장음표시 사용
351쪽
Insulae Britanniae parte esset, faceret certiorem. Victorem,anteis
quam Paschasius Romam perveniret, decessisse, di numque ejus loco fuisse Pontificem Zephyrinum . Interea a Donaldo datam fuisse diligentem operam, ut superstitio penitus deleretur. Ethnicos autem obstinatos diu in sententia perstitisse, neque induci potuisse, ut Donaldo, successorique Ethodio parerent. Episcopos
deinde in Scotia ordinatos tradunt. Nicolaum I)Cvidemn ex eorum coetu fuisse,quem Maximiano Imperatore multis tormentis
excruciatum , Martyrem obiisse, cuique poli extructam Basilicam Alexandri III. regis pecunia suille , traditum est . Propagatam deinceps majorem in modum fuisse religionem . ita ut
magnificae aedes Deo consecratae, atque Monasteria in regno ium agno numero,& amplissima cernerentur. Illul res praeterea do
ctrina , & pietate viros, seminasque ibidem floruisse, regnoque suisse praesidio, & ornamento. Scoli igitur quum longo tem pore rem catholicam coluissent, Romanisque Pontificibus obstricti essent, tandem in eosdem plurimi errores,in quos Angli lapsi sunt, inciderunt, sectasque ex sese prodire viderunt, quae
a Dempstetus EF se. Eol. Scolor. MNx xl. num. νs x. S. Nieolatis Culdeat, inquit, atque ,, unus ex ptim;ε Mollea Ecclesiae Episcopis saeviente per Erit naias Maximiani perseeutione,, mari titi at r in urnam lapideam saetolancta reliqui eorporis se statim e eis, de trun is eati reposita . atque una eum eruce quadam venerabili in terram de ita , pol ea egoga hae in is scapti e venerati aciem meruerunt, s. Nieti Aa Episeopa, quibus deinde Redi Aleaander III. , rogatu Clascoensis Epileopi magnincam Eecle sam apud plebes t vel Pebles potius coni xu- ,, vit i qua 1 ante apiis nostros pietate , miraculorum gloria erat illustris , di contaria mirabili ,. frequentabatur . An aliquid hic primus Episcopuε , ut puto . in Sectia Maityr scripserit, non .. deprehetidi . Pastia est Martyrium anno as . Repertum l actum corpus , eu inseriptione agni ,, tum . At cum cluee exaltatu in v I t. Idus Maii M. I asa. . qui Rie xa tri Alexandri III. Regis .is ut pluribus in scoli Chrotiieci extat ,. . Quinam essetae Culael alim in Seotia , explicae Birchais anua Rar. Seori F. I. I v. in rege καxv. sed quod Demptatus ge hoe primo Episeopo narrat , nescio quemadmodum componi possi eum his Ptosperi verbis tib. eonIra Coliator. e. xat./.aoq. Mai. Venet. Maia r 44. .. Nee vero segniore evra ah hoe eodem morbo Pelagiatiismi Etitan- , . nias liberavit C testinus Pont. 3 quando quosdam inimicos gratia solum sua citigi nix ceuia ,, pantes etiam ab illo secreto exelust Oeeani, & ordinato seotis Episeopo i Palladio dum M. .. manam Insulam studet armare Catholieam. seeit etiam barbaram Christianam ,.. Et ia Chroianico pag. 43 a. eLI. 6 u. ., Ad seotos in Christum eredentes ordinatat a Papa Caelestiati Palla- ,. ditis. α primus Episcopus mittitur . Consule pagi m ad am .eeceuxix. NMN.lla. seq. σ
a De religione aput Seotos e set Thomam Dempsterum BV. εια Geraris Seotoν. MD Bonan. ann. x a . Ante annum ar . ea in scotia hoe erat statu . ,, Nella seoEia. en- ,, quit Caereius ibid. g. it., sono mchi CattoIiei, re a senEa quasi aleuna perseeuaione . essen- ,, dovi adego una grandi sposaione per propagatvila Santa Pede , mentie que gli Eietici hanna, aetia mitigato Possiti attre veste acerbam eonvo i Cattollet , a neue maniagne molle Pro
352쪽
Hiberata eli altera Insula Britannicarum, quae Britannia minor, rojorque Seotia aliquando appellata est si . Scolorum nomen ante aerae Christianae seculum tertium ignotum scriptoribus, deinceps Hibernis, & eorum colonis in Dalrie da Britannica commune suit . Est autem verisimile ab Apostolis,
Apostolicisve viris accepisse Hiberniae incolas nomen, & r ligionem Christianorum . Quamquam enim suspecta eorum Historicorum fides est , qui Simonem Zeloten, & Petrum , di Iacobum Majorem cum Salome matre , & patre Zebedaeo, Aristobulo , & Barnaba in Insulas Britannicas appu
lisse , Christumque incolis nunciata scripserunt, tamen veterum summa consensione firmata sententia est, aliquos initio extitisse, qui Evangelium in eas regiones intulerint sa). Sed
