장음표시 사용
51쪽
DE REN nis, vel illius: sed non sunt supra eonditionem humana sImpliciter. Et ideo quando ex parte
hominum Omnia, quae cone urrunt ad edstrue dum, eontrario modo laeta conturrunt ad de
struendum, quod erit eonstructum erit destructu, c qui erat Praesectus.non ulteriuς erit Praesectus. ut patuit in exemplo, quod posuimus.
Ut si ad hoe quM aliquis sit Esis aIleuius eMeo ae.& habeat iurisdictione super eeelestam illa.
eone urrum quatuor, assensus eligentium,assensus electi, eonfirmatio Metropolitani, ordinastio Paps ordinantis quod Metropolitanus possi electum rem confirmare, no oportet st destnat talem iurisdictionem habere quod eo ne urrant omnia praefata quatuor.Sed si omnia praelata quatuor cocurrerint, videlicet quM eoeurrerent ibi praefata tria, Λ: concurreret ibi qua ratum, videlicet ordinatio Papae ordinantis quod is eonfirmatus possit in manibus Metropoliistani cedere,patet, quod si capitulu vellet, quodeederet, te episeopus assentiret, e Metro stolitanus cessionem acceptaret, de ordinatio Papae hoe diceret, quod hoe fieri potes . Quis tantae esset ruditatis, qudd dubitare posset, quod res.so non teneret sSemper ergo stat regula, ut in his , quae non sunt supra naturam negotii, suspra actiones causerui euiusmodi sunt quae effm sunt iurisdictionis squia sunt fim exigentia opexum humanorum omnia, quae requirutur ad construendum contrario modo facta eo neu rorant ad destruendum. Oportet igitur talem iust ictionem esse desinere,& eellare.
Secunda pars huius Cap in ira soluitur
eap.praemissimus quaedam pri ambula,& afidicimus, quomodo
Vt quae sunt iurisdictionis piat tolli,
non autem quae sunt ordinis: volumus in hae seeunda parte istius eap. soluere
Praefatam rationem decimam, quae, ut dicebat,
innititur obligationi papali non quantu ad eaquq sunt ordinis, sed quantu ad ea quae sunt iu risdictionis. Dicit. n.praedicta ratio . quia post Iegitimam eonfirmationem nulla ecclesiastica dignitas tolli potes . nisi per eius superiorem.
Constat aute is, confirmatio non dat Praelato
quae sunt ordinis, sed solum quae sunt iurisdiaetionis. Hς n. duo videlicet, quae sunt ordinis. de quae sunt iurisdictionis se ab inuicem sunt distincta, ut unum sine alio esse possit. Potest n. quis habere quae sunt ordinis episcopalis . nihil De troilatio habendo de his quς sunt iurisdictionis Ideo dine e=ιε. μηt eitur in illa deerat ali Inter eorporalia P potest iii ep . quis esse episcopali dignitate praeditus , nullius
tamen ecclese erit episcopus. Et in eadc Decretali dicitur,l post electione de eonfirmatione N T i A T l O N E canoniram inter per nas cligentium & electi coniugium et spirituale eontractu , cui prςfracto episeopalis dignitas nihil addit. Quod vesrum est quantum ad ea quq sunt ordinis. Eleactus ergo& eonfirmatus habet quae sunt iurissdictionis sed non habet quq sunt ordinis. Ceadens vero Pontificili oneri,fle non honori, habet omnia quae sunt ordinis. sed - qudd husiusmodi nihil habet de his quae sunt iurisdictionis. Quia ergo ut dietum est, eonfirmatio dat quae sunt iurisdietionis, character autem te sectio e haraeteris dant quae sunt ordinis, ideo
hq e ratio decima, quς loquitur de obligatione
post legitimam eonfirmatione, viciare patetit no legitur de obligatione prout est mancipaa ' ἀω, tus cic dedicatus rebus diuinis quantu ad ea qus sunt ordinis, sed prout quis est obligatus ad habedam euram de grege quantu ad ea quae sunt iurisdictionis. Dieemus ergo, qudd hee obirectio decima satis solui pol p prgam ubia antediseta in prima pie huius cap in qua onsum est, saque sunt ordinis semper manent, quae aut sunt iurisdictionis tolli possunt. Obligatio ergo qu1 tum ad ea quae sunt iurisdietidis neut humano opere cepit esse, ne fle humano opere tolli psit.
eum non sit supra exigentiam rerum,nee supra natura negotii. nec supra conditiones eausaria.
qudd homines hominibus prςficiantur. Estn Pr latus qusdam lex . di quςdam regula Subditorum: non est. n. disterentia inter Principem 5e
2 legem, nist quod lex est inanimatus Princeps, Princeps est animata lex . Sicut ergo quadripossumus facere lineam tortuolam randiu indigemus regula: ste quadiu possumus bene flemale tieere,iandiu indigemus Legibus di Principii bus. Et quia, quadiu durat mundus, possiam bene Λ: male facere, ideo propter directionem 5e exereitationem electora.quadiu durabit madus, Homines praeerunt hominibus. Angeliaci gelis ι&Dqmonesdsmonibus. Sed Angeli augelis, fic Homines prςerunt hominibus ut eleo eti dirigantur: Dς mones vero prierunt demonibus ut eleeti exercitentur.Ordinant. n.se Dςamones ut inter se inuicem magis valeat electos
impugnare: per qua impugnatione eleeti non deprimuntur, sed exercitan rur;&sse exercitatimerentur. Ita illuditur in hoe Diabolus, quia quod procurat ad malum electorum .est ad ho Dα - rarium, Ae ad meritum eorum . iuxta illud Pulmi, Draeo ille que tu formasti ad illudendum ei I. Quod Augustinus super Gen. ad liter amma V, 3. ponens, ait, Illuditur Diabolus eum de ipsus malitia dei eeesens eonsulitur: prouenit.n ad bonum electorum,quod diabolus maehinatur ad malum. Praelatio iram, quae est in demonia
huc, est Ppter electoria exercitationem sed P
latio, qus est in angelis 6e in hominibus,est propter electorum directionem: qua uis,quia aliqn
52쪽
pAPAE. ad eorum exereitationem. Sunt. n. mali homis Anes membra diaboli: Λe principatus maloru hominum eli quasi principatus Daemonum i fimque ad hane partem se illuduntur mali homianes, sicut illuduntur daemones, quia quae faciut
ad malum electorii, Deus eo nuertit illa ad exercitationem, ae ad meritum eoru. Non est ergo supra naturam negotii,sc supra exigentia reru, quod quadiu durat mundus, praeserantur. de principentur non solum homines hominibus, sed de angeli angelis, de dς mones dςmonibus. η-NP Ideo Glo.super. t .ad Corinth. p. ti. ait, Dapser Avel 1. durat mundus,angeli angelis, daemones dς monibus, di homines hominibus praesunt. Sufficie
ter ergo pol solui hae e decima ratio per iam dicta: quia per praeambula posita in prima parte rhuius cap. 6c per ea quae dicta sunt in hae see da parte istius cap.patet,s, quae sunt iurisdietionis quia non sunt supra exigentiam rerum .sed humano opere scam exigentiam rerum, N: Fm naturam negotii fiunt Λe eonferuntur. Cum ergo in talibus per eadem contrario modo facta res eonstruatur Ac destruatur,sicut per consensium eligentium,ae assensum electi, quis plaetus est in Papam; se per eadem contrario modo se habentia desinet esse papa.Versitamen, quia intellectus hominis non quiescit,sed semper vult scire Quare, be vult cognoscere causam negostii, volumus clariori modo dissoluere praefata decima ronem . Et quia pr fata ratio se fundat super electione legitim E confirmata .ideo distinguemus duplicem confirmationem vis bilem incinuisibilem: appellamus quidem confirmatiosnem visibilem, quiead sensibiliter eognosci potest inuisibilem aut confirmationem vocamus,
