장음표시 사용
371쪽
no obtinuit, ut subter terram foramine, via ex Pallene in AEgyptum 'teret; quo p quam venisset, Hercules filios esus interfiat:
Et Apollodorus lib. II. de Hercule loquens, ra
σιὼ ἀλ- λα viri. Qua re audita, Proteus nec gaudio aflectus est, quod filii estem, qui occiderentur; nec tamen lacrymas fudit, quod essent scelerati: unde eum Lycophron ribis Otic marem exportem vocat. Simili modo affecta est apud Sophoetem Clytaemnes ira, cum ei nunciata esset ores lis filii, quo vitae suae timotat, mors; Electra V. I6I.
Et in indipo Tyran. Nuncius Polybi, cui haeres in Corinthi regno destinabatur Oblipus, mortem Oedipo ferens, ait, V. p ς.
Pariter apud AEschylum in Exa m Θαυς, cum victoria stiret a Thebanis , Oedipi vero Filii essent occisi, animi se dubium praedicat Chorus, nee satis scire, an Patriae scelicitatem gratulari, an potius Regiae domus cladem deplorare debeat s
filia dieitur Themis, De Iustitiae praeses, quam
tamen plerique Melo & Τellure natam traὸunt, inter quos Hesiodus Gereon. v. I 3 s. ubi inter
caeteros eorum liberos enumerat, Θώ- τε, - αν τε, Θέμν m, Mo- ην τ .
Idem facit Apollodorus lib. I. cap. III. quibus adsentitur in Humnis Orpheus,
Themis Ichnaea etiam ab Homero dicitur H mno in Apollinem,
Haec ap latio sumta is ab Ichnis, Thestiliae
urbe, ut vult Strabo, Geograph. xx. in Thessa liae descriptione , Iuti Iχνω , - - i. Stephanus Mamloniae urbem fisit, in. deque dirum narrat, quod ibi Iupiter Themidem fugientem deprehendit, rare' eam pC sequens: ἱ-η.
Hue speetat Hesychii locus, Inερο, Θιιών ubi Cl. Salmasius reposuit Ium Thmmidos βμευς, iudicem justium denotat; enim proprie significat, τως is- ει re, seu Dinianus, i. e, judices, qui certaminibus praefuerunt, & praemia merentibus dabant, litesque, uaecumque illic inciderent, dirimebant; ut exuida, aliisque Grammaticis discimus. Similitet dixit in Oreth v. 1611. Euripides δεκ- 'Eιῖς. i. e. teste Scholiallas, vis au Aminue. I 3I. Helenam columbae assimila. vit Poeta, quod ista avis libidine sit infamis, unde & Veneri sacra est) totoque sere anno pariat: unde AEschylus in m sic dixit,
vel Haeus dicitur Neptunus, Hesychio teste,
, μω superbio, inde γῆ & An ον, per pros thesin. Vel potius ab AEgis, Euboeae urbe,
meminit, insulae prope Euboeam Neptuno fa-
Hujus versiculi meminit Pausanias Achaicis ;narrat praeterea hanc urbem postea desertam
372쪽
ix. . Meminit etiam Rustathius Il. e
Dom dicit Poeta, quod sal nihil abiud lit. quam
Sal in conviviis hospitalidus adponi solebat, vel ut lignificetur amorem hospitum, & tonjunctionem futuros permanentes ex diuturnos, sal enim h corruptione conservat: vel quo niam , ut sal multis aquae collectionibus confieitur, ita qui ex diversis locis convenerunt, hospitalitate idem facti sit ni : quas rationes suggestit Eustathius Iliad. p Ioo. Tiae ἐπι--- ὶ -ηπ- ra
tanto in honore ha batur sal, ut sine eo nullum peraetum fuerit sacrificium; ut docet Plinius lib. III. cap. v I r. Maxime tamen inquit
36. Eoae μν M. J Grave erat peccatum,& nullo non supplicio dignum, si quis mensam hospitalem violaret; quod innu-ris exemplis patet, quorum unum tantum adferam, ubi de Paride conqueritur Menelaus, Iliad. γ. U. IFI.
