Fr. Thomae Mariae Mamachii ... Originum et antiquitatum christianarum libri 20. Tomus primusquinti pars 1.

발행: 1750년

분량: 563페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

311쪽

262 ORIGINUM ET ANTIQUITATUM

numero extiterunt nonnulli, qui arbitrarentur, non solum Dionysium Areopagitam , quem veteres Atheniensem Episcopum fuisse tradiderunt, Parisiensium , Iulianum Petri auditorem Cenomanensium , Martialem Lemovicentium , alios deni. que, qui Apollolis magiitris usi erant, aliorum Gallorum doetores, ac praesules fuisse, verum etiam Mariam Magdalenam . Martham sororem, fratremque Lazarum tempestate delatos Massiliam pervenisse, ibique praedicasse Christianam religionem , & magnum tulisse Operae, ac laborum fructum ; atque ubi ex vita migrarunt, nactos fuisse pios, sanctosque homines , qui eorum corpora magnificis sepulcris condi curarent. Horum omnium cum aliis minime probaretur, tum sic est op pugnata opinio , uti jam ne primo quidem seculo. initioque se eundi ullos fuisse defenderent . qui in Galliam sibi contendendum introducendae religionis caussa putarent. Fuerunt denique, qui exceptis Lugdunensibus, Viennensibus, aliisque perpaucis, ullam suisse aliam gentem Gallorum negarent, quae magistris usa Christianis ante seculum Ecclesiae tertium esset, incolasque haberet, qui Deorum superititionem aversarentur . I

a Ab A sttilia , Apostolorumve discipuli, Galloa luisse ad Christiana saera eonversos puttiant Pelius de Marea Archieptaopus Patisiensi Diiola ad Henrieum valesium de tempore quo ρνι- muri in Galliis fuseepta es Christi .s, Eusebiatia Historia Eeel. editionum Parisensi, Ualesiana, S Cantabrigiensis piaefixa . & qua extat in opusculis eiusdem Arehiepiseopi edit. Murcia Parisan. εε s. de apud Bollandianos tom. u. Iun. r. 344. Franeicius Gergonvs Theologus Parisiensa uisola ad Xιmondum galliee edita Paris an. is a. se an soluιa pro Dion o . Laciaro . Trophimo , aliis Galliae Apostolis edit.au. is a. Iohannes samblaneatus in Palladis Gauia edit. Tolos. an. io a. Cermanus Milletus Benedictinus in Vindieara Eeei. Gallie a stiria edit. P-ν s. an. 1 ε 3E. Respons ad Ioh. Latino' d Fret. Hit. Paris an. Is a. Hugo Menarius Miana ehu, item Benedictilius De Unιco Dionyso eontra Lasno Dis usonem eiu I. Paris M. i a 3. Jacobus mulaetus De eanvs Adbatiae s. Dionysi His. CHonol. gallie e edita de merirare S Dion μ eas. Pars an. io s. Natalis Alexander inst. Eeei. novi ristam. Dissert. xv I seq. pag. ε o. rom. i. erit. Paris an i 6ss. Gabriel de caumoni lib. de S. Dion1s edit. Paris au .iari. Ad drea, Salinayiis de M itis Garr. seriptorib.- Myar. Pol m. d. Apostolatu Gallaeo edit. Paras. au. Io I s. Eernardus Labena Eleus Dissertat. Gunoro opposit. in Defas Antiquit. Eetieissa ν. Galba eat Hagennenses au. ta s. Leo de s. Iohatine Carmel ita lib. gallieo serapto de GaIlia e wrs. ed . rari an. iss i. Hugo Mathia υε Monaehu, Benedictinus In D pertatione de Vera senonum oririne Gn ruina ad M, sui Iohonis de Latinor eritieas obseν tiones .ar. Paris .ior . sed hi multa a traditiones privatarum Ecclesiarum congerunt, qua quidem aut euhiae sunt omnino , aut ne quia dieam gravius , minus verae . sed Jaeobus Longue ualus Soe. Ie . si in Mi'. E elsa Gallione galliae scripta editionis Paris an. iosa. rom. i. Dissert. Pratim. Pνς I. i. pag. 3. seqq. eertum videri scribit, primo aevio aera Christiana fuisse a dis istilis Apostolorum iis Gallii, constabilitam Christianam religionem. Prop. vero 3. pag. s. defendit plena esse Ineertitudinis, quae de privatis traditionibus quarumdam Eeelesiarum Gallia a nonnuliis seripioribus assemuntue . Atque is mediam insistens viam sequutus seriptores est, quorum iam mutiti, probati video opinionem . Autiquiorem secundo seculo jam adulto in Gallit, ese religionem Chri

312쪽

CHRISTIANARUM. LIBER II.

g. I.

