장음표시 사용
391쪽
mira et cum certum sit alestivum se ari poste ab In monte: quod etiam Sophoclis Scholia. stes, quem in contrariam partem laudavit, testii-tur, Ajace v. 6OI. In ν Τμου , ais via I De. . Nolo dissicultates nectere, & sensum ex se perspicuum, & manifestum explicando obscu
M. H Fσ' εις via, linia truriatam J Textum heic emendatione sua corrupit Auratus; nam etsi fortasse tolerari possit , multo tamen elegantius est η-: qui enim vivi absorben. tur, aut in terram defodiuntur, dici solent vivi ad inisos descendere. Unde apud Sophoclis Antig. v. 8as. Antigone in terram deficitenda de se ait,
Ibidem v. 836. Chorus ad ipsam ait,
Et ipsa iterum de se, V. I 3 7.
Eadem loquendi formula in Sacris Literis Oecurrit, Num. cap. xv I. ubi Moses Dei judicium in Core, ejusque socios denuntiat, V. Io.
8. Μουνι-J Non advertisse videntur priores Interpretes Ionicam esse hanc vocem, dg pro ΜονIo poni; unde factum, ut Munisum Latine appellent. Eustathius, Μόνι γ Iaπικώς- υ
y16. J Bebryces Asiae populi erant,
quos Strabo narrat , Thracibus oriundos esse, incoluerunt eam regionem, quae postea Mygdonia, deinde Bithynia dicti est, ut refert Strabo lib. VII. & xII. Si tum eorum exponit nobis Dionysius Perim. U. 8OD
Item vetus Apollonii Scholiastes, Argon. lib. II.
ωγκω Bi vita ν. Etiam di omnta fere istius regionis partes videntur a Bebrycibus nomen sumsiLse, quod tamen postea exolevit. Idem Scholiastes loco citato addit, T. A γένου αυς ωμι ι δελ ω γνο ἰως σπλέμους, -- M P ν ιγνῶν. Α Phrygibus abolitum resert Strabo lib. x II. Et Plinius narrat ex Eratosthene, ex Asia interiisse S mmum, Laelegum,. se cum gentes, cum aliis quibusdam, Nat. Hist. lib. v. cap. xxx. Quae causa est, quod apud solutae orationis Scriptores rara eorum naentio sit, apud Poetas vero frequentior ; nam clarus est in fabulis rex Bebrycum Amycus, quem narrant cum Polluce caestibus decertasse. Vide Apollonium loco citato, Theocritum Idyll. xx I I. Viisil. AEneid. v. valer. Flaccum Argon. I v. aliosque. 118. λλων ο κ οι J i. e. fortitudine incomparabiles, & supra communem hominum sortem elevati. E contra hominem, sui nihil habet eximium, quo se a caeteris distinguat, Latini dicunt mmm e multis. Plinius junior lib. I.
Epish III. Si te possident, faelis beaturique es :
sin minus , unus ex mulas. Et Graeci etiam cum ostendere volunt aliquem nulla virtute eminere , inquiunt, Dum ν ὲν πω ς , i. e. hie
inutilis ell, & de communi grege porcus. Ibid. 'M H o M. I Periphrastice eX- ellit Homericum sm. Bis J Minervae tribuitur hoc epitheton, quod belli Dea sit; & idem valet, quoa Σθενεὰς, quo nomine coli apud Troezenim hane Deam prodidit in Corinthiacis Pausanias.
sar. μώρειαν ἐμωαὶ J Minus necessaria est Canteri emendatio, qui pro reponere voluit δεξιυ. Nam ha exp.jerre, auisusinere. Sophocles initio Oedip. Tyr.
Quo loco etsi nonnulli legant Scholiastes tamen uterque habent es Omς, idque exp
126. Κανασωπ J Canastra, vel Canastrum, erat promontorium in confinio Macedoniae & Thraciae situm, & gigantibus habitatum. Phavorib
fine lib. vir. & Herodotus Polyhymn. cap. cxx III. juxta Pallenen fuisse tradunt. Videatur etiam Stephanus, & Ptolemaeus lib. III.