3I. Mi M-J Λάξαι Hesychio uit λακπ- metaphora a lumentis sumta; nec aliter AElchylus, Agamemn. V. 39O
I3 v. TOIγαρ , λάρος 3 Paridis lyrae meminit Homerus, Iliad. γ. v. 49 ubi Hector Paridi ait,
Ut non opus fit confugere ad sensum proverbialem, clito οὐ κενὸν ψ vi mirusera ab quid tentare. Vid. Joann:s Tretrae Chilia1 v. his t. ii. 63. Του πυταλιμπ.J m Helena loquitur, quae quinque viris nupsit, qui mox Ordine re-eensebuntiis; cussus rei meminit etiam Euripidis Scholiastes, Androm. v. 228. ubi Andromaehe Hermionae, Helenae filiae, matris impudicla
Ibid. OMUM J Θωine erant Bacchi 'ministrae, a quo a minisIi furores, pro quavis vclic menti concitatibne, sive in libidinem, iram, vel alios quosvis astutus poni solcnt. Hine Euripides receniis v. a I. de libidin aio quodam,
Et Latini Poetae freouei iis lime utuntur vocibus furorem significantabus, cum amorem volunt exprimere; afleetiim nempe, in quo tantum est hirotas ct dementiae, ut qui Mus Illccebris capti 1unt, non minus ridicule se gerant, quam qui rationis ustim perdiderunt: Horatius,
Ilae puer fumens pressi memorem deme Libris noram.
Seu Preumque fur . h. e. amor. Et paullo post, V. -- itane in mus amar. Et T. FR- ιamquam haec IAI nostri meaecina furaria. Hanc in rem plura vice Callandrae v. 4Os.1 qui J Husiis loci memin t . Eustathius
Plura qui volet, MIthologos ad I. I s. --σ Αλος a Oceanus & Tethys D. rum antiquissimi memorantur; quod idi factum dicitur, quia veteres ex aqua princ pium suum habere universa putarum , quam opinionem sequioribus seculis amplexus Thales MiIes Hinc Deorum, hominumque communes parentes habui sunt: Orpheus Hymno in
Et Homerus Iliad. εανόν τη θεων-0 ε Πρα Τν2ω . Apud Ovidium Juno se eorum alumnam vocat, Metamorph. II. si vas sae contemsus Iangis alumvin. Unde magno eos in honore ha bant, immarevcrenua prosequeban ur Iuniores Dei: Ovidius Metamorph. ll. v. Fos. ad canam desie is in aequora Tethum, Oceanumquesenem, νον-r Gensia movit Sape Deos. I 6. πιντα με μα-J eisti nude conviviis praebendas dici lolet; unde vulgo dicimus ασπι - ν, I. e. sunebre epulum praebere. Heic ad nuptialia convivia apelicatur: nam in nuptiarum celebratione lautillima convivia apparari solebant, tum amicorum gratia, quorum ingens erat confluxus; tum etiam morum
nuptialium, quibus hujusinodi deliciae gratistis
373쪽
mae credebantur; ut observavit Athenaeus -
li γάμον posilit, Iliad. τ'. V. 29 - δririn s Μυρμόνων. Quod ex alio Homeri versiculo observavit Iulius Pollux Onomastic. lib. III. cap. III. Ο
Ad haec convivia vocabant amicos, cognatosque Omnes, ut ex initio Odyss. r. discimus, ubi Menelaus Hermionem Pyrrho desponsaturus, epulum nuptiale celebrat. Unde ne turba: &tumultus in tanto hominum concursu fieren, cautum est Athenis, commissa Magistratibus quibusdam hujus rei cura, quos Tu- νόμους vocabant, nomine ex ossicii ratione indito; iidem una cum Areopagitis aliis etiam publicis con- Ventibus, quales erant epulae sacrificiales, sene. bres, M. praefuerunt; scribente Athenae 3 lib.
ει-υς. Ibidem alia permulta eandem in rem disserit. 1 I. AHσJ i. e. raptores; haud aliter in Aristophanis Nubibus, Nubes quae in omnes se iguras transformabant, pro rerum, in quas incidunt, varietate, si rapacem Simonem conspexerint, in lupos converti dicuntur,
1 so. Ημην--J Simili modo Teucer apud Soph. Menelao obicit Barbarae ipsum, SCretensis originis esse, Ihace v. I 3IO.
Is I. Lπ-l Epei regionem Eladem dictam habitarunt, teste Homero Iliad. λ'.
Idem Odyss v. a s. vadit Epeos Elidis dominos fuisse,
Plinius narrat Epeos postea dictos Eleos, lib. I v.