Gallia non Viennensis modo, ac Lugdunensis, sed omnis, diu ante seculam H I. incolas habuit, es non magno numera, qui nosram reIlionem profiterentur . EGO vero etsi nihil esse de quarumdam Galliae civitatum privatis traditionibus statuendum putem . propterea quod aut novae sint, aut multis difficultatibus implicatae ; nihilom, nus eorum esse video ad veritatem propensiorem sententiam , qui vixisse primo Ecclesiae seculo viros Apostolicos arbitrantur , qui in Gallias profecti Christianam religionem incolis explicare , inque omnes provincias introducere conarentur . Nam est principio incredibile , Apostolos, quibus a Christo in universo terrarum orbe Evangelli praedicandi impositum onus erat, quique curaverant, ut ne Britanni I) quidem nostra instituta , legesque ignorarent, praeterire inclitam gentem Gallorum voluisse, ac pati, ut in summa rerum divinarum inscientia versaretur. Deinde persuaderi nemini prudenti potest, Christianos, qui jam Sedes Viennae,atque Lugduni ain constituerant, sese tam angustis limitibus continuisse,quin latius secundo saltem seculo fines Ecclesiae extendere studerent. Est praeterea Auctor Irenaeus 3ὶ in

Eusebio poterit las. v. His. EM. eap. r. pag. is g. ct seqq. Quodsi ita erat eo tempora in Lugdu nens prυpagata . quid est, quod tum primum invectam sitae in eam prouinciam , neque in pro pinquas mana Ie putemus Atque est illud etiam disse ite ereditu, a Pothino primum , qui sub Mareo Aurelio Episeopus erat Lugdunensum , fuisse Lugdanensem Beelesiam eonstitutam . Crescere enim ea tam elio ad tantam multitudinem qui poterat λ Igitur se existimo . Fuisse aliqvo ante Pothinum in provineia Christianos . sed non magnos seetae initio progressiis. Itaque post opera Pothini auctum illorum fuisse numerum

ait i Eerisiam per universum orbem qua ad fines teria fuisses minaeam . o ab A O TOM .

313쪽

26 ORIGINUM ET ANTIQUITATUM

iis libris, quos contra haereses anno circiter IIo. scripserat, omni tutos jam inde ab aliquo tempore apud Celtas, Germanosque coetus Christianorum fuisse, quorum traditiones non minimi esse ad haereticos refellendos momenti deberent. Iam vero quis putet novitatis convinci haereticos potuisse traditione Ecclesia rum,quas novas tum fuisse constaret 8 Vetustate igitur robusti ea

aetate Celtarum, Germanorumque coetus Christianorum erant.

Etenim qui Irenaeum de Lugdunensibus , atque Viennensibus

Ecclesiis agere contendunt, nae illi Calumniando vetera monumenta pervertunt, plusque Germanis, qui jam seris, barbari Lque moribus erant, tribuunt, quam Gallis, ad quos essent accessus faciliores, quique, consuetudine Romanorum , longe cete

ris humaniores existimarentur, & essent. Atque is, qui non diu post scripsit, Tertullianus IJ non Viennenses modo, ac Lugdu nenses, sed varias, diversasque Galliarum nationes, Britann rumque inaccessa Romanis loca Christo subdita fuisse narrat Quid Z Sibi ne quisquam persuadeat, diversarum nationum ver