ΣΠ. Δ---ν ροχλονJ Hectorem obicem appellat, quia Trojam tuebatur, ut in eam Graeci irrumpere non pollent: vel, quoniam ipsos hostes, Achille irascente, in suis castris ita conclusit, ut prodire non pollent; quo modo obex januam ne aperiatur obfirmat. I 3Σ. Γραώων ae4M J A euoc idem hic valet ac iamυς, non enim optimus Graecorum, sid inter optimi es Dy COOste
392쪽
optimates fuit Protesilauet Similiter Homerus vocat Diomedem aeuis Avia , Iliad. p. Φῖo. ubi Lustathius adnotat significare posse stiania. Pollit etiam Protesilaus dici ομι- mus Graecorum, id est, siuorum s iorum, qui erant ex Thessalia oriundi, Graeci enim urimi
dicti sunt ouidam Thesuliae populi; discimus enim ex Tnu dide & Aristotele, prinprie dictam esse Thessaliae partem, in qua est Dodone, & Achelous fluvius; ibi igitur primum dicti sunt quos idem Aristoteles tradit prius Πα- appellatos fuisse. De Jove iure interpretatur Tretras, dc post eum Canterus: & potest ille appellari,
aether sit forme orbi eularis. Alii Apollini haec
nomina tribuunt, idque non immerito; nam paullo ante Poeta eum vocat Dryuum. Προ--2εῖς etiam jure nominatur, qui vatum praeses est: qui Sol est, &-habet αθ - ro ἱ ψιος etiam, qui formae est orbicularis, & circularem motum circa terram nostram quolibet die, &anno peragiti Adde, quod hic Deus, quicumque Gemum sit, inter Diosturos & Apharidas I um excisasse dicatur in hae autem sacrae erant Apollinii qui inde dicebatur, tradente Meursao. I. Θαλυμ- Λaciam J Οαλώ- erant frugum
primitiae, quae post mest m, & vindemiam Diis, Imprimis autem Cereri, & Baccho, esserebantur, quod ipsorum beneficio omnia bene viruissent, utque in posterum bene reviresterenti Elymo.
ex primitiis factus dicebatur Hesychius, Θαλίσεας η me, ἡ ψIdem porro sacrificium dictum, Scelebratum fuit in plerisque Graeciae urbibus, praecipue autem Athenis. Rem totam destripsit Eustathius, cujus verba ulterioris explicationis
loco apponam ex Iliad. r. p. 68o. Θαλ- Πε, Κ
Agebatur porro hoc festum mense Posideo telae Harpociatione. Porro nihil nurum, si Crago, i. e. Jovi, vel Apollini momenim Cragus utrique cicer filiise , nonnullis pedihibetur oblata fuerint, cum, ut prius dictum, omnibus Diis offerri solebant: de Diana men. tionem facit Homerus loco citato, eamque Oeneo lentam tradit, quod ipsam tu his saerificus ne. glexaltet,
1 9. AMP ἡ ἀιδνι- J Hinc constat Veterum mos, quo sponsi tenebantur sponsarum patribus munera praebere, quod etiam in plagis Orientalibus iactum testamur M. Scripturae veti Testamenti. Graeci sequioris hunc morem, ut barbarum, repudiarunt, teste Aristotele, Polit. lib. II.
introdueta, tactum ut mulieres dote q. comerent viros: hic tamen mos apud Lacedaemonios numquam erat receptus. AElianus Var. Histi
Dίκως. Idem tradit Justinus, lib. III. cap. IILubi de Lycurgo, legum Spartanarum conditore, verba habet: Virgines sine aseu nusereus uxores Magerentur, um pecuniae; Ieve smatrimonia Da wri coercerent, quum nussis mmems tenerentur. Plura in hane rem qui videre volet, Archaeologiam nostram adeat. 32. Φαρα- 3 Phene urbs esse videntur in
confinio Laconicae, & Messeiii ae sita : quae causa est, cur interdum huic, interdum illi tribu tur. Pausinias Messenicae adscribit, initio Messentc. de Homero loquens, T. μ--
Homeri locus eritat haud procul 1 fine Od. ubi Eustathius Laconiae hanc urbem adponit:
I9. A κλαιων l a. e. Laconicorum ἰ nam Amyclae eram centum vetera Laconiae urbium
una, & regia Tyndari, condita ab Amyclo, Lacedaemonis filio. Hinc Amyclaei dicti Lacones quivis; Dionys Perieg. ubi de Tarento loquitur, V. 3 7 l.
Tarentum enim a Spartanis conditum fuit. Idem v. 2I3. Cyrenaeos, quod Laconicae essent originis, vocat
16 r. ramo si Potest hoc nomen , quadam A cadiae regione liimi: quod si inter Laconas e lebretur, ut ait Tratetes. Σnutas mihi dictus videbitur Apollo, quod sit naulicae Deus; nam' V a mae
393쪽
Ibid. Telphusa est Arcadiae urbs. Sin leges Τιλφω ος, hoc nomine Boeotis coli Apollinem, & templum habere juxta Tilphos. Cun sontem , & montem Tilphossum, prodidit
sere malis Tilphusii urbis meminitidem Auctor, loco citato. 169.-δ' -λαρον ri i. st ingentem multitudinem. Sic Homerus, . Ποατο πιζῶ. Et Euripides in Hecuba V. MI.
tandem metaphoram habent Sacrae Literae Epist
II. N νά- J Delo. Hue Eustathius respexit in OdylΓζ'. ad hunc versum,
montes, seu promontoria significant, Nudi Aet r.