p. v. e Egeorum ver, qui anua Dei v cabantur. Quorum nominum originem ex Pausania discimus, qui tradit euncem populum, Epeo regnante, Epeos; Eleo postea rerum P tito, Eleos nuncupatos esse, Eliac α. initio;
alii tradunt, alii negant; Strabo smtire videtur ab initio diversas idisse gentes, sed cum Emi essent rerum domini, in unam urbem
isa. Diniat Enna Siciliae urbs erat, in umbilico regionis sita; ibi Cereris erat templum, narrante Strabone, lita vi. Eν ο τὴ μωγῶ, τοὐμ ωναν, ἐν τὸ γ ν ἡ Δ που, - 6ω, &C. Cicero, quarta in Verrem, uberrimam reliquit urbis hMus, templi, sacrorumque descriptionem; natam Ibi tradit Cererem, raptam Proserpinam, loeum denique & sacra omnibus, quotquot uspiam sunt, non exceptis Atheniensium Mysteriis, majorem habere religionem. Meminerunt etiam Poetae Latini; Silius Italicus
Nec Cerere Ennaea, Pharis nec victa colare. Emendo hinc vulgatas & recentiores quasdam Claudiani editiones, de raptu Proserpinae lib. I. arae Cereri proles optara virent inica, ne uosem tribuis Laecinasecundam. vulgo legitur OGnaeae Cer. In. rm l Ab hoe Cereris cognomine dictum videtur Festum Cereris, de quo Hesmum.& post eum Phavorinus , -νia, Mn. αροπτος.
Ibid. νον- J Erinnys in Gelain, Arcadiae urbe, dicta Ceres, quae in Erinnyis formam
versa, cum Neptuno concubuit, ex quo Ari nem equum peperit: Apollodor. lib. II t. fine
- λέ-es vi Ia rideo Pergit deinde de Cereris statua, Arione equo, M. narrare. Porro huie Cereri sesti dies observati, quorum in uno natus Orestes; docente Ptolemaeo Hephaestione, fine Ii, xxx. n. χέαι -- δ ὲ ἀῶ αιέ. lego
Ibi d. a - - ' me epitheton non modo de ense, verum de falce melibria intelligi potest. 13. ερυμ l Phavorinus, i ci Πο ιδωνιν
374쪽
Omnino leundum quo cognomine insignitus videtur Neptunus, ab Erectheo, Athenarum rege ; sicuti Minerva Aglaurus, Jupiter Agamemnon, & alii aliis nominibus . viris sumtis ornati fuerunt. Porro Neptunus hic f.- num in vi rem Athenarum habuit, quod appellabant, ante quod erat Jovis T ara. riusiurias Atticis, Em s .. M tum Ese
ιδμον' -3 ο ρ εἰσόδεω Διου βωμος Υst . Neptuni Erechthei mentio est apud Athenagoram, in Leg. pro Christ. O 1 A ναου εμ IIοσι δωνι θύει.
De hoc plura vide in doctissimi Meuisti Cecropiae cap. XVIII.
t 6a. Καδμίλ- J Mercurium hoc nomine si- nat, qui idem videtur elle cum Casmilo, Cabirorum Samothracum uno, ut docent Phavorinus, Dymologici Auctor, & Apollonii Seho-hastes Arg. I. Alii tamen Casmilum In inferiori ordine ponunt, ct pro ministro duntaxat hviant. Varro, Gymi nominatur in Sannui aces m serus , Deus quidam admisisser Diis magnis. Plerique alii Gamiatam scribunt. Plu
Dionylius Halicarnalseus lib. II. --e
lius Metabum dicit Camiliam appellat se multu, Dianae scit. praeministram: sed & idem C fm biam scribit, Atineid. XI. - matrisque vocavit nune Camiliam mutata parie Camiliam.
camisias insacris vocasant: unde εν Mercurius Hetrusca ungua Camussus aeritur. Sed Boeoti, qui vocabulum 1 Phoenicibus didicere, nequem Eum scribebant, neque Ca Ium, sed maemutam ; ut tradit, praeter Scholiastem nostrum,
Elillathio, Iliad. r p. 3 I. Mercurium hine patet Cadmilum dici; quam scripturam etsi convellat Meurtius, reliquis inmen omnibus longe praefert, idque non Immerito, Cl. Bochartus, Geograph. Sacr. Pariis secundae lib. I. cap. VII. cum quia in Boeotia nata est , ubi Phoenices diu haeserunt; tum maXime, quia
Arabire In chadama est ministrare ; nul. tum est verbum notius. Sic in Proverbiis AbidUbid , ultimo secundae centuriae, rin
nifrasu mur. Atque ut ultirpari scias de sacro ministerio, Luc. I. s. pro Sacerdotum . - ,
Jacob. I. Σῖ. eadem voce redditur 2 --. Et Exod. xxv III. de Sacerdotibus dicitur,
nurim ire inina jachismuni ι mui mini ent. Omnino igitur Catamitum Phoenices scripserunt Cha esὶ i. e. ministrum ini, ministrum sacrum ; quo modo Camultam , & C Imitam Veteres summo consensit expliranti Ciactum ex ri cheth, ut in Tapsiaco ex ratam
& similibus. Rursus Catames mutatum in mismaum, quia Phoenicum Graece scribebatur IAM. Hinc in Theolilia Phoenicum apud Philonem Iλω, idem qui Κυνος, nempetiturnus, N Hὶ i. e. Deus , υτ' ἐξοχ' a' pellabatur. Ita legitur in Damastio. Quin & Emelum reperias apud Nonnum, qui de Mereurio sic habet, Dionysiac. lib. I v.
