t &, ut supra diximus, possumus dicere melius A magis ad propositum, quia licet Christus moreretur per separationem animae a corpore. tamen non moriebatur quantii ad efficatiam moriens di immo moriendo fuit efficax remediu ad nos
saluanda Ideo Apostolus loquens de sacerdo leb. .d uo Christi,ait. Accedens ad Deum per semeta
vi auus praeponatur.& si quis renuntiat, hoe fit ut alius illud officium habeati Ae st quis transfertur, hoc est ut ipse alium loeum teneat, & alius locum eius habeat:& st quis suecedit, hoe est cia ipse ponitur ubi alius stetit. Cum ergo ista aliestatem importet, ubi ergo erit vilitas 5eidelitas. talia proprie reperiri non psiti eo ergo modo quo sacerdotium Christi est aeternum, tu prout oes lacerdotes sunt unus de idem sacerdos talia Proprie non reperiunturia: per hoe sunt solus ae aduersariorum rones duς ultime. Et quia in prioribus rapitulis soluebantur a sae rationes decem ideo iam solutae sunt omnes aduersatio Cap. XXI II. In quo praeter praehabitas. t a. rationes adducuntur quidam obuiationes alio
quibus ohutat ibra per praesens raptatum re itondetur. 1 Iectatur quidem in secun do eap.in quo tractabatur
de ordine dicendoru, P in toto hoe Ope quin P agrare volebamus, quia primo
narrare volebamus omnes rationes, quas aduersarii fa
65쪽
DE R E N v N T l A T I O N Eeiebant quod fuit factum,in uno fle eo de cap. Seeundo vo ebamus illis ronibus respondere, quod valde dilffuse factum est. Ac per multa divitia ea pitula rones illae sunt solutae, Ne pertras
ctatq, 6e ad nihilum redactae. Tertio quidem
quia praeter narratas duodecim rones . aduersarii adducebant quasdam alias falsitates, Λ: quasidam alias obuiationes, ideo volebamus illas falsitates & obuiationes describere se narrare. Quarto volebamus dictis falsitatibus, fle obuia,tionibus rsidere. Quinto se ultimo intendebas mus adducere rones ad propontu, Ac impones re finem dictis. Verum quia illae falsitates 5: obuiationes, quas suis ronibus aduersarii addide runt, sunt modici ponderis de quasi nullius momenti ideo in hoe cap. combinabimus illa duo, di describemus salsitates fle obuiationes illas . 5erndebimus ad easdem. Scienduergo falsitastes re obuiationes, de quibus locuti sumus, bequas faciunt aduersarii nostri, ad duo reducuntur, videlicet ad ea quae suerunt in renuntiatiosne summi Pontificis, Ac ad ea quae sunt post res nuntiationem huiusmodi subsequuta, quae e redimus reserenda esse ad electionem: ita cpaduersarii dupliciter obuiant nostro proposito dc veritati uno modo ex parte renuntiationis, N: ins de dicunt se accipere tertiam decima ronem: Ne alio modo ex parte electionis, di inde dicunt quartadecimam ronem facere. Ita quM ex hoe
duplici modo obuiandi dicut se facere duas rationes,quas numerant in duodecim ronibus antedictis, ut in uniuerso dicant esse i . rationes.
Ex parte ergo renuntiationis bene sumunt terotiam decimam ronem. Dicunt op in renuntiatione ipsius multae haudes N: doli conditiones, re intendimenta, di machinamenta, Λ: talia intersvenisse mille, ita testd. posset fieri renuntiatio, ista in quς interuenerunt vitiarunt ipsam renuntiationem, di reddiderunt eam illegitimam, inefficacem,& nullam. Volunt ergo perhoe concludere, s renuntiatio ne machinata.& tot dolositatibus perpetrata, non debet diei renuntiatio i ppter quod dato φ potuerit renuntiare prout per habita declaratum est, non tamen renuntiauit, quia falsa renuntiatio non est renuntiatio, sicut falsus denarius non est denarius, Aehomo mortuus non est homo: ut ex his verbis fortificetur dictum aduersarioru,ut fortificatum
plenius destruaturinam quanto aliquid est masgis eleuatum in altum, si rasum patiatur , magis colliditur, se maiorem patitur hactionem iuxta Iob. 3o.c illud Iob, Eleuasti me, die quasi super vetum posnens elisisti me valide. Hae autem obuiationes de renuntiatione,sunt quast supra ventum postiae, Ac faciliter elidentur. Ex parte etiam electiosnis,unde sumunt quartadecimam ronem, dicut esto in I enutiatio tenuisset qd n ullo modo se dicut asserere, nem credere multa tame,Vtatui, postea interuenerunt ebsequuta. quq electione inefficacem dc nullam reddiderunt omnino.