alis m Eurotae ripis, aut per juga C ini
Hoc in monte Latona dicitur Apollinem & Dia nam peperisse ; unde ille Omiatius, haec senilia passim 1 Poetis nominatur. ys. Iνωπου πιλα λιγώιον M. J Inopus exiguus fluvius Delum praeterfluens, ut tradit Geographus, loco am citato ; Ποπιαμ sminis, οὐ μ/γας, - β η-Poim quod Inopus E Tritone, seu Nilo, dicatur oriβinem
trahere, testatur etiam Strabo lib. v I. Φερον-δ' -ο γ - ἡ γοῦς, αγλ' - - - τον Deinde, cum Inachum dixisset secundum Veterum opinionem per multas regiones sub terra latitantem, demum in apri. cum se proferre, addit, E πιτῶν σν 1 3 --τω
Idem tradit Pausanias in Corinthiacis, ubi cum narrallet Asopum fluvium ex Phruia & Catia in Peloponnesum devolvi, addit, Di s
πιων ἐκ τ NMλου. Causa huius fabulae videtur suis. se, quod inopus eodem tempore, quo Nilus, in- Crementum capiat, ut nos docuit Callimachi Scholiastes, Hymno in Dianam, V. II.
Idem tradit Plinius Nat Hist. lib. II. cap. cor. D in Deo infula Impus fons eodem, quo ratis, modo, ac paruer cum eo decressit, aetemrque.s 9. Eh-.J Vinum, AEgyptiorum lingua. Eu-shithius in Udyss s citans h Sapphone,
336. Κ, is δε,-J Cum soleat L cophron heroas variis circumlocutionibus describbere, hos duos propter eorum obscuritatem suis nominibus appellat. 88. ἀνάπισὶ i. e. Veneris, cui sacri
fuere Golgi, Cypri urbs. Unde de hac Dea
Theocritus, at m, D I λιον ε λασας.
Et Catullus, ut aliorum testimonia omittam,2 que Ancona, mutamue arum moram citis, quaeque Amathunta, suaeque Golgos.sso. mi νου j Olenus Achaiae urbs erat, dicta ab Oleno, Jovis & Anaxitheae, vel Vulcani filio. Hoc in loco nutritum ferunt Iovem lari
Amaltheae caprae, quam hinc Oleniam vocant. I. Δορος m M ω M. J Dyme urbs erae Achaiae ultim versus occasum, tradente Steph no. Bura etiam erat Achaiae urbs, in sinu C rinthiaco sita, & hiatu terrae; vel, ut alii, mari absorpta. Unde Ovidius, Metam. XU.S quaeras Hellam Λ ran, Achaidas urbes, Invenies Ius aquis '. actuc ostendere namae inclinara flens cum moenibus oppida merss. Porro emendandus hinc Stephanus, qui Lycophronis hunc versum citavit in voce ειρα inquit) πόως Αγαῖαν τη ἐθνικιν, Mytiis. Λυκώ-s
192. AtDeιππιν J Argyrippa urbs erat Apuliae Dauniae, juxta Ionium sinum, a Diomede condita, vel, ut ait Stephanus, moenibus cineti :
-χη , D mn ιμπεν I.-ν. Postea, facta contractione, Argyrippe nominabatur, postremo Arpi, tradente Strabone lib. v I. δ'
Idem alii tradunt. Nequaquam igitur placet Salmasti opinio, qui nomen Aργος versum putavit m Αρπου, γ In π mutato, cum Boeoti γ in βmutent, pro proferentes βανυες, π vero pro γ saepe , Latinis reddatur, ut, Acm papae, M M Campus. Sed Arπω , non Αρ M , dicebatur haec urbs, teste Strabone : & si concedamus Arpos ei nomen futile, nihil non credent profecto, qui tradunt Italos Boeotis urbium tuarum nomina petiissse.
93. Urbem hanc, seu potius fluvium
394쪽
in munia suisse credo, dura enim est inursii
Reetura. 198. Du,νJ E που dicuntur pisces ma Me ἔπι- ρ φωνῆς, ut tradunt Grammatici. Huc allusit A lchyliis in Persis, cum de piscibus ait,
y99. Φερομιών ν-δου M. J i. e. insulam Di redis, quam incoluisse feruntur aves Diomedeae. Stephanus, Mela lib. II. cap. v II. Solinus cap. v Ii I. α Dionysius v. 83. unicam flatuum Diomedis insillam: Strabo duas numerat, easque collocat circa Garganum , Apuliae promont rium, & huic consentit Plinius lib. III. cap vI. Ptolemaeus vero quinque posuit lib. III. cap. I. Eustathius in Perim. v. ε83. cum ex quorundam sententia dixis et duas elle Diomedis insistas, quarum unius, quae habitabatur, meminit Dionysius, addit: - δε ἔρρουν, ἰω, ἐν η es
t, era eo asenus, κι tuque igneo coise, caetero candidas tradens: Edios semper iis duces ;asterum ducere agmen, alterum cogere. Scrobes excavare r Iro, inde crate concternere, e, ο rare Ierra, quae arite fuerit egesa ; in his fare, care. Fores binas omnibus scrobibus; orienum Dinare, quibus exearit inpasiua occuum, quibus redeanI. -- eoueraturas su Mare Iem per'contraris flaIM. Uno hae in loco Iotius ordis visuntur, m insula, quam duimus nobilem Diomedis tumulo atque delubro, contra Apti oram, fuscarum strantes. A venas bam Miro clau-gare ius iam, Gors mutum adulanIur, miro Aser me, velut generi Di medii hoc Iri emus; aedemque eam quotidie, pleno gutture ma-aentibus pennis perluunt, utrue ρur ant: unde dirigo fabulae, Diomedis socios m mmm eriles mutaIos. Strabo etiam, libro sexto, narrat eos infestos esse improbis, erga probos vero mites se
6 Io. TροιζηνιαJ Troezen urbs est in extremis Peloponnesi finibus sita, qua Atticam spectat, ut tradit Euripidis Scholiastes in Hippolyt. v. 29.