is vinete non avrebbero disse ta di rue vetera religione , se .i socio operas . Dodiei Cesiliti,, sanno pero in Edimburgo eam della SeoEia , e in qua Iche altra eitta comoeda , di morando vi, , spars rei regno molli Preti secolari , ehe rateolti in vis eam formato di missione sotio li loro presetto , provisonati dati a Congregaetione di Propaganda . sanati progressi infiniti . vi 4 ssa - , , to rero ulti in amente per visitatore Apostia leo Alesi,ndro Le,leo , ehe serve di Missonario . ., at peltandos da lui una plena relaxione deIlo stato della religione Cattollea , per appliearvi , , quel lixedi , ehe sar anno stimati piu opportuni. essendo aneo neeessario di ordinare mi una , , vis trigorosa di tuiti i Collegi deIIa narione . Ia quale ne ha uno in Roma . uno ici Madrid , , , unci in Paragio e .n Eltro a DoWay . ed ha an eo ire monasteri de Benedet tini in Germania , , , eloe in Ratis bona . in Erbi poli, e in Exsuri. ehe eon questi. se Assero ben governati, care, he bastevolinente provisto u Regno di operat seneta alatina speia dei a Congregazione . perch hd,gPistem Collegi, e Monasse ii porrebbero manteueis i missionari, che ne partono . Mari sta me u mal goveitio . ahe s sa di essi Collegi, e Moisii et t. quali a P eo a poco si vannuri fruggendo , i suggetti, ehe n es no delia missicine , sono eontinuariente importuni alta s. seis is de per nuovi aluti, e sussui I onde per porte ei medio eis taee a tutio questo, neces arillimari la de ita vista da sars ga persona Eei ante Eee. Nisae etsi est in regno magnus numerus Presbyte xlasorum. catholici tamen extant havd patiei. Velatitur ibidem Quaeheri. Episcopalea. De ista dem ita ut non minus pro Anglis . quam νεο seotis itistituta esse a Roberto Mylio secula superiore Cathedra Londini videatur. quam qui .btinet, se aetere debeat, ut adversus Atheos, De illas . sminianosque vetitatem religionis Christianae . 8e Mysterii Trinitatis defendete . at sumentisque confirmare eonetvr . Opuscula quadam Moderatneum eiusaeis Cathedrae . quae magnae molis non erant , tollegit. 3e aliquot voluminthua in duode ei mo publieavit Burnelius . a consule Uiletium Antiquis. Beries Britannis rap. xv a Ilibernos aliquot , paullo post quam mortuus est Chri et . eertiores eorum factos a quareta Hieros.lymis suetant, ainplexos Line Chelstianam religionem seriptores quidam tradide runt . quorum nulla est omnino in hoe genete huctoelia . . in hia est Philippus Sulle vatius Histor. Miu. nou. Comperia. ram. I. lib. i .. ea . v. sie autem habet ., Regnante in Ulconia Coninas ἀhu Ie Rege , Cona Idus Camilia .... Regi retistit, se Ille eosolymis suisse , vidissetque homI., nem a qui vocabatur Iesus . de Iudaeorum Rex . sorina piusqn,m Regia ..... Tum Rex et hic . ,, inquit , revera est Olbis toti Domitius Iade honnullo, . qui Romam , δι alias Tegionesis cathesicas petiverunt , saero Baptisti alla rore sulae spar M . eisdemque doctoribus arioa , , ace epise fidem ,, . sed has ego fabulas nihil moror . Ab Apastolia autem , vel Apostolicis viris Hiberniam suisse obitam . aliqvosque estis ineolas ad Christulti perdacto . eolligi ex Eus bio poterit, qui Demonstratianis Evangeliea tis . ai I. e ,. . a. diar. Ita. it. AEun. oas astribit Me miaci a reaige eorum aliquos νιν ωαεα δε ενὶ τα καλουμινε
353쪽
ut mittam, quae sunt communia omnium Britannorum , Ηiberni primo aerae Christianae seculo fuisse suorum aliquos serunt,
qui Petro se tradidissient in disciplinam , postque in Galliam
profecti, permultis auetores fuissent, ut Christianam religionem profiterentur I). Fos vero, qui aliis Evangelium nunciare solerent, numquam fuisse laturos, ut cives sui superstitionem Deorum colerent . Quamobrem vixisse aliquos Apostolorum temporibus in Hibernia insula homines,qui patriis ritibus neglectis, nostris se institutis, ac legibus obstrinxissent. Iam vero quum Hadrianus imperium obtineret, Euchum , & Achlenam Sancti Cataldi parentes singulari laude sartistitatis in eadem Insulastorui fle, memoriae proditum saὶ est. Florentinum praeterea
virum optimum, atque integerrimum tertio seculo in Hibernia natum, atque educatum, Romam deinde venisse, cumque conjectus in carcerem fuisset, multos Servatori Christo conciliasse, missosque ad Callixtum Pontificem , obsecrasse, ut eos baptizare ne gravaretur , Iohannes Molanus scriptum 3ὶ reliquit.