quae sensibus comprehendi non valet. Erit ersgo vissibilis eonfirmatio, quς fit opere humanotinuistbilis vero, quς fit diuino . Quantum ergo ad eonfirmationem visibilem Papa eofirmat se/ipsummam suus assensus est sua confirmauo. Iaaliis ergo prςlatis, quia etiam inter homines habent superiores seipsts, eorum confirmatici victbilis non eth per stipsos, sed per suos superio
res.Sed papa, quia nullum habet superiore quatum ad confirmatione victbilem, quae fit huma, no opere , confirmatur per seipsum , ita ci, suus assensus est sua eofirmatio; nam statim, cu assentit sus electioni de se facts habet oem papalem iurisdictionem. Et quia iurisdictio eonfirmationi innititur.seat papa ex suo libero assensu eos sequitur plenam iurisdictione, ste ex suo libero assensu eonsequitur confirmationem, ut ipse seipsum eonfirmet. 6e suus assensus sit sua eon fit, mado. Vtra pergo electio tam Papaeil aliora Praelato tum inferiora habet suam eonfirmationem visibilem, sed Fm hune moda prelati infestiores eonfirmantur per superiores, Papa vesro, quia superiorem non habet, confirmat per
sdipsum, Ae ipse seipsum eofirmat. Sed sicut tam electio praelatorum inferiorum setiam Papae
habet suam eofirmationem risbilem, se utram electio habet suam eonfirmationem inuis bile. Nam quantu cun p pr lati inferiores confirmetur per superiorem . nis Deus assentiret illi colirmationi, sic eonfirmatus non deberet dici esse Prςlatus,nee habere auctoritatem, cum non stptas nee auctoritas. nisi a Deo, ut innuit A posstolus ad Romanos. Sie etiam, nisi Deus assenti 3ret electioni papali, non deberet Papa dici pa pa, nee deberet dici. quod haberet auctoritate papalem. Supponerem debemus eum Augusstino, quod quae hie inserius filii, fi fiant eo modo, quo fieri debent, a Deo fiunt i 5e Deuc illis assentit vel agendo, vel permittendo. Nam terstio de Trinitate ait, Nihil vis biliter de sensibilis cap. . ter hie inferius agitur,s, non de interiori . inuis sibili, at intelligibili aula summi Imperatoris
Dei)aut iubeatur,aut permittat sim ineffabile iustitiam praemioru atm rinarum. Et quia,ut Rpius diximus, Deus ne administrat res, ut eas proprios cursus agere sinat, si inferiores Praelati rite eligantur.5: non per seipsos sed per eora superiores rite eonfirment. Deus assentit illi eo firmationi: 5c si sim ς, superiores ordinant, rite cedant, Deus assentit eorum cessioni. Vtrun
enim in inserioribus prςlatis tam acreptio iurisdictionis squod fit per debitam eonfirmatione u depontio iurisdictionis quod fieri potest perritam cessionem l fit assensu humano,idest allicisu sensibili: di: assensu diuino idest assensu intelligibili, accipiendo assensum large non sola pro eo qd quis facit, sed etiam pro eo st quis non impedit quod impedire possiti Deus. nan omnibus talibus assentit, non quia fiunt diuino instinctu Ae diuina operatione. sed quia fiunt diuina i missione, cum ea non impediat, quq impedire posset. Quod ergo dictum est de inferioribus Ptς
latis,ut clare patere potest,ueritate habet in summo Pontifice .Si ergo summus Pontifex rite eligatur, Ne ipse suq electioni assentiat, eum ipse superiorem non habeat quantu adeonfimatione
visibilem,quq fit opere humano, ipse proprio assensu se proprio opere se eofirma tr quia suus
assensus est sua eofirmatior Ac quia hoe requirit cursus rerum, quod Papa, a inter homines no habet superiorem, proprio assensu ti: proprio opere cOfirmes. Deus, qui administrat res iuxta earum cursum, tali negotio assentit: β: sua opes ratione vel sua permissione assentie do ei quod factum est,dicit eonfirmare illud. Sed si Papa seipsum confirmat, nee habet alique superiorem quantum ad lige vis bilia, seut suus assensus est sua eonfirmatio, ste suus dissensus est sua renuneiatio: sleut ergo rite di debite datur tibi iurisdiactio 5e eonfirmatur assentiendo, ne rite Nedebite desinit in eo esse iurisdictio di deponit seisim
renuitando. Sicut. n. cursus rerum exigit, quod
inferiores PK lati qui habent superiores,confirment eo modo, sim quod superiores. se specialiter sim quod Rom. Pontifex ordinauit:&sces
53쪽
DE REN dunt eo modo. quo Rom Pontifex ordinat, rite cedunt D desinit in eis esse iurisdictio. Sie curerum cursus exigit quod Rom. Pont. superiorem non habeat, si eut suo aisensu seipsum eonfirmat di in eo incipit ei se potestas papalis, si e sua renuntiatione seipsum deponit x in eo des sinit est e praefata pias . Et quia .ut diximus, Deus adminil rat res sim quod exigit cursus reru. Papa, qui inter homines nullum superiorem has . bet, scut suo assensu te confirmat, ne sua renun tiatione se deponit.Deus ergo,qui in sua gene tali administratione hunc cursum seruat, viril taeendus ell alsentire, tam assumptioni oneris, si etiam depositioni: ita quod ad inferiores Praelatos, bc ad Papam quantum ad confirmatione, ela quantu ad cessionem concurrit opus humas num 5e diuinu,5e alsensus humanus 6: diuinus. vi eli per habita manifestum. Cum ergo arguitur, quod nulla dignitas ecclesiastita post legitia mam confirmationem tolli mi nisi per eius susperiore patet quod dignitates ecclesiasticae, quε inter homine liabent superiore, per superiore eonfirmantur. N: n eo modo fiat cesso in eis,fim quod superiores ordinant di specialiter Fin q, ordinat R om. Pont. valet di tenet huiusmodieessio. Papa vero, qm superiorem non habet, scut assentiendo potest seipsum confirmare, ita renuntiando potest seipsum cedere. Si vero dieatur, quod confirmatur a Deo, Ae requirit ibi diuinus at sensus. Re Jdebitrius.' N: inferiores praelati confirmantur a Deo, Ne requirit ibi diuinus assensus quia illucunt Praelati inferioreseofirmant per superiores, nisi Deus illi eofirmationi aisset iret effective vel semissiue, no esset ille vere praelatus, quia esset sua potestas cte sua aua
. ctoritas non a Deo: cum in Pm apostolum , nosti potestis nisi a Deoi sed si praelatus inferior assumatur vel cedat sim qudd requirit ordo Ae eursus rerum dicimus Deum assentire tam alla maptioni a cessioni. Sic eum ordo Ne eursus rerum exigat, qu6d Papa, qui non habet superiorem hominem, no alio opere humano , sed per suuassensum confirmetur, & per suam renuntiationem eedat: Deus, qui Fm cursus rerum res adaministrat acceptabit virum, vel assentiet utrimiam assumptioni oneris st etiam cessioni.