,, in Germania sunt fundatae Eecies x aliter et edunt, aut aliter tiadunt , neque hae , quae in Ibe- , , tia sunt. neque hae , quae in Celtes , neque hae , quae in Oriente . neque ha , quae in AEgypto. ., &e. Confugit ergo Irenaeus ad Feeles Mum Galli earum traditionem . . t haereticos reos esse demonstret ntivitatis . At si a Pothino primum constitutae illa fuerunt, tamque erant reeentes. quemadmodum novitatis arguere poterant Valentinianoa, qui lane vetustiores erant vothino Argumento est igitur , ante Pothinum aut ab Apos lia . aut ah eorum discipulia r. aeulo iacta suasisse religionis Christiana iti Gallia sundamenta , ut earum traditiones opponi novitati haeretico rum iure pollent. a Tertulti ianvs eap. vi a x. Iibr. -υ. Ivitios . . . Cetulorum . inquit, varietates. & Mau- ., torum multi s nes , Hii pania iuui omnes termini. M Calliarum diversae nationea . de Britania,. norum inaccessa Romanis loea . Christo vero subdita . Ze sarmatarum , & Dacottim . de sey- ., tharum , de abditarum multatum gentium . 8e Provinciarum. & Insulatum multarum nobis, a ignotarum . quae enumerate non postumus e in quibus omnibus loeis chrisei nomen , qui iam ., venit, regnat. δε Lueius Caecilius ιι,. de mortibus Perseeutori cap. II. p. is s. euar. an. i 47. rom. I. Neronia tempore assimnat ., Non modo Rotnae . ted usque quotidie magnam multitudi- . nem de se ei in a cultu Idolorum , S ad religi nem ntiva in damnata vetustate transire . Et cap. 1 al. 11 p., , Rescissis , inqti I , actia Domitiatii tum rantum in statum ptis inum Eeelesiari restituta est , sed etiam multo elarius , ae goridius enituit, si eutiaque temporibus , quibus non ,, nullo inimicorum impetus passa est, manus tuas in Orientem, Oecidentemque porrexit, ut iam, , nullus esset teriarum angulus tam remotus , quo non tetigio Dei penetrali et, titilla denique , , natio tam seris in otibus vivens, ut non suscepto Dei cultu ad iuuit ae opera mitesceret . . . Neque id quisquam iacium post Anttiuini pii tempora arbitretur . Nam Iustinus Martyr in dialogo eum Tryphone , cuius verba supra tom. i. paras attulimus , sua iam aetate nulla n gentem tam suisse balbatam tradidit, quae non de Christi nomine audiiset, eique gratiarum actiones non aghibuisset. An barbaris serisque natio .ibus id suisse eoncessum dicemus, negatum autem Gallis, quos tunc atatis in harbaris, nis sorte appellatione tantum , ntiae erati non debuisse eonnat

314쪽

bis duas illas Lugdunensem,atque Viennensem tantummodo iudicari, excludi autem ceteras; quum in Germanorum, Britannorumque , ad quos Romani accedere non audebant, locis Ecclesiae florerent 8 Longe scilicet accuratius disputant, qui quatuor Galliae provincias, ut ab Augullo saeta divisio postulabat, hoc est Narbonensem , Lugdunentem , Belgicam , & Aquitanicam , demonstrari a Tertulliano defendunt. Eth autem credita perdissicile, tum primum , cum is auctor animum ad restitan dos Judaeos appulisset, ortam apud has gentes suin Christi 1- nam religionem . Non enim repente Ecclesiae prodibant, sed paullatim augebantur : nihilque impedit, quo minus, quae indicatae a Tertulliano sunt, eaedem atque illae essent, quas ostendimus suisse inter veteres numeratas ab Irenaeo. Accedi t Zo simi

1 in Pontificis Maximi testimonium , quem Innocentio I. successisse constat. Atque illud sane eo pluris aestimari debet , quod di perspicuum sit, & plurimum habeat virium ad oppugnatores vetustatis Ecclesiarum Gallicarum repellendos . qui obscuro Innocentii loco abuterentur. Ac Zosimus quidem, a Sancto Trophimo accepisse Gallicanas Ecclesias doctrinam , dc Christianam institutionem morum facile patitur . Trophimum

autem veterum Arelatensium opinione , qui anno Ας o. ad LeOnem I. Pontificem scribebant. Petri Principis Apostolorum auditorem fuisse plane liquet. Nam Launoyum, ejusque similes criticos nihil moror, qui Gregorium a) Turonensem auctorem sequuti, Trophimum tertio Ecclesiae seculo vixisse arbitrantur . Quid enim p Auscultem ne Gregorio, qui vi I. seculo

floruit, scriptori, cum de rebus a memoria sua remotis ageret,

minus diligenti, minusque perito historiarum , fidemque tot Episcopis negem, qui de vetere traditione Arelatensis 3 Ec-Πm. II. L l clesiae

a Zosmus I ,ntifex M. epi'. r. ορβ. Collis. Cour antra rom. a. Epistolarum ROM. Pon . t .., dane , inquit. quotlia in Metr poIitana Arelatensium urbi vetus privilegium miaime de- ,. rogandum est , ad quam primum ex hae sede Trophimus sumitias Antistes , ex euius sonte totae, , Gallia sael rivulos aceererunt , directus es . ,, an. 4ret. Annon eos ligitur Trophimum anti quiolem Pothino Lugdunensi fuisse . Nam si erat recentior , quemadmodum verum esset . rotas

auctoritate . Viri not. 3.a De Gregorii Turonensis testimonio erit paullo pos disserendum . 3 Eps'. a. Leonem Papiam . . 1ιε est iu er Leonianas M,t. Quos elis xi i. o. Myt. Venetah i. est ev I. pag. is a. sic seribunt Episcopi Provineia Arelatensis A Omnibου etiama, uabus