νησM . Trans Oeranum a I Ari ann eas L suus. Britanniearum autem Insularum duae sunt prae cipuae . tiarum altera Hi hernia est . Itaque si non omnes illi. at maiores saltem peragrarint necesse ei . Quare veri esse perquansimillimuin , eos aeeessisse ad Hibet nos, atque horum aliquot Christo concilicisse . Non is tamen sum . qui Historteia, s Deo plaeet, illis assentiar , qui aut bimenem Zelotem , aut Petrum , atit Iaeohum Maiorem . eiusque matrem ad Hiberniam appulisse omninti vellent. Nam eatent monumentia, quibus suam eoni tment opinionem . Conser
3 confer UAetium issa. t. a py. βqq. Beatum Mansierum Hibernum s. Petri . ut aiunt, iliscipulum, quem Leo ix. in sanct a retulit, ei Iusque memoria in Martyrol. Romano, Adonia recitatur, Tollens . ab ipso Apostolci F piseopum destinatum Robertus Ausι soloren sa in ronico . aliique stirpserunt . vide Usser. ιιι pia'. so. st . quo loco refert tetrasti e lion ex Orivard. Mais . ras. 11. Natal. Aene Lia uor. Congres. Anglιean. An L I ε. v. I o 4. quod se hahet iri Inetria Mansueti elatis natali s orti,, Progenies tituli, sulget in orbe suis . ,, Insula Chiisti olas gestabat Hibernia gentes, ,, Unde genua traxit, & satus inde suit . sed veta ne sint . quae spectant ad antiquitatem Mansueti, viderint eritiei . quibus suspecta suBI
pectis are, Ecclesarum Gallieanarum traditiones . , a vitam s. Catalli descripserunt Moronii Fratres . in eaque adornanda tis sunt Mia. codi- citius vetustissimis s. E. Talentina . ut ipsi quidem testantur . Atque alter quidem eorum soluta. ut voeant. oratione , alter carmine res a S. viro gestas complexus est . Utrumque opus editum fuit Rom.e anno io, . sed vereor , ne vetusti tui codiees nonnihil contineant fabularum. De s. Cataldo eonale Dempsterum Nise. Eces. Seotor. lib. I I. num. a R. At is auctor, qui seotum natio e suisse Cataldum cenae , vehementer errat. Vide Ussetium I. c. pag. 3 .seq.
In Ad rion,bus ad Maν0νoles. Usu νῶ aia d. MI. Deeembr. Sed labitur in Chrono. logia texenda Molanus . Itaque dissicile d:ctu est , quo tempore Florentitius e larverit . con sule Usser. ιbiae pag. s l. seq. ubi etiam de Firmino . aliisque sanctis agit . Addit subinde nonisti ulla , quae ad Sedusium insgnem Hibernorum poetam pertinent.