His itam praelibatis, voIumus primo soluere rationem tertiam decimam,in qua narrantur obsutationes sumptae ex parte renutiationis ad qua quadrupliciter rndebimus. Primo quia obuia. tiones illae sunt falsae, Λ: pereant in materiat s cundo quia non syllogizant, N: peccant in forma . tertio quia no sunt ad propositum, se in nostra materia non concludunt: quarto quia qd dicunt non esse renuntiatione, est renuntiatior nam non solum dolosa 5: fraudulcia renuntiastio dato φ se esset.quod non est et Medum si isse potest diei renuntiatio sed etiam renutiatio eoacta est dicenda renuntiatio , cum voluntas eoactant voluntas fim sententia Sapientil. Pris . . imo quidem soluimus dictas obuiationes per in ' 'teremptionem, dicentes si sunt falsae, N: peccantia materia. Potest quidem ex pluribus adhue viventibus comprobari dominia Bonifaeiu Pa N:'pam VIII. tunc in minoribus agentem, &Car ' r. dinalem existentem persuasisse domino tue C
Iestino, cν non renuntiaret : quia sufficiebat eoi legio qu6d nomen suae sanctitatis inuocaretur super eos. Et quia etiam pluribus audientibus hoe fictum sitit, ideo in renuntiatione non fuerunt illae dolo states, nee illa machina meta nec illa fiaudes, ut aduersarii asserebant. Secundo possumus soluere dictas obuiationes, quia non 'iolum recipiunt falsa Ne peccant in materia. sed etiam non syllogizant Ac peeeant in forma. Naeum aliquid persuadetur alleui, vel illud est ad bonum non solum persons, sed totius ecessis vel est ad malum personae vel squod peius est
ad malum ecfessae. Si autem sit ad bonum reclesiae Ac personae, nullo modo debent dici stat des,nee dolostates, nee machinamenta, nisi sorte seeundii reputatione hominu qui ea, quς bonitates sunt, haudes re dolostrates nominant. Nam in quibus sumus Dei ministri, non debes mus curare, st ex hoe famemur apud bonos, fleinlamemur apud alios: β: n ex hoe vocemur veraces apud peritos,& seductores apud alios.iuxta illud ad Cor. 6 . In omnibus exhibeamus nos 1 φαέ. .
metipsos, se ut Dei ministros N: post multa verba idem subditurin per infamiam, N: bonam fas
V patet, si inducentes Cςlestinum ad renunciandum , erant Dei ministri eum hoe expediret reesesiae 6c personae. Ubi ergo erat tantus prosis eius, Hus Ne dolositas dici non debet. nisi sorte fim reputationem hominii, quibus st vellemus in omnibus placere, non essemus serui Christi,
iuxta illud Apollo li. Si adhue hominibus plaucerem,Christi seruus no essem. In his ergo qus si h
sunt Fin reputationem hominum , dum tamen agamus quae sunt in Dei ministerium, nodebeam us curare, vim dicamur veraces, vel seductos res: nec etiam virum inde simus famost vel infames. Tertio possumus soluere obuiationes ha 3. bitas, dicentes,l non sunt ad propontum, Λ: in
materia nostra non arguunt, nee concludunt.
66쪽
Nam in Hectionibus aliis vel renuntiationibus A Sed diere qudd licet renuntiatio persuasa sit respule in
Papa, ut nuta exceptia adsmittatur .glos
Car. aliis talia locum haberem, quia ibi est superior, qui potest de talibus cognoscerer sed in renunatiatione papali di in electione papali nulla talia sunt admittenda, nisi forte esset haereticus qui esset electus in Papam, quia tune esset in destructionem ecclessae talem exceptionem no admittere, eum ad ipsum spectet determinare qu stiones de his quς sunt fidei: sed s aliae exceptiones
admittutur, hoc esset in malum 5e in desti uctionem ecclestae tales exceptiones admittere,quia tune non esset superior, qui iudieare posset :e et
Ecelesaaeephala. Λ: sub magno periculo vacillaret. Quarto soluere poli umus . biectiones iam dictas, quia dicunt non esse renuntiatione nuntiatio . tamen cum se ages ignoret quid rea
nuntians faciat. & dolo indueatur ad hoe agea dum, quavis hoe non faciat quod illa tenuntiatio non sit renuntiatio, hoetia Deita, nihil vialeat de nihil teneat quod per talem renuntiationem efficitur. Simile n. videmus de voluntate coacta, quia licet voluntas eoaeta sit voluntas,tra non videntur tenere nee valere quς suerint per eoactionem vel per metu facta, Ac maximes esset metus qui posset cadere in constantem virum. Sed quicquid de eoactione si, quia hoe
non tangit nostram materiam quantum autem