315쪽

266 ORIGINUM ET ANTIQUITATUM

clesiae medio quinto seculo ad S. Leonem litteras dederunt λ Ab Zosimo autem quis credat probatum, quod tamdiu post Gregorius scriptum reliquit, negle stam vero illam, quae tunc aetatis obtinebat in Galliis, opinionem Z Neque vero orta quinto seculo est, quum Cypriani si) tempore Ecclesia Arelatensis floreret , haberetque Episcopos, quorum unus, quod novis rebus studeret , Cyprianum Carthaginensem impulit, ut ad Stephanum Romanum Pontificem scriberet, atque eum oraret, ut ejus loco alium praefici Arelatensibus juberet. Denique , ut ceterami sta faciam,quae quidem non tam esse singularia videntur, illud animadverti volo : extare in Bibliotheca Casiana tensi veterem annorum sere nongentorum codicem, quo libri varii. & antiqua quaedam calendaria continentur . In his libris est ακunus, qui est adversus Arianos de Deo Filio perscriptus. Hujus etsi minus est cognitus auctor, tamen non est seculo sexto, ut quidam putant, septim Ove recentior. Nisi sorte quis velit, esse etiam antiquiorem sexto. Is igitur auctor, ubi Ecclelias AEgypti.& Asia: Catholicam religionem colere animadvertit, meminitque earum , qu e in Italia, atque alibi fuerant ab Apollolis constitu

tae, tum ad Gallicanas descendit, aitque, suisse jactae sa) earum a Trophimo, aliisque nonnullis Apollolorum discipulis funda

menta.

- nibus Callieania notum est , sed nec saetosinste Ecelesai Rriinandi habetur ineognitum , quod ,, prima intra Gallias Arelatensia civitat mittam a Beatissmo Petro Apostolo san irum Trophimum,. habete meruit saee id item, de exinde aliis paullatim regionibus Galliarum dotium silet , de reli-- gionis insusum , priusquam alia loea ab hoe rivo fidei, quem ad no, Apostoliea lustitutiouis., fluenta miserunt . meriti me nianilistum est Leerdotem , quam Viennensis et .itas. qua sibi nunc , , impudenter. ac niata b.liter prininus exposcit indebitos . Iure enim ae metito ea Urbs sem- ,, per apicem sancta dignitatis obtinu It, qua in sancto Trophimo primitias nostri religionis pri- ma luscepit, ae postea iuria Gallias , quod divitio munere fuerat consequuta . studio doctrina alutam e udit. i Epistola CyprIani ad stephanum Papam , quae est xxvi i l . inter Curiauleas essit. Oxon. i. infer e ,s. Amnanta oni f. t. Gut. locum afferam paullo post, diligenterque expendam . a is si ncitant eoni dei a re oculis cordis . vel eorporis Levioε aperiant, di videant quomodo , per omnem mundum per Apostolos, de Apostolicos viros Christus Eeelesia. fundavit Catholieas ... quae ita in ipso lurida nento gratia sua cooperante permanent, ut e,inde divelli nullis unquam, , pel, utioniblis potuit crit . . . si volumus consserate in ipsa Hierosolyma . ubi Christus di na-- tus, de rassita est, Eeelesia Catholica aperiens priueipatum . In Epheso autem quomodo a S. Io- hanne Eet aagelista condita est , de late prolucta. Io Alexandria seue a Domno Mareo iandata is est, ira Domino auxiliante usque hodie per eVerat . . . . similitet fle illas omnes Eeclesias.., quibus Apostolus Paulus scripsi, nunquam vel potuet uni, vel presum.erunt alte eius religionis Principes oeeupare . . . In Galliis etiam ei vitas Atelateres discipulum Apostoloruin s. Tro-- phamum habuit fundatorem . Narbonensis S. Faulum . Tolosana s. Saturninum . valcasis S. Da D phnuat . ratisicitiis quatuor Apostoloruin discipulos ., .