354쪽
quit. Estque etiam traditum ab Historicis aliquot tr) Gallorum, initio seculi I v. extitisse Hibernorum aliquos , qui cum in Gallias trajecissent, idque laborassent, ut hujus regionis
incolae ab errore deterrerentur , ritusque nostros, ac religionem probarent, ab hostibus comprehensi . omnique genere suppliciorum excruciati, perfuncti martyrio fuerint, migraverintque in patriam Beatorum . Atque Constantino Imperatore natos, Munt, quatuor illos taὶ Episcopos . qui ante Patricium , quem Apostolum Hibernorum jure vocant , in Insulam appulerunt, incolisque persuaserunt, ut idolis cultum
adhibere desinerent, seque Christo tradere ne cunctarentur . Quinto autem seculo, quum Caelestinus Pontifex Maximus universam Ecclesiam moderaretur, datum Patricio negotium
suit, ut ad Hibernos sese conferret, Christianosque in fide confirmaret. Quod si qui essent imbuti superstitione Deorum.
hos ad veritatem agnoscendam. ac defendendam inducere co
naretur. Ille quod jussus suerat, secit. Igitur, ut primos 3
civitatis religionibus deorum teneri, animadvertit, eos primum aggreditur. Quanto in periculo sint, docet . Orat, atque oblecrat, ne se suosque liberos eant perditum . Si ad amicitiam Chris i accedant. sciant se regni, quod numquam eXPu
gnari , amittique possit, participes suturos. Horum plerisque ut sibi assentirentur, inductis, Patricius templa vero Deo
i Eoi laudat Us eritia ibid. flag. R.seq. a In vita Deciant hae leguntur . apud Usserium ui pag. 4or. - iatuor sanctistimi Epi ,, seopi cum suis diseipulis fuerunt in Hibernia ante Paetieium praedieantes ta ea Christunt.., stitieet Alibetis. Deeianva , Ibaeva . Ae Κlaranu . R hi plures ad christum rete Euangeli eti,, traxerunt I sed tamen sanctus Patricius Maiores Hiberniat . Ae potentiores convertit . N iple., summum habet ArchiepiseopatuisHibernia per eieeuitum . De Sanctis vitis, qui post Conflautini tempora Hiberniam illustrarunt, adeundus Usserius ibid.pag. 4oo. sqq. 3 Consule Ioeelinum in rita Patrieti eiul. an. Iclx4. Martyrologium Romanum ad d. xv ra. Martia . Bollandianos tam . II. Maνlii pag. 3 . Tillemontium rom. xvi. Mon. Hs Ecel. p. 332. se . ct 4τε. seM. Thomam Messitighamum norileg. Iustila Santiora m , sta vita . o. Aeti Savaaνωα Μόδνnιa Patricis, Columsa, Birgitta . Columiam . Gaua Ge. euir. Piaris an. Ioa . Davidem Rothum Ossoriensem Episcopum de Conversi cne Hibένων um . Apus eumdem lutum-ghamum edit. erus pag. Io. Philippum olivile vanum vis. s. Patνitii edat. Bonon. an. t ειε. Rie haedum sas hvistum vis. s. patrieti . Anaiaem. e t. an. Is 17. Negati autem non potiti a quin permultae earum rerum , quae de Patricio narrantur . in sabulis poni debeant . sed sererdanon est Henriei Mauritii impudentia , atque temeritas . quem in libro Anglice adversus Davidem Clath num edito, Interiptoque: Defensa de morae seopatia , intelligo se e sine . ut quae- eumque de patrieio prodita sunt, ea iamnia in vulgus manasse putaret fraude Monaehorum. Qu am obrem ne a Protessanti is quidem extorquere potuit assensionem . Conset Ioh.Aio. Fabrici alat. LMea Evangeι east.xo tr. pag. I a. 4a I.
355쪽
condere, Monasteria extruere . Episcopos constituere, qui rempublicam in Insula Ecclesiasticam r) moderarentur . Patricio vita iuncto, Episcopi , discipulique ceteri , Has exemplum imitati, reliquos si qui sorte in errore perstiterant sa) ad Chri
stum perducere, nostrosque continere in officio curarunt. Post cum Christianorum auctae majorem in modum opes suissent, magno numero viri, mulieresque sanctitatis gloria 3ὶ claruerunt. Nunc vero, quoniam Hiberni in potestatem sunt redacti haereticorum , divisi in varias sectis sunt, ita ut de Britan
nis , Scotisque diximus . Sed multo plures sunt in Hibernia, quam in majore Britannia Orthodoxi. Hi quamquam cle
ricos , sacerdotesque habeant, Episcopisque , ita ut Ceteri Catholici , utantur; templa tamen publica nulla obtinent. Coenobia Monachorum, ceterorumque religiosorum ordinum apud eos landitus eversa sunt scelere, maleficioque Acatholicorum . ades autem sunt in insula privatae Dominicanorum . Franci scanorum. Augustinianorum, Carmeli tarum, Capuccinorum.