ad renuntiatione dicere pollamus, si ut supra tetigimus renuntiatio illa no debet dici dolosa, ubi eli reminitatio aram. n. strenuntiatio cura ν B quae fit in bonum Ecclesiae,&personae i immolibus, quas vocant dolo states & fraudes. est inae ficax. & nulla. Ad quod dicere possumus, Pplus habet de inuoluntatio id quod fit per coaetionem, quam quod fit per inductione vel per suggestione 1: suggestio vel persuaso tue est dicenda fraudulenta, quando est in malum personae, & quado lacter persuadetur quod est in malum alicuius, di potissime persuasio est dicenda dolosa, quando est in malum Ecclesiae: sed hae e non fuerunt in renuntiatione C testini, ut supra tetigimus:ppter quod quae ibi fuerunt
Omissa, fraudes vel dolostates vel machinationes vel aliqua h uiusmodi non debent dici. Res uertamur adi ad propostu.& dicamus, P plus habet de inuoluntario quod fit per coactione, di tam e voluntas eoaeta voluntas est, non P in coactione sit aliquid de inuoIuntario.& de dissplicentia. I ii voluntas eoacta dicit voluntas,sa plus est ibi de voluntario et de inuolutario, ut si quis metu naufragii dicatur coactus Piicere merces in mari, Vel si quis metu mortis coas
ctus dieat sacrifieate Idolis. Liere hoe veI illud vel quod o smile habeat aliquid de inuoluntario, pIus tamen habet de voluntario.quia di si
displicet sibi proiicere merces in mari, plus dilaplicet sibi perdere vitam. Et quia potius vult habere vim a habere res,ideo illa proiectio, ut
salvet vitam, lieet sit volutaria di inuoluntaria, plus est tamen voluntaria st inuoluntaria. Sic et ς, plus est in tantu forte' talia non tenent vel novalent,inquantu habent aliquid de inuolunt rio. Sed ottendere volumus,dato ' per circuuentionem,&perpulchra verba fuisset indusctus ad renuntiandiu non deberet diei s renuutiatio habuisset aliquid de inuoluntario. Nam intantum qui sunt Iimiu hnt de inuoluntario. inquantum hiat de ignorantia ut quia se agens nescit & ignorat quid faciat: sed ut probat philolophus. I. et hi. non omne quod fit per ignos
rantia debet diei inuolsitarium, sed quod est triste,& quod fit eum pgnitudine: quando. n. quis aliquid facit per ignorantiam, si pollea eum reaeognoscit se,& cogitat,& videt quid fecit, si uistat di penitet. potest illud diei inuoluntarium, quia participat aliquid de inuoluntario. Dato ergo φ Celestinus fuisset inductus ad renuntiandum, quantucum postea cogitaret, & quantueunm aduerteret de hoe quod fecit, quia renuntiauit, non debuisset triliari nee pς nitere:&st tristaretur vel pq niteret. male Beeret cum hoe esset bonum animae sux, qa prsponderat omni bono corporali. Et eum esset bonum totius ecclesiae, quod praeponderat omni bono causato, ergo neut de iure no debebat tristari
nee pq nitere, ae iniuste suisset tristitus vel ps nituisset, ste dato p per ignorantiam, & inductus hoc secisset, non deberet de illa ignorantia habere aliquid de inuoluntario, dato quod habedicendum est de sacrifieatione Idolorum, di de se 1 ret de inuoluntario sibi facto. non tamen habe quocum limili. Immo eum aliquis prosicit merces in mari, eum in potestate sua di in voluntastate sua fit accipere res & prosicere, vel non aeseipereae non proiieere, quis unqua dicere posset. 2, hoe non sti magis voluntatium ii in uos
luntarium Voluntas ergo eoacta voluntas est.. Ideo in tertio Ethico ru, ubi philosophus determinat de factis per viole iam, ait, Talia sunt voluntaria,&inuoluntaria &subdit in magis assis milantur voluntariis, idest plus habent de vos
luntario si de inuoluntario. Igitur, ut diximus. si voluntas eoacta est voluntas, renuntiatio coacta debet dici renuntiatio t multo ergo magis
renuntiatio persuasa dicenda est renuntiatio. ret de iure: quia iustior esset,& magis sim ius, &magis Fin ratione ageret,nop nitedo de hoe quam paenitedo inaein forte talia essent admittenda quae rem inuoluntariam ronabiliter facerent, quia dolosa fuisset illa inductio.& fraudulenta fuisset illa persuasio, attamen prςfata nihil ale habent eum no fit ronale quod quis de bono opere doleat. Quod aute addebatur,s, homo mortuus no est homo,& ς, salsus denarius non est denarius. Diremus p no debet diei illa renuntiatio mortua, imnio debet dici viva, &Fm ius. & sim rationem valere, cum Fin ius & rationem ageret renuntiando, & non exponendo se periculo in comune bonum. Nec debet
67쪽
DE RENUM r Ario Na diei illa tenuntiatio falsa nee semctulenta . quae .