Porro in hac urbe, vel, ut alii, in Acropoli Atheniensi vcnus Troezenia templum habuit, Phaedra dicatum, cum capta ellet amore Hippinlyti, qui apud Trinunios degebat. Euripides
Quinetiam urbs haec Veneri erat sacra, Neptuno item, dc Apothni, dc ab his omnibus nomina
Hinc Proserpina Deois dicta, quod Cereris esset
filia: Ovidius Metam. VI. exmonen Ra r variara Dectis serpens. Causam reddit Eustathius, κτω Δημήτηρ, ua
63 I. Iους γρονον et: δενὶ i. e. mare Ionium ; mare enim κοiλον, i. e. profundum, dici solet. Apollonius,
Nomen habuit ab Inachi filia Euripidis Seholiastes Hippolyti v. I 36. Metu Αφα ἔ Iω εἰς
citur, non quod Ioniam alluit, Asiae minoris regionem, sed quidquid aquarum Siciliam inter de Graeciam est, ad usque promontorium Epiri Acroceraunium, ubi Adriaticum incipit. 63ῖ. ΚοιράδουςJ i. e. insulas; nam petrae nomen
395쪽
haud raro insulis, & montibus applicari solet.
Exstilbus. i. e. AEIei maris insulas, ad quas relegabantur Romanorum plurimi. Et virgil. Ecl. VIII. V. 6.
ini,seu mares superas jam Θa Timami. r. e. duas insulas ad ollia Timavi sitas. Adde, quod hae insulae erant petris fere inaccessibiles,
tradente Strabone lib. III. Ma -- τι-- , --δειν me ειαλ-3. tiphocles Parnassum montem vocavit Antigon. I-3.
Seneca autem Gyradas petras, 1 quibus Neptunus Macem dejecit, momem vocavit, Agamemn.
Tridense rupem suismis pussam parer
'metus, imis exserens undas vadis, Sinisque momem, quem cataeus 'um iugis.
Ibid. Pu smin J Gymnesae sunt insulae duae ad Iberiam sitae, & Misares vulgo dictae ; harum una major, unde Majorca; altera minor, unde Minoa appellata rati Gymnesiae didita sunt, quod earum incolae γυμοὶ, i. e. nudi, in. cederent, nec vestibus utentes, nec calceis, ut innuere videtur Poeta noster. vel, quod ti, ficto naufragio, nudi illuc appulerint, ut tradab praeter Scholiasten nostrum, Eustathius in Dionys v. s . quo loco, hunc Lycophronis versum laudaviti Probabilior tamen videtur Salmasii ratio, qui putavit Gymnesias, & Baleares ob eandem plane rationem dictas esse; Baleares enim vocantur i. e. ab emittendis h funda lapidibus, quia funditores erant optimi in his insulis; unde Latini verbum antiquum habuere: Gymnesiae vero nominantur μ ινλες, quae vox teste Hesychio, denotat τως quoniam hi seu leviter adimati, sa cum eataphractis comparentur, sere nudi pugnabant. Hunc porro Lycophronis lo. eum laudavit Stephanus, νῆ, .H F
6ῖς. A tismi , πιν J μωραν est lignum illud, quia jumentorum cervicibus imponitur: vel heleium, seu funis per juga tentus, ad quem iugatis bobus, onera curribus imposita trahuntur, ut tradunt Etymolostici Auelar, Suidas, &Hesychius. Eustathius nune Lycophronis locum prae oculis habuit, Commentario in Iliad.