cap.xUII. Ubi Zeclaratur Quomodo Chri b sacerdotium non habuit mitium neq; nem dei sicudum ordinem Melchisedec Christusscidacer
Q P Voniam duae ultimae aduersario
rum rones. undecima videlicet&. duodecima sun dant se sup peranitate saeerdotii C liristi,arguenstes.Oudd quia Christi sacerdotium est aeternum, ideo Papa renuntiare no potest. Cum rationes praefatae vadant extra mens
tem Apostoli, fle eum non ton eludanti nee at guant, ut in sequetibus capitulis apparebit adeo nune volumus deelarare , Quomodo Christi
sacerdotium . G qudd fuit figuratum in Melachisedec, dicitur esse aeternum. Ad cuius euidestiam sciendum, quod aeternitatem vel perpetuistatem sacerdotii Christi multis modis ci mulatis viis declarare pol sumus , quae omnia tan Lit Apostolus ad Hebraeos seribens. In praesenti in cap. hoc volumus deelarare. Quo Chrilius
fuit lacerdos in sternum Fri ordinem Melchisedee. Propter qudd scienda , qu6d Apostolus in epistola ad Heb. volens praeferre sacerdostium Christi sacerdotio leuitico, dieit Chri lii sacerdotium esse aeternum: quod probat per id η qucid habet in Psalmo, lurauit dominus id et hineon culti veritate firmauit Ne n6 p nitebit eu)idest non immutabit quod iurauit stui idest xps es sacerdos in qternum fini ordinem Melehi, sedee in ipse. n. Melchisedec.qui fuit sacerdos Dei
altissimi ut di in lib Genesis, Fm qu3d ait Aposstolus ad Hebrgos, erat Me patre , sine matre,
sine genealogia, neminitiu dierum nem finem vitae lins. Ideo, ut dr,alsimilatus est filio dei qui manet sacerdos in qternum. Dicit autem Melehisedee fuisse sine patre de sine matre, no P n5 habuerit patrem neq; matre, sed quia saera Seriptura mentionem de hoe non facit . Hoe etiam
modo non habuit initium dieru nem finem, qascriptura lacra se facit mentionem de Melchise si dee. quod nullam mentionem facit de pre eius,
nee de matre. nee de initio diem eius, nee de fisne, ut per ipsum squi erat sacerdos dei altissimi, N: non scribitur habuisse initium nem finemὶ fisguraretur sacerdotiu Christi, quod est qd perapetuum. Hane aut perpetuitatem sine initio Λesne fine possumus sibi attribuere sacerdotio Chtisti m parte remedii. stue ex parte personas tum,quibus fuit Christi sacerdotium in remeadium. Na nullus nec ante aduentu Christi, nee post eius aduentu potuit, nee poterit spirituale Hierosolymam eonsequi fine fide Mediatoris. Unde Augustinus . t 8. de Ciuitate dei ait. Nemini eo neessum eli s supple pertinere ad spirituaslem Hierosolymam misi cui diuinitus reuelatus
D est unus mediator Dei Se hominu homo Christus Iesus. Et idem ibidem subdit Vna eadet iret; fides antiquom 5e nostra. Quia se ut illi eredebant Christum veturum,sta nos e sedimus ipm venisse: sue. n.in statu gentilitatis, stue in quoacunm statu. semper fuit salus per fidem Mediatoris. Non habebant primo ips Gentiles, qbus
reuelatus est Mediator noster inee habuerunt Iudςi.quibus promissus est Messias, ita claram intelligentiam de nostro Mediatore, scut nos habemusr eum non fit aliud nomen sub eclo,
sub quo oporteat nos saluos fieri. nisi Christus, ut dixit Petrus in Actibus. Et quiesio saluati suta principio mundi usq; nune, Ne quicunm saluabuntur usi in finem,oportet qu6d in fide ME, dialon
Melebi se te eur fine patreer matre vici
54쪽
diato fit siluenmr. Vere istud saeerdotium Gi A sibili sm qudd madauerit Mo se , quia tempos
rone huius temedii videlicet, quia fides de hoe re illo nondum natus erat Moyses, nee adhue
sacerdote . id est, de Christo Mediatore semper fuit in remedium, cla semper erit,dr esse in aetersnum.&non habuisse initium nem finem. Sed dices ipse mundus habuit initium .de habebit fine, Quomodo ergo sacerdotium Christi m ne rea medii dicit non habere initium nem finem t Dicemus ergo qudd homines precatores habuerunt initium re hebunt finem quia incepit mundus Ne finietur. Pro tanto tamen pol dici tale remedium non habuisse initium nem finem, quias ante suissent homines peceatores, se ante in acepisset mundus A inceperit ante fuisset hinoi remedium :&n adhue ante fuissent peccatores fuerat data lexi fuit ergo unctus oleo inuistbili.
e oleo lsi te stue exultationis ne ut legitur fuisse unctus Christus. artum, quia ipse Melchisedee non obtulit animalia. sed obtulit panem 5e vinum, ut habet in lib. Gen. in qua oblatios Gen. ne, ut glosa tangit, Christi sacerdotra figurauit Quintum, quia Melchisedee habuit patrem fiematrem . Ac suit sine patre 6e fine matre. Habuit quidem patrem se matrem Fin rei veritatem, sed fuit stne patre& stne matre sim comemoratione saerae Scripturae, quia sacra seriptura nee de genealogia eius. nee de patre, nec de matre facit aliqua mentionem vi auod diximus non eam a
adhue ante fuisset tale remedium. Propter ql v liter factu est, sed ut ex hoe Dei filius figuraret, videt tale remedium non habuisse initium for quia habet se patre et matre, fle est sine patre de maliter , quia ab aeterno fuit prεdestinatum tale remedium: sed habuit initium materialiter, putpersonae illae . quibus eompetit tale remedium, non fuerunt ab aeterno, sed ineeperunt esse in tempore. Et quod dictum est de initio, veru est Ae de fine. Nam si sinietur tale remedium. hoe est, quia finietur Mundus Ne finietur statuς vitae prς lentis: sed st semper duraret Mundus, sema
duraret tale remedium,ut ex hoe dieatur esse nane initio Ae fine fine. Vel possumus dicere, e tale remedium est aeternum, Ac quia nuna hebit finem, quia personae quq saluantur per tale remedium, habebunt vitam sternam, Ne nunqua
finietur eorum vita iuxta illud Psal. Beati, qui habitant in domo tua Domine in laeula laeua Iorum laudabunt te. Quia nunqua finiet beatitudo illorum. Quatum ergo ad hoc remedia . Christi sacerdotium fuit sine initio .cte est fine fine. Sine initio quidem, quia ex quo fuerunt homines peccatores,nuna fuit opus, qu6d fides Mediatoris non esset in remedissis ne fine vero, quiaiquadiu peccatores durabunt, nuncl erit tespus, qudd sacerdotium e hristi.& oblatio e hiisti
non fit nobis remedium. Aduertendu tame, cyomnia ista sunt secundu ordinem Melchisedeerpter quin m Tangit. n. glose quin min sacero potio Melchisedee, quae Christo conueniunt. Primum quidem est, quM Melehisedee fuit sine matre. Habet patrem sim Deitatem, a qua ngenerationem sternam accepit natura diuinatcte habet matrem Fes humanitatem,ex qua accepit naturam humanam i se est sine patre fim νnomo, quia nullus homo fuit pater suus: N: est sine matre Fm qu6d Deus. Propter qudd patet. qualiter Christus est sacerdos in aeternum sine. initio cte fine. sue fim ordine Melehisede e idest eo ordine 5: eo modo, quo suit figuratus in Melehisedee, in quo suerunt quin mi quae, ut patuit, piat Christi sacerdotio congrue adaptari.