erat in bonum metessae Ne personae. Haec autenon dicimus P homo sapiens Δc peritas, di qui
ne seiat gubernare eeelegam,renuntiate non possiti sed hoe ideo diximuς P prerata renu notiatio non solum fieri potuit, sed sine merato, de eum merito facta Hii sed sciens de peritus et suis pol hoe facere, precaret tarte id faciendo. Diximus quidem haee omnia,ut semper eo claseludamus mira aduersarios qui falsum allarsit. Nam si di eant in il Ia renuntiatio non finirenatiatio,asserunt taliam eum 5e eoacta volutas divoluntas Si uer6 dicant quod His renuntiatio, sed non quod teneret 6: valeret, quia ex pte insdueentium fuit dolosa 5: fraudulenta, ex parte inducti Hit per ignorantiam perpetrata, patetm non debet di ci dolus nem fiant quod est in
bonum eeelestae.de perlanae .Qa vero de ignorantia additur,dicemus ,γ cietat to naturalis Pnee de renatiatione . nec de quae t re diei po/ret . quod facta per ignorantiam non valeat vel non te Mat,st ea eosnita 5e ignorantia amota,
non potest dici quia hoe sitiens rationabiliterniteat vel ronabiliter tristetquae omnia sunt per habita manifesta,& maxime st non si ignorantia quam habent amentes vel ebrii . sed qua habent fimplices de grois. qui cognoscunt ad
agunti licet eo tare nesciant que cogitanda sut . Solutis ergo obuiationibus sumptis ex parte renuntiationis, primo quia hiss erant de precabant in materia .seeuda quia procedebam in
quivom 5e pectabant in forma quia non quq libet inductio debet dici dolola.6e maxime st stad bonuaut eruo quia non erant ad propostici, quia non sent talia audieda in renutiatione vel in electione Papae: Λ: quia erat renuntiatio de de iure ubi non dicebant esse renuntiationem, vel non esse de iure,voliamus omnibus his raotionibus tactis, latuere ea quae direbant de electione. Primo quidem solvemus obuiationes de electione. videlicet quM talia intervenerui quae electicine vitiabant. R.ndebimus. n. per interemptionem, quia falsa recipiut Ne peeeant in materia, quia non est eredibilem in tanto negotio talia eomminantur. Secundo solvemus rassumpserit nominare . illa ab ivlla meeptione ab νniuersalieeelena Rom. Pontifex habeati
quia duabus partibus elenus fuerit ae receptus. In altis ita 3 electionibus pnt hae e habere loessita electione autem lammi Pontificis, ubi no est superior qui e noscat ubi publieum bona exsoneretur periculo ,duabus partibus Cardinaum eonsentientibus, nulla est exceptio admittenda. nist tantum pro haerest, cuius ea usa est sui upetius allegata. Tertio possam ut soluere obuia iationes praefatas, Prone proponetium no seret ad propositum quae proponunt: nam eum ipa fuerint de eligentibus, eotra illud pro postum, eum Herii eorum pro postium, facere non possum. Dicentes. n. quda in ipsa electione aliqua talia interuenerunt. eum ipss fuerint de eligentibus, iam minime audiendi. Quarto possumus easdem obiectiones seluere, quia dic ut electionem illam nulla esse ζ nam quiequid la de aliis electionibus ubi ex vitio pertanae vitiat electio, hic afit tenet eldictioi nee ste vitiae , nee ste catari pot electio sumi Poli fietis ,ste ut electiones aliqiso tenet de iure Ne valet limoi electio,ini non valeeet electiones alς Falsa ergo recipiut, quia 'no est eredibile talia iteruenisse: precat in forma, ga no est stuvie de hae electione, di de alimrone igitur pponentiu hae obiectiones non iant ad propositum cum ipsi proponentes ruerint de eligentibus .Quinto Δ: ultimo per praefata veroba. vel per praefatas Obiectiones, non arguunt dato quod vera essent, eum non sit electionis vitium, sed potius personarum. Veram ergo ausistoritatem habet sarustissimus Patet D Τι Bovisaeis, Papa V III.& est verus di legiti Mus sponiat ee testae, fit ei tenemur o Es humiliter obedire: qa allegare falsa de que non ssint ad propostium I di: quae s interuenilunt. non vitiarent elesctionem; Λ: maximἡ qudd illi allegare audeant qui Merum de eligentibus,recta ro no admittit. Cap. X X IIII. In qua adducuntur rationes ad
proposit secundum quatuor renera causas rinn,is etiam secundum auctoritate; φ Papa
renuntiare potest. tiones illas, quia procedunt in mutuom de pre Deant insorma. Equi eat .n .ibi de electione,
quia est aliqua electio, quae per talia vitiat. neutest electio inferiora prςlatori, qui en heant superiorε, potest sine perieulo eomunis boni. desne perieulo ecelestae de talibus eognostii Ae visum est states electiones per talia vitiatur. Sed in electione iammi pontis eis haee loeum non habent.quia eum non m aliquis superior et potest de talibus eognostere. non pm sine perieulo comunis boni di sine perieulo Nesessae tales exemptiones admitti. Ideo dicit extra de electio . sin is F. ne& electi potestate eap. Licet, qudd duabus
partibus L. tardinalium eoncordantibus. s teratia pars eoneor dare noluerit, aut sibi alium priostqu1 adduximus rastiones aduersiriorum
φ Papa renuntiare in potest, fle eas BIuimus, ct narrauimus quasdialias obuiationes tam ex parte renuntiationisa ex parte electionis, et ad illas indimus, volvamus in hoe rapitulo adducere rones ad propositum qu6d Papa renutiare potestsed hoe bres