- κων τε, - τ ελκόν--Hinc merum de iis dicitur, qui vitam aegre trahunt, more jumentorum etd Plia. Vorinus, A u--, o Hν-ια- e ra τν λέξιν, του πνέον' o ο Λυκοφρων. 6ὶ6. Teas οῦς-πενδόνως Huc respexit Eustathius, Commentario in Πκιο. iav. 61I. ubi de hii insulis loquitur, Aom 3 πεν-δω ν οι is taetrus, Λυκόφρ' ἰσορῶ, σφενδόνα ἀνδη--ἐν Ta κε . Alii tamen tradunt, harum fundarum unam , collo pendere, altera accineios fuiste, tertiam manu tenuissα63 . sis id m-vi Sc. J Hujus historiae etsi plura occurrant testimonia, unum tamen apponam, Idque ex Lucii Flori lib. III. cap. VIII.
Tribus qui ae fandis praebatur, cerus esse quis ramem inus, cum haere sola genti arma stat, id unum ab infans a suestim r cibum puer a matre non accisu, quem ipsa Amninante percussit. Hinc Iunis Bulearica apud omnes tae Scriptores nota. Ovidius Metam. I l. v. ZI.
Non secus exarsis, quam cum Eulea caprumbum Finis cm. istis laud π rica es t eundo, Es quos non histilis fui nubibus iuvenis ignes.suo. N-ν J Ad hune loeum respexit Etym
6- Αρνης παλα- μννο , T φιμώ- - μι J Ame Boeotiae urbs, Temmices antiquus Boeotiae pinulus erant, reste Stephano, qui versum huneas citavit: 'νν, inquit ἀλὰς N-- - ρος,
Postea Chaeronea dicta, ab erus instauratore Chaerone, Apollinis filio. De Temmicibus porro
6 y. a Graiam dicit Tanagram, vel uris iam ei vicinam: Eustathius in Catalogo Na
urbes; quas heicenumeravit Poeta, ad Boeotos pertinebant, & Geographis memorantur. In I ra Apollo oraculum habuit, ibique a nonnullis natus credebatur, tradente Stephano, unde Doraeus dictus est. Gebesus, teste Pausania,
396쪽
sania, nomen habuit ab Onchesto, filio Neptu. ni, cui Deo saera fuit; sita autem erat non proeul 1 lacu Copaide, & in Strabonis tempore, ut ipse tradit, smes fuit concilii Amphictyonici. thermota re, ouem hoc in loco vult Poeta, non erat celebre illud Amazonum flumen, sed tae rem quidam in Boeotia, docente Pausania in Boeoticis. 6 8. Σηπος Ac γυς-Ulysses primum erravit in mari Libyco, ubi duae sunt Syrtes periculosissimae ; quarum unam, quae Carthagini prTinquior erat, minin em vocabant, & naec CCC. M. passuum ambitum habuit; alteram, quae in Cyrenaicam vergebat, habuitque circuitum DCXXXV. M. pamium, maj rem. 6 9. Πορθρω-J Mare Tyrrhenum, vel Tuscum, alluit Tyrrheniam, seu Tusciam, quae meridionalis est Italiae pars, unde etiam Luserum diei sistebat. 63Ο. i. e. Scyllae, cujus fabula vel imperitis imis nota. Simili porro ratione Chi. ronem Centaurum Ovidius dixit semiferum, Metam. II. V. 63ῖ.
Semifer isterea ἀπι- rpis alumno
Etsi ἀλεξιμος sit paullo latioris significationis quam Idem paullo ante fi .
683. Aνων γψαικῶν mire M J Similiter Aristophanes conjunestionem omisit, tan. Αcit. I. Men. II.
Et Sophocles in Antigon. U. II9s.
68 F. Κα φασγα - πιπέροις M. J Haud aliter apud Homerum, initio Od. λ'. Ulysses, ct apud Virgilium Atineas gladios stringunt, ad fuganda spectra : in daemonas enim, spirituique
serrum magnam habere vim, eisque Ingentem timorem incutere credebant Poetae veteres. 686. Πεμ, - --.Mγμαον J Similiter Virgil. Aneid. v I. v. 92.
-- convocat Ditis fieri Vangue vulgus : Mico nebulae biss Arant. 688. Γιγάν- ν. e &c.J Nihil heie reseram de variis locis, quos Typhoni, caeterisque giganti bus impositos credi iarunt Antiqui; ad praesens institutum sufficit, ut scias Pithecusam Tyrrheni maris fit ille insulam, ibio concavo & sulphureo, qualis est totus ille tradius, Ignis etiam eruptionibus olim saepe infesta, quo factum, ut Typhoeo injesta diceretur: omnes enim loci, quibus subjecti Gigantes finguntur, igneis eruptionibus an festati suis te videntur. 69 . Βαίου δ' εἰριμυς iaciρν - - ον Bajas vult, Campaniae urbem, aquis calidis, a iuueamoenitate celubrem. Unde Horatius in Epith. Eus in diris sens Bisis miniscet amaenis. Nomen habuit a BajO, Ulyssis nauclero, teile Silio Italico lib. XI I. v. II . Primares ad unt Capuae, docet ii tepenur deferam nomen E ae, comitemque de is Dulichiae puppis sagm fisa nomina monssat. Meminerunt cc alii plures. Strabo lib. v. in Italiae descriptione, Τὰς σ-ἐ-νυμους τη λόγω
sus. Κη μόρων J Cimmerios aiunt circa Bosporum Cimmerium occasum versus habitas te, quam ob causam nonnullis videtur Homerus apua Inferos eos collocalle, ut ait Strabo Geogr. lib. III.