CF. XVIII. In quo Gygnantur tres ali, modi qua
modo Christi sacerdotium dicitur se perpes
Uoniam Christi sacersdotium, quantu ad prisens spectat, septem modis potest dici aeternu, ut ex verbis Apostoli colligere possumus, io
declarare volumus, nde isti septem modi sua
mi possunt, quia, eu de uno illorum modorum tractatum sit in ea pitulo praecedenti de tribus aliis modis intendimus
Rex se Meerdos; rex quide Salem, fle sacerdos P tractare in eapitulo prs senti: 5: de reliquis trimi altissimiisse fle Christus rex Ac saeerdos erat. Meundum vero quia Melehisedec suit functus sacerdotio ante cireucisione, ut ex hoe ostendatur ut glosa ait quod Iudaei a gentibus, no Getes a Iudsis sacerdotium acceperunti In quo fisgurat sacerdotium Christi, quia non est res pafiguram nee a figura , sed magis figura propterrem, Ae a re originem sumit: 5e omnia in figura contingebant illis, saeerdotiumssi leuitieum fuit propter sacerdotium Christi non autem econuerso: Ae sacerdotium C hristi magis suit eausa sacerdotii leuitici, ueconuerso. Tertium quidequia Melchisedec eum fuerit functus sacerdostio ante cireucillonem, non fuit unctus oleo vibus modis in eapitulo sequenti. Ad uertendum ergo, quω ςternitas est quaedam res extra terminos, hoe. n. sternum est quod est quas extra
terminos: Ergo quia aeternitas est res extra terminos, oportet qucid sit quid totalei se quid eo
tinens alia, se a nullo contineatur, quia si eo nuneatur ab aliquo non esset extra terminos, quia esset intra terminos continentis. Rursus oportet, quod qternitas fit res eadem Ac simplex, quia si esset eomposita clon esset extra terminos, quia esset intra terminos eomponentium. Intelligemus iram, qudd e ternitas sit quaedam res totalis Ae simplex, siue totalis Δ: eadem: propter qan volumus: probare lacerdotium Christi esse
55쪽
aeternum, vel hoe esset ratione totalitatis , quae Aeompetit huic sacerdotio, vel rone rei, quae e5sderanda est in hoe se eerdotio vel rone idemsptitatis, quae reperiri habet in dicto secerdotio. Primo modo indelicet rone totalitatis tractabatur de aeternitate sacerdotii Christi in eap. praecedenti,ubi ofisum est. 9, quia lacerdotia christi est remediu totale ideo est aeternit. Nam hinoi sacerdotium, remediu est sufficies & totale quatum ad omnia peccata, quatum ad oes persos naso quantu ad omnia teporatam praeteritan futura. Quia ergo limoi sacerdotium fuit sufficiens quatum ad omnia peccata quae fuerat, quantum ad omnes personas quae praeterier fit, de quantum ad omnia tempora quo praecesses xum, ideo dicitur hoc sacerdotiu fuit se sine ini, ntio , quia nunquam luerunt aliqua peccata, nunqua ni fuerunt aliquq persone, nec aliqua tempora , quod hoc sacerdotium non esset sufficiens remedium ex paris ante. Et fi dicat, D non omnes personae sunt saluatae per tale remedium. Dicemus,quod hoc non fuit ex insutificientia istius sacerdotii, sed ex malarum personarum. Sie etia tale sacerdotium est sine fine. quia nunti erunt aliqua peccata, nec aliquae sessonae, nee aliqua tepora, qudd non sit hoe se,cerdotium in remediu ex parte post Ergo rarione totalitatis probabatur qternitas huius sacera dotii in eap. praecedenti, quod fiebat uno mos do. Sed rone relique consideranda eli in tali sacerdotio, probabit eius aeternitas in eap. prςsen cli qa fiet tribus modis. atione vero ideptitatis. probabitur qternitas dicti sacerdotii in cap. sesquenti, quod erit etiam tribus modis. Propteν
quod septem sunt modi, quibus probatur sternitas sacerdotii Christi. Vel possumus aliter loqui de sternitate.& leuius dicemus, quod Dio.
nysus decimo cap. de Diuinis nominibus,assis gnat proprietates ciernitatis esse antiqua, Ac inauariabilei per esse antiquu intelligit non habere initium δε esse semper: per esse invariabile intelligit esse fine laceessione. Proprietates ita aeternitatis sunt sempiternitas 5e in successibili. tas: te pus .n .qd successiva est, bc una pars succesdit alteri .sed in qternitate nulla est laee Ro .sedes ibi insueeessibilitas, quia nihil est in ea,quod DReeedat alteri. Praeeedens ergo capitulum ars
puebat pernitatem lacerdotii Christi ex parteiempiternitatis, quia fuit semper fine initio de stane fine. Hoc aute capitulum arguit aeternitate
illius laeerdotii ex parte rei, quae constderanda est in hoc sacerdotio.quod, ut dicimus,lit tribus modis. Sequens autem eapitulu probabit hmoi aeternitatem ex parte insuecessibilitatis, quod et tripliciter fiet: probabitur. naripliciter. φm saaeerdotio Christi est insuetebilitas, qa nee aliud sacerdotium suecedit illi sacerdotio, nee alius sacerdos illi sacerdoti.nee alia oblatio succedit illi oblationi. Ideo,ut dicebae,septe sunt modi,
NOtandum ergo,quod, quan et spectat ad hoe capitulum, in sacerdotio christi, siue in oblatione eius triplicem rem eon aderare possumus, videlicet, rem offerentem rem oblatam, rem quq erat oblationis effectus: omnibus aute his mos
dis probabimus christi sacerdotiu esse aetern1 Propter primit, sciendum, qu6d ehristi laeeis dotium dicitur ella aeternit in eonsderamus sis cerdotem qui obtulit. Nam in sacerdotio Levitico homines mortales aecipiebant Decimas, de homines mortales Ae infimi fiebant iacerdotes, ideo ad Hebrsos loquens Apostolus de sacera
dotio Leuitico ait, Homines morietes decimas accipiunt: ἰου post multa in eodem eapitulo, ait, Lex. n constituit sacerdotes infirmitatem hiates. Arguatur ergo ne. In sacerdotio leuineo homines mortales de infirmitate habentes accipiebat Decimas, fic erant sacerdotes offerebant oblationes, ergo ex parte offerentium illud sacerdotium non erat perpetuum, nee aeternu sed in sacerdotio Chri iti ipse Christus.qui est immortalis, qui eth ciernus, qui est verus Dei filius obtulit oblationem Deo patri, ergo ex parte olferetis, eliristi sacerdotium est sternum,quia persosna illa erat sterna. quq offerebat. Sed dices none Christus suit homo mortalis, re pro nobis
passus, mortuus. Ne sepultus R. ridebimus,φlas cerdotes leuitici erant simpliciter mortales, sed Christus erat mortalis, di immortalis: erat. n.
suppositum de una persona, quae erat homo β: Deus; ergoppter unitatem suppostri Ne per ang. erat in C fatidio .Fm Damascenum δε Fm sanctos,cd municatio idio matu. i. eo municatio nos
minii vel denominationu.quia nomina seu dea nominationes,qus illi homini inerant, poterat vere dici de deo, Ic econuersor ut, quia homo
ille patiebatur δε suit mortuus,eum homo ille esset deus se dei filius, vere diei poterat, qudd dei filius pauebaturΔ dei filius suit mortuus; se, qades filius erat immortalis 6e dei filius Gulauit stellas. vere dici poterat,qu6d homo ille erat immortalis, de qu6d ea usauit stellas, sed non in eos homo, sed in eo quod deus, quia ille ho deus
erat: fuit. n.simul in unum diues de pauper, hos mo 5e deus, mortalis Ac immortalis. Sacerdotiuitam christi ex parte sacerdotis offerentis potes rat dici aeternu esse, quia persona illa, quae offerebat, erat persona chrilli, quae erat persona aeterna. de homo ille erat deus, Ac poterat dici ςternus: sed sacerdotes leuitici simpliciter erant mortales de non poterat dici aeterni, cum essent homines puri . Secundo ad prς latam obieetiosnem pol sumus respondere. φ Fm sententia Sapientum, Quando modi m deest, intellectus
accipit nihil deesse. Propter qudd . qn modico tepore est quid tale, ut st modico tae fit qd mortuum, quas semper dicitur esse vivum. Dicunt enim plures Sartim de Petro negante, clx charitas in eo non fuit extincta. sed sopita: certum est tame, qudd negando peccauit mortaliter. de exstincta Heb. I .