uius pertranssbimus . quia in omnibus rapitulis preeedentibus ubi soluebamus aduersariorum
rationes tetigimus aliqua: immo multa , Ac inaria, vade tarmabutur rones ad propositum s
68쪽
Papa renuntiare potest. In hoe ergo rapitulo de illis aliqua resumentes argue in proposuit quod est tones replicatum, videlicet quod Paspa renuntiare potest. Dicemus quide apud lapientes quatuor caularu genera disti aguatur unde& in octauo metaphy. laudantur definiationes Aristare quς erant i m oe genus eam & disturrendo per omnia genera causera ostedemus qu6do es causae concordant nostro psposito, e nullum genus causae nostro propoluto contradicit. Propteri sciendul quatuor genera eausam sunt allegata a sapientibus, videlicet eausi formalis, materialis. efficiens , 5e tia alis. Expedit eonstderare in ipso papatu, quia se habet visormale, quid ut materiale, quid ut fisnis, quid ut efficiens. Formale autem est ipsa rastio retrio si videre volumus quid est formalem ipso papatu, considerate debenitas in quibus eo sistit ipse papatus mam cci omnis auctoritas ,&ecele lassica potestas vel dieat ea quq sunt ordis nis vel ea quq sunt iurisdictionis, oportet quddratio papalis potestatis in aliquo illoru existat. Materiale aute in ipso papatu Ium perlanx, in quibus habet en papatus, vel qus: a IIumuntur ad papatuma prates, virtutes di similiter oeς persectiones non sint materiam ex qua fiant,sed in qua recipiuntur: cum ergo papatus sit qusdam potesta, , tu quaeda auctoritas. D quedam persectio,non habet materia ex qua . sed in quMipsqergo personae , quae assutaruntur ad papatum,scin quibus recipitur papatus, dicuntur esse quid c materiale respectu papatus. Causa aut effieiensi stus papatus est eonsensus eligentium, de eonlatisus electit de st dicatur φ est causi efficiens et
confirmatio ipsius Dei: dicemus quod deus se
administrat res ivt eas propri os e ursus agere stinat rex quo ergo hoc requirit eursus rerum, Ps eligentes eligunt,& intellectus at sentit quod ille ni Papa, debemus supponeres hoe fiat ex diuina voluntate. Finis aut i , ad quem ordinat papatus, est c6mune bonu, Ne regimen totius Gesesiae. Quod ergo Papa renuntiare possit. vel quod renuntiare iton possit, ex aliquo genere causarum debet hoc argui. et concludi. Ea propter si pirare poterimus ex eo quod est formaleio paparui fle ex eo quod est materiale, Ac ex cau asa efficiente,& finalis Papa renuntiare posseti h pollea ad hoc adducere auctoritates, crediornus nostrum propolini sumescier fore probatum. Volumus ergo primo probare nollrum propositum ex eo quod est sormale in papatu, vel ex his in quibus eonsistae papatus. Dicebas
mus autem omnis auctoritas, de omnis pootestaseeel est albea eonsistit in his quae sunt ordinis, vel in his quae sunt iurisdictionis. Sufficien, ter autem parere pol per habita P Papa ultra simplicem ponti flee non dieit ea quae sunt ordinis ted quae sunt iurisdictionis: quod muli triodis supra declarabat, videlicet e e quolibet sma
phei pontifice. Dicebatur quide P quilibet pon
A tiis potest dies summus saeredos, ut ostendebatur in auctoritate Magistri Sententiarum, d auctoritate Decreti. Arguatur ergo lle. Quilibet pontifex potest diei sui uitius sacerdoς, vel ergo hoe est quantu ad ea quae sunt ordinis, vel quatum ad ea quae sunt iurisdictionis: non quanta ad ea quae sunt iurisdictionis , quia isse quilibet pontifex haberet plenitudine potestatis. se edisset summus quantum ad iurisdictionem, quod soli Papae eompetiti est ergo quilibet pontifex summus sacerdos quantum ad ea quae sunt ordinisi habet ital papa plus aliis pontifieibust quς sunt ordinis, cum quilibet pontifex quItum ad taliant summus Ostedebatur etra hoc idem non sos tum ex utraq: potestate,sed etiam ex ipso chara 3 raetere, di ex persectione characteris: nam quς sunt ordinis eum stnt indelebilia, oportet ly in adelebilibus innitantur, huiusmodi autem sunt character, 5e persectio characteris ised ut plane patet character,& psectio ctaracteris no plus
dicunt in summo ponti flee, si in quoesim simplici pontifice. quia li character qui imprimit Paspi 5: persectio charactera in Papa, quibus insn tantur ea quae sunt ordinis, dieerem aliquid plus ain aliis potestatibus,tune electus in I ipa a nullo pontifice posset ordinati in saeerdote, nec consecrari in episcopum, quia cum posita sit 'cliaracter, qui imprimitur papae, ves perosectio e haracteris in alis f ptatibus, tu nihil agat ultra suam speciem, nullus pontifex posset ordinare papa in sacerdotei nee imprimere sibi characinem, nee posset ipsum eonsterare in Papa nee dare sibi persectionem characteris. sed eum papa ordinetur de consecretur ab aliis pontilis cibus, eonsequens est φ character, de persectio