a Consule tIlieri .i.n i DL pae. 434. I aq. Seio a seripitatibus memoria esse traditum unt et tam in lana Hiberniam a Patrie in sui: e cis illianam factam . At nullos omni uci lispersuisse ibidem fithnicos . vix animum indueo. ut e tedam . H fi qai velunt . euta distipulorum Patricii adductoa ad Christum sui se ee talenὀum est . 3 conse e Thoma Massint,ami opus m v laudatum os . 4 Urbanus Certius ι.e. . o. ,, La Ibernia ha ptao numero di Cattollet . eve eon tulte te. Pe seemioni de gli Eretiei sotio sempre stati eostantii l . -ἀa la congregaaione vi stabili di., nuovo vescosi. Ε' di .isa tutia la I ola in quateo Arelue et, uati . eloe Armacano, Dublinens 4, Cassiliense , e Tuanense . the erin i loro sufflaganei Mimano a a. Chlese, quali sono priavviste parte di ve ovi, e parte di vieati Ap,stollat. o Capitolari, avendo elaschedano iis uo Cle- , rM . e modo , hene , tenue, da inamenetfi . I .eseo. sonis at presente i s. de quali peto u nm, riselono, ehe Otto . essenia gli altri e filiail d,ali ejetiei s Eune in sola Eeesesiis degan . ,, assenti per alite ragioni M. s Hibernia Monasteria desesibit L. Aug. Alemandus in opere inciripto ,, Nisto te Monasti ., qui d'Illande . ou I'on volt trititea les Abbares , Prieaeea , Crenve . at a uires communautea ,, Regulieres. D il r a es dans eo M.aume . le temm . ει les tittea de leui scindation . te num . M & la qualite dea sogat eur, , les . illes , Bourga. c onites, di prominees, o elles tolent situles,, les a fierens ordee, Regulier a rit ellea depend lene. Iea ei re nanees Ies plus remaeqvahles.., de leur tabligement , di de te. si pressiis . avee qtiistite ἀe remaequet Historiques , di Critique s. 'dar. .issso sea de re a Beelesint .m Hibernia erit, prater eos . quos sup qaudavi. Iaeobu aratia in sua Hibernis , I in ullis Ree, riseororum Cassiliensium a d ra mensium editis Dublini a I. I Oas.
356쪽
De origine. & progressu Christianae religionis in proconsulati. Mauritaniis Tinguitana , ac Caesareensi , Numidia ;& Byracena Provinciis Asricae.
SED quoniam de Hispania, aliisque Europae partibus, quae
attingunt mediterraneum mare, quibusque e regione provincie quaedam Africae fitae sunt, qtne ad Patriarchatum Romanum speetant, diximus, non alienum videtur esse , ant quites de introducita vera in Americam religione scribam. ddi tempore, quo primum auditum in Proconsulari Christianum nomen est, inque ceteras provincias Asricae deinde manavit. disserere . Africa peninsula maxima , ut plerique omnes Geographi statuunt, tertia orbis terrarum pars, attingit pri thraeum pelagus , qua spectat ad orientem solem; indeque ad Gades oceano continetur , atque hinc ad Rigyptum usque mediterraneo mari cingitur. Atque ut mittam Sthiopas, ceterasque barbaras nationes, qu e interiores Africie legiones incolunt, quod alibi de ipsis sit opportunius disputandum , ad easque veniam , quae non modo in potestatem populi Romani redactae fuerant, sed etiam pertinebant ad occidentis imperium , regio Africae, quae a Syrti minore es Gades usque plarrigitur, cum Oct. Augustus impetaret, divisa erat in pittes ditam quarum una Africa, altera Numidia appellabatur. Quod autem intervalli ab Ampsaga fluvio ad Gades est, tributum petarinde in totidem provinctas erat, quarum veteres ae praecipui turbibus alteram Caesareensem , Tinguitanam xl tetam vocet-verunt. Sed cum Contantinus divisisset in partes tre Imperium populi Romani, Constantique filio eum Africae tractum
reliquisset, septem tunc aetatis luerunt provinciae nominatae , quarum prior Proconsularis, altera ByZacena , tertia Numidia, quarta Tripolitana, quinta, & sexta, quae secundam ante Mauritaniam constituebant , Sitifensis , & Caesareensis., septima Tinguitana dicebatur . Carthaginiensi indita Pro consulario appellatio est, propterea quod a Proconsule ad MidRPl a vis ra-
357쪽