Ibid. Καδμ- γόνος J i. e. Myrtilus, innomai auriga, cujus ope Pelops Oenomaum devicit; Postea autem timens, ne Myrtilus sibi victo riam aurearet; vel, quia nimiam ejus cum Hippodamia familiaritatem suspicabatur, in pelagus, ab hoc casu Myrtoum dictum, praecipitem dedit. Sophoclis vetus Scholiastra,
historiam latillime descripsi vetus Homeri Sta liastes in Iliade. Pausanias Arcadicis, narrat Myrtilum Hippodamiae amore Caelum, cum non auderet in certamine fortunam 1uam experiri, aurigae munus obiissse; sed Oenomaum postea
Pelopi prodidisse, cum prius ille iuramento se
obstrinxisset, unam Myrtilo cum Hippodamia noctem eo ere : pinea cum victorem promissi moneret, ab eo in mare projestus dicitur. Mus autem cadaver in litius proleetum Pheneatae sepulturae mandabam, & tiara nocte quotannis parentalia sblvebant. Caeterum Mercurius ob occisum filium Pelopi graviter infensus dicitur ; unde fictum, ut Pelops ad placandum hunc Deum templum exaedificarit in Peloponneso :
μα ia o PM. Etiam & Myrtilo cenotaphium condidissse, eumque Taraxippiim eise nonnulli credebant, docente eodem pausania, Eliaci c.
Λάγ- ο - Μ γ ν κινον ἐντ oν -- α ι, 6 2- τε tam , et. φων μήνιμα ἰώ μου,6 -νομα- ράξοσω. Sed nequaquam potu tunt haec Mercurii iram avertere, quam adeo gravem concepisset, ut totam Pelopidarum domum cladibus perpetuis vexaret. Sophocles Electra U. yIO.
375쪽
Lege, ε- π σ Et', F - - ς. Vel, di υμῶν, φ - σατέρα M. Sensus est, Mercurium, Myrtili patrem, auream agnam, quae P lopidarum funiliae exitiosa fuit, immisita M. in fabula notillima est. I6 3. Οὐ- Αρπιννυ ουπή- in J ora vel significant Harpyias, mas quasdam rapaces, &monstrosas; vel ventum rapidum. Homeri Schin
Π iam. Hesychius, &ex eo Phavorinus,M τ ἀνέμων --φαὶ, Θυ M. Quem sensum Eustathius allegoricum esse putat, Amin As
ἀρ--έ. Sensum priorem amplexus est in sua interpretatione Canterus; verum posterior aliis forte magis arridebit, solent enim equi veloces ventis comparari; iidem volare etiam dicuntur: Homerus Iliad. v. 43'. i- ει,ειν ἀνέμ- τι-οι. . si Et Iliad. U. 39s.
I 69. Εἰρκου-J Comparatio haec ab .Eschylo sumta est, qui pluribus in locis κίρρων
Ubi ι -- δό- intelligo de Philomela Tereo rapta; licet aliter hune locum explicent Interpretes. Post' de Danai filiabus .Egypti filios fugientibus ait, V. Σ3I. ει ὰγ ῆ δε iae δε - - iIbm κίε ν F δμῶέρ- φα . rerum Deiphobi Helenam in victoriae praemium adepti meminit ex Lycophrone vetus Himmeri Scholiastes, Iliad. V. 2FI.