316쪽

menta. Intelligo autem esse aliquos , qui Innocentii Iὶ primi Pontificis Maximi auclaritate veterem , satisque bene constit

tam sentcntiam evertere conentur. Sed hi non animadvertunt . Innocentium sic de Ecclesiis Italiae, Africie, Hispaniae. Galliaeque agere , ut eas vel a discipulis Apollati Petri, vel ab iis sui Te institutas assirmet. quos Romani Pontifices ad propagandam religionem Christianam misissient. Quae sane verba ita

sunt Comparata, ut verti in utramque partem possint. Quid enim obstat, quo minus inter eas, quas Innocentius tradit, fuisse ab auditoribus Petri constitutas . Gallicanas recenseamus . quum praesertim hoc idem Zosimi Pontificis auctoritas flagitet Sed habere se gravissima argumenta Launoyus, du Bois, ac ceteri, qui a nobis dissentiunt. assirmant, quibus, exceptis Lugdunensi , Viennensi , nonnullisque aliis Ecclesiis , quas eme constitutas secundo seculo arbitrandur, plane demonstrent, r eliquarum fuisse jacta fundamenta cum Decius imperaret. Atque mirum sibi principio videri dicunt, quod defensores antiquitatis Ecclesiarum Gallicanarum illustria monumenta negligant, conjecturisque inanibus deleetentur. Scriptorem enim Actorum S. Saturnini Episcopi Tolosanorum & veterem , & diligentem sic habere: tum primum cum Decius, Gratusque Consules essent, anno aerae Christianae circiter ago. ,septem a Fabia noPontifice Maximo suisse Episcopos ordinatos, qui in Galliam prosecti Evangelium praedicaverint, multisque ad Christum adductis Gallorum. Ecclesias constituerint. Huic,ajunt,Gregorium Turonensem Historicum neque recentem, neque imperitum rerum esse consentientem . Accedere Sulpicii Severi antiquissimi ejus gentis historiarum scriptoris auctoritatem , qui ante Mar- eum Aurelium nullos suisse in Gallia martyres confitetur, propterea quod serias trans alpes divina religio suscepta esset. Nam quae ex Irenaeo. & Tertulliano proferri solent, nullius en ad

eam rem , quam volumus, constituendam momenti . Irenaeum namque Celtarum nomine Lugdunensem, non Nar

L l a nensem,

epist. Innaeentiam emimaruma pag. 3 .num. a. ia Pe sertim eum si ma lasei iam in omnem Ita- .. Iiam. Callias . Hispania ε . Asrieam . atque stelliam . & Insulas interia reciteε nullum institui ., se Beelesas , nis eos , quos venerabit: AD D, Pet M. aut eIus sieee sires con 'ittietant ,, sacerdotes.

317쪽

268 . ORIGINUM ET ANTIQUITATUM

nensem, Belgicamque Gallias indicare. Eamdem esse Tertulliani sententiam . Neque vero inveniri quidpiam , quod ossiciat. quo.

minus eorum testimonia intelligi hoe sensu possint. Nam si quis est . qui de Cisalpina Gallia institui ab antiquis Patribus sermonem existimet, ei se non admodum repugnare. Ab se autem de Epistola,quae ad Stephanum a Cypriano scripta diceretur, sic statui plenam esse pugnantium rerum,ac proinde in fallis numerandam . Ad Stephanum enim scribere de Marciano Arelatensi ante ejus Pontificis secundum annum, Cyprianus qui potuisset Nam Arelatensis Provinciae Episcopos de Stephani electione a dire primum debuisse, tum ad ipsum de Marciano partibusNova-tiinis studente litteras bis dare, poli cum nullam sui rationem a Pontifice haberi vidissent, Cyprianum hortari, ut id apud Stephanum ageret, ne Arelatentem sedem ab homine Novatiano occupari deinceps sineret, atque impetrare denique,ut Carthagine Romam litterae mitterentur. Haec vero omnia fieri unius anni intervallo nequivisse, cum tanta esset distantia locorum . At secundo Pontificatus Stephani anno maximas illas de bapti simo haereticorum contentiones suisse coortas,quae sane omne inter stephanum . & Cyprianum sustulerant commercium litterarum . Quamobrem cum indicari tempus, quo scripta suerit Cypriano epistola, nullum possit, reliquum esse, ut scripta demum esse dicatur ab his, qui imponere incautis solerent. Accedere ad haec perpetuum veterum scriptorum de Marciano silentium . Quid Z Quemquam ne Historicum tam indiligentem suis se, ut cum de Novatianis ageret, Episcopum tanta dignitate,qui ei se e faveret,prietermittendum arbitraretur8 AdduntPatribus Arelatensis Provinciae Acta Saturnini. 8c Severum Sulpicium , qui ante vixerat, repugnare . A Sulpicio autem Euphronium, Praetextatum , Germanum, Felicem , Domitianum, Victorium, de Domnolum Episcopos minime dissentire, quos anno serecentesimo post floruisse constat. In eadem opinione versari Gregorium Turonensem. Esse praeterea falsum quod Arelatensis Provinciae Episcopi de Trophimo Gallicarum Ecclesiarum magistro scripserunt. Q uis enim Pothinum,qui auditor Polycarpi in Asia