τν μ. Sed non est de his Cimmeriis interprotandus Poeta; nam loca, quae hele describit, omnia sunt in Italia : Cimmerios autem eam regionem habit ille, non longe ab Averno lacu, testem habemus Strabonem lib. V. ubi de Aver
lem cum Strabone, ex cujus loco jam citato haec verba desumta sunt, s δά mare εὐγμάτων) παρ
ν---δὰ τ θη--ν, M. Alii dicunt montibus ita circumdatos, ut iis sol vix umquam appareat.
Ibid. Acherusia est ecenosa maris Tyrrheni effusio in re no Neapolitano prope Cumas. Strabo narrat Lucrinum Iacum a nonnullis habitam fuisse, Eris 3 α.αιν- Δωήνεν γ δ λιμνυώ p Aημο- φαμ. Rusque situs idem
397쪽
idem arguit, nam Lucrinus sinus extenditur us Pimores ad t Capuae, docet ide tepentesque ad vitas, ut ipse tradit. V e Icrani nomen. a , comtumque desse 6α. Ο -ταλ-l Cur Obrimo voretur Dulichia puppis Ragmuua nomana monurat. Proserpina, vide v. II 6. Proserpinae porro lu- hic Lucimo mandiis vocabula quondam cum dicit, quo circumdatus fuit Avernus, de Cosmi memorat, meae que ingurgite erunquo paullo post Herculeum commendar tur,qua vi uiu αἱ rIbid. J Notum est Coren nomen pro- Amphurycmatara virm D vector Iberi. prium fuisse Proserpitis, quod M , seu filia, Lais olim populis tactum SITIM nomine verso esset Cereris, quae etiam dicta est, cum Drae. Stagna inter celebrem nunc mitia monstratuisset ἀο-: nam plerumque tribuitur Pro Auranum, serpinae hoc nomen, cum utriusque Deae simul Tum D im nemore, alue umbris nigrantibus fit mentio. Suidas, & Phavorinus, Κόρη, - Π b ηγήν , . , , , λ ὼ A, EI far EaIus volucra, seraiae inmebascis mi. χηνὶ Acherusiae vicinum Sum o unus caelo, Mutayue per umbra
O ΛIμνων τ' Αορνον ἀμφιτηνον ιο βροχεν J Ita J vel Δαιρα dieta est invocat Avernum, quod praecisis rectissimisque col- Atheniensibus Proserpina, quod ejus mysterialibus, ct silvis densillimis, olim sere inaccessis,lcelebrarint gestantes lampadas, quas δῆας vom- ct undique, praeterquam in aditu, imminentibus, bant. Phavorinus, e m. ἡ Περοφόν - cia c. in Orbem cingebatur, teste Strabone: Πεωχει,--ε δν- . - τα αλῆ
os. Κ--AJ Hoc nomen inditum fuisset facit Eleutinis matrem. Lucrino lacui, testatur Silius Italicus. Hercu- Ii I. - J i. e. Neapolis: Stephanus let etiam itineris, & eaeterorum, de quibus helcim Φάληρον, En δε υ -- ἐν Ο-Ne, ως is dic loquitur Poeia, locorum meminit, lib. XII. Παρθενόπη ἡ Σ- , - υλῶτω Namλιe. Quod no v I i. men habuit 1 Phalero, Siculo tyranno, Musque
398쪽
eonditore. Phavorinus, inno F ἐν I-λ Eadem urbs Parthenope didit. Dionysius Perieg. V. 3FI.
Virgilius Georg. lib. I v. v. 363. LM gilvum me tempore riuris a bu
Parthenope. Et Ovidius Metam. XU. v. III. in otia naIam
Pin Menopen , O ao cac Cumaeae templa SDb ae. Et apud Statium in SHis stirpe memoratur. Nomen porro hoc sumium erat , Parthenope, Sirenum una, quae in hoc littus projesta ruit, ut
M. Memmit etiam Plinius lib. III. cap. v. Neapolis, Chascusensum ipse, Parthenope a m is Denis V Eata Item stilua ei
Me, ὲν ν T.a νό-s 7θαα Σιωνος - De aliis honoribus huic Sireni, Neapolitano populo datis agam paullo post. Porro haec urbs postea Na Me dieta est, tempore Augusti Caesaris, ut putavit Solinus cap. v III. Parahenope, a Pa rhenopes frenis sepulcro, ouam Amsus M a Neapolin esse mal in. Huius autem error est manifestillimus, cum Poeta noster, qui tot secula ante Augustum vixit, Neapolin vocaverit hanc urbem, ut paullo infra patebit. Probabi, Ilus igitur Strabo hoc ei nomen anditum putat, Cum ex variarum gentium confluxu audia, &lificata fuit, lib. v. Mετα θ
do Hesychium, P nis, inquit πιὸς, - ιχ C ιι όε γλανκς. Lege, secundum Steph num, γλάνιος, nisi potius Stephanum ex Hesychio emendandum putes. I22. - -J i. e. Neptuni, qui, ut Tyronem in concubitum pelliceret, Enipei, fluvii Peloponnesiiaci, vel Thessalici, formam allumlit, tradente Homero Odyll. v. 23a.