Helena concubuit: sed ne hujus quidem generis exempla desunt apud idoneos scriptores :nam apud Sophoclem, eum Oedipus timeret oraculum, quo praedictum fuit, ipsum cum matre rem habiturum es, latata est eum Jocalia, spem injiciens in somniis complendum sore hunc eventum, quod & multis ait prius accidisse
1 7 . Κ-Hisa Tis Medeam hele intelligi malim, quam Iphigeniam : Medea enim vulio Cyinica, 1 Cytaea, non, ut tradunt alia Interpretes, Mythiae, sed Colchorum urbe; Scythica enim Cytaea diversa erat a Medeae pa
Medea Oetaeis dicitur in Propertio, II. .PAn his herba Dinon hic nocturna C Leis. Et carmina magica Cyterna vocamur, Tunc ego creanaeerim vobiso siderais amnes P e C ranis ducere carminuus. αρμεν τεν ω. J Alludit ad Myrmid num nomen, quod HI μώρμων inditum v lunt : Eustathius Il. cum prius a ci fabulam tradidistet, addit, Καὶ mariae H- ω ρογκα
τως Mis μανα ε amri Variis deinde modis pergithoe figmentum explicare, Iug. yy. 38. Iterum etiam hujus loci meminit Iliad. c. Μυριώδενου δὲ - mutών xy μδην ἐκ θυω, λ 6 Nuωφρων '--M. Caetera, 'uae ad fabulam pertinent, si quis desideret, illinc petat. II 7. v να J i. e. Achillem; nam quivis impetuosi Τυφῶνου vocantur, a Typhone gigante; vel 1 -ὼν, vel Μῶς, quae voces fulminat aut ventos Impetuosos denotant, ut ex Hesychio, &Suida notum. Hinc Aristophanes taeonem TNm appellavit, Equit. U. I. M. III. a Urauis προς ε Τυφω χ/- , δ lata . em locum explicavit Suidas. IBI. -- δε- ias γρά - ἀνωράας dcc. J Pr
verbialis hic est sermo, de eo dictus. qui nostes in se concitat, & sui exitii causa elae Similiter Themistius in Oratione quadam, Hydrint ι
enim insecta sunt acerba,& aculeo timenda; unde apud Aristophanem in Vespis,ipsae de sese aiunt, Π -- λ μ ἡδε - , μιν
Proverbii etiam meminit Bisetus in Aristoph nia Lysistrate: Tὸ σγκίω μέρειν παρο
M e G --. Primus similitudinis hujus auctor videtur mille Homerus, qui Myrmidonas e temtoriis excitatos comparat vespis , pueris irritatis; IL ω. as . quem locum elegantia insignem,& quia huic nostro valde similis est, describere non dedignabor;
376쪽
I 8r. Σκυώου δμυν- J i. e. Pyrrhi in Scyro, ael maris insula , educati. Haud aliter in Seneca, Helena ad Andromachen ait, TroaL
I 88. Φαλκιω- - νJ Satis de hac insula Can-terus, & Meursius; plura qui volet videre, adeat Maximum Tyrium Dis I xxvi I. Arriani ines. φοι-. Euripidem, ejusdem Scholiassen, Andromach. v. Iino. Eustathium In Dionysii Dieios. mi , v. 3o6. Stephanum, allosque quamplures. 9 7. a προς 3 vocat ollam, in qua Iphigenia mortuorum carnes elixasse dicitur, quia Pluto mortuorum est praeses. Haud aliter apud Euripidem Polymnelior Trojanas mulieres, quae ejus liberos interemissent, ipsumque oculis privassent, vocat Plutonis Bucchas, He
ao . Οριων ζ αν J Similiter Euripides dixit
ζυγως, Medea v. 73y. metaphora a jumentis sumta: quoniam qui iuramenta religione se astrinxerunt, haud facile possum ejus vinculnliberari. Σο8. Δελφινιου -ρ' ω κα-J De Apollinis, & Bacchi nominibus fere omnibus, totaque hac, ct praecedente fabula, sitis superque primres Interpretes. Addam, Apollinis Delpninii templum Athenis suille, in quo Tribunal dictumo ἐν Δελ ινιν Pausanias Atticis, Mi r es ἄλλο λειν
νιν) δκαδε ειαν. Quae verba sunt ex inrpocratione desumta. Anniam vocat Apollinis or, culum, quo modo Ovid. Met. II I.
Vix bem Cumbo Cud tis ius geras anm. Cujus rei ratio erat, quod in Temlo Delphico divini affatus ex terrae caverna sursum mittebantur. Qtia de re vide Archaeologiae nostrae Lib. II. cap. I x. Κερδέου epitheton Mercurio tribuit Meursius, & Mercurium fuisse hormum, nemo ignorat; sed cum hic de Memutio sermo non sit, malim de Apolline accipere, qui Κερδνος vocari poterit, ob lucrum, & utilitatem, quae ejus oraculla accepta debent homines; unde Lucanus Delphicae ledis silentium recenset inter maxima malorum, quae isti sesulo contigerant,
ractra rem majore Draium, quam vel , ea sedes 2 Haesitat. vel propter prudentiam, sapientiam, & singularem futura praedicendi peritiam, qua supra