56쪽
luit se extincta,sed sopita, quia ita cito fletu euispani deleuit. Ic flens amare ita cito recuperauit charitatem. ut ex hoe posset dici sua e haritas noextincta. Sie etiam dicitur.Christus veturus ius dicaturus vivos de mortuos. quod scilicet illi, qui tune erunt vivi,sta cito morientur de resura
gentivi quasi dicantur semper uiui . Sie 5: in papolito ira modieo tepore Christus iaeuit mora tuus, ut quasi dicatur semper vivus. Possumus6e tertio riidere, quod Christus ut sacerdoti et cum erat mortuus, dicebatur vivus: nam illud dieit mortua quod est inefficax ad agendum: et illud dicit vivum, quod est effieax ad operans dum : eum ergo Christus ta nil laeerdos obtulit 1
seipsum in ervee, ut nos redimeret. 6e nobis apiaret ei testem ianuam, ut possimus elarἡ videre diuinam etfenuasti. que erat nobis occulta 5e velata ante passionem eius, nunquid eo mortuo
erat hςe oblatio inefficax ad hoc aged ut immodum erat mortuus.1c illo die quo fuit mortuus, i. Latro suit in Paradiso .idest vidit diuinam esse acam ibi. n. potest paradisus accipi pro aperta visione Dei. Ergo quantu ad sacerdotiu. 6e quantum ad oblationem qua secit etiam mortuus. p terat diei quos esset vivus, quia erat efficax ad agendum id quod tale saeerdotium requirebat. Sacerdotium ergo suum 5e oblatio sua no filiisne emeaeia . nam efficaciam habuit antequam fieret homo.& antequa moreret, se efficaciam habuit dum erat mortuus. ζ efficaciam habetNe ihabuit pol ii resurrexit a mortuis. Ante. n. piaduentum hoe sacerdotium et haee oblatio effieaciam habuit inquantum quieum saluati sunt ante Chri iti aduentu. salui lacti sunt in fide Mediatoris i fic morientes viderunt diuinam essenatiam non in re, sed in firma spe. Qui ea n .has hentes fidem Mediatoris,'e operantes fim illam fidem mortui sunt firmi erat Ae nullo modo dabitabat, quod post passione ehristi visuri essent
diuinam essentia n. Mortuo in christo,& eo res
surgente. habet hi e oblatio maiorem emeaeia, quia quicum sint fidem thristi. bene moriunt, e st non habent impedimentum particulare, statim vident diuinam essentiam. Istud ergo laseerdotiu semper fuit. Ne erit emeax, ut ex hoe dieatur essesternum vel perpetuum. Aduertenodum tamen,quod, quantu ad eonditionem predictam ut ratione person e offerentis quae erat aeterna, dubitare non possumus lacerdote illuesse aeternum , Δ: hoe modo sacerdotium dicieternum ex parte rei offerentis. Seeundo, christi sacerdotium potest dicteternum ratione rei oblatae,quia eadem res erat offerens Ac oblata.
ide erat sacerdos 5e hostia. Christus. n. seipsum obtulit. Igitur si sacerdotiu Christi ratione rei offerentis potest diei esse aeternum. quia persona offerens vel res offerens erat sterna, cum eadem res esset offerens Ne oblata eonsequens est,
s ratione rei oblatae, ehristi sacerdotium dieae
ernum. Hoe est ergo quod ait Apostolus alebrsos, Aeeedens vel ut habet alia litera ae Fin Aeedentes per semetipsum ad deum . semper vis uens ad interpellandum pro nobis. Ipse ergo Christus, seipsum offerens deo patri, per seipssum erat accedens ad deum patrem, N: nos ipst per ipsum thrillum sumus aecedentes ad deum patrem: N: ex hoe est semper vivenς ad interpellandum. Quod verum est tam rone offerentis quae est perlona aeterna st rone rei oblats,quqelt eadem res eum persona offerentei quia ipse
seipsum obtulit, Λ: ipse per seipsum ae eessit. Est
tamen diligenter notanda,quia quum christus fuit mortuus fim earnem, non dicebatur mors tuus quanta ad sacerdotiu, nee dicebatur mora tuus quantu ad salutem. quia per mortem illam nocietat christus ineffieax ad saluandum nos: immo moriendo, nos saluauit. Ideo quanta ad effieaeiam saluandi 5: quantum ad emeaeiam redimendi de pacifieandi deum patrem , semper dicitur vivensi quia moriens non reddebat inessicax ad hoe agendum,eum moriendo, nos saluauerit. Ne nobis deum patrem recociliauerit. Tertia via allio eidem sumit ex parte rei, quq erat effectas oblationi Ne hae Apostolus appellat ad Hebraeos, virtute insolubilis, dicens. Qui no He,.7a. in legem mandati earnalis factus est, sed ieeundum virtute viis insolubilis. Cansuetudo. n. est loquendi,quod eum quis loquitur de aliqua re. quae virtutem habet intelligit que effectum efficiat.Et quia sacerdotia ehristi habet efficere effectum spiritualem, quia facit in nobis gratiam revirtutes fle alia spuatia bona, quae non pereunt pol hane vitam sed perficiuntur in aeterna vista, ideo dicitur chrim sacerdotium, quantu ad hane rem 5e quantum ad hune effectum, habe, Ea e Noe re virtutem vitς insolubilist quia, ut diximus. gra fra uer rhol. tia be virtutes 5: huiusmodi effectus spirituales, of Gethro
quos Deit in nobis es, risti sacerdotium , 5: eius rema ea i in oblatio non soluuntur eum hae solubili vita, patria : qειν sed perficiuntur in qterna vita ipsa . n. gratia pfi A g. 4s ora teletur in patria, ita φ ipsa virtutes remanent in tu moere 4 anima separata non ad hune usum quem habet ιassicat se ch tia hae vita. sed ad alium viam. Hoe est ergo Ῥ rasseresetitiat Apostolus ait. Minifestum est .st sim similitudi, ima ima sepanem Melchisedee exurgat alius sacerdos si dest rata ut dicebas christas qui factus est sacerdos non Fin legem spe risu et nisi mandati earnalis. sed Fm virtutem vitae in solua hietos si r debilis. Insaeerdotio ita leuitico nee sacerdos uir in Ais
offeres erat persona diuina nee res oblata erat non repet otres sterna, nec effectus illius oblationis erat qd natui patriae.
spirituale vel quid aeternum, sed erat quid ears nate.& quid temporale. Ideo illosa exponens illud verbum. Christus factus est sacerdos fimvirtutem vitς insolubilis, ait distare inter hoe et illud laeet dotium, quia illud sacerdotiu. s. leuiticum erat earnale . hoe videlicet sacerdotid christi spirituale,illud temporale, hoe si rami. Oblationes. n. veteris legis non erant ad sancti fieationem Uditus quantum est ex opere operato,sed
57쪽
erant ad emundatione earnis, ut dicitur adHO Ahrs s. p. 5 non ad emundationem animae, ut
exponit glosa: mundabat. l .a eontactu homunis mortui, ut glosa ibidem ait i nam tangens mortuum immundus erat septem diebus. Lla per oblationes illas mundabatur, ut non reputaret immundus. Erat ergo illa mundatio quantum ad egremonias carnales.