υ-λι, αὐτοῦ. Huc allusit Propertius,
Non Atia moto Sulmois da minus Enipeo Taenarius facili pressit am re Deus.
- &c. J Ut supra hete metta insulam significat : insulam porro intelligit Leucosiam, quae in mari Tyrrheno sita est, contra Paestanum sinum, S Lucaniae alacet, nomenque habuit a Leucosia Sirene, quam in hoc lituis ejectam ferunt, quod Neptuno surtim erat, ut innuit Poeta, & ab eo nomen habuit. Vid. Strabo initio sexti, ct Plinius lib. III cap. vii. Alii tamen a Leucosa , AEncae consobrina, deducunt: quos inter est Solinus cap. v III. Passententia est tmer Auctores, a gubemaior e . ea Palinurum ast Eatum. A Iu ine I fremn. Aconsobrina Leucosiam infulum. Item Festiis,
Lectosa malim Leucosa in insula Eicta a consobrina ibi em semita. Et Dionysius
Halicarnas leus Antiq. Roman. lib. I. Em, νίπω
men fluvius est insulae Leucosiae: dc Uravorinus meminit Lari, Italiae fluvii. Eustathii locus huc pertinet in Odyli ora δε υ- , aciti ἐκ - Λυκρρονας ἀναλεξανθου. Apud Herodotum memoratur alius hujus nominis fluvius & urbs, odio dierum itinere a Babylone distantes lib. I. cap. cinx IX. Fortasse Laris heic pro Silari est accipiendus; Silaris enim est fluvius, qui Picentinos a Lucanis dividit; unde nil mirum, si Leucosiae vicinam appellarit Poeta noster; nam, ut prius dictum, Leucosia Lucaniae alacet. Heic adjicere poteris Eustathii verba in Dionysii
rina erat Italiae fluvius, & urbs. a Crotoniatis condita, ab Hannibale eversa, Temesae autem vicina : Strabo lib. v r. Τ-- Τεμ ες) θειμε-
oo δή εἰς ουιτ α δ Βρετταν. Alii tradunt Terinam insulam fuisse , in quam Ligea Siren maris impetu ejecta dicitur. Stephanus, Tiram,
399쪽
insulam Terinam Lycophron ullam intellexit, sta Italiae urbem hujus nominis, cujus, ut & Ocinari fluvii vicini, alio etiam loco meminit,
Urbs igitur Grina hele est intelligenaea. Hue respexit Phavorinus, Tima-
insulae Ligiae meminit, quam dicit , Ligia Sirene nomen habuille; cap. v III. LUisti Leia a emta ab ejecto ibi erepste Sirenis ira nominatae. Hoe vero quo Auctore dicatur nescio. 3o. B.--J Variae reddi possunt rationes veteris moris, quo fluvii taurorum sacrificiis delectari, & taurinis cornibus pingi iblebant, unde & Curnigeri passim appellantur. Ovidius
Metam. xiv. Fab. xv. de Numicio fluvio, Corniger exserinum Veneris mandata.
virgilius, orniger Hesperidum fluvius regnaur aqua
Euripides etiam Oceanum appellavit Tanesv is, quod is esset ab Homero, & Veteribus ingens suvius habitus, Oreste v. II 8
insoc Vel quia flexuolbs dividuntur in alveos, qui vocantur cornua, sicut apud Ei illathium Iliad. e. p. 883. Κέρα-- ρ- exp. μ-. Alii alias causas assignant, quas congessit Meumus in suo Comment. Mihi maxime probabilis videtur ea sententia, quae a violento decursu, ct ingenti lanitu ita dictos tradit; res enim, aut homines violenti, & impetuosi tauris assimilari solent: adde, quod fluvii, quibus haec nomina tribuunt Poetae, plerumque lant rapidi, & violentes; ut heie de Ocinam patet, quem, ob fluxionis v. hementiam, Mis vocavit Poeta. Idem de Erid, no constat apud virgilium, Georg. IV. V. 3IO. Et gemmo auratus taurino cor a viaIu uianus, νω πω abus per pinguia cui mare purpureum violenticir Uluit an s. Horatius etiam Aufidum tam fast mem appellat,
Sie tauriformis vinitur Aufidus. Quem alibi long onorem, violentem, & acrem
3T. ID J Huc respexit Eustathius, Iliad
. ἐ- έ ο -- ς. 3α Προέτε T cte. J Notum est ex Strabone, ludos gymnicos in honorem Parthenopes a Ne politanis, oraculo jubente, celebratos elle, Geo
73 . M ia is is lν- ει φοιών J Hoc ex patrio more laetum est, nam Λαμ-δεθομαι init, tutum erant Athenicnse, & in honorem vulc ni primum inventae, quod is esset agnis praeses.