caeteros omnes inclaruit hic Deus; nam δει sa- citatem, astutiam, & prudentiam denotare solet. Hesychius, Κερδες, --,
- 'ν J Bacchus Tmie μορ- , & -ροφάγος dici solet, ejusque statua apud CyZicenos tauri figura erecta erat: quin etiam taurinis
eum cornibus pingebam Veteres, unde T Oac pariae vocavit Euphorion, citante Theone, Commentario in Aratum ; Tac δε, . Δωυος. N-
Qito epitheto usus etiam est Orpheus, Hymno in Bacchum,
Et Ovidius ei eornua tribuit, Metamorph. I v. tibi, si cum cornius alias, Vimvium captu est. Et Seneca Hippol. V. Isa. Teres pampinea cuspide terrisana, Ac mirea cohibens miseerum caput. Ubi Interpretes varias reddunt ration cur Bacis chus cornua habeat. Vel enim factum est ob truculentiam ebriorum, & quod vinum rixas ciere soleat, unde Hassio quidam θωραξιν appetiarum, τ ι--των imi u kPH ν 6 θώρακα φορῶν, υ εο α ρῶν, ut ait Eullathius: quae lisnificatio etiam ex Hesychio nota est. Vel quoa cornua Veteribus lyo poculorum erant; quae mens erat Eu
ves primus aratro junxerit, unde & Osiris AEgyptius est, de quo Tibullus Eleg. lib. I. Primus aratra manu siarii ferii Osris, A tenera erras cita vis humum. Quae causa et Ie videtur, cur initio Georgicorum Virgilius Bacchum cum Cerere invocavit, - ω enum caelo qui ducitis anuum, Liber, or alma Ceres. Uel quod Poetis hymnos in Bacchi honorem canentibus taurus erat praemium. Vel ab Mus vi& robore; qua de causia Seleuci ficiem in statuis cornigeram futile scribit Appianus in Syriacis, quod taurum ferocem, sacrificante Alexandro, vinculis ruptis profussum solus cornibus arreptum detinuerit. vel ob galeam capitis arietini tbrma insignem, quam in honorem patris sui, Jovis Ammonis, gestavit, cui do ipse aram, &templum sub arietis specie erexit. Vel, dcn que,1 κρὰ re, seu cincinnis crinium utrimque in cornuum fornum acuminatus.
377쪽
1bia Bacchi sacrificia occulta dicebantur, explicabitur v.- rerum proprie loquendo nihil est aliud, quam P--t, teste Hesychio :sed quoniam nulla sacraficia peragi selibant sine
manuum ablutione, idcirco per metonymiam pro ipsis sacris usurpari coepit. Porro antequam ma. nus abluissent, nesta habebatur Diis aut sacrificia, aut libationes, aut preces offerre ; unde apud Homerum Iliad. 266. Hector ait,
Ubi Eustathius, ramisinu δε, 3π.ειτυρ ιώ πισπλέειν Διὶ Mici. οὐ γλει T. in s D O. φυ M DR--r χεμ ν - . Exempla ubique in Homero, & aliis Aureuibus occurrunti consule Archaeol. nostrae lib. IL cap. V. IΣIO. X-ρχος σου πιλῆαλ η - J i. e. Agamemnon , qui summus fuit imperator exercitus Graeci, quem mi e navibus ad Trojam vectum canunt Poetae; qui tamen numerus exaetus non est, cum Homerus naves Memmur, alii plures, aut pauciores numerarinti Sed istet numerus rotundus pro majore, vel minore accipi; quo modo Romani Centinnisms dicebant, qui erant ev. Varro de Re Rustica lib. II. cap. I. St, inquam, numerus mis Is adam im , ut mis es, eum domu M. Maeres iisse ad Trasam; Centumvirale esie jud em Riniae. Euripides Oreste, a
2I3. μντα θω-Sc. J Telephum comparat leoni, Graecos aristis, quas quia Telepho mei hum dat, idcirco ipsum tacite etiam sui mparare videtur; nisi id potius fieri existiman dum sit more Lycophronico , quo nulla non epitheta, nomina, & proprietates conflandi se. lent, ut obscura, eoque oraculo similior reta tur oratio. Priorem sententiam. amplexum in. venio Eustathium Iliad. . p. Iai. Τει - θ
aaci rara φι-- J Issa quondam didia erat Lesbos insula, ut tradit Strabo lib. I. H 1 M.
iterum tradit in Dionysii v. s36. Tῆ A
rum subversione sumta, qua metaphora ustis est etiam Euripides, Oreste v. 733.
Idem de Thioe i dicti sunt, ct ab iis
commune nomen omnibus prophetis inditum. Hesychius, , M εν-φρος, D
vorinus hunc Lycophronis locum habuit in oeulis, Thraso nquit ὸ κει- mi iteόν - ἐν
213 . N ψω, δε,- J Epitheton ex .EMisi Prometheo sumtum est, ubi ait
Idem in Persis dixit κλί- υκῶν, &- -': & in Supplinibus malorum turbam fluminis inundationi assimilavit, v. ε 3.