suerat, accepisse a Trophimo doctrinam putet Mitto cetera L unor argumenta , quod ad peculiarium quarumdam Ecclesiarum Distrigod by Corale

318쪽

siarum traditiones , non ad Galliam universam speetent Nunc cujusmodi haec argumenta sint videamus. Ac primum quidem omnium errant vehementer, qui Actis Sancti Saturnini quidquam contineri putant, quod Gallicanarum Ecclesiarum , imprimisque Arelatensis antiquitatem evertat. Non enim Trophimi,nec alterius cujusquam Episcoporum, quos Grato, Deei que Consulibus in Gallias pervenisse Gregorius Τuronensis narrat, sed unius Saturnini in eisdem I)fit mentio,quem seculo II L

vixisse etsi sunt, qui negent, tamen esse arbitror Concedendum.

Quod si Actia ipsis adhibenda assensio est, quorum auctoritate

adversarii abutuntur,dandum profecto est, religionis Christianae in Galliis originem esse repetendam jam usque a temporibus a Apostolorum.Gregorium vero Turonensem quid morer8 qui ex

Actis Saturnini concluserit id , cujus ne vestigium quidem in ipsis 3ὶ reperitur Z Nam quod Saturninum medio tertio seculo

floruisse legerit, an ideo erat consequens iisdem temporibus

Gophimum venisse in Gallias Arelatensibus Evangelium

a Acta s. Saturnini apud RNi νtium pag. ros. εδι. Veronensis. sie habent , . Tempore M illo , quo post corporeum Salsatoris Domini Nostri Ielu Christi adventum . exortus in tene ,, bris set Iustitiae . splendore fidei illuminate oeeidentalem plagam ereperat. postquam sensm . ,. Ae gradatim in omnem terram Evangeliorum sonus exivit. parique progressu in regionibus no ,, Atia A sisti mpria alio coruscavit, eum rara in aliqui has ei. itatibus Beelesie paueorum Christianorum devotione consurgerent ζ sea nihilominus erebra miserabili errore gentilium ni-- dotibus siet idit in omnibus loeis templa sumatent, ante annos quinquaginta, seut actis publi- ,, eis , id est Deeio . de Grato consulibus , sevi fideli reeordatione retinetur. primum . Ae sumi, mum Christ ToIosa eivitas sanctum Saturninum habere coeperat saeerdotem . Cuius fise , at- ,, que virtute, eorum, qui in urbe eadem colebantur, daemonuin ereperunt ces1are vaticinia, com- ,, menta nudari, artes detegi . omnisque tuorum apud gentiles potentia , omnisque sallaeia . ., Christianorum fide erestente . deereseete . Cumque supradicto Episcopo a1 Eeelesiam id tem - ,, poris parvulam ivxta Capitolium, quod inter domum suam , Se domum Dei erat, frequens itus,, esset , ae reditus . sancti viti praesentiain sustinere sallax damonum turba non potuit Le.

a vide adnotationem superiorem . A stolorum enim ρν dieationem eo se se in Gallia

tibit Rctorum seripi.,e , ostenditque ante saturninum . etsi nou magna multitudine . in eadem tamen regione Christianos viguisse . 3 Conser pagium qui Man. a s s. n.vi. sie habet, Pearcinum auctorem sequutu . , , cregorius,, citat quidem Historiam passionis Sancti Saturaini. verum verba , qua reserti ad saturninum ., sesum pertineat, qua adhue etiam in eius passocte reperiuntur . Reliqua vero, si ergo mis,, sunt e. noti sunt verba passionis , sed ipsius Gregorii, qui hane emeham Saturnini inde na- , , ctus , reliquorum sex Episeoportim tempora , quorum certa initia ignoravit, ad eam reserenda ,, esse duxit ,, . vide Ruinartium ibid. pag. I. s.