characteris in eo nihil plus dieat si in aliis ponorifieibiistbe consequens etiam est φ quatum ad ea quae sunt ordinis nihil est plus in eo quam in aliis. Et quia, ut diximus ea quae suiu iurisdisclionis no innituntur rebus indelebilibus, sicut ea que sunt ordinis. ideo pse tolli,vel pnt des onere esset potest ergo papa renuntiare quanta ad ea quae sunt iurisdictiois, quibus renuntiado dicit renuntiare papatui cum nihil habeat ultra
smplices pontifices. nist quae sunt iurisdictionis, tantum. Adhuc ostendebat hoc idem ex parteipstu; comissionis: nam ea quae sunt ordinis no possunt simpliciter cJtnitti . Nam nullus lacerodos potest cotnittere non sacerdotis coficeret
corpus Christit nec aliquis episcopus posset comittere alicui non episcopo quod consecrarer aliquem in epulia: sed nihil habet papa ultra ea quae him stura plices pontifices, quae non possunt eomittere his qui non sint Papa, vel his qui nolint pontifices ergo nihil habet Papa quantum ad ea quae sunt ordinis ultra smplices pontilisees: habet ergo supra eos solum quae sunt iurisdictiois, quae . ut diximus, pnt tolli,di possunt desinere esse: talia. n. eo modo quo fiunt piit deflanere esse , Ppter quod per quae potest quis prae
69쪽
DE RENvNTIATIONE fiet in Papam, se, illiseontrario modo se habetibus, poteli desinere esse Papa. Insuper ostendebatur hoc idem ex parte potentiae papalis, vel ex parte eorum in quibus restdet potetia papalis,vacante papali sede. Dicebat quidem φ eeclesia nuna moritur,ideo vacate sede. remanet potellas papalis in eeelesa,vel collegio eardinaltu. Cum ergo eeelecta multitudinem quadam dicat, bc eum quodcu* collegium fit et multis tudo qugdam, cosequens est qaod vaeante sede Potestis papalis resideat in aliqua multitudinet nunqu.i autem ea quae sunt ordinis, nee character, nee perfectio characteris respiciunt multitudine sim se, sed semper respiciunt fingulares Personas. Idem n. dicemus de iis quae sunt ordinis 5: de e haractere dede persectione characteris, de de ipsis animabus stue de erratione animano 3 .e rum . Dieitn Palmista de Deo, φ finxit fgillastim corda eorum. Na deus figillatim fingit eo rada nostra, quia cuilibet fgillatim imprimit suueor. i.suam mentem, & suam animai nius o. n.
animς non respicit multitudine sim se iveru est enim, P multi sunt animati, sed anima no insunditur ipst multitudini sim se, sed sigillatim infunditur anima sua. Sie 5: in proponto character, e persectio e haracteris no imprimitur ipsi multitudini fim se, sed euilibet sgillatim imprimitur suus character fit sua perfectio characteris. Ea ergo quς sunt ordinis,le character, Ae perfectio characteris non respieiunt per se multitudine, sed fgillatim respiciunt personas, quae sunt in multitudine. Papalis ergo potestis,quae, vaeante sede, res det in ipsa multitudine, non dieit ea quae sunt ordinis, nee dicit e haraeterem, nee dicit persectionem characteris , sed soIum dieiequs sunt iurisdictionis. Talia ergo,ut est supius replieatum,per ea quae fiunt, eontrario modo se habentia, pnt tolli &desnere esse.Cotaderemus ergo naturam reru, vel eonsderemus ea
quae sunt de ratione rei, vel quod est formale in rebus, per quod differt una res ab alia, quia talia argumenta 6c tales reines sunt potissimς in omni genere rerum apparebit quod papa renatiare potest. Ex parte ergo eausae formalis, siue ex parie naturq rerum,ex quibus sumitur ratiores quia N: natura res,cte ea ex quibus sumitur,ratio rei potissime ad formam vel ad eausam sors malem pertinet in formavimus, ut patuit, quas tuor rationes. Ad cuius euidentiam, sciendum,s ratio rei multis modis inuestigari potet , Ne multis viis animaduertere possumus quae sunt de ratione rei:ppter quod quae sunt de ratione papatus venari possumus multis modis t primo quide ex his quae videmus in aliis pontificibus, de ex hoe sumebatur ro prima: secundo possus mus id facere ex his quς videmus in e haractere vel in perfectione e haracteris,ci: ex hoe sumes batur ro seeunda r tertio possumus id facere ex his quae videmus in ipsa comissione prout quae sunt papae pnt aliis comitu, di ex hoe sumebatae ratio tertia: quarto possumus idem aduertere
ex his quq videmus in ipsa potestite papali quatum ad eos in quibus remanet talis potestis inseante sede, cia remanet, vel riadet in aliqua multitudine vel in aliquo collegio ,α ex hoc sumes batur ratio quarta. Oct aut hae rationes,suptae sunt ex natura rei, vel ex rone rei de qua agitur. Oes etiam rones he superius tangebantur, litat sorte non hoe ordine, nee ita clare, ut hie sunt postlaei immo non solum hς rationes quatuor,
sed et mulis aliae tangebantur, quia sere omnia eapitula sunt plena talibus ronibus: sed de illis multis sufficiat comemorasse has praefatas rariones, ex quibus ostensum est lea, quae potest papa ultra queean simplieem pontificem, nodi B eunt quae sunt ordinis, nee dicunt eharactere, nee pectestionem e haraeteris sed solum quae sunt iurisdictionis quae, eum non innitantur re huc indelebilibus,non sunt indelebilia: sed perea eontrario modo facta,per que fiunt,possunt tolli vel desinere emi& exinde Papa renuntias
re pol papa tui, vel potestiti papalii quod declarare volebamus.