αlo. Αἰθή- J Mergis, avibus marinis, com- Parat
378쪽
parat Graecos; qua similitudine usum etiam Aratum invenimus in Phaenomenis, ubi de homini bus in mari versantibus triuitur1 i
Ubi Theon hate verba habet; H-D
Σ33. Σ-π-J Eustathius linit, quod exp. μυκε, quasi Aestilles pugno oecidisset cycni laberos. -- inquit
genus erat, quo sontes in vas conclusi, an mare projiciebamur; de quo Athenaeus lib-xIv.
porro habitum hoc supplicium inter gravistima, docere videtur Polybius lib. II. Αλλ' ο ς --
tamen contradicere videtur Diodorus Sidulus lib. xv I. ubi narrat lacrilegos quosdam, ut gravissima morte perirent, in mare projectos fuisse ; o δε Φιυππας ί inquit Oνιμαρρο -
dissensus videtur conciliari posse, dicendo, grave quidem hoc supplicium fuisse, & ita hab, tum a Polybio; feci ei visum esse crimina illa, quae prius numerasset, non simplici morte, sed aliis insuper poenis, maximisque cruciatibus pu
dam Achillem praenunciavit periturum elle, si quem ex Apollinis filiis occideret: quo territa Thetis, servum comitem adjunxit, qui id ei si quando ex usu foret in memoriam revocaret: quo nomine hic fuerit, non conflat, fallitur enim Meursius, cum Phoenicem fuisse tradit, naes Phoenicem Achilli superstitem sciunt omnes : hic vero, de quo hoc in loco Lye phron, cum commillum ossicium neglexisset, &Achillem Tenum, qui Apollinis habitus est smlius, occisurum non pnat monuisset, ab eo occi sus est; ut clare nos docuit Plutarchus, in Grino.QuUL tibi, poli narratam Teni historiani, haec verba habet: δ ε ρα Θιτν
tur Odyll quo loco aliis quoque heroibus suos mm Dille refert: mei δ ἀ
aso. M'πειν ἐξερχ--J Ellipsiti his vem bis inesse ait Eustathius; alioqui debuit dixtile
sic νόευν vel, secundum communem loquendi formulam, -: audi ejus verba ex Iliad. t. Τὸ δὲ βαλλ
Ad quν iterum Scholiastes vetus, IISm 39 πα-
Hesodo, & Sophorie. His simile est illud Aristophanti Nudi Act. r. M, I. ubi Strepsiades de
Plura exempla in pmaltu sunt, sed iure sussi.
379쪽
ditu ad visum transitur. num dicit oculis percipi,
Ubi Scholiastes observat hanc trajectionem vim quandam, & vehementiam sonitus exprimere, Ni γαμ tinnuit) ἀς α θλις ωος τὸ π n. m. Simile eli illud in Supplicibus v. Ioo. a tςοι. Nec abhorret hinc Sophocles, oed. Dr. v. 8 I. ubi dicit oraculum l. e. clare pronunciatum fuisse: γαρι , ψ του νιφ-lος
Eustathius ingeniose haec resert ad Cassandrae praesensionem, ad Odyis v. 3 9.
26 . Τροφιν Πτώι τε πιιπὸς J Apollo Pious dbetus est in Ptoo, monte Thebano, ubi templum, & oraculum ejus filii, ante excista ab Alexam dro Thebas. Nomen porro ductum est a Piso, Athamantis & Themistas filio. Pausanias Boeoticis, Κλει γ -- ἐν ορο αψ Πτώρ θέα r uis l
tradit Plutarehus in Pelopida, Lia: το Πτ
ν, - , Eustathius tradit Latonam rum τὶ lupo perterrefactam fuisse, unde Apollo duobus nominibus Πτώου, & μο νους in
Hector porro Apollinis filius dicebatur. Homeri
Et S idei dicti esse heroes videntur nonnullis, quod ex uno parente mortali, altero immortalinati essent. Eustathius It in ti re
λων , θνητοῦς δὲ μακ9. Hi tamen Homero contradicunt, qui non modo Hectorem Priami filium vocat, quod fieri etiam pollet, quantumvis esset Apollinis filius, sicuti Hercules Amphitryonis filius dicitur, quem tamen omnes Jove satum aiunt sed apertis verbis affirmat, non est edivina Origine procreatum, Il. κ'.
26 . Ονῆι γ ι Mus θ' ωμῶαιν δέ-t 3 Haec aquilae propria videntur, cui Achillem comparavit; aquila enim ονυξιν est. Unde apud Aristoph Equit. Αα II. M. II. Cleon furore commotus in Atlantopolam, ait
Ad quod Scholiastes vetus, ου,--ς emp. Et paullo post, ο δι λωστηις ονυξιν observandus porro hele Thes salorum mos, apud quos obtinuit, ut anil rum interfectores circa defunetorum sepulcra traherent; quod ex Callimacho observavit vetus Homeri choliastes, Iliad. L. O
Σου I. OIον κιον' αιώσεις &c. J Cur Hectoreii appellat, sequentia verba indicant; quod, θnempe, sit ερε ημα ἀποου , i. e. patriam sulciat, ti
atque sustentet, huic similis ille Senecae locus,
CHN-u pMriae, mora fatorum, iTu maesaeum Phrugibus fessis, t minus eras ; humeri'ae tuis Melit Uga decem fiata per annos; Tecum cecidu; summusque dies i mris idem, patriaeque fuit. t Unde Hectoris filio nomen erat Astyanacti, quod
pater ejus esset , I. e. urbis servator nam αναξ idem est ac molet, unde Poeta,
Testem hac in re habemus Homerum, Iliad.