cap. XIX. ubi assignantur rationes tres reliqui
tum uel aeternum. Icebatur in pNeedenti eas pitulo,quod septem modis declarare poterit, Christi plaeerdotium esse aeternum
sunt modi quatuor enarrati. Dicebatur. n. quod aeteranitas erat quaedam res, quae erat quid totale se
quid simplex Δe idem: rone ergo totalitatis aeciapiebatur una probatio, quod christi Deerdotia
erat sternum, de qua agebat in . t I .capitulo ratione aute realitatis sumebantur tres probatiosnes siue tres modi ad ostendedum ehristi saerea dotium essesternum de quibus agebat in praeaeedenti capitulo: rone autem Heptitatis sumentur tres aliae probationes flue tres alii modi, de quibus agetur in hoe rapitulor ita quod in uniuerso, quantum ad prssens spectat. sunt C septem probationes cte septem modi ad ostende dum e hristi saeerdotiu aeternum esse: vel possumus si volumus istos septem modos probandi aeternitatem sacerdotis ehristi adaptare ad ea,
quae diximus de Dionysto. Direbamur quidemst Dionustus decimo rapitulo de Diuinis nominibus assignat proprietates aeternitari. sempiternitatem. s. de iniuccessibilitatem. Ergo probationes de aeternitate vel aeeipiebant ex ipsa re, euieompetit aeternitas: vel aecipiebantur ex sempiaternitate, quae est proprietas qternitatis: vel ex
insueeessibilitate, qus est et sternitatis pprietas. Ex sempiternitate quidem sumebatur una pbastio videlicti qudd cae et dotium e hristi probabatur sterna.quia erat sema fine initio fit line sine: Dex parte autem rei, quae eonnderanda est in taeerdotio ehristi.sumebantur tres rones, una ex parte rei offerentis alia ex parte rei oblatae, Aetertia, quae erat ex parte oblationis effectus Sed in hoe rapitulo sumentur tres ex parte insueseessibilitatis videlicet. , quia in hoe saeerdotio no est laeeessio, sed est ibi insuecessibilitas, ideo
dicitur esse aeternum. Dicemus i steut sumeba, tur tres rones ex parte rei, quς eostderanda est
in saeerdotio christi. ad probandum illud sacerdotium esse aeternum, quς omnia ostendebant procedere sim mentem te intentione Apostosti. Nam primo sacerdotium christi dicetur sternum, quia sacerdotio eius nullum aliud succeadit laeerdotium. Seeddo, quia Ipst laeerdoti nesalus alius sueredit laeerdos. Tertio, quia oblationi eius nulla alia sueeedit oblatio. In sacerdostio. n. christi est unum de idem sacerdo tu, unus Ae idem sacerdos, una 5: eadem oblata. Est . n. diligenter animaduertendu, et, fixe est potissisma differentia inter temporale Ae aeternum flueinter tempus Ne sternitatem, videlicet sueeessibiIitatem quae est in tempore, de insuccessibilitate quae est insternitate: nam te pus est mesura sue cessiva, 6e sternitas est mensura sine successiosne. Quando ergo in mensura pars una succesdit alteri, illa mensura est temporalis; quado vesrd nulla est ibi successio, illa mensura est terna vel sempiterna Propter quod Boethius in suo libro de Trinitate, volens assignare dii ferentia
inter tempus Λ: aeternitatem,ait, Nunc currens facit tempus, nunc permanens facit aeternitate.
Tempus ergo est mensura currens, 5e est mea sura, quς est in fluxu, N: in motu Propter qudaneut in motu una pars motus succedit alteri, sedc an tempore una pars temporis succedit alteri: ideo nox ae dies, quae sunt partes temporis, succedunt adinvicem, nam nox succedit diei, di nocti dieci 5e in ipsa die una pars diei laecedit altori, Ne in ipsa nocte una pars noctis alteri. In tempore ergo nulla est permanenta, sicut contra rio in aeternitate nulla est laeeessio. Sacerdotiuitam leuiticum erat teporale, quia ibi erat omnimoda sueeessio: sed lacerdotium christi est ternum, quia huic nulla ea successio . Nam saeeradotio leuitico lacteisit alius sacerdotiu, qalaeeessit ei sacerdotiu ehristi. R. ursus sacerdoti leuitieo suecedebat alius sacerdos, Ae oblationi alia oblatio, sed in sacerdotio xpi non eli successio,
nec ex me sacerdotii, nec ex Pte sacerdotis, nee ex parte oblatiou. His ergo tribus modis, exple
sacerdotii, de ex pte saeerdotis, re ex pte oblationis piabimus En intentione Apia, christi sacerdotiu aeterna esse. Propter primit, sciendum, P. christi sacerdotium non debet dici inale, tu ipsnon la st ne suecessione: sed debet diei ternum. 5e hoe ex parte ipstus sacerdotii, quia ste ut in ςternitate nulla poteI esse laee o .ste saeerdotio ehristi nullum aliud sacerdotium potest sue cedere. Hoc est ergo,qa ait Apollo ius ad ideo
braeos . . volens, qu6d, quia non erat eonsa natio, idest non erat persectio laeerdotium leuiticum, quod fuit aeceptum sub lege, ideo neeessarium erat. quod post sacerdotium leuiticu exurgeret aliud sacerdotium. videlicet sacerdotiumehristi. quod sacerdotium non fuit sim ordine Aaron, sed sim ordinem Melehisedee. Vnde sacerdotium leuiticum appellat sacerdotium translatum: di legem molateam, sub qua fuit datum tale sacerdotium , appellat legem trantiatam, iuxta illud ab Heb. . Transsato enim sacerdostio, necesse est, ut de legis translatio fiat. Dieas mus ergo. qudd sacerdotes leuitici facti sunt sacerdotes fine iureiurando,quia sacerdotio leuio
58쪽
christ bis factus suit sacerdos cum iureiurando,
quia sacerdotio christi nullum aliud debet sue cedere. Hoe est ergo quod ait Apostolus ad Z Hebr. . Alii quidem idest sacerdotes leuitici, stane iureiurando sacerdotes facti sunti hie autem id est christus in eum iureiurando supple factus et sacerdos 5e hoe per eum,qui dixit ad illum,
os Iuravit dominus di no pq nitebit eu tu es sacerodos in aeternum. Secundo probare possumus, christi sacerdotium ella aeternui non solum ex parte sacerdotii, cui non potest laeeedere aliud sacerdoti una, sed etiam ex parte sacerdotis, eui non poteit succedere alius sacerdos. Elt. n. dilis genter notandum .p aliud est sacerdotin succeadere sacerdotio, bc aliud sacerdotem sacerdoti,
di aliud oblationem sueeedere oblationi. Nam sub eodem sacerdotio leuitico fuerunt suecessioue plures sacerdotes,& sub eodem sacerdote leuitico suecessive' facie fuerunt plures oblaGes: nam tam diu dicitur esse idem sacerdotium qua diu durat idem ritus iidem ordo , N: idem offeredi modus. uadiu ergo Fira legem Movst offerebantur animalia. 6c durabat ille ritus,de ille ordo, cic ille modus offerendi sim quod lex praecipiebat. dicebatur esse idem sacerdotium: sed mutato illo ritu & illo modo, quia modo non offeruntur animalia, sed offert panis ae vinum, idest offertur eorpus Christi lub speeie panis se sano nuis eius sub specie vini, prout figuratum fuit in Meschisedee, qui panem 5e vinum obtulit, dicit
vetus sacerdotium esse transsatum. Ne lex vetus
esse transtata.& dieitur quod illi sacerdotio leuiti eo successit laeerdotium eliris i. Durauit ita sacerdotium leuiticum usq; ad elirillu . Sub eosdem ergo sacerdotio leuit leo fuerunt multi fas
cerdotes quia nullus sacerdos potuit tantum viuere vel tantum durare, quantum durauit sacerdotium leuitieu micte sub eodem saeerdotio leuitico.suerunt successu e multς oblationes, qa id Esacerdos leuiticus quotidie offerebat. Ne faciebat aliam fle aliam oblationem. Probauimus ergo supra, sacerdotium christi et se aeternum ex parte ipsius sacerdotis, quia sacerdoti christo non potest succedere sacerdos alius. Ideo dicit Apoa stolut ad Hebraeos, Alii quide plures facti sunt