nistraretur. At Byzacium, Numidiamque viri Consulares moderabantur . Tripolitana autem , Sitifensis, ac Caesareensis Praesidibus parebant, quamobrem ut hae Praefidales, ita Consulares illae dici consuerant . Sed Mauritania Tinguitana ab Africanis ceteris sejuncta, sexta erat provinciarum Hispaniensum , & a Praeside regebatur, qui Hispaniarum Vicario subje-etus esset. Proconsularem omnium principem primo, secundove seculo incolas habuisse serunt, qui Christianam religionem profiterentur. Sunt enim Scriptores, & hi quidem magni, ac nobiles, qui Apollo lorum aliquem in Africam iter instituisse, &Carthaginem appulisse , nunciatoque civibus Evangelio, horum aliquos Christo conciliasse, defendant. Contra fuerunt alii non minore doctrina, existimationeque eruditionis, qui Innocentii primi Pontificis Maximi auctoritate freti, non Apostolum aliquem, sed nescio quos Roma missos, secundo seculo in eam urbem pervenisse dicerent. dedisseque operam, ut cives de
nostra institutione cognoscerent , abjectoque errore , veritatem amplecterentur. Carthagine vero in reliquas provincias
manasse doctrinam Christianorum . tamque late fuisse propagatam , ut permultae haud longe post in ipsis Ecclesiae nu
Atque ad priorem quidem sententiam accessit Baroniusti , quin scriptorem ullum veterem haberet, quem auctorem consectaretur . Namque Dorotheum sa) , & Hippolytum . 3) qui Simonem Zeloten Apostolum, cui Asrica obtigisset, in eam regionem contendisse, & Christum incolis nunciasse Munt, quoniam vel salsi, vel suspecti falsitatis sunt, nihil moror.
Quod si quisquam est,qui sequi Menologium M Graecorum ve
lit, is ante videat, ab Hippolyto ne, ac Dorotheo, an a
358쪽
probatis Scriptoribus hoc idem , qui illud contarunt, acceperint. Intelligo enim ex his sontibus interdum aliqua in libros Ecclesiasticos manasse non G eorum modo, sed etiam Latinorum . Itaque ut Latini quandoque secerunt , ita sane Graeci castigare suos . atque corrigere deberent. Salviani Iὶ autem locus, quo plurimum confidit Baronius non ad Carthagi nienses, ut ille putavit. sed omnino ad Romanos cives pertinet , quos institutos suisse ab Apostolo Petro liquet . In septimo enim de Providentia libro , cum de Afris , Metropoleosque Carthaginis incolis dixisset , quos inquinatos esse constabat omni genere flagitiorum, tum quod ab se de Carthaginiensibus, id ipsum a Petro de Romanis diu ante sui sie pronunciatum scripsit; moxque addidit, , In urbe Christiana, in v A be Ecclesiastica, quam quondam Apostoli instituerant, quamis passionibus suis Martyres coronarant, viri in semetipsis se-
minas profitebantur, ,. Augustini a vero testimonium tantum abest, ut Baronio praesidio esse possit, ut ei magnopere adverse tur.Cum enim Donatistae contenderent, Evangelio Hierosolymis in regiones ceteras inlato, Ecclesias fuisse constitutas, quae sunditus omnes eorum scelere periissent, qui libros sacros ethnicis , suppliciorum metu compulsi, tradiderant, nisi Donati sectato
rum studio aliquae saltem in Africa constitissent, Augustinus eosdem
x Salvianus M. via. de Pro metia 't. γ s. essit. ἀτ. sεε. is Ceterum quantum ad pIebem is pertinet, quis in iIIO munero tam lunumero eastus suit Castum dieo Quis non Graicarius p., non adulter 8 Et hoc sine cessatione , sine termino ... Ici Astis pene olnilia suerant , se ilicet . ., quia masculi, relicto naturali uia serninae, exarserunt in desideriis anima sua, maseuli in mascuis,, Ioa turpitudinem e ercentes , & mercedem , quam oportuit erroris siti reeipientes . Et sicut noci probaverunt Deum se habere in notitia, tradidit illos in reprobum se usum , ut neerent ,
is quae non convenit. Numquid Koe Beatus Apostolas de barbari. . ae seris gentibui dixit Non ,, utique sed de nobis . idest specialiter de Romanis . . . Quieumque ergo sure se mihi irasei psistat. magis Apostolo irascetur, scilicet quia . quod dieimus nos nisse Afros . hoc ille dixit. dominos eorum esse Romanos ... Quid rogo fieri illie prodigiosus potuit λ in urbe Christiana, is in urbe Eeelesastica , quam quondam doctrinis suis Apostoli instituerant Ee . viri in semetIpsis
.. seminas profitebantur . Κ, Cum Petilianus Donatissa dixisset, astus August. lib. de Diat. Eieres es. xv.-. 34 2.