4 Verba Gregorii stitit huiusmodi , , septem presbyteri Epistori ordinati In Gallias missi sunt. ,, scut historia passocii. s. satvrnIni denarrat. Ait enim sub Deeio, de Grato coss. seue fidei

,, recordatione retinetur , primum ae summum Toltisana ei. ita s. Saturninum hahere coeperas

,, sacerscitem . Hi ergo missi sunt, Turonieis Gratia a Episeopia . Atelatensibua Trophimus Epia, seopus. Narbona Paulus Apiseopus , Tolosa saturninus Episeopus, Parisaei, Dionysius Epi- ,, seopus. Arvernis Astren nius Episeopus , Lemovieinis Martialia est destinatus Episcopus .u . . mst. Francor. cap. vi I I. u.aa. seq. edit. Ruinanii an. σνν.

319쪽

a O ORIGINUM ET ANTIQUITATUM

nunciatum. Sulpicio autem Severo, qui praeter Eusebium, alium seriptorem, qui de initiis, propagationeque Christianae religionis ageret, nullum legit, quique de rebus sua aetate gestis disserens, multa turbavit, an fidem quisquam adjunxerit loquenti I) contra vulgatam in Galliis traditionem 3 Equidem Episcopis, qui anno Mo. Taurinensem sa) , atque iis , qui anno 4ς o. 3ὶ Arelatensem Synodum celebrarunt, & Zosimo MPontifici, qui omnes Trophimum a Petro Apostolo in Gallias

missum aut disertis verbis a firmarunt, aut pro re certa sum serunt, numquam adimam aqctoritatem, ut Sulpicio credam . &

erranti saepe, & minus perito historiarum. Atque Iretaei locum ita coarctare s) velle, ut in solos Lugdunenses , & Viennenses eadat, hominum est non veritatis studio, sed contentionis agentium . Namque si veteres Patres, Apostolorum, & discipulorum

eorumdem laboribus in nationes etiam , quae numquam in Romanorum ditionem venissent, efferatisque moribus viverent,

inlatam fuisse Christianam 6 religionem tradiderunt, quid

est,

i Sulpicius severus lib. I. si . pag. 3 3 i. edit. ain. asai. , , Sub Aulerio Antonini Filio per- seetitio quinta agitata , ac tum pramum inter Galliaε inaristia visa . serius trans Alpes Dei re- ,, ligione sileepta . Ad hae Pagius ad an.em. v. num . . . ., Cum Sulpieius in Libi. iv. seeuli . ,, quia vixit a is pius erraverit, eum in antiquiori nu nquam hallucidiatum nullus , ut puto sbi., Deile pei suaserit . sulpicius itaque , qui historiam Eusebii in eompensium redigehat . cum vi- .. detet iti ilistoria Eusebiana . ante Imperium Maret Aurelii fidei in Galliis annuaeiata mentio in

.. nem non fieri, quemadmiadum nee aliquorum Martyrum in ea regi ne ante Irenaeum patarum ... ered dit . tum primum intra Gallias mattrela visa esse . Ae serius religio em Christiana n trans,, alpes susceptam , cuin in t illoria Ecesesiasti ea Eusebii. quae Sulpital severi secul a tantum nonia adorabatur, nullum eius praedicationis in Gallia vestigium extaret . a Concilium Taurinense uel extremo seculo iv. vel au.4oo. celebratum , apud Haeduinum tona. I . evinctiao . pag. s 3 s. canone 2. ,, Illita inter Est scopos urbium Arelateiasia , fle Viennetis s. ,, qui de primatus apud nos honore certahant , a sancta synodo deficii tum est , ut qui ex eis ap- ,, prcibaverit suam eivitatem esse Metropolim . ia totius Prti inete honorem obtineat, de ipse . ,, iuxta canonum praeeeptum , Ordinationum habeat potestatem . Certe ad paeis vineula B eon ,, servandum , lioe eonsisto utiliore decretum est, ut si plaeet . memoratarum ni blum Episeapis.,, unaquaeque de his viciniores fibi latia proVineiam uindicet eisitates, atque eas heeles is ris-- tet, quas Oppidis suis v einas magis a te constiterit &e. Quibua autem rati inus de pri natii eum Viennensi Episeopo aciute acie te Arelatensa poterat, vis his, quas ann , i . h ZOsi. mci . de itideque anno 1 so . produxit λ At ea rationes hue tangem recidebant, a sancto Trciis phimo Petri distipula fuisse Arelatentem Ecelesiam constituram . Vide Pagium ad an.eeee. num.xv I .sqq.