lacerdotes, idcirco quod morte prohiberentur permanere. Alii sacerdotes leuitiei erant laeersdotes plures, quia per mortem unus succedebat alii. Mors ergo cogebat. quod non posset semiper permanere idem sacerdos, sed fierent plus res sacerdotes salte sue cessive . Vult ergo Aposstolus, quod in lege veteri erant plures sacerdotes, sed in lege nova no est nist unus 5e idem Δ, eerdos. s. christus. Arguatur ergo sic, Quando eunq; semper manet unus Ac idem sacerdos sua sacerdos ibi non taeeedit sacerdoti illud laeeradosium est aeternum i sed in sacerdotio Christi semper est unus se idem sacerdos, ergo eius saueerdotium est aeternum. Sed dices, Nonne in te A ge noua sunt muIti sacerdotes Ne quotidie mos riuntur sacerdotes.& alii eis suecedunt in sacersdotium. Ac fiunt quotidie noui sacerdotes Diei
pol,ν de hoe in sequentibus rapitulis diffusus
pertractabitur. Nune autem scire suffieiat,qucia scut probamus aeternitate saeerdotii ehristi ex idemptitate saeerdotii, quia nunu in posterum exurget aliud sacerdotium: se etiam pbauimus aeternitatem dicti sacerdotii ex Heptitate de unitate sacerdotismam sicut saeerdotio christi non succedit aliud sacerdotiu, ita nee Deerdoti christo sueeedit alius sacerdos. Et quia mensura suctet sua est ipsi seques est,quo d ehi isti sacerdotium, quia in eo non cadit successio, per se Ne directe non mensuretur tempore. Tertio . possu
mus hoe idem probare ex idemptitate Ae unitate,stue ex insueeessibilitate ipsus oblationis. NFseut sacerdotio ehristi sacerdotium aliud non laeeessit, nee saeerdos alius huic sacerdoti: ne nee oblatio alia suceedet hvie oblationi. Hoeest ergo,quod Apostolus ait ad Hebr. Sacerdo He .γ.Ltes flevitici quotidie idest saepe sepius prius pluis delictis deinde pro populo nostias offerre. Hoe. n.fecit schristus semel se offerendo. In sacerdotio ergo leuit leo ubi quotidie fiebant cibalationes oblatio lactedit oblationi: sed in sacerdotio christi, qui non nis semel seipsum obtus lit, oblatio non sumessit oblationi. Arguat erago fle, Vbietit non est sueeessio, illud nomensuratur mensura success ua, 6c per consequens c non mensuratur tempore, nee est temporale:
sed in sacerdotio christi non est successio , quia eius sacerdotio no potest Meredere aliud saeerdotia. nee sacerdoti alius saeerdos, nee eias ob/lationi alia oblatio: ergo ipstus sacerdotium noest quid teporale est ergo Ppetuum vel glerna. Cap. xx. ubi declaratur, qu d duae ultimae ratiosnta aduersariorum non uadunt sicuntum men
tem Apoylob , O conclusiones nihil arguunt,
nec eoncludunt.. Olumus autem in hoe
eapitulo declarare, quoi modo ultim duς ratiol nes aduersariorum fiani dantes se super aeternisi late sacerdotii christi de qua loquit Apo Iust ad Hebi os,no vadunt Heb. γε secundum mentem . de intentionem Apolioli, N: eontra nos nihil araguunt , nec concludunt. Verum quia ad hoe
ostendendum sunt quaedam alia declaranda, ideo in hoc eapitulo quatuor faciemus. Nam primo Ostendemus. qucia secundu intentione Apostoli aeternitas sacerdotii ehristi directe te spicit personam christi. Secundo debemus deselarare quod si illa quae dicuntur de aeternitate
59쪽
DE RENvNTIATIONE sacerdotii christi volumus adaptare ad homisnes in ortale; .dicemus clx per se loquendo non
differt in hoe Papa a quo eunt Episcopo , nee differt quieum episeopus a quolibet smplici laseerdote. Tertio Ostedem ut quod si verba Apostoli de aeternitate sacerdotii christi adaptamus ad alios sacerdotes, non erit ibi cessio .ne aedesso, nec successo, nec renuntiatio, nec per mortem, nec quota alio modo. Quarto&vltimo
declarabimus quod aduersarii nostri in prefatis
ronibus non vadunt iuxta mentem Apostoli,& contra nos nihil arguunt, nec concludunt.
Sciendum ergo, quod probabatur quidem suspra. sacerdotium christi ella aeternum, uno modo ex sua sempiternitate quae fuit sine initio, Aesne tinei vel ex sua totalitate, quia fuit remediii omnibus personis,cte contra omnia peccata.
Pol ea probabatur hoe idem ex ipsa re, que cos deranda erat in tali sacerdotio;& hoe triplieiter, videlicet,ex re offerente. Ne ex re oblata. re ex re, quae erat oblationis effectu g. Postea pbabatur hoe idem ex insuccessibilitate, sue ex idelitate ipstus sacerdotii;& hoe tripliciter. Primo ex parte ipsius saeerdotii, quia nullum sacerdostium successit, nec suceedere potest ehristi sacerdotio Seeando ex parte ipsus sacerdotis, quia nullus successit laeerdos nee succedere pol christi sacerdotio, a sit Deus di homo,scut est chriss M. Tertio ex parte oblationis, quia nulla oblatio succelsit, nee succedere potest oblationi ehristic ita quod in Deerdotio chris i semper est idesaeerdotium. idem sacerdos, di eadem oblatio. Si ergo aeternitatem sacerdotii ehristi volumus referre ad eius sempiternitatem. quia fuit sine initio.& sne fine, vel ad eius totalitatem, quia fuit remedium omnibus personis.& contra omnia peccata de qua ςternitate agebatur in decimo septimo capitulo, dicendum, quod per hoe deo clarabitur primum, quod diximus declaranda in hoc eapitulo, videlicet, a, hoe directet no res spieit nist personam christi. Sed st aeternitatem huius sacerdotii volumus referre ad multiplicerem, quae eonsiderari potest in sacerdotio ehristi,& st talia volumus adaptare ad sacerdotes, qsunt puri homines, declarabitur secundu . quod dicebatur declarandum in hoe eapitulo, videlicet, qu6d per se loquendo no differt in hoe Papa a quocunq; Episcopo, nec quicunm Episcopus a simpliei sacerdote. Sed tertio. st eternitatem sacerdotii christi volumus referre ad eius idelitarem, vel ad eius insuccessibilitatem . quia semper fuit,& est in sacerdotio Chrissi id et itas, quia semper fuit.& est idem sacerdotium, idem sacerdos. & eadem oblatio ι & semper fuit, et elii, in successibilitas, qui nun et sacerdotio Christi succedit, nee succedere potest aliud sacerdostium, nec sacerdoti alius sacerdos, net oblatios ni alia oblatio. Ideo si hoc volumus adaptare ad homines puros. & ad mortales sacerdotes, declarabitur tertium, quod dicebatur declarandum in hoe eapitulo, videlicet in tali laterdotio no est proprie celso, nee accesso,nec renuotiatio. nee successio. nee per morte, nec quocu
alio modo. Ex quibus omnibus declarabit quartum quod dicebatur declarandui videlicet i aduersarii nostri in duabus rationibus suis ultimis,
quae soluendae rellabant, non vadunt sim mentem Apostoli, nec contra nos arguunt, Iiecesi
cludunt. Propter primum, sciendum φ.vt scpe saepius tactum est, lacerdotium e litisti probat esse qternum primo ex sempiternitate eius quia est fine initio. & sine fine, vel probatur hoc ex totalitate, quae fuit in sacerdotio, quia fuit totas
te remedium omnibus personis,&eontra o mania vitia. Ex hoe autem deelatatur primu videlicet, P verba Apostoli de aeternitate sacerdotii Chrilti,directe respiciunt personam Christi. Nam n aetetnitas huius saeerdotii sumatur vel eκ sempiternitate, quia respicit omnia tempora.& est sine initio, & stne fine: vel sumat eius aeternitas ex quadam totalitate, quia fuit, & est sufflaeiens remedia omnibus personis,& eontra omnia vitia,eonstat φ haec puro homini competetere non pollant. Nam nullus purus homo poteli sufficienter satisfacere pro seipso . quia sim sententiam evagelii eum omnia benefecerimus debemus dicere. Serui inutiles sumus, quod desbuimus facere fecimus. Si ergo nullus purus
homo potest sufficienter satisfacere pro seipso. quomodo potest tantum supererogare φ satis.