secunia pars Capituli. In qua probatur per tria ge
nera cassanum i per auctoritates doctorum Papa renuntiare potest. Robauimus in prima parte ha I ius eapituli, per ea quae respectu papatus se habent quast formas lia, vel per ea quae possunt reduci ad cam formalem, quod Papa
renuntiare potest. Volumus austem in hae parte seeunda huius rapituli , per tria reliqua genera causarum , videlicet per ea quae possunt reduci ad causam materialem, efficientem de finalem , 5e etiam per auctoritates doctora probare hoe ide, videlicet quod Papa renuntiare poti Primo ergo probabimus nostra propositum per ea quae reduci pnt ad eam masterialem. Dicebatur quidem supra quod papastus, Ne omnis potentia activa, N: omnis psectio, 6e quaecun forma, non hnt materiam ex qua,
D sed in quat ideo probauerat philosophi quod
forma nee est elementum,nec ex Elementis: sorma quide nee est materia. nec ex materia. ἀδα.
habet materia ex qua est, sed in qua est. Ipst erago potestati papali,quae est quaeda persectio, stvolumus querere materiam, quaeremus ei materiam in qua est. vel in qua recipitur: hmoi autem materia sani hominest qui assumuntur ad papatum. in quibus habet esse talis pias. Probare erago quod Papa possit renuntiare per ea quae reducuntur ad eam materialem, est probare hoe per ipsos homines, in quibus suit papalis pias, a renuntiauerunt praelatae potestati. Possumus ergo de mulus dare meptu. Naingestis Rom. Pontificia legitur, quod Clemens reauciauit, Ae
70쪽
Glo. 8 . q. t. e. post Unum, bc Cletum eathedram ieeepiti italia Petrus. in quod Clemens fuit secundus post Petru. 5: eo uer . Aut uan renua iante, suse eperunt papatu Linus 5e Cle, di. tus: poli quos iterum Cleines cathedram suscepit, qua lutcipiens fuit quartus poli Petrum ita quo a iuxta duplicem lutceptione bise utatur fur. le Papa. ut primo fueriti post Extrum secundus. v postea quartus. Exeplum etia habemus de Marcellino qui renuntiauit. ste ut dicit Glosa
Ia uer Ut non ordia atra cau. I . q. t. super illo cap. Non aute.
secederet. Sed dices quod Marcellinus non renuntiavit, sed seipsum deposuit, ut patet per sententiam quam contra te dictauit. Nam. t. distin in . e. Nunc aute .ubi tangit haec materia .satis expreDCur cisterivi se hri nullus fuit ausas ut eum proferte sente filam ein i Pa tiam,ieacies dicebat ore tuo radicatam tuam,pa nota s. in be ore tuo condi naberis . sed quo se condemnaMKΜarcellis uit, vel quo te iudicauit,ibi de non traditur. Sed nas. e. ecilem. Hag.dicit P in gellis Rom pontificii seriptumeit, quod Marcellinus dictavit leatentia in se,duse deposuit, dicens, Ego Marcellinus ob scelus idolatriae,qd infelix comist, iudico me deponendum,an aliae. nati: et qui cui corpus meu tradiderit sepulturi . Verba ergo Marcellini no sonant i renuntiauerit, sed P deposueris le. Ideo merito quq rit quo Iuristae notant prea untiasuit. Dicemus ergo, en ego sum ni Pontifi. qnon habet superiorc, non est smilecu negotiis
aliis: na in aliis pontificibus, aliud eit remitiatio. aliud eit depositio: na renuntiatio est cum spon' te cedit,sed depositio est et si imaue moueat. Sed in sumo pontifice cio pol esse aepostio, nisi ibist renuntiatio, tiis in uno casu tantii, videlicetpphaereum, de nonpphqrtam quocul mct, te ista hqrelim in qua vellet pertinaciter psille
Pist. partiu3 re, vi ct turillae notant. Dicamus tram ιν nullus
tostridi non de debet condenare Papa, sed ipse in sinu suo de mitur. a . bet recolligere eam suam Λ: ipse ore suo debet q. 3 e. Dixit se iudicare, ae ipse debet seipsum deponere, st ui Arestolus. deat hoc expedire ecclesis, vel rone sceleris lieomist,vel rone suae insufficietiae: qualiter cacpergo hoc fiat. cum ipsemet hoc faciat, ideo volurane se deponet. Ista ergo depositio eum fiat sponte, de eum fiat a seipso, renuntiatio dici poti Pot ergo Papa renutiare.st consideramus plasnas. in quibus habet eisero papatu quia renitia litauit Clemens, bc Marcellinus. Nullus. n. dubirare por, 3P n Papa pol se deponere, strui Mars