Unde corrigendus est Meursius, oui Hectora columnam dici putar, quod esset lilius, mares enim columnae domus appellari soleui; sed hoci Hectori cum multis commune erat, nec Priami solum filiis, sed toti etiam virorum populo Irlinbui potuit; viri enim diei amant patriae sulcrad: columnae: AEschylus Persis,
380쪽
autem de Hestare loquitur Poeta, laus est ipsi peculiaris, ct cum nullo alio communicanda.
Σ . Ω-ιευς J Hesyctii locum non possum praeterire, etsi non huc spectet: Δῶρον inquit
παλαιώς, μπρ . Lege-vel Δῶρον enim mensura erat, dicta, ut ex Grammaticis notum.
296. Luciis ud itacim eum denota qui praecipitem In rahc , i. e. caput, se impellic Eustathius,
in bello dicitur, qui proni in terram cadum. Homerus de quodam vulneribus oppresso, ct e
Similiter Euripides Phoenis L I I18.
Et Aschylus eiaem metaphora usus est, cum mintientis casum, statim appellavit, in Persis,
a . Ih-όλεα θ' ENIM MOUM J L e. Optimate, quibus in praedae divisione, secundum cujusque dignitatem, prior optio dabatur. Qua ratione Agamemnon, ut summus duX, pta rnoco Chryseida elegit, Achilles deinceps Briseida, & alii alia. Unde Achilles Agamemnoni ait, Il. H. I 6I.
dum ab iis, qui lanam carminant, & particulatim dividunt. Similiter AEschylus, Agamemno
3os. Γυ--ν δενσυ Ab AEschylo sumta est haec phrasis ; nam in Persis ait,
Et idem rursus in eadem Tragoedia dixit, μων
3o9.- λων Inοι τάξοπJ Πνεμεν dixit ex communi more loquendi, quo amor, tamquam calidus assectus, igni comparari solet: qua de re elegans est apud Ovidium locus, Met
- ut m bescere Desine levi cerae maturinaeque 'visae Sole repente solent: iis attenuatus am re titur, O tecto pontim carpitur gni De Iynge variae sunt sententiae; quidam tradunt
nihil aliud elle, quam instrumentum musicum jucunde sonans, hominumque animos demulcens : alii avem esse dicunt, quae olim flamina, atque Panis & Pithus, vel Echus filia erat, sed cum Jovem ad ius amorem pelliceret, in volucrem cognominem a Junone mutata esh: hanc avem alii torquillam esse volunt, alii regulum, alii pasterem, alii mitissam, Frutis autem dicta est Venus, cui haec avis sacra, quae etiam in phil.
tris maximi erat iis us: unde pro incantatione magica, vel etiam lenocinio quocumque usurpari amat. Hinc illud Theocriti, Lob ora οὐ πνον ἐρον ποή Δμα ε πιθαVide quae ad hunc locum Scholialles. Pindarus etiam dixit, isni B-μυ-ρ. Idem tradit Ιωπος& incantationum ustim a venere primo inuem tum este, & Jasioni monstratum, ut Maeram insiui amorem pelliceret; Pyth. Od. LV.
- mr π, χἱσως. Porro hie mos alligandi hane avem rotae ita se habet: veneficae eam, vel ejus viscera rotae cereae afligentes subjectis carbonibus torrebant, atque Ita quem volebant, amore urebant. Alii linguam ejus in philtris pretiosam esse tradunt. Addit porro Sitidas,
a ναώσ ου ψ δαπωπον ἄνω ti ἐκ θαλάμν --ςhm ' a. minit deinde alia exempla proponere. Caeterum Epigramma illud sic emendo ex
Bisieti Seholiis in Aristophanem,
Porro γυπι τερον dicit Lycophron , allusione sumta 1 Cupidinis arcu & telas, quae vel pueris
tur hine, qui has i & similes locutiones Novi
Testamenti Hebraeismos vocant: Tit. II. U. Iῖ. M άνειαν δ δεμ, i. e. ἐνδεξο inclis. Σ eis II. 3.ο ἄνπο-ς ψ πιι siu, i. e. Main ἀμαρτωλός. Evang. Johare XVIII. 6. vri e αδέα, L e. ἄδευς, vel Miror, nam haec constructionis muratio plerumque