faciat pro omni tempore,pro omnibus persos nis, & pro omnibus peeeatist Ideo ne accepta aeternitas sacerdotii directe respicit solam perssonam Christi. Propter feeunda, sciendum Pn ςternitatem Deerdoni christi volumus accipere alio modo, videlicet respectu rei quae eonfiaderanda est in tali laeerdotio, & hoe tripliciter, videlicet respectu rei offerentis rei oblat et rei quae erat oblatiois effectus, di volumus illa adaptare ad holas puros, vel ad saeerdotes mors tales, ex hoe ut dicebatur declaratur secundu, videlicet φ Apostoli verba non magis veri ficastur de Papa il de quoeno simplici posissee. nee des inplici pontifice magis si de sinpliei sacerdote. Nam n eonfiderantur verba'Apotali noloquitur ibi de iurisdictione, sed de oblatione; loquitur. n. ibi de corpore christi vero , quod christus in eruce obtulit Deo patri. Si amem loquit ibi de carpore ehristi mystico stlie de ipsts fidelibus, hoe non est rone iurisdictionis sed tati ne oblationis, inquantu illa oblatio habet spiritualem effectum in omnes fideles.st volunt ad hune effectum debite se habere. Unde Μ Apostolus solum de oblatione loquitur, dicens ad Hebraeos . . Alii sacerdotes pro se, ' pro pospulo offerebant hostias, sed ehrimis hoc fecit semel se offerendo. Et ad Hebr. 8 dicitur, O munis enim pontifex ad offeredum munera, di hostias eonstituitur. Ergo solum de oblatione, &de corpore christi vero, quod fuit oblatu Deo
60쪽
P A P AE. patri. Se quotidie offert in altari loquitur Aposstolus. Ni aute loquitur de corpore elirilli mystico, hoc eli ratione illius oblationis: na N: ide Apostolus ad Hebr. 8. vult' necesse est hunc, Heli sacerdotem vel pontificem habere aliquid quod offerat : ubi vult i christus oblatione has hvit, quia obtulit semetipsum. Arguatur ergo se, Quantum est ad conficiendum corpus claristi verum . de ad offerendum corpus Christi verum, quod facit quotidie sacerdos super al/rare , non est plus ponti sex quam simplex se cerdos, nee est plus Papa per se loquendo, quam quicunt pontifex, vel quie uno sacerodos quia post consertum corpuς Christi ve . rum . quod facit quilibet sacerdos . nulla est alia spotentia respectu eiusdem corporis christi vetri: ergo stmplices sacerdates in hoc sunt ς quaales pontificibus. e quicu ia pontifices in hoc sutaequalec Paper 5c hoc est secundu quod dicebatur declaransum. Aduertendu in q, pGt es e maior solenitas in missa unius sacerdotis, qua m in mi in alterius: sed quantum ad consectione corporis Christi veri, quod offertur in altari. 5enit oblatum in cruce, aequa est potentia per se loquendo omnium sacerdotum. Propter terarium autem, sciendu i, si aeternitatem sacerdotii
Christi volumus referre ad idelitatem, quia ibi est idem Leerdos, idem sacerdotium, Ac eadem oblatio: vel quod idem est, si volumus referre choe ad insiiccessibilitatem, quia ut diximus, nee sacerdotiu pbtest ibi succedere sacerdotio, nee sacerdos sacerdoti, nec oblatio oblationi: β: ut dicebatur, si volumus hoc adaptare ad homianes puros, se ad sacerdotes mortales, declarabitur ternum videlicet quod in talibus nec cedimus,nec accedimus Mee renuntiamus, nee alii
succedunt nobis. Sed dices. Quid ergo facimus,
di quid alii liciunt Respondebimus,l Chrissium induimus, N: alii xpm induunt, nam in omni hoe sacerdotio, sacerdos non succedit sacerdotii Ae oblatio no succedit oblationi, nee sacerdotium succedit sacerdotio. Sacerdos in in consecratione corporis Christi dr no succedere saacerdoti, quia nullus sacerdos loquit in propria
persona cum consscit corpus xpi: dicit. n. sacerdos cum hoc facit, Hoc est. n. corpus mea. CO Dstat autem quod illud no est corpus sacerdotis, sed est eorpus Christi: ergo non loquitur lascerdos in propria persona, sed loquitur in perasona Christi. Ergo sacerdos conficiendo non
dicitur cedere Christo, nee accedere, ut ipsi de accessu loquuntur, sicut drvnus Em accedere alii epo, qa, alio epo vi iacte assumitur ad curam rectens eius: nee dr hie sacerdos renuntiare.vel
succedere xsio sed magis dr induere Christum inquantia loques in persona Ui,coficit corpus xpi. No hic ergo de successione loquimur, putunus Papa succedit alii nihil. n. tale hic conspicimus. Ex his aute omnibus pol declarari quartu, videlicet 2 aduersarii nia in suis ultimis ratio
nibus non vado. t secundum mentem Apostoli, Ne eontra nos nihil arguunt, nec concludunt. Non. n.Vadunt, ut patuit. Fira mentem Aposstoli, quia omnia prςfata de sternitate sacerdostii elit illi referenda sunt ad oblatione ipsam aduersarii in nostri non in tedunt arguere de ipsa oblatione, nee de ipsa tosectione corporis xpiveri, sed in t edunt arguere de auetoritate papali Jc de plenitudine iurisdictionis. Isi extra metatem Apostoli vadiat,& esitra nos nihil arguut, nec concludunt, quia illae duae ultimς rationes nihil omnino concludunt: vel si coneludunti illoc faciut de ipsa ediseratiae , de oblatione corporis christi veri de qua hie non agicae in qua per se loque do sinplices sacerdotes sunt qqua ales Papae. Sunt. n. simplices sacerdotes in hoc squales Papς. quia ita piit coficere eorpus christi verum .scut A: Papa: non aute sunt aequales iP pq, nee squales episcopis, st possint ordinat 're alios in sacerdotes sicut Papa pdi, de scut possunt episcopi. Simplices itam sacerdotes quanta ad posse conficere sunt aequales Papae i sed ad dandam conficiendi potentiam,quod fit. cu alii ordinantur in sacerdotes, sunt icha Papam, ae
insta quoscuno Episcopos . CV . x X l . Declarans quomodosubsucrentis
Christi omnes sacerdotes possunt dici unus is idem sacerdos.
Uamuli ex praecedentibus fit sufficienter ostelam, quod aduersarios rum duς vltims rones
Apostoli.& contra nos nihil arguunt, nec cone ludunt, bonum est inrones illas magis pertractare,'c eas clarius solueret sed anteii hoe fiat, ostendere volumus, quo sub sacerdotio christi omnes sacerdotes dicuntur esse unus sacerdos,
quia in hoc multum declarabit mens Apostoli. qui volens dare differetiam inter sacerdotium leuiticum se sacerdotium Christi, ait ad Hebr. H b. γ . quod in sacerdotio leuitico plures facti sunt sacerdotes. Quare fi differt sacerdotium christia sacerdotio leuit leo, quia ibi plures facti sunt sacerdotes, oportet i in sacerdotio chi illi non stnia unus sacerdos. Itam declarare unitatem saaeerdotis in sacerdotio christi facit ad clarius inatelligere mentem Apostoli. 5: etiam facit ad clarius dissoluere duas ultimas rones. Propter quinendum,m st sub sacerdotio ehristi unitatem ipsus sacerdotis volumus referre ad solam personam christi, clarum est quod es, quia non est nis unus christus, nee unqua fuit, nee una erit nist unus christus non enim ips christo unquaaccessit alius christus , nec unqua renuntiauit,