ram. vati. m. MYt. Paris. Mi M. f. Maura M M Africam Evangellum postmodum venit, tiri ideo nusquam litterarum Apostolicarum scriptum est Asileam eredidisse Id Augustinus non negavit, sed reposuit, abad. M Nonnulla barbarae nationes etiam post Alrieam erediderunt, underi certum se. Asileam in ordine credendi non esse novissimam . M Noe responso concludit. non quidem taliam esse . quod petilianus de suscepta ab Astis setius . quam ab Reelegia Apostolicia christiana religione . sed labi Donatissas, qui inde colligetent, se novissimos illos esse, quoa Christus primos futuros praediaetat, ut qui Africam ineolet t. Nam alii post Asileanoa crediderant . Quare si eo pacta . quo Donatistae volebant. Intelligetida .erba Christi sunt, de illis barbaria intelligenda omniavi esse .
359쪽
eosdem ludibrio exponit, statuitque delirare ipsos, qui neglectos a Deo tot Christianorum coetus squos Apostoli summo
labore, difficili imi sque susceptis itineribus instituerant) fuisse
mentirentur, & ex Africana Donati Synagoga ab ceteris nationibus , quae nondum de Christo cognorant, doestrinam hauriri oportere dicerent . Quod si Aurni inus Ecclesias Apostolitas Africanae opponit , indicio sane es . non fuisse hanc postremam , illius quidem opinione , in Apostolicis numerandam . Atque haud se io, an recto fecerint hi, qui Africanis concedere solerent, quod Tertia fianus 3ὶ vetus imprimis aue or , &
peritus rerum Africanarum concedendum minime putabat. Is
vero in eo Iibro, qui de Virg/m s UeIa Iis inscribitur. Aps 1 olicas Ecclesias in transnari ius regionibus qe ei redas esse assirmat : nam Africanas aliquanto esse possεriores. Quod si ita est. concludendum est scilicet, Africanis triesri nullo modo
Apostolicaram appellationem posse. Quod si ab Simone eo ditas has ipsas sutile existimasset, quid caussae erat, cur haeresse
a Tertullianus cap. 1 I xν 3. edt. Veneta an . . . sed nolo interim hunc morem -- ritati deputare . consuetudo si tantisper . ut eonsuetus ini et Iam consuetudinem' opponam ... per Graeeran . de quasi a n Barbarias eius. plures Eeelesiae virginea abse d lat. EA N sub ,, hoe Cato institutum illud alietibi, ne qui gentilitati Graeani ea , aut barbarica consuetudinem, . illam sietthae. Sed eas ego Ecclesas plo posui, quas se ipsi Apostoli. .en Apostoliel virl eon. M .l dextant , & puto ante quosdam , , . et ε ante quosdam spectat ad eos . qui Asticanos docuerunt. Hos enim . qui virgines non praescripsi lent velari oportere . Tertullianus arguere videtur . Li-δνo de Presto'. Haruri eap. v. seqq. pag. ad y. ,. stati in igitur Apostoli . . . anum id per sor rem , dii Mee imo Matthia in locum Judae ex aut diritate Prophetiae ... primo per Iudaeam eonte lact
.. fide in Ietam Christum . N Beelem in t itutis , dehine in orbem profecti eamdem dis it nariet
, , ei dem fidei nationi pr mulgaverunt. de proinde Reelesias apud unamquamque et ultatem, , eundiderum t. a quibus traduem sidet, & semina doctr. na eetera exstile Eeesessae mutuatae sunt.., Ae votiale in uiuuntur. Ecclesidi ut fiant .ae per hoe Ae ipsa Apostolleae deputantur . ut soboles, , si pomulearum Ecelesa ruire ... Itaque loe , ae tanta se elega , una est illa ab Apollo tu prima , ,, en qua omnes. . . Quid male A postoli praedi ea verint ... de hie praestrabam non aliter pro- ., bari debere e , his ret easdem Beelesia, . quaa ipss Amssoli eon. id ei uni ... si hae ita nt . eon ,, stat pro in se, o em doctrinam, quae eum illis pretes la Apollori est malileibus . & origina tibi, fides conspire , verit deris. 13am , me in Diti tenentem , quod Ee elegi ab Apostolis , Apia M., noli a Christo . Christiti a Deo aceepit . . . Corni iniet muη eum Ecelesis Apostolicis, quod nul- ,, Ia domitia ui .egia, imc de te limoni .m veritatis . st e.xxxv . p. iue . . Age sam qui voles cur m,, statem mellua exercere in negotio salutis tu e , pereati e Ee em Apostoli ea η , apud quas iplae, , adhue eatheda Apostolorum suis liseis prelident, apud qua 'irctati thent leae littera eorum re cita utut i a mea vocein. de repraesentantes saetem uaraseulusque . si non longe ex a Maee- , , donia , habes Philippos, hahes Thessalonleemea . st pntes in Asam tendere. habea Ephesin. si autem Italia adiae es , habe Rυmam . unde nohl, qtioque auctoritas praesto eli . Illa quam is selix Eeelesa, eui totam doctritiam Abnstuli eum Ao sardilne profuderant, ubi petris rassio ., ni do nini ea adaquatur i ubi Paulaa Iohannis mitti emanatur r titii Apo: olus Johann.a , no- , , suaq-m in oleium igneum d. mersuη , nisu passim es , in insalam releratur . videamus q)i ' ., didicerit, quid diseuerit, cum Avicac:s quoque E etesiis conresserarit .