methei memoriam institutas referunt, quod is primus surreptum 1 Vulcano ignem mortalibus praebuisset, secundum illud AEschyli in Prom theo, ubi quidam de Prometheo sie loquitur,
Minervae etiam peragi solebat hoc certamen. Aristophanis Schol saltes ad Ranas, O ἡ Λαμ
stat ex Herod lib. v r. Qiii certabant, pedibus currebant in caeteris, in Panathenaeis solum equutabant; quod quidem contra vetus institutum erat, ut refert Plato de Repub. lib. r. D r M
nis erat, ut lampadein alii aliis tradentes, qui ardentem ad metam perferre pollet, is vidior es iet; quod si nemo id faceret, vietoria injiudicata relinquebatur : Palilanias in Atticis, is A -
me cum eo actum est, cui primae currendi partes obtigerunt, vices s brtiendo, aut simili modo, cui libet datas elle certum est. Interpres vetus Pe sit Satir. v I. A pud Athenas, cum ψυeues imaeos cursu celebrarum, m victor est, primusD-cem uigebat, demissequenti tra ebat, ct secundus Iertio; s uber omnes innec currentium numerus impleretur. Hinc ducta metaphora Proverbio originem dedit, taxis lampada uadere :quo significamus aliquem, quae sita erant, suo cessori possidenda dare. Lueretius lib. II. Inque brevi Datio mutantur secta animantum, sci I res vitai lampa a Iradunt.
400쪽
legit Etymologici Auctor, simulque totum hunc locum explicavit: MN δουλον λία . s inquit
I I. Bάειν in Haec vox varia habet significata.
Hoc in loco pro navi ponitur, ut apud AEschylum in Persis,
Ubi Scholiastes tradit vocem esse Persicam, &ab qrbe quadam Persiae dinam Ται inquit
gii fluvialis senus, ex spina factum, in Euterpe Cap. II. quod totum caput nihil aliud continet, i praeter harum navium descriptionem. Huic consentit A schylus in is r. v. 8P. ubi praeco Danai liliabus, quas AEgyptia navis Argos vexerat, ait, G-
Et ejusdem Tragoediae v. 88o. δὲ βαρον Huc etiam facit Properiit illud, quod de Cleopatra, AEgypti regina, dicitur, A vis O eoniis rostra Murn qui. s as . Aς- μ υτ ερμα-J Hunc versum laudavit Stephanus, rubra, πιλις B--α
Η διὰ Λ --ν αν die rarta Ip. Glauci porro hi, storia nota est ex Metam. v II. & XI II. 66. Ozπω μαλ' ἄπω Sc. J Elegans transitio ad domestica infortunia, quibus Ubyssct vexatus est. Caeterum Geminatis vocibus uti solent Poet , quotiescumque gravior, & vehementior af- us exprimendus, aut excitandus est: unde cum Τhedae essent obsessis, chorus mulierum timore perculsus, Martem duplicata prece invocant, apud AEschylum in Tnebis,
runt apud AEschylum, & Euripidem, qui miri sunt in assectibus movendis artifices; sta nec Comicorum ludis ingrata sunt, Aristophanes Avibus,
Potest etiam Melanthus appellari a Melantho, Protei filia, ex qua Amycum genuit. Ibid. I x GJ Notum est, Neptuno adscriptam fuisse equorum curam, & inventionem; unde Io ουροον,&Iππιον pluribus in locis dictum,& sub eo nomine cultum & templis, arisque honoratum legimus apud Pausaniam, aliosque. Unum tantum Pausaniae locum adducam, in quo nominis rationem reddit, in Achaicis,
68. Navλεχον P. γ Ma-r J Rhithri, Ithacae navalis, meminit Homerus in Odyll. α. v. Igo.
Ubi Eustathius nominis hujus rationem explica
mp. Nκἀνε-J Neriti, montis Ithaci, meminit pluribus in locis Homerus, eique varia tribuit epitheta, ut Iliad. 63a. οι τ' INHιώ-6 α ν εἰνο- ον. Et Odyss ι . gr.
III. H δι β εοι J Rinnim Baccham denotat, quae pro meretrice, seu libidinosa ponitur, sicut
Ad Penelopen quod attinet, Mantinensium erat sermo, ipsam, absente Ulyssse, procos ultro ad se vocasse, & hanc ob causam ab Vlylle reducerepudiatam primo Spartam se recep sie, deinde' X a Manti. Diuilirso by 'sic