cellinus te deposuit, di neut oci concedunt spmeit se deponere. cosequens in q, pol renuntiare. Na quilibet pol cedere in manibus elus, et pol eum deponere: na successio epi non poteItella in manibus Metropolitani, qui pol in consfirmare. potest tamen elle in manibus eius, qui pol eum deponere. Si ergo papa pol seipsu in deponere, pol per seipsum renuntiaret plus. n. elt deponere a renutiationem suscipere,quia ut habetur ea. γ q t . c. Sicut,s, ni st episcopus petat in fine. Uerba quod debeat ab episcopali honore vacare de nisunt Gratiant s. hoc det in icri piis, illud aluer facere non valemus: n1 sortii sim iura isse seripta, nisi sorte pr . ex motu se delicto: sed ppter senectitiem . vel propter in aentiam Grego sufficientiam non poterat Papa Epm depones V positam tu. re uist ipse vellet renuntiare. Plus est ergo depo e. Scripsiit. eis nere a renuntiatione suscipere. 5: plus depone iam ea .re. q. re vel renuntiare,q e5firmare. Si ergo Papa potest seipsum deponere, psit renutiare. Dicamus
ergo φ Papa seipsum deponit, per seipsum res nutiauit, sicut et dioere possumuς φ seipsum ea firmat. Adductis duobus exemplis P pol Papa
renuntiare, ut non solu in ore duoru, sed et iaore trium stet Oe verbum, pollamus Ac tertium exemptu adducere de Cyriaeci, de quo seripta ori aeas mi est leum Ursula. 5: eii xi. millibus virginumar tu iter Ambetyrio coronatus. Scribit. n.de eo Ra nocte quas ruri P tia
dam fibi reuelatii et .s esset eum illic virginibus ut letitur in
palma martyrii recepturus. tune eogregato ese Chron. Marii. ro, Ne Cardinalibus . inuitis ei uibus . de potiis me viti primm Cardinalibus, eo ram omnibus renuntiauit dis parte ebron. .gnitati, se offieio. Polla ergo olidimus P Papa Antorei, Tin renuntiare pol per ea quae reduci plat ad eam is Z.c .F.F. materialem , volumus tertio, hoe idem ondere
Per ea quae pertinent ad eam effiesrentem Tetigimus. n.supra, a, duo sunt per quae quis habet pratem papalem. videlicet assentus eligerium, diassensis electi. Dicebatur et supra , φ in Iris quae non sunt supra natu ni negotii. nec supra cxige iam rem, ' per eadem ectuario nid facta , res csistituitur, Ne destruitur. Cum ergo hoe si fimnatura negotii, Λ: Fm exigentiam rer a P ct prcfietat sibi eaput Ne q, aliquis sti postulatu ς, vel electus asseritiat P sit caput, eo sequῆs est φ p laee per quae quis est Papa, si eotrario modo iiant. dest nat esse Papa. Sed dices p spualia facilius eo
struutura destriIunt, licet eorporalia se heant GSuerso vilir in illa decretali Inter corporas
Ita. Et quia spaalia facilius edstruunt et destruatur, ideo, ut ur, non valet si consensus eligent tu,
Ne electi faciunt q, aliquis sti Papa P per fige ecttrarie se hiatia desinat esse Papa. Scieduin ergos aliti inuenimus p spualia difficilius destruatur et corporalia,& lpirituale vineulum est foratius a carnale,ri patet ex decretali praeallegata. Aliqnord inuenimus leoniugiu spirituale citius corrumpit ,Δc ad terra trahit, nisi legaliter seruetur, nili iuste laudet vivedo. ut hi dist. o. e. Sicut vir. Dil urguemus ergo spiritualia, quia alitata res spiritualis fit ex opere operato, aliqurequiritur ibi voluntas vel deuotio operantiς, vel suscipietis. Dicimus aute aliquid fieri ex opere operato, ii ipta res habet hoc efficere, dato quod no si ibi voluntas suscipientis. ut ignis ex
seipso quae sunt sibi spinqua, Dato ergo, P sis
non appropinquet igni vi calefiat sed ut praeparet fere uia, sed quia hoe habet ex se igni cpe lefaciat, oporteti se appropinquans, velit nolit calefiat. Se Λ: in proponto, aliqu spiritualla fiunt ex ipso opere operato,aliqn prPer opus
operatum, siue prs ter opus exterius requirit ibi, voluntas, β: deuotio operantis, vel suscipientis,