3 vide supra dis s. hestis velum. Iat. 3. A conser qua ex 2osma protuli silpta pae. aos. hujus ustum. uotat. i.

que c.

320쪽

CHRISTIANARUM. LIBER II. 27 I

est . quoi omissas ab illis fuisse cultissimas tunc aetatis gentes Gallorum , ut Irenaeum de Celtis disserentem , de solis Lugdunensibus, atque Viennensibus dicamus intelligi oportere , quasi de Christo nihil ante seculum tertium ceteri accepissent Θ Sed sic de Lugdunensibus Irenaeus agat. Quid Θ an non ille diu ante jacta ejus Ecclesiae fundamenta fuisse IJ indicat, quam haereti

ci, contra quos animum ad scribendum appulerat. , infestare

coetus Christianorum coepissent Z Quod vero dictum de Irenaei loco est , hoc ipsum esse censeo de Tertulliano dicendum . Non me movet, quod attinet ad epistolam Cypriani. Nempe hoc restabat. ut qui Trophimum Stephani Ι. Pontificis Maximi tempore claruisse putant, iidem epistolam Cypriani probarent, quae essiceret, propagatam tunc late longeque in Galliis religionem fuisse,& alium tunc aetatis sa) Arelatensem Ecclesiam administrasse , adversus quem Provinciae Episcopi, quod ab Novatianis steti L.

set, agendum arbitrarentur . Sed tam illustre monumentum a

Pear no 3), ab Editoribus M Oxoniensibus, a Coutantio alii L

nete , ut temporibus Antcninorum . adeoque testimonio sulpieli aeeommolari possit . Sed Justinus non tum primum , cum seriberet , introductam in efferati, moribui gentes religionem dixit Ised ita disierit, ut de invecto in eas regiones ante Christianismo agere videatur . Eodem modo reliqui Patres disputant , in quibus est , ut mox videbimus, Ire us .i misi enim ita ies sese habuisset, haeretici Irenavin saeire refellere potuissent . Cuius enim . ederis esse poterat iraditio Ecelesiarum, quas reeens esse eonstitutas ab Irenaei amico Pothino ma-tisse aio eget λ Cum ergo Sanctus Martyr ad Ecclesiarum Gallicanarum traditionem eonfugerit, at quinento est, longe illas fuisse haereticorum sectis, eontra quaa seribebat, antiquiores . vide locum Irenai supra reeitatum p .as 3. hujus vallum. not. a. Atque Irenai quidem institutum hoc erat , ut vetustiores esse Ee Hesias , ad quarum traditionem provoeabat, liaeetieis , non Valentinianis moQo , sed etiam ceteris , quorum haereses oppugnabat. ostende eet . Ae demus antiquioressu se Valentinianis , qui propagari an. eiiciter i so. coeperant . prosecto a discipulis saltera Ap - tolorum condirae Detitit , necesse est .

ping. a ii. se hahet auuiiuas collega noster Lugduni eonsaent ... s eniet atque iterum mihi , , seripsit , suntheans ea , quae etiam vobis scio utique nuntiata tam ab eo , quam a ceteris C cp:--,, serapis nostri, in eadem Provincia constitutis t en Episeopos iu pro υMeia Ararasen i eonstitutos Cypriani , ae Stephani temporabus , eontra atque auctor Actiar. S Saturnini ,-Gruoraui Turonansas pugnent, ut nua aut nullos, aut peν uos rarastianos ante Sariarnanum δευμ ιnpar

ιιbus Gallia aνιδεν/ntur quod Marcianus Arelate consistens Novatiano se eoniunxerit qua propter iacere te oportet plenissimas litteras ad C episeopo nosito, in Galliis constitutos . ne ul- , , ita Mareianum . . . eoilegio nostro insidiare patiantur . . . . Dirigantur in provinciam , α ad ,, plebem Arelate eonsilentem a Te litterae, qui abstento Marciano . alius in locum eius suba,, stituatur, di greκ Christi, qui in hodiernum ab illo dissipatus, di vulneratus contemnitur, ,, colligatur . . . fugietae M vLTos In hac ax saATaraus nostris annis istis superioribus excessisseis sne paee, vel eeteris subveniatur, qui sapersunt, de diebus ae ntini hus ingemis eunt. . Superιονι

SEARCH

MENU NAVIGATION