360쪽
' CHRISTIANARUM . LIBER II. 3 II
cos Asros oppugnaturus, cum Apostolicas Ecclelias recenseret, Romanam . Philippensem , Corinthiam Ecclesias nominandas arbitraretur, Carthaginiensem autem , ullamque Africanarum non item 3 Ac miror sane nostrorum hominum esse
aliquos potuisse, qui cum animum ad Innocentii ij Primi Pontificis Maximi sententiam advertissient, qua ille Gallicanas, Hispanienses, Africanasque Ecclesias non ab aliquo Apo
stolorum , sed ab iis do, trinam accepisse dixerat, quos AP stolus Petrus , vel Romani Ponti fiees ejusdem suecessores Evangelium praedicatum misissient. Innocentio assensus Gregorius Magnus sa) est . adeo ut, qui Africanas Ecclesias Α poliolicas esse pugnent, ne sexti quidem seculi invenire scriptores illustres possint, quorum se praesidio tueantur.
Quod si in Africa Ecclesia nulla est ab Apostolis eondita,
tamen certum est, in illo fere secundi seculi in ea homines visuisse, qui nostrae religionis decreta probarent, instituti nemque morum consectarentur . Est enim auctor Iustinus in eo
Dialogo, quem contra 3) Tryphonem Iudaeum scripsit, nul
lam gentem sua aetate fuisse tam seram , tamque alienam ab omni humanitate , apud quam non reperirentur , qui se Chri sto Servatori devovissent . Quod autem incultis , barbari seque tribuit, Africanis eerte iis , quos paullo ante descripsimus , non negavit, quos constat neque efferatis moribus vixisse , neque imperitos suisse litterarum . Atque Agrippinum Carthaginiensem Antistitem initio sere seculi DI. Synodum cogere potuisse septuaginta Episcoporum . quis credat, si m dio secundo seculo invecta primum in Africam Christiana re
s Di . -ου. Derentiam Fiarn,iniam uiam. xI. par. 3ε om. . Epasto&ν. R an F. Fontis odia. C vita pii ,. Manifestum t est 3 I. .mnem Italiam . Callias. Hispaniam, Africam a ,, atque stelliam , ti insulas intellae emes nullum instituisse Eeetes s . nisi eos . quot Venet abi ,, iis Ammius Petro , aut elas sueees area eonstituerint Saeerdotes . Aut legant si in his pro . ., vinelia alias Apostolorum invenitur . aue legisse . aut dotaliae . Qui si non legum, quia duc,, iam inventiant . oportet eos hoe sequi . quod Eeelesa Romistia etisto it . a qua eos prineis,, plum araepiae non dubium est ,. . Atque hoe illud est . quod Eeesesam Rim anam eonteileotasse eum Astieanis Totullianus testatur . a Lib. vi L .p. l. rixa II. rom.t I. edis. Mo isto tim s. muri . sie enim ibi ad Dominietini Epia pum Carahatiniensem se et hit i , , fletente, .nde In Ahie anta partibua sumselit., ordinatio sacerdotalia exordium . laudabiliter agiti. , quod sederi Apostoli eam ad ossicli viri stri originim prudenti recordatione reeurritis . vide Pulum adan. . a. n. s. a Conser ram. . hujus m. pag. 3 a M. D